Rosyjski dron po raz kolejny uderzył w zoo w Charkowie. Na miejscu byli polscy wolontariusze. Mamy nagranie z miejsca zdarzenia
Wojna w Ukrainie to koszmar nie tylko dla ludzi, ale także dla zwierząt. Po raz kolejny przekonali się o tym podopieczni zoo w Charkowie. 15 czerwca dron agresora uderzył w ich wybiegi, około 100 metrów od polskich wolontariuszy z Fundacji Dobre Jutro. Naszym rodakom udało się nagrać moment ataku.
Charków to drugie co do wielkości miasto Ukrainy, które cały czas pozostaje celem rosyjskich ataków – uderzają w nie bomby szybujące, rakiety i drony. Dochodzi do niszczenia budynków mieszkalnych i infrastruktury, a w ostatnich seriach zmasowanych uderzeń celem były m.in. obiekty cywilne. Rosja stosuje taktykę podwójnych uderzeń, co skutkuje ofiarami wśród służb i osób próbujących ratować swoich bliskich dotkniętych pierwszym atakiem. Agresorzy nie szczędzą także zwierząt. Strącony rosyjski dron spadł w miniony poniedziałek na teren charkowskiego zoo, zabijając kilkanaście osobników i wywołując ogromny stres u dziesiątek innych. Nieopodal miejsca ataku znajdowali się polscy wolontariusze – Albert Pleśniak i Agnieszka Granis, którzy jechali z transportem leków i sprzętu medycznego z Polski do Donbasu. Dron spadł na zoo w Charkowie Wolontariusze chcieli dostać się do punktu stabilizacyjnego działającego przy 4. Oddzielnej Brygadzie Zmechanizowanej Sił Zbrojnych Ukrainy. Wyruszyli z myślą o Polakach, którzy tam służą. – W ciągu naszego kilkugodzinnego pobytu w Charkowie dwukrotnie ogłaszano alarm przeciwlotniczy. […] W czasie drugiego alarmu zauważyliśmy, że nawigacja w naszych telefonach przestała działać. Wiedzieliśmy, że może to oznaczać aktywne zagłuszanie sygnału, co zwykle świadczy o bardzo wysokim zagrożeniu – opisuje sytuację Albert Pleśniak. – Około godziny 17:16 czasu polskiego przejeżdżaliśmy przez historyczne centrum Charkowa, w pobliżu Parku Szewczenki i znajdującego się tam ZOO. Nagle usłyszeliśmy charakterystyczny dźwięk silnika drona Shahed. […] Bardzo szybko okazało się, że dron znajduje się praktycznie nad nami. Chwilę później został strącony, jednak spadł na teren zoo i eksplodował. Znajdowaliśmy się około 100 metrów od miejsca uderzenia. Wolontariuszom udało się nagrać całe zdarzenie. Uwaga – towarzyszyły im wielkie emocje, więc w relacji padają niecenzuralne słowa. View Ediplayer on the source website Dramatyczna historia zoo w Charkowie. Rosyjskie ataki nie ustają Zoo w Charkowie są właściwie dwa, ale żadne nie znajduje się w dogodnej sytuacji. Wybiegi miejskiego ogrodu zoologicznego od linii frontu dzieli zaledwie około 30 kilometrów, a większego, prywatnego Feldman EcoPark zaledwie 20. To drugie zostało niemal doszczętnie zniszczone w atakach rakietowych – 1 stycznia 2026 roku rosyjska lotnicza bomba kierowana uderzyła bezpośrednio w teren ekoparku. Atak doszczętnie zniszczył woliery dla ptaków oraz ciepłe wybiegi dla drapieżników. – Ptaki zginęły. Jeśli nie wszystkie, to większość. W wolierę uderzył pocisk. Wszystkie papugi, bażanty i rzadkie ptaki, które potrzebowały ciepłych warunków, znajdowały się w tym budynku – relacjonował Ołeksandr Feldman, założyciel zoo i ukraiński parlamentarzysta. Przerażone i ztraumatyzowane lwy i tygrysy kryły się w śniegu. W 2022 roku w wyniku rosyjskich ataków na park zginęło sześciu pracowników i wolontariuszy, a 100 zwierząt straciło życie. Jak poinformował park, po początkowej ewakuacji okazało się, że dwaj wolontariusze, którzy zostali, by zaopiekować się zwierzętami, zostali zastrzeleni przez rosyjskich żołnierzy i zamknięci w tylnym pomieszczeniu obiektu. Poznańskie zoo na ratunek Wiele zwierząt zostało już na początku wojny przewiezionych do zaprzyjaźnionych ośrodków – bardzo pomógł m.in. Ogród Zoologiczny w Poznaniu, który nie tylko przyjął wiele drapieżników, ale także działał jako główny punkt przerzutowy i azylowy. Łącznie w ramach kilkunastu transportu pomógł ocalić około 200 zwierząt z Ukrainy. Zwierzęta nie mogły być jednak przetrzymywane w zagranicznych zoo w nieskończoność i wiele wróciło w międzyczasie do Charkowa. „Dopiero później przychodzi świadomość, jak niewiele dzieliło nas od śmierci” Polscy wolontariusze musieli mieć w pamięci to, co wcześniej działo się na terenie charkowskiego zoo. Jak poradzić sobie w warunkach, w których zagrożenie czai się z każdej strony? – Towarzyszyły nam przede wszystkim strach i poczucie bezsilności. Człowiek słyszy ten dźwięk, rozumie, że zagrożenie jest bardzo blisko, ale jednocześnie musi zachować pełne skupienie – relacjonuje Albert Pleśniak. – Najbardziej poraża nas to, że takie sytuacje są dla mieszkańców Ukrainy codziennością – dodaje. Informuje nas, że w nocy z niedzieli na poniedziałek, tego samego dnia, Charków także był celem ataków. W wyniku wtórnego ostrzału podczas akcji ratunkowej w Muzeum Narodowym Sztuki zginęło 4 strażaków, a kilkunastu zostało rannych. Tej samej nocy uszkodzona została również Ławra Peczerska w Kijowie – miejsce będące symbolem historii i kultury Ukrainy od niemal tysiąca lat. – Po ponad czterech latach wojny wciąż trudno zrozumieć nam skalę cierpienia, które każdego dnia dotyka zwykłych ludzi. To nie są tylko liczby i komunikaty agencyjne. To konkretni ludzie, którzy próbują żyć, pracować i ratować innych pomimo ciągłego zagrożenia – kwituje przedstawiciel zweryfikowanej przez nas Fundacji Dobre Jutro. Źródło: National Geographic Polska, The Telegraph, Reuters Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Ratunek z nieba: jak komary pomagają ocalić ptaki Hawajów
Ptasia populacja na Hawajach od lat zmniejsza się wskutek zawleczenia tam przenoszących malarię komarów. Po długim czasie eksperymentowania naukowcy znaleźli sposób na uratowanie skrzydlatych endemitów archipelagu. Będą zwalczać komary… komarami.
W 1826 roku na hawajskich wyspach pojawiły się pierwsze komary. Przypłynęły tam na wielorybniczych statkach i w szybkim tempie rozprzestrzeniły się po całym archipelagu. Początkowo endemiczne gatunki ptaków skryły się przed insektami w wyższych partiach terenu – szczególnie na górzystych wyspach Maui i Kauai. Wraz z globalnym ociepleniem wzrosła jednak temperatura chłodnych i wysokich schronisk, które stały się atrakcyjne także dla komarów. Od tamtej pory ptasia populacja systematycznie się zmniejsza, a naukowcy mają nadzieję, że pewne nowatorskie rozwiązanie pozwoli odbudować endemiczne ptasie populacje. Ptasi kryzys Hawaje zamieszkiwane są przez endemiczne gatunki ptaków z plemienia Drepanidini z podrodziny łuskaczy. Kiedyś, gdy malaria nie była tak rozprzestrzeniona, hawajskie plemię obejmowało aż 50 różnych gatunków. Obecnie liczba ta zmniejszyła się do niespełna 17, z czego większość zagrożona jest wyginięciem. W krytycznej sytuacji znajdują się choćby hawajka szarawa, która praktycznie wyginęła w środowisku naturalnym, czy hawajka modrodzioba, której populacja liczby niespełna 100 sztuk. Ponieważ komary nie są rodzimymi owadami dla Hawajów, ptaki, które ewoluowały w izolacji, nie są genetycznie uodpornione na przenoszoną przez nie malarię. Choroba dosięga endemiczne gatunki, mocno zmniejszając ich populacje. Spadek liczby hawajskich ptaków może prowadzić do dalszych zaburzeń ekosystemu. Zwierzęta te są bowiem ważnymi roznosicielami nasion i mają istotny wpływ na zachowanie struktury lasów. Z komarami przeciwko komarom – jak naukowcy walczą ze spadkiem ptasiej populacji? Tradycyjne metody zwalczania komarów (takie jak stosowanie pestycydów) na terenie tak dużym i nieregularnie ukształtowanym jak Hawaje zawodzą. Chemiczne rozwiązania po pierwsze są trudne do skutecznego zastosowania na całym terenie, a do tego mogą szkodzić innym – równie ważnym jak ptaki –rodzimym gatunkom owadów. Na pomoc naukowcom przyszła technika „niekompatybilnych owadów” (z ang. Incompatible Insect Technique, IIT). Metoda ta polega na wypuszczeniu do środowiska komarzych samców zakażonych bakterią Wolbachia. Powoduje ona, że gdy zakażone samce kopulują z „dzikimi” samicami, ich jaja stają się niezapłodnione i nie dochodzi do wylęgu potomstwa. Takie działania mają na celu zmniejszenie „dzietności” komarów, a co za tym idzie skurczenie ich populacji. Badania nad komarami, które rozpoczęły się w 2016 roku, miały na celu ustalenie, która odmiana „krwiopijców” będzie najskuteczniejsza w walce z hawajskimi insektami. W procesie uczestniczyli nie tylko naukowcy, ale też społeczności lokalne, które zgłaszały swoje obawy co do procesu rozprzestrzeniania nowej fali komarów. Dyrektor programu Chris Farmer nie dziwi się wątpliwościom mieszkańców. – Kiedy ktoś mówi: „Chcemy wypuścić miliony komarów do lasu”, ludzie mają wiele zupełnie uzasadnionych pytań – tłumaczy. Drony na ratunek – nowy sposób rozprzestrzeniania komarów W 2022 roku rozpoczął się proces rozprzestrzeniania samców insektów z bakterią Wolbachia. Początkowo biodegradowalne kapsułki z nowymi komarami były zrzucane na wyspę Maui z helikopterów. Z czasem naukowcy zaczęli korzystać również z bezobsługowych statków powietrznych, dzięki którym w krótszym czasie można rozprzestrzenić jeszcze więcej komarów. – Mamy w przybliżeniu oszacowaną liczbę dzikich komarów i staramy się wypuszczać dziesięć razy więcej komarów z wolbachią, aby znajdowały samice, kopulowały z nimi, a ich jaj nie wylęgało się potomstwo – wyjaśnia Farmer. Obecnie liczba wypuszczanych do środowiska komarów sięga ok. 500 000 sztuk tygodniowo. Wyniki komarzej operacji Naukowcy oceniają, że musi minąć trochę czasu, zanim będziemy w stanie powiedzieć, czy sposób z wykorzystaniem zakażonych komarów jest skuteczny. Mimo to eksperci z San Diego Zoo Wildlife Alliance twierdzą, że wciąż istnieje szansa na ocalenie endemicznych gatunków ptaków. Rozprzestrzenianie komarów hamujących wzrost ich populacji przede wszystkim ma na celu danie ptakom czasu na odbudowę liczebności. Należy pamiętać, że choć zwierzęta te to są bliskie wyginięcia, to w warunkach hodowlanych stale reprodukuje się kolejne egzemplarze hawajskich ptaków. Przykładem może być hawajka szarawa, która jest rozmnażana w warunkach laboratoryjnych. Ponowne wprowadzenie do natury ptaków hodowlanych mogłoby uratować endemiczne stworzenia z plemienia Drepanidini, które stanowią bardzo ważny element hawajskiego ekosystemu. Źródło: CNN Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Paraliż w Kopenhadze. Drony zmusiły lotnisko do wstrzymania lotów
Wieczorne loty z i do Kopenhagi zostały niespodziewanie zakłócone przez obecność dronów w rejonie lotniska. W efekcie tysiące pasażerów musiało liczyć się z opóźnieniami i zmianami w podróży, a władze portu lotniczego stanęły przed poważnym wyzwaniem związanym z bezpieczeństwem ruchu powietrznego.
