Dwa zabytkowe pałace i ogromny park. Ta wieś jest stworzona do odpoczynku
Ostromecko to nie tylko wieś z dwoma zabytkowymi pałacami. To miejsce, w którym czas się zatrzymał między barokiem a neoklasycyzmem, a historia przeplata się z kulinarną tradycją szlacheckich rodów.
W tym artykule: Spacer w cieniu lip i barokowej historii Rodzinne dramaty ukryte za pałacowymi ścianami Ostromecko – informacje praktyczne Jeden z cudów Polski Trzydzieści sześć hektarów daje niemal nieograniczony wybór – możesz rozłożyć koc piknikowy nieopodal pałacu, skryć się za wysokimi klombami, skorzystać z cienia przy alei lipowej lub ulokować się nad oczkiem wodnym. Ogromny teren zespołu pałacowo-parkowego Ostromecko, 17 km od Bydgoszczy, kusi, by znaleźć miejsce na starannie przyciętej trawie i oddać się leniwemu wypoczynkowi. Leżąc, można spoglądać na któryś z zabytkowych budynków – Pałac Nowy oraz nieco mniejszy, Stary. A później ruszyć na ich zwiedzanie. Spacer w cieniu lip i barokowej historii Zaczynam od Starego. Barokowy budynek określany jest w materiałach informacyjnych jako „kameralny”, ale chyba tylko ze względu na sąsiedztwo dużo większego Pałacu Nowego. Trzy kondygnacje, szeroki mansardowy dach, reprezentacyjne okna i całe bogactwo kolumienek i sztukaterii – nie mam nic przeciwko takiej „kameralności”. Podchodzę do niego ubitą drogą prowadzącą między szpalerami lip, by po chwili dojść do wąskich schodów prowadzących na szczyt dawnej wiślanej skarpy, na której stoi. Rezydencję postawiła ok. 1730 r. rodzina Mostowskich, której członkowie pełnili funkcje kasztelana płockiego, a później wojewody pomorskiego. Siedzibę ulokowali w miejscu dawnych zabudowań należących do rodu Ostromeckich (to od nich miejscowość wzięła nazwę). Za Mostowskich Ostromecko zaczęło się szybko rozwijać. Dzięki bliskim związkom rodu z dworem królewskim familia w 1750 r. uzyskała od Augusta III Sasa przywilej lokacyjny na założenie pełnoprawnego miasta. Ambitne plany runęły za sprawą rozrzutnego stylu życia Pawła Mostowskiego, który zadłużył majątek. Wkrótce rodzina straciła posiadłość. To jednak jego finansowej niefrasobliwości zawdzięczamy możliwość podziwiania okazałego Pałacu Nowego. Powstał on bowiem tylko dlatego, że dobra Mostowskich, po paru zawirowaniach, trafiły do rodziny Schönbornów. Ta wkrótce, na skutek małżeństw, połączyła się z familią Alvenslebenów. To właśnie Schönbornowie zlecili znanemu pruskiemu architektowi, Karlowi S. Schinklowi, postawienie drugiego pałacu. Budowa trwała od 1832 do 1840 r. i w efekcie powstał ogromny budynek łączący neoklasycyzm ze stylem neobaroku francuskiego. Pałac Nowy pozostał w rękach rodziny aż do końca II wojny światowej. W międzyczasie członkowie familii sporo zrobili dla ogrodu. Krajobraz wokół pałaców ukształtował w dużej mierze Peter Joseph Lenné, wybitny pruski planista mający tytuł ogrodnika królewskiego. Architekt trzymał się zasady, by ogrody wkomponowywać w otaczające posiadłości tereny zielone, nadając im w ten sposób dość naturalny wygląd. Dlatego, prócz przyciętej trawy i klombów, trudno się w jego dziełach dopatrzeć większej ingerencji człowieka. Podobnie jest w Ostromecku. Lenné wykorzystał obecność starych drzew, zasadzonych jeszcze grubo przed powstaniem obu pałaców, i poprowadził pomiędzy nimi alejki, które przypominają nieco leśne dukty. W pobliżu ulokował ogród włoski, ale i on wygląda, jakby był zaledwie muśnięty ludzką ręką. Rodzinne dramaty ukryte za pałacowymi ścianami Przeniesienie się do czasów, gdy te ziemie należały do arystokratycznych rodów, najłatwiejsze okazuje się jednak w Jadalniach Pałacowych – urządzonej w Nowym Pałacu restauracji. Przysiadam przy drewnianym stole otoczony detalami z epoki. Piętro niżej, niemal pod moimi stopami, działała za czasów Schönbornów kuchnia, w której przygotowywano potrawy dla mieszkańców i gości majątku. Do minionych wieków restauracja nawiązuje nie tylko wystrojem wnętrza, ale też menu. Większość potraw skomponowana jest z lokalnych składników i bazuje na tradycyjnych przepisach zostawionych przez szlacheckie rody. W karcie nie mogło więc zabraknąć popularnej niegdyś na Kujawach i ziemi chełmińskiej zupy czerniny. Jest też sporo dań z dziczyzny (arystokracja z lubością oddawała się polowaniom) i słodkowodnych ryb – to z kolei zasługa bliskości rzek, w tym przecinającej Brdy. Czekając na posiłek, przeglądam wyłożone na półkach książki i materiały. Alvenslebenowie byli ostatnimi przed wojną właścicielami Ostromecka, a historia rodziny pokazuje, jak zagmatwane potrafią być ludzkie losy. Joachim Alvensleben ożenił się z polską hrabianką Katarzyną Bnińską. Małżeństwo wychowywało dwóch synów – starszy, Albrecht, okazał się zajadłym hitlerowcem, młodszy, Ludolf, pozostał oddanym krajowi Polakiem. Obaj wychowywali się w tym samym miejscu, byli jednak skrajnie odmiennymi osobami. Pałace w Ostromecku kryją sporo podobnych historii i po kolacji zamierzam się w nie zagłębić przy kieliszku dobrego wina. Ostromecko – informacje praktyczne Zespół Pałacowo-Parkowy w Ostromecku znajduje się w odległości 15 km od centrum Bydgoszczy, w Dolinie Dolnej Wisły; Za pokój 2-osobowy ze śniadaniem w pałacu trzeba zapłacić 300 zł; Ceny biletów 20 zł normalny, 10 zł ulgowy (dzieci do 12. roku życia i seniorzy 60 plus), 30 zł – rodzinny (2 osoby dorosłe + do 4 dzieci). Obejmują one oba pałace i wszystkie kolekcje; Wstęp do parku i ogrodów pałacowych jest bezpłatny. Jeden z cudów Polski Przypomnijmy, że Zespół Pałacowo-Parkowy w Ostromecku został nagrodzony tytułem „Cudu Polski 2024” w plebiscycie magazynu National Geographic Traveler. Łącznie o miano „nowego cudu” walczyły trzy miejsca z Kujawsko-Pomorskiego. Wśród nominowanych znalazło się także Muzeum Handlu Wiślanego w Grudziądzu oraz Interaktywne Centrum Fajansu – Skarbiec Fajansu we Włocławku. Pełna lista zwycięzców plebiscytu Cuda Polski 2024: Dolnośląskie – Twierdza Srebrna Góra; Kujawsko-Pomorskie – Pałace w Ostromecku; Lubelskie – Chełmskie Podziemia Kredowe; Lubuskie – Park Dworski w Iłowej; Łódzkie – Centralne Muzeum Włókiennictwa z Łódzkim Parkiem Kultury Miejskiej; Małopolskie – Zamek w Muszynie; Mazowieckie – Wzgórze Tumskie w Płocku; Opolskie – Fabryka Robotów w Mosznej; Podkarpackie – Zamek w Łańcucie; Podlaskie – Prawosławny skit w Odrynkach; Pomorskie – Bory Tucholskie; Śląskie – Bielsko-Biała; Świętokrzyskie – Muzeum Archeologiczne w Wiślicy; Warmińsko-Mazurskie – Lidzbark Warmiński; Wielkopolskie – Pyzdry; Zachodniopomorskie – Darłowo. Źródło: National Geographic Traveler
Ta polska kawiarnia to prawdziwe arcydzieło. Uznano ją za najpiękniejszą w Europie
Polska słynie z wielu znakomitych kawiarni, ale to właśnie ta zdobyła tytuł najpiękniejszej w Europie. I trudno się temu dziwić, bowiem wnętrza po prostu zachwycają, podobnie jak smak serwowanej na miejscu kawy.
