National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T16:14:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Traveler 4/23
items: Damaszek: czy upadnie?
items: 1/2014
items: W osiemdziesiąt dni dookoła świata
items: Suk jak sezam
items: Kraina cieni
items: Syria kupców i rycerzy
items: Syria- Koronki pod czadorem

Traveler 4/23
type: item
date: 2023-03-09T23:24:17.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: aleppo
subject: damaszek
subject: palmyra
subject: syria
description: 16 najpiękniejszych tras kolejowych świata
encoded: Pociągiem przez świat Sri Lanka, jestem na peronie z plecakiem, mam bilet na słynny niebieski pociąg z Kandy do Badulli przez miasta Nuwara Eliya, Ella i Haputale. Zdaniem wielu to jedna z najbardziej malowniczych tras kolejowych na tej wyspie, a może i na świecie. Dystans ok. 184 km pociąg pokonuje co prawda w ciągu 7–8 godz., ale na tym polega jego największy walor. Wiem, że taka podróż to niepowtarzalna szansa poznania Sri Lanki z niecodziennej perspektywy zmieniających się za oknem niczym w kalejdoskopie krajobrazów. Mój zachwyt rośnie z każdą godziną, mijamy wioski, machające do nas i biegnące wzdłuż torów dzieci, wjeżdżamy w wilgotną tropikalną dżunglę. Zieloną i bujną, z potężnymi drzewami sięgającymi nieba, rododendronami i gigantycznymi paprociami. Wspinamy się coraz wyżej, do górskiego serca wyspy, pokonując malownicze mosty, tunele, rzeki, majaczące w oddali wodospady, aż wreszcie docieramy do spowitych mgłą pól herbacianych, z których słynie Sri Lanka. I które były moim celem. Już wiem, że to przygoda, której nigdy nie zapomnę. I właśnie o takich trasach kolejowych w Europie i poza nią piszemy w tym wydaniu Travelera. Podróże pociągami poza tym, że dają dużo frajdy, gwarantują niezapomniane widoki, których nie zapewni samolot. Są też okazją do poznania nowych ludzi, mnie ugościła pikantnymi przekąskami siedząca obok lankijska rodzina. A co ważniejsze, to najbardziej ekologiczny środek transportu. Więc pomyślcie o nim, planując podróże weekendowe lub wakacje. AGNIESZKA FRANUS redaktor naczelna

traveler-4-23-1e654af.jpg
width: 644
height: 833

Damaszek: czy upadnie?
type: item
date: 2014-03-05T13:47:00.000Z
creator: redakcjang
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: damaszek
subject: historia
subject: syria
description: Przez wieki jeden z salonów kultury Bliskiego Wschodu, jej bogactwa i wyrafinowania, przeżywa czas wojny domowej. Mieszkańcy robią wszystko, aby ofiarą konfliktu nie padły zabytki i specyficzna tkanka społeczna miasta, które zawsze było pluralistyczne i wielokulturowe
encoded: Pomiędzy solidnymi romańskimi murami meczetu wciąż unosi się tak charakterystyczna dla Damaszku atmosfera starożytnej wielkości, ukojenia i codziennej krzątaniny, chociaż z oddali słychać odgłosy wojny domowej toczącej się na zrujnowanych przedmieściach. Wystarczy jednak wyjść poza strzelistą bramę, by zrozumieć, że starówka, choć w większości nietknięta przez wojnę, też się odmieniła. Francuskie bulwary, zatłoczony targ warzywny i puste nocne kluby otacza prowizoryczna bańka bezpieczeństwa pulsująca nastrojem oczekiwania. W centrum miasta z coraz większą częstotliwością wybuchają pociski moździerzowe wystrzeliwane przez rebeliantów. Góra Kasjum,której rozmigotane zbocza stanowiły tło dla nocnej panoramy miasta, przyciągała kiedyś pary zajadające się świeżymi owocami w kafejkach oferujących widok na Damaszek niczym z przestronnego orlego gniazda. Teraz zamieniła się w twierdzę, z której rządowe oddziały prowadzą ostrzał przedmieść. Wiele już stracono. Ale niezwykła kultura Damaszku – miasta, które od wieków cieszy się w świecie arabskim reputacją centrum cywilizacji i wyrafinowania – przynosi jedną z niewielu nadziei na ocalenie Syrii. W najnowszym, marcowym numerze National Geographic Polska możesz przeczytać cały tekst Anne Barnard o sytuacji w Syrii, a już dziś zapraszamy do obejrzenia galerii foto. Autor zdjęć: Andrea Bruce

