Najdłuższy dzień w roku nie zawsze jest dokładnie 21 czerwca. W 2024 r. wypada wcześniej
Przesilenie letnie zdarza się raz w roku. 21 czerwca słońce osiąga najwyższy i najbardziej wysunięty na północ punkt na niebie. Czyli znajduje się bezpośrednio nad Zwrotnikiem Raka na półkuli północnej. Jednak w tym roku najdłuższy dzień w roku przypada wcześniej, bo już 20 czerwca.
W tym artykule: Najdłuższy dzień w roku 2024 Przesilenie letnie 2024 Pozycja Ziemi względem Słońca Ciekawostki o najdłuższym dniu Najdłuższy dzień na innych planetach Dlaczego liczba godzin, w czasie których Słońce rozjaśnia niebo nad naszymi głowami nie jest stała? Dzieje się tak, ponieważ oś Ziemi jest nachylona o około 23,5 stopnia w stosunku do płaszczyzny orbity wokół Słońca. Słońce w najwyższym punkcie na niebie oznacza, że promienie słoneczne padają na powierzchnię Ziemi pod bardziej bezpośrednim kątem, co skutkuje dłuższymi dniami i krótszymi nocami. Natomiast nachylenie osi Ziemi w stosunku do płaszczyzny orbity Słońca jest również przyczyną zmieniających się pór roku na naszej planecie. Najdłuższy dzień w roku 2024 Najdłuższy dzień w roku 2024 to 20 czerwca. W Polsce będzie średnio trwać 16 godzin i 46 minut. Jest to o 9 godzin i 7 minut dłużej od najkrótszego dnia w roku 2023, który przypadał 22 grudnia. Na północy kraju, np. w Jastrzębiej Górze będzie dłuższy – 17 godzin i 21 minut. Na południu, np. w Ustrzykach Górnych, krótszy – tylko 16 godzin i 13 minut. Przesilenie letnie to jedyny dzień w roku, kiedy wszystkie miejsca za kołem podbiegunowym doświadczają nieprzerwanego okresu światła dziennego przez 24 godziny. Określa się to mianem dnia polarnego. Jednak ze względu na refrakcję atmosferyczną Słońce o północy jest widoczne przez kilka dni przed i podczas przesilenia czerwcowego z obszarów znajdujących się nawet 97 kilometrów na południe od koła podbiegunowego. W miarę przesuwania się na północ od koła podbiegunowego liczba dni ze Słońcem o północy wzrasta. Rok przestępny uchronił naszą cywilizację przed chaosem. Ale w przyszłości znów pojawi się problem Przez stulecia ludzie starali się zsynchronizować kalendarze cywilne, religijne i rolnicze z rokiem słonecznym. Dodanie roku przestępnego rozwiązało problem, ale tylko na następne 3300 lat. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/rok-przestepny-uchronil-nasza-cywilizacje-przed-chaosem-ale-w-przyszlosci-znow-pojawi-sie-problem-fot-shutterstock-7998647.jpg" width="938" height="626" alt="Rok przestępny uchronił naszą cywilizację przed chaosem. Ale w przyszłości znów pojawi się problem (fot. Shutterstock)" title="Rok przestępny uchronił naszą cywilizację przed chaosem. Ale w przyszłości znów pojawi się problem (fot. Shutterstock)" /> W wielu kulturach półkuli północnej najdłuższy dzień w roku jest tradycyjnie uważany za środek sezonu letniego. Obchody Nocy Świętojańskiej w okolicach przesilenia letniego na północy są powszechne w wielu europejskich krajach. Podczas gdy na półkuli północnej świętujemy najdłuższy dzień w roku pod względem światła dziennego, na półkuli południowej jest to najkrótszy dzień w roku. Czyli przesilenie zimowe. Przesilenie letnie 2024 W kategoriach astronomicznych przesilenie letnie oznacza koniec wiosny i początek lata na półkuli północnej. Lato zakończy się równonocą jesienną, która w tym roku przypada na niedzielę 22 września. W dniu przesilenia letniego Słońce osiąga swoją najbardziej wysuniętą na północ pozycję, widzianą z Ziemi. W tym momencie jego zenit nie przesuwa się na północ ani na południe, jak podczas większości innych dni w roku, ale stoi nieruchomo na Zwrotniku Raka. Następnie odwraca kierunek i ponownie zaczyna poruszać się na południe. Słońce w najwyższym punkcie na niebie oznacza, że promienie słoneczne padają na powierzchnię Ziemi pod bardziej bezpośrednim kątem, co skutkuje dłuższymi dniami i krótszymi nocami. Astronomowie i naukowcy używają daty przesilenia czerwcowego do oznaczenia początku lata na półkuli północnej i zimy na półkuli południowej. Z kolei dla meteorologów lato zaczyna się prawie trzy tygodnie wcześniej, bo już 1 czerwca. W 2024 roku przesilenie letnie rozpocznie się 20 czerwca o godzinie 22:50. Bo chociaż to 21 czerwca uznaje się za datę przesilenia, może ono zdarzyć w dowolnym momencie między 20 a 22 czerwca. Przesilenia 22 czerwca zdarzają się rzadko. Ostatnie przesilenie 22 czerwca według czasu UTC miało miejsce w 1975 roku, a kolejnego nie będzie aż do 2203 roku. Pozycja Ziemi względem Słońca Można by pomyśleć, że skoro na półkuli północnej jest lato, to właśnie w tej chwili Ziemia jest najbliżej Słońca. Ale jest odwrotnie. O tej porze roku Ziemia znajduje się najdalej od Słońca. W rzeczywistości Ziemia znajdzie się w swoim aphelium kilka tygodni po przesileniu czerwcowym. Odległość Ziemi od Słońca ma bardzo mały wpływ na pory roku. Zamiast tego to nachylenie osi obrotu Ziemi tworzy pory roku. Kierunek nachylenia Ziemi nie zmienia się, gdy Ziemia okrąża Słońce. Obie półkule są przez cały czas ustawione w tym samym kierunku w przestrzeni. To, co zmienia się, gdy Ziemia krąży wokół Słońca, to położenie półkul w stosunku do Słońca. Półkula północna jest zwrócona w stronę Słońca podczas przesilenia czerwcowego, doświadczając w ten sposób lata. Półkula południowa odchyla się od Słońca i dlatego w tym czasie cieszy się zimą. Ciekawostki o najdłuższym dniu Mimo że przesilenie letnie jest najdłuższym dniem na półkuli północnej, w większości miejsc nie wiąże się to z wyjątkowo wczesnym wschodem Słońca. Najwcześniejszy wschód Słońca ma miejsce kilka dni wcześniej. Natomiast najpóźniejszy zachód słońca – w dniu przesilenia czerwcowego. Na półkuli południowej, gdzie ten dzień oznacza przesilenie zimowe, najwcześniejszy zachód słońca ma miejsce kilka dni przed przesileniem, a najpóźniejszy wschód słońca kilka dni po nim. Dzieje się tak z powodu braku równowagi między czasem mierzonym za pomocą zegarów a czasem mierzonym przez zegar słoneczny. Stonehenge jednak nie było kalendarzem? Naukowcy obalają teorię, że budowla służyła do mierzenia czasu Najsłynniejsza budowla megalityczna dobrze strzeże swoich tajemnic. Mimo setek lat badań nadal nie wiadomo, do czego służyła. Najnowsza teoria – że Stonehenge było wielkim kamiennym kalen... Najdłuższy dzień w roku nie jest jednocześnie najcieplejszym dniem. W rzeczywistości najgorętszy dzień w roku na półkuli północnej zwykle przypada na kilka tygodni, a czasem miesięcy po przesileniu. Dzieje się tak, ponieważ ogrzanie oceanów i lądów wymaga czasu. Najdłuższy dzień na innych planetach A jak to wygląda na innych planetach Układu Słonecznego? Najdłużej wokół własnej osi obraca się Wenus. Trwa to aż 243 ziemskie dni. Połowa tej liczby przypada na dzień, druga część na noc. Mimo tego, że planeta jest bliżej Słońca niż Ziemia, a dzień jest długi, to ze względu na bardzo gęstą atmosferę do powierzchni Wenus dociera zaledwie około 10 proc. światła, jakie dociera do Ziemi. Również na Marsie dzień jest dłuższy od ziemskiego, lecz zaledwie o około godzinę. A co z najbliższą Słońcu planetą? Jeden merkuriański dzień – czyli tyle, ile potrzebuje Merkury, by obrócić się wokół własnej osi – to 59 ziemskich dni. Z powierzchni Merkurego