W tym artykule: Polska kawiarnia uznana za najpiękniejszą w Europie „Woda dosłownie wylewa się do środka lokalu” Sukces goni sukces – tak w skrócie można opisać kolejne międzynarodowe nagrody i wyróżnienia dla polskich projektów przestrzeni publicznej, które zdobywają uznanie na całym świecie. Po tym, jak Dworzec Metropolitalny w Lublinie zdobył „architektonicznego Oscara”, a warszawski Park Akcji „Burza” został uznany za najlepszą przestrzeń publiczną w Europie, powody do radości zyskała także jedna z rodzimych kawiarni. Uznano ją właśnie za najpiękniejszą na Starym Kontynencie. O jakim miejscu mowa? Sprawdźcie poniżej i koniecznie zapamiętajcie adres. Polska kawiarnia uznana za najpiękniejszą w Europie W największych polskich miastach, takich jak Warszawa, Kraków czy Wrocław, aż roi się od kawiarni, a wybór tej najlepszej to nie lada wyzwanie. Aby jednak ułatwić decyzję, podpowiadamy – w poszukiwaniu najpiękniejszego lokalu należy udać się do Bydgoszczy. Od maja 2023 r. działa tam wyjątkowa klubopiekarnia „Woda”, która już zdążyła podbić serca mieszkańców i przyjezdnych swoim niepowtarzalnym klimatem. To jedno z najchętniej odwiedzanych miejsc na mapie miasta zlokalizowane jest na terenie zabytkowego kompleksu Młynów Rothera na Wyspie Młyńskiej, przy ulicy Mennica 10. Za dnia funkcjonuje jako piekarnia, oferująca świeże wypieki i aromatyczną kawę, a nocą przemienia się w tętniący życiem klub z muzyka na żywo. Projekt wnętrza lokalu powierzono wrocławskiemu studiu architektonicznemu „Znamy się”. Dzięki kreatywnemu podejściu przestrzeń dawnej kotłowni zyskała niepowtarzalny charakter. Jak się okazuje, docenili go nie tylko goście, ale także jury prestiżowego konkursu Restaurant & Bar Awards, podczas którego „Woda” zwyciężyła w kategorii „Cafe”, zyskując tym samym miano najpiękniejszej kawiarni w Europie. W finale bydgoska klubopiekarnia okazała się lepsza od lokali z Londynu (Castiglione), Stambułu (Backhaus) oraz krakowskiej Yem Cookie. „Woda dosłownie wylewa się do środka lokalu” Nazwa nagrodzonego lokalu nie jest przypadkowa. „Woda” bezpośrednio nawiązuje do jego lokalizacji na Wyspie Młyńskiej, malowniczo otoczonej ze wszystkich stron wodą i ściśle związanej z transportem wodnym zboża i produkcją mąki. – Zależało nam na tym, żeby podkreślić to znaczenie we wnętrzu. Dlatego zdecydowaliśmy się na totalny zabieg kolorystyczny. Posadzka, bar i wyposażenie w kolorze kobaltowym sprawiają, że woda dosłownie wlewa się do środka. Lokal dzieli na pół opływowy, kobaltowy bar, kierunkuje sposób poruszania się klientów. Każdy wpływa swobodnie do środka, a potem wypływa razem z nurtem. Układ i nurt nie pozwala na nagły skręt do części technologicznej, kierunek poruszania się jest naturalny tak jak naturalnie porusza się woda – przekonują architekci. Przypomnijmy, że Wyspa Młyńska razem z Młynami Rothera została wybrana na jeden z 16 nowych „Cudów Polski” w ubiegłorocznej edycji plebiscytu „Travelera”. Pokonała dwie inne propozycje z województwa kujawsko-pomorskiego – Skansen w Kłóbce oraz Olenderski Park Etnograficzny w Wielkiej Nieszawce. Warto również wspomnieć, że drugi rok z rzędu święcimy triumfy w konkursie Restaurant & Bar Awards. W 2023 r. wyróżnione zostały wnętrza warszawskiego lokalu Va Bene Cicchetti przy placu Konstytucji, zachwycające iście weneckim stylem. Źródła: znamysie.com; bydgoszczinformuje.pl; national-geographic.pl Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Sprawa mordercy z okolic Bydgoszczy wstrząsnęła całą Polską. Był wyjątkowo okrutny
Nie wystarczyło, że swoje ofiary podczas gwałtu dusił i ciął nożem. Musiał widzieć ból. Rozcinał piersi i brzuch. W amoku rozszarpywał zdarte z ofiar ubrania. Sprawa seryjnego mordercy z okolic Bydgoszczy wstrząsnęła całą Polską w latach 60 XX wieku
W tym artykule: Śpiewnik kościelny i Porterówka Polowanie na psychopatę Poszukiwania nie trwały długo Kolejne morderstwo, kolejne dowody Włosy ciemnoblond zaczesane do góry Przyznanie się do winy i druga twarz Stefana W momencie zbliżania się orgazmu zaciskał dłoń na szyi swojej ofiary, a następnie unieruchomioną ciął scyzorykiem. Zadawanie bólu podniecało go. Odczuwał przyjemność porównywalną z ejakulacją, do której w końcu nie dochodziło. Skłonności do psychopatycznych zachowań odkrył u siebie przed laty, gdy współżył z żoną. Nie zmasakrował jej, bo żal mu było dzieci. Zostałyby przecież sierotami. Gdy milicyjne samochody podjechały pod dom Stefana R., mieszkańca podbydgoskiego Osielska, po wsi rozeszły się plotki. Jego zatrzymanie było ogromnym zaskoczeniem dla okolicznych mieszkańców. Uchodził za grzecznego, spokojnego sąsiada. Nawet nie zaglądał zbyt często do kieliszka i ciężko pracował. Zdumienie przerodziło się w przerażenie, gdy okazało się, że Stefan to psychopatyczny morderca. Ta sprawa wstrząsnęła całą Polską. Śpiewnik kościelny i Porterówka 13 czerwca 1965 r. ciało pierwszej ofiary znaleziono w pobliżu ul. Smukalskiej, urokliwego zakątka Bydgoszczy, sto metrów w głąb lasu. Komenda Miejska MO w Bydgoszczy informacje o makabrycznym odkryciu otrzymała o godz. 7.30. Kobieta leżała na plecach. Kończyny dolne rozchylone. Prawą połowę głowy przykrywały resztki żółtej spódniczki. Śledczy notowali dalej: „W odległości 40 cm od prawego kolana leżał pantofel z prawej nogi. W odległości 35 cm od prawej dłoni denatki leżał drugi pantofel z lewej nogi. Tuż przy pantoflu na ziemi znajdowały się na gałązce drzewa dwa nieduże kawałki różowej halki. W odległości 13 cm od prawej dłoni leżały dalsze kawałki halki, a na ramieniu prawym – dwa ramiączka od stanika i halki. Takie same resztki odzieży z ramiączkami znajdowały się na lewym ramieniu denatki”. Wzgórek łonowy kobiety sprawca przysypał ściółką. Podobne zabrudzenia znaleziono w pochwie zmarłej. Na szyi pozostały ślady obtarć. Gardło kobiety zostało przecięte aż do kręgosłupa. W pobliżu głowy podłoże było przesiąknięte krwią na głębokość 5 cm. Przeprowadzający sekcję stwierdzili, że kolejne rany i nacięcia na piersiach oraz brzuchu psychopata zadał już po śmierci ofiary. W pobliżu znaleziono narzędzie zbrodni – scyzoryk. Aby zebrać z niego odciski, specjaliści użyli nawet fotografii pod mikroskopem, ale ślady były wyjątkowo niewyraźne. Śledczy zauważyli, że ziemia wokół ciała była niemal „przeorana” butami. Może kobieta walczyła o życie albo sprawca pastwił się nad nią w szale. Wokół leżały jej rzeczy, m.in. śpiewnik kościelny, 23 zdjęcia, 9 obrazków religijnych, 2 metryki. Na butelce porterówki, która leżała obok kobiety, milicja odkryła ślady palców. Zidentyfikowano tylko te należące do zamordowanej. Ofiarą była prostytutka. 25-letnia Zofia Ł. pochodziła z Łodzi, miała niepełnosprawne dziecko, które oddała do placówki w Chełmnie. Przerażający rytuał w neolitycznej Europie: kobiety związane i pogrzebane żywcem. Dziś tak zabija mafia Naukowcy znaleźli dwadzieścia prehistorycznych ofiar morderstwa metodą „incaprettamento”. Kiedyś składano je w ramach rytuału związanego z rolnictwem. Dziś brutalnych zabójstw tym spos... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/przerazajacy-rytual-w-neolitycznej-europie-kobiety-zostaly-wiazane-i-grzebane-zywcem-dzisiaj-tak-zabija-wloska-mafia-a419f85.jpg" width="938" height="492" alt="Przerażający rytuał w neolitycznej Europie. Kobiety zostały wiązane i grzebane żywcem. Dzisiaj tak zabija włoska mafia" title="Przerażający rytuał w neolitycznej Europie. Kobiety zostały wiązane i grzebane żywcem. Dzisiaj tak zabija włoska mafia" /> Polowanie na psychopatę Zofię najczęściej można było spotkać w okolicach bydgoskiego dworca PKP, gdzie szukała klientów. Nocowała albo u nich, albo na melinach – często balowała w towarzystwie podejrzanych typów. Przez najbliższe dni funkcjonariusze czatowali więc w okolicach dworca. Uwagę jednego z patroli zwrócił mężczyzna z podrapaną twarzą. Miał plamy krwi na ubraniu. W jego mieszkaniu znaleziono zakrwawione rzeczy. Niestety, okazało się, że to ślepy trop. Przesłuchanie koleżanki Zofii oraz kierowców obsługujących miejską linię do Smukały niewiele wniosły. Śledztwo utknęło w martwym punkcie. W tym czasie na komisariat zgłosiła się 19-letnia Natalia G. Została zgwałcona na początku sierpnia na Jachcicach, czyli nieopodal miejsca, gdzie znaleziono zamordowaną Zofię. Napastnik wykorzystał to, że 19-latka nie miała szans uciec przed nim. Nogę dziewczyny unieruchamiał ciężki gips. Uwagę milicjantów zwróciło zachowanie napastnika. Ofiarę ciął nożem, a sączącą się z ran krew zlizywał. Poranił twarz i szyję kobiety oraz pogryzł jej wargi. Zerwał bieliznę i członkiem dotykał organów płciowych. Nie zabił, bo przejeżdżający nieopodal samochodem usłyszeli krzyki dziewczyny. Ruszyli w ich stronę i spłoszyli gwałciciela. Co dziwne, sprawca pokazał dziewczynie swoje dokumenty. Na zawsze zapamiętała nazwisko gwałciciela – Ireneusz T. Poszukiwania nie trwały długo Milicjanci znaleźli go bez trudu. Palacz w Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej miał już obszerną kartotekę. Zdarzyło mu się zaatakować funkcjonariusza, innym razem po pijanemu spowodował wypadek. Był pięciokrotnie skazany przez sąd za oszustwa, wyłudzenia, aż w końcu za okaleczenie – odgryzł kobiecie nos. Idealnie pasował do profilu zwyrodnialca, który zaatakował