National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-27T07:04:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Czaszka średniowiecznego rycerza zaskoczyła badaczy. Taka deformacja to prawdziwa rzadkość
items: Ludzie ewoluowali dziwnie szybko. Tajemnicę rozwiewa analiza małpich czaszek
items: Najstarszy kopalny dowód na krzyżowanie się Homo sapiens i neandertalczyków. Sensacja z Izraela
items: Czy starożytni Egipcjanie leczyli nowotwory mózgu? Badania dwóch czaszek wskazują, że przynajmniej próbowali
items: Kryształowe czaszki to pamiątki po dawnych cywilizacjach czy zręczna mistyfikacja?
items: W Danii odkryto czaszkę „bagiennej mumii”. Nosi ślady brutalnego morderstwa
items: Poznajcie Avę. Tak wyglądała kobieta z epoki brązu, która żyła w Szkocji
items: Oto najstarszy człowiek, którego odnaleziono w Egipcie. Tak wyglądał mężczyzna 36 tysięcy lat temu
items: Rekonstrukcja twarzy słynnej „czaszki z Jerycho”. Kim był mężczyzna, którego kości zagipsowano?
items: Zobacz, jak wyglądała kobieta, która żyła 31 tysięcy lat temu. Zachwycająca rekonstrukcja twarzy
items: Jak bardzo zmienił się ludzki mózg przez 160 tys. lat? Prawie wcale. Co innego czaszki
items: Ożywiciel czaszek. Przywraca zmarłym twarze i rozwiązuje ich tajemnice
items: Średniowieczną nastolatkę brutalnie okaleczono. Wiemy to na podstawie odkrytych szczątków
items: Ta malutka czaszka może pomóc nam zrozumieć ewolucję ludzkiego mózgu. Ma 20 milionów lat
items: Po ponad 130 latach niemieccy naukowcy zwrócili Japonii skradzioną czaszkę
items: Makabryczny zwyczaj z czasów rzymskich. Po co oni to robili?

Czaszka średniowiecznego rycerza zaskoczyła badaczy. Taka deformacja to prawdziwa rzadkość
type: item
date: 2025-11-27T07:03:28.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: czaszka
subject: rycerze
subject: średniowiecze
description: Rycerz, który żył w średniowiecznej Hiszpanii, miał czaszkę inną niż wszyscy. Jego wygląd musiał wzbudzać poruszenie nawet w tamtych czasach. Badacze nie kryją zdziwienia. Jakie sekrety ujawniła analiza jego szkieletu?
encoded: Te wyjątkowe szczątki odkryto na chrześcijańskim cmentarzu na dziedzińcu zamku Zorita de los Canes w Guadalajarze w Hiszpanii. Forteca ta była w okresie średniowiecza strategicznym miejscem, znajdującym się pod kontrolą Rycerzy Calatrava. Byli oni członkami zakonu rycersko-religijnego, stowarzyszonym z zakonem cystersów. Zaskakujące wyniki wykopalisk Na nietypowe kości archeolodzy natknęli się w trakcie sezonów wykopaliskowych prowadzonych między 2014 a 2019 rokiem. Rycerza pochowano w drewnianej trumnie. W momencie wydobycia trumna uległa już rozkładowi, zidentyfikowano jedynie kilka jej fragmentów. Antropolodzy fizyczni ocenili wiek zmarłego na 45 do 49 lat. Był to mężczyzna. Zachowała się ponad połowa kości. Uwagę badaczy od razu przykuła nietypowa czaszka. Przypadek ten hiszpańscy naukowcy opisali właśnie na łamach czasopisma „MDPI Heritage”. Oryginalny rycerz Już na pierwszy rzut oka widać było, że zmarły miał ekstremalnie wydłużoną czaszkę – 230 mm, podczas gdy średnia długość męskiej czaszki wynosi dziś około 170 mm. – Byłam bardzo zaskoczona. Nigdy wcześniej nie widziałam takiej czaszki, zwłaszcza należącej do rycerza – skomentowała dla LiveScience dr Carme Rissech, antropolożka fizyczna z Uniwersytetu Rovira i Virgili w Hiszpanii Taki kształt czaszki, wynikający z przedwczesnego zrośnięcia jej szwów, został sklasyfikowany jako ultradolichocefalia, czyli ekstremalne długogłowie. Być może wojownik cierpiał na zespół Crouzona. Jest to bardzo rzadka choroba genetyczna. Wiele wskazuje na to, że rycerz zmarł tragicznie – w czasie potyczki. Na szkielecie widać śmiertelne rany kłute w skroni i potylicy oraz uraz lewej piszczeli. Nie widać oznak gojenia, co dobitnie świadczy, że przyczyniły się do odejścia mężczyzny z tego świata. Czy była to jakaś większa bitwa? Trudno jednoznacznie wskazać. Jak wyglądał hiszpański wojownik? Dzięki szczegółowej analizie kości eksperci byli w stanie więcej powiedzieć o wyglądzie rycerza. Miał lekko wydatne czoło. Jego żuchwa była ba…

