National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-04-06T11:47:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Medium czy manipulatorka? Lorraine Warren do dziś wzbudza silne kontrowersje
items: Duchowe życie Polaków. Czy po śmierci trafimy do nieba?
items: Dlaczego niektóre budynki wydają się nawiedzone? To nie duchy: to mózg nas straszy
items: Duchy i zjawy w starożytnym Rzymie. Poznajcie opowieści o nawiedzonych domach sprzed dwóch tysięcy lat
items: Nieszkodliwa zabawka czy potężne narzędzie? Tabliczka ouija już od dwóch wieków daje głos duchom
items: Biała dama z Kórnika to duch hrabiny Teofili Działyńskiej. Zjawa każdej nocy wychodzi z obrazu
items: Poveglia to miejsce z wyjątkowo mroczną historią. Niewielką wyspę podobno nawiedzają duchy
items: Koniec XIX wieku obfitował w dziwne zjawiska. Niektórzy próbowali nawiązać kontakt z duchami
items: W Japonii odnaleziono „zabójcę demonów”. To ponad 2-metrowy miecz do walki ze złymi duchami
items: Wierzysz w duchy, demony i komunikację ze zmarłymi? To może mieć związek z kiepską jakością snu
items: W Izraelu znaleziono 1500-letnie „magiczne misy do przeklinania”. Jakie miały zastosowanie?
items: Czy wiedźmini istnieli naprawdę? Tak w dawnej Polsce zwalczano upiory
items: Relacje o spotkaniach z duchami mają swoje naukowe wytłumaczenie
items: Sri Lanka: 9-latka ofiarą egzorcyzmów
items: Nawiedzone miasta w USA. Atrakcje tylko dla odważnych
items: Chiny: Na łasce przodków. "W tradycji chińskiej umierasz, ale pozostajesz tym, kim byłeś" [REPORTAŻ]
items: Amnesty International wzywa do zasypania władz Malawi listami. Chodzi o ratowanie albinosów
items: Kościół, w którym straszy. Duchy zarobią na remont?
items: 3/2014
items: Świętych obcowanie
items: Domki dla duchów- Tajlandia

Medium czy manipulatorka? Lorraine Warren do dziś wzbudza silne kontrowersje
type: item
date: 2026-04-06T11:46:26.000Z
creator: Artur Białek
subject: Ludzie
subject: duchy
subject: psychologia
description: Dla rodzin, którym pomogła, Lorraine Warren była ostatnią nadzieją w walce z niewytłumaczalnym cierpieniem. W oczach badaczy akademickich stała się symbolem pseudonauki i religijnego fanatyzmu. Krytycy widzieli w jej metodologii kuglarskie sztuczki i zręczną manipulację. Bez względu na to, jak postrzegana jest ta sławna jasnowidzka, należy stwierdzić, że swoją pracą zdefiniowała sposób, w jaki współczesna kultura interpretuje walkę dobra ze złem w sferze duchowej. Przypadki, które badała, stały się kanwą dla wielomiliardowej franczyzy filmowej.
encoded: Spis treści: Niezwykły dar Lorraine Warren Od malarstwa do NESPR Przypadek lalki Annabelle Harrisville i Amityville Krytyka i kontrowersje Wraz z mężem napisała setki artykułów i wiele książek. Dziś, gdy ich rzekome doświadczenia stały się inspiracją dla serii kasowych horrorów, Warrenowie pozostają przede wszystkim popkulturowym symbolem – pomostem między spirytyzmem a nowoczesnym przemysłem rozrywkowym, a ich praca jest przedmiotem naukowej krytyki. Nie można jednak nie wspomnieć, że jeszcze pod koniec XX stulecia sławni eksperci od spraw paranormalnych byli postrzegani jako wybitni specjaliści w zakresie demonologii, a z ich rzekomych umiejętności korzystał nawet Kościół katolicki. Niezwykły dar Lorraine Warren Lorraine Rita Moran urodziła się 31 stycznia 1927 roku w Bridgeport, w stanie Connecticut. Dorastała w okresie międzywojennym i odebrała konserwatywne wychowanie, co w dużej mierze wpłynęło na jej późniejszą interpretację nadprzyrodzonych doświadczeń. Już jako siedmiolatka zaczęła dostrzegać otaczające ludzi aury, choć w tamtym czasie nie rozumiała jeszcze natury tego zjawiska. W obawie przed oskarżeniami o chorobę psychiczną nie wspominała o tym nikomu, nawet rodzicom. Jej postrzeganie własnych zdolności ukształtowało się dopiero w wieku 12 lat, gdy uczęszczała do prywatnej szkoły dla dziewcząt. Podczas obchodów Dnia Drzewa, gdy jej klasa sadziła młode drzewko, Lorraine doświadczyła wizji, w której zobaczyła roślinę jako w pełni rozwiniętą, z liśćmi szumiącymi na wietrze. Kiedy jedna z zakonnic zauważyła jej nienaturalne skupienie i zapytała ją, co widzi, Lorraine szczerze opisała swoją wizję. Reakcja była surowa, co utwierdziło młodą dziewczynę w przekonaniu, że jej dar jest czymś, co należy trzymać w tajemnicy. Wszystko zmieniło się w 1942 roku, kiedy w Colonial Theatre w Bridgeport poznała pracującego tam biletera – 16-letniego Edwarda Warrena Mineya. Ed, który sam dorastał w domu uznawanym przez niego za nawiedzony, stał się dla Lorraine pierwszym pow…

Lorraine-Warren-d3e85c6.jpg
width: 1575
height: 1050

Duchowe życie Polaków. Czy po śmierci trafimy do nieba?
type: item
date: 2025-11-01T09:45:25.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Lifestyle
subject: duchy
subject: kościół katolicki
subject: religie
subject: wiara
description: Z roku na rok przybywa w Polsce osób niewierzących i niepraktykujących. Jednocześnie wielu z nas uważa duchy i inne istoty nadprzyrodzone za realne zjawisko. Ilu Polaków tak naprawdę wierzy, że istnieje niebo? Jak wygląda życie duchowe Polaków? Tutaj poznacie odpowiedź.
encoded: Co kilka lat Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS) publikuje raporty dotyczące religijności Polaków. Ostatnie badanie przeprowadzono w 2024 roku na grupie ponad 1000 osób. Wyniki zestawiono z analizami z poprzednich lat. Dzięki temu wiemy, jaka jest tendencja w wierze Polaków. Coraz mniej ludzi w kościołach Z badań CBOS wynika, że większość Polaków wciąż uważa się za wierzących, ale ta liczba się zmniejsza. Od 2019 roku odsetek wierzących spadł i przestał przekraczać 90%. Liczba osób niewierzących wyraźnie rośnie – obecnie jest to 14%. Polacy coraz rzadziej chodzą regularnie do kościoła. Odsetek Polaków praktykujących co tydzień osiągnął najniższy poziom w historii pomiarów i wynosi obecnie 34%. Coraz więcej wierzących praktykuje nieregularnie, tylko od święta. Liczba osób wierzących, ale praktykujących nieregularnie (38%), zrównała się z liczbą praktykujących regularnie (39%) i jest najwyższa w historii badań. Głównym powodem odejścia jest obojętność. Polacy, którzy odchodzą od Kościoła, najczęściej deklarują, że dzieje się tak z powodu braku potrzeby, obojętności i straty zainteresowania, a dopiero w drugiej kolejności z powodu krytyki Kościoła jako instytucji. Zaledwie 1% respondentów zadeklarowało przynależność do innej wiary niż katolicka. Jednak 1,8% pytanych odmówiło podania, z jakim wyznaniem się utożsamia. Połowa z nas trafi do nieba? Nieco mniej „techniczny” obraz polskich wierzeń przedstawia badanie firmy Ipsos z 2023 roku. Poziom osób wierzących jest w nim niższy w porównaniu do badania CBOS – ogółem 76% Polaków identyfikuje się w nim z jakąkolwiek religią. Ponad połowa Polaków (54%) zadeklarowała wiarę w istnienie nieba. Jednak nie zadano pytania, czy respondenci uważają, że trafią tam po śmierci. Nieco mniej osób uważa, że istnieje diabeł (41%) i piekło (44%). Z analizy wynika, że osób pokolenia gen Z (najmłodszego) identyfikujących się jako katolicy jest o 28 punktów procentowych mniej niż w przypadku najstarszego pokolenia, czyli boomerów. Mówimy …

