„Klasa sama w sobie”. Perseverance znalazł na Marsie niezwykły biały głaz
Po drodze do nowego rejonu Marsa łazik Perseverance napotkał nietypowy biały głaz. To pierwszy tego rodzaju kamień, jaki naukowcy znaleźli na Czerwonej Planecie. Być może jest ich tam znacznie więcej.
W tym artykule: Co wiemy o tajemniczym głazie Biały głaz na drodze do Bright Angel Badanie kanału wodnego na Marsie Biały kamień pojawił się na zdjęciu zrobionym przez kamery łazika Perseverance 27 maja. A dokładniej – pojawił się na mozaice złożonej z 18 fotografii. Pokazuje ona niewielkie wzniesienie nazwane Mount Washburn. Mount Washburn to czerwonawa ziemia, równo przykryta czarnymi głazami o ostrych krawędziach. Między nimi niespodziewanie wyróżnia się jeden duży kamień. W przeciwieństwie do wszystkich sąsiadów jest biały. Jak przyznają naukowcy NASA, nigdy jeszcze nie wiedzieli na Czerwonej Planecie tego rodzaju głazów. Ten konkretny został nazwany Atoko Point – od charakterystycznego klifu w Wielkim Kanionie Kolorado. – Spośród wszystkich różnych skał w Mount Washburn ta jedna naprawdę przykuła naszą uwagę – przyznaje Brad Garczyński z Western Washington University w Bellingham, współprowadzący obecną, czwartą kampanię naukową łazika Perseverance. Co wiemy o tajemniczym głazie Kamień Atoko Point ma ok. 45 cm szerokości i 35 cm wysokości. Dzięki dwóm kamerom łazika – SuperCam i Mastcam-Z – udało się określić, z czego się składa. Nietypowy głaz zbudowany jest z dwóch rodzajów minerałów: piroksenów i skaleni. Te drugie są nam dobrze znane. To najpospolitsze minerały znajdujące się w skorupie ziemskiej. W jaki sposób Atoko Point znalazł się właśnie w tym miejscu, w którym zauważył go Perseverance? Naukowcy postawili dwie hipotezy. Pierwsza zakłada, że został przyniesiony przez starożytną, nieistniejącą już rzekę z zupełnie innej części planety. Być może pochodzi nawet spoza krateru Jezero, badanego od trzech lat przez Perseverance. Druga teoria zakłada, że uformował się pod powierzchnią, a następnie został odsłonięty w wyniku erozji. Jedno jest pewne. „Pod względem wielkości, kształtu i rozmieszczenia ziaren mineralnych i kryształów – a także potencjalnie składu chemicznego – Atoko Point stanowi klasę samą w sobie” – czytamy w oświadczeniu NASA. Naukowcy amerykańskiej agencji kosmicznej podejrzewają, że Perseverance może w przyszłości napotkać na swojej drodze więcej kamieni tego rodzaju. Biały głaz na drodze do Bright Angel Perseverance znajduje się właśnie w trakcie czwartej naukowej kampanii. Od lutego 2024 roku poruszał się wzdłuż koryta nieistniejącej już rzeki Neretva Vallis. Miliony lat temu wpadała ona do dzisiejszego krateru Jezero, który wówczas był ogromnym jeziorem. Droga wzdłuż Neretva Vallis okazała się znacznie trudniejsza, niż zakładali naukowcy. Z czasem głazy robiły się coraz większe i coraz liczniejsze. W rezultacie zamiast kilkuset, ostatecznie Perseverance pokonywał tylko kilkadziesiąt metrów dziennie. Łazik posiłkuje się w wyborze trasy systemem automatycznej nawigacji – AutoNav. Jednak po drodze AutoNav często zatrzymywał pojazd i jego prędkość znacząco spadła. W końcu naukowcy zdecydowali się zmienić trasę i skierować łazik przez nieduże wydmy w samo koryto rzeki. To był dobry pomysł, ponieważ tutaj łazik mógł przejechać dziennie nawet do 200 m. Perseverance napotkał po drodze Mount Washburn, po czym dotarł do swojego celu – Bright Angel. Stało się to 9 czerwca. Badanie kanału wodnego na Marsie Bright Angel znajduje się już w korycie rzeki Neretva Vallis. Naukowcy wybrali go do badania, ponieważ jest nieco jaśniejszy od otaczającego go terenu. Być może składa się z bardzo starych skał, które zostały odsłonięte przez płynącą tędy dawniej rzekę. Teraz naukowcy kierujący kampanią będą musieli zdecydować, czy łazik ma pobrać skąd próbki skał do analizy. A jeśli tak – to z którego dokładnie miejsca. Podstawowym celem Perseverance jest poszukiwanie śladów życia na Marsie. Dlatego celem tej kampanii naukowej jest tropienie węglanów i oliwinów. Na Ziemi węglany znajduje się w płytkich słodkowodnych jeziorach. Powstają, gdy dwutlenek węgla reaguje z wodą. Na Marsie ich analiza może pomóc określić przeszłe poziomy dwutlenku węgla w tamtejszej atmosferze. Węglany sprzyjają też fosylizacji, czyli tworzeniu się skamieniałości. Możliwe jest więc, że Perseverance ma przed sobą odkrycia z dziedziny astrobiologii. Źródło: NASA, Live Science. Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
W powierzchni Marsa jest wielka dziura. Naukowcy nie mają pojęcia, co znajduje się w środku
Czerwona Planeta ma zaskakujące cechy. Niekiedy jej powierzchnia zapada się, odsłaniając swoje wnętrze. Do czego prowadzi tajemnicza marsjańska wielka dziura? Być może to wejście do kanałów lawowych albo jaskini.