Słońce wydawałoby się ponad trzy razy większe niż widziane z Ziemi, a światło słoneczne byłoby aż siedem razy jaśniejsze. Nasz ekspert Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Pracując przy kolejnej edycji Wielkiego Konkursu Fotograficznego National Geographic Polska, zdałem sobie sprawę, jak wiele radości sprawia mi codzienna praca ze zdjęciami. Choć ocenianie fotografii to jedno z najtrudniejszych zawodowych wyzwań, z którymi się mierzę, mam poczucie, że to właśnie zdjęcia najwięcej mówią mi o bogactwie i różnorodności świata. Te najlepsze powinny się wyróżniać nie tylko nieszablonowym ujęciem tematu, kompozycją czy wykorzystaniem światła. Ważna jest też ich zdolność oddziaływania na odbiorcę – skłaniania do myślenia, a nawet wywoływania sprzeciwu. Właśnie takie zdjęcia magazyn National Geographic stara się wybierać do publikacji na swoich łamach. W grudniu zaś, jak co roku, prezentujemy swoisty przegląd dokonań naszych fotografów i fotografek z ostatnich 12 miesięcy. Wybrane obrazy są opowieścią o świecie widzianym oczami autorów. Znajdziecie wśród nich fotografie nawiązujące do tematów, które zaprzątają nasze głowy, takich jak katastrofa klimatyczna i przemiany technologiczne. Ale też obserwacje fenomenów społecznych i przyrodniczych. W tym numerze publikujemy także materiał na temat tajemnic Alhambry w Grenadzie – prawdziwej perły architektury świata islamu. No i ruszymy śladami niezwykłych migracji wielkich stad reniferów, które najwyraźniej mają kłopoty. Dobrej lektury. Spis treści PORTFOLIO W lesie komórek – s. 8 Używając mikroskopu, aparatu i barwników, fotograf pokazuje rośliny, gałęzie i szyszki z kanadyjskiego lasu na poziomie budowy komórkowej. Zdjęcia Robert Berdan Ponadto: Hodowla tygrysów Zagrożone rośliny Bystrzyki neonowe REPORTAŻE Forteca wiary – s. 30 Okres panowania muzułmanów na Półwyspie Iberyjskim był czasem wielkiego rozkwitu kultury. Dowodem np. słynny pałac Alhambra w Grenadzie. Zapraszamy na wędrówkę po tajemnicach i zakamarkach tego arcydzieła islamskiej architektury. Tekst E. Lira Zdjęcia J.M. Navia Ilustracje F.G. Baptista Gdzie się podziały karibu? – s. 54 Migracje wielotysięcznych stad karibu to jedno z najbardziej spektakularnych zjawisk w amerykańskiej tundrze. Niestety, stada karibu znikają i tak naprawdę nikt nie wie, dlaczego. Tekst N. Shea Zdjęcia K. Orlinsky Rok w obrazach – s. 80 Co roku fotografowie National Geographic wykonują niezliczone tysiące zdjęć. Numer grudniowy jest dobrą okazją do zaprezentowania ich wyboru. Oczywiście jest on subiektywny, ale pokazuje niezwykłość naszego świata.
„Napewno”, „dzień dzisiejszy”, „na prawdę”. Oto błędy, które najczęściej popełniają internauci [RAPORT]
W internecie piszemy szybko i niedbale, to żadna nowość. Jednak to zestawienie świetnie pokazuje na konkretnych przykładach jak często i dotkliwie kaleczymy nasz język.
Raport został przygotowany dla sklepu Nadwyraz.com oraz portalu Polszczyzna.pl w oparciu o dane zebrane od początku stycznia do końca grudnia 2018 roku. Zjawisko dewastacji ortografii (i nierzadko interpunkcji) zaobserwował z pewnością każdy, kto spędził w mediach społecznościowych dłużej niż kilka dni. Rozpoznanie zagrożenia to jedno, ale pozostaje pytanie o jego przyczynę. Czy rzeczywiście w dobie smartfonów, "emotek" i social media jesteśmy skazani na powrót do pisma obrazkowego? - Wnioski z przeprowadzonego badania powinny posłużyć do szerokiej dyskusji na temat przyszłości polszczyzny nie tylko w Internecie, lecz także w mowie, ponieważ nawyki z rzeczywistości wirtualnej coraz częściej przenikają do życia codziennego – ocenia Krzysztof Kacprzykowski z portalu Polszczyzna.pl. Gdybyśmy mówili o błędach językowych jak o chorobie, to największym jej rozsadnikiem jest Facebook. To tutaj autorzy raportu wykopali około 40,2% wszystkich błędów. Kolejny w zestawieniu jest YouTube, gdzie autorzy komentarzy włączają się w torturowanie polszczyzny na poziomie 20,8%, a następne są fora internetowe, gdzie według badaczy generowane jest około 10,8% błędów językowych polskiego internetu. Autorzy spekulują, że może to wynikać z wewnętrznych regulaminów takich miejsc. Możliwe także, że komunikacja w takich miejscach sieci odbywa się na innych zasadach niż w mediach społecznościowych: jest wolniejsza, użytkownicy sami redagują swoje posty i sczytują je przed publikacją. Na Facebooku czy YouTube często piszemy pod wpływem chwili i w emocjach staramy się jak najszybciej odpowiedzieć, zapominając o zasadach językowych. Mikroblogi i fotoblogi, czyli Twitter i Instagram, uplasowały się na czwartym miejscu mając współczynnik generowania błędów na poziomie 9,8%. Wreszcie na końcu listy pojawiły się informacje redagowane przez publicystów i dziennikarzy – to około 3.1%. To niewiele, jednak w przypadku tych konkretnych profesji nie powinno mieć zupełnie miejsca. Z drugiej strony redakcje ścigające się o „kliki” użytkowników często rezygnują z działów korekty, lub nie mają ich od początku działalności, nastawiając się na produkcje treści, które najwyżej „poprawi się w praniu”. Interesujące jest to, że mnóstwo kłopotów sprawia nam pisownia słów, których używamy w mowie codziennie. „Na pierwszym i drugim miejscu znalazła się para na pewno (15,03%) i naprawdę (9,52%)” - czytamy w raporcie - „Wyniki badań potwierdziły, że Polacy nie znają zasad pisowni łącznej i rozłącznej. Na czwartym miejscu pojawiły się błędy w zapisie wyrażenia w ogóle. Oprócz tego, że internauci zapisują je przez u, stosują też pisownię łączną (8,45%). Na razie (8,34%), poza tym (4,44%), na co dzień (3,76%) i nie wiem (2,79%) – wyrażenia te notorycznie zapisywane są łącznie. Kolejne miejsca zajęły błędy w wyrazach mój (pisane przez u), wziąć (zapisywane uporczywie jako wziąść), à propos (zniekształcone na apropo/a propo), co najmniej (pisane łącznie), sprzed (zniekształcone na z przed), naprzeciwko (zapisane rozdzielnie), już (pisane przez sz).” Niestety kłopotów z językiem mamy znacznie więcej. Lubimy używać pleonazmów („masło maślane”), mamy kłopoty ze związkami frazeologicznymi, fleksja dla wielu z nas jest czarną magią. „Czasownikiem, którego bezokolicznik jest wciąż podawany w niewłaściwej formie, jest wziąć. Błędny zapis, czyli wziąść, stanowi 44,12% wszystkich wynotowanych błędów” - piszą autorzy raportu. Jak poprawić swój język, skoro przecież większość z nas nie ma czasu na korepetycje, powrót do szkoły i ponowną naukę? Odpowiedzią są książki, szczególnie te, które zostały uznane za kanon literatury. Ich tłumaczenia są starannie sprawdzane, a kolejne wydania poprawiane. Czytając wbijamy sobie podświadomie do głów odpowiednie wzorce konstruowania zdań i korzystania z języka. Nie możemy zagwarantować, że z „365 dni” wyniesiecie dobrą lekcję, ale już z książek naszych felietonistów: Łukasza Orbitowskiego oraz Jakuba Żulczyka – zdecydowanie tak! Pełną listę błędów znajdziesz tutaj. Źródło: Nadwyraz.com
DZIEŃ & NOC – Pokaż jak światło zmienia Twoje miejsce
W poszukiwaniu perfekcyjnych kadrów National Geographic Polska wspólnie z Samsung zapraszają do udziału w konkursie fotograficznym „DZIEŃ & NOC”. Na autorów 3 najciekawszych zgłoszeń czekają smartfony Samsung Galaxy S9+. Co trzeba zrobić, aby je wygrać?