Niecodzienny incydent sparaliżował w poniedziałkowy wieczór największe lotnisko w Danii. Port w Kopenhadze musiał na kilka godzin wstrzymać ruch, gdy w jego pobliżu zauważono kilka dronów. Maszyny pojawiły się w przestrzeni powietrznej wykorzystywanej przez samoloty pasażerskie, co zmusiło służby do natychmiastowej reakcji. Choć operacje lotnicze zostały już wznowione, wielu podróżnych musiało zmierzyć się z poważnymi opóźnieniami i odwołaniami rejsów. Drony sparaliżowały ruch lotniczy w Kopenhadze W poniedziałek wieczorem na lotnisku w Kopenhadze, największym porcie lotniczym w Danii, doszło do poważnego incydentu, który sparaliżował ruch powietrzny na kilka godzin. Około godziny 20:26 czasu lokalnego w pobliżu obiektu zauważono od dwóch do czterech dużych, niezidentyfikowanych dronów, co zmusiło władze lotniska do natychmiastowego zawieszenia wszystkich startów i lądowań. Samoloty, które zmierzały do Kopenhagi, przekierowywano na inne lotniska w regionie – przede wszystkim do Malmö w Szwecji, a także do Billund, Aarhus i Göteborga. Według danych serwisu FlightRadar do godziny 22 ponad 35 lotów musiało zmienić swoje trasy, a finalnie zakłócenia dotknęły aż ok. 100 rejsów. Sytuacja wywołała duże poruszenie wśród pasażerów, którzy utknęli w terminalach bez informacji, kiedy ich loty będą mogły się odbyć. Duńska policja potwierdziła, że prowadzi intensywne dochodzenie, a wokół lotniska wciąż obserwowano aktywność dronów jeszcze późnym wieczorem. Na miejsce skierowano liczne jednostki, w tym wozy strażackie, które pojawiły się m.in. w strefie VIP terminalu. Rzeczniczka portu lotniczego w rozmowie z lokalnymi mediami przyznała, że decyzja o zamknięciu była konieczna z uwagi na bezpieczeństwo i nie wiadomo było, jak długo potrwa blokada. Po północy przekazano, że lotnisko stopniowo wznawia działalność, jednak operator ostrzegł, że utrudnienia mogą utrzymywać się jeszcze wiele godzin, a pasażerowie powinni pozostawać w kontakcie ze swoimi liniami lotniczymi. Kto stał za dronami nad Kopenhagą? Policja bada możliwości Kwestia pochodzenia dronów pozostaje jedną z największych zagadek całego incydentu. Duńska policja potwierdziła, że wieczorem 22 września nad lotniskiem Kastrup zaobserwowano bezzałogowe obiekty dużych rozmiarów, które – jak przekazano – „zniknęły same”. Jakob Hansen z kopenhaskiej policji przyznał podczas konferencji prasowej, że funkcjonariusze nie są w stanie określić ani miejsca startu dronów, ani tego, dokąd się oddaliły. Z kolei Jens Jespersen, inny przedstawiciel służb, podkreślił, że za lotami musiał stać „kompetentny sprawca”, dysponujący zarówno technicznymi możliwościami, jak i wolą przeprowadzenia takiej akcji. Policja zwróciła uwagę, że obiekty nadleciały z różnych kierunków, a światła zamontowane na dronach włączały się i wyłączały, co może świadczyć o celowym działaniu operatora. Nie wykluczono również, że maszyny mogły wystartować ze statku poruszającego się po cieśninie Sund, co znaczyłoby że pokonały wiele kilometrów bez wykrycia. W związku z wydarzeniem wszczęto śledztwo z udziałem służb specjalnych PET oraz duńskich sił zbrojnych. Policja poinformowała, że pozostanie na lotnisku do czasu pełnego wyjaśnienia sprawy. Podobny incydent w Norwegii Co istotne, niemal równocześnie podobny incydent odnotowano w Norwegii – w rejonie lotniska Gardermoen w Oslo również zauważono drony, które doprowadziły do czasowego wstrzymania ruchu lotniczego. Oba zdarzenia są badane pod kątem możliwego powiązania, co może wskazywać na skoordynowaną akcję. „Na ten moment nie ma żadnych powiązań między tym incydentem a incydentem z dronami w Norwegii, ale badamy tę sprawę” – czytamy w komunikacie. Źródła: Onet, Polsat News, PAP Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Ptaki-drony są prawdziwe? Nowe roboty wykorzystują niezwykłą mechanikę lotu
Znacie teorię spiskową o ptakach, według której te miałyby w ogóle nie istnieć i być śledzącymi ludzi dronami? Według niej pandemia COVID-19 rozpoczęła się po to, by… utrzymać ludzi w domach i wymienić w maszynach baterie. Chociaż pomysł ten budzi co najwyżej uśmiech i jest wesołą ciekawostką, to obecnie może mieć więcej wspólnego z rzeczywistością niż kiedykolwiek wcześniej.
Nowy robot stworzony przez chińskich naukowców może samodzielnie startować i latać dokładnie tak jak ptak. To duża zmiana w stosunku do poprzednich projektów, które imitowały styl poruszania się owadów i posiadały wiele ograniczeń. Czy nadciągają ptaki-drony? Roboty inspirowane biologią Większość wcześniej projektowanych robotów latających było inspirowane specyficzną kinematyką skrzydeł owadów czy kolibrów – umożliwiającą przede wszystkim zawisanie w powietrzu. W 2021 chińscy naukowcy opracowali projekt RoboFalcon, który wyposażony był w skrzydła podobne do nietoperzych. Świetnie radził sobie w pełnej prędkości, osiągając dużo większą niż maszyny „owadzie”, ale nie potrafił sam startować czy latać powoli. To musiało się zmienić. RoboFalcon 2.0 Na początku września badacze opublikowali w magazynie „Science Advances” opis nowego robota, którego ochrzcili mianem RoboFalcon 2.0. Był on ulepszeniem konstrukcji sprzed paru lat: zmodyfikowane mechanizmy łączyły trzepotanie skrzydłami, ruch wahadłowy i płynne składanie skrzydeł tak, by jeszcze lepiej naśladować sposób lotu ptaków. Zaawansowane skrzydła pozwalają robotowi nie tylko do złudzenia przypominać zwierzęta, ale przede wszystkim startować bez pomocy człowieka i utrzymywać się w powietrzu przy niższych prędkościach. Latające maszyny opanują świat? Naukowcy przeprowadzili na robotach testy w tunelach aerodynamicznych, komputerowe symulacje i eksperymenty w rzeczywistych warunkach lotu, by oszacować skalę swojego sukcesu. Okazało się, że zmniejszenie masy maszyny oraz zwiększenie skosu skrzydeł drastycznie zwiększyło siłę nośną i moment pędu. To naprawdę działa. Chociaż jest to krok (lub od razu kilka kroków) w inżynierii robotów latających opartych na biologii – między innymi dzięki pokonaniu bariery samodzielnego startu – badacze są zdania, że w przyszłości można jeszcze bardziej udoskonalić te maszyny. Przede wszystkim zależy im na wsparciu tylnego steru wymaganego do osiągania wyższych prędkości czy wprowadzeniu mechanizmu umożliwiającego zawis w powietrzu, który dla RoboFalcona 2.0 jest niemal niemożliwy. Jeszcze. Źródło: Science Advances Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Oto latający Zeus: Japończycy skonstruowali kolczastego drona wywołującego błyskawice
To pierwsza taka konstrukcja na świecie. Japoński dron za pomocą unoszonego pod chmurę burzową przewodu prowokuje uderzenia piorunów. Urządzenie może być używane np. do ochrony linii wysokiego napięcia lub turbin wiatrowych.
Spis treści Dotychczasowe metody wywoływania piorunów Jak działa „dron-Zeus”? Każdej minuty gdzieś na świecie uderza w sumie 6 tysięcy piorunów. Niektóre z nich docierają do gruntu, drzew lub różnych konstrukcji, wywołując pożary i inne szkody. Piorunochrony nie zawsze i nie wszędzie działają. Dlatego od lat podejmuje się wysiłki, by sztucznie wywoływać pioruny i kierować je tam, gdzie szkód nie wyrządzą. Wywoływanie błyskawic przez człowieka jest możliwe od jakiegoś czasu. Jednak do tej pory było dość skomplikowane i kosztowne. To się może zmienić: japońska firma właśnie skonstruowała specjalny dron, który „ściąga” pioruny. Ten „sztuczny Zeus” ma pomóc w ochronie ważnej infrastruktury (np. linii wysokiego napięcia) w trakcie burz. Może potencjalnie zapobiec milionowym stratom. Dotychczasowe metody wywoływania piorunów Pierwsza metoda jest fizycznie dość prosta, jednak logistycznie niełatwa. Wymaga użycia miedzianego przewodu, wystrzeliwanego w chmury za pomocą niewielkiej rakiety meteorologicznej. Różnica potencjałów elektrycznych między gruntem a chmurą sprawia, że drut staje się przewodnikiem elektrycznym i piorun uderza właśnie w niego. Rezultat jednak nigdy nie jest stuprocentowo pewny, a ilość potrzebnego sprzętu i logistyka sprawiają, że techniki tej używano głównie do badań naukowych. Inną metodą jest użycie lasera zamiast miedzianego drutu. Tak okiełznali błyskawice szwajcarscy naukowcy w 2023 roku. Na górze Säntis w północno-wschodniej Szwajcarii podczas burzy wystrzelono w niebo promienie światła laserowego, które przekierowały błyskawicę. Wiązka lasera zadziałała niczym wirtualny piorunochron, który można kierować w dowolną stronę. Jednak ten silny laser był wynikiem wielu lat badań i kosztował około 2 miliardów dolarów. Zatem nie ma szans, by lasery zastąpiły piorunochrony. Jak działa „dron-Zeus”? Firma NTT (Nippon Telegraph and Telephone Corporation) z Japonii opracowała przełomowego drona do kontrolowania wyładowań atmosferycznych. Drony NTT są wyposażone w specjalne klatki Faradaya, które chronią je przed uszkodzeniami powodowanymi przez pioruny. Podczas testów przeprowadzonych w grudniu 2024 roku, dron został wysłany na wysokość 300 metrów pod burzową chmurę. Niósł za sobą przewodzący prąd drut połączony z przełącznikiem na ziemi. Aktywacja przełącznika spowodowała przepływ prądu przez drut, co zwiększyło pole elektryczne wokół drona i przyciągnęło wyładowanie. Mimo, że osłona drona częściowo się stopiła, urządzenie przetrwało tę „próbę ognia”. NTT planuje dalsze udoskonalanie technologii – na przykład poprawę przewidywania miejsc wyładowań. Ale to nie wszystko. Firma myśli też o przechwytywaniu energii z piorunów i bada metody konwersji energii elektrycznej na kinetyczną czy ciśnieniową. Źródło: Science Alert Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National Geographic Traveler" i „Kaleidoscope". Przez wiele lat również fotoedytorka w agencjach fotograficznych i magazynach. W National-Geographic.pl pisze przede wszystkim o przyrodzie. Lubi podróże po nieoczywistych miejscach, mięso i wino.