W tym artykule: Wielka dziura w Czerwonej Planecie Wulkany na Marsie Co się kryje w kanałach lawowych? Kanały czy nie? Mars nie przestaje nas zadziwiać. I to nawet wtedy, kiedy oglądamy go wyłącznie na zdjęciach zrobionych z orbity. Sondy wyposażone w kamery wysokiej rozdzielczości już kilkukrotnie wychwytywały nietypowe struktury na Czerwonej Planecie. Choć znajdują się na globie odległym od nas średnio o 228 mln km, wyglądają zdumiewająco znajomo. Zaledwie miesiąc temu NASA wypuściła elektryzujące zdjęcie „marsjańskich pajączków”. Na fotografii widać małe, ciemne struktury przypominające gromady pajęczaków. Oczywiście nie są to żywe organizmy. Tylko wzory powstające, gdy pod wpływem światła słonecznego sublimuje zamarznięty dwutlenek węgla. Jeśli prosto ze stanu stałego przechodzi w gaz, wraz z ciemnym płynem wystrzeliwuje w górę, po czym opada, tworząc „pajączki”. Inne przykłady? Dwa lat temu na Czerwonej Planecie wypatrzono zagadkowe drzwi. W 2021 r. pojawiły się nowe fotografie krateru „Happy Face” – wyglądającego dokładnie tak, jak wskazuje jego nazwa. W zeszłym roku zaś sonda Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) za pomocą kamery HiRISE sfotografowała na Marsie głowę pluszowego misia. Wielka dziura w Czerwonej Planecie Wszystkie te fotografie łączy jedno. Naukowcy potrafią rozpoznać, co naprawdę się na nich znajduje. A także wytłumaczyć, jak powstały zagadkowe formacje. Nieco inaczej jest w przypadku marsjańskich dziur. O ich istnieniu opowiada artykuł opublikowany wczoraj na portalu „Universe Today”. Przypomina on zdjęcie zrobione przez tę samą sondę, która wyśledziła na Czerwonej Planecie uśmiechniętego niedźwiadka – czyli MRO. Fotografując wulkan Arsia Mons, uchwyciła ona tajemnicze wgłębienie średnicy kilku metrów. Wulkany na Marsie Gdzie znajduje się ta dziura? Tam, gdzie są najwyższe góry w całym Układzie Słonecznym. Ziemi z Mont Everestem daleko do marsjańskich wulkanów, takich jak np. Olympus Mons mający 21 km wysokości. Leży on na wyżynie wulkanicznej Tharsis, a towarzyszą mu inne olbrzymie wulkany tarczowe (czyli mające bardzo szeroki, spłaszczony stożek). Arsia Mons to wulkan tarczowy należący do łańcucha Tharsis Montes. Ma 9 km wysokości i gigantyczną kalderę. Jest wygasły, podobnie jak inne wulkany w okolicy. Jednak region był w przeszłości aktywny wulkanicznie. Doły – jak ten widoczny na zdjęciu zrobionym przez sondę MRO – najprawdopodobniej stanowią efekt tej właśnie aktywności. Co się kryje w kanałach lawowych? Podobnie jak na Księżycu, także na Marsie znajdują się kanały lawowe. To podpowierzchniowe struktury pozostałe po przepływie lawy. Kiedy przepływ lawy słabnie, kanał może się opróżnić i tak pod ziemią tworzy się pusta przestrzeń. Z kanałami lawowymi na Marsie wiąże się pewne nadzieje eksploracyjne. Chroniąc przed promieniowaniem, mogą nadawać się na miejsca, gdzie powstałyby przyszłe potencjalne bazy dla badaczy Czerwonej Planety. Dziury fotografowane w rejonie Arsia Mons – jest ich kilka – mogą być miejscami, gdzie „sufit” kanału się zapadł. Jeśli tak, stanowiłyby dogodne wejście do kanału. Jednak nie ma tej pewności. Mogą to być bowiem również zwykłe potężne wgłębienia. Kanały czy nie? Na jednej z fotografii, zrobionej pod kątem gdy Słońce świeciło z zachodu, widać oświetlony brzeg jednej z dziur. To pozwala podejrzewać, że w tym przypadku nie może być mowy o żadnej jaskini czy poziemnych kanałach. Jak policzono, dół z powyższego zdjęcia ma 178 metrów głębokości. Najprawdopodobniej stanowi zapadlisko typu pit crater – podobne do tych, które istnieją również na Ziemi, na Hawajach. Zdarza się, że już po wybuchu wulkanu pod powierzchnią pozostają szczeliny. Z czasem poszerzają się i podnoszą, a skały z góry wpadają do środka. Możliwe jest, że w rezultacie takiego procesu dojdzie do zapadnięcia się powierzchni. Na Ziemi w środku z czasem pojawią się rośliny. Na Marsie teren nie zmienia się, nawet gdy od zdarzenia miną setki lat. Jedno jest pewne – w przypadku tajemniczych marsjańskich dziur same zdjęcia z orbity nie wystarczą. Jeśli chcemy się dowiedzieć o nich więcej, oprócz kamer satelitów przydałyby się nam również kamery łazików. Albo helikopterków takich jak Ingenuity. Źródło: Universe Today Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Łazik Curiosity odnalazł na Marsie ciało niebieskie z kosmosu. Nazwano je „kakao”
Łazik Curiosity od 2012 bada powierzchnie Marsa i wciąż dostarcza nam nowych informacji. NASA opublikowała właśnie najnowsze zdjęcie, na którym widać ciemnoszary meteoryt, który kolorystycznie odbiega od charakterystycznego marsjańskiego, czerwonego krajobrazu.