Zrób 2 zdjęcia miejsc, które Cię zachwyciły, jedno w ciągu dnia, a drugie w nocy. Pokaż ciekawe kadry, uchwyć niezwykłość chwili, pokaż miejsca które zmieniają się pod wpływem światła. Łap każdy ciekawy moment bez względu na porę dnia.. Weź udział w konkursie -> http://24h.national-geographic.pl/ W ramach konkursu fotograficznego przygotowujemy specjalnie dla Was serię fotograficznych inspiracji od ambasadorów naszego projektu. Każdy z nich otrzymał smartfon Samsung Galaxy S9+. Podczas trwania konkursu dzielą się oni pięknymi zdjęciami z wyjątkowych miejsc oraz informacjami jak zrobić dobre zdjęcie w trudnych warunkach oświetleniowych. Zobacz więcej -> http://24h.national-geographic.pl/inspiracje 3 najciekawsze zgłoszenia zostaną opublikowane na łamach National Geographic Polska, a ich autorzy otrzymają smartfony Samsung Galaxy S9+. O Samsung Galaxy S9+ Największa zaleta dla fotografii to podwójna przysłona w aparatach Galaxy S9 i S9+. Zainspirowana jest najdoskonalszym mechanizmem stworzonym przez naturę, jakim jest źrenica oka. W zależności od okoliczności, zwęża się lub rozszerza (F1.5 lub F2.4) regulując ilość światła. Poczuj klimat każdej chwili. >>> Zobacz nocne zdjęcia wykonane Samsung Galaxy S9+ Więcej szczegółów oraz regulamin konkursu na stronie: http://24h.national-geographic.pl/
12 tysięcy metrów nad ziemią, dziesiątki żyć pod opieką. Dzień z życia pilota odrzutowca
Gdy wchodzą Państwo do samolotu, załoga jest już na miejscu. Ale praca lotników zaczyna się dużo wcześniej. Jak wygląda typowy dzień pilota, opowiada kapitan Stanisław Radzio, który w LOT zasiada za sterami Boeingów 787 Dreamliner.
10.00 Jeszcze w domu sprawdzam pogodę w porcie docelowym i na trasie przelotu. Staram się przewidzieć, czy muszę się szykować na jakieś meteorologiczne niespodzianki. 14.00 Przyjeżdżam do biurowca. Spotykam się z resztą załogi – kapitanem Jerzym Zarembą i pierwszym oficerem Romanem Grochulskim. W centrum operacyjnym pobieramy dokumentację. To kilkadziesiąt stron informacji: liczba pasażerów, masa frachtu, planowana trasa przelotu, lotniska zapasowe i pogoda na nich – to ważne podczas przelotów nad Atlantykiem. Polecimy na wys. 34 tys. stóp, ale już nad Grenlandią będziemy na pułapie 40 tys. stóp, czyli ponad 12 tys. m. 15.15 Całą załogą wyjeżdżamy do portu lotniczego. 15.40 Jesteśmy już w samolocie. Witamy się z koordynatorem rejsu, który przekazuje aktualne informacje dotyczące lotu. Koordynator, zwany od koloru odblaskowej kamizelki „neonem”, musi dopilnować, aby wszystkie informacje odnośnie załadunku itp. zgadzały się z rzeczywistością. 15.50 Wykorzystując czas, kiedy stewardesy i stewardzi przygotowują pokład na przyjęcie pasażerów, udaję się na obchód samolotu. To obowiązkowa czynność przed każdym lotem. Wtedy zwołuję cały personel na briefing, podczas którego przekazuję wszystkie najważniejsze informacje na temat lotu do Chicago. 16.00 Cały catering jest załadowany, pokład jest sprawdzony i przygotowany na przyjęcie pasażerów, pod samolotem kończy się załadunek bagaży i frachtu. Możemy rozpoczynać boarding. 16.40 Szefowa pokładu melduje, że boarding się zakończył. Koordynator rejsu przynosi dokumenty. Wszystko się zgadza, więc możemy zamknąć drzwi i poprosić wieżę o zgodę na kołowanie. 16.50 Słyszymy w słuchawkach głos kontrolera: „LO3 cleared for takeoff”. Po chwili samolot odrywa się od ziemi. Podczas startu i wznoszenia w kokpicie panuje cisza przerywana jedynie korespondencją z wieżą oraz „checklistami”. W tej fazie lotu monitorujemy wskazania systemów pokładowych aż do poziomu 10 000 stóp, kiedy to wyłączona zostaje sygnalizacja „zapiąć pasy” 19.50 Wylatując znad Norwegii i patrząc na malownicze krajobrazy, przypominamy sobie występujące w tej części świata spektakularne zorze polarne. Lot jest długi, więc jeden z kapitanów idzie odpocząć i zostajemy z pierwszym oficerem w kokpicie. 21.30 Moja kolej na wypoczynek. Nasze pomieszczenie wypoczynkowe znajduje się nad kabiną pasażerską. Mamy do dyspozycji fotel i stolik do pracy oraz dwie wygodne leżanki. 23.00 Wracam do kokpitu. Wkrótce wlatujemy nad pokryte śniegiem wybrzeża północnej Kanady. Ogromne przestrzenie robią wrażenie. Taki krajobraz towarzyszy nam aż do Wielkich Jezior. 1.00 Wlatujemy nad jezioro Michigan. Bardzo szybkie polecenia kontrolerów wymagają olbrzymiego skupienia, bo w tak obciążonej przestrzeni powietrznej nie ma miejsca na pomyłkę. Niestety niska podstawa chmur nie pozwala podziwiać panoramy Chicago – z chmur wychodzimy na krótką chwilę przed przyziemieniem. 1.50 Przyziemienie, dobieg, podjazd pod rękaw i kolejny rejs jest za nami. Teraz tylko krótki debriefing i można jechać do hotelu. A jutro? Jutro po krótkim odpoczynku rejs powrotny do Warszawy. I mimo że trasa jest doskonale znana, to każdy lotnik zawsze powie, że nie ma dwóch jednakowych lotów. Adam Robiński
DZIEŃ MATKI: Macierzyństwo to coś pięknego. Te zdjęcia to najlepiej pokazują [GALERIA]
Z okazji Dnia Matki przesyłamy waszym i naszym mamom najgorętsze życzenia szczęścia, zdrowia i pociechy z nas (choć nie zawsze przecież jesteśmy grzeczni). Przy tej okazji wybraliśmy z nadsyłanych przez was zdjęć te, które najlepiej dokumentują cud jakim jest macierzyństwo.
10 największych zagrożeń dla naszej planety. Przypominamy na Dzień Ziemi
Coroczny Dzień Ziemi to doskonała okazja by przypomnieć co możemy zrobić dla naszej planety. Oczywiście jeśli będziemy szukali najprostszych rozwiązań, odpowiedź jest prosta: zniknąć. Ale jeśli ludzkość jednak będzie chciała sama sobie pomóc, co powinna zrobić? Odpowiadamy.
Co 20 sekund umiera dziecko - z braku wody pitnej. Dziś Światowy Dzień Wody, warto ją oszczędzać
Z jednej strony wiemy, że 71% Ziemi znajduje się pod wodą. Zatem dlaczego trzeba o niej mówić? Bo niestety zaledwie 3% wody na świecie jest zdatne do picia przez ludzi. Każdego roku rośnie liczba tych, którzy nie mogą liczyć na jej stałe źródło.