w czerwcu. Co więcej, znał ofiarę – Zofię Ł. Usłyszał więc zarzut zabójstwa. Ireneusz konsekwentnie wypierał się zbrodni. Jego upór tylko utwierdzał milicjantów w przekonaniu, że jest winny zabójstwa prostytutki. Jednak za jakiś czas musieli zmienić zdanie, tym bardziej że opis napastnika przedstawiony przez Natalię G. niezbyt pasował do podejrzanego. W marcu 1966 r. odkryto kolejne ciało. Zwłoki 29-letniej Danuty K. leżały przykryte grubą warstwą śniegu w lesie przy ścieżce do Rynkowa, na północnych obrzeżach Bydgoszczy. Po usunięciu śniegu oczom milicjantów ukazał się makabryczny widok. Ciało było obnażone od kolan w górę. Nogi ofiary rozchylono pod kątem 45 stopni. Prawą rękę ułożono wzdłuż ciała, lewą odrzucono w bok. Ofiara miała zaciśnięte palce. Dwa metry od ciała znaleziono wgnieciony ślad obcasów. Niestety, nie na tyle wyraźny, aby mógł posłużyć do ustalenia sprawcy. Czy istnieje zbrodnia doskonała? Fascynujący świat kryminalistyki Im więcej nauki w kryminalistyce tym lepiej może ona służyć sprawiedliwości. Także to ciało zostało okaleczone: lewa pierś była rozcięta, podobnie jak brzuch, na twarzy, a nawet plecach znajdowały się rany. Przyczyną śmierci było przecięcie żył szyjnych. Lekarz stwierdził, że ofiarę również duszono. Na ściółce zastygło mnóstwo krwi. Nawet odzież kobiety była pocięta, jakby sprawcy było mało i w amoku wyżywał się na rzeczach swojej ofiary. Kolejne morderstwo, kolejne dowody I znów na miejscu zdarzenia, 10 metrów od ciała, znaleziono narzędzie zbrodni. Niestety, ślady na nożu i w tym wypadku nie pozwalały na zebranie linii papilarnych. Podczas sekcji zwłok wyszedł na jaw jeszcze jeden makabryczny fakt. Danuta K. była w ciąży. Śledczy nie mieli wątpliwości – psychopata, zabójca Zofii Ł. znów zaatakował. I niestety, wyraźnie „nakręcał się”. Znalezienie kolejnej ofiary było kwestią czasu. Na miasto padł strach. Milicjanci pod dużą presją opinii publicznej i lokalnych władz zaczęli znów analizować materiały. Ustalili, że obie kobiety na miejsce zbrodni przyszły dobrowolnie – spożywały z napastnikiem alkohol i kanapki. Doskonale wiedziały, że dojdzie do kontaktów seksualnych, bieliznę miały złożoną w torebce. Wykluczono motyw rabunkowy, obie ofiary były ubogie. Na ręce ostatniej został zegarek, jedyna cenna rzecz, jaką posiadała. Pocięcie ciał ofiar i ich rzeczy osobistych wskazywało na seksualny motyw. Włosy ciemnoblond zaczesane do góry Wyniki sekcji pozwoliły zawęzić czas dokonania przestępstwa do 12–20 godzin przed znalezieniem ciała. Milicjanci dotarli do świadków, którzy widzieli 29-latkę w towarzystwie mężczyzny. Była z nim najpierw w lokalu „Gromada” przy ul. Cieszkowskiego, a potem w restauracji „Sielanka”. Gdy z niej wyszli, skierowali się na Osiedle Leśne, gdzie jest też stacja PKP. Świadkowie określili mężczyznę ksywą „Bogacz” – chwalił się grubym plikiem banknotów. Sprawa psychopaty stała się dla bydgoskich milicjantów priorytetem. Pracował nad nią osobny zespół stworzony do rozwikłania tej ponurej zagadki. W lokalnych gazetach opublikowano zdjęcie ofiary z prośbą do czytelników o wszelkie informacje. Na podstawie opisu świadków sporządzono rysopis tajemniczego towarzysza zamordowanej. Najwięcej szczegółów dostarczył pewien 80-latek. Oto, co zapamiętał: wzrost 170 cm, budowa szczupła, wiek około 35 lat, twarz podłużna, włosy ciemnoblond, zaczesane do góry, długie, czoło średnie z lekko zarysowanymi bruzdami, brwi ciemne łukowate, średnio grube. Świadkowie zapamiętali nawet szczegóły ubioru: kurtka przepasana paskiem szerokości około 5 cm, sprzączka przy pasku metalowa, błyszcząca, okrągła, końcówka paska przeciągnięta przez sprzączkę. Dlaczego one kochają morderców i zbrodniarzy? Jest odpowiedź: hybristofilia Brutalni przestępcy, handlarze narkotykami, gwałciciele czy seryjni mordercy mają liczne wielbicielki – dowodzi historia przestępczości. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/brutalni-przestepcy-handlarze-narkotykami-gwalciciele-czy-seryjni-mordercy-maja-liczne-wielbicielki-dowodzi-historia-przestepczosci1-b43df28.jpeg" width="938" height="679" alt="Brutalni przestępcy, handlarze narkotykami, gwałciciele czy seryjni mordercy mają liczne wielbicielki – dowodzi historia przestępczości." title="Brutalni przestępcy, handlarze narkotykami, gwałciciele czy seryjni mordercy mają liczne wielbicielki – dowodzi historia przestępczości." /> Opis okazał się bardzo trafny. Milicjanci zwrócili uwagę na fakt, że zabójstwa popełniono w dniu, gdy w niektórych zakładach wypłacano pensje. Sprawdzali osoby, które otrzymywały wówczas wypłaty i dojeżdżały z okolic Bydgoszczy. Obu zbrodni dokonano w niedużej odległości od stacji na bydgoskim Rynkowie. W końcu milicjanci trafili na ślad Stefana R. Wspomniany 80-letni świadek na okazaniu jednoznacznie stwierdził, że to właśnie jego widział z Danutą K. Dwóch kolejnych świadków także go rozpoznało. Przyznanie się do winy i druga twarz Stefana 26 kwietnia 1966 r. Stefan R. przyznał się do obu morderstw. Podczas procesu wyszła druga natura spokojnego Stefana. Przyznał, że czerpał przyjemność z zadawania bólu. Potwierdziły to prostytutki, z których usług korzystał po wypłacie. Dusił je, a czasem kłuł szpilkami. Widać to było dla niego za mało. W końcu przechodzącą kobietę ugodził nożem w pośladek. Milicjanci nie dotarli do niej. A potem na drodze Stefana pojawiły się Zofia i Danuta. Wyjaśniło się też, dlaczego na miejscu zbrodni nie znaleziono odcisków palców. Od ciężkiej kowalskiej pracy Stefan R. miał zatarte linie papilarne. Jego sprawa przeszła do historii kryminalistyki. Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy 13 listopada 1967 r. skazał R. na karę śmierci. Uznano, że w momencie zbrodni był w pełni świadomy swych czynów. Ale – jak zeznał – nie mógł się powstrzymać: „Ciągnęło mnie do tego, miałem ku temu wielką chęć”. Wyrok został wykonany w 1968 roku.
Ciekawostki o Bydgoszczy. Z czego słynie największe miasto Kujawsko-Pomorskiego?
Odkryj fascynujące ciekawostki o Bydgoszczy i dowiedz się z czego słynie największe miasto, a zarazem jedna z dwóch stolic, województwa kujawsko-pomorskiego. Niektóre fakty z pewnością cię zaskoczą.
W tym artykule: Nad rzeką i w… dolinie pra-rzeki Miasto na śródleśnej polanie Bydgoski Kazimierz i bydgoska Nowa Huta Muzea alternatywne Minęły już chyba czasy, w których Bydgoszcz postrzegana była jako nieciekawa, nieposiadająca interesującej historii, a do tego do cna przesiąknięta socjalistyczną zabudową. Dziś turyści chętnie odwiedzają miasto nad Brdą. Przy czym koncentrują się niemal wyłącznie na Starym Mieście, Wyspie Młyńskiej i kilku sąsiednich uliczkach. To spory błąd, bowiem aby odkryć prawdziwy czar Bydgoszczy, należy spojrzeć na nią z nieco innej niż zwykle perspektywy. Nad rzeką i w… dolinie pra-rzeki To że przez niemal całą Bydgoszcz przepływa Brda, wiedzą chyba wszyscy. Że nieopodal jest też Kanał Bydgoski, który wespół z rzeką tworzy część międzynarodowej drogi wodnej E-70, tym samym łącząc wschodnie i zachodnie systemy dróg wodnych Europy, również. Ale to, że miasto w dużej części położone jest w pradolinie olbrzymiej rzeki, jest już raczej faktem mało znanym. W istocie wszystkie centralne osiedla, łącznie ze Starym Miastem i Śródmieściem, znajdują się w wielkim obniżeniu terenu – Pradolinie Toruńsko-Eberswaldzkiej, której zbocza to po prostu brzegi dawnego koryta pra-Wisły. Rzeki, która niegdyś (do momentu cofnięcia się lądolodu) płynęła w kierunku zachodnim. Potem (ok. 11,5 tys. lat temu) wybiła sobie na terenie dzisiejszego Fordonu nową drogę, w kierunku północnym. Po dawnym biegu pozostał jednak ślad w postaci rozciągającego się na całej długości miasta (i to z dwóch stron: na północy i południu) ciągu wzgórz. Wzgórza te nazywane są w Bydgoszczy po prostu południową (inna nazwa: Zbocze Bydgoskie) i północną skarpą. Północna to tradycyjne miejsce wypoczynku bydgoszczan. Wszak tutaj zlokalizowany jest Leśny Park Kultury i Wypoczynku (LPKiW) Myślęcinek. A nieco dalej w kierunku wschodnim tzw. Górki Fordońskie – zaplecze rekreacyjne dla dzielnicy Fordon. Na południowym skraju pradoliny powstały duże osiedla mieszkaniowe, jak np. Wyżyny i Wzgórze Wolności. Jednakże skarpy, a także sąsiadujący z nimi teren, pozostał w dużej części zalesiony, pocięty licznymi jarami i niezwykle stromy. Dzięki temu wespół z zabudową mieszkaniową tworzy niesamowity wręcz kontrast. Ten potencjał dostrzegli już w XIX w. Niemcy, którzy na Zboczu Bydgoskim utworzyli szereg eleganckich parków. Po II wojnie światowej całość zaczęła niszczeć. Jednak dziś, dzięki poczynionym w ostatnich latach rewitalizacjom, to miejsce znowu zachwyca. Co więcej, pozwala na kilkugodzinny spacer, począwszy od osiedla Kapuściska, przez Wyżyny, Park Wolności na Wzgórzu Wolności, po Aleję Górską i Wzgórze Dąbrowskiego na Szwederowie. Wszystko to „ponad Bydgoszczą”, czyli z niesamowitymi widokami na centrum miasta i inne tereny, położone w dole. Jeśli dodamy do tego piękne okoliczności przyrody i przewyższenia osiągające kilkadziesiąt metrów w pionie, możemy poczuć się niemal jak w górach! Ciekawostki o Opolu. Z czego słynie Stolica Polskiej Piosenki? Zebrane poniżej ciekawostki o Opolu pozwolą poznać miasto z zupełnie innej strony. I pewnością zaskoczą