National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-10-29T12:00:17.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Nie tylko zamek warto tu zobaczyć. Kliczków skrywa jedyny w Polsce cmentarz koni
items: Największy cmentarz w Polsce. Jest 10 razy większy niż Stadion Narodowy
items: Dowód na równouprawnienie w epoce kamienia? Niezwykły rytuał w grobach
items: Nekroturystyka stała się hitem. Mroczne miejsca przyciągają podróżników
items: Rewolucja wyczytana z zębów. Co się wydarzyło 3500 lat temu w Europie?
items: Polscy archeolodzy odkryli ślady brutalnego konfliktu. Wśród ofiar kobiety i dzieci
items: Polski cmentarz w sercu Afryki: co odkryli badacze pod nowymi nagrobkami?
items: Pierwsze w tym miejscu tak znaczące odkrycie. Cmentarzysko sprzed 3000 lat
items: W Egipcie odkryto grób księcia sprzed 4,5 tysiąca lat. Wtedy wznoszono piramidy
items: W Gdyni odkryto starożytne kurhany. Mają nawet 3 tys. lat
items: Polscy archeolodzy na tropie starożytnego cmentarzyska. Oto dlaczego jest wyjątkowe
items: Archeolodzy odkryli w Anglii wielki artefakt. Waży tyle, co dorosły niedźwiedź polarny
items: W Warszawie spoczywają średniowieczni biskupi z Nubii. Tajemnica „grobu kapłańskiego”
items: Tak wyglądała kobieta pochowana 400 lat temu z sierpem na szyi. Spektakularna rekonstrukcja
items: W Szwecji odnaleziono ogromny cmentarz wikingów. W przeszłości został całkowicie zniszczony
items: Grób Chopina nie znajduje się w Polsce. Trudno przejść obok niego obojętnie
items: To największe cmentarzysko, jakie odkryto w regionie graniczącym z Polską. Pochodzi z epoki brązu
items: Harcerze znaleźli urny sprzed kilku tysięcy lat. To efekt kopania otworu pod maszt
items: Archeolodzy odkryli megalityczną nekropolię kobiet w Hiszpanii. W identyfikacji pomogła analiza DNA
items: Badanie cmentarza z epoki kamienia wykazało nietypowe praktyki. Przez wieki chowano tam głównie mężczyzn
items: Przerażające znalezisko w Norwegii. Cmentarzysko dzieci sprzed 2800 lat
items: Wyjaśniono tajemnicę pogańskich pogrzebów na północy Europy. W rytuałach wykorzystywano konie
items: Niezwykłe odkrycie chińskich badaczy. 3 starożytne grobowce, które przypominały małe mieszkania
items: Obok piramidy Cheopsa odkryto zagadkową strukturę. Czy to wejście do grobowca?
items: Pod Neapolem odkryto wielki cmentarz z kamiennymi kręgami. Chowano tam ludzi, gdy powstał Rzym

Nie tylko zamek warto tu zobaczyć. Kliczków skrywa jedyny w Polsce cmentarz koni
type: item
date: 2025-10-29T12:00:43.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: cmentarze
subject: dolny śląsk
subject: konie
subject: polska
description: Dolny Śląsk pełen jest tajemniczych zakątków i nieoczywistych atrakcji. Jednym z takich miejsc jest cmentarz w Kliczkowie. Takiej nekropolii nie znajdziesz nigdzie indziej w Polsce.
encoded: W tym artykule: Zamek w Kliczkowie Cmentarz dla koni w Kliczkowie Z przeprowadzonej pod koniec 2020 roku ankiety wynika, że w Polsce znajduje się ponad 12 tysięcy cmentarzy, z czego zdecydowaną większą stanowią cmentarze wyznaniowe. Na terenie naszego kraju nie brakuje jednak nekropolii, które znacznie wyróżniają się na tle pozostałych. W poszukiwaniu jednej z nich warto udać się na Dolny Śląsk, a dokładniej do miejscowości Kliczków, oddalonej o niespełna półtorej godziny drogi od Wrocławia. Zamek w Kliczkowie Niewielki Kliczków to wyjątkowe miejsce na mapie Polski. Magnesem przyciągającym turystów do tej liczącej niespełna 300 mieszkańców dolnośląskiej wsi jest przede wszystkim wybudowany w iście francuskim stylu zamek, którego historia sięga czasów piastowskich. Na początku budynek pełnił funkcję warowni granicznej, która wraz z podobnymi fortyfikacjami chroniła Księstwo Świdnicko-Jaworskie. W kolejnych stuleciach zamek przechodził w ręce różnych właścicieli – zarówno polskich, jak i niemieckich rodów szlacheckich – a każdy z nich dodawał coś od siebie – rozbudowując lub unowocześniając jego wnętrza. Największe zmiany zaszły w XIX w., kiedy obiektem zarządzał Fryderyk Hermann Jan Jerzy zu Solms-Baruth. To właśnie wtedy rezydencja przyjęła swój obecny kształt, który zawdzięcza dwóm znanym berlińskim architektom – Henrykowi Kayserowi i Karolowi von Grossheimowi. Ponadto posiadłość otoczono wówczas olbrzymim, 80-hektarowym parkiem rodem z angielskiego dworu. Pomysłodawcą założenia parkowego był ceniony architekt i planista Eduard Petzold. W XX w. najsłynniejszy zabytek Kliczkowa popadł w ruinę z powodu zaniedbania. Wybuch II wojny światowej oraz najazdy wojsk radzieckich i niemieckich też nie poprawiły sytuacji. Dopiero w 1999 r. zamek został odkupiony i przekształcony w hotel i ośrodek wypoczynkowy. Cmentarz dla koni w Kliczkowie Okolice kliczkowskiego zamku skrywają wiele niesamowitych atrakcji i miejsc do odkrycia. Na terenie wspomnianego już zabytkowego parku, bę…

Cmentarz-dla-koni-a917066.png
width: 2160
height: 1440

Największy cmentarz w Polsce. Jest 10 razy większy niż Stadion Narodowy
type: item
date: 2025-10-01T06:44:50.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: cmentarze
subject: polska
subject: szczecin
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Największy cmentarz w Polsce znajduje się w Szczecinie i nie tylko należy do największych w kraju, ale też do największych w Europie. Historia szczecińskiej metropolii sięga początku XX wieku.
encoded: Spis treści: Gdzie znajduje się największy cmentarz w Polsce i co warto o nim wiedzieć? Zwiedzanie największego cmentarza w Polsce – szlakami historii i przyrody Największe cmentarze świata – gdzie znajduje się rekordzista? Największy cmentarz w Polsce nie znajduje się ani w Warszawie, ani w Krakowie, lecz w Szczecinie. Choć stołeczne nekropolie, takie jak słynne Powązki, mogą poszczycić się dłuższą historią i obecnością wielu postaci ze świata kultury i polityki, to właśnie Cmentarz Centralny w Szczecinie wyróżnia się pod względem rozmiaru. Nekropolia ta zajmuje imponujące 173 hektary, co czyni ją nie tylko największą w Polsce, ale również trzecią co do wielkości w Europie. Od momentu powstania w 1901 roku pochowano tu już ponad 300 tysięcy osób. Wśród nich znajdują się znani szczecinianie, zasłużeni lekarze, artyści, naukowcy, a także ofiary wojen i represji. Cmentarz pełni dziś nie tylko funkcję miejsca spoczynku, ale jest też ważnym elementem krajobrazu miejskiego, przypominającym park o charakterze dendrologicznym, z alejami, stawami i zabytkowymi pomnikami. Gdzie znajduje się największy cmentarz w Polsce i co warto o nim wiedzieć? Cmentarz Centralny w Szczecinie został oficjalnie otwarty 1 grudnia 1901 roku, na przełomie XIX i XX wieku. To dziś trzecia co do wielkości nekropolia w Europie i zarazem największy cmentarz w Polsce pod względem powierzchni. Obejmuje on aż 173 hektary, ustępując rozmiarami jedynie cmentarzom w Manchesterze (Wielka Brytania) i Hamburgu (Niemcy). Co ciekawe, plasuje się również w ścisłej czołówce największych cmentarzy na świecie. Przez ponad sto lat istnienia, teren był kilkukrotnie rozbudowywany i modernizowany. Pierwotnie powstała wschodnia część cmentarza z monumentalną bramą główną, kaplicą, kostnicą i aleją główną. W 1903 roku dobudowano zachodnią część, zaprojektowaną przez Wilhelma Meyera-Schwartau – znanego szczecińskiego architekta. Wyjątkowy charakter nadaje nekropolii jej parkowy układ urbanistyczny, z bogatą zielenią, sze…

cmentarz-centralny-w-szczecinie-shutterstock2332269859-c53bcb3.jpg
width: 5697
height: 3798