Dla większości z nas woda to coś oczywistego: leci z kranu, czasem z nieba, można ją kupić w sklepie w butelce. Tymczasem możemy śmiało powiedzieć, że żyjemy pod tym względem w dużym luksusie. Według wyliczeń organizacji charytatywnych by dostarczyć słodką wodę do swoich domowych gospodarstw kobiety na całym świecie łącznie zużywają 200 mln godzin. Wyobraźcie sobie jak wiele możnaby zmienić, gdyby ten czas poświęcić na edukację i opiekę. Woda jak skarb Oficjalnie Dzień Wody obchodzony jest od 1993 roku. Został ustanowiony przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych. W roku gdy padł pomysł na ustanowienie tego dnia, ponad miliard ludzi na świecie cierpiało z powodu braku dostępu do czystej wody pitnej. Ta liczba niestety stale i gwałtownie rośnie. Prognozy mówią nawet o 8 miliardach ludzi, którzy za 25 lat nie będą mieli do niej dostępu. Źródła, nomen omen, powiększającego się problemu według Polskiej Akcji Humanitarnej są: zmiany klimatyczne, katastrofy naturalne, ubóstwo, konflikty zbrojne, wzrost populacji i urbanizacja. PAH od lat organizuje akcje monitorowania czystości, budowania studnia i pomocy dla pozbawionych wody rejonów, na przykład Afryki. Według danych organizacji co 20 sekund na świecie umiera dziecko, właśnie z powodu braku dostępu do wody pitnej. Co można zrobić? Oszczędzać Przy okazji tego dnia przypominamy by oszczędzać wodę: dokładnie zakręcać kran, nie marnować jej przy zmywaniu czy mysimi zębów. Kolejną, znacznie trudniejszą akcją, jest budowanie studni w krajach, których mieszkańcy sami nie są w stanie podołać temu zadaniu. Pomóc w tym można choćby wspierając organizacje zajmujące się takimi działaniami. Trwa głosowanie w plebiscycie nagród Travelery 2016! Zobacz filmy, poznaj podróżników, wybierz najciekawszą podróż i zagłosuj! View oEmbed on the source website
Dzień Kobiet w Polsce i na świecie. Te zwyczaje mogą cię zdziwić
Co podarować kobiecie we Włoszech? Jak Rosjanie celebrują Dzień Kobiet i na czym polega wyjątkowość tego święta w Chinach?
Na szczęście czasy, w których Dzień Kobiet kojarzył się głównie z goździkami, rajstopami i kawą, ofiarowywanymi paniom w zakładach pracy, mamy już dawno za sobą. Zwyczaj celebrowania tego święta na dobre zadomowił się w Polsce, lecz nie jest to wyłącznie nasza tradycja. Dzień Kobiet jest obchodzony w wielu krajach, co więcej, jest świętem oficjalnym m.in. w Albanii, Algierii, Bośni i Hercegowinie, Brazylii, Bułgarii, Burkina Faso, Kamerunie, Chinach, Kubie, Laosie, Macedonii, Mołdawii, Mongolii, Czarnogórze, Rumunii, Rosji, Serbii, Ukrainie, Uzbekistanie, Wietnamie, Włoszech i Zambii. Powszechnie przyjętym zwyczajem jest to, że mężczyźni obdarowują znajome kobiety kwiatami i drobnymi upominkami, zaś szczególnymi względami obdarzają swe ukochane. Są jednak kraje, w których dzień ten celebrowany jest w sposób odbiegający od standardowego. Włosi, Rosjanie, Chińczycy... We Włoszech 8 marca obchodzony jest wyjątkowo hucznie. Jak wiadomo gorącokrwiści Włosi ubóstwiają kobiety, dlatego do obchodów przygotowują się już tydzień wcześniej. Miasta zostają oklejone okolicznościowymi plakatami i ulotkami. W Dniu Kobiet każda pani zostaje obdarowana bukietem kwiatów, a często również gałązkami akacji srebrzystej. Co ciekawe, kobiety również wręczają sobie nawzajem prezenty, obdarowując koleżanki, matki, siostry czy znajome. Akacje srebrzyste i czekolada są także najczęstszym prezentem w Rosji. W Bośni i Hercegowinie, Bułgarii, Brazylii, Chorwacji, Czarnogórze, Rumunii, Mołdawii, Macedonii, Słowenii, Serbii i Węgrzech kobiety najczęściej dostają kwiaty. Czasami prezenty ofiarują swoim pracownicom szefowie, zaś uczniowie w szkołach często obdarowują swe nauczycielki. W Portugalii i Rumunii panie cieszą się tego dnia własnym towarzystwem, organizując tzw. ,,babskie wieczory”. Na kolacjach i przyjęciach celebrują swoje święto wyłącznie w kobiecym gronie. W Chinach Dzień Kobiet obchodzi się w dość specyficzny sposób. Wszystkim Paniom należy się pół dnia wolnego od pracy. W wielu sklepach można wówczas skorzystać ze specjalnych zniżek. Dla Wietnamczyków jeden Dzień Kobiet to stanowczo za mało, dlatego świętują go dwukrotnie. Obchodzony jest nie tylko 8 marca, ale i 20 października. Popularnym prezentem w Wietnamie są goździki. Zrób sobie prezent na Dzień Kobiet I zarezerwuj w Wezyr Holidays i Coral Travel, letnią wycieczkę między 7 a 12 marca do Grecji, Hiszpanii, Bułgarii, Turcji, Egiptu lub do krajów egzotycznych i odbierz nagrody: elegancki kostium kąpielowy marki SHE, rytuał „Perła młodości” w klinice La Perla oraz wiele innych niespodzianek z okazji Dnia Kobiet.
Światowy Dzień Słonia: Zostaliśmy rodzicami słoniątka!
Swoje święto słoń obchodzi 12 sierpnia. Z tej okazji mamy dla Was miłą niespodziankę: nasza redakcyjna rodzina powiększyła się. Zostaliśmy rodzicami słonicy Embu!
Światowy Dzień Słonia ustanowiono, by zwrócić uwagę na losy słoni afrykańskich i azjatyckich. Kiedyś w Kenii żyło ich ponad 1,3 mln, dzisiaj, przez susze, utratę siedlisk i kłusowników polujących na kość słoniową, można doliczyć się zaledwie 300 tysięcy. Dlatego tak ważna jest ochrona tego gatunku. A można się w nią włączyć na kilka sposobów. Nasza mała Embu! Redakcyjna rodzina Travelera powiększyła się o nowego członka. Zaadoptowaliśmy słoniątko z sierocińca Sheldrick Wildlife Trust w Kenii. Nasza nowa korespondentka z Kenii nazywa się Embu, ma niecałe dwa lata i mieszka obecnie w ośrodku dla osieroconych słoni. Nasze maleństwo - Embu Trafiła tam, gdy kłusownicy zabili jej matkę. Ciosy okazały się bowiem cenniejsze niż życie. Embu została znaleziona przez wolontariuszy kenijskiego ośrodka, gdy już prawie bez sił błąkała się po okolicy. Słonica miała sporo szczęścia, że trafiła do słoniowego przedszkola. Tu nabiera sił, tu opiekunowie kilka razy dziennie karmią ją mlekiem, nacierają specjalnym olejkiem smarują końcówki uszu kremem z filtrem, wyprowadzają na spacer pod parasolkami. Tu Embu poznaje inne osierocone słoniątka. Nowe imię nadali jej wolontariusze z ośrodka. A nazwali ją tak od miejsca, w którym została znaleziona. Embu to powiat w Kenii, ale też nazwa tutejszego plemienia. Kiedy nasze słoniątko dorośnie może osiągnąć wagę nawet 3200 kg! Prawdziwa słonica! Jeśli będziecie ciekawi, jak jej się wiedzie, co miesiąc w National Geographic Traveler znajdziecie jej artykuł – najbliższy we wrześniowym wydaniu. Sheldrick Wildlife Trust w Kenii Sierociniec Sheldrick Wildlife Trust niedaleko Nairobi, do którego trafiła nasza Embu, przyjmuje z całej Kenii młode słonie osierocone w wyniku kłusownictwa lub konfliktów z rolnikami. Razem z Embu w ośrodku mieszka kilkadziesiąt osieroconych słoni. Zwierzęta z Sheldrick pozostają w ośrodku do końca okresu, w którym trzeba je karmić mlekiem. Gdy usamodzielnią się, przenosi się je 160 km na południowy wschód, do dwóch ośrodków w Parku Narodowym Tsavo. Stamtąd stopniowo, we własnym tempie, wracają do życia na wolności. Cały proces trwa zwykle od 8 do 10 lat. Certyfikat potwierdzający adopcję. Embu członkiem ekipy Travelera! Tak naprawdę każdy może zostać rodzicem zastępczym słoniątka z Sheldrick. Dzięki temu opiekunowie z ośrodka zdobędą środki na utrzymanie tego miejsca. Adopcji można dokonać przez stronę internetową www.sheldrickwildlifetrust.org. Trąba do góry!