czaszka-4a3466b.jpg
width: 1575
height: 1050

Ludzie ewoluowali dziwnie szybko. Tajemnicę rozwiewa analiza małpich czaszek
type: item
date: 2025-10-23T08:28:00.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Historia
subject: Nauka
subject: badania naukowe
subject: czaszka
subject: człowiek
subject: ewolucja
subject: małpy
subject: mózg
description: Dyskusja o tempie ewolucji człowieka i jego odmienności względem innych naczelnych nie ustaje od dekad. Zaawansowane metody obrazowania, takie jak trójwymiarowe analizy czaszek, a także przełomowe odkrycia paleontologiczne dostarczają jednak coraz bardziej precyzyjnych odpowiedzi. Czy rzeczywiście Homo sapiens ewoluował szybciej niż inne małpy i jak to się stało?
encoded: Ludzie wyewoluowali zaskakująco szybko: tak wynika z badań naukowców z University College London. Wykazali oni, że w porównaniu do naszych kuzynów wykształciliśmy duże mózgi i płaskie twarze w wyjątkowym tempie. Jakie mechanizmy za tym stoją i czemu akurat my? Odpowiedź zakodowana w czaszkach Wielu naukowców od dawna podejrzewało, że ewolucja człowieka przebiegała szybciej niż innych naczelnych. Tematem zainteresowali się badacze z Londynu pod kierownictwem dr Aidy Gomez-Robles, którzy przeanalizowali ewolucyjną różnorodność czaszek ludzi i spokrewnionych z nimi małp człekokształtnych na przestrzeni milionów lat. Było to możliwe dzięki zastosowaniu zaawansowanej analizy 3D. Swoje wyniki, które wskazywały, że struktura czaszki człowieka ewoluowała znacznie szybciej niż pozostałych małp człekokształtnych (np. goryli, szympansów czy gibonów), opublikowali w prestiżowym czasopiśmie „Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences”. Jak udało im się do tego dojść? Co siedzi w małpiej głowie? W ramach badania porównano trójwymiarowe model czaszek siedmiu gatunków hominidów – m. in. Homo sapiens, goryli, szympansów – oraz dziewięciu gibonowatych. Okazało się, że w linii hominidów, szczególnie u ludzi, tempo zmian anatomicznych było niemal dwukrotnie wyższe, niż wynikałoby to z samego upływu czasu ewolucyjnego. Hominidy i gibonowate rozdzieliły się ewolucyjnie około 20 mln lat temu. W tym czasie anatomia hominidów uległa znacznie większemu zróżnicowaniu niż u innych małp. U gibonów czaszki różnych gatunków są niemal identyczne, podczas gdy u człowieka, szympansa czy goryla różnice widoczne są gołym okiem. Ludzie mają wyjątkowe czaszki Homo sapiens charakteryzuje się niezwykle dużą puszką mózgową – może ona mierzyć nawet 1350 cm³, podczas gdy ta należąca do szympansa ma zwykle jedynie 420 cm³. Wyjątkowa jest także ludzka wyraźnie spłaszczona twarz, pionowe czoło, rozwinięty podbródek oraz zmniejszona żuchwa. Porównując te cechy z cechami czaszek innych małp człekoksz…

FABRIC-KOLAZ-32-9-ef76cde.jpg
width: 2813
height: 1875

Najstarszy kopalny dowód na krzyżowanie się Homo sapiens i neandertalczyków. Sensacja z Izraela
type: item
date: 2025-08-21T12:00:13.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: czaszka
subject: homo sapiens
subject: izrael
subject: neandertalczycy
description: Znaleziony w Izraelu szkielet pięcioletniego dziecka sprzed 140 tys. lat nosi cechy zarówno neandertalczyków, jak i Homo sapiens. To najwcześniejszy fizyczny dowód na krzyżowanie się tych gatunków – ogłosili naukowcy.
encoded: Do odkrycia tych szczątków doszło 90 lat temu w jaskini Skhul na Górze Karmel. Teraz badacze z wykorzystaniem nowoczesnych metod analitycznych dokonali kluczowego ustalenia. Związki ludzi i neandertalczyków Archeologów od lat fascynuje relacja ludzi współczesnych z neandertalczykami. Kiedyś uważano, że byli oni naszymi bezpośrednimi przodkami. Po latach wnikliwych analiz, w tym genetycznych, wiemy, że byli to nasi kuzyni. Pytań pozostało jednak sporo. Wiadomo na przykład, że te dwa gatunki krzyżowały się między sobą. Ale od jakiego momentu? Tej sprawie postanowił przyjrzeć się międzynarodowy zespół, który na łamach „L'Anthropologie” właśnie opublikował swoje wnioski. Badaniami kierowali prof. Israel Hershkovitz z Wydziału Medycznego i Nauk o Zdrowiu im. Graya Uniwersytetu w Tel Awiwie oraz Anne Dambricourt-Malassé z Francuskiego Narodowego Centrum Badań Naukowych. Najstarszy dowód na bliskie kontakty Wniosek: jest to najwcześniejsza ludzka skamieniałość, która wykazuje cechy morfologiczne obu tych grup ludzkich: człowieka współczesnego i neandertalczyka. – Obecne badania pokazują, że szkielet pięcioletniego dziecka jest wynikiem ciągłej infiltracji genetycznej z lokalnej – i starszej – populacji neandertalczyków do populacji Homo sapiens – przekazał zespół badawczy. Oznacza to, że neandertalczycy i Homo sapiens mieli biologiczne i społeczne powiązania. Być może do ich krzyżowania się po raz pierwszy doszło na terenie dzisiejszego Izraela. – Nawet dzisiaj, 40 000 lat po wyginięciu ostatnich neandertalczyków, część naszego genomu – od 2 do 6 % – ​​ma pochodzenie neandertalskie. Jednak ta wymiana genów miała miejsce znacznie później, między 60 000 a 40 000 lat temu – zauważa prof. Hershkovitz. – W naszych badaniach wykazujemy, że czaszka dziecka, która swoim ogólnym kształtem przypomina Homo sapiens – zwłaszcza pod względem krzywizny sklepienia czaszki – posiada wewnątrzczaszkowy układ krwionośny, żuchwę i strukturę ucha wewnętrznego typową dla neandertalczyków – dodaj…