nie tylko odwiedzających, ale również mieszkańców Stolicy Polskiej Piosenki. Miasto na śródleśnej polanie Czego brakuje współczesnym miastom? Większość zapytanych o to osób odpowiedziałaby zapewne, że zieleni! Na szczęście Bydgoszcz tego problemu nie ma. Z każdej strony otoczona jest gęstymi lasami, co sprawia, że mówić można o niej jako o mieście na wielkiej, śródleśnej polanie! Na południu mamy rozległą Puszczę Bydgoską. Czyli kompleks o powierzchni 45 tys. ha, rozciągający się między Bydgoszczą i Toruniem. Tutejsze szlaki pieszo-rowerowe cieszą się wielką popularnością z uwagi na fakt, iż cały kompleks jest silnie pofałdowany. To tak naprawdę wielka, porośnięta lasem wydma śródlądowa, której najwyższe wzniesienia mają ponad 100 metrów. Najwyższy szczyt to Szwedzka Góra: 116 m n.p.m. Na północy miasta znajduje się Las Gdański, bezpośrednio połączony z LPKiW Myślęcinek. A także z lasami rozciągającymi się wokół Zalewu Koronowskiego, czyli swoistego „przedsionka” Borów Tucholskich. Tak naprawdę raz wjeżdżając w te leśne ostępy, np. na osiedlu Bartodzieje, wyjechać można z niego na terenie parku Narodowego Bory Tucholskie, czyli ponad 100 kilometrów dalej! Mało? Warto zajrzeć więc do Doliny Dolnej Wisły, gdzie (po raz kolejny) znajdziemy strome i wysokie zbocza, pełne gęstej roślinności, a nawet... jaskinie (np. jaskinia Bajka w miejscowości Gądecz). Na północ od Bydgoszczy rozciągają się wzgórza tak potężne, że noszą nazwy gór – choćby Góry Czarcie. Zbocza są usytuowane na tyle korzystnie, że znajdziemy tutaj nawet kilka winnic. Łyk szlachetnego trunku z widokiem na wijącą się w dole wielką rzekę? Czemu nie! A jeżeli już znajdziecie się w mieście? Tutaj również zaskoczy was ilość zieleni! Wspominany już Myślęcinek to największy miejski park w Polsce (830 ha). Są wzgórza, jeziorka, wielkie przestrzenie lasu. A do tego strefa rozrywki z: gastronomią, lunaparkiem, plażami, parkiem botanicznym i zoo. Na lubujących się w aktywnym wypoczynku czekają trasy rowerowe i biegowe. Swoją oazę w tym wielkim morzu zieleni znajdą także ci, którzy preferują ciszę. W bezpośrednim sąsiedztwie Starego Miasta znajdują się planty nad Kanałem Bydgoskim, czyli park pamiętający początek XIX w. Jeszcze starszy jest park Kazimierza Wielkiego, rozciągający się tuż obok głównej śródmiejskiej arterii, ul. Gdańskiej. Tak naprawdę to dawny ogród sióstr Klarysek, założony w XVII w. Jego przedłużeniem w kierunku północnym jest park Jana Kochanowskiego z początku XX w. W jego centrum stoi symbol miasta – rzeźba niemieckiego artysty Ferdinanda Lepckego, Łuczniczka. Bydgoski Kazimierz i bydgoska Nowa Huta Bodaj najszybciej zdobywającym popularność trendem turystycznym w Bydgoszczy jest turystyka osiedlowa. Tysiące osób – głównie mieszkańców, lecz coraz częściej i przyjezdnych – każdego sezonu poznaje tajemnice jednostek mieszkaniowych. Te tylko pozornie są zwykłymi, pozbawionymi historii blokowiskami. Wszak wszystkie obecne osiedla (a mamy ich w Bydgoszczy dokładnie 29!), to dawne osobne miejscowości i folwarki. Obszary posiadające własną tożsamość, tradycje, historyczne miejsca i obiekty. Dość powiedzieć, że Fordon był jeszcze całkiem niedawno – do 1973 r. – osobnym miastem (prawa miejskie otrzymał w 1382 r.). Do tego przed II wojną światową dużą część tutejszej społeczności stanowili Żydzi, toteż określany bywa Bydgoskim Kazimierzem. Na terenie osiedla Stary Fordon zachowały się: rynek, zabytkowe kościoły, klimatyczne uliczki oraz XIX w. synagoga – dziś obiekt muzealny. Z kolei Kapuściska – z potężnych wręcz rozmiarów terenami poprzemysłowymi, wykorzystywanymi dawniej przez niemiecką fabrykę zbrojeniową DAG Fabrik Bromberg, a potem zakłady chemiczne Zachem, oraz powstałymi dla obsługi tego przemysłu budynkami mieszkalnymi – porównywane bywają do krakowskiej Nowej Huty. W istocie niegdyś było to po prostu wielkie osiedle robotnicze. Jest też choćby Okole, położone na tzw. Wyspie Kanałowej – kiedyś faktycznie będącej wyspą, a dziś swoistym półwyspem. Okolone jest (nomen omen) wodami Brdy oraz Kanału Bydgoskiego (jego nową i starą odnogą). W wodach powstałego w latach 1773–1774 Kanału przeglądają się leciwe, pięknie zdobione kamienice. Na osiedlu, poza wieloma obiektami poprzemysłowymi, znajduje się też m.in. Cmentarz Starofarny, a więc Bydgoskie Powązki. To nekropolia powstała na początku XIX w., w obrębie której ok. 1/3 obiektów ma wartość zabytkową. To oczywiście nie wszystko. Niezwykle ciekawe są choćby Wzgórze Wolności, które faktycznie do wolności – m.in. dzięki parkowi i Cmentarzu Bohaterów Bydgoszczy – nawiązuje. Albo Błonie, czyli dawne pola ćwiczebne ułanów. Czy Szwederowo, ze swoimi stromymi uliczkami (to część Zbocza Bydgoskiego) i pobudowanymi przy nich, klimatycznymi kamienicami. Wisienką na torcie bydgoskich osiedli są położone rzut beretem od centrum (przy czym paradoksalnie, niezwykle ciche) dwa willowe założenia urbanistyczne. Przepełnione modernistycznymi, eklektycznymi i historyzującymi konstrukcjami: osiedle Sielanka (skraj Śródmieścia) i osiedle Urzędnicze (część osiedla Bielawy), to dzieło planisty Josepha Stubbena z początku XX w., który lubował się we wprowadzaniu do miast mało przytłaczającej zabudowy i zieleni. To się udało, gdyż w obrębie Sielanki znajdują się 2 duże skwery i ogród w stylu włoskim, zaś Osiedle Urzędnicze zachwyca alejami starych drzew. 10 rzeczy, których prawdopodobnie nie wiesz o Mazurach Przygotowane przez nas ciekawostki o Mazurach z całą pewnością zaskoczą każdego i sprawią, że spojrzycie na ten niezwykle malowniczy region z zupełnie innej strony. Co warto wiedzieć o €.. Muzea alternatywne W Bydgoszczy można (i powinno się!) skorzystać z usług cenionych w całym kraju placówek, jak choćby Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego (wraz z jego najchętniej odwiedzanym oddziałem Exploseum) czy Muzeum Mydła i Historii Brudu. Jednakże prawdziwie ukontentowani poczują się tutaj miłośnicy niewielkich, alternatywnych muzeów. W grodzie nad Brdą działa bowiem jedyne w kraju (i zapewne na świecie) Muzeum Dyplomacji i Uchodźstwa Polskiego. Poznać możemy w nim losy Polaków, którzy przez lata zmuszeni byli budować swoje życie poza ojczyzną. Poza pięknymi pamiątkami z dawno minionych lat (stylowe meble, porcelana, obrazy), uwagę obserwatora zwróci z pewnością tzw. kabina ciszy. To jedyny znajdujący się w cywilnych rękach w Europie, „przedmiot” tego typu. Wyprodukowano ją w ZSRR, ale przez lata (od lat 70 XX w. do 2014 r.) służyła polskiemu konsulatowi – w celach prowadzenia poufnych rozmów – w Kolonii. W gmachu Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. dr Witolda Bełzy, stojącym przy płycie Starego Rynku, kryje się Bibliotheca Bernardina. Czyli utworzona w 20-leciu międzywojennym, stylizowana na celę bernardyńską izba. Przechowywanych jest tutaj 1374 ksiąg z dawnej biblioteki bydgoskich bernardynów, których klasztor w latach 1480–1829 (rok opuszczenia miasta przez ostatniego bernardyna) działał kilkaset metrów stąd (przy dzisiejszym Rondzie Bernardynów). Najstarsze z woluminów pamiętają XV w. (doliczono się 97 takich dzieł), toteż przechowywane są w specjalnej temperaturze. Sama izba ozdobiona została przez znanych bydgoskich artystów – Jerzego Rupniewskiego (malarza, zwanego „Bydgoskim Canaletto”) i Edwarda Kwiatkowskiego (twórca witraży). Zwiedzających witają zaś pracownicy przywdziani w… bernardyński habity! Ciekawostki o Szczecinie. 10 nieznanych faktów na temat stolicy Pomorza Zachodniego Przedstawione ciekawostki o Szczecinie to zbiór niezwykle interesujących i czasami mało znanych faktów, o których warto wiedzieć. Niezależnie od tego, czy jest się mieszkańcem stolicy Zach... Rajd po alternatywnych muzeach kontynuować można dzięki wizycie w modernistycznej kamienicy przy ul. Libelta, w której mieści się Izba Pamięci Adama Grzymały-Siedleckiego. To zasłużony poeta, pisarz, teatrolog i korespondent wojenny, który Bydgoszcz, jako swoje miejsce na ziemi, wybrał dopiero w wieku dojrzałym. Zrobił to pomimo faktu, iż wcześniej odnosił sukcesy w Warszawie i Krakowie (był nawet dyrektorem teatru im. J. Słowackiego). Na bydgoskie życie kulturalne wpływ wywarł kolosalny, a najbardziej zasłynął tym, że swego czasu wręczył dyrektorowi Miejskiej Biblioteki księgi na marginesach których znajdowały się odręczne notatki… Lenina! Po II wojnie światowej trafiły one, niestety, w ręce Moskwy, ale Grzymała-Siedlecki został w Bydgoszczy do późnej starości, mieszkając właśnie przy ul. Libelta. Jego dawne mieszkanie stało się wkrótce obiektem muzealnym. A jeżeli po spacerze przez Bydgoszcz ktoś ma jeszcze wątpliwości co do jej związków z wodą, odwiedzić powinien Muzeum Kanału Bydgoskiego im. Sebastiana Malinowskiego na osiedlu Okole. Tam odkryje arkana budowy tego najstarszego czynnego śródlądowego kanału wodnego w kraju, a także pozna bogate tradycje szyperskie. Rzecz obowiązkowa! Słowem: przyjeżdżajcie, odpoczywajcie, zwiedzajcie i… poczujcie się jak prawdziwi turyści alternatywni!
„Polska Wenecja” podbija serca zagranicznych turystów. Ogromny wzrost zainteresowania
W 2020 roku walczyła o tytuł najlepszej europejskiej destynacji, dziś „Polska Wenecja” stała się nowym ulubionym kierunkiem brytyjskich turystów. Dane mówią same za siebie.