To dziś. 10 sierpnia obchodzone jest międzynarodowe święto króla dżungli.
Lew, obok nosorożca, słonia, lamparta i bawołu, zaliczany jest do tzw. wielkiej piątki, czyli pięciu najbardziej niebezpiecznych zwierząt Afryki. Niestety, populacja lwów maleje z roku na rok. Obecnie szacuje się, że na całym świecie jest ich maksymalnie 25 tysięcy. Międzynarodowy Dzień Lwa ma zwrócić uwagę na to, jak wiele możemy stracić, jeśli dopuścimy do ich wyginięcia. W zagrożeniu Gdyby w powiedzeniu, że koty mają siedem żyć, było choć trochę prawdy, sytuacja afrykańskiego drapieżcy byłaby znacznie lepsza. Współcześnie w naturze lwy występują jedynie w Afryce, w północnych Indiach doliczono się zaledwie kilkuset osobników lwa azjatyckiego. W Czerwonej Księdze IUCN lew figuruje w kategorii gatunków narażonych na wyginięcie, które może nastąpić stosunkowo szybko, natomiast indyjski podgatunek - lew azjatycki - został zaliczony do gatunków krytycznie zagrożonych wyginięciem. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest wiele – od fragmentacji siedlisk, kłusownictwa, omyłkowego chwytania się lwów we wnyki, wypierania populacji dzikich zwierząt, na które polują koty, chorób, trucia przez rolników, rytualnych łowów (tradycyjny obrzęd inicjacyjny Masajów) po polowania dewizowe – wymienia David Quammen. Ostatnie wydarzenia związane z zabijaniem dzikich zwierząt, w tym śmierć lwa Cecila, zwróciły uwagę na problem wciąż popularnych polowań. Zdrowy silny samiec mógłby osiągnąć 12 lat, samica nawet 19 lat, podczas gdy niemal połowa młodych nie dożywa 2 lat. 5forbigcats Przypomnijmy że dużym kotom można pomóc wspierając międzynarodową inicjatywę National Geographic „High-Five. Give $5. Save Big Cats”. Każda dotacja, nieważne jak mała, może pomóc w przetrwaniu tych pięknych stworzeń. Przybij z nami wirtualną piątkę pod tym linkiem i pomóż ratować duże koty.
8 czerwca obchodzimy Światowy Dzień Oceanów. Wszyscy, bez względu na to, gdzie mieszkamy, powinniśmy czuć się odpowiedzialni za stan oceanów. Tym bardziej, że drastycznie zaczyna brakować ryb. Co możemy dla nich zrobić?
Ponad 90% światowych zasobów ryb jest wyczerpanych, znacznie uszczuplonych lub nadmiernie eksploatowanych. Krytycznie niski stan dziko żyjących populacji ryb jest obecnie jednym z największych wyzwań ekologicznych na świecie – informuje organizacja pozarządowa MSC i w Światowym Dniu Oceanów i nakłania ludzi na całym świecie do działania na rzecz ochrony zasobów mórz i oceanów. Światowy Dzień Oceanów Święto zostało ustanowione przez Rząd Kanady w 1992 roku, oficjalnie przez ONZ został uznany w 2009. Stanowi okazję do podejmowania działań mających na celu ochronę dzikiej przyrody i zagrożonych siedlisk w morzach i oceanach. Obchodzone 8 czerwca na całym świecie święto ma nam przypominać, że wszyscy jesteśmy zależni od oceanów. Dlatego też, bez względu na to gdzie mieszkamy, powinniśmy czuć się odpowiedzialni za ich stan. Również w Polsce. Akcję MSC w kraju wspierają znani i lubiani. Katarzyna i Cezary Żakowie, Pascal Brodnicki, Grzegorz Łapanowski i Kacper Kuszewski pojawili się na zdjęciach z niebieską rybką, zachęcając w ten sposób do wyboru ryb z certyfikatem zrównoważonego rybołówstwa MSC, bo tylko ryba z takim certyfikatem dają gwarancję, że produkt pochodzi ze zrównoważonych połowów. Pascal Brodnicki (Fot. MSC Polska, Weronika Mliczewska) Michał Cessanis Certyfikat MSC - dlaczego to takie ważne? Zrównoważony połów to taki, który w mniejszym stopniu wpływa na ekosystem morski – mówi Anna Dębicka z MSC Polska - pozostawia więcej ryb w morzach i oceanach i sprzyja innym zwierzętom morskim. Ryby oznaczone niebieskim certyfikatem zostały złowione w taki sposób, aby nigdy nie zabrakło ich dla nas i dla przyszłych pokoleń. Rezultaty nadmiernej eksploatacji łowisk najlepiej pokazuje historia populacji dorsza u wybrzeży Nowej Fundlandii w Kanadzie. W 1992 roku, w wyniku wieloletnich intensywnych połowów, pozornie niewyczerpane łowisko dorsza załamało się - zabrakło w nim ryb. W rezultacie 40 tysięcy osób straciło pracę. Od tego wydarzenia minęło ponad 20 lat. Mimo upływu czasu populacja dorsza nie odbudowała się – głównie na skutek zmian w całym ekosystemie, w którym miejsce dorsza zajęły inne organizmy. - Właśnie dlatego razem z naukowcami, rybakami oraz organizacjami ekologicznymi opracowaliśmy standardy środowiskowe w zakresie zrównoważonego rybołówstwa – dodaje Dębicka z MSC Polska. Dzięki systemowi certyfikacji MSC rybacy na całym świecie wiedzą jak łowić dziko żyjące populacje ryb, aby nigdy nie zabrakło ich w morzach i oceanach. Przełowione zasoby ryb to największy, ale nie jedyny problem, do mórz i oceanów trafiają miliony ton śmieci. Największe wysypisko jest ponad dwukrotnie większe niż kontynentalna część USA – to tzw. płat śmieci znajdujący się na Oceanie Spokojnym. Według szacunków na całym świecie każdego roku ginie ponad milion morskich zwierząt z powodu śmieci w oceanach. Działajmy! Morza i oceany zajmują 71% powierzchni Ziemi. Wytwarzają większość dostępnego tlenu, pozwalają na utrzymanie różnych gałęzi gospodarki i dostarczają nam pożywienia. Ryby i owoce morza stanowią główne źródło białka dla ponad 3 mld ludzi na całym świecie, a kilkaset milionów ludzi utrzymuje się z rybołówstwa. Niestety zbyt często o tym zapominamy. Światowym Dzień Oceanów stanowi doskonałą okazję do działania. Razem zadbajmy o morza i oceany. Co możemy zrobić, aby morza i oceany były pełne ryb i tętniły życiem? MSC Marine Stewardship Council (Rada Zarządzania Zasobami Morskimi) jest organizacją pozarządową założoną z inicjatywy WWF i firmy Unilever. Wraz z naukowcami, rybakami oraz organizacjami ekologicznymi MSC opracowała standardy środowiskowe w zakresie zrównoważonego rybołówstwa, aby promować przyjazne środowisku praktyki rybackie wśród konsumentów i partnerów na całym świecie. Działania MSC obejmują wyróżnianie odpowiedzialnych praktyk rybackich certyfikatem MSC, certyfikację w łańcuchach dostaw, współpracę z partnerami biznesowymi oraz programy edukacyjne wpływające na decyzje konsumentów na całym świecie. Więcej na: www.msc.org/pl
Dzień Ziemi obchodzony jest 22 kwietnia w 192 krajach. Wszystkiego najlepszego, Ziemio!