Dowód na równouprawnienie w epoce kamienia? Niezwykły rytuał w grobach
type: item
date: 2025-09-12T05:56:54.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: łotwa
subject: wierzenia
description: Narzędzia kamienne, również rytualnie niszczone, wkładano do grobów zarówno mężczyzn, kobiet, jak i dzieci. Tym samym padł mit stereotypowych mężczyzn-łowców, z którymi łączono te przedmioty. To wniosek archeologów płynący z badań jednego z największych cmentarzysk epoki kamienia z Europy.
encoded: W ostatnich latach archeolodzy mają coraz więcej dowodów na to, że kobiety w pradziejach nie były odpowiedzialne tylko za pracę w obozowisku i rodzenie dzieci. Tak długo sądzono, bo w literaturze naukowej ciągle żywe były uprzedzenia ery wiktoriańskiej. Najnowsza analiza olbrzymiego cmentarzyska z terenu Łotwy ukazuje relacje mężczyzn, kobiet i dzieci w epoce kamienia z nowej perspektywy. Gigantyczna nekropola – wiele danych Nekropolę w Zvejnieki w północnej Łotwie badano wykopaliskowo kilkadziesiąt lat temu. Dopiero teraz, w ramach projekt prowadzonego przez dr Aimée Little z Uniwersytetu w Yorku, przeanalizowano rozmieszczenie narzędzi kamiennych w grobach. Pochówków odkryto sumie ponad 300. Wcześniejsi badacze skupiali się na innych, bardziej spektakularnych zabytkach, takich jak zawieszki z zębów dzikich zwierząt, które łączy się ze sferą symboliczną. Pada mit mężczyzny łowcy? Cmentarzysko w Zvejnieki funkcjonowało parę tysięcy lat, od VIII do III tysiąclecia p.n.e. Początkowo służyło społecznościom łowiecko-zbierackim, a potem półosiadłym. Badacze epoki kamienia długo wiązali pochówki z narzędziami kamiennymi z aktywnymi mężczyznami. Mieli być to łowcy. Do głowy nie przychodziło im, że również kobiety mogły uczestniczyć w zdobywaniu zwierzyny. Tymczasem z analizy pochówków na tej wielkiej nekropolii wynika, że tego typu przedmioty posiadały w grobach też kobiety, dzieci i osoby starsze – w grobach tych dwóch ostatnich grup było najwięcej kamiennych narzędzi. Część z tych artefaktów była rytualnie zniszczona, co wykazały analizy z wykorzystaniem specjalistycznego mikroskopu. Co narzędzia mówią nam o relacjach społecznych? W ocenie badaczy obecność narzędzi kamiennych w grobach dzieci, mężczyzn i kobiet świadczy o istnieniu znacznie bardziej skomplikowanych i prawdopodobnie bardziej egalitarnych struktur społecznych niż te, które były postulowane w ramach wcześniejszych interpretacji. – Nasze odkrycia obalają stary stereotyp „mężczyzny myśliwego”, który był domin…

shutterstock1595953495-25396ae.jpg
width: 5120
height: 2880

Nekroturystyka stała się hitem. Mroczne miejsca przyciągają podróżników
type: item
date: 2025-08-02T08:45:29.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: cmentarze
subject: paryż
subject: śmierć
subject: trendy
subject: turystyka
description: Cmentarze coraz rzadziej są jedynie miejscem zadumy i modlitwy. W wielu częściach świata stają się przestrzenią odkrywania historii, spotkań z lokalną kulturą, a nawet formą miejskiej rekreacji. Nekroturystyka, choć kontrowersyjna, zyskuje na popularności.
encoded: Spis treści: Czym jest nekroturystyka i skąd jej rosnąca popularność? Nekroturystyka w Europie i USA. Jak cmentarze zmieniają swoje oblicza? Choć dla wielu podróżowanie oznacza relaks na plaży lub zdobywanie wulkanicznych szczytów, coraz większą popularność zdobywa forma turystyki znacznie bardziej osobliwa, czyli nekroturystyka. To zjawisko, które obejmuje zwiedzanie cmentarzy, opuszczonych miejsc, a także udział w tematycznych spacerach śladami zbrodni i śmierci. Co sprawia, że przestrzenie kojarzone z żałobą i ciszą stają się celem turystycznych wypraw? Czym jest nekroturystyka i skąd jej rosnąca popularność? Nekroturystyka, jako część szeroko rozumianej turystyki mrocznej (dark tourism), obejmuje zwiedzanie zabytkowych cmentarzy, krypt, katakumb oraz miejsc naznaczonych śmiercią i pamięcią historyczną. Jej rosnąca popularność odzwierciedla zmianę w podejściu do śmierci – od tabu i wyparcia ku refleksji, edukacji oraz kulturowemu zaangażowaniu. Według danych Grand View Research globalny rynek turystyki mrocznej osiągnął wartość 31,89 miliarda dolarów w 2023 roku, a do 2030 ma wzrosnąć do 38,64 miliarda dolarów. Jeszcze wyższe prognozy przedstawia Market.us, przewidując wartość rynku na poziomie 40,2 mld USD do 2033 roku. Ten dynamiczny wzrost wskazuje nie tylko na zmianę preferencji podróżniczych, ale także na rosnącą akceptację alternatywnych form spędzania wolnego czasu – również tych, które łączą przestrzeń sacrum z elementami współczesnej kultury. O tym, jak głęboko nekroturystyka zakorzeniła się we współczesnej popkulturze, świadczy niedawne zdarzenie z londyńskiego cmentarza Highgate. Media społecznościowe obiegła informacja, że na grobie Karola Marksa ktoś zostawił figurkę Labubu – popularnej w sieci postaci, która wywołuje kolejki w sklepach z zabawkami i osiąga wysokie ceny na rynku wtórnym. Choć gest ten może wydawać się nieoczywisty – szczególnie w zestawieniu z ideami, które reprezentował Karol Marks – dobrze oddaje, w jakim kierunku zmierza współczes…

Pere-Lachaise-czyli-najwiekszy-i-najslawniejszy-cmentarz-paryski-f9af733.jpg
width: 5816
height: 4056

Rewolucja wyczytana z zębów. Co się wydarzyło 3500 lat temu w Europie?
type: item
date: 2025-06-10T06:03:47.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: pradzieje
subject: węgry
description: Zdecydowanie mniej mięsa i więcej produktów pochodzenia roślinnego, a w szczególności prosa, spożywali mieszkańcy Kotliny Karpackiej od połowy II tysiąclecia p.n.e. Takie informacje naukowcy wyczytali z zębów kilkudziesięciu zmarłych.
encoded: Spis treści: Rewolucja w Kotlinie Karpackiej Skąd to wiadomo? Kluczowe wnioski naukowców Ponad 3500 lat temu w Europie działo się całkiem sporo. Zdaniem archeologów i genetyków kontynent stał się areną migracji i zmian kulturowych. Duże obszary zajmowali przedstawiciele społeczności kultury pól popielnicowych. Rewolucja w Kotlinie Karpackiej Zmiany nie ominęły również obszaru dzisiejszych Węgier. Zespół badaczy postanowił przyjrzeć się społeczności, która żyła we wschodniej części tego kraju 3500 lat temu. Szczątki tych ludzi znajdują się na cmentarzysku w Tiszafüred-Majoroshalom. Międzynarodowy zespół badawczy pod kierownictwem prof. Tamása Hajdu z Wydziału Antropologii Uniwersytetu Loránda Eötvösa oraz Claudio Cavazzutiego z Uniwersytetu Bolońskiego wykazał, że około 1500 r. p.n.e. nastąpiły radykalne zmiany w życiu ludzi. Zmienili oni sposób odżywiania się i tryb życia. Reorganizacji uległ system społeczny. Skąd to wiadomo? Kluczem do tak śmiałych stwierdzeń stały się badania bioarcheologiczne. Eksperci przeanalizowali zęby pobrane ze szczątków złożonych na stanowisku archeologicznym Tiszafüred-Majoroshalom zarówno w środkowej epoce brązu, jak i w późnej epoce brązu. Oto, jakie wykonano analizy: analiza izotopów strontu ze szkliwa zębów w celu poznania pochodzenia zmarłych. Stront jest jak odcisk palca miejsca, w którym człowiek żyje – różne miejsca na Ziemi mają nieco inne proporcje izotopów tego pierwiastka w glebie i wodzie; analiza mikropozostałości z kamienia nazębnego. Uzyskano dane z resztek jedzenia, bakterii i minerałów; analizy kolagenu z kości. Uczeni przeanalizowali izotopy (węgla i azotu), które pokazują, co ludzie jedli w ciągu ostatnich około 10 lat swojego życia. Kluczowe wnioski naukowców Eksperci uzyskali jasny obraz przemian w połowie II tysiąclecia p.n.e. w Centralnej Europie. Po pierwsze, dostrzeżono zmianę diety. Stała się uboższa, bardziej jednolita. Wprowadzono do niej proso, roślinę, która szybko rośnie i ma wysoką wartość energetyczną. D…

proso-ae52322.jpg
width: 1000
height: 667

Polscy archeolodzy odkryli ślady brutalnego konfliktu. Wśród ofiar kobiety i dzieci
type: item
date: 2025-05-23T09:19:58.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: ameryka południowa
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: konflikty
subject: peru
description: Cmentarzysko, na którym złożono 700 lat temu ponad dwadzieścia osób – mężczyzn, kobiety i dzieci – odkryte przez Polaków w Peru, jest wyjątkowe. Żaden ze zmarłych nie zginął śmiercią naturalną. Co się wydarzyło?
encoded: Spis treści: Bez litości – cmentarz świadectwem brutalności Kogo pochowano w El Curaca? El Curaca – Inkowie i późniejsza gorączka złota Znalezisko pochodzi ze stanowiska archeologicznego El Curaca w południowym Peru. Ludzie zasiedlali to górzyste miejsce o powierzchni 5–6 hektarów zapewne już 2 tys. lat temu – wówczas były to wczesne społeczności rolnicze. W okresie kolonialnym obszar ten był też miejscem eksploatacji złóż złota. Nowe odkrycie, ogłoszone niedawno przez zespół kierowany przez prof. Józefa Szykulskiego z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego, związane jest ze społecznością kultury Chuquibamba (Aruni). Badania możliwe były dzięki finansowaniu Narodowego Centrum Nauki. Bez litości – cmentarz świadectwem brutalności To znalezisko – jak przyznają sami badacze – zrobiło na nich szczególne wrażenie. W jednym z sektorów stanowiska El Curaca zlokalizowano pochówki z obstawą kamienną. W sumie naliczono szczątki 24 osób – mężczyzn, kobiet i dzieci. Wszystkich wyposażono w liczne dary grobowe. Należą do kultury Chuquibamba (Aruni), której ośrodkiem macierzystym jest obszar dorzecza Majes, znajdującego się na południe od Atico. Do badania zmarłych przystąpili antropolodzy. Nie mają wątpliwości – charakterystyczne uszkodzenia czaszek i klatek piersiowych poświadczają, że ludzie ci zginęli pod wpływem fizycznego ataku. Do ich uśmiercenia użyto m.in. maczug. Do ataku doszło zapewne w połowie XIV wieku, na co wskazują wyniki analiz radiowęglowych. Kogo pochowano w El Curaca? – Nie można wykluczyć, że byli to najeźdźcy, a nie obrońcy. Chuquibamba nie była kulturą rodzimą, tylko ekspandowała na te tereny z północy. Szukała nowych obszarów osadniczych – wyjaśnia National Geographic Polska prof. Szykulski. W jego ocenie migracja mogła wynikać z powodu wyżu demograficznego albo długotrwałego fenomenu El Niño lub jego bardziej gwałtownej odmiany, określanej jako Super-ENSO. El Curaca – Inkowie i późniejsza gorączka złota Archeolodzy odkryli na tym stanowisku arc…