W tym artykule: Curiosity regularnie przesyła zdjęcia, na których widać szczegóły Marsa Nowy meteoryt jest dużo rzadszy od innych pozostałości ciał niebieskich Curiosity Rover jest na Marsie od 2012 roku Curiosity Rover to autonomiczny łazik, który został w listopadzie 2011 roku wysłany w stronę Marsa w ramach programu badawczego Mars Science Laboratory. 6 sierpnia 2012 roku wylądował na Czerwonej Planecie i od tego dnia sprawdza m.in., czy w przeszłości istniało tam życie oraz bada geologię i meteorologię planety. Pojazd regularnie wysyła zdjęcia, na których możemy przyjrzeć się bliżej jej powierzchni. Curiosity regularnie przesyła zdjęcia, na których widać szczegóły Marsa W maju ubiegłego roku Curiosity uchwycił kadr, na którym widać było „tajemnicze drzwi”, które w rzeczywistości okazały się otworem wytworzonym przez naturalną erozję. Z kolei miesiąc później amerykańska agencja kosmiczna przekazała zdjęcia, na których widoczne były dziwacznie skręcone skalne wieże. Obiekty przypominały kominy, które znane są m.in. z krajobrazu Kapadocji. Jednak w ciągu ostatnich tygodni o Curiosity zrobiło się trochę ciszej. Życie na Marsie. Kiedy mogło powstać i czy mamy szanse na odnalezienie organizmów na Czerwonej Planecie? Organizmy potrzebują stabilnych warunków, źródła energii i ciekłej wody. Kiedy zatem mogło powstać życie na Marsie? Tę kwestię wyjaśniamy poniżej. Nie oznacza to jednak, że łazik miał przerwę w obowiązkach. Pojazd regularnie pracuje, a efekty tej pracy znów możemy podziwiać. 2 lutego na oficjalnym profilu Curiosity na Twitterze pojawiło się najnowsze zdjęcie z Czerwonej Planety. Okazuje się, że sześciokołowe urządzenie znalazło nowy meteoryt. Nowy meteoryt jest dużo rzadszy od innych pozostałości ciał niebieskich Meteoryt ma średnicę ok. 30 centymetrów i składa się głównie z żelaza i niklu. Na uwagę zasługuje kolor kosmicznej skały. Jest ciemnoszara, co znacznie odbiega od marsjańskiej kolorystyki. Naukowcy postanowili nazwać meteoryt „kakao”. Co ciekawe, meteoryty żelazno-niklowe są dużo rzadziej spotykane od kamiennych. Na dodatek takie ciała niebieskie przedostawały się również przez ziemską atmosferę. View oEmbed on the source website – Odnalezienie meteorytu na Marsie nie jest niczym nietypowym. Tak naprawdę udało mi się to zrobić już kilka razy! Ale zmiana scenerii jest zawsze miłą odmianą – napisali administratorzy profilu Curiosity Rover na Twitterze. Zdjęcie tej pozostałości ciała niebieskiego zostało zrobione dokładnie 27 stycznia, w 3724 marsjańskim dniu misji. Łącznie łazik spędził już na Marsie 3730 soli (dób marsjańskich). Curiosity Rover jest na Marsie od 2012 roku Obecnie Curiosity znajduje się u podnóża Gediz Vallis, tuż obok zachodniej części Aeolis Mons, czyli centralnego wzniesienia w kraterze Gale. Łazik 11 lat temu wylądował na równinie Aeolis Palus, w odległości ok. 6 km od góry Aeolis Mons i 2 km na północny wschód od celu, w miejscu, które przyjęło nazwę Bradbury Landing. Od początku swojej misji pojazd przemierzył niecałe 30 kilometrów. Na oficjalnej stronie internetowej NASA można śledzić dokładną trasę Curiosity. Łazik marsjański. Jak działał Opportunity i inni kosmiczni zwiadowcy? Łaziki są naszymi pozaziemskimi oczami i uszami, zwiadowcami przemierzającymi inne ciała niebieskie. Chociaż łazik marsjański porusza się wolniej niż żółw, to na razie jedyny sposób na... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/lazik-marsjanski-jak-dzialal-lazik-marsjanski-curiosity-i-inni-kosmiczni-zwiadowcy-fot-nasa-jpl-caltech-1b8bb37.jpeg" width="900" height="670" alt="Łazik marsjański. Jak działał łazik marsjański Curiosity i inni kosmiczni zwiadowcy? (Fot. NASA/JPL-Caltech)" title="Łazik marsjański. Jak działał łazik marsjański Curiosity i inni kosmiczni zwiadowcy? (Fot. NASA/JPL-Caltech)" /> Curiosity Rover to sześciokołowy, zautomatyzowany łazik z zamontowanym oprzyrządowaniem badawczym, ramieniem robotycznym, systemami nawigacyjnymi i komunikacyjnymi, awioniką, oprogramowaniem i autonomicznym źródłem zasilania – radioizotopowym generatorem termoelektrycznym. NASA na miejsce lądowania pojazdu wybrała krater Gale, ponieważ zdjęcia satelitarne tego obszaru wykazały ślady wcześniejszego występowania tam ciekłej wody. Krater ma 154 km średnicy i jest położony na wschodniej półkuli Czerwonej Planety. Co ciekawe, marsjański łazik ma również polski akcent. Znajdujące się na jego pokładzie niechłodzone detektory na podczerwień MCT zostały opracowane przez firmę VIGO System S.A., która pochodzi z Ożarowa Mazowieckiego. Znajdują zastosowanie w spektrometrze laserowym zaprojektowanym do zbierania informacji o środowisku panującym na Marsie. Źródło: NASA.