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ed0bae6151f0e18b530bd9a6dabaf06064ed80fc-59c1f75.jpeg
width: 670
height: 504

1/2014
type: item
date: 2013-12-19T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: aleppo
subject: damaszek
subject: jedwab
subject: kaszmir
subject: podróże
subject: syria
subject: zabytki
subject: zakupy
subject: zwiedzanie
description: Przez świat z flagą NG Mroźny początek stycznia 1888 r. 33 podróżników, badaczy i naukowców zbiera się w waszyngtońskim klubie Kosmos, żeby powołać do życia Towarzystwo Naukowe National Geographic, którego celem staje się szerzenie wiedzy geograficznej… I tak od ponad 125 lat staramy się inspirować Was, naszych Czytelników, do tego, aby eksplorować świat. Z okazji jubileuszu świętowaliśmy przez cały miniony rok. Specjalna edycja trójkolorowych flag symbolizujących niebo, ziemię oraz morza i oceany trafiła w ręce 12 wyjątkowych osób w Polsce, które przyczyniają się do przesuwania horyzontu naszych możliwości, do poszerzania wiedzy o świecie. Gośćmi honorowymi zostali Prezydent RP Bronisław Komorowski oraz prof. Norman Davies, prof. Alex Wolszczan, laureaci nagród Grand Prix Travelery Elżbieta Dzikowska, Marek Kamiński czy Krzysztof Wielicki. Ale przede wszystkim cieszymy się, że mogliśmy świętować z Wami! Flagi wyprawowe trafiły wraz z naszymi Czytelnikami w najbardziej niesamowite miejsca – byliście na niemal wszystkich kontynentach, odwiedziliście dziesiątki krajów, powstały setki zdjęć w cyklu „Pod flagą NG”. Bardzo Wam za to dziękuję. I liczę, że ten nowy rok na łamach Travelera będzie dla Was jeszcze bardziej inspirujący! Na dobry początek 2014 r. hity podróżnicze, czyli miejsca, które naszym zdaniem warto odwiedzić. No to w drogę :-)
encoded: FOTOREPORTAŻ Nieńcy, syberyjscy nomadowie PLANETA TRAVELERA Wieści ze świata Kierunek kultura PODRÓŻUJ Z GŁOWĄ Tanie podróżowanie: Oman nie mami Patent Travelera: Co cię gryzie w podróży Zostań tubylcem: Wykąp się w japońskim onsenie ETYKA PODRÓŻNIKA Postanowienia na nowy rok LUDZIE W DRODZE Agnieszka i Jakub Pająkowie – jak Polacy zdobyli Sudan Pd. PODRÓŻE NA CZTERY PORY ROKU Hity 2014 Dokąd i dlaczego Sri Lanka: Herbata na dzień dobry Soczi: Śniegu i igrzysk! Brazylia: Nie tylko mundial Saloniki: Kultura przy kawie Grenlandia: Góry lodowe i orchidee Vancouver: Przyszłość w zieleni Mozambik: Największy skarb Afryki Barcelona Pytania o niepodległość DOOKOŁA EUROPY Tyrol Południowy Ale jazda! Narty kontra ratrak Autostopem na Zachód Niemcy, Holandia, Belgia za centy POLSKA MAGICZNA Na tropie czarta Diabli nadali PLEBISCYT 7 NOWYCH CUDÓW POLSKI Cieszyn ucieszy BIEGUN ADRENALINY Kompas Adventure Kajakiem po Kolorado Warto spróbować Freeride, czyli wolność na nartach Test Travelera Jaki sprzęt dla freeridera Przerwa techniczna Raport specjalny Pik Lenina – tragedia sprzed 40 lat Świat na patelni Włoskie znaczy boskie Blondynka w podróży Beata Pawlikowska o łamaniu schematów 10 najpiękniejszych graffiti na świecie Akademia fotografii Najlepsze zdjęcia czytelników Kalendarz na grudzień