Smartfony, social media, drukarki 3D. Które wynalazki XXI wieku zmieniły nasze życie na lepsze?
XXI wiek to czas technologicznych innowacji. Nie mamy tu na myśli wyłącznie odkryć, które zmieniają oblicze różnych gałęzi przemysłu i stymulują rozwój gospodarczy, ale także wynalazki obecne w codzienności każdego z nas. Tempo technologicznego rozwoju jest wprost niewiarygodne, a wszystko wskazuje na to, że postęp znajduje się dopiero w fazie rozpędu. O jakich innowacjach mowa? Poniżej wymieniamy najwspanialsze wynalazki XXI wieku.
W tym artykule: Inteligentny plaster Sztuczna trzustka Sztuczne wspomnienia Egzoszkielet Bioniczna soczewka kontaktowa Kapsułka endoskopowa Plaster antykoncepcyjny Segway Telefon z ekranem pojemnościowym Media społecznościowe Domowa drukarka 3D VoD Płyta Blu-ray Samochody półautonomiczne System Android Asystent głosowy Grafen Pierwszy seryjny samochód wodorowy Pasażerski dron Asymetryczne systemy liczbowe Już wynalazki XX wieku jednoznacznie udowodniły, jak bardzo rozwinięta jest nasza cywilizacja. Jednak dopiero XXI wiek wprowadził nas w zupełnie nową erę. To, co kiedyś było tematem powieści i filmów science fiction, dziś jest naszą rzeczywistością. A należy przecież pamiętać, że do końca stulecia zostało jeszcze 77 lat. Inteligentny plaster W 2018 roku naukowcy z Tufts University w Massachusetts opracowali rewolucyjny plaster wspomagający leczenie ran przewlekłych. Opatrunek przykłada się do skóry jak jego konwencjonalny odpowiednik, ale dzięki zainstalowanym w nim czujnikom i przekaźnikom, jest w stanie na bieżąco monitorować proces gojenia i w razie potrzeby uwalniać odpowiednią dawkę leku. Sztuczna trzustka Sztuczna trzustka, czyli tzw. pętla zamknięta, okazała się przełomem w leczeniu cukrzycy typu 1. Intensywne badania nad tym mechanizmem rozpoczęły się już w 2011 toku. W 2016 roku, w Stanach Zjednoczonych, po raz pierwszy wprowadzono sztuczną trzustkę do użytku. System składający się z pompy insulinowej i sensora nieustannie monitorującego glikemię wyprodukowała firma Medtronic. Sztuczne wspomnienia W 2013 roku badacze z Massachusetts Institute of Technology skutecznie zaszczepili w mózgu myszy wspomnienia wydarzeń, które nigdy nie miały miejsca. Czy to oznacza, że scenariusz filmu „Pamięć absolutna” wkrótce stanie się rzeczywistością? Nic z tych rzeczy. Praca amerykańskich naukowców ma pomóc zrozumieć, jak w ludzkim mózgu powstają tzw. fałszywe wspomnienia. Egzoszkielet Prace nad egzoszkieletem rozpoczęły się już w latach 60. XX wieku. W zamierzeniu, urządzenia wspomagające siłę mięśniową miały zwiększać zdolność bojową żołnierzy. W XXI wieku nastąpiła intensyfikacja prac nad tym wynalazkiem, a zastosowanie egzoszkieletu wykroczyło poza pole walki. Obecnie egzoszkielet może zastąpić niesprawne mięśnie, pomaga w rehabilitacji osób cierpiących na schorzenia neurologiczne, a osobom sparaliżowanym umożliwia samodzielne chodzenie. Bioniczna soczewka kontaktowa Przypomina zwykłe szkło kontaktowe, ale jej funkcjonalność nie ogranicza się do doraźnego modyfikowania widzenia. Opracowana w 2015 roku przez firmę Ocumetics Technology Crop soczewka wewnątrzgałkowa trwale koryguje wady wzroku. Niewykluczone więc, że w niedalekiej przyszłości okulary i szkła kontaktowe staną się przeżytkiem, podobnie jak operacje oczu. Kapsułka endoskopowa Badania endoskopowe przewodu pokarmowego należą do najmniej przyjemnych i umożliwiają obejrzenie jedynie jego górnego odcinka. Ze względu na budowę jelita cienkiego, wprowadzenie endoskopu do tego obszaru nie jest możliwe. Rewolucją w tej dziedzinie okazała się koncepcja zdalnego obrazowania przewodu pokarmowego, wykorzystująca kapsułkę z transmiterem. Metoda ta została zatwierdzona przez FDA w 2001 roku. Plaster antykoncepcyjny Tabletki antykoncepcyjne należą do najskuteczniejszych środków zapobiegających nieplanowanej ciąży, jednak konieczność pamiętania o codziennym przyjmowaniu preparatu hormonalnego znacząco ogranicza wygodę jego stosowania. Rozwiązaniem tego problemu stał się plaster antykoncepcyjny. Rozwiązanie wprowadzone na początku XXI wieku okazało się znacznie wygodniejsze i przy okazji – bezpieczniejsze. Większa biodostępność hormonów podawanych w ten sposób umożliwiła zmniejszenie dawki, co uczyniło antykoncepcję hormonalną bardziej dostępną dla kobiet, u których stwierdzono zwiększone ryzyko sercowo-naczyniowe. Segway Pierwsze dwuśladowe urządzenie transportu osobistego zasilane silnikiem elektrycznym, Segway HT, zostało zaprezentowane w 2001 roku, a rok później trafiło do sprzedaży. Innowacyjna koncepcja nie spotkała się jednak z rynkowym sukcesem – innowacyjne pojazdy były ciężkie i zbyt drogie dla przeciętnego odbiorcy. Dlaczego zatem Segway znalazł się w tym zestawieniu? Ponieważ to właśnie ten wynalazek pobudził zainteresowanie elektrycznymi urządzeniami transportu osobistego, które dziś są naszą codziennością. Telefon z ekranem pojemnościowym Urządzenia mobilne wyposażone w dotykowy ekran nie są wynalazkiem tego stulecia. Należy jednak podkreślić, że pierwszy telefon z ekranem pojemnościowym, do którego obsługi nie był potrzebny rysik, pojawiły się dopiero w XXI wieku, a dokładnie – w 2006 roku, kiedy zadebiutował LG Prada. Media społecznościowe W jakim wieku social media szkodzą nam najbardziej? To zależy od płci Na przestrzeni zaledwie kilku lat social media stały się naszą codziennością. Ich nadużywanie może mieć jednak poważne konsekwencje. Kto jest najbardziej narażony? O ile media społecznościowe powstały pod koniec XX wieku, to należy jasno stwierdzić, że wzrost ich popularności, a co za tym idzie – także rozwój samych serwisów społecznościowych, nastąpił dopiero w XXI wieku. Po 2000 roku witryna MySpace znacząco zyskała na znaczeniu. W 2005 roku pojawił się serwis YouTube, który okazał się rewolucją w kwestii dzielenia się treściami wideo. W 2006 roku serwisy Facebook i Twitter dotarły do użytkowników z niemal całego świata. Domowa drukarka 3D Podobnie jak media społecznościowe, także druk 3D ma swoje korzenie w XX wieku. Rzecz w tym, że przez długi czas technologia druku przestrzennego miała zastosowanie wyłącznie w przemyśle. Rewolucja nadeszła dopiero w 2006 roku. Wówczas Adrian Bowyer stworzył prototyp desktopowego urządzenia. 3 lata później firma Makerbot wprowadziła do sprzedaży pierwszą drukarkę 3D do samodzielnego montażu. VoD Konwencjonalna telewizja powoli traci na znaczeniu. Już w XX wieku miłośnicy kina lubili sami decydować, co chcą obejrzeć. W XXI wieku era kast VHS i nośników cyfrowych dobiegła końca. Wraz z pojawieniem się szerokopasmowego internetu, wzrosła możliwość przesyłania dużych ilości danych. W 2007 roku pojawił się pierwszy serwis oferujący streaming materiałów wideo. Mowa o Netfliksie. Płyta Blu-ray Obecnie nośniki cyfrowe nie są już tak powszechnie stosowane, jak jeszcze na początku XXI wieku, ale wymieniając najwspanialsze odkrycia bieżącego stulecia, nie można pominąć płyty Blu-ray, która już w wariancie jednowarstwowym oferuje aż 25 GB pojemności na dane. Następcę standardu DVD opracowały firmy Sony i Philips, a pierwszy zestaw specyfikacji Blu-ray opublikowano w 2004 roku. Samochody półautonomiczne Samochody, które potrafią same kontrolować podróż powoli wychodzą ze sfery science fiction. Na drogach już teraz testowane są auta w pełni autonomiczne, ale minie jeszcze trochę czasu, zanim kierowcy staną się pasażerami. Krokiem milowym w rozwoju tej technologii są samochody półautonomiczne, które potrafią utrzymywać zadany dystans od pojazdów poprzedzających, zmieniać pas ruchu i przez pewien czas utrzymywać kierunek jazdy. Taka technologia testowana jest już od jakiegoś czasu przez wiele firm. Stała się dostępna dla każdego pod koniec 2015 roku, kiedy amerykańska firma Tesla wprowadziła ją w modelu S. System Android Google blokuje Huawei. W tle wielka polityka Internetowy gigant działający między innymi w chińskich smartfonach system Android przykręcił kurek z aktualizacjami. Wypełnia w ten sposób polecenia prezydenta Donalda Trumpa, który zach.. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/google-blokuje-aktualizacje-systemu-dla-urzadzen-huawei-to-efekt-wojny-informatycznej-usa-chiny1-77d34ff.jpeg" width="938" height="626" alt="Google blokuje aktualizacje systemu dla urządzeń Huawei. To efekt wojny informatycznej USA-Chiny" title="Google blokuje aktualizacje systemu dla urządzeń Huawei. To efekt wojny informatycznej USA-Chiny" /> Platforma Android to obecnie najpopularniejszy mobilny OS. Pod jego kontrolą pracują niezliczone smartfony i tablety, a także inteligentne telewizory i inne urządzenia tworzące smart home. Historia tego systemu rozpoczęła się w 2003 roku, kiedy rozpoczęła działalność firma Android Inc. Rok później przedsiębiorstwo zostało przejęte przez Google. Asystent głosowy Są obecne w urządzeniach mobilnych i wearables, samochodach i systemach smart home. Asystenci głosowi, czyli interfejsy użytkownika bazujące na naturalnej mowie, towarzyszą nam dziś na każdym kroku. Wystarczy jedno proste polecenie, by wirtualny pomocnik zapisał wydarzenie w kalendarzu, włączył nasz ulubiony album, przyciemnił lub zgasił światło albo obsłużył klimatyzator. Za pioniera w dziedzinie konsumenckich asystentów głosowych należy uznać firmę Apple. W 2011 roku zaimplementowała ona oprogramowanie Siri w urządzeniach działających pod kontrolą systemu iOS. Grafen Najcieńszy, najlżejszy i najmocniejszy odkryty dotąd materiał ma szansę wkrótce zastąpić krzem. Nadaje się do produkcji elastycznych wyświetlaczy, ogniw fotowoltaicznych i wysokowydajnych akumulatorów, a to dopiero początek długiej listy możliwych zastosowań grafenu. Pierwszy teoretyczny opis tego materiału powstał w 1947 roku, ale oddzielenie grafenu od grafitu nastąpiło dopiero w 2004 roku. Pierwszy seryjny samochód wodorowy Samochody elektryczne są określane mianem przyszłości motoryzacji. Dostępna dziś technologia nie jest jednak doskonała. Główne problemy aut zeroemisyjnych to zasięg i czas ładowania. Alternatywą są samochody wodorowe, czyli zasilane energią elektryczną pozyskiwaną z wodoru. Mimo że świat motoryzacji pracuje nad napędem wodorowym już od dawna, to pierwszy seryjnie produkowany pojazd bazujący na tej technologii powstał dopiero w 2014 roku. Mowa o Toyocie Mirai. Pasażerski dron Nie można jednak wykluczyć, że przyszłość transportu osobistego wcale nie należy do samochodów. Już w 2016 roku firma Ehang Inc. zaprezentowała prototyp pierwszego pasażerskiego drona. W 2022 roku oktokopter firmy szwedzkiej Jetson, model ONE (zaprojektowany przez Tomasza Patana), trafił do seryjnej produkcji. Asymetryczne systemy liczbowe Kolejny polski akcent w zestawieniu. Jarosław Duda, naukowiec z Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 2006–2014 opracował innowacyjną metodę kodowania ANS, która szybko stała się podstawowym językiem w światowej elektronice. Z koncepcji polskiego naukowca korzystają najwięksi światowi giganci technologiczni, w tym Apple i Google. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Raport UFO w Kongresie USA. Pentagon pokazał tajne zdjęcia i nagrania. Co przedstawiają?