masakra-4e50565.png
width: 900
height: 600

Polski cmentarz w sercu Afryki: co odkryli badacze pod nowymi nagrobkami?
type: item
date: 2025-05-13T11:49:05.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: afryka
subject: cmentarze
subject: II wojna światowa
subject: tanzania
description: Ekspedycja naukowa do Kondoa w Tanzanii doprowadziła do niezwykłego odkrycia. Pod nowymi, przebudowanymi nagrobkami znaleziono oryginalne płyty polskich Sybiraków z lat 40. XX wieku. To ważne ustalenie dotyczące polskiego dziedzictwa na obczyźnie.
encoded: Spis treści: Jak wyglądało życie w osiedlu? Odkrycie wśród nagrobków Trudne warunki pracy Po ewakuacji z ZSRR z Armią Andersą w 1942 roku, około 20 tys. cywilów z polskich kresów trafiło do Afryki Wschodniej i Południowej, w tym do Kondoa w Tanganice (dzisiejsza Tanzania). Osiedle zamieszkiwało ok. 430 Polaków, w tym 180 dzieci. Jak wyglądało życie w osiedlu? Polacy mieszkali w glinianych blokach krytych liśćmi bananowca. Mieli do dyspozycji jadalnie, kuchnie, szkoły, świetlice, szpital, warsztaty i kościół. Działało nawet harcerstwo, chór, organizacje religijne. W centrum miejscowości znajdował się baobab, na którym do dziś widnieje wyryty napis „Polska 1943”. Po opuszczeniu osiedla przez Polaków w 1948 roku, pozostała kwatera cmentarna. W XXI wieku lokalna społeczność przeprowadziła renowację nagrobków, jednak niezgodnie z polską tradycją: powstały wysokie nagrobki przywodzące na myśl sarkofagi z czarnymi bokami. Widniały na nich błędy w inskrypcjach i niepoprawnie zapisane nazwiska. Odkrycie wśród nagrobków W 2024 roku do Tanzanii pojechała Ekspedycja z Centrum Dokumentacji Zsyłek, Wypędzeń i Przesiedleń UKEN w Krakowie pod kierownictwem prof. Huberta Chudzio. Celem było między innymi uporządkowanie cmentarza. Dlaczego ten projekt jest tak ważny? – To hołd dla 20 tys. polskich Sybiraków, którzy ocaleli w Afryce. Pozostawili po sobie nie tylko cmentarze, ale też infrastrukturę – szkoły, kościoły, studnie. Zachowanie tej pamięci ma ogromne znaczenie – na Syberii takich śladów już nie ma – mówi National Geographic Polska prof. Chudzio. Badacze stwierdzili, że nowe nagrobki na polskim cmentarzu postawiono na oryginalnych płytach z lat 40. XX wieku. Po rozebraniu jednej z konstrukcji ukazała się płyta z polskim nazwiskiem. Podobnie były w przypadku kolejnych grobów. Jak wyglądały pierwotne polskie nagrobki? Wykonano je z betonu, były to płaskie płyty z wyrytymi nazwiskami i datami. Tylko jeden miał granitową stelę z sentencją. Z czasem uległy poważnemu zniszczeniu. Mi…

kondoa-6db1492.png
width: 900
height: 600

Pierwsze w tym miejscu tak znaczące odkrycie. Cmentarzysko sprzed 3000 lat
type: item
date: 2025-04-23T11:50:18.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: odkrycia archeologiczne
subject: zjednoczone emiraty arabskie
description: W Zjednoczonych Emiratach Arabskich archeolodzy odnaleźli bardzo dużą nekropolię z epoki żelaza. To pierwsze takie cmentarzysko, jakie odkryto w tym kraju.
encoded: Spis treści: Największe cmentarzysko w Zjednoczonych Emiratach Arabskich Prawie wszystkie groby były splądrowane Brakujący element układanki Cmentarzysko dla archeologa to istna kopalnia wiedzy. Dziesiątki, a czasem i setki historii ludzkich i każda czeka na swoje odkrycie. Często w nekropoliach pochowano ludzi z różnych okresów. Przede wszystkim dlatego, że miejsca pochówku niekiedy bywały wykorzystywane przez całe stulecia, przechowując szczątki ludzi z różnych kultur i społeczności. Największe cmentarzysko w Zjednoczonych Emiratach Arabskich Niezwykłego odkrycia dokonali arabscy archeolodzy, którzy prowadzili wykopaliska w okolicy miasta Al-Ajn w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Podczas kilkumiesięcznych prac wykopaliskowych natrafili na nekropolię, która funkcjonowała ok. 3000 lat temu. Na cmentarzu zidentyfikowano ponad 100 pochówków, co oznacza, ze jest to prawdopodobnie największa nekropolia, jaką znaleziono w tym kraju. Niestety, większość grobów nie przetrwała do dziś i została splądrowana. W części jednak archeolodzy odnaleźli przeróżne dary grobowe, takie jak ceramika, biżuteria, broń i różne przedmioty osobiste, a oprócz tego oczywiście szczątki ludzkie. – Odkrycia te rzucają światło na to, jak wyglądało codzienne życie, wierzenia i rzemiosło ludzi, którzy zamieszkiwali ten region tysiące lat temu – napisali w oświadczeniu badacze. Prawie wszystkie groby były splądrowane Uczeni zwrócili w szczególności uwagę na sposób wykopania grobowców. Wiele z nich znajdowało się ok. 2 metrów pod ziemią i miało owalną komorę grobową. – Po umieszczeniu ciała i darów grobowych, wejście było zabudowywane cegłą suszoną lub kamieniami, a cały szyb był zasypywany. To utrudniało „wykrycie” takiego grobu – wyjaśniają naukowcy. Dodają, że to wyjaśnia, dlaczego do tej pory cmentarzysko to pozostawało nieznane, a więc pochówki musiały zostać splądrowane w czasach, gdy rabusie wiedzieli o istnieniu nekropolii. – Pomimo grabieży, przetrwały fragmenty złotej biżuterii, co wskazuj…

nekropolia-zea-5cceae6.jpg
width: 800
height: 450

W Egipcie odkryto grób księcia sprzed 4,5 tysiąca lat. Wtedy wznoszono piramidy
type: item
date: 2025-04-22T11:58:49.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: cmentarze
subject: egipt
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
description: Obok najstarszej piramidy świata w egipskiej Sakkarze archeolodzy odkryli monumentalny grobowiec księcia Waser-If-Re. Wielmoża ten żył w czasach, w których wznoszono piramidy. Uwagę archeologów przykuły ślepe wrota.
encoded: Spis treści: Grobowiec księcia w cieniu piramid Ślepe wrota pełne informacji Grobowiec z recyklingu Znaleziska dokonał słynny egipski archeolog i były szef Egipskiej Służby Starożytności, dr Zahi Hawass. Jak podkreślono w komunikacie, odkrycia dokonała misja archeologiczna składająca się wyłącznie z Egipcjan. Grobowiec księcia w cieniu piramid Odkryty grobowiec należy do księcia Waser-If-Re, czyli jednej z ważniejszych osób w państwie. Był on synem faraona Userkafa, założyciela V dynastii. Żył zatem około 4,5 tysiąca lat temu. Egipski Minister Turystyki i Starożytności, Sherif Fathy określił odkrycie jako „kamień milowy w odkrywaniu nowych warstw bogatej i starożytnej historii Egiptu”. Znaleziska dokonano w Sakkarze. Jest to bardzo bogata w znaleziska archeologiczne nekropola faraońska. To tutaj znajduje się pierwsza egipska piramida wzniesiona dla Dżosera. Jej pomysłodawcą był genialny architekt, Imhotep. Ślepe wrota pełne informacji Archeolodzy zwrócili uwagę na jeden ze znalezionych elementów architektonicznych. Są to tzw. ślepe wrota, czyli stela umieszczona w grobowcach egipskich lub kaplicach. To na ślepych wrotach znajdowały się imiona i tytuły zmarłego. Dzięki nim właściciel grobowca mógł w magiczny sposób przemieszczać się do świata żywych i „odbierać” złożone dary grobowe. Ślepe wrota w grobowcu Waser-If-Re były wykonane z różowego granitu, a zatem bardzo cenionego surowca, uważanego wręcz za królewski. Wrota mają 4,5 wysokości i ponad metr szerokości. Z inskrypcji wynika, że zmarły pełnił wiele funkcji. Był nie tylko synem króla, ale też gubernatorem jednego z regionów Egiptu, sędzią, kapłanem, królewskim skrybą, ale też wezyrem. To tytuł, który jest porównywany z funkcją dzisiejszego premiera. Grobowiec z recyklingu Co ciekawe, w grobowcu wielmoży znaleziono też posągi ukazujące faraona Dżosera, władcę III dynastii. Do grobowca Waser-If-Re trafiły zapewne w Okresie Późnym, czyli po VIII wieku p.n.e. To nie jedyna ingerencja z późniejszych czasów. Zdaniem…