Najważniejsze ekologiczne święto - Światowy Dzień Ziemi - przypada 22 kwietnia. Ziemia świętuje dziś w 192 krajach, po raz 45. Tegorocznego obchody Światowego Dnia Ziemi - pod hasłem „Z energią zmieńmy źródła” - poświęcone będą promocji odnawialnych źródeł energii i efektywności energetycznej. Festyn na Polu Mokotowskim W Polsce tradycją jest finałowy festyn na Polu Mokotowskim w Warszawie. W tym roku odbędzie się 26 kwietnia w godz. 10.00 – 18.00. Zaprezentują się instytucje zajmujące się ochroną środowiska: uczelnie, instytuty badawcze czy jednostki Lasów Państwowych. W planach: quizy, pokazy i degustacje ekologicznej żywności. To również okazja, by poznać zasady zachowania się w lesie, nauczyć się, jak korzystać z lasu, by czerpać z tego przyjemność i jednocześnie nie szkodzić. Wielki ekologiczny festiwal! Rośliny za baterie Tradycją Dnia Ziemi jest wymiana zużytych sprzętów na... rośliny. Na tę okazję Lasy Państwowe przygotują 10 tysięcy sadzonek. Zainteresowani mogą zbierać baterie i elektroodpady, które wymienią na sadzonki w dniu festynu na stadionie Skra w Warszawie. Taka wymiana się opłaca!
Dzień świstaka, czyli gryzoń w poszukiwaniu seksu
2 lutego to w Stanach Zjednoczonych Dzień Świstaka, nietypowe święto, podczas którego ludzkość patrzy na niepozornego gryzonia jak na pogodową wyrocznię. Okazuje się jednak, że gryzoń ma wówczas na myśli coś zupełnie innego.
Jak co roku, świstak (a raczej jego bliski kuzyn świszcz Marmota monax) o imieniu Phil wyjrzał dziś ze swej nory w Punxsutawney w Pensylwanii, po czym rozejrzał się dookoła, tak samo, jak czyni to od 128 lat. Szukał cienia, którego obecność zwiastować ma jeszcze sześć tygodni zimy. Jednak jak przekonuje prof. Stam Zervanos z Penn State Berks w Reading, Phil – lub jakikolwiek inny świstak – wychodząc ze swej nory, nie cień ma na myśli. – O tej porze roku samce wydostają się z nor i zaczynają szukać samic – tłumaczy. – Samice z kolei wychodzą na powierzchnię mniej więcej siedem dni później. Przysiadają przy swoich norach i czekają. Gdy samiec znajdzie już partnerkę na wiosnę, oboje wracają do swoich kryjówek pod ziemią, by jeszcze trochę pospać. – Wychodzą z nich w marcu i wtedy dochodzi do prokreacji – mówi biolog. – Samce wiedzą już wtedy, gdzie są samice, więc rozmnażanie może rozpocząć się od razu. Skąd w takim razie przesąd pogodowy? – Przybył z Europy – przekonuje Zervanos. – Dzień Świstaka spokrewniony jest z germańskim Candlemas (świętem Ofiarowania Pańskiego), podczas którego to jeż przepowiadał pogodę. Kiedy niemieccy emigranci trafili do Pensylwanii, przywieźli ze sobą tę dziwną tradycję. Zamiast jeża świąteczną maskotką mogli zrobić świstaka, kiedy zobaczyli te zwierzęta wychodzące z nor w okolicach swojego święta. – Poza tym w Punxsutawney nie ma jeży – mówi Katie Donald z Groundhog Club, który w tym roku obchodzi 129-lecie swojego istnienia. I jeszcze kilka faktów z życia najsłynniejszego świstaka. Phil nie przerywa 2 lutego hibernacji, by poszukać partnerki, bo nigdy nie zasypia. Według Katie Donald, Phil nie musi hibernować, bo mieszka w zbudowanej przez człowieka norze o kontrolowanej temperaturze w centrum Punxsutawney. Ma nawet swój adres pocztowy (301 East Mahoning Street, Punxsutawney, PA 15767). Jego nora połączona jest z biblioteką miejską, skąd można podglądać życie Phila i jego "żony" Phillis. Groundhod Club nie zdradza, ile świstaków wcielało się w rolę Phila począwszy od 1887 roku. – Phil jest tylko jeden – mówi Donald. – Co roku w późnym latem lub wczesną wiosną dajemy mu eliksir młodości, który zapewnia mu siedem dodatkowych lat życia. Robimy go z owoców, warzyw i truskawkowego napoju Kool-Aid – dodaje z pełną powagą. A co z prognozą? Phil wyszedł dziś rano ze swojej nory i zobaczył własny cień (chociaż jeszcze kilka godzin wcześniej Wicherek zapowiadał zachmurzenie). Niech więc żyje dłuższa zima! Becky Little / National Geographic News
Dzień Górski na Uniwersytecie Warszawskim
Już w najbliższy piątek, 21 listopada 2014 na Krakowskim Przedmieściu 26/28 w auli UW (dawny BUW) odbędzie się Dzień Górski!
18:00 Pokaz pierwszego filmu górskiego „Matterhorn” z 1901 roku 18:15 Pionierzy polskich wypraw himalajskich – dr Jarosław Kurkowski 18:30 Nanda Devi. Triumfalny i tragiczny początek polskich wypraw w Himalaje – pokaz filmu „Orłem być…” i spotkanie z reżyserką Anną Pietraszek 19:45 21 godzin i 14 minut – rekord świata na ośmiotysięczniku Manaslu. Spotkanie z Andrzejem Bargielem i Darkiem Załuskim 21:00 Pokaz filmu „China Jam”, reż. Evrard Wandenbaum – nagroda Naczelnika TOPR podczas 10.SzFG www.uw.edu.pl; www.ce.uw.edu.pl; www.mountainfilmalliance.org; www.spotkania.zakopane.pl Organizatorzy: Filmoteka Aktywnego Człowieka, Uniwersytet Warszawski, Centrum Europejskie UW, The International Alliance for Mountain Film, Spotkania z Filmem Górskim, Samorząd Studentów CE Partnerzy: Polski Związek Alpinizmu, Fundacja Kukuczki, Museo Nazionale della Montagna, Miej odwagę Memoriał Piotra Morawskiego, Uniwersytecki Klub Alpinistyczny, Studencki Klub Górski, Wydawnictwo Stapis, Gabinet Fizjoterapii AZS, ActivelifeDVD, Makak, Wydawnictwo Annapurna, Przystanek Piekarnia, Restauracja Papa Andre Opieka medialna: Teleekspres Patroni medialni: Radio Kampus, Wspinanie.pl, Zakopane dla Ciebie
12 sierpnia wszyscy ci, którzy zatracają się w pracy, obchodzą swoje święto
“Nie mam czasu”, “jestem zmęczony” - te wymówki od zapracowanych często przyjmujemy z uznaniem, bo pracowitość to przecież zaleta. Czy na pewno? Termin “pracoholizm” to zaledwie 40-latek. Został wprowadzony w latach 70. przez amerykańskiego psychologa Wayne’a Oatesa. Badacz określił nim szkodliwy brak równowagi pomiędzy pracą a pozostałymi częściami życia. Szkodliwy, ponieważ zatracanie się w pracy może prowadzić do utraty zdrowia, zakłóca relacje z najbliższymi. Pracoholicy, jak wszyscy uzależnieni, potrzebują pomocy, aby wyjść z nałogu. Każdy “pracownik miesiąca” powinien w tym dniu zrobić coś dla siebie. O czym marzyłeś od dawna, ale z powodu pracy nie miałeś na to czasu?