W Kongresie Stanów Zjednoczonych odbyło się pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie UFO. Przedstawiciele Pentagonu mówią o nawet 400 przypadkach Niezidentyfikowanych Obiektów Latających.
W tym artykule: W Pentagonie odbyło się pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie UFO Ujawniono nagranie, na którym widać obiekt poruszający się z prędkością naddźwiękową Raport mówi o 400 zarejestrowanych przypadkach UFO Niektóre obiekty latające mogły doprowadzić do kolizji z amerykańskimi samolotami Temat UFO od wielu lat budzi wielkie emocje, szczególnie wśród fanów teorii spiskowych. Nic dziwnego, ponieważ od lat 60. ubiegłego wieku temat ten jest konsekwentnie utajniany przez amerykańskie służby bezpieczeństwa. W ubiegłym roku opublikowano raport, w którym wskazano, że od 2004 roku zarejestrowano w sumie 144 Niezidentyfikowane Obiekty Latające. Dokument był jednak lakoniczny i brakowało w nim konkretów. W Pentagonie odbyło się pierwsze od 50 lat publiczne wysłuchanie w sprawie UFO Pod koniec 2021 roku zapowiedziano również, że w Pentagonie powstanie specjalne biuro ds. UFO. Grupa badawcza ma za zadanie sprawdzać wszelkie podejrzane latające obiekty, które naruszają przestrzeń powietrzną Stanów Zjednoczonych. Niezwykłe zjawisko wizualne na Hawajach wyjaśnione. To jednak nie spadające UFO? W Niedzielę Wielkanocną nad Hawajami zarejestrowano zdumiewający świetlny wir wyglądający jak UFO. Unikatowy film pokazuje, że wywołał go spadający fragment pojazdu kosmicznego. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/niezwykle-zjawisko-wizualne-na-hawajach-wyjasnione-to-jednak-nie-spadajace-ufo-fot-subaru-telescope-aad5f2e.jpeg" width="938" height="380" alt="Niezwykłe zjawisko wizualne na Hawajach wyjaśnione. To jednak nie spadające UFO? (fot. Subaru Telescope)" title="Niezwykłe zjawisko wizualne na Hawajach wyjaśnione. To jednak nie spadające UFO? (fot. Subaru Telescope)" /> Idea nowego departamentu spotkała się jednak z krytyką części społeczeństwa. Niektórzy stwierdzili, że to kolejna próba ukrywania prawdy o Niezidentyfikowanych Obiektach Latających. Teraz zdaje się, że Pentagon przerwał milczenie. 17 maja 2022 roku miało miejsce pierwsze od 50 lat publiczne przesłuchanie w Kongresie Stanów Zjednoczonych dotyczące UFO. Odbyło się w podkomisji ds. wywiadu Izby Reprezentantów. – To wysłuchanie i praca naszej podkomisji ma jeden cel. Wszelkie Niezidentyfikowane Obiekty Latające stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa USA i tak musimy je traktować. Przypadki ich pojawienia się powinny zostać wyjaśnione – tak otworzył przesłuchanie André Carson, szef komisji i kongresmen z Indiany. Ujawniono nagranie, na którym widać obiekt poruszający się z prędkością naddźwiękową Głównym tematem obrad był wspomniany wyżej ubiegłoroczny raport. W trakcie tego posiedzenia przedstawiciele Pentagonu zaprezentowali nieznane dotąd zdjęcia i nagrania, na których widać UFO. Badania sugerują że historie uprowadzeń przez UFO mogą być powodowane przez świadome śnienie Ludzie opisują dziwaczne spotkania z domniemanymi istotami pozaziemskimi, które miały miejsce w stanie przypominającym sen. Na jednym wideo widać obiekt w kształcie kuli, który przelatuje obok amerykańskiego odrzutowca z prędkością naddźwiękową. Został on zarejestrowany z okna kokpitu myśliwca FA-18 w 2021 roku. Pilot, który był wtedy na pokładzie samolotu przyznał, że widział to na własne oczy. Scott Bray, zastępca dyrektora Wywiadu Marynarki Wojennej pytany o to, czym był ten obiekt, stwierdził: – Nie znaleźliśmy logicznego wyjaśnienia, co to mogło być. Dodał również, że od czasu publikacji zeszłorocznego raportu odnotowano znacznie większą liczbę zarejestrowanych przypadków UFO. Raport mówi o 400 zarejestrowanych przypadkach UFO Dziś wynosi ona już 400 Niezidentyfikowanych Obiektów Latających. Pentagon twierdzi jednak, że część z nich dotyczy spraw sprzed lat, które nie były wcześniej zgłaszane. Bray uważa, że taki wzrost wynika również m.in. z coraz większej liczby dronów i innych bezzałogowych pojazdów powietrznych. Życie pozaziemskie istnieje. Naukowcy obliczyli, kiedy ludzkość po raz pierwszy spotka Obcych Większość naukowców jest zgodnych, że życie pozaziemskie istnieje. Przemawia za tym matematyka, a zwłaszcza statystyka. Oznacza to, że w ciągu roku ta liczba zwiększyła się prawie trzykrotnie. Bray twierdzi, że wiele z tych incydentów odnotowywano na poligonach oraz w wojskowej przestrzeni powietrznej. Przedstawiciele Pentagonu szczególną uwagę zwrócili na 18 przypadków, które pochodziły jeszcze z raportu z 2021 roku. Nagranie, na którym widać jeden z obiektów, fot. Kevin Dietsch/Getty Images Scott Bray powiedział, że niektóre z tych obiektów zachowywały się „bardzo nietypowo”. – Wyglądały tak, jakby utrzymywały się w powietrzu w jednej pozycji. Warunki pogodowe zdawały się nie mieć dla nich żadnego znaczenia. – twierdzi wojskowy. Dodaje również, że obiekty wykonywały gwałtowne manewry i poruszały się z zawrotną prędkością. Niektóre obiekty latające mogły doprowadzić do kolizji z amerykańskimi samolotami Wojskowy przekazał również, że doszło do co najmniej 11 incydentów, podczas który mogło dojść do kolizji między amerykańskimi samolotami a UFO . Dodał jednak, że amerykańskie wojsko nie nawiązywało kontaktu z tymi obiektami. Na innym nagraniu noktowizyjnym, które zaprezentowano, widać było trzy świecące trójkątne obiekty. W tym przypadku Pentagon ma jednak logiczne wyjaśnienie. W rzeczywistości było to złudzenie optyczne, które zostało wytworzone przez delikatne światło z pokładów nadlatujących dronów, które należały do USA. Większość Amerykanów wierzy w istnienie kosmitów. Połowa jest przekonana, że obcy odwiedzają Ziemię Z najnowszych badań wynika, że Amerykanie nie mają większych wątpliwości, co do istnienia istot pozaziemskich. Kosmiczna fascynacja za oceanem trwa od końcówki lat. 40. ubiegłego wieku. Zastępca dyrektora Wywiadu Marynarki Wojennej zaprzecza, że UFO może być pochodzenia pozaziemskiego. Według Pentagonu najbardziej prawdopodobne jest to, że Rosja lub Chiny mogą testować zaawansowane i nowoczesne technologie w amerykańskiej przestrzeni powietrznej. Źródła: New York Times, Live Science.
Kraina Tysiąca Jezior z lotu ptaka. Te niesamowite obrazy pokazują piękno Mazur
Zabieramy was w trzyminutową podróż po Mazurach. Polskim cudzie natury potocznie określanym jako Kraina Tysiąca Jezior. Gwarantujemy – to najpiękniejsze, co dziś zobaczycie.
W tym artykule: Mazury – Kraina Tysiąca Jezior Mazury – co warto zobaczyć? Kraina Tysiąca Jezior okiem drona Mazury – Kraina Tysiąca Jezior Położone w północno-wschodniej Polsce Mazury to region, który niezmiennie nas zaskakuje, w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Kraina Tysiąca Jezior lub jak kto woli Kraina Wielkich Jezior Mazurskich słynie z zapierających dech w piersiach widoków i, co można wywnioskować już po nazwie, z licznych zbiorników wodnych. Mazury pod żaglami. Siedem dni na niewielkim jachcie Ruszamy na podbój Wielkich Jezior Mazurskich. Przed nami siedem dni przygody na niewielkim jachcie na trasie Mikołajki - Węgorzewo. Potoczne określenie Kraina Tysiąca Jezior jest jednak nieco zdradliwe. Dlaczego? Na Mazurach można doliczyć się bowiem ponad dwukrotnie więcej jezior niż zwykło się przypuszczać, bo aż ok. 2600. To tutaj znajduje się największe jezioro w Polsce – Śniardwy o powierzchni niespełna 114 km2 – a także najdłuższe jezioro, czyli Jeziorak, którego długość wynosi prawie 28 km. Do najgłębszych jezior Mazur zaliczamy Babięty Wielkie, Piłakno, Ełckie, Isąg i Tałty. Z kolei listę najpłytszych zbiorników otwiera Mewa, przed jeziorami Kacze, Dłużek, Rominty oraz Druglinek. Dużą popularnością wśród turystów cieszą się – oprócz wyżej wymienionych – również jeziora Negocin i Łagodne. Dodajmy, że wiele z nich służy nurkowaniu podlodowemu, inaczej nurkowaniu pod lodem. Mazury – co warto zobaczyć? Jak się okazuje, liczba jezior na Mazurach potrafi przyprawić o zawrót głowy. Myli się jednak ten, kto uważa, że północno-wschodnie rejony to tylko Kraina Wielkich Jezior Mazurskich. Coś dla siebie znajdą zarówno miłośnicy wodnych sportów, zwiedzania zabytków, jak i zakochani w naturze. Jedną z najpopularniejszych atrakcji turystycznych tego regionu jest pole bitwy pod Grunwaldem, gdzie w 1410 roku polsko-litewskie wojsko pod dowództwem Władysława Jagiełły pokonały Krzyżaków. Entuzjaści historii powinni zawitać także do Wilczego Szańca, leśnej kwatery Adolfa Hitlera w czasie II wojny światowej, niedaleko miasta Kętrzyn i wsi Gierłoż. Równie ciekawym zabytkiem na Mazurach, na który warto zwrócić uwagę jest piramida (rodem ze starożytnego Egiptu) w miejscowości Rapa, niespełna dwa kilometry od granicy z Rosją. Według krążących legend, mierząca prawie 16 metrów budowla, w której znajduje się grobowiec rodziny barona Friedricha von Fahrenheita - jednego z najbogatszych ludzi w Prusach Wschodnich - ma właściwości lecznicze. Mówi się także, że w jej wnętrzu dochodzi do zakłóceń pola magnetycznego. Podążając szlakiem mazurskich zabytków nie można zapominać, że region słynie też z zamków, które skrywają niejedną tajemnicę. Na liście must see z pewnością powinien się znaleźć zamek w Rynie, Ostródzie, Kętrzynie, Węgorzewie, Barcianach czy Giżycku. Zdecydowana większość zamków na Warmii i Mazurach to pozostałości po Zakonie Krzyżackim. Były one budowane od końca XIII wieku. Największe zamki na świecie. Gdzie się znajdują i które można zwiedzić? Największe zamki na świecie onieśmielają swoją monumentalnością. O jakich obiektach mowa? Zapraszamy na wycieczkę szlakiem największych zamków świata. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7decce358126aef67909db173b6c2d61d6164210-7ced1d9.jpeg" width="938" height="623" alt="Największe zamki na świecie - gdzie się znajdują i które można zwiedzić? (fot. DEA / W.BUSS/De Agostini via Getty Images)" title="Największe zamki na świecie - gdzie się znajdują i które można zwiedzić? (fot. DEA / W.BUSS/De Agostini via Getty Images)" /> Kraina Tysiąca Jezior okiem drona O tym, że Warmia i Mazury są piękne, nie trzeba nikogo przekonywać. Jeziora, rzeki, lasy, gotyckie zamki, malownicze porty... Tym razem możemy podziwiać je z lotu ptaka, a właściwie – drona. W podróż po Krainie Wielkich Jezior Mazurskich zabiera nas Daniel Truszkowski, fotograf, operator drona, autor przepięknego materiału „Taniec kwiatów". – Mazury to szczególne miejsce, pełne bogactw naturalnych i śladów burzliwej historii Polski. Do tej pory znałem je z perspektywy żeglarza – opowiada autor. Piękna Polska na zdjęciach z drona. Tymi pracami zachwycają się Polacy i obcokrajowcy ​Na swoich zdjęciach pokazuje, jak piękna może być Polska – zwłaszcza z lotu ptaka (a właściwie… drona). Dzięki zdobyczom techniki odkrył je po raz kolejny. Tym razem z powietrza – ok. 500 m nad ziemią. Film został zrealizowany w jakości 4k, więc warto go odtworzyć na dużym ekranie. To trzy minuty odprężenia, a zapewniają je połączone z relaksującą muzyką pełne spokoju, miękkie ujęcia. To również dzieło światła i poświecenia autora – niektóre z ujęć kręcone były przed wschodem słońca. Dajcie się zachwycić: View oEmbed on the source website Zdjęcia i montaż: Daniel Truszkowski Muzyka: Greendjohn Trzy powody, dla których warto przyjechać do Olsztyna Stare Miasto, Kopernik, Krzyżacy. Historia Olsztyna jest pasjonująca, ale dziś pokażemy wam bardziej współczesne oblicze stolicy Warmii. I trzy powody, dla których warto jechać do Olsztyna.