neandetal-f161192.png
width: 900
height: 600

Czy starożytni Egipcjanie leczyli nowotwory mózgu? Badania dwóch czaszek wskazują, że przynajmniej próbowali
type: item
date: 2024-05-29T12:02:28.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: czaszka
subject: Edukacja
subject: egipt
subject: medycyna
subject: mumia
subject: nowotwory
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
subject: Wolny czas
description: Starożytny Egipt już nie raz zadziwiał badaczy zaawansowaniem wiedzy z różnych dziedzin. Tym razem odkryto, że Egipcjanie prawdopodobnie potrafili leczyć raka mózgu.
encoded: W tym artykule: Odkrycie w Cambridge Czaszka mężczyzny Czaszka kobiety Nowotwory w starożytności Międzynarodowy zespół badaczy odkrył, że nowotwory mózgu były prawdopodobnie dość częste w starożytnym Egipcie. Mało tego – analiza dwóch czaszek wskazuje na to, że Egipcjanie próbowali nowotwory mózgu także leczyć. Medycyna w Starożytnym Egipcie Starożytny Egipt jest dobrze znany archeologom ze swojej wiedzy medycznej i różnorodnych sposobów leczenia. Na przykład z historycznych źródeł pisanych: papirusów Kahuna (1850–1700 p.n.e.) czy Ebersa (ok. 1550 p.n.e.). Z zachowanych źródeł wiemy na pewno, że medycyna starożytnego Egiptu była na tyle zaawansowana, aby opisywać, klasyfikować i skutecznie leczyć na przykład urazy kości. Zwyczaj mumifikowania zmarłych i tysiące mumii zachowanych po dziś dzień pozwalają także na fizyczne badanie szczątków Egipcjan. Stosowali oni między innymi: trepanacje czaszki, protezy kończyn, plomby dentystyczne, skutecznie składali złamania kości. Mimo pewności badaczy, że w starożytności chorowano także na nowotwory, to dotychczasowe znaleziska nie dawały pewności, czy próbowano je leczyć. Egipcjanie na pewno zmiany nowotworowe rozpoznawali i próbowali klasyfikować. Ale czy próbowali także leczyć – to było trudno stwierdzić. W egipskiej mumii wykryto ślady nowotworu złośliwego. Niezwykłe odkrycie polskich naukowców. Polscy naukowcy dokonali zaskakującego odkrycia w mumii sprzed 2000 lat, która znajdowała się w zbiorach Uniwersytetu Warszawskiego. Okazuje się, że mogła być chora na raka. Odkrycie w Cambridge Ten stan rzeczy właśnie zmieniło nowe badanie. Artykuł opublikowany w czasopiśmie „Frontiers in Medicine” opisuje dwie staroegipskie czaszki. Starsza ma około 4500 lat, młodsza – mniej więcej 2500 lat. Obie znajdują się w tzw. w kolekcji Duckworth na Uniwersytecie Cambridge w Wielkiej Brytanii. Czaszka i żuchwa nr. 236, datowane na lata 2687–2345 p.n.e., należały do mężczyzny w wieku od 30 do 35 lat. Czaszka E270, datowana na lata 663–343 p.…

czaszka-7f206e1.jpg
width: 1920
height: 1080

Kryształowe czaszki to pamiątki po dawnych cywilizacjach czy zręczna mistyfikacja?
type: item
date: 2024-05-19T08:06:22.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: czaszka
subject: historia
subject: oszustwa
subject: Wolny czas
description: Kryształowe czaszki jakiś czas temu zostały uznane za najniezwyklejsze artefakty z czasów prekolumbijskich. Nowoczesne metody badawcze nie pozostawiły jednak miejsca na jakiekolwiek złudzenia w temacie ich autentyczności. Przebadane obiekty nie zostały wytworzone w prekolumbijskiej Mezoameryce i być może większość okazów, które znajdują się w zbiorach muzealnych i w prywatnych kolekcjach to nic innego, jak zwykłe fałszywki. Zręcznie wykonane i prezentujące się niezwykle efektownie, ale jednak fałszywki niemające żadnej wartości historycznej.
encoded: W tym artykule: Czym są kryształowe czaszki? Skąd wzięły się kryształowe czaszki? Czaszki ze zbiorów muzealnych Kryształowa czaszka z Lubaantun Badania nad autentycznością kryształowych czaszek Oszustwa archeologiczne mają długą historię. Fałszywe artefakty przeszłości miały przynieść sławę i bogactwo ich rzekomym odkrywcom. Nauka nie stoi jednak w miejscu i rozwijające się techniki badawcze pozwoliły ujawnić archeologiczne mistyfikacje, a tym samym fałszerze okryli się nie chwałą, a niesławą. Fałszywkami okazały się między innymi artefakty z Michigan i terakotowe figury etruskich wojowników. Do tej listy najprawdopodobniej należy dopisać także kryształowe czaszki, które pod koniec XIX stulecia pojawiły się na rynku antykwarycznym. Czym są kryształowe czaszki? Mówiąc o kryształowych czaszkach, na myśli trzeba mieć rzekome artefakty z czasów prekolumbijskich, których twórcami mieli być przedstawiciele mezoamerykańskich cywilizacji: Majów i Azteków. Jak wskazuje na to sama nazwa, mają kształt ludzkiej czaszki i są wykonane z kryształu górskiego. Najmniejsze są wysokie na kilkanaście centymetrów, ale nie brakuje też takich, których rozmiar odpowiada rozmiarowi biologicznego pierwowzoru. „Odkryto” dwanaście takich artefaktów, z czego dziewięć znajduje się w prywatnych rękach. Reszta pozostaje w zbiorach muzealnych. Na przestrzeni lat kryształowe czaszki obrosły wieloma legendami. W mezoamerykańskich kulturach miały mieć znaczenie rytualne. Prawdopodobnie właśnie dlatego niektórzy ze współczesnych przypisali im niesamowite, wręcz magiczne moce. Ezoterycy uwierzyli, że tajemnicze artefakty mogą wpływać na sny i mają moc wywoływania wizji. Przypisali im też właściwości lecznicze. Podobno gdy wszystkie zbierze się w jednym miejscu, wyzwolą niewyobrażalną moc. Skąd wzięły się kryształowe czaszki? Mitami obrosło także pochodzenie tych rzekomo magicznych artefaktów. Pojawiły się tezy, według których niezwykłe klejnoty mają być dowodem na kontakty prekolumbijskich kultur z obcy…

krysztalowe-czaszki-to-pamiatki-po-dawnych-cywilizacjach-czy-zreczna-mistyfikacja-fot-mistervlad-shutterstock-com-2acbd68.jpg
width: 1000
height: 664