Podróżujący Europejczycy stoją w obliczu ryzyka za granicą — połowa nie zna ogólnoeuropejskiego numeru alarmowego „112”
Większość Europejczyków wciąż nie jest pewna, pod jaki numer zadzwonić w razie nagłego wypadku za granicą. Według badania Eurobarometru przeprowadzonego pod koniec stycznia 2014 r. 49 proc. Europejczyków nie wie, że można skorzystać z numeru „112”, aby skontaktować się ze służbami ratunkowymi. Pomimo wieloletnich wysiłków nieznajomość tego numeru utrzymuje się na poziomie około 50 proc., w tym również w przypadku osób podróżujących regularnie. Obywatele najbardziej zagrożeni pochodzą z Grecji (10 proc.) i Wielkiej Brytanii (18 proc.). Najbardziej świadomi istnienia tego numeru są Luksemburczycy (80 proc.), Rumuni (71 proc.), Polacy i Bułgarzy (70 proc.). Wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej Neelie Kroes skierowała w tym tygodniu do wszystkich krajowych rządów wezwanie do poprawy w ramach krajowych systemów 112 funkcji lokalizacji rozmówcy oraz dostępu osób niepełnosprawnych oraz do przeprowadzania kampanii reklamowych skierowanych do podróżnych. Neelie Kroes powiedziała: „Jestem zaniepokojona faktem, że obywatele nie wiedzą o tak ważnej i podstawowej usłudze oraz że rządy krajowe nie robią więcej, aby ich o niej poinformować. UE uruchomiła tę usługę, a teraz inni muszą również wypełnić swoje obowiązki”. Znajomość numeru „112” a częstotliwość podróży Kilka razy w miesiącu 61 proc. Raz w miesiącu 51 proc. Kilka razy w roku 50 proc. Raz na rok 46 proc. Raz w ciągu ostatnich 2 lat 41 proc. Raz w ciągu ostatnich 3–5 lat 39 proc. Rzadziej 40 proc. Nigdy 33 proc. Pod numer 112 można dzwonić bezpłatnie z telefonu stacjonarnego lub komórkowego na terenie całej Unii Europejskiej. Pod tym numerem można uzyskać połączenie z właściwymi służbami ratunkowymi (miejscową policją, strażą pożarną, pogotowiem ratunkowym) w szeregu europejskich języków. Jest on dostępny 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu. Do 96 proc. obywateli (Szwecja) wie, że można stosować „112” we własnym kraju. Kontekst 11 lutego obchodzimy Europejski Dzień Numeru 112, którego celem jest zwrócenie uwagi na bezpieczeństwo w Europie. W ostatnich latach Komisja Europejska współpracowała z biurami podróży w celu rozpowszechnienia informacji o numerze 112 wśród podróżujących po Europie. Komisja przygotowała także materiały promocyjne (w tym logo, plakaty, banery, quiz dla dzieci itp.), które mogą być wykorzystywane przez organy administracji publicznej lub wszelkie inne organizacje w celu zwiększenia znajomości numeru 112. Numer 112 funkcjonuje obecnie we wszystkich państwach członkowskich UE równolegle z krajowymi numerami alarmowymi (np. 999 lub 110). Dania, Finlandia, Malta, Holandia, Portugalia, Rumunia oraz Szwecja postanowiły przyjąć numer 112 jako swój jedyny lub podstawowy krajowy numer alarmowy. Numer 112 jest również używany poza UE m.in. w Szwajcarii, Czarnogórze i Turcji. Według sprawozdania z wdrażania numeru 112 przez państwa członkowskie: - w 25 państwach europejskich, poza Wielką Brytanią, Irlandią i Maltą, można użyć w tym celu języka angielskiego; - w 14 państwach (poza Belgią, Francją i Luksemburgiem) istnieje możliwość przyjmowania zgłoszeń w języku francuskim: w Bułgarii, Czechach, Finlandii, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, na Litwie, w Niemczech, Norwegii, Polsce, Rumunii, na Słowacji i we Włoszech; - języka niemieckiego można używać, dzwoniąc pod numer 112 w 12 państwach (oprócz Austrii, Belgii, Luksemburga i Niemiec): w Bułgarii, Czechach, Finlandii, Hiszpanii, Holandii, na Litwie, w Norwegii, Polsce, Rumunii, na Słowacji, Węgrzech i we Włoszech; - w Wielkiej Brytanii centrale obsługujące numery alarmowe mogą korzystać ze wsparcia tłumaczeniowego w zakresie 170 języków, natomiast we Francji analogiczne służby obsługują 40 języków.
Z okazji Dnia Organizacji Narodów Zjednoczonych przypadającego 24 października, Skyscanner przedstawia krótki przewodnik po instytucjach ONZ na świecie.
Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ) powstała po zakończeniu II wojny światowej. Jej głównym celem jest utrzymania pokoju i bezpieczeństwa światowego, rozwijanie przyjaznych stosunków między narodami, wspieranie postępu społecznego, walka o prawa człowieka i poprawa standardów życia. Obecnie ONZ skupia 192 niepodległe państwa. ONZ to rozbudowany administracyjnie system składający się z wielu organów, takich jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), Światowy Program Żywnościowy (WFP) i ulubiona przez wszystkich Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (WIPO) z siedzibą w Genewie. ONZ Nowy Jork, Stany Zjednoczone Zwiedzając główną kwaterę ONZ w Nowym Jorku, można poznać historię i strukturę całej organizacji. Do zwiedzania udostępnione są także: wystawa przedmiotów podarowanych ONZ przez państwa członkowskie (jak np. rzeźba z kości słoniowej z Chin, bębny z Karaibów), wystawa rozbrojeniowa (m.in. pamiątki po wybuchu atomowym z Hiroshimy i Nagasaki), a także sala obrad Zgromadzenia Ogólnego. ONZ Nairobi, Kenia Kompleks biur ONZ w Nairobi wraz z mieszkaniami pracowników tworzy zamkniętą enklawę, rozciągającą się na powierzchni 56 hektarów, położoną około 10 km od centrum miasta. Na całym terenie posadzono 600 afrykańskich drzew, które przyciągają liczne ptactwo, czyniąc siedzibę ONZ w Nairobi, ciekawym miejscem dla miłośników ptaków. Wizyty gości z uwagi na bezpieczeństwo muszą być zgłaszane wcześniej. ONZ Genewa, Szwajcaria Pałac Narodów w Genewie każdego roku zwiedza około 100 tysięcy turystów. Zwiedzanie trwa godzinę, może być zorganizowane w jednym z piętnastu języków, a na trasie zwiedzania znajdują się m.in. sala obrad i sala posiedzeń rady z kolekcją wspaniałych malowideł ściennych. ONZ Wiedeń, Austria Stolica Austrii jest siedzibą wielu agend ONZ, między innymi Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (IAEA). Agendy te oferują wycieczki z przewodnikiem, podczas których zwiedzić można wystawy, sale konferencyjne oraz dowiedzieć się sporo o działalności ONZ w kwestiach zapobiegania przestępczości, w tym narkotykowej, badania przestrzeni kosmicznej czy pokojowego wykorzystania energii atomowej. Zwiedzanie z przewodnikiem dostępne jest w dwunastu językach, a dla grup conajmniej 20-osobowych możliwe jest zorganizowanie wykładów. Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości w Hadze, Holandia Ramię Sprawiedliwości Narodów Zjednoczonych ma swą siedzibę w Holandii. Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości prowadził w przeszłości słynne procesy zbrodniarzy II wojny światowej. Zainteresowane osoby mogą nawet wziąć udział w przesłuchaniach, zarówno indywidualnie jak i w zorganizowanych grupach, a po wcześniejszym uzgodnieniu możliwe jest zorganizowanie spotkań omawiających działanie sądów. Międzynarodowa Organizacja Morska, Londyn, Wielka Brytania Jest to wyspecjalizowana organizacja ONZ, zajmująca się sprawami morskimi, a w szczególności bezpieczeństwem na morzu oraz zapobieganiem zanieczyszczeniu środowiska morskiego przez statki. W swych archiwach posiada dokumenty datowane od roku 1959. Biblioteka Morska zawiera tysięce książek, artykułów i płyt DVD. Katalog zbiorów jest dostępny online, co umożliwa wcześniejsze wybranie pozycji, które chcemy przejrzeć . W Centrum Wiedzy Morskiej goście są mile widziani po uprzednim umówieniu wizyty. Centrum czynne jest od poniedziałku do czwartku w godzinach 10-17. UNESCO Paryż, Francja Celem Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) jest wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie kultury, sztuki i nauki. Gmach tej agendy ONZ-u można zwiedzać po wcześniejszym ustaleniu teminu. Całodniowa wizyta obejmuje m.in. pokaz filmu, a przewodnik dostępny jest na życzenie. Do obejrzenia są także dzieła takich luminarzy sztuki jak: Picasso, Moore i Giocometti, a także ogród pokoju zaprojektowany przez słynnego projektanta Isamu Noguchi-ego, cudownie ocalona z wybuchu atomowego rzeźba Anioł Nagasaki i Plac Tolerancji poświęcony Izhakowi Rabinowi i jego wysiłkom o utrzymanie pokoju palestyńsko-izraelskiego. Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Waszyngton, Stany Zjednoczone Fundusz ten działający w ramach ONZ zajmuje się kwestiami stabilizacji ekonomicznej na świecie – prawdopodobnie pracownicy tej instytucji są obecnie dosyć zapracowani! Zwiedzając to miejsce można poznać jego rolę w globalnej ekonomii, obejrzeć filmy edukacyjne oraz wystawy. Możliwe jest także zamówienie wykładu na tematy jakimi zajmuje się Fundusz Walutowy. Więcej informacji o tanich biletach na stronie: www.skyscanner.pl
15 czerwca 2009 r. na pięciu kontynentach odbędą się imprezy, konferencje, wydarzenia i konkursy promujące to czyste, niewyczerpane źródło energii. Celem Dnia Wiatru jest zwiększenie świadomości społecznej w zakresie potencjału wiatru jako źródła czystej i niewyczerpywalnej energii, a także szerzenie wiedzy na temat korzyści, jakie niesie ze sobą wykorzystanie elektrowni wiatrowych.