Perseverance: rok na Marsie. Co udało się odkryć marsjańskiemu łazikowi NASA?
Od udanego lądowania na Czerwonej Planecie najnowszego łazika – laboratorium NASA, czyli Perseverance – mija rok. Przez ten czas robot wielkości SUV-a i jego przyjaciel, pierwszy marsjański helikopter Ingenuity, biją kolejne rekordy.
Minął rok, odkąd łazik Perseverance przebił się przez marsjańską atmosferę i bezpiecznie wylądował na terenie krateru Jezero, na północ od równika marsjańskiego. To napędzany energią jądrową, jednoręki, sześciokołowy robot. Jego celem jest szukanie śladów życia, które kiedyś mogło istnieć na Marsie. Wart 2,7 miliardów dolarów łazik-laboratorium szuka tych śladów w delcie rzeki, która niegdyś wpływała do krateru. Zgromadzone tam osady i skały były bogatym chemicznie i geologicznie środowiskiem, znakomitym do podtrzymywania życia. Próbki zebrane przez Perseverance mają trafić na Ziemię Chociaż łazik jeszcze nie odnalazł śladów marsjańskich organizmów, to udało mu się pobrać i zabezpieczyć już sześć interesujących próbek marsjańskich skał i gleby. Dzięki misji Mars Sample Return mają one zostać przetransportowane do ziemskich laboratoriów. Posłuchajcie jak brzmi Mars! Nie chodzi tu o znanego artystę o nazwisku Bruno Mars, a o nagrania wykonane przez łazika NASA Perseverance na powierzchni Marsa. Próbki trafią na Ziemię najwcześniej w 2030 roku, ale już teraz Perseverance dokonał kilku interesujących odkryć. Ustalił m.in., że dno krateru Jezero jest zbudowane ze skał magmowych. Powstały one w wyniku przetopienia minerałów, a następnie ich krystalizacji i ochłodzenia miliardy lat temu. Niektórzy badacze sądzili, że dno krateru będzie zbudowane ze skał osadowych, powstałych w wyniku działania wiatru lub wody. Ale łazik odkrył inną historię tego miejsca. Skały magmowe można analizować poprzez badanie rozpadu radioaktywnych pierwiastków, co pozwoli dość precyzyjnie określić ich wiek. Jeśli próbki skał magmowych uda się przetransportować na Ziemię, po raz pierwszy w historii naukowcy będą datować skały pochodzące z określonych miejsc na powierzchni Marsa. Badania meteorytów marsjańskich, choć dużo wnoszą, nie dawały szansy na określenie geograficznego pochodzenia próbek. Łazik pobił rekord prędkości jazdy po powierzchni Marsa Na początku tego miesiąca łazik ustanowił rekord prędkości jazdy po Marsie, pokonując jednego dnia ponad 240 metrów. Nam, przyzwyczajonym do ziemskich pojazdów, tempo jazdy Perseverance może wydawać się żółwie. Pamiętajmy jednak, że ze względu na konieczność sterowania robotami z Ziemi, łaziki dla swojego bezpieczeństwa muszą poruszać się bardzo powoli. Mimo tego „zawrotnego” tempa wynoszącego średnio nieco ponad 200 metrów dziennie, łazik prawdopodobnie nie dotrze do delty rzeki przed kwietniem 2022 r. Życie na Marsie mogło istnieć pod powierzchnią. Sugerują to nowe badania Organizmy potrzebują stabilnych warunków, źródła energii i ciekłej wody. Kiedy zatem mogło powstać życie na Marsie? Tę kwestię wyjaśniamy poniżej. Czas jest tu najważniejszy. Perseverance ma tylko około jednego roku ziemskiego, aby dotrzymać harmonogramu realizacji głównej listy zadań. Musi dostać się do delty, zebrać tam próbki i podjechać na krawędź krateru, aby umieścić je w miejscu, z którego zostaną odebrane przez kolejny marsjański łazik. Perseverance obecnie cofa się w kierunku miejsca lądowania. Po drodze zbierze kolejną parę rdzeni z rejonu zwanego Maaz. Następnie objedzie region wypełniony wydmami, aby dotrzeć do delty. Perseverance działa w znacznie szybszym tempie niż poprzedni łazik marsjański NASA, Curiosity. Ten robot bada krater Gale od czasu lądowania w 2012 roku. Helikopter Ingenuity wykonał 19 lotów na Marsie Nie zapomnijmy o Ingenuity. To mały helikopter, który przybył na Marsa schowany pod brzuchem łazika Perseverance. W trakcie minionych 12 miesięcy ten marsjański dron wykonał aż 19 udanych lotów. Miała to być przede wszystkim demonstracja działania technologii. Pierwsze zdjęcia z Marsa w kolorze. Helikopter Ingenuity zaczyna eksplorację Czerwonej Planety Fotografia przedstawia dno marsjańskiego krateru Jezero i część dwóch kół łazika Perseverance - podają przedstawiciele NASA w opisie fotografii. Ingenuity miał pokazać, że inżynierowie są w stanie zaprojektować statek powietrzny zdolny do lotu w cienkiej atmosferze Marsa. Poszło mu to jednak tak dobrze, że teraz regularnie pomaga łazikowi znajdywać nowe miejsca do badania. Ingenuity pomaga też Perseverance dotrzeć do kluczowego celu misji. To bogata geologicznie delta rzeki, w której może się kryć historia Marsa. Helikopter będzie dokonywał krótkich skoków, mających ocenić ścieżkę przejazdu dla ciężkiego pojazdu. Łazik Perseverance zbada deltę wyschniętej marsjańskiej rzeki – Perseverance zmierza w kierunku delty, będzie tam pobierać próbki. Jesteśmy bardzo ciekawi, co kryje się w próbkach z tego miejsca. Po analizie zdjęć z sond marsjańskich, szczególnie obrazów z kamery HiRISE zainstalowanej na pokładzie sondy Mars Reconnaissance Orbiter, ustalono, że w kraterze Jezero znajduje się delta po dawnej rzece. Ostatnie badania łazika Perseverance dowiodły, że w kraterze Jezero rzeczywiście mamy do czynienia z deltą – mówi dr Natalia Zalewska, geolożka z Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk. Uśmiechnięta twarz na Marsie. Wygląd krateru się zmienił, a to ważna wskazówka Krater „Happy Face” na Marsie znacznie urósł w ciągu minionej dekady – wynika z obserwacji NASA. Zmiana uśmiechniętej buźki na większą i bardziej grymaśną to skutek erozji termiczne... Jest to typowy przykład tzw. delty Gilberta, nazwanej imieniem badacza który pierwszy w 1885 roku opisał zespół tzw. facji związanych z deltą w jeziorze Bonneville w Utah. Łazik, przybliżając się do osadów, sfotografował charakterystyczne sigmoidalne warstwowanie typowe dla delt oraz leżące powyżej warstwy osadów w położeniu horyzontalnym. Wysokość skarpy waha się od 15 do 20 m. – Te warstwowania, odzwierciedlające epizody przepływów, przerywane są wkładkami dużych okruchów skalnych. To sugerowałoby zjawiska katastroficzne porywające ze sobą kawałki skalne. Jeżeli są to rzeczywiście osady wodne, to mamy dużą szansę na znalezienie tam mikroorganizmów. A w najgorszej wersji – mikroskamieniałości. Łazik wyposażony jest w laser ultrafioletowy i rentgenowski spektrometr do wykrywania biosygnatur, czyli związków organicznych typowych dla organizmów żywych. Gdyby za pomocą tych przyrządów nie udało się potwierdzić życia, to musimy poczekać około osiem lat. Dopiero wtedy próbki z Marsa trafią w ręce naukowców. Stanie się to pierwszy raz w historii badania Czerwonej Planety – podsumowuje badaczka.
„Latanie wiąże się z ryzykiem, ale uzależnia”. Paweł Młodkowski fotografuje Polskę z paralotni [STORYTELLERS]
– Mam za sobą doświadczenie dwóch poważnych wypadków. Pierwszy skończył się zniszczeniem sprzętu, w drugim dodatkowo złamałem kręgosłup (...) Jak do tego doszło? W moje myślenie wkradła się rutyna i zbytnia pewność siebie – opowiada Paweł Młodkowski, bohater cyklu Fotograf Miesiąca National Geographic Polska. Z latającym fotografem rozmawiamy o miłości do latania, fotografii i o tym, czy natura poradzi sobie z nami i bez nas.