W Danii odkryto czaszkę „bagiennej mumii”. Nosi ślady brutalnego morderstwa
type: item
date: 2024-02-16T08:29:14.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: badania
subject: czaszka
subject: Edukacja
subject: kości
subject: neolit
subject: odkrycia archeologiczne
subject: prehistoria
description: Archeolodzy dokładnie zbadali czaszkę bagiennej mumii, którą odkryto w Danii. Okazało się, że człowiek ten 5000 lat temu został złożony w ofierze. Wcześniej brutalnie go pobito.
encoded: W tym artykule: Kim był człowiek z Vittrup? Mężczyzna nie pochodził z Danii Człowiek z Vittrup mógł zostać złożony w ofierze W pobliżu wsi Vittrup w Danii w 1915 roku archeolodzy natknęli się na rów, w którym znajdowały się ludzkie i bydlęce szczątki. Po analizie okazało się, że zarówno człowiek, jak i zwierzę datowane są na podobny okres, ok. 3800–3500 lat p.n.e. Kości te zostały przewiezione do Duńskiego Muzeum Narodowego, gdzie trafiły do magazynu. Zapomniano o nich na prawie sto lat. Kim był człowiek z Vittrup? Dopiero w XXI wieku naukowcy znów zainteresowali się szczątkami odkrytymi na torfowisku. Badania sprzed kilku lat wykazały, że człowiek z Vittrup żył jednak między 3300 a 3100 r. p.n.e. W ubiegłym roku naukowcy z Uniwersytetu w Göteborgu w Szwecji postanowili jeszcze raz przyjrzeć się zmarłemu. Badacze doszli do zaskakujących wniosków, które opisali na łamach czasopisma naukowego „PLOS One”. Zespół stwierdził, że człowiek z Vittrup mógł być wędrownym handlarzem krzemienia, być może imigrantem, który w tym regionie napotkał lokalną ludność. Spotkanie nie skończyło się jednak dla niego zbyt dobrze. Ślady na kościach sugerują, że został bardzo brutalnie zamordowany. Pozostałości po człowieku z Vittrup to jedynie prawa kostka, lewa dolna goleń oraz fragmenty czaszki wraz ze szczęką i 16 zębami. To jednak wystarczyło, aby ustalić, że człowiek ten zmarł w wieku ok. 30–40 lat. Mężczyzna nie pochodził z Danii – Śmiertelnie zmaltretowane ciało człowieka z Vittrup zostało złożone na duńskim bagnie, prawdopodobnie w ramach rytualnej ofiary. Do tego wydarzenia doszło ok. 5100–5300 lat temu, czyli w okresie lokalnej kultury pucharów lejkowatych – napisał zespół w artykule. Badacze odnaleźli różnice w cechach morfologicznych czaszki między człowiekiem z Vittrup a neolitycznymi rolnikami zamieszkującymi tereny dzisiejszej Danii. – Ten handlarz przypominał raczej łowców-zbieraczy, którzy zamieszkiwali Skandynawię w ciągu poprzednich tysiącleci – twierdzą uczeni. I dodają…

bagienna-mumia-e799a48.jpg
width: 1913
height: 1410

Poznajcie Avę. Tak wyglądała kobieta z epoki brązu, która żyła w Szkocji
type: item
date: 2023-07-03T13:00:50.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: badania
subject: badania naukowe
subject: czaszka
subject: Edukacja
subject: kości
subject: nauka
subject: rekonstrukcja
description: Naukowcy dokonali rekonstrukcji twarzy kobiety, która żyła w Szkocji ponad 3800 lat temu. Należała do neolitycznej kultury, którą nazywano „kulturą łuczników”.
encoded: W tym artykule: Rekonstrukcja twarzy kobiety z kultury łuczników Kultura pucharów dzwonowatych Jak wyglądała Szkotka sprzed 3800 lat? Cicero Moraes stał się w ostatnich latach specjalistą od rekonstrukcji twarzy osób sprzed tysięcy lat. Brazylijczyk z wykorzystaniem cyfrowej grafiki 3D odtworzył wygląd m.in. Zuzu, człowieka, który żył w Brazylii 10 tys. lat temu, najstarszego mężczyzny, którego odnaleziono w Egipcie, św. Walentego, a nawet Marii Magdaleny. Rekonstrukcja twarzy kobiety z kultury łuczników Badania i rekonstrukcje Moraesa zyskują na popularności, a jego prace rzucają nowe światło na wiedzę archeologiczną. Wszak ludzie od zawsze zastanawiali się, jak wyglądali ludzie, którzy zamieszkiwali naszą planetę w okresie prehistorycznym oraz święci, których opisuje Biblia. Tym razem Brazylijczyk postanowił stworzyć cyfrowy model 3D kobiety ze Szkocji, która należała do pewnej eneolitycznej kultury. Jej szczątki odnaleziono przypadkiem w 1987 roku. Do odkrycia doszło w Achavanich, w północnej Szkocji, podczas budowy nowej drogi. Znajdowały się w kamiennej „trumnie”. Badania wykazały, że kości należały do osoby płci żeńskiej, która zmarła, mając 18–25 lat. Nazwano ją Ava, od nazwy miejscowości, w której została znaleziona. Dziewczyna żyła ok. 3800 lat temu. Była wysoka jak na tamte czasy. Miała aż 171 centymetrów wzrostu. W grobowcu znajdowały się również artefakty, które zostały złożone wraz ze zmarłą. To m.in. fragment kości krowy, kawałki krzemienia, a także naczynia, które utożsamiane są z kulturą pucharów dzwonowatych. To kultura, która wywodzi się z Półwyspu Pirenejskiego i powstała na podłożu kultury almerskiej. Badania archeologiczne wykazały, że gospodarka tych ludzi była oparta na półpasterskim stadnym chowie zwierząt, zwłaszcza bydła rogatego i koni oraz na łowiectwie. Kultura pucharów dzwonowatych Polowano głównie za pomocą łuków refleksyjnych, a strzały były zbrojone w małe groty krzemienne, przeważnie sercowate. Przed uderzeniem cięciwy przedramię ch…