shutterstock1936678609-f918732.jpg
width: 5904
height: 3796

Dlaczego niektóre budynki wydają się nawiedzone? To nie duchy: to mózg nas straszy
type: item
date: 2025-10-30T12:50:59.000Z
creator: Vivian Chung
subject: Historia
subject: architektura
subject: budynki
subject: duchy
subject: emocje
subject: mózg
description: Niektóre przestrzenie – mimo braku duchów – wywołują irracjonalny niepokój. Naukowcy tłumaczą, że to nie magia, lecz mechanizmy działania ludzkiego mózgu. Poznaj tajemnice architektury, która wytrąca nas z równowagi.
encoded: Spis treści: Jak mózg bada przestrzeń? Skąd bierze się niepokój w opuszczonych budynkach? Gdy dezorientacja uruchamia lęk Dlaczego mózg „błądzi” w takich miejscach? Instynkty pierwotne w nowoczesnych przestrzeniach Zwykle myślimy o domach i hotelach jako o miejscach bezpiecznych i przewidywalnych. Wystarczy jednak wejść w ciemny korytarz, a tętno przyspiesza, zanim zdążymy to sobie uświadomić. Naukowcy twierdzą, że te odczucia to nie zabobon, ale mózg błędnie odczytujący otoczenie. Eksperci pokazują, jak architektura – za sprawą ścian, światła i dźwięku – potrafi zmylić zmysły i zamienić znane miejsca w coś niepokojąco obcego. Jak mózg bada przestrzeń? Gdy wchodzimy do nowego miejsca, zmienia się powietrze i światło. Na moment ciało zastyga – to chwila, gdy przekraczamy próg budynku, którego nie znamy. Tak się dzieje, ponieważ mózg niemal natychmiast zaczyna budować wewnętrzną mapę przestrzeni – wyjaśnia Lisa Giocomo, profesor neurobiologii na Stanford University School of Medicine. Pomagają w tym ściany, narożniki i wyraziste punkty orientacyjne. Gdy taka mapa już powstanie, mózg nakłada na nią znaczenia zaczerpnięte z pamięci i doświadczenia. Rozpoznajemy budynek jako restaurację, więc oczekujemy, gdzie zamówić lub odebrać jedzenie. Ta mapa służy mózgowi nie tylko do ustalenia, gdzie jesteśmy teraz, ale też dokąd możemy pójść w tej przestrzeni w przyszłości – dodaje Giocomo. To nieustanne przewidywanie tego, co dalej (zwane przetwarzaniem predykcyjnym), daje nam poczucie bezpieczeństwa. Gdy jednak przestrzeń łamie te oczekiwania, system się zacina. A nasze poczucie bezpieczeństwa słabnie. Skąd bierze się niepokój w opuszczonych budynkach? – Mózg jest wyczulony na ślady rozkładu. W starych hotelach, dworach czy opuszczonych salach subtelne bodźce – zapach stęchlizny, pleśni i kurzu – sygnalizują biologiczny rozpad. Podpowiadają, że przestrzeń nie nadaje się do zamieszkania – mówi Beth Tauke z University at Buffalo, badaczka percepcji przestrzeni. Dołóżmy echo krokó…

GettyImages-136199212-2ee5858.jpg
width: 5184
height: 3456

Duchy i zjawy w starożytnym Rzymie. Poznajcie opowieści o nawiedzonych domach sprzed dwóch tysięcy lat
type: item
date: 2025-10-29T13:26:32.000Z
creator: Becky Little
subject: Historia
subject: cesarstwo rzymskie
subject: duchy
subject: historia
subject: rzym
subject: starożytność
description: Duchy w starożytnym Rzymie były obecne nie tylko w ludowych podaniach, ale także w tekstach wielkich autorów. Pliniusz Młodszy, Cyceron czy Swetoniusz opisywali zjawy i nawiedzenia, które dziś brzmią jak scenariusze horrorów. Ale czy naprawdę w nie wierzyli?
encoded: Spis treści: Duchy w tekstach rzymskich historyków i filozofów Nawiedzone domy i folklor antyczny Znaczenie właściwego pochówku Duchy, zjawy i... polityka? Sceptycyzm i zjawiska w domu Pliniusza Wierzysz w duchy? Takie pytanie zadał około 100 r. n.e. swojemu przyjacielowi znany rzymski prawnik i polityk Pliniusz Młodszy. – Bardzo chciałbym wiedzieć, czy uważasz, że istnieją duchy. Czy przybierają kształty albo formę jakiegoś boskiego bytu, czy są tylko nierealnymi obrazami, które odzwierciedlają nasze lęki. Pliniusz pisał do swojego przyjaciela Sury, rzymskiego senatora, dzieląc się trzema zasłyszanymi opowieściami o duchach. Jedna z nich mówiła o mężczyźnie, któremu zjawa przepowiedziała zarówno polityczny awans, jak i tragiczną śmierć. Druga opowiadała o domu i brzęku łańcuchów ducha, który go nawiedzał. Trzecia zaś o wydarzeniach, które miały się rzekomo rozegrać w samym domu Pliniusza – ale o tym później. Duchy w tekstach rzymskich historyków i filozofów Historie o duchach pojawiają się w wielu rzymskich tekstach. W przeciwieństwie do dzisiejszych thrillerów są jednak często zaledwie kilkuzdaniowe. Na przykład: rzymski historyk Plutarch, opisując życie ateńskiego wodza, mimochodem wspomniał o greckiej łaźni, którą po zabójstwie zaczęto uważać za nawiedzoną. – Przez długi czas ukazywały się tam zjawy, a w tym miejscu słychać było jęki, jak opowiadali nasi ojcowie. Dlatego nakazano zamurować bramy łaźni. I po dziś dzień mieszkańcy okolicy twierdzą, że czasem widują widma i słyszą niepokojące odgłosy. Ale co starożytni Rzymianie naprawdę sądzili o duchach? Poszukaliśmy wskazówek, przyglądając się historii o zjawach, które krążyły w starożytnym Rzymie. Nawiedzone domy i folklor antyczny – W liście Pliniusza znajduje się wspaniała opowieść o nawiedzonym domu. Ten motyw przewija się przez całe antyczne piśmiennictwo – mówi Daniel Ogden, profesor historii starożytnej na Uniwersytecie w Exeter i autor książki Magic, Witchcraft and Ghosts in the Greek and Roman Worlds. W…

duch-c9ffcb2.jpg
width: 1238
height: 825

Nieszkodliwa zabawka czy potężne narzędzie? Tabliczka ouija już od dwóch wieków daje głos duchom
type: item
date: 2025-08-16T07:14:26.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: duchy
subject: psychologia
description: Tabliczka ouija to dla wielu zwykła zabawka – gra towarzyska, która świetnie sprawdza się podczas halloweenowej imprezy. Nie brakuje też ludzi, którzy w tej niepozornej planszy widzą coś więcej. Dla nich jest narzędziem do kontaktów z zaświatami. Narzędziem, które może przynieść wiele korzyści lub niewyobrażalnych szkód. Skąd wzięła się plansza do wywoływania duchów? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Osobiste tragedie wodą na młyn spirytyzmu Amerykańska zabawka z chińskimi korzeniami Jakimi zasadami rządzi się tabliczka ouija? Chęć nawiązania kontaktu ze zmarłymi jest tak stara, jak same religie. Ouija to plansza z nadrukowanymi literami alfabetu, cyframi od 0 do 9, kilkoma symbolami i słowami: „tak”, „nie” i „do widzenia”. Obsługiwana ruchomym wskaźnikiem, wygląda jak niepozorna zabawka i tym jest w istocie. Mimo to, wielu ludzi, nawet tych, którzy nie deklarują przynależności religijnej, uważa, że za jej pośrednictwem można porozmawiać ze zmarłymi. Niektórzy nawet lękają się jej bardziej niż ognia. Osobiste tragedie wodą na młyn spirytyzmu Tabliczka ouija często bywa kojarzona z tajemniczym, starożytnym artefaktem, jednak to stosunkowo nowy „wynalazek”. Plansza do przywoływania duchów powstała w XIX wieku w Stanach Zjednoczonych. Po wojnie secesyjnej w USA zapanował prawdziwy boom na spirytyzm, zwłaszcza wśród kobiet. W bratobójczych walkach, toczonych między Unią a Konfederacją zginęło około 620 tys. żołnierzy. W całym kraju nie brakowało szukających pocieszenia wdów i matek w żałobie, które chciały jeszcze raz porozmawiać z najbliższymi im mężczyznami. Skoro istniał popyt, rynek musiał zareagować podażą. Początkowo łącznikiem z zaświatami byli media – ludzie o rzekomej wyjątkowej wrażliwości, która umożliwiała im nawiązanie kontaktu z duszami zmarłych. Seanse spirytystyczne stały się wówczas czymś powszechnym w całym kraju. Odbywały się nawet w Białym Domu, gdzie Mary Todd, żona Abrahama Lincolna, próbowała porozmawiać ze zmarłym 11-letnim synem. Zaczęły wówczas powstawać różne narzędzia ułatwiające rzekomą komunikację z zaświatami, w tym także tzw. „tablice mówiące”. Media wykonywali je samodzielnie, często w mało profesjonalny sposób. Aż w końcu pewien przedsiębiorca dostrzegł w zainteresowaniu spirytyzmem szansę dla siebie. „Stałe łącze” z zaświatami W 1890 roku Charles Kennard, biznesmen z Baltimore, dostrzegł potencjał komercyjny w standary…