Latający fotograf, podniebny fotograf, szybujący fotograf – to określenia, jakie najczęściej pojawiają się przy Twoim nazwisku. W końcu wybrałeś dość nietypową drogę fotografa lotniczego, ale zaczynałeś na lądzie. Grand Prix Wielkiego Konkursu Fotograficznego NG zdobyłeś za fotoreportaż „Słoń, niewolnik własnej potęgi”. Fotografujesz jeszcze czasem „na dole”? W trudnym momencie życia podjąłem decyzję, że z wieloletniej pasji fotograficznej uczynię zawód. Ponieważ byłem już pilotem paralotniowym uznałem, że mało popularna fotografia lotnicza (mówimy o roku 2005) jest ciekawą przestrzenią do zagospodarowania. Po kilkunastu latach spędzonych na podniebnych wycieczkach fotograficznych, rzeczywiście zapracowałem sobie na „łatkę” latającego fotografa. Oczywiście fotografuję też chodząc po ziemi. Coraz częściej jednak, chcąc skoncentrować się na przeżywaniu chwili, zamiast na jej uwiecznianiu, posługuję się telefonem lub niezobowiązującym aparatem kompaktowym. Skąd wzięła się Twoja miłość do latania? Myślę, że większość z nas zna uczucie zazdrości towarzyszące obserwacji ptaków swobodnie przemieszczających się w przestworzach. Moim pierwszym, dłuższym niż skok z drzewa, doświadczeniem lotniczym był swobodny (bez silnika) lot na paralotni. Ku własnemu zaskoczeniu uniosłem się już podczas pierwszej próby. Kontakt z ziemią po kilkudziesięciu sekundach lotu na szczęście nie przysporzył mi poważnych obrażeń ciała, a hormony szczęścia poszybowały w górę. Zakochałem się w lataniu. Teraz fotografia lotnicza często kojarzy się z fotografowaniem z drona. Fotograf pozostaje na ziemi, a unosi się sam sprzęt. Opcja zapewne bezpieczniejsza i wygodniejsza. Próbowałeś kiedyś fotografować z drona? Co myślisz o tego typu fotografii? Z czysto technicznego punktu widzenia dron jest doskonalszym narzędziem do fotografowania i filmowania z powietrza niż paralotnia. Właściwie jego przewaga jest oczywista. Są jednak dwa dosyć istotne aspekty przemawiające za paralotnią. Pierwszy to zasięg. Podczas jednego lotu mogę spędzić w powietrzu około 3-4 godzin i pokonać dystans około 100-150 km. W tym czasie jestem w stanie zobaczyć całkiem spory kawałek ziemi. Drugą ważną cechą paralotni jest to, że zabiera mnie w górę. Daje możliwość zbliżenia się do świata ptaków, bezpośredniego doświadczenia przestrzeni. Nasuwa mi się porównanie fotografii z malarstwem, lub druku 3D z rzeźbiarstwem. Mimo że fotografia i druk 3D dają szybsze i doskonalsze efekty, malarstwo i rzeźbiarstwo mają się całkiem nieźle. Jakie emocje towarzyszą Ci, kiedy jesteś w górze? Powiedziałbyś, że dominują te pozytywne, czy to jednak mieszanka różnych wrażeń? Latanie wiąże się z ryzykiem, jego świadomość jest mniej lub bardziej stresująca. W powietrzu bywa turbulentnie. Wtedy napięcie rośnie. Jednak widoki i możliwość swobodnego poruszania się w trzech wymiarach rekompensują wiele. Latanie uzależnia. „Dla takich krajobrazowych niespodzianek latam”. TOP 5 ujęć Pawła Młodkowskiego [STORYTELLERS] - National Geographic Paweł Młodkowski, Fotograf Miesiąca National Geographic Polska, przedstawia najważniejsze fotografie w swojej karierze. W górze sam sobie jesteś sterem i żeglarzem, ale jesteś też w pewnym sensie bezbronny. Czy masz na swoim koncie jakąś niebezpieczną przygodę, po której pomyślałeś, że warto zrobić przerwę od latania? Mam za sobą doświadczenie dwóch poważnych wypadków. Pierwszy skończył się zniszczeniem sprzętu, w drugim dodatkowo złamałem kręgosłup. W obu sytuacjach zbagatelizowałem sygnały, które jasno wskazywały, że lepiej pozostać na ziemi. Jak do tego doszło? W moje myślenie wkradła się rutyna i zbytnia pewność siebie. Jednak po wypadkach możliwie szybko wracałem w powietrze. To chyba jedyna możliwość, żeby nie utrwalić w sobie paraliżującego strachu. Jako mąż i ojciec mam świadomość, że stres związany z lataniem towarzyszy też mojej rodzinie i to jest mocno obciążające. Wielokrotnie rozważałem możliwość rezygnacji z latania. Kilka dni temu wykonałem pierwszy lot po ponad rocznej przerwie. Właściwie myślałem, że już nie będę latał… Mówi się, że z góry widać lepiej, a Ty obserwujesz świat z góry od kilkunastu lat. Powiedz – czy rzeczywiście taka perspektywa pozwala zobaczyć coś więcej, czego z poziomu lądu nie jesteśmy w stanie dostrzec? Więcej, ale też mniej. Na pewno inaczej. Każdy, kto choć trochę poważniej podchodzi do fotografowania wie, że czasami wystarczy przemieścić się o krok lub dwa, przykucnąć lub podnieść aparat nieco nad głowę żeby diametralnie zmienić to, co finalnie zobaczymy na zdjęciu. Perspektywa ma znaczenie. Konkretne obiekty: droga, pole, rzeka, budynek, widziane z powietrza stają się elementami abstrakcyjnej układanki. Kiedy na nie patrzę, koncentruję się na kompozycji obrazu, relacjach między poszczególnymi obiektami, harmonii i rytmie. Wartość dokumentalna schodzi na drugi plan. Często odkrywasz w pozornie znanych krajobrazach niewidoczne wcześniej wzory czy obrazy. Ale czy na przestrzeni lat dostrzegasz też, jak zmienia się nasze naturalne środowisko? Świat się zmienia. Zmiany są mniej lub bardziej dynamiczne, trwałe lub czasowe. Zdarza się, że wracam w to samo miejsce po kilku latach i widzę, że wygląda inaczej. Jednak sensowne wnioski dotyczące przyczyn, dynamiki i kierunku zmian w naszym środowisku można wyciągnąć w oparciu o metodyczne badania. Ja takich nie prowadzę. Z tematem zmian klimatu i ochrony przyrody związana jest też po części Twoja nowa książka „Woda”. W końcu coraz więcej mówi się o tym, że woda pitna staje się towarem deficytowym na świecie. Czy w momencie, kiedy powstawały fotografie do tej książki, myślałeś że zostanie tak odebrana? Fotografie, które prezentuję w książce „WODA” powstawały na przestrzeni kilkunastu lat. Woda - nośnik życia - powszechnie występuje na ziemi. Ma wpływ na procesy erozyjne, szatę roślinną, jest ważną częścią krajobrazu. Jej dostępność uważamy za coś oczywistego. Wystarczy przekręcić kurek i jest. Korzystamy z niej często bezrefleksyjnie. Przykład: na początku pandemii pojawiły się w mediach filmy, na których celebryci i politycy zachęcają do mycia rąk. Odkręcamy kurek z wodą, nawilżamy ręce, aplikujemy mydło, woda cały czas płynie z kranu, następnie 30 sekund dokładnie wcieramy mydło, woda płynie, płuczemy ręce, zakręcamy kurek. Zależy mi, abyśmy byli wrażliwi na świat, który nas otacza. Chcę pokazywać różnorodność i piękno ziemi żeby wzbudzić refleksję na temat środowiska, w którym żyjemy. Gdyby dobre nawyki rozprzestrzeniały się tak szybko, jak koronawirus, świat byłby zupełnie inny. Jak długo trwały prace nad książką? Kiedy powstały pierwsze fotografie i narodził się sam pomysł? Pomysł narodził się w redakcji NG w roku 2015. Zaproponowano mi wydanie albumu we współpracy z Hydropolis - wrocławskim muzeum wody - którego odwiedzenie serdecznie polecam. Temat jednak umarł śmiercią naturalną. Niespełna rok później znajomi założyli Fundację Wspierania Sztuki DIFA i zaproponowali mi wydanie autorskiego albumu. Od razu pomyślałem o WODZIE. Pracowaliśmy wspólnie przez kilka miesięcy angażując wiele czasu i emocji. Zbyt wiele emocji. Praktycznie gotowy projekt trafił na półkę na kolejne 4 lata. W 2020 roku, w tym samym gronie, postanowiliśmy raz jeszcze wejść do tej rzeki. Tym razem z sukcesem, który zawdzięczam wielu wrażliwym i mądrym ludziom. Z perspektywy czasu cieszę się, że w 2016 roku nie wyszło. To była dla mnie bardzo trudna i ważna lekcja. Twoje prace pokazują, że fotografia krajobrazowa może być swoistym narzędziem ochrony środowiska. W końcu pokazujesz ludziom, co mogą stracić, jeśli nie zmienią swoich nawyków i nie zawalczą o naturę. Myślisz, że taka zmiana jest możliwa, że jeszcze możemy ten negatywny trend odwrócić albo zatrzymać? Bardzo bym chciał, żeby kolejne pokolenia odziedziczyły po nas czystą ziemię, bez głodu, wojen i chorób. Jest w nas jednak głęboko zakorzeniona potrzeba podporządkowywania sobie świata i konsumpcji. Ta potrzeba sprawiła, że żyje się nam wygodnie. Ceną, którą płacimy, jest zanieczyszczone powietrze i woda, masowe wymieranie gatunków, przyspieszenie zmian klimatycznych, choroby cywilizacyjne. Przyroda od milionów lat pięknie się reguluje. Poradzi sobie również z nami. Wydaje mi się, że powszechna zmiana myślenia z „mieć” na „być” będzie możliwa jedynie na skutek czegoś znacznie mocniejszego niż obecna pandemia. Od dawna uważam, że nie trzeba lecieć na drugi koniec świata, żeby się zachwycić, zrelaksować i wypocząć. Kilka godzin spędzonych lesie, wśród śpiewu ptaków, czyni cuda. Paweł Młodkowski jest fotografem polskiej edycji National Geographic, a także laureatem wielu prestiżowych nagród. Jego prace były nagradzane i wyróżniane między innymi w konkursach: National Geographic, Sony World Photography Awards, International Photography Awards, Pilsner Urquell International Photography Awards, Pix de la Photographie, Moscow International Photography Awards. Paweł Młodkowski - fotograf miesiąca National Geographic Polska. / Fot.: Małgorzata Telega Więcej: https://www.instagram.com/pawel_mlodkowski/ http://pawelmlodkowski.pl https://www.facebook.com/locolot
Piękna Polska na zdjęciach z drona. Tymi pracami zachwycają się Polacy i obcokrajowcy
​Na swoich zdjęciach pokazuje, jak piękna może być Polska – zwłaszcza z lotu ptaka (a właściwie… drona).
Kto robi takie piękne zdjęcia? Kto? Adwokat. Daniel Grodziński, bo o nim mowa, na co dzień prowadzi kancelarię. Sam o sobie pisze – „adwokat z zawodu, fotograf z pasji”. Czasem musi się nagimnastykować, by uzyskać pozwolenie na loty dronem, ale jak mówi – warto. Wszystko po to, by podzielić się z innymi unikatowymi ujęciami. Na co dzień mieszka we Wrocławiu, który doczekał się już fotograficznego ujęcia w jego wykonaniu. Nocne zdjęcia miasta można zobaczyć na Instagramie lub fanpage'u fotografa. Tym razem Grodziński podjął szerszy temat – fotografuje Polskę. Są więc na tych zdjęciach m.in. pola, lasy i bałtyckie plaże. Znane miejsca w nieznanych ujęciach. Kiedy oglądamy te fotografie, rozpiera nas duma. Tak, to właśnie Polska. Więcej | 500px
Świat widziany z góry. „Serce Warszawy” wśród nagrodzonych Drone Awards 2020 [GALERIA]
Podwodne serce to w rzeczywistości ławica łososi, które uciekają przed ścigającym je głodnym rekinem. To właśnie ujęcie zostało uznane za Zdjęcie Roku w konkursie Drone Awards 2020. Zwycięskie i wyróżnione fotografie będzie można podziwiać podczas Siena Photo Awards we Włoszech od 24 października do 29 listopada.