rekonstrukcja-5b011ca.jpg
width: 2211
height: 1016

Oto najstarszy człowiek, którego odnaleziono w Egipcie. Tak wyglądał mężczyzna 36 tysięcy lat temu
type: item
date: 2023-04-04T11:17:55.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: czaszka
subject: człowiek
subject: Edukacja
subject: egipt
subject: homo sapiens
subject: ludzie pierwotni
subject: prehistoria
subject: rekonstrukcja
description: Naukowcy stworzyli niezwykle dokładną rekonstrukcję twarzy Egipcjanina, który żył ok. 30 tysięcy lat temu. To najstarszy człowiek, którego kiedykolwiek odnaleziono w tym kraju.
encoded: W tym artykule: Rekonstrukcja twarzy najstarszego Homo sapiens odnalezionego w Egipcie Egipcjanin prawdopodobnie był robotnikiem w kopalni Rekonstrukcje twarzy mają pomóc zrozumieć ewolucję naszego gatunku Ewolucja człowieka, jak i innych organizmów żywych to proces, który stale fascynuje naukowców. Chociaż wiemy już, jak mogły przebiegać zmiany w obrębie naszego gatunku, wciąż pozostaje wiele pytań bez odpowiedzi. Na podstawie odnalezionych ludzkich szczątek sprzed setek lat, badacze byli w stanie ustalić m.in. nasze pochodzenie oraz potencjalnych przodków. Uczonych intrygują jednak nie tylko przemiany biologiczne i genetyczne, ale również to, jak wyglądali ludzie w przeszłości. Na szczęście dzięki nowoczesnym technologiom mamy możliwość to sprawdzić. Rekonstrukcja twarzy najstarszego Homo sapiens odnalezionego w Egipcie W ciągu ostatnich kilku lat uczeni wielokrotnie dokonywali rekonstrukcji wyglądu twarzy na podstawie zachowanych czaszek. Tak było m.in. w przypadku Zuzu, rdzennego mieszkańca Ameryki Południowej, który zamieszkiwał Brazylię prawie 10 000 lat temu, czy też norweskiego nastolatka sprzed 8 000 lat. Jak wyglądała kobieta z epoki kamiennej? Powstała fenomenalna rekonstrukcja Czy ludzie żyjący tysiące lat temu byli podobni do nas czy nie? Odpowiedź dają coraz doskonalsze rekonstrukcje wykonywane przez artystów specjalistów. Jedna z nich stanęła właśnie na wys... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/jak-wygladala-kobieta-z-epoki-kamiennej-powstala-fenomenalna-rekonstrukcja-fot-oscar-nilsson-89a9cc7.jpeg" width="750" height="600" alt="Jak wyglądała kobieta z epoki kamiennej? Powstała fenomenalna rekonstrukcja (fot. Oscar Nilsson)" title="Jak wyglądała kobieta z epoki kamiennej? Powstała fenomenalna rekonstrukcja (fot. Oscar Nilsson)" /> Tym razem naukowcy z Brazylii (odpowiedzialni również za Zuzu) odwtorzyli twarz najstarszego przedstawiciela Homo sapiens, którego odnaleziono w Egipcie. Szczątki mężczyzny zostały …

homo-sapiens-fd4f3f5.jpg
width: 1927
height: 826

Rekonstrukcja twarzy słynnej „czaszki z Jerycho”. Kim był mężczyzna, którego kości zagipsowano?
type: item
date: 2023-01-11T07:34:00.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: biblia
subject: czaszka
subject: Edukacja
subject: kości
subject: neolit
subject: palestyna
subject: prehistoria
subject: rekonstrukcja
subject: Społeczeństwo
description: Po 70 latach od odkrycia naukowcy postanowili zrekonstruować twarz człowieka z Jerycho, którego czaszka została zagipsowana 9000 lat temu. Kim był tajemniczy mężczyzna?
encoded: W tym artykule: Kim był człowiek, który żył w Jerychu 9500 lat temu? Badacze stworzyli rekonstrukcję twarzy prehistorycznego mężczyzny Dlaczego osadnicy z Jerycha gipsowali czaszki? Jerycho to prawdopodobnie najstarsze, nieprzerwanie istniejące ludzkie miasto W pobliżu rzeki Jordan na Zachodnim Brzegu położone jest jedno z najstarszych miast na świecie. Ludzie zamieszkiwali je już nawet ok. 11 tysięcy lat temu. Dzisiaj Jerycho należy do Autonomii Palestyńskiej i zamieszkuje je nieco ponad 22 tysięcy osób. To małe miasteczko jest również miejscem, w którym 70 lat temu archeolog Kathleen Kenyon odkryła w sumie siedem zagipsowanych czaszek. Ale to jedna, nazwana później „czaszką z Jerycha”, wzbudziła po latach największe zainteresowanie. Kim był człowiek, który żył w Jerychu 9500 lat temu? Kenyon przed laty doszła do wniosku, że czaszki należą do jednych z najwcześniejszych mieszkańców Jerycha. Datowanie radiowęglowe wykazało, że mogły pochodzić nawet sprzed 9500 lat. Zostały pokryte gipsem prawdopodobnie, aby odtworzyć wizerunek zmarłych, do których należały. Ponadto do oczodołów włożono muszle, a na kilku z nich widoczne były ślady czerwonej farby. Naukowcy stwierdzili, że artefakty te mogły być wykorzystywane w celach kultu religijnego. Zobacz, jak wyglądała kobieta, która żyła 31 tysięcy lat temu. Zachwycająca rekonstrukcja twarzy Pierwotna analiza czaszki początkowo błędnie wykazała, że fragment kości należał do mężczyzny. Po 141 latach naukowcy naprawili błąd poprzedników i stworzyli niezwykłą rekonstrukcj.. Czaszka z Jerycho znajduje w Muzeum Brytyjskim. Od 2016 roku trwały badania, które miały na celu odtworzenie wyglądu osoby, do której należała. Badacze opublikowali swoją pracę na łamach czasopisma naukowego „Ortog Online”. Dzięki wykorzystaniu najnowszych technologii międzynarodowy zespół naukowców dokonał rekonstrukcji twarzy neolitycznego człowieka. Badacze stworzyli rekonstrukcję twarzy prehistorycznego mężczyzny Autorzy przyznają, że wymagało to niemałeg…

czlowiek-z-jerycha-a0bed2c.jpg
width: 2500
height: 1204

Zobacz, jak wyglądała kobieta, która żyła 31 tysięcy lat temu. Zachwycająca rekonstrukcja twarzy
type: item
date: 2022-09-30T08:29:38.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: czaszka
subject: czechy
subject: Edukacja
subject: kości
subject: odkrycia archeologiczne
subject: prehistoria
subject: Społeczeństwo
description: Pierwotna analiza czaszki początkowo błędnie wykazała, że fragment kości należał do mężczyzny. Po 141 latach naukowcy naprawili błąd poprzedników i stworzyli niezwykłą rekonstrukcję twarzy pradawnej kobiety.
encoded: W tym artykule: Czescy i brazylijscy naukowcy postanowili zrekonstruować twarz prehistorycznej kobiety Badacze krok po kroku zrekonstruowali tkankę miękką 17-latki W sumie stworzono dwie rekonstrukcje W czeskiej jaskini Mladeckiej, w północnych Morawach w 1881 roku odbywały się wykopaliska archeologiczne. Austro-węgierski archeolog Józef Szombathy odnalazł wówczas szkielety zwierząt oraz czaszkę człowieka, który żył 31 000 lat temu. Fragment szkieletu nazwano Mladeč 1. Część artefaktów sugerowała, że jaskinia przez dłuższy czas była zamieszkiwana przez ludzi. XIX-wieczne badania wykazały, że czaszka należała do mężczyzny. 141 lat później badacze jeszcze raz przyjrzeli się szczątkom naszych przodków. Okazało się, że uczeni pomylili się co do płci osobnika. Czescy i brazylijscy naukowcy postanowili zrekonstruować twarz prehistorycznej kobiety Nowe odkrycie zostało opisane w nowej publikacji internetowej pod tytułem „The Forensic Facial Approach to the Skull Mladeč 1”. Naukowcy wyjaśniają, że czaszka tak naprawdę należała do 17-letniej kobiety, która żyła w regionie w latach 43 000–26 000 p.n.e. Autorzy twierdzą, że to jeden z najstarszych przedstawicieli Homo sapiens, którego szczątki odkryto w Europie. W ramach badań postanowili przeprowadzić rekonstrukcję twarzy prehistorycznej kobiety. Jak wyglądała kobieta z epoki kamiennej? Powstała fenomenalna rekonstrukcja Czy ludzie żyjący tysiące lat temu byli podobni do nas czy nie? Odpowiedź dają coraz doskonalsze rekonstrukcje wykonywane przez artystów specjalistów. Jedna z nich stanęła właśnie na wys... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/jak-wygladala-kobieta-z-epoki-kamiennej-powstala-fenomenalna-rekonstrukcja-fot-oscar-nilsson-89a9cc7.jpeg" width="750" height="600" alt="Jak wyglądała kobieta z epoki kamiennej? Powstała fenomenalna rekonstrukcja (fot. Oscar Nilsson)" title="Jak wyglądała kobieta z epoki kamiennej? Powstała fenomenalna rekonstrukcja (fot. Oscar Nilsson)" /> W 202…