ouija-21d20eb.jpg
width: 1000
height: 563

Biała dama z Kórnika to duch hrabiny Teofili Działyńskiej. Zjawa każdej nocy wychodzi z obrazu
type: item
date: 2025-08-03T09:28:02.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: duchy
subject: legenda
subject: zamki
subject: zamki w Polsce
description: Biała dama to postać, która od lat jest obecna w folklorze. Wiele osób zna przynajmniej jedną opowieść o odzianej w białe szaty zjawie, przechadzającej się po swoich dawnych włościach. Bezsprzecznie, najbardziej znanym straszydłem jest to, które nawiedza zamek w Kórniku. Kim była tamtejsza biała dama? Poniżej odpowiadamy na to pytanie.
encoded: Spis treści: Biała dama to nie jeden duch Kim była biała dama z Kórnika? Legenda o białej damie z Kórnika Legendy o duchach i upiorach towarzyszą wielu polskim zamkom i pałacom. Opowieści z dreszczykiem przyciągają turystów jak magnes opiłki żelaza i nic dziwnego. W końcu kto nie chciałby przeżyć przygody życia i na własne oczy zobaczyć „prawdziwą” istotę nie z tego świata? Widmowi rycerze, czarne psy, upiory okrutnych rządców – większość zamków ma swoją własną marę. Wśród opowieści o straszydłach szczególnie wyróżnia się postać białej zjawy, błąkającej się wśród zamkowych ruin lub po pałacowych komnatach. To właśnie ona – słynna biała dama. Biała dama to nie jeden duch O czym właściwie mowa? Wbrew pozorom, nie chodzi tu o jedną zjawę. Tym terminem określa się duchy kobiet, najczęściej pochodzących z arystokratycznych rodów. W legendach polskich widmowe postaci w białych sukniach najczęściej nawiedzają miejsca związane z ich życiem, w których wydarzyła się straszna historia. To właśnie tragiczna śmierć nie pozwala im zaznać spokoju i opuścić ziemskiego padołu. Białe damy nawiedzają między innymi: zamek w Bobolicach, gdzie zjawa w białej szacie – bratanica Krezów – pojawia się na kamiennym balkonie, zamek w Niedzicy, na którego dziedzińcu i w kaplicy pojawia się duch inkaskiej księżniczki Uminy, zamek w Chęcinach, w którym biała dama szuka ukrytego skarbu, zamek w Ogrodzieńcu, gdzie Olimpia, córka Seweryna Bonera, rzuciła się z wieży, gdy ojciec sprzeciwił się jej związkowi z ubogim rycerzem. Każda z tych opowieści może wywołać gęsią skórkę, jednak najstraszniejsza towarzyszy dawnej rodowej rezydencji Górków i Działyńskich, która wznosi się na niewielkiej wyspie w Kórniku. Kim była biała dama z Kórnika? Zamek ten rzekomo nawiedza duch hrabiny Teofili z Działyńskich, pierwszej wybitnej zarządczyni na kórnickich włościach. Córka Teresy Tarłówny i Zygmunta Działyńskiego urodziła się 28 grudnia 1714 lub 1715 roku. W 1732 roku poślubiła starostę łęczyckiego Stefana Szołdr…

BialaDama0-1817fc9.jpg
width: 1332
height: 886

Poveglia to miejsce z wyjątkowo mroczną historią. Niewielką wyspę podobno nawiedzają duchy
type: item
date: 2024-12-25T08:54:50.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: duchy
subject: wenecja
subject: włochy
subject: wyspy
description: Poveglia jest miejscem z wyjątkowo mroczną historią. Z azylu zmieniła się w wyludniony skrawek lądu, by po latach stać się miejscem przymusowej izolacji wielu osób. Na jej temat powstało wiele niepokojących legend, podsycanych faktem, że wstęp na nią jest zakazany. Zamiast odstraszać, niepokojące opowieści tylko potęgują zainteresowanie tajemniczą wyspą. Jaka historia towarzyszy temu miejscu? Poniżej odpowiadamy na to pytanie.
encoded: Spis treści: Gdzie znajduje się Poveglia? Dlaczego wyspa Poveglia jest uważana za nawiedzoną? Historia Poveglii Co dalej z Poveglią? Na świecie jest wiele miejsc, które wzbudzają niepokój. Do takich należy choćby indyjska dolina Parvati, nazywana „doliną śmierci”. W Polsce złą sławą owiany jest choćby Nosal – góra samobójców. Nie brakuje u nas także miejsc rzekomo nawiedzonych. Za każdym stoi mroczna historia, która pobudza wyobraźnię i prowokuje poszukiwaczy przygód i badaczy zjawisk paranormalnych. Należy jednak podkreślić, że pod względem złej sławy nawet najbardziej nawiedzone miejsca w Polsce nie mogą równać się z Poveglią. Gdzie znajduje się Poveglia? Poveglia to mała, mierząca zaledwie siedem hektarów wyspa w Lagunie Weneckiej, zlokalizowana między Wenecją a Lidio. Płynący jej środkiem kanał dzieli ją na część północną i południową. Brzmi jak wstęp do opisu miejsca obfitującego w atrakcje turystyczne? Tylko pozornie. Prowincja Wenecja znajduje się wysoko na liście najciekawszych destynacji na południu Europy, ale Poveglia nie figuruje w większości przewodników turystycznych. Niezamieszkana wyspa nie jest szturmowana przez przyjezdnych. Nic dziwnego, bo nie łatwo znaleźć śmiałka, który zgodziłby się odbyć płatny rejs swoją łodzią. Mimo to (a może właśnie dlatego) nie brakuje chętnych, którzy na Poveglii chcieliby przeżyć przygodę swojego życia. Niektórym udaje się tam dostać, czego dowodzą zamieszczane w internecie foto- i wideorelacje. Dlaczego wyspa Poveglia jest uważana za nawiedzoną? Poveglia ma reputację jednego z najbardziej nawiedzonych miejsc na świecie. Mówi się, że tamtejsze lasy wyrosły na prochach chorych na dżumę, a po korytarzach ruin dawnego szpitala psychiatrycznego do dziś snują się zjawy – duchy osób, które kiedyś miały być tam poddane okrutnym kaźniom. Opowieści o niesamowitych zjawiskach są tam powtarzane od dawna. Nawet dzisiaj niektórzy Włosi wierzą, że na wyspie straszy. Atmosferę niepokoju dodatkowo potęguje fakt, że przebywanie tam jes…