Sonda NASA zrobiła wyjątkowe zdjęcie Marsa. Widać na nim niedźwiedzia
Prosto w obiektyw kamery wysokiej rozdzielczości amerykańskiej sondy kosmicznej spogląda niedźwiedź. Ma parę oczu i charakterystyczny niedźwiedzi pyszczek. Jego usta wyrażają zdziwienie, takie samo, jak ludzi, którzy patrzą na zdjęcie, na którym widać marsjańskiego misia.
W tym artykule: Na powierzchni Marsa widać pluszowego misia Niedźwiedź jest efektem zjawiska pareidolii Jakie są cele misji Mars Reconnaissance Orbiter? Naukowcy od kilkudziesięciu lat poszukują życia w kosmosie. Większość uczonych jest zgodnych co do faktu, że ono istnieje. Nie tylko w naszej Galaktyce, ale również poza nią. Jednak tak samo, jak duże jest prawdopodobieństwo istnienia Obcych we Wszechświecie, tak samo prawdopodobne jest, że możemy ich nigdy nie spotkać. A przynajmniej nie w ciągu kilku następnych pokoleń. Na powierzchni Marsa widać pluszowego misia W ciągu ostatnich kilku lat NASA już kilka razy zaskakiwała fotografiami, które przedstawiają tajemnicze uśmiechnięte twarze lub zagadkowe drzwi na Marsie. Niektórzy z pewnością chcieliby wierzyć, że to ślady, które zostawiają „kosmici”, jednak wyjaśnienie jest dużo prostsze. Zazwyczaj są to powierzchnie wytworzone przez naturalną erozję oraz topnienie wiecznej zmarzliny i odsłanianie większej połaci gruntu Czerwonej Planety. Mars ciekawostki. Czy uda nam się go zasiedlić i zmienić w świat przyjazny ziemskiemu życiu? Rdzawo-czerwony Mars to czwarta planeta skalista w Układzie Słonecznym. I jednocześnie ta, z którą mieszkańcy Ziemi wiążą największe nadzieje na kolonizację. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/mars-ciekawostki-czy-uda-nam-sie-go-zasiedlic-i-zmienic-w-swiat-przyjazny-ziemskiemu-zyciu-fot-getty-images-72950f6.jpeg" width="814" height="429" alt="Mars – ciekawostki. Czy uda nam się go zasiedlić i zmienić w świat przyjazny ziemskiemu życiu? (fot. Getty Images)" title="Mars – ciekawostki. Czy uda nam się go zasiedlić i zmienić w świat przyjazny ziemskiemu życiu? (fot. Getty Images)" /> Nie inaczej jest ze zdjęciem, które wykonała sonda kosmiczna NASA Mars Reconnaissance Orbiter. Prosto w obiektyw kamery HiRISE (ang. High Resolution Imaging Science Experiment, Naukowy Eksperyment Przetwarzania Obrazu Wysokiej Rozdzielczości) spogląda głowa, która przypomina pluszowego misia. Ma parę oczu i charakterystyczny dla zabawkowego niedźwiedzia pyszczek. Niedźwiedź jest efektem zjawiska pareidolii Zdjęcie udostępnił Uniwersytet Arizony, ale wykonano je 12 grudnia 2022 roku. Naukowcy przyznają, że rzeczywiście powierzchnia Marsa widoczna na zdjęciu przypomina niedźwiedzia. Ale jest to wyłącznie zasługa pareidolii, czyli psychologicznego zjawiska dopatrywania się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach, m.in. na piance mleka, w chmurach lub górach. W rzeczywistości formacja skalna na Czerwonej Planecie jest prawdopodobnie kraterem uderzeniowym. – To wzgórze z zapadniętą strukturą w kształcie litery V (na zdjęciu przypomina nos), dwoma kraterami (widoczne oczy) i okrągłym pęknięciem, które na fotografii jest zarysem głowy – twierdzą badacze z NASA. Uczeni podkreślają, że okrągły wzór pęknięcia może być efektem zasypania osadem. Pysk niedźwiedzia jest zatem prawdopodobnie pozostałością dawnego wulkanu. Życie na Marsie. Kiedy mogło powstać i czy mamy szanse na odnalezienie organizmów na Czerwonej Planecie? Organizmy potrzebują stabilnych warunków, źródła energii i ciekłej wody. Kiedy zatem mogło powstać życie na Marsie? Tę kwestię wyjaśniamy poniżej. Co ciekawe, w październiku ubiegłego roku astronomowie NASA uchwycili zdjęcie Słońca, które wyglądało jakby się „uśmiechało”. Gwiazda miała oczy, nos i usta. Od niedźwiedzia odróżniało ją to, że Słońce było roześmiane, a nie zdziwione. To kolejny przykład pareidolii. Czarne plamy widoczne na zdjęciu były dziurami koronalnymi, które pojawiają się na słońcu i stanowią źródło wiatru słonecznego. Jakie są cele misji Mars Reconnaissance Orbiter? Mars Reconnaissance Orbiter kontynuuje swoją misję. Być może w przyszłości dostarczy nam kolejnych, równie ekscytujących fotografii. Celem MRO jest m.in. wykonywanie szczegółowych zdjęć Marsa, zbadanie klimatu i atmosfery Czerwonej Planety, dostarczenie danych do modelu ewolucji planety, zbadanie podziemnych złóż wody, podtrzymywanie łączności z łazikami Mars Exploration Rover