rekonstrukcja-twarzy-289de79.jpg
width: 5120
height: 2500

Jak bardzo zmienił się ludzki mózg przez 160 tys. lat? Prawie wcale. Co innego czaszki
type: item
date: 2022-08-05T07:00:06.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: czaszka
subject: ludzie
subject: mózg
subject: skamieniałości
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Ludzki mózg fascynuje nie tylko naukowców, ale też amatorów. W końcu to najbardziej złożony narząd w naszym organizmie. Czy współcześnie jest większy niż u Homo sapiens?
encoded: W tym artykule: Ludzki mózg kiedyś i dziś Czym czaszki naszych przodków różniły się od współczesnych? Dieta zmieniająca rysy twarzy? O ludzkim mózgu wiemy coraz więcej Mimo że myślenie wychodzi nam różnie, lubimy podkreślać, że jako ludzie jesteśmy inteligentni, a nasze mózgi są bardzo rozbudowane. Przez wiele lat w środowiskach naukowych i nie tylko utrzymywała się teoria, jakoby ludzki mózg powiększał się, co miało doprowadzić do zmiany kształtu czaszki. I rzeczywiście, kiedy patrzymy na grafiki przedstawiające naszych przodków sprzed tysięcy lat, widać wyraźnie różnice w wyglądzie. Okazuje się jednak, że nie były spowodowane rosnącym mózgiem. Ludzki mózg kiedyś i dziś Z najnowszych badań wynika, że fizyczna transformacja ludzkiej czaszki w ciągu ostatnich 160 000 lat była prawdopodobnie spowodowana zmianami na twarzy wynikającymi ze zmian diety i stylu życia, a nie z ewolucji samego mózgu. Faktem jest jednak, że czaszki współczesnych ludzi nie różnią się za bardzo od ludzi sprzed 200 tys. lat – przynajmniej pod względem rozmiarów. Mają jednak inny kształt. Do tej pory uważano, że wpłynęło na to pojawienie się narzędzi i sztuki w życiu codziennym Homo sapiens. Nie ma to jednak zbyt wielu dowodów w postaci skamieniałości. Argumentem przeciwko teorii o rosnącym mózgu jest też fakt, że ludzie mieli i mają różnych rozmiarów czaszki. Gdyby ludzki mózg rzeczywiście się powiększał, mógłby nie zmieścić się w wielu głowach. Czym czaszki naszych przodków różniły się od współczesnych? Aby rozwiązać zagadkę transformacji puszki mózgowej, naukowcy z Uniwersytetu w Zurychu odtworzyli cyfrowo czaszki 50 hominiów znalezione w Etiopii i Izraelu. Należały do H. sapiens, Homo erectus i neandertalczyka. Następnie porównano je ze 125 czaszkami współczesnych ludzi. Zespół badawczy odkrył, że rozmiar i proporcje czaszek dzieci H. sapiens sprzed 160 000 lat były w dużej mierze porównywalne z dzisiejszymi dziećmi. U dorosłych wyglądały jednak inaczej. Naukowcy zwrócili uwagę na ich bardzi…

jak-bardzo-zmienil-sie-ludzki-mozg-przez-160-tys-lat-prawie-wcale-co-innego-czaszki-85f9102.jpeg
width: 960
height: 540

Ożywiciel czaszek. Przywraca zmarłym twarze i rozwiązuje ich tajemnice
type: item
date: 2021-02-15T10:13:26.000Z
creator: hannagadomska
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: czaszka
subject: dna
subject: Edukacja
subject: rekonstrukcja
description: Oscar Nilsson specjalizuje się w rekonstruowaniu twarzy za pomocą zaawansowanych narzędzi, takich jak druk 3D czy analiza DNA. Archeolodzy dają mu starożytne czaszki, a on sprawia, że są jak żywe.
encoded: Oscar Nilsson ma dar przywracania twarzy. Dzięki jego doskonałej znajomości anatomii, umiejętnościom rzeźbiarskim i wykorzystaniu zaawansowanych technologicznie narzędzi, wiemy jak wyglądali nasi przodkowie, których kości zostały wydobyte przez archeologów. Jak dotąd szwedzki ekspert przywrócił wizerunek około stu anonimowym szczątkom. Odtworzył twarz m.in. 1200-letniej peruwiańskiej szlachcianki czy 9000-letniego greckiego nastolatka. Nilsson rozpoczyna pracę od wydruku w 3D kopii czaszki i ręcznie odtwarza rysy twarzy, kierując się takimi parametrami jak struktura kości czy szacowana grubość mięśni. Szwed nazywa to "etapem manekina". Właśnie wtedy dzięki zdolnościom artystycznym udaje mu się „tchnąć życie” w szczątki z naukową dokładnością. Rekonstrukcja jednej twarzy zajmuje mu ok. 200 godzin. Aby zrekonstruować twarze dawnych ludzi, Oscar Nilsson wykorzystuje artefakty znalezione przez innych archeologów, a także swoje umiejętności rzeźbiarza. Fot. Axel Öberg Szybko rozwijająca się dziedzina, jaką jest analiza DNA starożytnych szczątków (antyczny DNA - aDNA), zrewolucjonizowała prace w zakresie rekonstrukcji twarzy. Kiedy 20 lat temu Nilsson zaczynał swoją zawodową przygodę, określenie koloru skóry, włosów czy oczu było zwykłą zgadywanką. Rozwój technologii w ostatniej dekadzie, sprawił, że mamy coraz więcej danych na temat pochodzenia i zwyczajów starożytnych populacji, co pozwala Nilssonowi dobrać odpowiedni odcień skóry czy kolor oczu np. mezolitycznemu mieszkańcowi terenów dzisiejszej Wielkiej Brytanii. „To fantastyczne, że dysponujemy takimi szczegółami” - mówi. Dzięki nim rekonstrukcje są naprawdę wierne. Zobacz najważniejsze rekonstrukcje czaszek wykonane przez Oscara Nilssona: Adelasius Ebalchus - mieszkaniec terenów północnej Szwajcarii ok. 1300 lat temu. Zmarł jako nastolatek lub niedługo po swoich 20. urodzinach. Nilsson zrekonstruował jego twarz na podstawie szkieletu odnalezionego w 2014 roku w jednym z 47 wczesnośredniowiecznych grobów znalezionyc…