poveglia-579facb.jpg
width: 1000
height: 505

Koniec XIX wieku obfitował w dziwne zjawiska. Niektórzy próbowali nawiązać kontakt z duchami
type: item
date: 2024-01-01T10:31:38.000Z
creator: Kazimierz Pytko
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: duchy
subject: Edukacja
subject: filozofia
subject: oszustwa
subject: Wolny czas
description: Pod koniec XIX w. ludzkimi umysłami zawładnęły spotkania z duchami. Duby smalone teozofów posłużyły potem zbrodniczym ideologiom.
encoded: W tym artykule: Kim była Helena Bławatska Teozofia i rzekoma wiedza od duchów Substytut religii Szanowani ludzie wierzyli w duchy Moda na spirytyzm Wywoływanie duchów Rasistowska ideologia Ideologia III Rzeszy Znad drzwi straszył wypchany nietoperz. Ze ścian zwisały liście imitujące dżunglę. W zielonym gąszczu majaczyły sylwetki węża, tygrysa i posążki Buddy. 7 września 1875 r. do dziwacznie przystrojonego nowojorskiego apartamentu przy 47. ulicy weszło 19 osób. Zebrali się, by zapoczątkować nową erę w dziejach ludzkości. Znali się dobrze, więc bez zbędnych ceregieli uchwalili statut, wybrali władze i przekazali światu wiadomość o powołaniu Towarzystwa Teozoficznego. Nazwa stowarzyszenia, utworzona ze zbitki greckich słów: theos i sophia, oznacza „mądrość Boga”. Jego członkowie nie mieli wątpliwości, że poznali najgłębszą prawdę o świecie, kosmosie i człowieku. Nie zamierzali jej ukrywać. Wręcz przeciwnie: chcieli ją upowszechniać, by na Ziemi wreszcie zapanowały braterstwo i sprawiedliwość. A konkretnie, prawdę tę odkryła gospodyni spotkania Helena Bławatska, korpulentna 44-letnia dama o błękitnych, hipnotyzujących oczach. Nie był to jeszcze czas równouprawnienia kobiet, więc w zarządzie jako współprzewodniczący zasiedli obok niej prawnik William Judge i emerytowany pułkownik Henry Steel Olcott. Kim była Helena Bławatska O Bławatskiej wiadomo tyle, ile sama ujawniła. A ponieważ miała wyjątkową zdolność mieszania fikcji z rzeczywistością, bardzo trudno je od siebie oddzielić. Urodziła się w Jekaterynosławiu. Była córką rosyjskiej szlachcianki Jeleny Fadiejewej i służącego w carskiej armii niemieckiego oficera Petera von Hahna. W jej późniejszych konfabulacjach rodzice awansowali do rangi książąt. Władcy umysłów. Jak powstają i działają nowe religie Fenomen duchowości polega na tym, że człowiekowi można wmówić dowolne rzeczy, których udowodnić się nie da i nie można im zaprzeczyć Po wczesnej śmierci matki Helenę wychowywali dziadkowie, którzy jak najszybciej znaleźli…

helena-blawatska-w-roku-1888-ze-spirytualista-fot-wikimedia-commons-domena-publiczna-b92aca7.jpg
width: 527
height: 422

W Japonii odnaleziono „zabójcę demonów”. To ponad 2-metrowy miecz do walki ze złymi duchami
type: item
date: 2023-02-08T13:46:08.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: broń
subject: duchy
subject: historia
subject: japonia
subject: Kultura
subject: mity
description: Podczas wykopalisk w pobliżu japońskiego miasta Nara archeolodzy odkryli ponad 2-metrowy miecz, który pochodził z IV wieku n.e. Badacze twierdzą, że broń była przeznaczona do walki ze złymi duchami i demonami.
encoded: W tym artykule: Archeolodzy odnaleźli miecz do walki z potworami Broń miała być wykorzystana przez zmarłego w krainie śmierci Dakō rzadko były wykorzystywane w walce Wierzenia i tradycje Japonii w okresie Yamato, czyli od ok. 250 do 710 r. n.e. były oparte na mitologii. Shintō, czyli droga bóstw, charakteryzowała się politeizmem i kultem m.in. animizmu oraz szamanizmu. W świecie wielu bogów swoje miejsce odnajdywały również demony, duchy i najróżniejsze stworzenia. Nie wszystkie jednak były dobre. Niektóre swoją obecnością zwiastowały chaos i zamęt, zniszczenie lub śmierć. Japończycy wierzyli, że za pomocą świętych przedmiotów i artefaktów, takich jak amulety, talizmany lub tabliczek, można ochronić się przed złymi siłami. Archeolodzy odnaleźli miecz do walki z potworami Okazuje się jednak, że nie samą magią zwalczano potwory, ale również żelazem. Archeolodzy z Japonii prowadzili w listopadzie 2022 roku wykopaliska w pobliżu miasta Nara, na wyspie Honsiu. To stolica prefektury, z której w okresie Yamato dwór cesarski zarządzał całym krajem. Badaczom udało się odnaleźć tam olbrzymi kopiec pogrzebowy sprzed ponad 1600 lat. Jednak największą uwagę naukowców przykuło to, co znajdowało się w jego wnętrzu. Przerażająca mumia syreny odnaleziona w Japonii. Czy stworzenie było prawdziwe? Mumia tego makabrycznego stworzenia ma już ponad 300 lat. Naukowcy od wielu miesięcy próbowali dowiedzieć się, czy była to hybryda zwierzęcia lub zwykłe oszustwo? Najnowsze badania w końcu... W grobowcu znajdował się żelazny miecz, który miał prawie 230 centymetrów długości. Przypomina flamberg z charakterystyczną pofalowaną głownią, która wygląda jak płomienie. – Byłem zaskoczony tym odkryciem. Był prawie dwukrotnie większy niż jakikolwiek inny miecz, który znaleziono w Japonii – mówi w rozmowie z Live Science Riku Murase, archeolog z Nara Archaeological Research Center. Broń miała być wykorzystana przez zmarłego w krainie śmierci Archeolodzy uważają jednak, że żelazny miecz był zbyt duży, …

zabojca-demonow-26491b5.jpg
width: 1000
height: 750

Wierzysz w duchy, demony i komunikację ze zmarłymi? To może mieć związek z kiepską jakością snu
type: item
date: 2023-01-21T14:09:24.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: duchy
subject: medycyna
subject: psychologia
subject: sen
subject: Wolny czas
subject: zaburzenia snu
subject: Zdrowie
description: Osoby, które są przekonane o istnieniu zjawisk paranormalnych, mają pewną wspólną cechę. Badania na dużej grupie wykazały, że łączą je różnego typu kłopoty ze snem.
encoded: W tym artykule: Jak przeprowadzono badanie nad zjawiskami paranormalnymi? Paraliż senny a wiara w kosmitów Czy istnieje życie po śmierci? Wbrew pozorom, nauka zajmuje się zjawiskami paranormalnymi. Dla badaczy fascynujące jest przede wszystkim, dlaczego w nie wierzymy. Czy ma to związek z naszym wiekiem, wykształceniem, a może miejscem urodzenia? I co konkretnie mamy na myśli, gdy wspominamy o zjawiskach paranormalnych? Na potrzeby nowego badania, opisanego w czasopiśmie naukowym „Journal of Sleep Research”, ich lista została ściśle określona. Znalazły się na niej: wiara w duchy, wiara w demony, przekonanie, że dusza żyje po śmierci, wiara w możliwość komunikacji ze zmarłymi, przeświadczenie, że kosmici odwiedzili Ziemię, doświadczenie śmierci (ang. near-death experience, NDE). To ostatnie to odczucia, jakich czasami doznają osoby w stanie śmierci klinicznej. Np. opuszczenia ciała, znajdowania się w tunelu, kontaktu ze zmarłymi krewnymi. Odważysz się wejść? 10 najsłynniejszych nawiedzonych posiadłości świata Jak właśnie wykazali naukowcy, skłonność do tego rodzaju przekonań jest skorelowana z jakością snu. A konkretnie: osoby, które gorzej spały, silniej wierzyły w wymienione wyżej zjawiska paranormalne. Jak przeprowadzono badanie nad zjawiskami paranormalnymi? O tym, że związek między jakością snu a skłonnością do wiary w zjawiska paranormalne istnieje, było już wiadomo. Dotychczas potwierdzały go jednak jedynie badania prowadzone na niewielkich grupach. Teraz to się zmieniło. Naukowcy zaprosili do internetowego badania prawie 9 tys. osób powyżej 18. roku życia. Jego uczestnicy byli pytani o jakość snu. O to, ile zajmuje im zaśnięcie, ile śpią, czy się wybudzają, czy mają – i jakie – symptomy bezsenności. Po zestawieniu z odpowiedziami na pytania o zjawiska paranormalne, okazało się, że gorzej sypiający częściej byli przekonani o istnieniu różnych niewytłumaczalnych fenomenów. Paraliż senny a wiara w kosmitów To jednak nie wszystko. Naukowcy odkryli też, że istniej…

wierzysz-w-duchy-demony-i-komunikacje-ze-zmarlymi-to-moze-miec-zwiazek-z-kiepska-jakoscia-snu-fot-getty-images-cbef3bb.jpg
width: 2121
height: 1414