i Curiosity oraz lądownikiem Phoenix. Amerykańska sonda kosmiczna została wystrzelona przez NASA w kierunku Marsa przy pomocy rakiety Atlas V 12 sierpnia 2005 roku. Na orbicie Czerwonej Planety znalazła się 10 marca 2006 roku. 14 dni później kamera HiRISE wykonała pierwsze zdjęcie testowe powierzchni planety. Przedstawiało fragment regionu Bosporos Planum na południowej półkuli marsjańskiej. Na obrazie widać było zjawisko przypominające wczesną poranną mgłę. Oprócz tego sonda ma zbadać miejsca, które w przyszłości mogłyby posłużyć do lądowania misji załogowych na Marsa. Mars Reconnaissance Orbiter to najbardziej zaawansowana i nowoczesna sonda kosmiczna, jaką kiedykolwiek wysłano na Czerwoną Planetę. Źródło: University of Arizona.
Czym są „zagadkowe drzwi” na Marsie? Jest naukowe wyjaśnienie
Fani teorii spiskowych będą rozczarowani. To nie są sekretne drzwi do świata Marsjan…
W tym artykule: W internecie pojawiło się mnóstwo informacji, że otwór może być przejściem do marsjańskiego tunelu „Tajemnicze wejście” wcale nie jest tak tajemnicze – to efekt naturalnego zjawiska Naukowcy są zgodni, że erozja przyczyniła się do odpadnięcia kawałka skalnej ściany Kilka dni temu media na całym świecie obiegło zdjęcie, które zrobił łazik NASA Curiosity. Widać na nim standardowy marsjański krajobraz, ale uwagę przykuwa jeden szczegół. W prawej części fotografii, w skale widoczny jest otwór, który przypomina „drzwi” do podziemnego pomieszczenia. Od razu pojawiły się głosy, że jest to przejście do tajemniczego tunelu Marsjan. Nic dziwnego. Wszelkie wiadomości, które mogą sugerować istnienie obcych cywilizacji, zawsze rozpalają naszą wyobraźnie. W internecie pojawiło się mnóstwo informacji, że otwór może być przejściem do marsjańskiego tunelu Gorąca debata rozwiązała się przede wszystkim w mediach społecznościowych. Użytkownik ufoofinterest.org pisał na Twitterze: „Co to jest? Wejście do tajnego podziemnego tunelu?”. Tego rodzaju komentarzy pojawiła się niezliczona ilość, w szczególności wśród anglojęzycznej części internautów. Moglibyśmy wyżywić milion ludzi żyjących w koloniach na Marsie Dzięki robakom, algom i innym zasobooszczędnym pokarmom moglibyśmy wyżywić milion ludzi na Marsie w ciągu stu lat od rozpoczęcia załogowej eksploracji tej planety. Naukowcy pokusili się na... Najwięcej osób, które wierzą w Obcych, pochodzi właśnie ze Stanów Zjednoczonych. Z ubiegłorocznych badań wynika, że ok. 65 proc. Amerykanów wierzy w istnienie istot pozaziemskich. Ok. 51 proc. jest przekonanych, że zgłaszane co jakiś czas do mediów niezidentyfikowane obiekty latające są potwierdzeniem wizyt Obcych na Ziemi. Co ważne, mają ku temu teoretyczne podstawy. Naukowcy już dawno zgodnie przyznali, że życie pozaziemskie istnieje. W niedawnych badaniach obliczyli nawet, kiedy ludzkość wejdzie w interakcje z Obcymi. Na szczęście (lub nie), musimy jeszcze na to długo poczekać. „Tajemnicze wejście” wcale nie jest tak tajemnicze – to efekt naturalnego zjawiska W przypadku enigmatycznego marsjańskiego wejścia mamy o wiele prostsze wyjaśnienie. Argument o innej cywilizacji należy jednak od razu zdementować. Eksperci są zgodni, że „otwór” widoczny na zdjęciu został wytworzony przez naturalną erozję. Marsjańskie wiatry oddziaływały przez długi czas na tę konkretną skałę. Atmosfera Marsa. Jaki ma skład i dlaczego Mars niemal całkowicie ją utracił? Mars był niegdyś wodnym światem. Planetą, której skorupę przecinały koryta rzek, pokrywały morza. Widać to wciąż po ukształtowaniu terenu. Jak doszło do tego, że planeta niegdyś podo... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/atmosfera-marsa-jaki-ma-sklad-i-dlaczego-mars-niemal-calkowicie-ja-utracil-fot-getty-images-af70326.jpeg" width="938" height="528" alt="Atmosfera Marsa. Jaki ma skład i dlaczego Mars niemal całkowicie ją utracił? (fot. Getty Images)" title="Atmosfera Marsa. Jaki ma skład i dlaczego Mars niemal całkowicie ją utracił? (fot. Getty Images)" /> Łazik wykonał zdjęcie kamerą masztową 7 maja. Jest to jednak bardzo powiększone ujęcie drobnej szczeliny w skale. NASA wyjaśnia, że otwór, który jest widoczny na fotografii, ma w rzeczywistości ok. 30 centymetrów szerokości i 45 centymetrów wysokości. Naukowcy są zgodni, że erozja przyczyniła się do odpadnięcia kawałka skalnej ściany Brytyjski geolog Neil Hodgson, który przez lata zajmował się geologią Marsa, powiedział