W tym artykule: „Polska Wenecja” hitem wśród Brytyjczyków Bydgoszcz z roku na rok zyskuje na popularności W ostatnim czasie Polska stała się nowym, ulubionym kierunkiem podróży brytyjskich turystów. Pod koniec 2023 roku informowaliśmy, że dziennik „Daily Mail” przygotował listę najlepszych miast w Europie na tzw. city break. Ku naszej radości, na czele zestawienia – po raz czwarty z rzędu – znalazł się Kraków, który w rankingu wyprzedził m.in. Paryż, Wiedeń czy Berlin. Okazuje się jednak, że nie tylko „Miasto Królów” cieszy się dużym zainteresowaniem podróżnych z Wysp. „Polska Wenecja” hitem wśród Brytyjczyków Bydgoszcz, nazywana przez turystów „polską Wenecją”, stała się nowym ulubionym kierunkiem brytyjskich turystów. Z udostępnionych przez serwis Skyscanner danych wynika, że liczba wyszukań połączeń lotniczych do stolicy Kujawsko-Pomorskiego wzrosła o ponad 300% w skali roku. Większą popularnością cieszyło się tylko położone nieopodal granicy z Portugalią hiszpańskie Vigo (+1235%), najliczniejszy ośrodek Saksonii – Lipsk (+545%) oraz uwielbiane Rimini we Włoszech (+362%). Ponadto w pierwszej dziesiątce znalazły się aż trzy japońskie miasta – Sapporo, Osaka i Tokio (odpowiednio 5., 6. i 10. miejsce), a także Nantes we Francji (7.), tajski Chiang Mai (8.) oraz Billund w Danii, gdzie narodziło się LEGO. Z przygotowanego przez raportu dowiadujemy się rownież, że stosunek jakości do ceny pozostaje kluczowym czynnikiem dla podróżujących z Wielkiej Brytanii. Wpływ na wybór danej destynacji mają koszta noclegu (25%) i lotu (22%). W 2024 r. co czwarty Brytyjczyk jest gotów wydać na podróż więcej niż przed rokiem, 40% badanych chce utrzymać zeszłoroczny budżet, a tylko 9% zapowiedziało, że na urlop przeznaczy mniej pieniędzy. 10 najpopularniejszych kierunków podróży turystów z Wielkiej Brytanii: Vigo, Hiszpania (+1235% wzrostu liczby wyszukiwań) Lipsk, Niemcy (+545%) Rimini, Włochy (+362%) Bydgoszcz, Polska (+313%) Sapporo, Japonia (+276%) Osaka, Japonia (+231%) Nantes, Francja (+229%) Chiang Mai, Tajlandia (+221%) Billund, Dania (+219%) Tokio, Japonia (+208%) 10 najbardziej budżetowych połączeń z Wielkiej Brytanii: Faro, Portugalia (obniżka o -24% ) Algier, Algieria (-23%) Nicea, Francja (-19%) Dalaman, Turcja (-13%) Antalya, Turcja (-12%) Zurych, Szwajcaria (-11%) Boston, Stany Zjednoczone (-10%) Los Angeles, Stany Zjednoczone (-10%) Frankfurt, Niemcy (-9% ) Nowy Jork, Stany Zjednoczone (-9%) Sprzedają domy za 60 groszy. Tak chcą walczyć z wyludnieniem Choć może to brzmi jak żart, ani trochę nim nie jest. Jedna z chorwackich gmin oferuje domy na sprzedaż za symboliczne 13 eurocentów, czyli około 60 groszy. Trzeba jednak spełnić kilka war... Bydgoszcz z roku na rok zyskuje na popularności W 2022 roku Bydgoszcz gościła ponad pół miliona osób. Najchętniej odwiedzanymi miejscami w mieście były m.in. Ogród Zoologiczny, Park rozrywki Zaginiony Świat, Muzeum Mydła i Historii Brudu, Exploseum. – Po spadku wizyt w okresie pandemii jest to lepszy wyniki niż w 2019 r. To dobra wiadomość, że wszystko wraca na dobre tory. [...] Staramy się coraz lepiej wykorzystać potencjał miasta, zwiększyć atrakcyjność oferty dla turystów – mówił Michał Sztybel, wiceprezydent miasta. Pierwsze w Bydgoszczy centrum nauki otwarte w Młynach Rothera. Takich atrakcji nie znajdziecie nigdzie W Młynach Rothera w Bydgoszczy otwarto pierwsze w Bydgoszczy centrum nauki. Ekspozycja jest wyjątkowa. Do tej pory w Polsce nie było centrum poświęconego działaniu młynów i procesowi produk... Przypomnijmy, że przed czterema laty Bydgoszcz znalazła się na wysokim 10. miejscu w konkursie na najlepszą europejską destynację. W końcowej klasyfikacji „polska Wenecja” okazał się lepsza m.in. od Rzymu (11. pozycja), Madrytu (16.), Berlina (17.) czy Rotterdamu (20.). Z kolei w 2023 r. Wyspa Młyńska w Bydgoszczy znalazła się na liście laureatów wakacyjnego plebiscytu Travelera „Cuda Polski”. Zielona enklawa miasta, dzięki głosom internautów, okazało się lepsze od dwóch innych propozycji z województwa kujawsko-pomorskiego – Skansenu w Kłóbce oraz Olenderskiego Parku Etnograficznego w Wielkiej Nieszawce. Źródło: skyscanner.net Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Pierwsze w Bydgoszczy centrum nauki otwarte w Młynach Rothera. Takich atrakcji nie znajdziecie nigdzie
W Młynach Rothera w Bydgoszczy otwarto pierwsze w Bydgoszczy centrum nauki. Ekspozycja jest wyjątkowa. Do tej pory w Polsce nie było centrum poświęconego działaniu młynów i procesowi produkcji mąki.
W tym artykule: Młyn-Maszyna – nowa atrakcja Młynów Rothera Nietypowa wystawa w Młynach Rothera. Interaktywność na pierwszym miejscu Młyny Rothera – miejsce autentyczne Młyny Rothera to co prawda nowa atrakcja Bydgoszczy, ale już na trwałe wpisały się w panoramę kulturalną tego miasta. To cenny zabytek architektury przemysłowej z połowy XIX wieku, który po latach popadania w ruinę został zrewitalizowany przez Miasto Bydgoszcz. Wyspa młyńska wraz ze znajdującymi się na niej Młynami Rothera znalazła się na liście laureatów wakacyjnego plebiscytu Travelera „Cuda Polski 2023”. Zielone serce Bydgoszczy, bo tak bywa nazywana ta zielona enklawa miasta, dzięki głosom internautów okazało się lepsze od dwóch innych propozycji z województwa kujawsko-pomorskiego. Czyli Skansenu w Kłóbce oraz Olenderskiego Parku Etnograficznego w Wielkiej Nieszawce. Młyn-Maszyna – nowa atrakcja Młynów Rothera W piątek otwarto kolejną atrakcję Młynów. To ekspozycja zatytułowana „Młyn-Maszyna” Jest to pierwsza w Bydgoszczy interaktywna wystawa popularnonaukowa i druga wystawa stała w tym obiekcie. Co się na nią składa? Na przykład stanowiska do samodzielnego eksperymentowania. W centrum nauki można wcielić się w role konstruktorów, pracowników młynów i architektów. Ekspozycja opowiada o zjawiskach fizycznych i prawach fizyki, działaniu urządzeń pracujących w młynach i procesie produkcji – od ziarna do mąki. Przy użyciu współczesnych maszyn dzieci i dorośli mogą eksperymentować: transportować, ważyć, czyścić, rozdrabniać, mielić, odsiewać. Nietypowa wystawa w Młynach Rothera. Interaktywność na pierwszym miejscu Interaktywna wystawa ma przekonać zwiedzających, że młyny wcale nie były nudnymi urządzeniami. Będzie można bowiem uzyskać odpowiedzi na takie pytania: Które przedmioty mogą latać? Po co spiętrzamy wodę? Dlaczego młyńskie kamienie się grzeją? – Tym razem wystawą stałą podkreślamy rolę Młynów jako centrum nauki, miejsca, które budzi ciekawość i pomaga zrozumieć świat. Inspiracją, zarówno dla treści, jak i scenografii wystawy, stał się przemysłowy charakter wnętrza oraz historia Młyna Rothera. Młyńskie maszyny z przeszłości stały się punktem wyjścia do omówienia zjawisk i procesów fizycznych. Cała ekspozycja będzie przenosić odwiedzających do fascynującego świata nauki – mówi dyrektor Młynów Rothera, Sławomir Czarnecki. Nową ekspozycję przygotowała spółka MAE Multimedia Art & Education. W jej portfolio są wystawy, które można obejrzeć m.in. w Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, Europejskim Centrum Solidarności w Gdańsku, Muzeum Śląskim w Katowicach czy Centrum Nauki i Techniki EC1 w Łodzi. – Wystawa inspiruje do odkrywania świata nauki i techniki. Eksperymentowanie i poznawanie nowych pojęć to wspaniała zabawa – mówi autorka koncepcji i scenariusza wystawy oraz zastępczyni kierowniczki Działu Programowego Młynów, Sylwia Mularczyk. Ekspozycja cieszy się sporym zainteresowaniem. Wejściówki można zarezerwować na stronie Młynów Rothera. W sobotę 9 grudnia odbędą się pokazy popularnonaukowe, warsztaty, eksperymenty i spotkania z popularyzatorami nauki. Młyny Rothera – miejsce autentyczne Co prawda nie zachowało się oryginalne wyposażenie młynów. Jednak zwiedzający mogą przekonać się o tym, że miejsce to jest autentyczne. Na podłogach gdzieniegdzie leżą ziarna zbóż. Czyżby personel wysypywał je, aby można było wczuć się w atmosferę miejsce? Nie! Otóż z oryginalnej konstrukcji budowali co jakiś czas wypadają na podłogę ziarna zbóż i mączny pył. Po prostu drewno „pracuje” i rozkurcza się pod wpływem ciepła. Wówczas ze ścian wypadają maleńcy świadkowie dawnej historii Młynów Rothera. Nowa ekspozycja w Młynach Rothera to kolejna z już coraz większej liczby powstającej w Polsce w ostatnim czasie centrów nauki. Najbardziej znanym pozostaje ciągle, najstarsze w Polsce, Centrum Nauki Kopernik w Warszawie. W maju 2023 r. w Szczecinie otworzyło swoje podwoje Morskie Centrum Nauki im. prof. Jerzego Stelmacha. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Najciekawsze muzea w Polsce – czym się wyróżniają i które warto odwiedzić?