W Izraelu znaleziono 1500-letnie „magiczne misy do przeklinania”. Jakie miały zastosowanie?
type: item
date: 2022-03-11T11:09:44.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: duchy
subject: izrael
subject: Travel
subject: wierzenia
subject: Wolny czas
description: „Magiczne misy” miały chronić przed demonami, ale nie tylko. Co ciekawe, naczynia wróciły na rynek na początku XXI w.
encoded: W tym artykule: „Magiczne misy” miały zostać wylicytowane Talizmany dobre na wszystko Co oznaczały inkantacje ma misach? To nie było zwykłe przeszukanie domu. W trakcie nalotu w Jerozolimie izraelska policja trafiła na skradzione skarby, w tym trzy 1500-letnie „misy do przeklinania”. Zabezpieczono również monety, szkło, broń oraz ozdoby wykonane z kości słoniowej. Nie ma jednak pewności, czy wszystkie spośród setek odnalezionych artefaktów to autentyki. Naukowcy uprzedzili, że część przedmiotów mogła zostać bardzo umiejętnie podrobiona. Niektóre przedmioty pochodzą z czasów biblijnych, jednak to misy uznane za najcenniejsze. Aramejskie inskrypcje w środku dają badaczom wgląd w w wierzenia kulturowe dotyczące demonów. To też najstarsze odnalezione naczynia wykorzystywane do czarów. „Magiczne misy” miały zostać wylicytowane Policjanci podejrzewają, że autentyczne skarby zostały skradzione ze stanowisk archeologicznych na Bliskim Wschodzie i muzeów. Część z nich miała być nielegalnie wystawiona w jednym z izraelskich domów aukcyjnych. – Nieautoryzowani handlarze antykami zachęcają szabrowników do niszczenia starożytnych miejsc w poszukiwaniu znalezisk na sprzedaż. W imię chciwości plądrują starożytne miejsca, usuwając znaleziska z ich kontekstu historycznego, zaciemniając w ten sposób fragmenty historii ludzkości – czytamy w oświadczeniu Eli Eskosido, dyrektora generalnego Izraelskiego Urzędu Starożytności (IAA). Właściciel domu, w którym znaleziono między innymi „magiczne misy”, został oskarżony o posiadanie mienia, które uważa się za skradzione oraz o niezgłoszenie odkrycia zabytkowych przedmiotów. Łącznie grozi mu kara do trzech lat pozbawienia wolności. Przełomowe odkrycie u wybrzeży Antarktydy. Odnaleziono wrak słynnego statku Endurance, który zatonął 107 lat temu 44-metrowa barkentyna Endurance irlandzkiego odkrywcy sir Ernesta Shackletona zatonęła w 1915 roku, po tym jak została zmiażdżona przez lód. Przez lata pozostawała zaginiona w czeluściach m... Talizmany …

w-izraelu-znaleziono-1500-letnie-magiczne-misy-jakie-mialy-zastosowanie-89aed40.jpeg
width: 2048
height: 1365

Czy wiedźmini istnieli naprawdę? Tak w dawnej Polsce zwalczano upiory
type: item
date: 2022-01-11T10:23:03.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: duchy
subject: folklor
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwyczaje
description: „Wiedźmin” to dziś nie tylko książki, ale też gry komputerowe, seriale i inne gadżety osadzone w świecie stworzonym przez Andrzeja Sapkowskiego. Czy słynny Geralt z Rivii miał swoich poprzedników w realnym świecie? Okazuje się, że tak.
encoded: W tym artykule: Czy „Wiedźmin” opiera się na faktach? Poprzednicy Geralta z Rivii Upiory w Rzeczpospolitej Sposób na upiora Kiedy w latach 90. premierowo ukazywały się książki o wiedźminie, chyba nikt nie spodziewał się, że w niedalekiej przyszłości Geralt z Rivii będzie znany na całym świecie. Na fali popularności sagi na początku lat dwutysięcznych powstał film oraz serial. Widzowie do dziś z sentymentem wspominają niektóre efekty specjalne. Już wtedy czuć było, że „Wiedźmin” to coś więcej niż tylko seria książek fantasy. To całe uniwersum, którym zafascynowali się nie tylko Polacy, ale również nasi sąsiedzi z Europy Środkowej i Wschodniej. Reszta świata zakochała się w sadze Andrzeja Sapkowskiego w 2007 r. po wydaniu pierwszej z trzech gier opartych na przygodach Geralta z Rivii. Seria zdobyła rzesze fanów w wielu krajach, o czym świadczy, chociażby kilka reedycji gry. Na zlotach fanów fantastyki nie brakuje osób przebranych za postacie z „Wiedźmina”. Czy „Wiedźmin” opiera się na faktach? Fenomen uniwersum nie słabnie. Jego pozycję umocniła kolejna serialowa adaptacja, tym razem przygotowana przez platformę Netflix. Dla młodszych pokoleń to pierwsze spotkanie z Geraltem, Ciri i Yennefer. Widzowie i czytelnicy zastanawiają się, czy w przeszłości w Polsce lub gdziekolwiek w Europie rzeczywiście funkcjonowała taka profesja jak wiedźmini. Łukasz Kozak, mediewista i autor książki „Upiór. Historia naturalna” mówi, że w przeszłości pojawiały się postacie podobne do wiedźmina z książek Sapkowskiego. Jednocześnie przypomina, że saga nie jest „słowiańska”, a jej autor sięgał do motywów pochodzących z przeróżnych źródeł. – Choć nieliczne z nich, jak fabuła debiutanckiego opowiadania o strzydze, pochodzą z polskiego folkloru, to nie znajdziemy w historycznych i etnograficznych źródłach wyspecjalizowanych „likwidatorów potworów”, a raczej ludzi, dla których zwalczanie – jak powiedzielibyśmy dziś – „nadprzyrodzonego” zagrożenia było raczej jednym z wielu zajęć bądź nawet usług…

czy-wiedzmini-istnieli-naprawde-tak-w-dawnej-polsce-zwalczano-upiory-7f8cbe4.jpeg
width: 960
height: 540