sakkara-62226db.jpg
width: 1000
height: 667

W Gdyni odkryto starożytne kurhany. Mają nawet 3 tys. lat
type: item
date: 2025-04-22T09:51:46.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: gdynia
subject: odkrycia archeologiczne
description: Kurhany, w których znajdowało się kilka grobów odkryli archeolodzy w czasie badań poprzedzających budowę obwodnicy Witomina w Gdyni. Jedna z urn jest niezwykła – znajduje się na niej wizerunek twarzy.
encoded: Spis treści: Obwodnica Gdyni pełna skarbów Urna z twarzą Archeolodzy coraz częściej prowadzą wykopaliska w Polsce w czasie wielkich inwestycji. Są to tak zwane badania ratownicze, gdyż okazuje się, że autostrady czy drogi szybkiego ruchu będą przebiegać tam, gdzie znajdują się stanowiska archeologiczne. Tak też było w tym przypadku. Obwodnica Gdyni pełna skarbów Drogowcy pracują ramię w ramię z archeologami przy budowie obwodnicy Witomina w Gdyni. W czasie inwestycji natknęli się na relikty sprzed tysiącleci. Wygląda na to, że natrafiono na nekropolę. Pierwszy z przebadanych kurhanów wykonano z ziemi i kamieni. W środku były dwa pochówki. W pierwszym przypadku spalonego zmarłego w popielnicy ceramicznej umieszczono w kamiennej skrzyni. Nad nim znajdowało się pochówek ciałopalny z resztkami stosu pogrzebowego. – Takie dokładanie pochówków do istniejących kurhanów nie jest niczym niezwykłym, było dość częstym zjawiskiem na cmentarzyskach kurhanowych. Funkcjonowały one często przez setki lat i różne kultury archeologiczne, więc różni ludzie wykorzystywali te miejsca, ponieważ związane były one ze strefą sacrum – mówi kierownik badań archeologicznych, Maciej Stromski. Urna z twarzą W drugim kurhanie nie udało się znaleźć pochówków. Ale na jego obrzeżach znajdowały się groby skrzynkowe. W jednym była zniszczona popielnica, ale w drugim dokonano niezwykłego znaleziska. Były tam cztery ceramiczne urny, w tym jedna tzw. urna twarzowa. Na powierzchni brzuśca widoczny jest plastyczny wizerunek twarzy człowieka. Ta popielnica jest charakterystyczna dla kultury pomorskiej. Dodatkowo obok tych popielnic, znajdowały się małe naczynia tzw. przystawki, czyli dary grobowe. Teraz archeolodzy rozpoczęli wykopaliska w obrębie trzeciego kurhanu. Wszystkie znaleziska odkryte na starożytnej nekropolii pochodzą z X–VI wieku p.n.e. Jednak na terenie inwestycji budowy obwodnicy Witomina badaniami archeologicznymi objęte zostaną także pozostałości z czasów II wojny światowej. Wśród nich są mi…

kurhan-549e5ce.png
width: 900
height: 600

Polscy archeolodzy na tropie starożytnego cmentarzyska. Oto dlaczego jest wyjątkowe
type: item
date: 2025-01-28T11:20:48.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: armenia
subject: cmentarze
subject: cywilizacja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytność
description: W starożytnym mieście Argisztihinili polsko-armeński zespół archeologów zlokalizował ruiny po rezydencjach miejskiej elity sprzed ponad 2500 lat oraz nietypowe cmentarzysko. Był to kluczowy ośrodek królestwa Urartu, które istniało w granicach dzisiejszej Turcji, Armenii i Iranu.
encoded: Spis treści: Monumentalne budowle starożytnego miasta Cmentarzysko. Archeolodzy nie byli tutaj pierwsi Królestwo Urartu w Armenii Argisztihinili – miasto badane przez archeologów w Armenii – powstało w VIII wieku p.n.e. Jego założycielem był zapewne król Urartu – Argiszti I. Królestwo Urartu, między IX a VII wiekiem p.n.e., było jedną z największych potęg wschodniej Anatolii i Kaukazu Południowego. Monumentalne budowle starożytnego miasta W Argisztihinili wspólne badania rozpoczęli dr Mateusz Iskra z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW i Hasmik Simonyan – archeolog z Instytutu Archeologii i Etnografii Narodowej Akademii Nauk Republiki Armenii. Jednym z ciekawszych odkryć było zlokalizowanie dwóch obszernych konstrukcji. – Na podstawie pozostałości murów widocznych na powierzchni oraz rezultatów pilotażowych badań geofizycznych możemy wstępnie zakładać, że były to dwie budowle o dużej powierzchni sięgającej nawet 400 m kwadratowych – przekazał National Geographic Polska szef badań, dr Mateusz Iskra. Zapewne są to ruiny rezydencji, gdyż ich rozplanowanie jest podobne do rezydencji należących do miejskiej elity, odkrytych w zachodniej części stanowiska w latach 60-tych XX wieku. – Możemy więc przypuszczać, że również te domy zamieszkiwali ludzie stojący wysoko w hierarchii społeczeństwa urartyjskiego. Na tę chwilę nie jesteśmy w stanie określić, czym mogli zajmować się mieszkańcy domów – dodał dr Iskra. Archeolog wyraził nadzieję, że odpowiedzi na te pytania przyniosą wykopaliska zaplanowane na kolejne lata. Domostwa pochodzą z VI wieku p.n.e. – wynika ze wstępnych analiz. Cmentarzysko. Archeolodzy nie byli tutaj pierwsi Nieoczekiwanym znaleziskiem dla naukowców było cmentarzysko, znajdujące się w pobliżu dzielnicy mieszkalnej. – Cmentarzysko jedynie zidentyfikowaliśmy, a nie odkryliśmy. Wcześniej zrobili to za nas detektoryści – zastrzega dr Iskra, wskazując na nielegalne działania „odkrywców skarbów” w obrębie tego stanowiska archeologicznego. Poza tym miejsce …

Nietypowe-cmentarzysko-w-starozytnym-miescie.-Polscy-archeolodzy-na-tropie-dcdec99.png
width: 1200
height: 630

Archeolodzy odkryli w Anglii wielki artefakt. Waży tyle, co dorosły niedźwiedź polarny
type: item
date: 2025-01-08T15:02:16.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pogrzeb
subject: starożytność
subject: wielka brytania
description: Wielką kamienną trumnę sprzed ponad 1500 lat odkryli archeolodzy w Anglii. Waży 750 kg, czyli tyle, ile osiągają niedźwiedzie polarne. Zagadkę stanowi, kogo pochowano w środku. Ciało zatopiono w płynnym gipsie.
encoded: Spis treści: Niewielki, ale intrygujący. Rzymski cmentarz z kamienną trumną Zagadkowa kamienna trumna. Ciało zatopione w gipsie Wyposażenie trumny i pozostałe pochówki. Co udało się znaleźć? Archeolodzy bardzo często uczestniczą w badaniach poprzedzających wielkie inwestycje drogowe. Tak też było w tym przypadku. W czasie poszerzenia autostrady A47 w okolicy Peterborough w Anglii badacze przeszłości natknęli się na niezwykły starożytny cmentarz. Niewielki, ale intrygujący. Rzymski cmentarz z kamienną trumną Trumnę znaleziono na cmentarzysku położonym tuż przy starożytnej rzymskiej drodze. To, co niegdyś było rzymskim traktem, obecnie stanowi część autostrady łączącej Wansford i Sutton. Antyczna nekropola była niewielka, ale odgrodzona rowem granicznym. Za nim było kilka kolejnych pochówków. Wewnątrz badacze z Headland Archeology odkryli czternaście pochówków skupionych właśnie wokół wielkiej kamiennej trumny. Historię tej nekropolii przedstawia jeden z najnowszych odcinków serialu „Digging for Britain” w BBC2, którego narratorką jest prof. Alice Roberts. Zagadkowa kamienna trumna i ciało zatopione w gipsie Trumnę wykonano z jednego kawałka wapienia. Jak podano w komunikacie prasowym, waży około 750 kg, czyli tyle, ile dorosły niedźwiedź polarny. Okazało się, że trumna nie była pusta, mimo że od pogrzebu minęło ponad 1500 lat. Archeolodzy dostrzegli w jej wnętrzu zaschniętą masę gipsową, w której zatopiono zmarłego lub zmarłą. Taka praktyka znana jest z innych cmentarzysk bogatych Rzymian. W ten sposób powstawał odlew umarłego zachowujący nawet zarys jego sylwetki i odzieży oraz przedmiotów złożonych wraz z nim na ostatnią drogę. Badacze liczyli na odkrycie w gipsie przedmiotów wykonanych z materiałów organicznych, które rzadko zachowują się z czasów starożytnych. Pochówki zatopione w gipsie są rzadko spotykane na obszarach wiejskich rzymskiej Brytanii. Z reguły są znajdowane w ważnych ośrodkach miejskich. Na przykład z Yorku znanych jest blisko 50 takich trumien. Zm…