Najciekawsze muzea w Polsce udowadniają, że dzięki różnorodności i niebanalnemu podejściu do tematu potrafią przyciągnąć tłumy zwiedzających. Na które z nich szczególnie warto zwrócić uwagę? Poznajcie nasz redakcyjny przewodnik.
W tym artykule: Ciekawe muzea w Polsce Żywe Muzeum Ceramiki w Bolesławcu Muzeum Emigracji w Gdyni Karkonoskie Tajemnice w Karpaczu Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy Muzeum im. G.J. Osiakowskich w Kaliszu Muzeum Przyrodnicze w Jeleniej Górze Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach Muzeum Polskiej Wódki w Warszawie Muzeum to miejsce kultu wspomnień, wiedzy i niekiedy bezcennych artefaktów. Na mapie Polski znajdziemy ponad tysiąc tego typu obiektów, ale nie każdy z nich potrafi wykorzystać swój potencjał i przyciągnąć tłumy zwiedzających. Muzeum jednak nie musi kojarzyć się wyłącznie z mało interesującymi wystawami, a tym samym z patrzeniem na zegarek i odliczaniem czasu do wyjścia. Istnieje bowiem wiele placówek, które wyróżniają się formą, sposobem realizacji czy przedmiotem zainteresowania. Te czynniki sprawiają, że wizyta w tych miejscach może okazać się strzałem w dziesiątkę. W dalszej części artykułu prezentujemy najciekawsze muzea w Polsce, które na tyle pobudzają wyobraźnie, że po zwiedzeniu jednego z nich od razu zaplanujesz kolejną wizytę Ciekawe muzea w Polsce Muzeum Porcelany w Bolesławcu Muzeum Emigracji w Gdyni Karkonoskie Tajemnice w Karpaczu Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy Muzeum im. G.J. Osiakowskich w Kaliszu Muzeum Przyrodnicze w Jeleniej Górze Muzeum Polskiej Wódki w Warszawie Od drewnianych miejsc kultu, przez opowieści imigrantów, po umiejętność tworzenia produktów niezbędnych dla funkcjonowania naszej cywilizacji – kostek mydła! Uzbrójcie się w ciekawość i wybierzcie, w której z tych placówek postawić swoją stopę. Żywe Muzeum Ceramiki w Bolesławcu Pierwsze zakłady ceramiczne w Bolesławcu powstawały już w XVIII wieku, a ich tradycje pielęgnowane są po dziś dzień. Charakterystyczne wzory stały się niekwestionowanym symbolem regionu, rozpoznawalnym na całym świecie. Muzeum Ceramiki w Bolesławcu to wyjątkowe miejsce na mapie Dolnego Śląska, gdzie na własne oczy możemy zobaczyć, jak wygląda poszczególny etap powstawania lokalnych wyrobów ceramicznych. Pracownicy obiektu zapoznają nas nie tylko z historią sztuki rzemieślniczej i bogactwem regionalnych tradycji. Przeprowadzą nas także krok po kroku przez cały proces tworzenia – od gliny, przez malowanie, wypiekanie, aż do finalnego produktu. Bez wątpienia najlepszą częścią wycieczki po bolesławskim muzeum są oczywiście pokazy i warsztaty, które będą idealnym zwieńczeniem zwiedzania całego obiektu. Nic więc dziwnego, że możliwość uczestniczenia w procesie tworzenia ceramiki cieszy się ogromnym zainteresowaniem, zarówno wśród najmłodszych, jak i najstarszych gości. Lepienie glinianych naczyń czy malowanie gotowych produktów świetnie ogromnie wpływa na wrażliwość artystyczną .Własnoręczne zrobione arcydzieło stanowi niezapomniane wrażenia i fantastyczna pamiątkę. Muzeum Emigracji w Gdyni W zabytkowym budynku Dworca Morskiego w Gdyni działa Polskie Muzeum Emigracji. Jego lokalizacja wcale nie jest przypadkowa. W latach 20. minionego wieku przewinęło się tutaj tysiące naszych rodaków, którzy z nadzieją wyruszali na Zachód w poszukiwanie lepszego życia poza granicami kraju. W Muzeum Emigracji na zwiedzających czeka ponad 10 tysięcy pamiątek, dokumentujących historię emigracji Polaków. Ponadto oferuje ono wystawy stałe, czasowe i online. Jak czytamy na oficjalnej stronie muzeum: Wystawa opowiada historię od czasów Wielkiej Emigracji, przez rewolucję przemysłową, masowe wyjazdy do Ameryki, życie w brazylijskiej dżungli, społeczność Chicago, dramatyczne ludzkie losy w czasie i po II wojnie światowej, trudne lata PRL-u, aż po najnowszą historię – po wstąpieniu przez Polskę do Unii Europejskiej. I dalej: Ekspozycja pozwoli poczuć i zrozumieć, z czym wiązał się wyjazd, pokaże jak wyglądała morska podróż pasażerów III klasy od zaokrętowania, przez oceaniczny rejs – zarówno na, jak i pod pokładem, po procedurę imigracyjną na słynnej Wyspie Ellis w USA. Karkonoskie Tajemnice w Karpaczu Prawdziwa gratka dla osób uwielbiających tajemnicze i niekiedy mroczne opowieści. Karkonoskie Tajemnice to miejsce poświęcone dawnym mieszkańcom regionu i słynnemu w okolicy Duchowi Gór, gdzie historia łączy się z legendą. Lokalizacja obiektu nie jest przypadkowa. Właśnie tutaj, w 2011 roku, odnaleziono kostura Liczyrzepa. Dzisiaj obiekt cieszy nasze oczy multimedialnymi, bardzo dobrze dopracowanymi i angażującym wystawami. Skarby górskiej krainy, magiczne korzenie mandragory czy wszechpotężne umiejętności Ducha Gór to tylko namiastka legend, z którymi zderzymy się w środku. Tajemnicza i baśniowa atmosfera towarzyszy nam od momentu wejścia, aż do samego końca. Przyjezdnych do odwiedzin zachęca się usytuowana przed wejściem 7-metrowa rzeźba Ducha Gór z ważącym ponad 15 kilogramów minerałem. Jedno jest pewne – dzięki nietypowym atrakcjom i zabawom, wizyta w Karkonoskich Tajemnicach na długo zostanie w pamięci. Przypomnijmy, że w 2017 r. obiekt ten znalazł się wśród laureatów plebiscytu Travelera „7 Nowych Cudów Polski”. Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi Jeden z najciekawszych obiektów muzealnych w Polsce znajduje się w Łodzi. Już od wejścia uwagę zwiedzających przyciąga ponad stuletni budynek muzeum z czerwonej cegły, gdzie ulokowane jest Muzeum Książki Artystycznej. Willa fabrykanta bawełny Henryka Grohmana znajduje się w zespole pałacowo-fabrycznym na terenie Księżego Młyna. Przed wojną mieściły się tu Zjednoczone Zakłady Przemysłu Bawełnianego Scheibler-Grohman SA. W latach 90. – państwowy potentat firm UNIONTEX. Dziś mury kryją prawdziwe skarby – ponad 1000 książkowych arcydzieł, a dodatkowo maszyny i urządzenia z epoki Gutenberga. Muzeum Książki Artystycznej z całą pewnością warto odwiedzić podczas weekendowego pobytu w Łodzi. Muzeum Mydła i Historii Brudu w Bydgoszczy Na swojej stronie internetowej przedstawiają się jako „prawdopodobnie najciekawsze muzeum w Polsce”, co z pewnością potwierdzi niejeden zwiedzający. Dla wielu to wręcz obowiązkowy punkt zwiedzania Bydgoszczy. W tym niezwykłym miejscu, znajdującym się w sercu Bydgoszczy, dowiecie się wszystkiego o tym jak produkuje się mydło. A nawet będziecie mieli okazję wykonać własne. Nic tak bowiem nie cieszy, jak możliwość wykonania własnej pamiątki, a co najlepsze, dodatkowo użytecznej. Prywatne muzeum przy ul. Długiej powstało we wrześniu 2012 roku. Stanowi idealną propozycję do spędzenia wolnego czasu zarówno dla par, grupy przyjaciół, czy rodzin z dziećmi. Na miejscu dowiemy się, jak na przestrzeni wieków ewaluowały nasze nawyki higieniczne, a także czym skutkuje ich brak. Muzeum im. G.J. Osiakowskich w Kaliszu Miejsce absolutnie wyjątkowe, a mówiąc slangiem młodzieżowym – zupełnie odjechane (w pozytywnym tego słowa znaczeniu). Ilość zebranych pamiątek potrafi przyprawić o zwrot głowy. Jednak każdy z poszczególnych eksponatów znajdujących się w tym niecodziennym muzeum nie jest przypadkowy. Wręcz przeciwnie – jest ściśle związany z miastem i jego dawnymi dziejami. Muzeum znajduje się w centrum średniowiecznego oraz współczesnego miasta, na skraju dawnej dzielnicy żydowskiej. Nazwa placówki upamiętnia ostatnich właścicieli kamienicy przy ulicy Garbarskiej 2 w Kaliszu. Na miejscu na zwiedzających czeka 11 sal wystawowych o różnorodnej tematyce. Muzeum Przyrodnicze w Jeleniej Górze W sercu zabytkowej przestrzeni Cieplic mamy okazję odwiedzić Muzeum Przyrodnicze. Placówka umiejscowiona została w budynku dawnego zespołu pocysterskiego. Na ścianach zachowane są barokowe freski pochodzące z XVII wieku. Na sam początek poznajemy historię Cieplic, klasztoru oraz uzdrowiska. Dowiadujemy się o wpływach potężnego rodu Schaffgotschów i zagłębiamy się w świat regionalnych minerałów. Od niedawna udostępniona została także wystawa „W Krainie Ducha Gór”. Jednak na szczególną uwagę zasługują znajdujące się na terenie muzeum dioramy. Uważane są za jedne z największych i zdecydowanie najpiękniejszych w Europie. Dzięki nim możemy podziwiać zwierzęta w ich naturalnym środowisku, a nowoczesne i efektowne wystawy sprawiają, że chcemy się zatrzymać na dłużej. Dioramy przedstawiają poszczególne krainy zoogeograficzne na świecie m.in. Orient, Australię i Oceanię czy Neotropik. Zostały wykonane z najwyższą dbałością o szczegóły. Wprawiają w zachwyt nie tylko fachowców w tej dziedziny, ale i innych zwiedzających zainteresowanych przyrodniczymi ciekawostkami. Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach Nominowane w naszym plebiscycie „7 Nowych Cudów Polski” Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach to intymne wejrzenie w historię polskiego prawosławia. W Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach można obejrzeć 140 makiet cerkwi greckokatolickich, prawosławnych, kościołów rzymskokatolickich z terenu południowo-wschodniej Polski, Słowacji, Ukrainy. Świątynie istniejące do dziś i te, których już nie zobaczymy. Wkoło miniaturowa roślinność i potoki. Z cerkiewek rozbrzmiewają starocerkiewne śpiewy. Muzeum Polskiej Wódki w Warszawie To jedyne w Polsce i jedyne na świecie muzeum poświęcone w całości naszemu narodowemu trunkowi. Muzeum Polskiej Wódki mieści się przy Placu Konesera 1, w XIX-wiecznym budynku Rektyfikacji, na terenie dawnej Warszawskiej Wytwórni Wódek „Koneser”. To właśnie w tym miejscu pod koniec XIX w. powstała jedna z najbardziej znanych fabryk wódek na ziemiach polskich. W niej zostały opracowane receptury i rozpoczęła się produkcja znanych do dziś Polskich Wódek. Inne ciekawe muzea w Polsce, które warto zobaczyć to: Muzeum Produkcji Zapałek w Częstochowie Muzeum Przestróg, Uwag i Apeli w Złotym Stoku Muzeum Guzików w Łowiczu Muzeum Porcelany w Wałbrzychu Muzeum Sentymentów w Kowarach Muzeum Dobranocek PRL-u w Rzeszowie
Trudno znaleźć drugie tak cudowne miejsce w Polsce. Enklawa zieleni w samym centrum miasta
To niewątpliwie jedno z najbardziej urzekających miejsc w kraju, które zasłużenie zdobyło tytuł nowego Cudu Polski. Wyspa Młyńska – bo o niej mowa – sprawiła, że centrum Bydgoszczy stało się enklawą zieleni i natury.