Relacje o spotkaniach z duchami mają swoje naukowe wytłumaczenie
type: item
date: 2021-10-11T18:39:35.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: duchy
subject: Edukacja
subject: medycyna
description: Zaskakująco wielu ludzi wierzy w duchy. Badanie przeprowadzone w 2017 roku przez Chapman University wykazało, że aż 52% Amerykanów wierzy, że duchy mogą nawiedzać ludzi! Mało tego, liczb wierzących w takie historie wzrosła o 11% od 2015 roku. Również w Wielkiej Brytanii badania wykazały że taki sam odsetek populacji, 52% wierzy w zjawiska nadprzyrodzone.
encoded: W tym artykule: 1. Pleśń 2. Zatrucie tlenkiem węgla 3. Pole elektromagnetyczne 4. Infradźwięki 5. Ktoś z naszej rodziny lub znajomych twierdzi że widział zjawę, albo sami przeżyliśmy coś, czego nie umiemy wyjaśnić, i chcemy wierzyć, że mieliśmy do czynienia z duchami. Tym, którzy twierdzą, że mieli do czynienia z duchami wydaje się, że naprawdę je widzieli. Potrafią przekonująco i z uporem przekonywać, że wrażenia, których doświadczyli na pewno były związane z jakimś rodzajem paranormalnych istot. Nie od dziś wiadomo, że ludzki mózg bardzo łatwo poddaje się różnym złudzeniom, sygnały które docierają do niego z narządów zmysłów mogą być przez niego różnie, nie zawsze prawidłowo interpretowane. Czynniki środowiskowe i psychologiczne również mogą prowadzić do przekonania, że duchy istnieją. Jak dotąd nikomu nie udało się udowodnić w naukowy (czyli obiektywny, powtarzalny i udokumentowany) sposób udowodnić istnienia jakichkolwiek zjaw. Co zrobić, w sytuacji, w której są tacy, którzy upierają się, że duchy istnieją? Najlepiej opierać się na faktach i logice. Te bowiem oferują racjonalne wyjaśnienia rzekomo nadprzyrodzonych zjawisk. Oto sześć logicznych wyjaśnień dla zjawisk interpretowanych jako duchy. 1. Pleśń Profesor inżynierii na Uniwersytecie Clarkson w USA, Shane Rogers zajmował się badaniem najzwyczajniejszej w świecie pleśni. W związku z tym, często przebywał w opuszczonych budynkach, wilgotnych jaskiniach i tego typu miejscach. Jak zdradził, zawsze lubił oglądać programy o duchach w telewizji. Zaczął się więc zastanawiać dlaczego wielu ludzi w, na pozór niewytłumaczalny sposób, zaczyna w wielu takich miejscach czuć się dziwnie mając wrażenie obecności kogoś lub czegoś jeszcze. Jego nieukończone jeszcze, badania wykazały, że niektóre z gatunków pleśni mogą powodować objawy takie jak nagły, irracjonalny strach. Jak na razie, wciąż trwa proces zbierania danych, więc na ostateczny wyrok w kwestii tego, czy pleśń może powodować odczucia utożsamiane z duchami, trzeba …

duch2-69e3f9c.jpeg
width: 1641
height: 1056

Sri Lanka: 9-latka ofiarą egzorcyzmów
type: item
date: 2021-03-16T11:06:09.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: duchy
subject: dzieci
subject: policja
subject: Społeczeństwo
subject: sri lanka
description: Mała dziewczynka ze Sri Lanki nie przeżyła brutalnych „egzorcyzmów”, które według lokalnych wierzeń miały wypędzić z niej „złe duchy”.
encoded: Policja zatrzymała dwie osoby, prowadzącą rytuał kobietę i matkę dziecka. Obie trafiły przed sąd 1 marca, obie aresztowano (ten moment widać na filmie poniżej). 9-latka straciła przytomność w trakcie „egzorcyzmów”. Zmarła po przewiezieniu do szpitala. Tragedia rozegrała się w mieście Delgoda, ok. 40 km od stolicy w Colombo. View oEmbed on the source website Według informacji przekazanych miejscowemu dziennikowi „Adaderana” przez aresztujących „egzorcystkę” policjantów, kobieta polewała głowę dziecka olejem i biła kijem, bo tylko tak można było „wypędzić demona”. Druga z aresztowanych kobiet, bezpośrednio odpowiedzialna za zabicie dziecka lokalna „ekspertka”, ponoć podobne usługi oferowała w okolicy już od całkiem dawna. View oEmbed on the source website Według policji przypadki ciężkich urazów ciała i śmierci w wyniku egzorcyzmów w okolicy miasta Delgoda zdarzały się już wcześniej. Nie wiadomo, czy z ręki aresztowanej zginął ktoś jeszcze. Bicie krzyczącego z rozpaczy dziecka próbowali ponoć przerwać sąsiedzi, ale nie zdążyli na czas. fot. YOUTUBE/NEWSFIRST SRI LANKA

sri-lanka-7caea57.jpeg
width: 2121
height: 1414

Nawiedzone miasta w USA. Atrakcje tylko dla odważnych
type: item
date: 2021-01-25T15:00:37.000Z
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: duchy
subject: halloween
subject: Kultura
subject: stany zjednoczone
subject: Travel
subject: wojna
description: Krwawe potyczki, mroczne praktyki, przerażające cmentarze i nie tylko – zapraszamy na spacer po ciemnej stronie Ameryki.
encoded: Oto 6 miast, które znajdują się na szczycie rankingu poszukiwaczy dreszczyka, ponieważ odnotowano w nich mrożące krew w żyłach wydarzenia. Tam Halloween trwa przez cały rok! Baltimore Na historycznych ulicach Baltimore miało miejsce kilka wydarzeń o charakterze narodowym: rewolucja amerykańska, wojna domowa i bitwa pod Baltimore w czasie wojny z 1812 roku. W ciągu setek lat odebrano tam życie tysiącom ludzi, a wielu poszukiwaczy duchów twierdzi, że podążając tamtejszymi uliczkami czuło obecność zmarłych. Będąc w Baltimore, warto zwiedzić katakumby Westminster Hall, czyli ostatnie miejsce spoczynku Edgara Allana Poe, o którym mówi się, że do dziś nawiedza różne miejsca w mieście. Poszukiwacze duchów twierdzą również, że w XVIII-wiecznym Forcie McHenry odnotowano kilka objawień umundurowanego żołnierza z karabinem. Nowy Orlean Niekiedy o Nowym Orleanie mówi się, że w tym mieście granica między światem żywych i umarłych jest bardzo cienka. Ponieważ znajduje się ono poniżej poziomu morza, wszystkie grobowce znajdują się na 42 cmentarzach w obrębie miasta, a wśród grobów z XIX wieku podobno unoszą się duchy ofiar wojny z 1812 roku. Warto odwiedzić tu grób bohaterki okolicznych legend – kapłanki voodoo Marie Laveau, która była jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci drugiej połowy XIX wieku w Nowym Orleanie, a także udać się na jedną z nocnych wycieczek po “nawiedzonych” posiadłościach. Galveston, Texas Kiedy w 1900 roku huragan uderzył w teksańskie miasto Galveston, życie straciło aż około 8000 mieszkańców tego miasta – o ponad 6000 osób więcej niż w Nowym Orleanie podczas niszczycielskiej Katriny. Ta klęska żywiołowa była najstraszniejsza w całej historii Stanów Zjednoczonych, a łowcy paranormalnych zjawisk twierdzą, że duchy wszystkich, którym odebrała życie, cały czas snują się po pięknym porcie i wiktoriańskich rezydencjach miasta. Jedną z największych atrakcji jest tu możliwość zwiedzenia najstarszego domu w mieście, w którym pod koniec XIX wieku regularnie orga…

historia-tych-miejsc-sprawia-ze-w-swiadomosci-wielu-pozostaly-zawieszone-miedzy-zyciem-a-smiercia-fot-getty-images-c1c9431.jpeg
width: 3100
height: 2004