w rozmowie z Live Science, że tajemnicze przejście jest prawdopodobnie wynikiem naprężenia skały. W efekcie odłamała się jej część. Co ciekawe, uczeni zwracają uwagę, że ta część jest widoczna na zdjęciu – zaledwie kilkadziesiąt centymetrów naprzeciwko otworu. Hodgson zauważa, że głaz musiał odpaść stosunkowo niedawno. – Widać, że powierzchnia nie jest mocno zerodowana przez marsjański wiatr. Moim zdaniem, ten otwór powstał całkiem niedawno – stwierdza uczony. Woda na Marsie – co się z nią stało? NASA: może być „uwięziona” w minerałach Gdzie zniknęły oceany pokrywające niegdyś powierzchnię Czerwonej Planety? Rozwiązanie zagadki proponuje nowa teoria dotycząca geologii Marsa. W internecie pojawiły się również informacje o tym, że „wejście” mogło powstać na skutek trzęsienia ziemi na Marsie. Nicholas Mangold, geolog planetarny z Uniwersytetu w Nantes twierdzi, że to wyjaśnienie jest dużo mniej prawdopodobne. – Widać, że cała powierzchnia tej skały jest drastycznie popękana. Tutaj niepotrzebne było trzęsienie ziemi, żeby wytworzyła się taka dziura – twierdzi uczony. Naukowiec dodaje, że nie ma sensu doszukiwać się wyszukanych interpretacji. Według niego jest to całkowicie naturalne zjawisko. Źródło: NASA, Live Science.
Chiński orbiter zrobił sobie „selfie" z Marsem w tle
Chiński orbiter misji Tianwen-1 zrobił niezwykłe zdjęcia Czerwonej Planety. Widać na nich północny biegun Marsa oraz pokrywę lodową na jego powierzchni.
W tym artykule: Misja Tianwen-1 łazik Zhurong Na najnowszych zdjęciach, które opublikowała Chińska Narodowa Agencja Kosmiczna (CNSA) widać orbiter misji Tianwen-1, w której w skład wchodzi jeszcze lądownik i łazik. Sonda kosmiczna znajduje się obecnie ok. 350 milionów kilometrów od Ziemi. Jak to się stało, że na fotografii widać zarówno Czerwoną Planetę, jak i chiński orbiter? Kadr uchwyciła mała kamera TDC-2, która została wypuszczona z pokładu. W ten sposób sondzie udało się zrobić tak zwane "selfie". Na jednym zdjęciu widać orbiter na tle północnej czapy lodowej Marsa, natomiast na drugim zbliżenie na złoty korpus, antenę kierunkową i panele słoneczne, które mają za zadanie zasilać urządzenie w trakcie misji. Co ważne, CNSA zaznacza, że wszystkie te elementy wyglądają na w pełni sprawne. Misja Tianwen-1 Sonda Kosmiczna Tianwen-1 została wyniesiona z Centrum Startowego Satelitów Wenchang 23 lipca 2020 roku. Po trwającej siedem miesięcy podróży, weszła na orbitę Marsa w lutym 2021 r. Wtedy też przesłała pierwsze zdjęcia Czerwonej Planety. Tym razem niesamowite fotografie orbitera z Marsem w tle zostały uchwycone 31 grudnia 2021 roku. Oprócz samego urządzenia, w kadrze jednego zdjęcia widać fragmenty czapy lodowej. Możemy zaobserwować również część krateru Korolewa. Szacuje się, że ma on średnicę długości 60 km. Z kolei na drugim zdjęciu, uwieczniono zbliżenie orbitera. Możemy zobaczyć na nim jeden z jego paneli słonecznych. Wydarzenie to wywołało spore poruszenie wśród dziennikarzy i naukowców, którzy śledzą poczynania chińskiej misji. View oEmbed on the source website łazik Zhurong To jednak nie jedyna niespodzianka, którą podzieliła się Chińska Narodowa Agencja Kosmiczna. W skład misji wchodzi również łazik Zhurong, który eksploruje powierzchnie Czerwonej Planety, na którą dotarł 15 maja ubiegłego roku. Cztery dni później urządzenie wysłało dwa pierwsze zdjęcia z planety. Dotarcie chińskiego łazika misji Tianwen-1 czyni ten kraj szóstym w historii, któremu udało się dotrzeć na Marsa. Warto jednak przypomnieć, że nie jest to pierwsza próba wysłania misji w stronę czwartej od Słońca planety. Woda na Marsie. Naukowcy odkryli olbrzymie ilości H2O Orbiter ExoMars odkrył olbrzymie pokłady wody na Marsie. Z obserwacji wynika, że znajduje się w kanionie Valles Marineris, największym znanym kanionie Układu Słonecznego. Pierwsza odbyła się w 2011 r. przy użyciu sondy Yinghuo-1, która miała okrążać czerwoną planetę i badać jej strukturę środowiskową. Wystartowała z Kazachstanu wraz z rosyjską misją Phobos-Grunt. Nie powiodła się, ponieważ wkrótce po wystrzeleniu sonda utknęła na orbicie okołoziemskiej. Rok później statek kosmiczny ponownie wszedł w atmosferę Ziemi i spadł, lądując na Oceanie Spokojnym. Chiny są jednak liderem wśród państw, którym udało się wysłać równocześnie orbiter, jak i łazik w ramach pierwszej własnej misji na Marsa. Najnowsze zdjęcia, które opublikowała CNSA wykonane zostały terenową kamerą nawigacyjną. Warto zaznaczyć, że nie jest to jedno zdjęcie, lecz montaż trzech różnych fotografii. Łazik Zhurong pracuje na powierzchni Marsa (licząc do daty wykonania zdjęć, czyli do 31 grudnia 2021 r.) od 225 marsjańskich dni. W tym czasie przemierzył blisko 1400 metrów. Chińska Narodowa Agencja Kosmiczna oprócz samymi zdjęciami, nie omieszkała pochwalić się również tym, że w trakcie trwania misji Tianwen-1, zebrano już ok. 560 GB danych dotyczących Marsa. Źródło: Science Alert