trumna-443cfb4.png
width: 1248
height: 780

W Warszawie spoczywają średniowieczni biskupi z Nubii. Tajemnica „grobu kapłańskiego”
type: item
date: 2024-12-06T09:53:36.000Z
creator: Marek Teler
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: grobowce
subject: warszawa
description: Założony pod koniec XIX wieku cmentarz Bródnowski jest zapewne ostatnim miejscem, które przychodzi nam do głowy, gdy myślimy o grobach średniowiecznych biskupów. Okazuje się jednak, że to właśnie tutaj spoczywają szczątki duchownych z odległego Sudanu.
encoded: Spis treści: Grób kapłański Szczątki nubijskich biskupów Kości w muzealnym magazynie Pogrzeb średniowiecznych duchownych Na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie w kwaterze 10A, w pobliżu drewnianego kościoła św. Wincentego à Paulo i grobu słynnego piosenkarza Mieczysława Fogga, znajduje się niepozorna współczesna mogiła oznaczona wyłącznie napisem: „Grób kapłański”. Zapewne niejedna osoba odwiedzająca nekropolię zastanawiała się, kim byli kapłani, którzy znaleźli miejsce wiecznego spoczynku w tym anonimowym grobie. Grób kapłański Choć cmentarz Bródnowski powstał dopiero w 1884 r., spoczywają w nim biskupi z VIII, IX i X wieku. Do tego jeszcze pochodzący z dawnego królestwa Nubii, obejmującego tereny dzisiejszego południowego Egiptu i północnego Sudanu. Historia przewiezienia kapłańskich szczątków do Polski i okoliczności, w jakich doszło do ich pogrzebu na warszawskiej nekropolii, stanowią zaś materiał na pełną zwrotów akcji produkcję filmową. Opowieść o pochówku nubijskich biskupów na cmentarzu Bródnowskim ma bezpośredni związek z pracami archeologicznymi pod kierunkiem prof. Kazimierza Michałowskiego, które odbywały się w Faras w latach 1961–1964. Znajdująca się w północnym Sudanie miejscowość nosiła w czasach starożytnych i średniowiecznych nazwę Pachoras i należała do królestwa Makurii, czyli jednego z trzech królestw Nubii. Na miejscu ekipa prof. Michałowskiego natrafiła na ruiny średniowiecznej katedry biskupów Pachoras. Znajdowało się w niej ponad 150 malowideł wykonanych farbą temperową na suchym tynku mułowym, potocznie nazywanych „freskami z Faras”, a także m.in. epitafia biskupie i malowane naczynia ceramiczne. Celem ekspedycji było uratowanie tych zabytków przed zalaniem wodami Nilu (trwała wówczas budowa Wysokiej Tamy Asuańskiej), co zresztą nastąpiło krótko po wyjeździe archeologów. Znaczną część cennych znalezisk z Faras można dziś podziwiać w Galerii Faras im. Profesora Kazimierza Michałowskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie. Pozostałe zaś zasiliły kol…

GrobkaplanskiszczatkibiskupowzFarasCmentarzBrodnowski-eb299b1.jpg
width: 4928
height: 3264

Tak wyglądała kobieta pochowana 400 lat temu z sierpem na szyi. Spektakularna rekonstrukcja
type: item
date: 2024-11-07T14:20:02.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: cmentarze
subject: grób
subject: grobowce
subject: kobiety
subject: kości
subject: Kujawsko-Pomorskie
subject: odkrycia archeologiczne
subject: wampiry
description: Zmarła w wieku zaledwie 18–20 lat. W XVII wieku pochowano ją z sierpem na szyi na cmentarzu w rejonie dzisiejszego Pnia w woj. kujawsko-pomorskim. Światowej sławy ekspert odtworzył realistyczny wizerunek kobiety.
encoded: Spis treści: Tak wyglądała „wampirka” Zosia Dlaczego kobietę pochowano w tak dziwny sposób? Pień – czy czeka nas więcej zagadek? W 2022 r. naukowcy odkryli w Pniu parę grobów, ale jeden zwrócił ich szczególną uwagę. Był to pochówek kobiety. Na jej szyi znajdował się żelazny sierp. Z kolei na palcu lewej stopy zamknięto trójkątną kłódkę. Znalezisko wzbudziło wielkie zainteresowanie w kraju i za granicą. Z tego powodu badacze postanowili odtworzyć jej realistyczny wizerunek. Właśnie zaprezentowali wynik. Tak wyglądała „wampirka” Zosia Do udziału w projekcie zaproszono znanego szwedzkiego rekonstruktora i jednocześnie archeologa, Oscara Nilssona. To on wykonał popiersie zmarłej, która archeolodzy nazywają Zosia. Dlaczego takie imię? Jak wyjaśniła National Geographic Polska Magdalena Zagrodzka z Toruńskiego Stowarzyszenia Edukacyjnego „Ewolucja”, reprezentująca zespół badaczy, tak ją określił jeden z pracowników zatrudnionych w czasie wykopalisk i takie miano już przylgnęło do zmarłej. Popiersie ukazuje młodą kobietę z jasnymi oczami i ciemnymi blond włosami. Na głowie ma jedwabny czepek – pozostałości po nim znaleźli w czasie wykopalisk archeolodzy. Oznacza to, że mogła pochodzić z zamożnej rodziny. Ciało kobiety ułożono na poduszce w staranny sposób. Eksperci zauważają, że zmarła nie była skazana za rzekome czary – ciała takich osób traktowano w inny sposób. Dlatego interpretacja tego pochówku jest dla badaczy zagadką. Wykonane rekonstrukcji wizerunku zmarłej było wieloetapowe. Pierwszym krokiem w rekonstrukcji były badania antropologiczne szkieletu wykonane przez dr Alicję Drozd-Lipińską z Muzeum we Włocławku. Kolejno przystąpiono do zrobienia tomografii i skanu czaszki zmarłej. Dr Łukasz Czyżewski z Instytutu Archeologii UMK w Toruniu przygotował pliki 3D, z których wykonano wydruk czaszki w trójwymiarze w skali 1:1. Potem do pracy przystąpił Nilsson. Artysta doklejał do wydruku kołki o różnej długości, które odzwierciedlają grubość ciała w anatomicznych punktach tw…

wampirka-d082d59.png
width: 1200
height: 630

W Szwecji odnaleziono ogromny cmentarz wikingów. W przeszłości został całkowicie zniszczony
type: item
date: 2024-10-30T16:50:45.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: odkrycia archeologiczne
subject: średniowiecze
subject: szwecja
subject: wikingowie
description: Archeolodzy z Narodowego Muzeum Historycznego Szwecji dokonali zaskakującego odkrycia. Znaleźli pozostałości cmentarzyska wikingów, o którego istnieniu nikt nie wiedział.
encoded: Spis treści: Olbrzymi cmentarz wikingów Kurhan przypominający olbrzymi statek Enigmatyczna wioska w pobliżu cmentarzyska Archeolodzy dokonali właśnie kolejnego odkrycia, które rzuca światło na historię i kulturę wikingów. W niewielkiej wsi Tvååker w południowo-zachodniej Szwecji prowadzone były wykopaliska ratunkowe, które poprzedzają rozbudowę lokalnej infrastruktury drogowej. Naukowcy mieli podejrzenia, że w tym miejscu mogła znajdować się osada z epoki kamienia. Po kilku miesiącach prac odnaleziono jedynie kilka śladów z tego okresu, ale trafili również na coś znacznie większego. Olbrzymi cmentarz wikingów Początkowo badacze odnaleźli 5 grobów, ale wszystkie były bardzo zniszczone. Udało im się jednak ustalić, że były to pochówki ciałopalne, a analiza wykazała, że złożono w nich zarówno ludzi, jak i zwierzęta. Szybko się okazało, że jest to część większej nekropolii, która może mieć ponad 1200 lat. Każdy kolejny grób wykazywał podobny schemat pogrzebowy. Naukowcy stwierdzili, że jest to zatem cmentarz, na którym grzebano wikingów. Badacze zidentyfikowali w sumie 139 grobów. Co ciekawe, uczeni uważają, że wykopali dopiero niewielki fragment tego cmentarza. – To zaledwie sześć procent całej nekropolii – mówi Petra Nordin, archeolog i kierownik wykopalisk. W trakcie badań autorzy odkrycia doszli do interesujących wniosków. Według nich, miejsce pochówku wikingów zostało wybrane nie przez przypadek. Był to punkt położony w strategicznym miejscu, na przecięciu dwóch ważnych szlaków transportowych. Kurhan przypominający olbrzymi statek – Problem polega na tym, że ziemia tutaj została niemal całkowicie zaorana i wyrównana. Oznacza to, że musieliśmy interpretować wszystko na podstawie mocno zniszczonych pozostałości. Na szczęście udało się ustalić, gdzie znajdowały się stosy kremacyjne – mówi Nordin. Na podstawie wszelkich śladów i artefaktów znalezionych wśród grobów archeologom udało się ustalić coś jeszcze. Na terenie nekropolii prawdopodobnie złożono ciała wikingów, k…