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ad59725ebbcf99c5ed8205678faf5ee661856aa0-58189bd.jpeg
width: 1210
height: 1573

W osiemdziesiąt dni dookoła świata
type: item
date: 2011-02-09T09:24:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: damaszek
subject: podróż dookoła świata
description: XIX wiek przyniósł ze sobą nowe możliwości szybkiego okrążenia świata. Jeszcze w połowie wieku sama podróż ze wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych na zachodnie zabierała sześć miesięcy. Pod koniec lat sześćdziesiątych świat można było już objechać w 80 dni.
encoded: Bombaj, 8 luty, 2011 Teraz każdy mógł usiąść nad mapą, sporządzić plan, wykupić bilety i zrobić coś co jeszcze niedawno zarezerwowane było tylko dla największych śmiałków. Rewolucyjne znaczenia miały trzy wydarzenia: otworzenie pierwszej transkontynentalnej linii kolejowej w Stanach Zjednoczonych (1869), połączenie linii kolejowych na subkontynencie indyjskim (1870) oraz ukończenie budowy Kanału Sueskiego (1869). Jeszcze półtora roku temu wiele osób patrzyło na mnie z przymrużeniem oka, kiedy mówiłem o planowanej podróży, która miała się odbyć na podstawie książki Juliusza Verne „W 80 dni dookoła świata”. Byli sceptyczni, że uda mi się objechać świat przy ograniczonym budżecie, i że ludzie z różnych części świata pomogą mi w realizacji projektu. 22 stycznia o godzinie 13:00 stawiłem się przed Klubem Reforma mieszczącym się w Londynie przy ulicy 104 Pall Mall. Klub ten już na zawsze pozostanie związany z książką Verne, jako miejsce, w którym narodziła się idea tej niesamowitej podróży. Patrzyłem na tablicę z adresem i niedowierzałem, że znajduję się w miejscu, z którego w 1872 roku dookoła świata wyruszył Phileas Fogg. Wydawało mi się to ciągle niewiarygodne, ale właśnie rozpoczynałem swoją własną podróż śladami bohatera książki. Całe miesiące spędziłem przygotowując się do wyprawy. Zrobiłem to, co mogłem. Bez wątpienia wkradły się jakieś gafy i absurdy, ale przyjemnie było przyglądać się jak coś co jeszcze kilkanaście miesięcy temu było abstrakcją powoli stawało się rzeczywistością. W ciągu tego czasu blisko trzydzieści hoteli zaoferowało mi pomoc i dach nad głową w trakcie podróży. Ktoś inny zapewnił bilet na statek albo na pociąg. A wszystko to za zwykłą chęć dzielenia się i pomagania innym.Port w Aleksandrii, do której płynąłem statkiem z Wenecji, został w międzyczasie zamknięty z powodu rewolucji, która kilka dni wcześniej wybuchła w Egipcie. Z pokładu zszedłem w Tartus w Syrii i przez Damaszek - również w Syrii, i Duabaj w Emiratach Arabskich dotarłem do Bombaj…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/667a3e4c0731ff52779ae2fc9046eaa2bdc0d664-ba7a706.jpeg
width: 502
height: 334