Chiny: Na łasce przodków. "W tradycji chińskiej umierasz, ale pozostajesz tym, kim byłeś" [REPORTAŻ]
type: item
date: 2018-12-20T09:16:52.000Z
creator: Peter Hessler
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: chiny
subject: duchy
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: obrzędy
subject: pogrzeb
subject: religie
subject: śmierć
subject: Travel
subject: wierzenia
description: Praktykowane przed tysiącleciami składanie ofiar z ludzi Chińczycy zastąpili wyjątkową troską o groby. Ich zmarli mają swoje wymagania.
encoded: We wsi Wiosenna Dolina ludzie rzadko mówili o zmarłych. Nie lubili wracać do przeszłości. – Tu zawsze była wielka bieda – odpowiadali na moje pytanie o minione czasy, po czym milkli. Mieli tylko kilka starych fotografii i jakieś zapiski. W pobliżu wznosił się Wielki Mur, ale nawet jego imponujące ruiny nie wzbudzały ich większego zainteresowania. W 2001 r. postanowiłem zamieszkać w tej osadzie. Przyciągnęła mnie historia regionu, jednak po niedługim czasie zorientowałem się, że migawki z przeszłości bardzo szybko ulatywały, a ludzie żyli tu teraźniejszością. Tak jak większość Chińczyków obecnego pokolenia wieśniacy skupiali się na tym, co mogą dać im dziś i jutro. Myśleli głównie o rosnących cenach lokalnych plonów czy budowlanym boomie w odległym o niecałe dwie godziny jazdy Pekinie. W jeden tylko dzień w roku wieśniacy patrzyli wstecz – w kwietniowe święto Kwingming, „dzień czystej jasności”. Przez ponad tysiąc lat świętowano go w całych Chinach, w każdej części kraju w trochę inny sposób. Na osi czasu początku kultu przodków trzeba jednak szukać jeszcze dalej. Przeszło 5 tys. lat temu w kulturach północnych Chin zmarłym oddawano cześć za pomocą wyraźnie zdefiniowanych rytuałów. Echa tych tradycji żyją do dziś. Podczas pierwszego roku w wiosce towarzyszyłem moim sąsiadom w ich obrzędowej wędrówce na cmentarz. Iść mogli tylko mężczyźni (wszyscy nazywali się Wei). Kilkunastu członków tego rozrośniętego klanu wyruszyło przed świtem, wspinając się na stromą górę położoną za wioską. Mieli na sobie zwyczajne robocze ubrania, nieśli łopaty i płaskie wiklinowe kosze. Maszerowali w ciszy, bez przerw na odpoczynek. Niczym brygada robocza z zadaniem do wykonania, bezrefleksyjnie mijali drzewa morelowe ze świeżymi pąkami świecącymi jak gwiazdy w brzasku poranka. Po 20 minutach dotarliśmy na wiejski cmentarz. Położony wysoko na górze, składał się ze zwykłych kopczyków ziemi starannie usypanych w rzędy. Każdy szereg reprezentował inne pokolenie. Mężczyźni rozpoczęli pracę od na…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5dbe24d169d3fe797e64d5bcc0c7fa985a42b1b9-6bf2c34.jpeg
width: 741
height: 479

Amnesty International wzywa do zasypania władz Malawi listami. Chodzi o ratowanie albinosów
type: item
date: 2016-10-13T10:19:36.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: albinosi
subject: duchy
subject: ludzie
description: O dramatycznej sytuacji albinosów w Afryce pisaliśmy na łamach National Geographic, a film "Ludzie Duchy" Martyny Wojciechowskiej, naszej redaktor naczelnej zdobył wiele nagród. Ale koszmar tych ludzi trwa dalej, teraz przypomina o nim Amnesty International
encoded: Według Amnesty International od listopada 2014 roku co najmniej 18 osób z albinizmem zostało zabitych na terenie Malawi, a kolejne 5 porwano. Ich los do dziś jest nieznany. Albinosi są atakowani z powodu przekonania, że części ich ciał mają magiczne zdolności i przynoszą szczęście. Wykorzystuje się je do tworzenia amuletów i eliksirów. W Malawi żyje około 7–10 tys. osób z albinizmem i pozostają w ciągłym strachu tylko dlatego, że urodzili się z tą chorobą. Zobacz galerię zdjęć Marka Arcimowicza dokumentujących powstanie filmu "Ludzie Duchy" W grudniu Amnesty International zamierza zorganizować Maraton Pisania Listów do władz Malawi. Idea maratonu powstała w Polsce w 2001 roku. W ciągu kilku lat stał się jednym z największych na świecie wydarzeń w obronie praw człowieka. AI chwali się, że w ubiegłym roku podjęto 3,7 mln akcji, w samej Polsce napisano ponad 270 000 listów, a w nasze działania w kraju zaangażowało się blisko 100 000 osób. Przyniosło to także realne efekty. Listy pomogły uwolnić m.in. Alberta Woodfoxa, który spędził w więzieniu w USA ponad 40 lat, uniewinnić Yecenii Armenty z Meksyku, którą poddano torturom w celu wymuszenia zeznań, a Ministerstwo Sprawiedliwości, Praw Człowieka i Promocji Obywatelskości w Burkina Faso potwierdziło zobowiązanie rządu do zlikwidowania praktyki wczesnych i przymusowych małżeństw w kraju. Tegoroczny Maraton ma odbyć się w ponad 500 miejscach w całej Polsce pomiędzy 1 a 11 grudnia. Źródło: Amnesty International

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/98ba1210394e9b0c8aa7ddc9d4186bb94894b7a7-add7de5.jpeg
width: 1000
height: 667

Kościół, w którym straszy. Duchy zarobią na remont?
type: item
date: 2015-10-12T13:22:00.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: duchy
description: Odziane w białe szaty postaci siedzą nieruchomo w ławkach czeskiego kościoła. Modlą się ze spuszczonymi głowami. W kościele panuje kompletna cisza. Nikt się nie porusza. Nikt nie oddycha.
encoded: Od stuleci nad czeską wioską Luková (ok 45 km od Pilzna) góruje kościół św. Jerzego. Najstarsza część budowli, prezbiterium i zakrystia, pochodzą z XIV wieku. W okresie wojen husyckich kościół został częściowo zniszczony, w XVI wieku odbudowany. Duchy z Lukovy „Sławę“ niszczejącemu kościołowi przyniosły 32 niezwykłe rzeźby. Umieszczono je tutaj w 2012 roku. Wykonane z materiału i gipsu sylwetki mają przypominać duchy Niemców sudeckich, którzy dawniej mieszkali w pobliskiej wiosce. Niektóre z nich dodatkowo pokryte są fosforem. Wyobrażacie sobie ten efekt nocą? Straszna sztuka Nietypowe sylwetki są dziełem studenta Jakuba Hadravy. Dzięki dużemu zainteresowaniu wystawą, z dobrowolnych opłat za wstęp zebrano już część środków na renowację zniszczonego kościoła. Pozyskiwane są także dotacje na remont dachu. Wystawę można oglądać przez cały rok, po wcześniejszym dokonaniu rezerwacji. Szczegóły na stronie kościoła (tutaj). Autor: Michał Cessanis

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5f9aa043c9142e668e2efaa3eb47c211a0794ae2-4391cc4.jpeg
width: 1000
height: 667

3/2014
type: item
date: 2014-03-02T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: budda
subject: buddyzm
subject: duchy
subject: tajlandia
description: Czarna dziura wątpliwości Już sam fakt, że natura stworzyła coś o masie 10 mld Słońc, wydaje się trudny do zaakceptowania. A jak tu ogarnąć rozumem nieskończoność? Na szczęście nie tylko ja mam z tym problem – temat czarnych dziur fascynuje naukowców od dawna i niezmiennie jest źródłem sporów. Przecież sam Albert Einstein nie wierzył w możliwość ich istnienia.Z ciekawością siadam więc do lektury artykułu Pożeracz gwiazd. Zgodnie z opiniami współczesnych kosmologów czarne dziury istnieją z prawdopodobieństwem 99,9 proc., czyli bliskim pewności. Grawitacja czarnej dziury jest tak silna, że z jej pola nie jest w stanie uciec nawet światło, czyli coś, co przemieszcza się z prędkością 299 792 km/s. Dowiaduję się jeszcze, że czarne dziury są maszynami czasu, bo ich silna grawitacja czas zakrzywia. Gdybyśmy podlecieli blisko horyzontu zdarzeń (linii granicznej między wnętrzem i zewnętrzem czarnej dziury), to przez minutę spędzoną tam minęłoby tysiąc lat na Ziemi. Przyznaję, że ta teoria trochę mnie przerasta, ale przyjmuję ją za fakt potwierdzony naukowo. Kończę lekturę artykułu i mimo wszystko czuję, że wreszcie coś wiem, że jestem bliżej ogarnięcia tematu. Dzień później natrafiam na wywiad z prof. Stephenem Hawkingiem w tygodniku Nature. Słynny fizyk twierdzi, że czarne dziury w opisanej dotychczas postaci nie istnieją. A zatem tak czy nie? Najwyraźniej do końca życia nie poznam odpowiedzi na to pytanie. I to wszystko w XXI w., kiedy wydaje się, że wszystko już zbadano, zmierzono i opisano. Granice ludzkiej wiedzy są na szczęście nieskończone. Jestem więc spokojna o to, że zawsze będziemy mieli o czym pisać na łamach naszego miesięcznika.
encoded: Skaner Eureka! Polska murowana Kambodża: Osada ludzi HIV-pozytywnych funkcją i trybem powstania przypomina dawne kolonie trędowatych. Nie mając wielkiego wyboru, jej mieszkańcy próbują jakoś układać się z życiem. Czarne dziury: Co kryje się w środku niewyobrażalnie ciężkich, wciąż tuczących się materią kosmicznych tworów, z których nawet światło nie może uciec? Osobliwości. Niewyobrażalnie małe. Być może... ziarenka nowych wszechświatów. Lista UNESCO: Pięknych miejsc na świecie jest wiele, ale jak zawsze istnieje też ekstraklasa. Jej rejestr pod egidą UNESCO to prawdziwa lista skarbów. Jest jak stempel jakości, co bywa i wyróżnieniem, i wyzwaniem zarazem. Damaszek: Przez wieki jeden z salonów kultury Bliskiego Wschodu, jej bogactwa i wyrafinowania, przeżywa czas wojny domowej. Mieszkańcy robią wszystko, aby ofiarą konfliktu nie padły zabytki i specyficzna tkanka społeczna miasta, które zawsze było pluralistyczne i wielokulturowe. Wikingowie: Wiele wskazuje na to, że żeglarze ze Skandynawii dotarli do Ameryki na długo przed Kolumbem. Co ciekawe, ich motorem był raczej handel niż łupy. Bo też jakie bogactwa można było zabrać Indianom? Dziki Europejczyk: Tradycje karnawałowych przebierańców korzeniami sięgają czasów pogańskich. Formy bywają różne, ale istota ta sama. Dziki Człowiek – postać znana jak Europa długa i szeroka – pokazuje wspólny kulturowy rdzeń kontynentu. Tuńczyk: Jedna ryba warta milion dolarów? Tak, i nie jest to cena za złotą rybkę, ale za tuńczyka błękitnopłetwego. Japończyk naprawdę jest w stanie dużo zapłacić za dobre sushi. Dla tuńczyków to fatalna wiadomość. Tylko dla prenumeratorów: Wyspa Wrangla Jest niczym Galapagos Północy. Bezludny raj dla arktycznych zwierząt. W czasie ostatnich epok lodowcowych wyspa nie była pokryta w całości przez lód ani zalana, więc przechowała unikalny skrawek dziewiczej plejstoceńskiej tundry. Tekst Hampton Sides Zdjęcia Siergiej Gorszkow