Woda na Marsie. Naukowcy odkryli olbrzymie ilości H2O
Orbiter ExoMars odkrył olbrzymie pokłady wody na Marsie. Z obserwacji wynika, że znajduje się w kanionie Valles Marineris, największym znanym kanionie Układu Słonecznego.
W tym artykule: Woda w Valles Marineris Przyszłość misji na Marsa Trace Gas Orbiter został wystrzelony 14 marca 2016 roku. Jest elementem wspólnej misji badawczej Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) i Rosyjskiego Roskosmosu. W jej skład wchodzą orbiter i lądownik (rozbił się na powierzchni planety w wyniku nieudanego lądowania) oraz dwa łaziki. Celem miało być poszukiwanie wszelkich śladów biologicznych i geologicznych na Czerwonej Planecie. Po prawie 6 latach poszukiwań udało się odnaleźć bardzo duże pokłady wody w kanionie Valles Marineris. Według naukowców blisko 40% jego powierzchni może stanowić lód. Przykryty jest jednak warstwą regolitu. Woda w Valles Marineris Valles Marineris ma długość ok. 5 tysięcy kilometrów, a szerokość ok. 200 km. Najgłębsze miejsca mogą mieć nawet 11 km. Czyni go to największym kanionem w Układzie Słonecznym. Według NASA, gdyby kanion znajdował się na Ziemi, zajmowałby obszar od Nowego Jorku, po Kalifornię. Valles Marineris znajduje się na południe od równika Marsa, a na wschód od wyżyny wulkanicznej Tharsis. Od dawna wiadomo było, że lód znajduje się pod marsjańskim pyłem w regionach polarnych planety. Odkrycie pokładów wody w kanionie zaskakuje dlatego, że temperatury nie są tam wystarczająco niskie, aby lód utrzymywał się w swojej formie. Dane były zbierane przez orbiter od maja 2018 roku do lutego 2021 r. Odkrycia dokonano dzięki wykorzystaniu narzędzia FREND (Fine Resolution Exploration Neutron Detector), które jest na pokładzie orbitera. Instrument ten ma za zadanie badać obecność wodoru na powierzchni Marsa. Najnowsze informacje o wodzie na Czerwonej Planecie zostały opublikowane w magazynie naukowym Icarus. - FREND pozwala nam zobaczyć, co znajduje się nawet metr pod powierzchnią Marsa. Dzięki temu zlokalizowaliśmy "oazy" pełne wody, których nigdy wcześniej nikomu nie udało się wykryć. - mówi autor badań Igor Mitrofanov. FREND odkrył obszar z olbrzymią ilością wodoru w bardzo dużym systemie kanionów Valles Marineris. Zakładając, że odnaleziony wodór jest cząsteczkami H2O, nawet na czterdziestu proc. powierzchni tego obszaru może znajdować się woda. - dodaje. Instrument z orbitera skanuje emitowane neutrony, które znajdują się w glebie Czerwonej Planety. W przeszłości naukowcy znajdowali jedynie ślady substancji w marsjańskim pyle, których nie potrafili zidentyfikować. Przyszłość misji na Marsa Warto zaznaczyć, że naukowcy będą jeszcze badali w jakiej postaci jest woda, którą zidentyfikował FREND. Na razie badacze z misji ExoMars uważają, że najbardziej prawdopodobne jest to, że H2O występuje tam jako lód. Niezależnie od formy, nowe odkrycie jest bardzo dobrym punktem wyjścia dla kolejnych eksploracji Marsa. W przyszłości łaziki mogą badać te okolice, aby jeszcze dokładniej określić stan znajdującej się wody w kanionie. Być może w tym miejscu uda się odnaleźć pierwsze oznaki życia na Czerwonej Planecie. - Im więcej posiadamy informacji o tym, gdzie i jaka jest woda na Marsie, tym lepiej będziemy w stanie zrozumieć historię tej planety. Co równie ważne, jest to krok w kierunku odnalezienia idealnego środowiska, dla potencjalnych prób kolonizacji Marsa. - podsumowuje Colin Wilson, naukowiec z ExoMars. Źródło: ESA, Live Science, CNN
Pierwsza panorama 360° z Marsa, do tego z dźwiękiem. Teraz możesz poczuć się, jak byś tam był
Łazik Perseverance NASA uchwycił zupełnie nową panoramę powierzchni Marsa. Tym razem w 360° i dźwiękiem świszczącego na Czerwonej Planecie wiatru. W ten sposób powstało nagranie pozwalające nam doświadczyć chociaż namiastki tego, co będzie dane pierwszym ludziom na Marsie.