zawod-ozywiciel-czaszek-wykorzystuje-nowoczesne-technologie-by-przywrocic-zmarlym-twarze-d7caf19.jpeg
width: 1272
height: 715

Średniowieczną nastolatkę brutalnie okaleczono. Wiemy to na podstawie odkrytych szczątków
type: item
date: 2021-02-08T14:10:41.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: czaszka
subject: Edukacja
description: Ponad 1100 lat temu w Anglii rządzonej przez któregoś z monarchów Wesseksu ktoś w brutalny sposób okaleczył ciało nastolatki. Została oskalpowana a jej nos i usta obcięte. Nie wiadomo, czy wówczas żyła, czy raczej rany zadano zwłokom już po śmierci.
encoded: Głowę bez szkieletu zakopano w Oakridge, w dzisiejszym hrabstwie Hampshire we wczesnym średniowieczu, według radiodatowania między 776 – 899 rokiem n.e. Fakt, że zrobiono to daleko od ówczesnego wspólnego miejsca pochówku może sugerować, czytamy w czasopiśmie ”Antiquity”, że młoda kobieta była dla jej oprawców kimś obcym. Na podstawie szczątkowego uzębienia i cech anatomicznych czaszki uznano, że należała do osoby między 15 a 18 rokiem życia. Prowadzący badanie Garrard Cole i jego koledzy z Instytutu Archeologii stołecznej uczelni UCL badaniami DNA ustalili płeć. Jeżeli rany zadano tej kobiecie za życia i były one formą kary, to jest to najwcześniejszy znany przypadek w historii anglosaksońskiej Anglii tak brutalnego wymierzania sprawiedliwości. Dotąd znane przypadki dotyczą czasów o wiek późniejszych. - Możemy jedynie spekulować, co stało się w tym przypadku, ale wysoce sformalizowana natura zadanych tej kobiecie ran sugeruje karę za konkretne przewinienie, jak zachowanie seksualne wówczas nieakceptowalne – tłumaczy Cole w serwisie Live Science. Według analizy opisanej w “Antiquity”, tego typu kary cielesne wymierzane kobietom zarezerwowane były dla cudzołożnic, kradnących niewolników i osób winnych szczególnie poważnych przestępstw. Obcinanie nosa było w wielu kulturach formą pozbawienia kobiety jej urody. Widoczne na czaszce rany cięte wokół ust, nosa i na czole nie mają śladów gojenia, więc nastolatka zginęła po ich zadaniu lub chwilę wcześniej z powodu innych uszkodzeń ciała, o których nic nie wiadomo. Czaszkę bez szkieletu pierwotnie wykopano w latach 60. ubiegłego wieku na placu budowy, po czym skrzętnie schowano w magazynie organizacji działającej dziś jako Hampshire Cultural Trust. Gdy podczas audytu ich placówki wydobyto nieznaną czaszkę, miała ona na sobie jeszcze resztki ziemi z której ją wyjęto.

czaszka-a41284b.jpeg
width: 2119
height: 1414

Ta malutka czaszka może pomóc nam zrozumieć ewolucję ludzkiego mózgu. Ma 20 milionów lat
type: item
date: 2020-04-09T09:21:09.000Z
creator: redakcja
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: czaszka
subject: Edukacja
description: Jak badać ewolucję mózgów sprzed tysięcy, a nawet milionów lat, nie mając żadnych zachowanych egzemplarzy do testów? Odpowiedź znaleźli chińscy naukowcy.
encoded: - Ludzie mają wyjątkowo powiększone mózgi, ale wciąż niewiele wiemy o tym która cecha była kluczowa dla początku ewolucji w tym kierunku – tłumaczy naukowiec, Xijun Ni z Chińskiej Akademii Nauk. Żeby to prześledzić zbadał dokładnie czaszkę małpki sprzed 20 milionów lat. - To konieczne ze względu na niewiele skamieniałych szczątków czaszek naszych najdawniejszych przodków – dodaje. Około 36 milionów lat temu małpy podzieliły się na szerokonose i wąskonose. Malusieńka małpka z gatunku Chilecebus carrascoensis należy do małp szerokonosych, jej czaszka została znaleziona w pokładach wulkanicznych chilijskich Andów w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Jest wyjątkowa ze względu na swoje miejsce w klasyfikacji gatunków. - Żyjąca w miocenie (23,03–5,333 mln lat temu – przyp. red) Chilecebus carrascoensis odkryta w wulkanicznych pokładach centralnych Andów jest najlepiej zachowaną małpą szerokonosą z neogenu, jaką znamy – tłumaczą naukowcy w opisie badań. Chilecebus został zidentyfikowany jako najwcześniejszy oddzielający się od szerokonosych gatunek przez co jest wyjątkowo ważny dla badaczy ewolucji naczelnych. To pierwszy krok na drodze, która po wielu zakrętach i wybojach miała doprowadzić do powstania człowieka. Czaszka to jednak jeszcze nie mózg, nawet jeśli zachowana w świetnym stanie. Żeby dokonać pełnej rekonstrukcji użyto tomografii komputerowej i stworzono trójwymiarowy model. View oEmbed on the source website - Jest niezwykły – zachwyca się paleontolog John Flynn z American Museum of Natural History, w rozmowie z portalem Gizmondo – Staraliśmy się sami siebie przekonać, że jest wszystkim tylko nie naczelnym, tymczasem zobaczyliśmy bulwiasty obszar tam, gdzie powinien znajdować się. Oczyszczenie skamieliny i tomografia komputerowa potwierdziły jej wartość. Mając w ręku taką analizę chińscy badacze sprawdzili jaki kształt mógł mieć kanał i nerw wzrokowy oraz między innymi jak wyglądało węchomózgowie. To drugie okazało się niezbyt duże, co wskazuje na to, że…

czaszka-american-natural-history-museum-facebook-b514b4e.jpeg
width: 938
height: 554