cmntarz-wikingow-2c151d6.jpg
width: 650
height: 366

Grób Chopina nie znajduje się w Polsce. Trudno przejść obok niego obojętnie
type: item
date: 2024-10-30T14:02:16.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: cmentarze
subject: fryderyk chopin
subject: paryż
description: Mimo że od śmierci wybitnego kompozytora minęło już 175 lat, pamięć o nim, jak i o jego twórczości, jest wciąż żywa. Świadczą o tym liczne znicze i kwiaty złożone w miejscu pochówku wirtuoza fortepianu. Jak dziś wygląda grób Chopina?
encoded: W tym artykule: Kiedy i gdzie zmarł Fryderyk Chopin? Tak dziś wygląda grób Chopina Serce Chopina Pomniki Chopina za granicą Początek listopada to szczególny czas w roku, kiedy odwiedzamy groby naszych bliskich, by w ten sposób uczcić ich pamięć i oddać się modlitwie. W tym wyjątkowym okresie warto wspomnieć także tych, którzy na trwałe zapisali się na kartach historii Polski. Tak jak Fryderyk Chopin, jeden z najwybitniejszych pianistów i kompozytorów wszech czasów. Kiedy i gdzie zmarł Fryderyk Chopin? Fryderyk Chopin w 1830 roku opuścił Polskę i na stałe osiedlił się w Paryżu, który uchodził wówczas za artystyczną stolicę świata. To właśnie tutaj, w mieszkaniu przy placu Vendôme 12, kompozytor spędził ostatnie dni swojego życia. „Poeta fortepianu” odszedł 17 października 1849 r., w otoczeniu najbliższych. Powodem śmierci artysty było najprawdopodobniej gruźlicze zapalenie osierdzia, co potwierdziły przeprowadzone przed kilkoma laty badania polskich naukowców. Nie brakuje jednak głosów, że Chopin cierpiał na więcej niż jedną chorobę przewlekłą. Mowa o mukowiscydozie, na którą wskazywać mają zaobserwowane zmiany w stawach i funkcjonowaniu jelit kompozytora. Tak dziś wygląda grób Chopina Uroczystości pogrzebowe Fryderyka Chopina odbyły się 30 października 1849 r. Ciało kompozytora zostało pochowane na największym i zarazem najsłynniejszym cmentarzu Paryża, Père-Lachaise. Grób wraz z pomnikiem nagrobnym autorstwa Auguste'a Clésingera odsłonięto w pierwszą rocznicę śmierci kompozytora. Posąg upamiętniający twórczość i międzynarodowy dorobek artysty przedstawia grecką muzę Euterpe, symbolicznie pochyloną nad złamaną lirą. Rzeźba wyraża nie tylko głęboki żal i smutek, ale także podziw i szacunek dla twórczości Chopina. Poza tym na nagrobku można znaleźć także trzy napisy: „Fryderykowi Chopinowi, jego przyjaciele” (ściana frontowa), „Fryderyk Chopin, urodzony w Polsce, w Żelazowej Woli pod Warszawą” (prawa ściana boczna) oraz „Syn emigranta francuskiego ożenionego z panią K…

NG-wystawki-Facebook-50e4321.png
width: 1200
height: 630

To największe cmentarzysko, jakie odkryto w regionie graniczącym z Polską. Pochodzi z epoki brązu
type: item
date: 2024-10-23T06:56:04.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: czechy
subject: odkrycia archeologiczne
subject: prehistoria
description: Czescy archeolodzy odnaleźli olbrzymie cmentarzysko w pobliżu morawskiego Ołomuńca. Odkryto tam co najmniej 130 grobów z kultury Nitra, która pochodziła z miasta znajdującego się na terenie dzisiejszej Słowacji.
encoded: Spis treści: Duże cmentarzysko na Morawach Tajemnicza kultura ze słowackiej Nitry Nekropolia była wykorzystywana przez kilka tysięcy lat Na północ od czeskiego miasta Ołomuniec w ciągu ostatnich kilku miesięcy odbywały się wykopaliska ratunkowe. Archeolodzy badali teren, na którym wkrótce zostanie wybudowana nowa autostrada D35. Jak zwykle w takich sytuacjach niepozorna, rutynowa i poniekąd wymuszona okazja do badań archeologicznych przyniosła zaskakujące efekty. Naukowcy odnaleźli bowiem największe cmentarzysko na Morawach, należące do mało znanej kultury pochodzącej ze słowackiego miasta Nitra. Duże cmentarzysko na Morawach Datowanie wykazało, że nekropolia pochodzi z okresu 2100–1800 lat p.n.e. Łącznie zidentyfikowano tam 130 grobów. – Dzięki analizom laboratoryjnym możemy odtworzyć wygląd fizyczny ówczesnych mieszkańców, ich stan zdrowia, nawyki żywieniowe, powiązania genetyczne, a nawet strategie migracyjne — poinformowała w oświadczeniu Vendula Vránová, kierowniczka wykopalisk. Wśród szczątków znajdowały się najróżniejsze dary grobowe. To między innymi miedziane ozdoby, paciorki wykonane ze zwierzęcych kości, kamienne groty strzał czy metalowe pierścienie. Naukowcy uważają, że dochodziło do ingerencji w pochówki już po pogrzebaniu ciała, co może sugerować, że niektóre rytuały były odprawiane długo po śmierci niektórych osób – To jedno z największych miejsc pochówku z tego okresu znalezionych w naszym kraju. W tamtym czasie ludzie byli zazwyczaj chowani w pozycji kucającej na boku, ale ku naszemu zaskoczeniu, odkryliśmy również ciała w innych pozycjach. Niektóre kości zostały celowo przestawione, prawdopodobnie jako część rytuału przejścia, który pozwalał zmarłym przejść ze świata żywych do świata umarłych, co jest bardzo unikatowym znaleziskiem – mówi Vránová. Tajemnicza kultura ze słowackiej Nitry Co ciekawe, badanie wykazało, że istniały duże różnice w sposobie pochówku mężczyzn i kobiet. Mężczyzn najczęściej grzebano z kłami dzika i narzędziami myśliwskimi,…

DJI0089-3190376.jpg
width: 2016
height: 1512

Harcerze znaleźli urny sprzed kilku tysięcy lat. To efekt kopania otworu pod maszt
type: item
date: 2024-10-16T11:41:41.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
subject: województwo lubuskie
description: Urny ceramiczne, w których kilka tysięcy lat temu złożono prochy ludzi, odkryli przypadkowo harcerze w Zielonej Górze. Wszystko wskazuje na to, że znaleźli nieznane dotychczas cmentarzysko kurhanowe społeczności kultury łużyckiej.
encoded: Spis treści: Kopanie otworu pod maszt = wspaniałe odkrycie Co odkryli harcerze w Zielonej Górze? Kultura łużycka – nie tylko kurhany, ale też Biskupin Lasy są w dużej mierze dla archeologów terenem nierozpoznanym. Najłatwiej jest namierzyć stanowiska archeologiczne na polach uprawnych. W czasie standardowych rekonesansów terenowych archeolodzy poszukują na powierzchni skorup ceramicznych lub narzędzi krzemiennych. Lasy są pod tym względem trudniejsze do badania, bo leśna ściółka skutecznie zasłania zabytki. W ostatnim czasie pomocne w tym trudnym terenie są metody teledetekcyjne, takie jak lotnicze skanowanie laserowe (LiDAR). A czasem pomaga szczęście i przypadek. Tak też było w tej sytuacji. Kopanie otworu pod maszt = wspaniałe odkrycie We wrześniu grupa zuchów z Zielonogórskiego Obwodu Związku Harcerstwa Rzeczpospolitej w trakcie zbiórki w lesie w Zielonej Górze-Łężycy dokonała przypadkowego odkrycia starych naczyń ceramicznych. Młodzież natknęła się na nie w czasie kopania dołu pod maszt. Podharcmistrz Jarosław Zasacki poinformował o tym Lubuskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (LWKZ). Archeolodzy udali się niezwłocznie w teren. „W trakcie przeprowadzonej wizji lokalnej zidentyfikowano, oznaczone przez harcerzy, miejsce odkrycia zabytków, a także ustalono, że natrafiono na nieznane dotychczas cmentarzysko kurhanowe społeczności kultury łużyckiej” – czytamy w relacji konserwatora zabytków w mediach społecznościowych. Urzędnicy chwalą reakcję harcerzy. „Warto zauważyć, że postawa zuchów, którzy dokonali odkrycia zabytków archeologicznych, zasługuje na szczególną pochwałę. Przerwali pracę, dzięki czemu nie uszkodzono pozostałej w ziemi części grobu, a znajdujące się w wykopie naczynia zostały zabezpieczone przed dalszym zniszczeniem. Ochrona zabytków, a więc dbanie o dziedzictwo kulturowe, które łączy nasze pokolenie z przeszłością, jest działaniem patriotycznym, bliskim wartościom harcerskim” – czytamy na fanpage’u LWKZ. Takie postawy bywają nagradzane przez…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/10/46151609410553971763795728141622896064688856n-f81bbb6.jpg
width: 2048
height: 1365

Archeolodzy odkryli megalityczną nekropolię kobiet w Hiszpanii. W identyfikacji pomogła analiza DNA
type: item
date: 2024-09-26T10:30:40.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: hiszpania
subject: odkrycia archeologiczne
description: W wielkich megalitycznych dolmenach na cmentarzysku sprzed kilku tysięcy lat pochowano głównie kobiety. Może to oznaczać ich kluczową rolę w pradziejowych społecznościach Półwyspu Iberyjskiego.
encoded: Spis treści: Ważni ludzie w monumentalnych grobowcach Pełna dominacja kobiet Kobiety u sterów władzy? Megality, czyli konstrukcje wykonane z dużych głazów, powstawały w Europie na przestrzeni kilku tysiącleci od około 4800 lat p.n.e. Wiele z nich pełniło funkcje świątyń lub obserwatoriów, czego przykładem jest słynne Stonehenge w Anglii. Część z budowli megalitycznych była grobowcami. Najbardziej charakterystyczny typ tych ostatnich stanowiły dolmeny. Tworzyły je głazy wkopane pionowo w ziemię nakryte płaskim blokiem skalnym. Takie budowle z reguły przysypywano ziemią, więc wyglądały jak kurhany. Badacze ogłosili właśnie wyniki analiz szczątków z nekropolii tego typu w południowej części Hiszpanii. Ważni ludzie w monumentalnych grobowcach Zbudowanie grobowca megalitycznego wymagało wielkich nakładów czasu i pracy. W ich budowę zaangażowanych było wiele osób w ramach społeczności. Zdaniem archeologów nie każdego zmarłego chowano w takich konstrukcjach. Była to raczej elita – najważniejsze osoby w danym plemieniu czy grupie. W XIX i przez długą część XX wieku archeolodzy z zasady zakładali, że w tego typu elitarnych grobowcach z reguły chowano mężczyzn, czyli liderów i wodzów. Takie wnioski wysnuwali m.in. na podstawie wyposażenia grobowego, ale też analizy kości. Ta ostatnia nie zawsze jednak jest możliwa. Szczątki często zachowują się w kiepskim stanie, więc można określać płeć tylko z pewnym prawdopodobieństwem. Teraz z pomocą przychodzą analizy DNA. Poza tym środowisko naukowego podchodzi z większą otwartością do weryfikacji dawnych przekonań i uprzedzeń, w tym tych dotyczących roli kobiet w pradziejowych społecznościach. Tak też było w przypadku analiz cmentarzyska Panoria w południowej Hiszpanii. Badacze z Uniwersytetu w Tybindze i Uniwersytetu w Granadzie opublikowali właśnie na łamach czasopisma „Scientific Reports” wyniki analiz płci zmarłych pochowanych w dolmenach. Pełna dominacja kobiet Panoria to nekropola zlokalizowana w mieście Darro w Grenadzie. Od 201…