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e3824fb7deb53c95dc00cbb66d29a7e72ef4a0c6-f80fd30.jpeg
width: 1035
height: 1510

Świętych obcowanie
type: item
date: 2010-07-08T06:50:00.000Z
creator: Wojciech Cejrowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: duchy
subject: dżungla
subject: indianie
subject: śmierć
subject: szamanizm
subject: wojciech cejrowski
description: Dla Indianina śmierć nie jest końcem życia – ot jeden z etapów... rozwoju, przez który się po prostu przechodzi dalej.
encoded: Śmierć to przejście z jednego normalnego stanu w inny – także normalny. Bo cóż jest nienormalnego w byciu nieboszczykiem, albo duchem? – zapyta Indianin. Nikt z nas nie zapłacze nad bryłką lodu, że już nie jest wodą. Nikt nie będzie płakał po wodzie, która wyparowała. Podobnie Indianie nie płaczą po duszach, które „wyparowują” w zaświaty. Po śmierci są pewne rytuały, które należy wykonać. I żadnym z nich nie jest płacz. Przeciwnie – płacz jest jak najbardziej niewskazany, bo „przytrzymuje” zmarłego na tym świecie. Dopóki płaczesz po kimś, on nie może spokojnie odejść. Dopóki płaczesz, myślisz, kochasz, zmarły tkwi jedną nogą w ziemskim świecie; jak w potrzasku. To bolesne tkwienie – rozdarcie między „byłem” a „jestem”. Ponadto my – żywi – jeśli trzymamy się kurczowo zmarłego to... możemy być wciągnięci w zaświaty, oderwani od tu i teraz. Dlatego po śmierci Indianina zaplata się wejście do jego szałasu łykiem z lian, a z przeciwnej strony robi nowe wejście, którego zmarły nie zna. Szałas obsypuje się popiołem, aby duch pomyślał, że wszystko spłonęło i nie wracał. Zasiada się nocami wokół jego ogniska, wbija palisadę ze strzał i śpiewa pieśni odpędzające ducha. Przez kilka kolejnych dni wdowa wstaje nocą, śpiewa głośno i szuka w obejściu śladów męża – wszelkich pozostałości po nim. Zbiera je i rytualnie niszczy. Naczynia, z których jadał - rozbija, a skorupy zagrzebuje w ziemi. Trofea myśliwskie pali, łamie strzały… I wypluwa łzy. Wypluwa tak długo, jak długo chce się jej płakać. W końcu żal mija i zmarły zostaje uwolniony do zaświatów – rodzi się do nowego życia w Krainie Zmarłych. To koniec ziemskiego żywota. I początek żywota wiecznego. Dopiero wtedy ducha uwolnionego od ziemskich powiązań można spokojnie zaprosić z powrotem do domu. Stany pośrednie i brak zdecydowania, kim się jest, są niebezpieczne. Powinno się być albo chłopcem, albo wojownikiem; albo dziewczynką, albo kobietą… Albo człowiekiem, albo duchem. Indianie nie boją się duchów i obcują z nimi dość swob…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/01bbac5b2d6ddec06a62dea14dd3b568e483555c-f32bcea.jpeg
width: 520
height: 335

Domki dla duchów- Tajlandia
type: item
date: 2009-03-17T14:28:27.000Z
creator: Jerzy Chociłowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: budda
subject: buddyzm
subject: duchy
subject: tajlandia
description: Każdy hotel, fabryka, willa czy zwykła chata w Tajlandii musi mieć schronienie dla własnych duchów.
encoded: SALA PHRA PUM – tak nazywają się po tajsku kolorowe, udekorowane owocami, figurkami zwierząt i girlandami kwiatów domki dla duchów, niezwykle powszechne zarówno w wielkomiejskim, jak i wiejskim krajobrazie Tajlandii. Niektórzy cudzoziemcy biorą je za ołtarzyki Buddy, wymyślne karmniki dla ptaków lub za modele szczególnie czczonych świątyń. Najbliżsi prawdy są ci ostatni. Siedziby, które Tajowie wznoszą dla duchów, są bowiem ustawioną na niewysokim słupku miniaturką wihary – tego budynku w kompleksie świątynnym, w którym mnisi składają ślubowanie. W nim znajduje się też największy posąg Buddy i tam również najtłumniej gromadzą się wierni – by złożyć mu hołd. W przypadku kapliczek dla duchów chodzi jednak o hołd innego rodzaju, można nawet powiedzieć – o zabarwieniu pogańskim. Tak już bowiem jest, że buddyzm w swej tolerancji przygarnia niektóre praktyki animistyczne i żyje z nimi w harmonii i zgodzie. Domek dla duchów jest jak kamień węgielny. Inauguruje każdą budowę, bez względu na jej rozmiar i przeznaczenie. Gdy tylko powstaną wykopy pod fundament, mnich buddyjski błogosławi i poświęca teren. Wkrótce – w terminie wskazanym przez gwiazdy, co jest dla odmiany wpływem hinduistycznym – przystępuje się do instalacji domku dla duchów. Każdy hotel, fabryka, dom towarowy, apartamentowiec, willa czy zwykła chata muszą mieć własny azyl dla duchów, w przypadku rezygnacji z jego urządzenia można się bowiem spodziewać wszelkich możliwych nieszczęść. Złe lub dobre duchy danego miejsca, bądź dusze jego poprzednich właścicieli, potrzebują własnego kąta. Pozbawione go będą nawiedzały ludzi w ich nowej siedzibie. Najgroęniejsze są dusze dzieci oraz osób zmarłych gwałtowną śmiercią. Z niewytłumaczalnych powodów uważa się, że najzłośliwsze duchy są rodzaju żeńskiego. Zakłócając spokój duchom, należy je ułagodzić, przeprosić za najście złożeniem stosownych ofiar. Nie są one wyszukane – na ogół owoce, ryż, kawałek kurczaka, wieprzowiny, koniecznie woda. Poza tym porcelanowe figurki zwi…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f8b24d57cc78902722fe7a3d71b0e36b0429e128-423e76f.jpeg
width: 600
height: 399