Po ponad 130 latach niemieccy naukowcy zwrócili Japonii skradzioną czaszkę
type: item
date: 2017-08-01T08:48:49.000Z
creator: redakcja
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: czaszka
subject: historia
description: Berlińskie Towarzystwo Antropologii, Etnologii i Prehistorii BGAEU przekazało w poniedziałek w ambasadzie Japonii w Berlinie przedstawicielom japońskiej mniejszości Ajnów czaszkę osobnika tego ludu skradzioną w 1879 r. przez niemieckiego turystę na Hokkaido.
encoded: Prezes stowarzyszenia, które w XIX wieku miało duży wpływ na niemieckie badania archeologiczne, Alexander Paschos powiedział, że zwraca ono czaszkę, przechowywaną w jego zbiorach, w geście dobrej woli. Kości Ajnów pod koniec XIX wieku wielu badaczy zabierało do swoich krajów do dalszych badań antropologicznych. W 2008 roku parlament Japonii uznał Ajnów za rdzenny lud na Wyspach Kurylskich i północy Hokkaido i wezwał do zakończenia prześladowania tej ginącej mniejszości. Władze Japonii zwróciły się również do Niemiec o oddanie czaszki Ajna skradzionej z cmentarza w Sapporo. Przekazanie czaszki to pierwszy taki przypadek. Jak napisała niedawno japońska gazeta "Mainichi", oczekuje się, że jej zwrot z Berlina posłuży za model dla następnych "repatriacji". Japonia w 2007 roku podpisała oenzetowską Deklarację Praw Ludów Tubylczych; wymaga ona od rządów współpracy przy zwrocie szczątków należących do przedstawicieli ludów rdzennych. Czaszka Ajna z Sapporo została w Niemczech przekazana profesorowi Uniwersytetu Berlińskiego Rudolfowi Virchowowi, który był jednym z założycieli BGAEU. Virchow, patolog i antropolog, uważający się za Pomorzanina i potomka Słowian, zagorzały przeciwnik ewolucjonizmu, w 1885 roku zajął się kraniometrią i na jej podstawie sformułował krytykę "nordyckiego mistycyzmu", odrzucając popularne wówczas przekonania o "wyższości ras europejskich". W czerwcu rząd Japonii postanowił, że na Hokkaido powstanie placówka zajmująca się kulturą Ajnów, m.in. przekazywaniem rodzinom Ajnów szczątków zwróconych z zagranicy bądź ich dalszym przechowywaniem. Szczątki nie będą wykorzystywane do badań z uwagi na prawa człowieka. Ajnów, rdzenny lud z Hokkaido, południa Sachalinu, Wysp Kurylskich po południowy kraniec Kamczatki, cechuje w przeciwieństwie do Japończyków bujne owłosienie - mężczyźni nosili gęste brody. Nie jest to lud mongoloidalny. Źródło: PAP Jeśli też lubisz takie wrażenia, chcesz się z nami podzielić swoimi aktywnościami, zgłoś się i stwórz z nami przewod…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/88096409b3d1f490b902c6a8a464e4e65cd9f647-e9af892.jpeg
width: 893
height: 529

Makabryczny zwyczaj z czasów rzymskich. Po co oni to robili?
type: item
date: 2015-10-12T08:40:00.000Z
creator: redakcjang
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: czaszka
subject: francja
description: Zdeformowaną czaszkę kobiety odkopali archeolodzy w Obernai we wschodniej Francji.
encoded: Znajdowała się w jednej z 38 mogił na zabytkowym cmentarzu, z którego korzystano przez 4 tys. lat. Ludzie mieszkali tu niemal "od zawsze" – żyzne gleby dawały plony, a Ren wodę, co czyniło z okolicy doskonałe miejsce do życia. Po raz pierwszy archeolodzy trafili na wspomniane groby w 2011 roku, podczas prac terenowych pod dużą inwestycję przemysłową. W tym roku wrócili do Obernai, by jeszcze lepiej przyjrzeć się zabytkom. Jeden z grobowców zawierał mogiły mężczyzn, kobiet i dzieci z neolitu, kamienne naczynia i biżuterię. Według naukowców, ciała należały do członków rodziny rolników lub hodowców bydła. – Ciała ułożono na plecach, z wyciągniętymi nogami i głowami skierowanymi w stronę zachodnią – mówi archeolog Philippe Lefranc. Jednak na najciekawsze znalezisko natrafiono w drugim, oddzielnym grobowcu z 18 mogiłami z wczesnego średniowiecza. Jedna z czaszek była zdeformowana – miała spłaszczone czoło. – Takiej deformacji dokonywano za pomocą bandaży i małych desek To praktyka, która dotarła do Europy z Azji Środkowej. Wśród Germanów spopularyzowali ją Hunowie – mówi Lefranc. – We Francji, Niemczech i Europie Wschodniej, te zdeformowane czaszki znajdujemy w mogiłach w towarzystwie kosztowności – dodaje. Podobnie w tym przypadku – w grobowcu obok szczątków kobiety znaleziono m.in. perły, grzebień z rogu jelenia, lusterko i złote zapinki. Ten ostatni fakt pozwolił naukowcom wysnuć wniosek, że tradycja deformowania czaszek była popularna szczególnie wśród arystokracji. Przypuszczają, że w tym przypadku może chodzić o najemnych żołnierzy i ich rodziny, którzy walczyli po stronie armii rzymskiej w ostatnich dniach trwania imperium.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7eb34196bc5daa8484cb71205491e696c70eaaec-5cb0880.jpeg
width: 575
height: 388