Suk jak sezam
type: item
date: 2010-12-30T22:09:53.000Z
creator: Dorota Chojnowska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: damaszek
subject: stambuł
subject: turcja
subject: zakupy
description: Na Bliskim Wschodzie zakupy są grą. Jeśli znasz jej zasady, wydasz mniej, a dostaniesz więcej. A przede wszystkim będziesz się dobrze bawił. Oto przewodnik po pięciu najbardziej fascynujących bazarach muzułmańskiego świata.
encoded: Ledwie przekraczam próg sklepu, sprzedawca zaprasza mnie do gry wstępnej, czyli serwuje szklaneczkę kawy lub herbaty. I czeka na błysk w moim oku, który lepiej niż słowa wyrazi pragnienie posiadania jakiejś rzeczy leżącej na półkach. Od tego zależy jego cena wywoławcza. Teraz moja kolej. Jeśli podejmę rękawicę, nie będzie odwrotu. W krajach muzułmańskich do zakupów podchodzi się poważnie! Z obojętną miną rzucam jedną trzecią ceny. Smutne oczy sklepikarza mówią mi, że właśnie pozbawiłam jego dzieci obiadu. Ale jestem bezlitosna! W końcu jednak nasze ceny spotykają się w połowie drogi i opuszczam jeden z damasceńskich sklepików ze srebrnym naszyjnikiem. Dobra robota! Tak mi się przynajmniej na początku wydaje. Zakupy na Bliskim Wschodzie są sztuką negocjacji i blefu. Żeby uzyskać jak najniższą cenę, należy wykazać się odrobiną talentu aktorskiego i spokojem. Przed sobą mamy bowiem nie lada przeciwnika. O damasceńskich kupcach wspomina przecież już Stary Testament! Arabscy sprzedawcy doskonale wyczuwają, ile mogą z nas wycisnąć, i zazwyczaj to im się udaje. Przy okazji robią to w taki sposób, byśmy myśleli, że zrobiliśmy interes życia. Naprawdę mamy szczęście, jeśli przepłaciliśmy ZALEDWIE dwa razy. Tak właśnie wygląda handel na damasceńskich sukach, czyli bazarach, od czasów, kiedy przybywały tu karawany ze skarbami Orientu. Wciąż zresztą czuć atmosferę minionych wieków. Wystarczy wejść do jednego z kilkunastu zachowanych do dziś karawanserajów, czyli hoteli dla karawan. Ich nazwy pochodzą od sprzedawanego w nich towaru lub imienia fundatora. Zatem do Chan al-Ruz przybywały karawany przewożące ryż, do Chan al-Zait – oliwę, a do Chan al-Harir jedwab. Damaszek leżał bowiem na trasie jedwabnego szlaku. Obecnie w pomieszczeniach khanów znajdują się magazyny, warsztaty i sklepy. Najpiękniejszy z nich Chan Asad Pasza z 1753 r. dzisiaj mieści w sobie muzeum. Najbardziej znane suki znajdują się na terenie starego Damaszku. Ten, który rozpościera się wzdłuż ulicy Hamidijja, os…

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400

Kraina cieni
type: item
date: 2010-01-05T11:19:20.000Z
creator: Don Belt
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: damaszek
subject: islam
subject: syria
description: Syria próbuje oderwać się od swej ciemnej przeszłości i odegrać kluczową rolę na Bliskim Wschodzie.
encoded: W „Ojcu Chrzestnym” jest scena, w której młody Michael Corleone, mieszkający poza granicami kraju, dowiaduje się o nagłej śmierci starszego brata. W jednej chwili zdaje sobie sprawę, że to on musi przejąć stery mafijnego imperium. – Daj znać mojemu ojcu, żeby mnie zabrał do domu – mówi gospodarzowi Michael, godząc się z przeznaczeniem. – Powiedzcie mu, że chciałbym zostać jego synem – dodaje. Jeżeli podobna sytuacja miała miejsce w życiu Baszara al-Assada, obecnego prezydenta Syrii, musiało to być 21 stycznia 1994 r. około godziny 7.00 rano, gdy w jego londyńskim mieszkaniu zadzwonił telefon. Baszar, wysoki, poważny okulista, lat 28, odbywał rezydenturę w szpitalu Western Eye Hospital. Wtedy to dowiedział się o śmierci brata Bazyla, który w mglisty poranek pędził mercedesem na lotnisko w Damaszku i rozbił się na rondzie. Charyzmatyczny Bazyl przygotowywany był do objęcia władzy po ojcu, prezydencie kraju. Przedwczesna śmierć brata oznaczała dla młodego lekarza konieczność powrotu do domu. Sześć lat później, w czerwcu 2000 r., 69-letni prezydent Hafez al-Assad zmarł na serce. Tuż po pogrzebie Baszar po raz drugi w życiu odwiedził gabinet ojca. Pamiętał swą pierwszą wizytę, gdy jako siedmiolatek przybiegł tam podekscytowany lekcją francuskiego. W pamięci utkwiła mu duża butelka wody kolońskiej stojąca na szafce przy biurku. Ku zaskoczeniu Baszara stała tam nietknięta po 27 latach. Ten szczegół wiele mówi o rządzie Syrii, staroświeckiej dyktaturze, do której uzdrowienia nowy prezydent, mimo medycznego wykształcenia, nie był przygotowany. – Ojciec nigdy nie rozmawiał ze mną o polityce – powiedział mi Baszar. – Nawet po powrocie do domu w 1994 r. cała moja wiedza o sposobach podejmowania decyzji przez ojca pochodziła z lektury jego notatek. Młody przywódca szybko nauczył się, że inaczej niż w przypadku operacji okulistycznych, kierowanie krajem takim jak Syria wymaga przymykania oka na dwuznaczne sytuacje. Baszar, zapalony fotograf, porównał to do czarno-białej fotografi…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a5774dbf2f4137a4c606b3f614227f31b88ffb4a-c82fe70.jpeg
width: 714
height: 476