Zrzut-ekranu-2024-09-26-115003-bf1b236.png
width: 1048
height: 700

Badanie cmentarza z epoki kamienia wykazało nietypowe praktyki. Przez wieki chowano tam głównie mężczyzn
type: item
date: 2024-09-09T09:16:24.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: epoka kamienia
subject: historia
subject: odkrycia archeologiczne
description: Francuscy naukowcy dokonali nowych badań nekropolii znajdującej się w Aven de la Boucle. To wapienna jaskinia w południowej Francji, w której odkryto szczątki ok. 75 osób sprzed 5000 lat. Analiza DNA wykazała, że większość zmarłych to mężczyźni.
encoded: Spis treści: 800 lat historii neolitycznego cmentarzyska Badacze odkryli, że chowano tam głównie mężczyzn Patrylinearny system pokrewieństwa w neolicie Starożytne – i nie tylko – cmentarzyska to istna skarbnica wiedzy dla archeologów. Analiza grobów i szczątków dostarcza informacji nie tylko o tradycjach pogrzebowych, ale często rzuca światło na znacznie szerszy kontekst kulturowy i historyczny w konkretnym regionie. Właśnie dlatego na nekropoliach tak chętnie prowadzone są wykopaliska archeologiczne, a naukowcy lubią do nich wracać. 800 lat historii neolitycznego cmentarzyska Francuscy naukowcy powrócili na jedno z cmentarzysk w południowej Francji. To Aven de la Boucle, jaskinia krasowa, która między 3600 a 2800 r. p.n.e. była używana jako miejsce pochówku. Archeolodzy zidentyfikowali tam szczątki należące do ok. 75 osób. Znaczna większość należała do dorosłych. Problem polegał na tym, że wyglądało to, jak pochówek zbiorowy, ponieważ kości były porozrzucane w jednym miejscu. Dotychczas niewielu badaczy zdecydowało się na analizę tego stanowiska. – Do chwili obecnej w niewielu badaniach analizowano potencjał starożytnego DNA w zakresie dokumentacji neolitycznych pochówków zbiorowych, a zasady wyboru pochówków w takich strukturach pozostają w dużej mierze przedmiotem dyskusji. W naszym badaniu łączymy analizę genomu 37 osób z danymi archeoantropologicznymi i datowaniem radiowęglowym – napisali autorzy na łamach czasopisma naukowego Proceedings of the Royal Society B”. Badacze odkryli, że chowano tam głównie mężczyzn Naukowcy wyjaśnili, że ich badanie miało na celu stworzenie charakterystyki zmarłych, a także ich wzajemnych relacji. – Chcieliśmy także poznać różnorodność genetyczną i dynamikę pogrzebową tej społeczności – czytamy. Wyniki analizy DNA wykazały, że 76% szczątków należało do mężczyzn. Według uczonych sugeruje to „wyraźną selekcję ze względu na płeć”. To nie wszystko. Autorzy odkryli, że większość z tych mężczyzn należała do tej samej linii genetycznej. C…

cmentarz-mezczyzn-8a75e58.jpg
width: 1200
height: 675

Przerażające znalezisko w Norwegii. Cmentarzysko dzieci sprzed 2800 lat
type: item
date: 2024-07-03T09:30:00.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: dzieci
subject: Edukacja
subject: grobowce
subject: historia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
description: Archeolodzy z Oslo dokonali niezwykłego odkrycia w południowo-wschodniej Norwegii. W tamtejszym kamieniołomie odnaleźli ślady cmentarzyska, na którym pochowano głównie dzieci. Wszystkie szczątki pochodzą z epoki kamienia.
encoded: W tym artykule: Ponad 40 grobów dzieci Cmentarzysko, które istniało ponad 400 lat Dlaczego dzieci pochowano osobno? Fredrikstad to niewielkie miasteczko w południo-wschodniej Norwegii. Znajduje się w okręgu Viken. To właśnie nieopodal znajduje się dawny kamieniołom, w którym zespół badaczy z Oslo badał starożytne osady z epoki kamienia. W 2023 roku odnaleźli pierwsze formacje kamienne, które po wielu miesiącach badań okazały się kręgami grobowymi. Ponad 40 grobów dzieci W sumie badacze zidentyfikowali tam 41 formacji. Znaleziono w nich spalone szczątki ponad 30 dzieci. Archeolodzy z Muzeum Historycznego w Oslo, którzy odpowiadali za wykopaliska podkreślają, że to nekropolia wyjątkowa na skalę europejską. Największą zagadką dla archeologów był fakt, że niemal wszystkie zmarłe dzieci pochowano pod enigmatycznymi kręgami ułożonymi z kamieni. – Gdy zaczęliśmy wykopaliska żadnego z grobów nie było widać na terenie stanowiska [archeologicznego – przyp. red.] . Jednak po usunięciu pierwszej warstwy osadów i darni odkryliśmy ponad 40 formacji kamiennych. Znajdowały się ok. 5–10 centymetrów pod powierzchnią. Formacje te były okrągłe lub owalne i miały średnicę od jednego do dwóch metrów. Kilka miało wyraźne kamienie krawędziowe i jeden większy kamień, który znajdował się w centrum – napisali archeolodzy w oświadczeniu. Cmentarzysko, które istniało ponad 400 lat Wszystkie te groby były dobrze zachowane. Archeolodzy twierdzą, że na cmentarzysku grzebano zmarłych i dokonywano rytuałów pogrzebowych prawdopodobnie przez ok. 400 lat. Z kolei analizy wykazały, że wiele z pochowanych w chwili śmierci było zaledwie niemowlętami, inne dzieci miały od trzech do sześciu lat. Większość pogrzebano między epoką brązu a epoką żelaza. Najstarszy grób miał ok. 2800 lat. W Norwegii odkryto grobowiec wikinga, a w środku jego miecz. Znajdował się w nietypowym miejscu Norweskie małżeństwo znalazło w swoim ogrodzie grobowiec wikinga. Wojownik został pochowany wraz ze swoim mieczem. Archeolodzy twi…

przerazajace-znalezisko-w-norwegii-cmentarzysko-dzieci-sprzed-2800-lat-8e4b7ad.png
width: 1536
height: 877

Wyjaśniono tajemnicę pogańskich pogrzebów na północy Europy. W rytuałach wykorzystywano konie
type: item
date: 2024-05-21T13:07:33.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: cmentarze
subject: konie
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Wolny czas
description: Konie udomowiono około 5 tys. lat temu. O tym, jak ważne były te zwierzęta dla ludzi zamieszkujących Europę, świadczą chociażby końskie pochówki na skandynawskich cmentarzach. Najnowsze odkrycie badaczy odsłania nowe szczegóły tego nietypowego obyczaju.
encoded: W tym artykule: Gdzie w Europie grzebano konie? Rytuały pogrzebowe w Europie Poganie, chrześcijanie i konie Kolejne odkrycia archeologiczne rzucają nowe światło na to, jak żyli i umierali mieszkańcy Europy. Jak wiadomo, rytuały pogrzebowe różniły się w zależności od kraju i wyznania i zmieniały w ciągu wieków. Archeolodzy ustalili na przykład, że w niektórych miejscach razem z ludźmi chowano także zwierzęta. Gdzie w Europie grzebano konie? Kilkaset lat temu na cmentarzach w Skandynawii oprócz ludzi grzebano także konie. Czasem pojedynczo, innym razem grupowo – znane są też przykłady grzebania rozczłonkowanych koni. Archeolodzy dotarli też do pochówków, w których konie złożono razem z ludźmi. Więcej o tego typu rytuałach mówią wyniki badania przeprowadzonego przez naukowców z Uniwersytetu w Cardiff. Badacze ustalili, że w średniowieczu poganie zamieszkujący obszary na północ od Morza Bałtyckiego, w tym Szwecję i Finlandię, importowali konie ze schrystianizowanych krajów. Mieli w tym nieoczywisty cel. Nieznana do tej pory przeszłość koni została odkryta na łamach czasopisma „Science Advances”. Rytuały pogrzebowe w Europie Autorzy wspomnianego badania przeanalizowali zęby koni pogrzebanych na miejscowych cmentarzach. Wykorzystali do tego analizę izotopów strontu. Było to możliwe dzięki temu, że sygnatura chemiczna gleby, wody oraz zjadanych roślin jest wchłaniana przez konie i pozostaje w szkliwie. W ten sposób badacze zdołali ustalić, skąd pochodziły zwierzęta. Wyniki sugerują, że poganie zdobywali rumaki (a przynajmniej część z nich) za morzem. Do tej pory panowało przekonanie, że konie wykorzystywane w rytuałach pogrzebowych były miejscowe. Najnowsze odkrycie wskazuje jednak, że zwierzęta importowano z zagranicy. Miały pokonywać dystanse nawet do 1500 km. Analiza genetyczna zwierzęcych szczątków wykazała coś jeszcze. Otóż okazało się, że co trzeci pochowany koń to klacz. To z kolei oznacza, że płeć nie była kluczowa przy wyborze zwierzęcia na ofiarną śmierć. – To ba…

w-poganskich-pogrzebach-na-polnocy-europy-wykorzystywano-konie-a056e6c.jpg
width: 5186
height: 3462