Wśród nagrodzonych w tegorocznej edycji konkursu nie brakuje Polaków. Tomasz Kowalski zajął pierwsze miejsce w kategorii URBAN, z fotografią ukazującą Twin Towers w Kuala Lumpur. Rafał Ganowski zajął drugie miejsce w kategorii "Life under Covid-19" z fotografią zatytułowaną "Heart of Warsaw" - czyli "Serce Warszawy". Z kolei w kategorii ślubnej – "Wedding" – drugie miejsce zajął Krzysztof Krawczyk, dzięki fotografii młodej pary spoczywającej w łódce między łanami zboża. ZOBACZ GALERIĘ >>> Nagrody i wyróżnienia w Drone Awards 2020 zostały przyznane w dziewięciu kategoriach fotograficznych: Urban, Wildlife, Sport, People, Nature, Abstract, Life Under Covid-19, Wedding, Series. Ponadto nagrodzono także nagrania wideo wykonane z użyciem dronów. W tym roku oprócz kategorii ogólnej, obejmującej wszystkie przesłane filmy, oddzielnie oceniano nagrania w temacie Life Under COVID-19. Wyróżnione prace będzie można podziwiać podczas Siena Photo Awards we Włoszech od 24 października do 29 listopada. Pozostałe wyróżnione zdjęcia znajdziecie na stronie Drone Awards 2020.
10 rzeczy, o których musisz pamiętać planując fotografię dronem [GALERIA]
Na pierwszy rzut oka obsługa dronów wydaje się prosta. Jednak właściciele tych urządzeń często popełniają proste błędy, które mogą sporo kosztować. Oto kilka prostych wskazówek, dzięki którym unikniesz problemów i będziesz mógł w pełni cieszyć się fotografią dronową.
Zobacz galerię >>> 1. Prawo Planowanie każdego lotu najlepiej zacząć od zaznajomienia się z obowiązującymi przepisami lotniczymi. Zarówno kiedy planujemy loty w kraju jak i za granicą. Przepisy w poszczególnych państwach różnią się od siebie, jednak cechą wspólną jest klasyfikacja wagowa dronów. Im lżejszy bezzałogowiec, tym łagodniejsze prawo. W wielu miejscach możemy latać bez żadnych pozwoleń dronami o wadze 2. Pogoda Kolejną ważną kwestią jest pogoda. Fotografowanie i filmowanie z ziemi jest możliwe praktycznie w każdych warunkach. Niestety w przypadku dronów silne podmuchy wiatru, deszcz, mgła czy wzmożona aktywność słońca mogą na dobre uziemić naszą maszynę. 3. Miejsce W dzisiejszych czasach praktycznie każdy kawałek ziemi został sfotografowany przez satelity. Warto z tego skorzystać planując naszą sesję. Dzięki Mapom Google możemy znaleźć dogodne miejsce na zaparkowanie naszego samochodu, start i lądowanie jak również ciekawie wyglądające z góry obiekty. Coraz większe obszary są dostępne w widoku 3D. Jest to jedno z największych udogodnień każdego operatora drona. 4. Sprzęt Przed wyjściem z domu warto dwa razy sprawdzić nasz sprzęt. Niezbędne będą nam naładowane do pełna akumulatory, karta (najczęściej micro sd), kabel służący do połączenia telefonu/tabletu z aparaturą sterującą, czapka z daszkiem i okulary przeciwsłoneczne jeśli planujemy loty w słoneczny dzień. 5. Lądowisko Przyjeżdżając we wcześniej zaplanowaną lokalizację należy przygotować odpowiednie miejsce do startu i lądowania. W szczególności warto zwrócić uwagę na przeszkody terenowe takie jak drzewa, linie energetyczne, maszty, kominy, wysokie budynki. Miejsce startu i lądowania powinno być jak najbardziej płaskie i stabilne. 6. Ustawienia na ziemi Akumulatory w dronach pozwalają na loty o długości od +/- 10min do +/- 30min. Ciężko powiedzieć czy jest to dużo czy mało, natomiast warto tego czasu zaoszczędzić sobie jak najwięcej. Przed lotem warto sprawdzić najważniejsze ustawienia kamery. Dostępne miejsce na karcie, format zapisu plików, balans bieli, ekspozycja to najważniejsze parametry na które warto zwrócić uwagę jeszcze przed lotem. 7. Start i lądowanie Niewątpliwie są to dwa najważniejsze momenty w trakcie latania dronem. Przed uruchomieniem śmigieł jak również przed podejściem do lądowania należy rozejrzeć się czy w bliskiej okolicy nie zebrali się ludzie. Drony pomimo coraz większej popularności dalej przyciągają zaciekawionych obserwatorów, którzy nieświadomi podchodzą zbyt blisko w najmniej odpowiednim momencie. 8. Plan lotu Kiedy oderwiemy się od ziemi następuje moment ekscytacji. Latanie dronem i jednoczesne pozyskiwanie ujęć filmowych czy fotograficznych dla większości z nas jest czymś wyjątkowym. Należy jednak cały czas kontrolować sytuację. Ujęcia warto zacząć w miejscach najdalej oddalonych od naszego lądowiska tak by wraz ze zmniejszającym się zapasem energii w baterii zmniejszała się nasza odległość od drona. 9. Ujęcia zimą Planując ujęcia zimą należy zadbać o kilka dodatkowych kwestii. Najważniejszą z nich jest temperatura baterii przy starcie. Akumulator powinien mieć minumum 15’C. W trakcie lotu bateria nagrzewa się samoczynnie, ale w przed lotem trzeba ją nagrzać. Najlepiej sprawdzi się tu dedykowany ogrzewacz lub wewnętrzna kieszeń w kurtce. 10. Przewóz liniami lotniczymi Piękne ujęcia z egzotycznej wyprawy to marzenia każdego fotografa czy filmowca. Chcąc przewieźć drona liniami lotniczymi należy zapoznać się z przepisami dotyczącymi ich przewozu. Każda linia, a nawet lotnisko może mieć swoje przepisy dotyczące transportu. Głównym problem są baterie. Najczęściej trzeba przewozić je rozładowane w specjalnych, ognioodpornych pokrowcach. Baterii pod żadnym pozorem nie można przewozić w bagażu rejestrowanym. Drony, kamery, akcesoria DJI dostępne na www.sferis.pl Wojciech Radwański (1993) Student Politechniki Śląskiej, mieszkaniec Piekar Śląskich. Fotografią zajmuje się od 2009 roku, a od 2015 roku do tworzenia swoich prac wykorzystuje drony. Ambasador marki DJI i Sferis.pl. Laureat konkursów fotograficznych oraz autor wystaw. Ma na swoim koncie publikacje na głównych stronach portali: Interia, Onet i Wirtualna Polska. Współpracuje z wieloma pracowniami architektonicznymi w całej Polsce i za granicą. Fotografie Wojtka znajdziecie również na Facebooku i Instagramie.
Podniebny spektakl w Szanghaju. 2000 dronów zamiast pokazu fajerwerków
Niezwykły sylwestrowy spektakl światła mogli podziwiać ci, którzy witali nowy rok w Szanghaju. Zwyczajowy pokaz fajerwerków w tym roku zastąpiły drony. A dokładnie – 2 tysiące dronów. Urządzenia były sterowane przez jeden komputer, który dokładnie zaprogramował ruch każdego z nich i zmianę światła.
Pokaz rozpoczął się od podniesienia dronów. Gdy maszyny wzleciały w górę zaczęły układać się w różne kształty. Na nocnym niebie nad rzeką Huangpu uformowały się w olbrzymią kolorową kulę. Póżniej z dronów powstała sylwetka biegnącego po niebie człowieka, a na koniec widzowie mogli podziwiać wielkie podniebne odliczanie. Gdy wybiła północ światła dronów ułożyły się w napis „2020”, a część z nich ruchem i rozbłyskami świateł przypominała pokaz zwykłych fajerwerków. Pokaz zakończył się chińskimi znakami oznaczającymi „pogoń za snem”. View oEmbed on the source website Szanghajskim pokazem zachwyca się cały świat. Podniebny taniec dronów nie był pierwszym takim przedsięwzięciem na świecie, ale z pewnością pierwszym na tak dużą skalę i tak udanym. W dobie kryzysu ekologicznego znalezienie mądrego zastępstwa dla fajerwerków jest ważnym wyzwaniem. Coraz więcej miast decyduje się na wprowadzenie pokazu laserów lub rozsypanie kolorowego konfetti (oczywiście z biodegradowalnego pergaminu). Huk sylwestrowych wystrzałów jest szkodliwy dla zwierząt, zarówno domowych jak i dzikich. Co roku dochodzi też do pożarów spowodowanych przez fajerwerki i noworoczne lampiony. W niemieckim Krefeld doszło do tragicznego w skutkach pożaru, gdy płonący lampion spadł na dach małpiarni miejskiego zoo. W ogniu zginęło ponad 30 zwierząt. Katarzyna Grzelak
Te widoki sprawią, że wstrzymasz oddech. Świat z lotu ptaka
Te zdjęcia to tylko część z prac, które w tym roku wpłynęły na amerykański konkurs 2017 National Geographic Travel Photographer of the Year Contest. Wybór 15 widoków to podróż dookoła świata na skrzydłach ptaków.
Dzięki pionierom lotnictwa, takim jak bracia Wright, udało się ludzkości sięgnąć chmur. Z początku były to minuty, potem godziny, aż do teraz, gdzie samoloty pozwalają podróżować po całej planecie. Fotografia, która zawsze szuka nowych dróg, szybko także wzbiła się w powietrze. Wraz z gromadzeniem prac na konkurs 2017 National Geographic Travel Photographer of the Year redaktorzy National Geographic wybrali te 15 prac by pokazać piękno naszego świata widzianego z góry. Zobaczcie zdjęcia z lotu ptaka!
Żeby zrobić TAKIE zdjęcia poświęcili dwie maszyny. Wlecieli dronem do wulkanu [GALERIA I FILM]
Te niesamowite zdjęcia powstały w ramach projektu dowodzonego przez Sama Cossmana, podróżnika który sam o sobie pisze “Indiana Jones ery cyfrowej”. Razem ze swoją ekpią wysłał drony do wnętrza aktywnego wulkanu Marum.
Taka wyprawa to nie przelewki. We wnętrzu panują na tyle trudne warunki, że trzeba było poświęcić dwa drony by otrzymać te zdjęcia. Maszyny nie wytrzymały wysokiej temperatury i toksycznych gazów unoszących się nad jeziorami lawy. Zebrany materiał przyda się naukowcom do badania cyklu życia wulkanów. Marum jest czynnym wulkanem, najaktywniejszym na archipelagu w państwie Vanuatu. Jego wysokość do 1270 m.n.p.m., a we wnętrzu ma dwa stożki. W obu kraterach znajdują się jeziora lawowe. W kalderze Marum powstała stacja monitorująca jego aktywność, ostatni raz wybuchał w 2009 roku. Zobacz film z akcji: View oEmbed on the source website Źródło: National Geographic
Tego jeszcze nie widzieliście! Nowa Zelandia z drona
Nowozelandzkich zdjęć z lotu ptaka jest w sieci jak na lekarstwo. Przedstawiamy unikatową galerię.
Przedstawiamy unikatową galerię zdjęć. Unikatową, bo niewiele osób miało okazję fotografować Nową Zelandię z lotu ptaka. Unikatowych również dlatego, że takiej Nowej Zelandii nie zobaczycie nawet będąc na miejscu. Spojrzenie "z góry" zarezerwowany jest bowiem dla nielicznych. Rarytas! Uzależniona od pasji Zacznijmy jednak od początku. Zdjęcia wykonała Maryla. Osoba, która uwielbia zmiany, bo jak mówi, to one nadają jej życiu sens. Na dowód: kilka lat temu rzuciła nudną pracę bankowca, by robić to, co kocha najbardziej, czyli podróżować i fotografować. Od pasji jest uzależniona, stąd jej wirtualny pseudonim - Addicted to Passion. W galerii zobaczcie sami, że łączenie obu pasji wychodzi jej naprawdę świetnie. Addicted to Passion wykonała zdjęcia podczas miesięcznej podróży po Nowej Zelandii. To była jej pierwsza wyprawa z dronem. Jak przyznaje, dron to wyjątkowy towarzysz w podróży. Wyprowadzanie go na podniebny spacer zajmuje całkiem sporo czasu, trzeba też na niego bardzo uważać. Maryla przekonała się o tym, gdy jej drona porwał nowozelandzki wiatr (po wielogodzinnych poszukiwaniach zguba wróciła do właścicielki). Ale było warto. - Teraz jeszcze bardziej zazdroszczę ptakom, że mają tę możliwość podziwiania świata z innej perspektywy - dodaje. Więcej zdjęć znajdziecie na addicted-to-passion.com | Facebook | Instagram
Warszawa z drona wygląda zupełnie inaczej... Symetrie, ukryte podwórka i tajemnicze wzory [GALERIA]
„Świat, w którym żyjemy, może nas jeszcze zaskoczyć, wystarczy tylko spojrzeć na niego z innej perspektywy” - mówi fotograf, Tomek Gładys i zaprasza do obejrzenia znanych i mniej znanych miejsc Warszawy z zaskakującej wizualnie perspektywy.