Syria kupców i rycerzy
type: item
date: 2009-04-03T08:04:07.000Z
creator: Danuta Śmierzchalska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: aleppo
subject: damaszek
subject: palmyra
subject: syria
description: Ten kraj budzi zmysły. Zapachem przypraw na suku, śpiewem muezinów i smakiem mocnej kawy, którą ludzie częstują tu na każdym kroku. A gdy zamkniesz oczy, ujrzysz karawany wędrujące Jedwabnym Szlakiem i rycerzy, którzy ciągnęli tutaj z całej Europy, żeby bronić Grobu Pańskiego przed Saracenami.
encoded: Francuski archeolog André Parrot powiedział, że każdy z nas ma dwie ojczyzny: tę, w której się urodził, i Syrię. W latach 30. ubiegłego wieku rozpoczął prace wykopaliskowe na prawym brzegu Eufratu, gdzie na wzgórzu Tall Hariri Beduini kopiąc grób, natknęli się na niezwykłe posążki. Tak zostały odkryte ruiny Mari– miasta-królestwa, którego początki sięgają trzeciego tysiąclecia p.n.e. Zwana „Perłą Orientu” Syria to raj dla archeologów i historyków. Leżąca na styku trzech kontynentów: Azji, Afryki i Europy, patrzyła, jak rodzą się i umierają cywilizacje. Podróż po tym kraju jest zarazem wędrówką w czasie. Gdy w tłumie przechodniów, wśród zgiełku klaksonów, stoję przed rzymskim murem otaczającym stare miasto w Damaszkui patrzę w stronę Bab Kisan, jednej z jego siedmiu bram, widzę, jak przez okno w murze ucieka św. Paweł Apostoł, by uniknąć śmierci z rąk przeciwnych nowej nauce Żydów. Starówkę przecina Straight Street, zwana przez Rzymian via Recta. To tu mieszkał Ananiasz, który ochrzcił Szawła z Tarsu, po tym, jak na drodze do Damaszku ten wróg chrześcijan usłyszał głos Jezusa: Szawle, czemu mnie prześladujesz? Z rana ruszamy do miasta. Jest piątek. W muzułmańskiej Syrii to dzień wolny, więc na ulicach panuje ruch mniejszy niż zwykle. – Jutro już nie będzie tak łatwo – ostrzega towarzyszący nam Zakwan. Jest Syryjczykiem, ale od 30 lat mieszka w Polsce. Wie, co mówi. W powszedni dzień na ulicach Damaszku samochody dosłownie ocierają się o siebie, wykorzystując najmniejszą przestrzeń pozwalającą posuwać się do przodu. Zgiełk, zamieszanie, zajeżdżanie sobie drogi. Gdy spojrzeć na Damaszek z lotu ptaka, miasto ma kolor piaskowoszary. Tak jak góra Kasjun (690 m n.p.m.), która wznosi się nad nim od północnego zachodu. Rozciąga się z niej wspaniały widok na stolicę, zwłaszcza nocą, gdy w morzu jasności zielono świecą minarety. W zachodniej części góry znajduje się jaskinia, na którą spłynęła krew Abla, gdy zabił go Kain. Według legendy góra ze zgrozy aż westchnęła i… zaczęła…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/570d94be523a2f91273e1617bcdf3a95599197d2-aaea9f1.jpeg
width: 500
height: 334