Niezwykłe odkrycie chińskich badaczy. 3 starożytne grobowce, które przypominały małe mieszkania
type: item
date: 2024-05-21T08:01:30.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: chiny
subject: cmentarze
subject: Edukacja
subject: grobowce
subject: starożytność
description: W chińskim mieście Rizhao archeolodzy odnaleźli 3 starożytne grobowce. Datowanie wykazało, że powstały ok. 1800 lat temu i pochodzą z czasów dynastii Han. Badacze twierdzą, że wnętrza grobowców wyglądają tak, jakby ktoś miałby w nich mieszkać…
encoded: W tym artykule: Trzy grobowce imitujące mieszkania Pochówki pochodziły z czasów dynastii Han Tylko jeden grobowiec nie był doszczętnie splądrowany Rizhao to miasto we wschodnich Chinach, w prowincji Szantung, położone tuż nad Morzem Żółtym. W ciągu ostatnich miesięcy odbywały się tam wykopaliska archeologiczne naukowców z regionalnego Instytutu Archeologii Chińskiej Akademii Nauk. Były to badania, które poprzedzały rozbudowę pobliskiego parku miejskiego. Trzy grobowce imitujące mieszkania Archeolodzy poinformowali, że ostatnie tygodnie przyniosły niezwykle odkrycie. Badaczom udało się znaleźć w sumie trzy grobowce, które miały być częścią większego cmentarzyska. Zostały oznaczone jako M1, M2 i M3. W każdym z nich znajdowały się dwie główne drewniane komory, które przedzielone były ścianą. W rogach znajdowały się również 4 dodatkowe mniejsze komory. Datowanie wykazało, że wybudowano je ok. 1800 lat temu, a więc w czasach dynastii Han. Jej rządy przypadają na lata 206 p.n.e.–220 n.e. Była to druga dynastia cesarska Chin, po dynastii Qin i przed Epoką Trzech Królestw. Jej założycielem był Liu Bang, który później – już jako cesarz – przyjął imię Gaozu. Rządy dynastii Han zostały na krótko przerwane przez dynastię Xin w latach 9–23 n.e. Niezwykłe odkrycie w Chinach. Archeolodzy odnaleźli ślady zaawansowanej kultury sprzed 45 tys. lat Międzynarodowy zespół naukowców odkrył dowody na istnienie kultury materialnej, której historia sięga nawet 45 tys. lat. Ślady odkryto w prowincji Shanxi w środkowych Chinach. Pochówki pochodziły z czasów dynastii Han Okres, gdy Chinami rządziła dynastia Han jest uważany za złoty wiek w chińskiej historii. W tym czasie nastąpił bardzo duży postęp w nauce, medycynie, kulturze i sztuce. Rządy przyniosły względną stabilność po wcześniejszej wojnie domowej. Dynastia została podzielona na Zachodnią Han (206 p.n.e.–9 n.e.) i Wschodnią Han (25–220 n.e.). Naukowcy z Chin twierdzą, że dwa grobowce (M1 i M2) zostały splądrowane, przez co pomieszczenia…

trzy-grobowce-w-chinach-e3b7fef.webp
width: 1080
height: 869

Obok piramidy Cheopsa odkryto zagadkową strukturę. Czy to wejście do grobowca?
type: item
date: 2024-05-13T09:27:21.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: cmentarze
subject: egipt
subject: grobowce
subject: piramidy
subject: starożytny egipt
subject: Wolny czas
subject: wykopaliska
description: Niedaleko piramidy Cheopsa na Płaskowyżu Giza w Egipcie naukowcy namierzyli zagadkową, L-kształtną w planie konstrukcję. Być może jest to wejście do starożytnego grobowca.
encoded: W tym artykule: Badania bez łopaty Zagadkowa struktura Co odkryli naukowcy? Chyba każdy kojarzy ikoniczny widok na trzy wielkie piramidy niedaleko Kairu. Są to grobowce faraonów Cheopsa, Chefrena i Mykerinosa wzniesione około 4500 lat temu. Mało kto jednak zdaje sobie sprawę z tego, że wkoło nich są tysiące mniejszych grobowców. Badania bez łopaty Obszar Płaskowyżu Giza jest badany przez archeologów od XIX wieku. Wcześniej, przed setkami lat przekopywali go w mało naukowy i metodyczny sposób inni śmiałkowie. Wydawać by się mogło, że teren wokół największych egipskich piramid jest świetnie przebadany. Nic bardziej mylnego. Zespół badaczy z japońskich uczelni: Higashi Nippon International University i Tohoku University oraz egipskiego National Research Institute of Astronomy and Geophysics (NRIAG) w Heluanie opublikował właśnie intrygujące wyniki badań przeprowadzonych między piramidami Cheopsa i Chefrena. Znajdują się w nowym wydaniu czasopisma naukowego „Archaeological Prospection”. To w tym miejscu, na zachód od Wielkiej Piramidy i na północ od piramidy Chefrena naukowcy przeprowadzili szeroko zakrojone badania geofizyczne. Oznacza to, że użyli technologii, która nie wymaga wbicia łopaty w ziemię lub piach, by poznać, co znajduje się pod spodem. Jest to obszar określany jako Zachodnia Nekropolia. Znajdują się tutaj dziesiątki monumentalnych grobowców należących do świty faraona Cheopsa oraz ważnych urzędników żyjących w kolejnych dziesięcioleciach. Każdy z nich chciał być pochowany jak najbliżej największej egipskiej piramidy i potężnego władcy. Jednak w jednym miejscu, wśród niezliczonych grobowców, znajdowała się, jak się wydawało, niewykorzystana przestrzeń o wymiarach 80 na 100 m. Nie była ona też do tej pory celem badań naukowców. Dlatego eksperci postanowili wykonać badania geofizyczne z wykorzystaniem georadaru (GPR) i tomografii elektrooporowej (ERT). „Obszar ten nie ma widocznych [na powierzchni – przyp. red.] struktur. Jest to w większości płaski teren z …

obok-piramidy-cheopsa-odkryto-zagadkowa-strukture-czy-to-wejscie-do-grobowca-51f4abc.jpg
width: 2128
height: 1349

Pod Neapolem odkryto wielki cmentarz z kamiennymi kręgami. Chowano tam ludzi, gdy powstał Rzym
type: item
date: 2024-05-07T11:07:34.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: grobowce
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
subject: włochy
subject: Wolny czas
description: Blisko 90 bogato wyposażonych grobów z epoki żelaza, czyli sprzed około 2800 lat, odkryto niedaleko Neapolu. Był to okres, w którym założono Rzym. Dwóch zmarłych złożono w kamiennych kręgach.
encoded: W tym artykule: Bogato wyposażone groby Kamienne kręgi Do kogo należał cmentarz? Do znalezienia wielkiej nekropolii doszło w czasie budowy elektrowni, która ma dostarczać energię elektryczną na potrzeby zmodernizowanego linii kolei dużych prędkości łączącej Neapol z Bari we Włoszech. Wielkie inwestycje to świetna okazja dla archeologów, by zbadać ślady po działalności ludzi w pradziejach. Na przykład dzięki budowie autostrad i tras szybkiego ruchu w Polsce odkryto i przebadano setki stanowisk archeologicznych. Bogato wyposażone groby Nekropolia znajduje się pobliżu miasta Amorosi, obok rzeki Volturno, około 50 km od Neapolu. W męskich grobach archeolodzy znaleźli broń. Z kolei pochówkom żeńskim towarzyszyły liczne ozdoby: bransoletki z brązu, wisiorki, fibule, przedmioty wykonane z bursztynu i obrobionych kości. W sumie na powierzchni 1,5 ha naliczono 88 grobów z VIII–VII wieku p.n.e. Wszystkie pochówki są szkieletowe. Zmarłych złożono na plecach na wznak. – Dary grobowe obejmowały również duże ilości naczyń ceramicznych o różnych kształtach, często ułożonych jedno w drugim. Zwykle układano je u stóp zmarłego w specjalnym miejscu – czytamy w komunikacie lokalnej służby starożytności. Kamienne kręgi Uwagę naukowców przykuły dwa monumentalne pochówki. Pierwotnie były to zapewne kurhany. Do naszych czasów zachowały się kamienne kręgi o średnicy 15 m, które wyznaczały zasięg kopców. W centralnej części nasypów znajdowały się pojedyncze pochówki przykryte kamienną posadzką. Kamienne kręgi i budowle megalityczne znane są bardzo wielu lokalizacji w Europie, również w Polsce. Zdaniem naukowców być może pochowano w nich liderów lokalnych społeczności. Do kogo należał cmentarz? Według archeologów pochówki te należą do osób o wysokim statusie. Świadczyć ma o tym wyposażenie w postaci cennych i prestiżowych darów grobowych. Oprócz misternie wykonanych ozdób są to też pasy i naczynia wykonane z brązu. Był to wówczas bardzo ceniony stop. Większość z odkrytych zabytków zachowała s…

pod-neapolem-odkryto-wielki-cmentarz-z-kamiennymi-kregami-chowano-tam-ludzi-gdy-powstal-rzym-76fbb1f.jpg
width: 1200
height: 800