W tym roku obchody Dnia Wiatru koordynowane są przez Europejskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej (EWEA) wraz z Global Wind Energy Council (GWEC). W trakcie tegorocznych obchodów zorganizowanych zostanie tysiące wydarzeń w ponad 25 krajach na całym świecie. Otwarte dni na farmach wiatrowych, eventy, konferencje, konkursy malarskie, prezentacje samochodów napędzanych wiatrem to niektóre z szeregu działań. W ramach obchodów Globalnego Dnia Wiatru, wspólnie z firmami Fotki oraz Samsung przy wsparciu National Geographic, został zorganizowany także konkurs fotograficzny, na który nadesłano zdjęcia pokazujące w oryginalny sposób technologię, jaką jest energetyka wiatrowa. Na stronie internetowej, www.globalwinddday.org można obejrzeć zdjęcia nadesłane na konkurs. Ponadto witryna dostarcza informacji o kampanii i sieci stowarzyszeń branżowych oraz firmach organizujących dostępne publicznie imprezy w dniu 15 czerwca. Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej koordynuje działania związane z Dniem Wiatru w Polsce. 15 czerwca 2009 r. w Szczecinie zaplanowano konferencję prasową z udziałem Sekretarza Stanu w Ministerstwie Środowiska, Pana Stanisława Gawłowskiego. Tematem przewodnim spotkania będzie Globalny Dzień Wiatru i jego znaczenie w podnoszeniu świadomości i akceptacji społecznej w zakresie energetyki wiatrowej. Ponadto przedstawicielom mediów zostaną przedstawione najbardziej aktualne dane związane z rozwojem rynku energetyki wiatrowej w Polsce. W czerwcu zeszłego roku ponad 90 000 osób uczestniczyło w obchodach w 20 krajach UE, od konkursów rysunkowych dla dzieci, po warsztaty energetyczne, zorganizowane w ramach Europejskiego Dnia Wiatru 2008. 185 farm wiatrowych otworzyło swoje podwoje dla rodzin, organizując dni otwarte. W Polsce w obchodach Dnia Wiatru wzięło udział około 15 tysięcy mieszkańców Poznania. Imponujące wiatraki wykonane przez dzieci z poznańskich szkół podstawowych w ramach konkursu ogłoszonego przez Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej, ścieżka edukacyjna, występy muzyków, show Eureki, podczas którego uczestnicy mogli sami przeprowadzić widowiskowe doświadczenia oraz koncert gwiazdy dnia – zespołu Tytusa Wojnowicza z Przyjaciółmi, były gwarancją niezapomnianej zabawy. Korzystając z zaproszenia Urzędu Miasta Poznania, przygotowano również w Ogrodzie Botanicznym wykład na temat energetyki wiatrowej. www.globalwindday.org
W najbliższą sobotę i niedzielę, 23 i 24 maja 2009 roku, Muzeum Etnograficzne w Krakowie zaprasza wszystkich chcących przygotować nietypowy i własnoręcznie wykonany prezent dla swojej mamy z okazji jej święta na kolejne warsztaty z cyklu Etnokalendarz.
Na zajęciach będzie się można dowiedzieć, jakie ozdoby nosiły niegdyś mieszkanki małopolskich wsi. Prawdziwe korale czy korale z ciasta, a może korale z jarzębiny? Inspiracją dla twórczych działań będą korale i inne kobiece ozdoby prezentowane podczas warsztatów. Każdy uczestnik otrzyma ,,porcję" drewnianych korali, które według własnego uznania pomaluje farbami. Warsztaty będą się odbywać w sali edukacyjnej w budynku "Esterka" przy ul. Krakowskiej 46, w sobotę w godzinach od 11.00 do 17.00, a w niedzielę od 11.00 do 14.00. Bilet indywidualny kosztuje 5 zł, bilet rodzinny (dla dwóch dorosłych osób i dziecka lub jednej osoby dorosłej i dwojga dzieci) – 10 zł. Każda kolejna osoba dopłaca 5 zł. Szczegółowe informację na temat zajęć można uzyskać pod numerem telefonu: 012/ 430 18 27 bądź drogą elektroniczną: e-mail: stanisz@etnomuzeum.eu Równocześnie przypominamy, że następne zajęcia z cyklu Etnokalendarz, pt. „Pomaluj tacie brykę” planujemy na 13 - 14 czerwca 2009 roku. Pomożemy wówczas przygotować prezent dla Taty na Dzień Ojca. www.etnomuzeum.eu
Ideę jego zaistnienia po raz pierwszy zaproponował na konferencji UNESCO, poświęconej ochronie środowiska, amerykański ekolog, John McConnell. Obchodzony jest 22 kwietnia już od 39 lat.
Pomysł McConnell'a spotkał się z silnym poparciem ze strony władz, co pozwoliło mu ogłosić Manifest Dnia Ziemi, pod którym podpisali się Sekretarze Generalni ONZ, m.in. Kurt Waldheim, Margarte Mead, U Thant, John Gardner. Mniej więcej w tym samym czasie, amerykański senator Gaylorg Nelson, na konferencji w Seattle, zaproponował ogólnonarodową demonstrację przeciwko niszczeniu środowiska naturalnego i poparcia dla ruchów ekologicznych. W demonstracji, która odbyła się pół roku później, 22 kwietnia 1970 r., wzięło udział ponad 20 milionów Amerykanów. Według pierwotnych założeń dzień ten ma być świętem Ziemi, podczas którego szczególnie głośno i zdecydowanie mówi się o ekologicznych problemach naszej planety i o zagrożeniach związanych z zanieczyszczaniem środowiska przez człowieka. Obecnie w obchodach Dnia Ziemi bierze udział ponad 200 mln. osób z przeszło 140 krajów. W Polsce Dzień Ziemi organizowany jest od 1991 r. i za każdym razem odbywa się pod innym hasłem przewodnim, związanym z problemami ekologicznymi. Obchody w 2009 r. uświetnia hasło: "Z energią chrońmy klimat". Już od 22 kwietnia odbywają się imprezy związane z obchodami Dnia Ziemi, m.in. konferencja prasowa w Bibliotece Narodowej w Warszawie, a także finał konkursu "Człowiek Polskiej Ekologii 2008". Szczegółowy plan obchodów Dnia Ziemi 2009 oraz inne informacje dostępne są na stronach http://www.dzienziemi.org.pl. Tekst: Agnieszka Budo