Syria- Koronki pod czadorem
type: item
date: 2009-03-17T17:09:00.000Z
creator: Agnieszka Budo
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: aleppo
subject: damaszek
subject: jedwab
subject: kaszmir
subject: podróże
subject: syria
subject: zabytki
subject: zakupy
subject: zwiedzanie
description: Milczące, spowite w czadory piękności o tajemniczych spojrzeniach; fajki wodne o słodko-ostrej woni; bazary – labirynty zatłoczonych pasaży; imponujące zabytki sprzed wielu wieków – wszystko to razem tworzy niezwykły, bajkowy świat Syrii.
encoded: Bywają miasta, które mają swój zapach. Kopenhaga w Danii pachnie kawą, Al-Hammamat w Tunezji – jaśminem i świeżo pieczonymi bagietkami, a Damaszek w Syrii słodko-mdłą gotowaną kukurydzą. Poczułam ją, gdy tylko wysiadłam nocą z autobusu na ruchliwą ulicę tego pięknego miasta. Samochody, raczej wiekowe, ścigały się z wyładowanymi po brzegi wozami ciągniętymi przez uodpornione na nieustający dźwięk klaksonu osły. Gdzieniegdzie na trzeciego wyprzedzali się kierowcy motorynek. Poprzyczepiane do ich siodełek kartonowe pudła majtały się niebezpiecznie na wszystkie strony. Tłumy przechodniów, przede wszystkim mężczyzn i chłopców, choć trafiały się wśród nich postacie zasłoniętych od stóp do głów kobiet. Wszyscy gdzieś podążali, ale niespiesznie, powoli, jakby wyszli na wieczorny spacerek. Była późna noc, a tu życie dopiero się zaczynało. W centrum Damaszku każda uliczka należy do innego cechu. Na jednej są same warsztaty obuwnicze, na innej – sklepy z tkaninami o niesamowitych barwach i wzorach. Tiule, kaszmiry, jedwabie, aksamity, tafty i muśliny zachwycają różnorodnością. Gdy tylko człowiek tu trafi, sprzedawcy zarzucają mu zwoje materiałów na ramiona. Gdzie indziej przed zaskoczonym turystą rozwijają się ręcznie tkane dywany. „Kup, kup, u mnie tanio, prawie za bezcen oddam. Kup, co się zastanawiasz? Za drogo? Dogadamy się!” Ja jednak najbardziej upodobałam sobie uliczkę łakoci i smakołyków. Z każdej wystawy nęciły mnie piramidy cukierków, kandyzowanych owoców, bloków chałwy, rozmaitych orzechów w karmelu i moje ukochane, pachnące i posypane cukrem pudrem rachatłukum w ponad 10 smakach. W prymitywnej ulicznej lodziarni mężczyzna o ogromnych dłoniach z uwielbieniem i delikatnością rozcierał laski wanilii, wydobywając z nich pieszczący nozdrza intensywny zapach. Uliczki rzemieślników to jednak dopiero przedsmak prawdziwego zakupowego szaleństwa, jakie obiecuje olbrzymi suk, czyli bazar, przyklejony do murów starego miasta. Najmilej zakupy robi się u jubilerów. Naszyjniki, k…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9cdaef9e6a85558c27a698667729c3a3c496f6ee-495778d.jpeg
width: 600
height: 400