- Kiedy byłem dzieckiem, śniłem o lataniu. W snach nie miałem skrzydeł, ale w jakiś magiczny sposób unosiłem się nad ziemią… Z czasem sny przerodziły się w marzenia, a marzenia ziściły się w realnym świecie w postaci lotów na paralotni - opowiada Tomasz Gładys, z wykształcenia informatyk, z zamiłowania - fotograf, podróżnik, lotnik. Marzenia i ciekawość świata uniosły go ponad chmury w dosłownym sensie. Jako pilot General Aviation połączył pasje latania i fotografowania w jedną, dającą pełnię satysfakcji całość. Z nieba spadły mu też nowe technologie. Dzięki dronom może podziwiać i pokazywać innym świat z perspektywy lotu ptaka bez odrywania się od ziemi. - Ta metoda pozwala na podejmowanie wyzwań niedostępnych dla innych form fotografii lotniczej - mówi fotograf. Tak było w przypadku projektu „Warsaw from Above”. Jego najnowszy projekt to próba przedstawienia znanych i mniej znanych miejsc Warszawy z zaskakującej wizualnie perspektywy. Na zbiór zdjęć składają się w większości nocne - tym samym trudne technicznie - ujęcia Warszawy. Tej misji Gładys podjął się przy pomocy drona o relatywnie dużym udźwigu - Freefly Alta 6 oraz sprzętu fotograficznego o dużej czułości matryc (Nikon D850 i Nikon Z7 plus zestaw jasnych obiektywów, z teleobiektywem 300mm włącznie). Próbkę możliwości Tomasza Gładysa możecie zobaczyć w naszej galerii.
Nie będziesz mógł oderwać się od tych zdjęć. Najlepsze fotografie z dronów
Przedstawiamy wyniki konkursu fotograficznego Dronestagram - przeznaczonego dla fotografujących za pomocą dronów. Bezzałogowe maszyny budzą wiele kontrowersji, ale w odpowiednich rękach mogą przydawać się do naprawdę niesamowitych rzeczy. Na przykład współtworzyć takie zdjęcia!
View oEmbed on the source website Źródło: National Geographic News / Dronestagram
Nie uda ci się powstrzymać westchnień zachwytu. Bajeczne ujęcia Beskidu Małego na filmie [VIDEO]
Obejrzeliśmy ten film kilka razy. Nie jest długi, ale widoki, które pokazuje, są niesamowite. Zobaczcie piękne ujęcia Beskidu Małego z drona.
Siądźcie wygodnie, weźcie coś dobrego do picia i odprężcie się. Zapraszamy na podróż do bajecznego świata! Źródło: Andrzej Pietyra
Władze kazały autorowi zdjąć ten film z YouTube. Był tak popularny
Till Sonnemann nagrał film z przelotu dronem nad starożytnym miastem Machu Picchu. Widoki, które zarejestrował były przepiękne. Tak bardzo, że zainteresował się tym rząd Peru.
Film pojawił się także na naszej stronie. Jednak lokalne władze poprosiły autora by usunął go ze swojego konta na YouTube. Dlaczego? Obawiają się, że liczba chętnych do tworzenia takich filmików będzie na tyle duża, że zagrozi temu miejscu, które jest najważniejszą atrakcją turystyczną w regionie. Jednak oprócz filmu Sonnemanna na YouTube można zobaczyć wiele przelotów dronami nad Machu Picchu. View oEmbed on the source website Stworzenie tego filmu zajęło autorowi trzy dni, które spędził filmując ruiny starożytnego miasta w marcu 2015 roku. Till Sonnemann pracuje na Uniwersytecie Leiden, zajmuje się geofizyką i łączy jej dokonania z archeologią. Pracuje między innymi nad projektem badawczym "Nexus1492" zajmującym się kulturami Ameryki Południowej przed nadejściem europejskiej kolonizacji.
Od tych widoków się nie uwolnisz. Przelot nad baśniową Islandią
Kręcono tutaj sceny na mroźnej północy do obsypanego nagrodami serialu "Gra o tron". O jej mieszkańcach mówi się "Hiszpanie Północy", a jej pełna baśni kultura wciąż pozostaje inspiracją dla twórców. Z takiej strony jeszcze jej jednak nie znaliście.
Autorem filmu jest Ryan Buchanan, fotograf i podróżnik specjalizujący się w krajobrazach. Niedawno zdobył główną nagrodę konkursu amerykańskiego Wide Angle Photo Contest, gdzie pokonał ponad 13 tysięcy konkurencyjnych prac. My jednak zachwyciliśmy się filmem, który nakręcił na Islandii. Fotograf odwiedził ponad 20 miejsc na tej wyspie i przelatując nad nimi dronem, fotografował ich piękno. Zobaczcie krajobraz wyrzeźbiony przez wodę i wulkany! View oEmbed on the source website Więcej zobaczysz na stronie autora filmu.
Spakowali drona i ruszyli na 3 miesiące do Ameryki Południowej. Te ujęcia sprawią, że zapragniesz zrobić to samo
Są tu kolorowe laguny, wulkany, rajskie plaże, lodowce i radość. Prawdziwa radość z doświadczania tego piękna.
Ola i Alexis zwiedzili Kolumbię, Boliwię, Peru i Argentynę. W Kolumbii podziwiali rajskie plaże, parki narodowe i pustynie. W Peru spali na drzewie w środku amazońskiej dżungli, obserwowali różowe delfiny, łowili piranie i chodzili po kolorowych Andach (wspięli się na wysokość 5100 m n.p.m.). W Boliwii zakochali się w kanionach, kolorowych lagunach,wulkanach i największym solnisku na świecie - Salar de Uyuni. W Argentynie podziwiali niesamowity lodowiec Perito Moreno, wodospad Iguazu, pingwiny, wieloryby i słonie morskie. Do tych krajobrazów, które utrwalili ukochanym dronem, dodają poznawanie niezwykłej kultury Inków i pyszne jedzenie. Jak mówią - to wszystko uczyniło ich podróż absolutnie wyjątkowym doświadczeniem. Podróż po Ameryce Południowej była tylko częścią większego, dość szalonego, planu - Polka i Francuz porzucili poukładane, chciałoby się rzec idealne, życie w Paryżu. W ramach podróży poślubnej wyjechali właśnie do Ameryki Południowej, ale już planują kolejny punkt programu - wyprowadzkę do Australii. Z dronem, oczywiście. W czasie swojej trzymiesięcznej podróży słyszeli język polski zaledwie 4 razy. Tym bardziej zależy im, by pokazać rodakom ten absolutnie zapierający dech w piersiach kontynent. Oto ich południowoamerykańskie impresje: View oEmbed on the source website
Znamy adres raju! Znajduje się ok. 1,5 tys. km na północny zachód od Nowej Zelandii
To miejsce bardzo rzadko odwiedzane przez turystów. Dotarli do niego Ola i Alexis - podróżująca para, która w drogę zabiera ze sobą drona. Zobacz film z przelotu nad rajem.
Mowa o Nowej Kaledonii, zamorskim terytorium Francji położonym w zachodniej części Oceanu Spokojnego. W jej skład wchodzi wyspa główna (Grande Terre) oraz wyspy przybrzeżne, m.in. Ile des Pins, Wyspy Lojalności i Wyspy Chesterfield. Odkrył ją angielski podróżnik, James Cook, w 1774 r, a kilka lat później trafiła w ręce Francuzów. Napoleon III ustanowił ją kolonią karną dla kryminalistów i więźniów politycznych. Mimo iż Francuzi przez lata eksploatowali wyspy, a rdzenni mieszkańcy byli obcymi na własnym terenie, obecnie zamieszkujący Nową Kaledonię Europejczycy i ludność autochtoniczna żyją w pełnej symbiozie i wzajemnym szacunku. Różnice w stylu życia są jednak kolosalne.I tak - w Noumei można poczuć się jak we Francji w latach 90., natomiast na północy i sąsiednich wyspach, gdzie rdzenni mieszkańcy żyją według zwyczajów staroplemiennych, jak na egzotycznym "końcu świata". Raj? To tu! Nowa Kaledonia to mały raj na ziemi, który oferuje prawdziwe cuda natury. Bo jak inaczej nazwać Coeur de Voh (Serce Voh), niezwykłą formację roślinną o idealnym kształcie serca, otoczoną turkusowymi lagunami i górami? Miejsce to stało się popularne dzięki publikacji zdjęć cenionego francuskiego fotografa, Yanna Arthusa Bertanda. Przelot ultralekkim samolotem nad Coeur de Voh i lagunami to przeżycie niezapomniane. Prawdziwą perłą jest jednak przede wszystkim niebiańska Ile des Pins, oferująca turkusowe laguny, biały piasek, charakterystyczne sosny i egzotyczne rośliny i zwierząta. Mieliśmy możliwość płynąć między innymi obok żółwia morskiego i rekinów. Piękno na wyłączność Mimo iż Nowa Kaledonia dysponuje największą na świecie laguną o powierzchni 24 000 km i otaczającą ją rafą koralową, jest rajem dla kitesurferów i miłośników egzotycznej flory i fauny, turystyka to zdecydowanie jej pięta achillesowa. Przyczyn jest kilka. Po pierwsze, klany plemienne, do których należy większość terenów, nie są zainteresowane komercyjnym wykorzystaniem wyspy. Ponadto ceny noclegów, usług i produktów przekraczają znacznie ceny w Paryżu, a bynajmniej nie idzie za nimi wysoki standard. Od lat liczba turystów nie przekracza więc 100 000 osób rocznie. To z kolei łączy się nierozerwalnie z największą zaletą Nowej Kaledonii: jest ona jednym z tych niewielu już miejsc na świecie, urzekających przepięknie zachowaną naturą, którą można się cieszyć w samotności. Mamy nadzieję, że udało nam się choć częściowo oddać piękno i klimat tego niezwykłego miejsca w naszym filmie: View oEmbed on the source website Ola Domagała i Alexis Petrement, The Flip Flop Squad
Ona, on i dron. Podróżowali po całej Polsce, by pokazać jej piękno z lotu ptaka
Efekt jest naprawdę wspaniały. Ich film to doskonała zachęta dla wszystkich, którzy chcą poszukać pięknych widoków w naszych granicach
Żeby powstał ten film Stanisław i Asia przejechali ponad 5 tysięcy kilometrów. Zbieranie materiałów zabrało im około czterech miesięcy. Co było najgorsze? Stanisław Szewczyk przyznaje, że wstawanie rano by dogonić wstające słońce. - Było warto - dodaje - i dzięki temu mogły powstać niesamowite ujęcia. Na koniec na pewno odczuwaliśmy zmęczenie ale jednocześnie byliśmy szczęśliwi, że udało nam się zrealizować cały plan i stworzyć nietypowy film z lotu ptaka. Efekt rzeczywiście robi wrażenie - zobaczcie sami: View oEmbed on the source website Źródło: Stanisław Szewczyk