Wideo opublikowane przez NASA jest interaktywne – wystarczy przesunąć palcem lub myszką, żeby spojrzeć w dowolnym kierunku. Pozwala też wsłuchać się w dźwięki Marsa, i tu dobra rada od NASA – najlepiej skorzystać ze słuchawek! Rozglądając się po powierzchni Czerwonej Planety możemy zobaczyć m.in. Van Zyl Overlook, gdzie Perseverance spędził aż 13 dni obserwując pierwszy historyczny lot marsjańskiego helikoptera Ingenuity. Możemy też zobaczyć sam helikopter, a raczej wyróżnione na cyfrowej mapie miejsce jego pierwszego lądowania, znane od niedawna jako Wright Brothers Field. Na skalistej i piaszczystej powierzchni możemy też dostrzec ślady łazika, pozostawione przez Perseverance najwyraźniej podczas manewru zawracania, kiedy jeździł w różnych kierunkach, aby znaleźć najlepsze miejsce do zrobienia zdjęć. Doskonale widoczny jest też sam Percy (jak pieszczotliwie nazywany jest Perseverance). Wystarczy spojrzeć w dół, aby móc podziwiać naszego kosmicznego wysłannika. Na horyzoncie uchwyconego przez łazika krajobrazu widać także krawędź krateru Jezero. To właśnie tam Percy prowadzi obecnie swoją misję badawczą. View oEmbed on the source website To, co widzimy na wideo opublikowanym przez NASA, nie jest bezpośrednim nagraniem wykonanym przez Perseverance. Panorama o rozdzielczości 2,4 miliarda pikseli składa się z połączenia 992 zdjęć zrobionych przez kamerę MastCam-Z w dniach 15-26 kwietnia 2021 r. Dodatkowo dodano kolejną panoramę zrobioną przez kamery nawigacyjne 20 marca – to ujęcia odpowiadające za widok „w dół”, czyli podgląd łazika. Niebo zostało cyfrowo wygładzone i powiększone na podstawie rzeczywistego koloru nieba obserwowanego w dniach wykonywania zdjęć, a nagranie dźwiękowe zostało zarejestrowane w lutym. Eksperci z NASA dodatkowo usunęli z niego dźwięki wydawane przez łazik, aby nie zakłócały „naturalnej muzyki” Marsa. Mimo wszystko, wciąż jest to najbardziej niezwykłe jak do tej pory nagranie z Czerwonej Planety, które pozwala nam poczuć namiastkę życia poza Ziemią. Tajna wiadomość ukryta na spadochronie marsjańskiego łazika. To piękne przesłanie Dla niewprawnego oka wzory na spadochronie łazika Perseverance to jedynie abstrakcyjne biało-czerwone pasy. Być może przyciągające wzrok, ale niewiele znaczące. Ale uważni obserwatorzy misj...
Oszałamiające zdjęcie od NASA: niebieskie wydmy na Marsie
Ocean ciemnych wydm rzeźbionych przez wiatr w długie linie oplata północny biegun Czerwonej Planety na obszarze wielkości dwóch terytoriów Polski.
Pokazane w fałszywych barwach zdjęcie obejmuje szerokością obszar 30 kilometrów. Całość ma ok. 700 tys. km. kw. Tam, gdzie odnotowano niższe temperatury, kolory oscylują wokół tonów niebieskich, cieplejsze wokół odcieni pomarańczowego i żółtego. - I w ten sposób otrzymaliśmy ciemne, ogrzane światłem słońca wydmy pokryte złotym blaskiem – rozmarzył się ktoś w NASA, odpowiedzialny w programie Mars Odyssey za wybór „zdjęcia dnia”. Orbiter ten już od 20 lat przesyła na Ziemię cenne informacje o powierzchni Czerwonej Planety. A przy okazji sporo zwyczajnie ładnych zdjęć. Scena na zdjęciu to efekt połączenia kilku obrazów ilustrujących zmiany temperatur tego samego miejsca wokół skrzyżowania 80.3 st. szerokości geograficznej północnej oraz 172 st. długości wschodniej. Wykonywano je od grudnia 2002 roku do listopada 2004 z pomocą instrumentu o nazwie THEMIS (Thermal Emission Imaging System). Efekt poniżej.