W tym artykule: Wyspa Młyńska w Bydgoszczy Bydgoska Wyspa Młyńska nowym Cudem Polski W upalne dni można przysiąść na drewnianym podeście i zanurzyć stopy w chłodnych wodach kanału Międzywodzie. Lub rozłożyć się na trawie w cieniu drzew, z widokiem na nagradzaną w konkursach architektonicznych białą bryłę Opery Nova. Na razie wybieram podest i widok nurtu tańczącego wokół moich kostek. Chłodząc się myślę o tym, że niewiele jest w Polsce miast, które w samym centrum mają taką oazę zieleni. Bydgoszcz ma. Owszem, to trochę kwestia geografii – przez miejscowość płynie Brda, będąc forpocztą natury. By ją wykorzystać, trzeba było jednak trochę pomysłowości, wizjonerstwa i uporu. Tych włodarzom Bydgoszczy na szczęście nie zabrakło. Wyspa Młyńska w Bydgoszczy Nie ulegli pokusie zamiany Wyspy Młyńskiej w luksusowe osiedle lub dzielnicę biurową. Zadbano, by zakole rzeki pozostało sferą ukojenia od cywilizacyjnych bolączek. Woda, drzewa, trawa, alejki, ławki i kilka wtapiających się w krajobraz budynków. Tyle wystarczyło, by zyskać miejsce, które mieszkańcy Bydgoszczy pokochali całym sercem. Do Bydgoszczy przyjeżdżam regularnie od wielu lat. Pamiętam ją sprzed dekady. Wyspa Młyńska, położona pomiędzy głównym nurtem Brdy a jej odnogą, Młynówką, tkwiła wówczas w stanie zawieszenia – teren był zaniedbany, a zabytkowe budynki niszczejące lub opustoszałe. Trudno było się domyślić, że wyspa przez wieki pełniła dla miasta kluczową rolę. W średniowieczu działała tu mennica, najpierw prywatna, a później królewska. Rozrastający się zakład – jeden z większych w Europie – działał aż do początku XVIII wieku, gdy miasto zaliczyło poważny kryzys gospodarczy. Wyspa odzyskała blask dopiero za pruskiego panowania, gdy w miejscu mennicy postawiono młyny i spichlerze. Po II wojnie światowej znów jednak popadła w tarapaty. Nazywane jest „małym Krakowem”. Historia tego niezwykłego miasta sięga ponad 6000 lat wstecz Przez wielu nazywane jest „małym Krakowem” lub „Miastem Szkła”. Krosno, bo o nim mowa, zachwyca mieszkańców i turystów niepowtarzalnym klimatem oraz piękną starówką. Projekt odnowienia tego miejsca powstał ponad dekadę temu. Pomogły fundusze zagranicznych partnerów (głównie UE) i przez kolejne lata centrum Bydgoszczy piękniało. Zwieńczeniem prac było oddanie do użytku dawnych Młynów Rothera. Zmodernizowany, potężny ceglany budynek jest dziś siedzibą Centrum Nauki i Kultury. Miastu udało się w połączyć historię ze współczesnością. Na Wyspie Młyńskiej ślady odległych czasów przeplatają się z nowymi inwestycjami, tworząc harmonijną całość. Zabytki, muzea i obiekty kulturalne sąsiadują z plażą, terenem rekreacyjnym i boiskiem do siatkówki na piachu. Tereny w pobliżu bydgoskiej Brdy stały się modelowym przykładem na to, że modernizacje można prowadzić w sposób zrównoważony, tak by zyskując nową funkcjonalność miejsca nie szkodzić przyrodzie. Na wyspę prowadzą trzy piesze kładki, które sprawiają, że jest ona częścią miejskiego krajobrazu – toczy się tu codzienne życie, a alejkami przemykają mieszkańcy miasta, spieszący do pracy lub innych obowiązków. Ci, którzy mają akurat wolny czas wpadają tu, by „liznąć” nieco kultury, poszaleć z piłką lub po prostu odpocząć i spotkać się z przyjaciółmi. Wieczorem zapełniają się knajpki, a muzyka koncertów i gwar rozmów niosą się po wodzie. Bydgoska Wyspa Młyńska zyskała nowe życie. Bydgoska Wyspa Młyńska nowym Cudem Polski Przypomnijmy, że Wyspa Młyńska znalazła się na liście laureatów wakacyjnego plebiscytu Travelera „Cuda Polski 2023”. Zielone serce Bydgoszczy, jak bywa nazywana zielona enklawa miasta, dzięki głosom internautów, okazało się lepsze od dwóch innych propozycji z województwa kujawsko-pomorskiego – Skansenu w Kłóbce oraz Olenderskiego Parku Etnograficznego w Wielkiej Nieszawce. „Cuda Polski” po raz pierwszy zorganizowane zostały w 2011 roku i odbywały się nieprzerwanie do 2017. Ku ogromnej radości lokalnych społeczności, o czym może świadczyć rekordowa liczba oddanych głosów (ponad 123 tys.), plebiscyt powrócił w 2023 r. W przeciwieństwie do poprzednich edycji plebiscytu, w tej edycji wyłonionych zostało nie siedem, a szesnaście nowych Cudów Polski z każdego województwa. Wśród nich m.in. Park Książęcy Zatonie czy miasto Bardo na Dolnym Śląsku.
Przerażający pochówek dziecka w polskiej wsi. Podejrzewano je o „opętanie”?
Naukowcy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu dokonali kolejnego mrocznego odkrycia na cmentarzysku w Pniu. Archeolodzy znaleźli pochówek dziecka, które pochowano z trójkątną kłódką.
W tym artykule: Nowe odkrycie na cmentarzysku w Pniu Zwłoki dziecka mogły zostać zbezczeszczone Badania wykazały, że zmarli mogli chorować na histiocytozę z komórek Langerhansa Cmentarz dla odrzuconych W ubiegłym roku naukowcy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu rozpoczęli wykopaliska na cmentarzysku w miejscowości Pień, nieopodal Bydgoszczy. Archeolodzy odnaleźli grób młodej kobiety, która została pochowana w nietypowy sposób. Na szyi miała żelazny sierp, a na palcu lewej stopy zamkniętą trójkątną kłódkę. Badacze sugerowali wówczas, że był to rodzaj „zaklęcia”, aby nieboszczka nie powstała z grobu w postaci wampirzycy lub innej bestii. Co ważne, był to pierwszy taki grób odnaleziony na terytorium Polski. Nowe odkrycie na cmentarzysku w Pniu W lipcu zespół archeologów pod kierownictwem dr hab. Dariusza Polińskiego, prof. UMK, poinformował, że na cmentarzysku w Pniu odsłonięto ponad 30 nowych grobów. Jeden z nich okazał się wyjątkowo przerażający. Naukowcy odnaleźli bowiem grób dziecka w wieku 5–7 lat, które pochowano twarzą do ziemi. Co ciekawe, pochówek został odkryty w bardzo bliskiej odległości od „wampirki”. Był oddalony o zaledwie 1,5–2 m. Ustalono też, że zmarli żyli w podobnym okresie. – Już sam sposób pochówku jest bardzo nietypowy. Dzieci były inaczej traktowane w okresie nowożytnym. Bardzo często grzebano je w innych miejscach, a niekiedy dzieciom nieochrzczonym, których się obawiano, rozbijano głowy. Natomiast pochówek twarzą do ziemi zdarzał się naprawdę rzadko, a nie przypominam sobie, żeby tak chowano dzieci. Bardzo możliwe, że traktowano je jako „osobę niebezpieczną” – mówi w rozmowie z National Geographic Polska dr hab. Dariusz Poliński, prof. UMK. Zwłoki dziecka mogły zostać zbezczeszczone Okazało się, że dziecko również zostało pochowane wraz z trójkątną kłódką, niemalże identyczną, jak znalezioną w grobie „wampirzycy”. Co ciekawe, ta również prawdopodobnie znajdowała się na stopie. To jednak nie wszystko. Analiza pochówku wykazała, że zwłoki zostały naruszone już po pogrzebie. Z dziecięcego szkieletu zachowały się jedynie podudzia i stopy. Naukowcy uważają, że szczątki te mogły zostać nawet zbezczeszczone. – Nie wiadomo, co się stało z resztą szczątków. Być może je rozrzucono, zmasakrowano? Trudno powiedzieć. Powyżej tego grobu znaleziono szczątki prawdopodobnie trojga dzieci, w tym m.in. fragment szczęki z zielonkawym nalotem. Trochę innym, niż w przypadku „wampirki”, jednak wymaga to sprawdzenia. Czy rzeczywiście jest to fragment szczęki tego dziecka? W tej chwili trudno powiedzieć – przyznał dr hab. Dariusz Poliński, prof. UMK. W historii polskiej archeologii znane były już wprawdzie przypadki bezczeszczenia zwłok i wykopywania kości zmarłych. Bardzo często dotyczyło to zmarłych podejrzewanych o czary, magiczne praktyki lub np. opętanie i siły nadprzyrodzone. Chodziło o to, aby sprawdzić „stan” szczątków i upewnić się, że pogrzebani pozostają na swoim miejscu i nie będą nawiedzać żywych. Odkrycia na cmentarzysku w Pniu są jednak wyjątkowe ze względu na obecność kłódki, a także zielonego nalotu na kościach. Badania wykazały, że zmarli mogli chorować na histiocytozę z komórek Langerhansa Badania metodą spektrometrii masowej wykazały, że nalot na podniebieniu dziewczyny składał się z tlenku miedzi (stąd zielonkawa barwa), związków manganu i złota. – Było to dla nas niespodzianką i naprowadziło na trop możliwości leczenia, któremu była poddawana „wampirka”, właśnie za pomocą zawiesiny złota. Była to terapia znana w XVII wieku. Można powiedzieć, że taka substancja była traktowana jako panaceum, jako swoiste lekarstwo na wszystko – mówił dr Łukasz Czyżewski z Instytutu Archeologii UMK w Toruniu, członek ekipy badawczej. Lekarz Maria Czyżewska, specjalistka hematologii i chorób wewnętrznych z Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Toruniu zasugerowała, że zmarła dziewczyna określana jako „wampirka” mogła chorować, obok innych przypadłości, na histiocytozę z komórek Langerhansa (LCH). Jest to rzadki klonalny rozrost komórek, który charakteryzuje nadmierny rozrostem histiocytów, któremu towarzyszą różnorodne objawy kliniczne w zależności od lokalizacji procesu chorobowego. – To forma dość agresywnego nowotworu, który dotyka głównie ludzi młodych i dającego wieloletnie objawy, które mogły być odbierane przez ówczesnych ludzi jako „groźne” lub „niepokojące”. Chodzi o utratę masy ciała, osłabienie, uporczywe intensywne gorączki, nocne zlewne poty, napady padaczkowe. Sama choroba powoduje też bolesne ubytki kostne. W opisie radiologicznym wyróżniliśmy takie ślady – dodaje dr Łukasz Czyżewski. Odkrycia archeologiczne w Polsce – 10 najważniejszych odkryć ostatniej dekady Każdego roku naukowcy dokumentują nowe znaleziska. Nie wszystkie z nich mają wielką wartość historyczną, ale wśród nich znajdują się też najprawdziwsze perły. Poniżej wymieniamy najwa... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/odkrycia-archeologiczne-w-polsce-10-najwazniejszych-odkryc-ostatniej-dekady-fot-facebook-warsaw-mummy-project-3b7d04b.jpeg" width="938" height="626" alt="Odkrycia archeologiczne w Polsce - 10 najważniejszych odkryć ostatniej dekady (fot. Facebook/Warsaw Mummy Project)" title="Odkrycia archeologiczne w Polsce - 10 najważniejszych odkryć ostatniej dekady (fot. Facebook/Warsaw Mummy Project)" /> Polscy uczeni z Torunia uważają, że objawy takiej choroby mogły być odbierane przez mieszkańców XVII-wiecznej wsi m.in. jako opętanie. Właśnie dlatego dziewczyna mogła być poddawana terapii zawiesiną złota. Naukowcy chcą sprawdzić, czy fragment szczęki z zielonym nalotem w rzeczywistości należał do dziecka pochowanego twarzą do ziemi. Być może badania pomogą dostrzec pewne analogie, które wyjaśnią tajemnice zmarłych z Pnia. Cmentarz dla odrzuconych Co ciekawe, w trakcie najnowszych wykopalisk naukowcy odnaleźli jeszcze jeden niezwykły pochówek. – W jednym z grobów pochowano ciężarną kobietę. W trakcie naszych badań okazało się, że w jej ciele znajdowały się również szczątki płodu. Pochowano ją w miejscu nietypowym. Struktura ziemi była tam kamienista. Jednak najdziwniejsze jest to, że po jakimś czasie, ktoś ponownie próbował wykopać jamę grobową w tym miejscu. Kopał do pewnego momentu, aż w końcu uszkodził prawe przedramię tej kobiety. Jednak ta nowa jama pozostała zapewne była pusta, nie znaleźliśmy tam bowiem żadnych kości – mówił dr hab. Dariusz Poliński, prof. UMK. Naukowiec zauważył, że ktoś mógł kopać w tym samym miejscu zupełnie nowy grób. W pewnym momencie, gdy dotarto do szczątków kobiety, zaniechał swoich prób i ponownie zasypał otwór. Badacze przyznają, że nowe odkrycia rzucają nowe światło na charakter samego cmentarzyska w Pniu. Bardzo możliwe, że była to nekropolia przeznaczona dla „odmieńców” lub ludzi odrzuconych i niechcianych w społeczeństwie. Tym bardziej że grobowce były nieoznaczone, a samego cmentarza nie znajdzie się na żadnej mapie, brak też przekazów pisanych na jego temat, co wskazuje na fakt, iż chciano o tych ludziach zapomnieć na zawsze. Teraz naukowcy będą kontynuować badania specjalistyczne i laboratoryjne, a na cmentarzysko w Pniu na kolejne wykopaliska wrócą zapewne za rok. Źródło: UMK, National Geographic Polska Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Przez niektórych zwana jest „polską Wenecją”. Bydgoszcz – warto ją odwiedzić
Bydgoszcz to miasto położone w północnej części Polski, obok Torunia. Jest stolicą województwa kujawsko-pomorskiego. Co warto zobaczyć w Bydgoszczy? Jak spędzić weekend w tym mieście? Jakie atrakcje przygotowano tam z myślą o turystach? W tym artykule podpowiadamy, co zwiedzić w Bydgoszczy i jakie miejsca powinny znaleźć w centrum zainteresowania każdego turysty, który trafi do tego ciekawego miasta.
Historia Bydgoszczy Historyczne informacje o Bydgoszczy sięgają czasów średniowiecza. W XIII wieku w "Roczniku kapituły gnieźnieńskiej" pojawiła się wzmianka o grodzie Budegac, położonym nad rzeką Brda. Osada w tym rejonie istniała jednak już wcześniej. Prawa miejskie zostały nadane w 1346 roku z inicjatywy króla Kazimierza III Wielkiego. W kolejnych wiekach Bydgoszcz stał się jednym z kluczowych miast Rzeczypospolitej. W mieście prężnie rozwijał się handel. Po traktatach welawsko-bydgoskich z drugiej połowy XVII wieku rozwój miasta został wyhamowany. Dopiero pod rządami pruskimi Bydgoszcz wróciła do czasów świetności. W okresie międzywojennym miasto nadal się rozwijało. W czasie II wojny światowej Bydgoszcz została włączona do III Rzeszy. Po 1945 roku miasto ponownie znalazło się w granicach Polski. Rozwijał się tam zwłaszcza przemysł. Dziś Bydgoszcz jest jedną ze stolic województwa kujawsko-pomorskiego. Liczy prawie 350 tysięcy mieszkańców. Co warto zobaczyć w Bydgoszczy? Co zwiedzić w Bydgoszczy? W mieście o tak bogatej historii każdy znajdzie coś dla siebie. Szczególnej uwadze turystów polecamy między innymi: Katedrę św. Marcina i Mikołaja: wzniesioną w XV wieku, w stylu gotyckim. W świątyni znajdują się dwa słynne wizerunki Maryi: gotycki obraz Matki Bożej Pięknej Miłości (Madonna z Różą) oraz barokowy wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej. Godne uwagi jest także bogate wyposażenie z XVIII wieku, ratusz: budynek powstały w XVII wieku, początkowo służył celom związanym z oświatą. Znajdowało się tutaj Kolegium Jezuickie. Po kasacie zakonu jezuitów w budynku funkcjonowało m.in. gimnazjum niemieckie i szkoła wydziałowa. Obecnie jest siedzibą władz miejskich, Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego: założone w 1923 roku, gromadzi zbiory z zakresu archeologii, etnografii, grafiki, historii, numizmatyki, malarstwa, muzyki oraz techniki, Kanał Bydgoski: zbudowany w latach 1773-1774, jest najstarszym tego typu kanałem wodnym na terytorium Polski. Jeszcze w okresie międzywojennym był uważany za najbardziej okazałą drogę wodną w kraju. Od 2005 roku jest wpisany do rejestru zabytków, mury obronne: powstały w XV i na początku XVI wieku, dziś zachowane we fragmentach, Spichrze nad Brdą: dawne budowle magazynowe z końca XVIII wieku, będące pozostałością po dawnym handlu. To oczywiście tylko niektóre z atrakcji, jakie czekają na turystów w Bydgoszczy. Każdy, kto trafi do tego miasta z pewnością doceni uroki Wyspy Młyńskiej czy Starego Miasta. Co jeszcze można robić w Bydgoszczy? Bydgoszcz: atrakcje na weekend Oprócz wspomnianych już zabytków - które powinny stać się obowiązkowym elementem zwiedzania miasta - w Bydgoszczy znaleźć można wiele innych atrakcji turystycznych. Co zwiedzić w Bydgoszczy w weekend? Gdzie się wybrać na wycieczkę z rodziną? Wybierając się do Bydgoszczy warto zajrzeć do pięknego Parku im. Kazimierza Wielkiego. To najstarszy miejski park w mieście, o powierzchni 2,24 ha. Jest położony w Śródmieściu i stanowi pozostałość znacznie większego parku z XVII wieku, należącego do zakonu klarysek. Dziś można tam wypocząć od zgiełku miasta, podziwiając piękno przyrody. Na terenie parku znaleźć można pomniki przyrody oraz efektowną fontannę Potop, pochodzącą z początku XX wieku. Godną uwagi atrakcją turystyczną jest także Bydgoski Tramwaj Wodny. Kursuje on w sezonie wiosenno-letnim po rzece Brda. Rejsy są wspaniałą okazją do podziwiania miasta z nietypowej perspektywy. Ważnym miejscem kultury jest z kolei Opera Nova - teatr operowy i muzyczny, założony w 1956 roku. Organizowany jest tam między innymi coroczny Bydgoski Festiwal Operowy, będący przeglądem sztuki operowej i baletowej. Wydarzenie cieszy się od lat wielkim zainteresowaniem. Miłośnicy przyrody znajdą wytchnienie na terenie Leśnego Parku Kultury i Wypoczynku - parku leśnego o powierzchni 830 ha. Warto odnotować, iż jest to największy park miejski w Polsce. Na jego terenie znajduje się m.in. Ogród Zoologiczny (dawniej Ogród Fauny Polskiej), gdzie można podziwiać różne gatunki zwierząt z Polski i innych zakątków świata. Przebywając w Bydgoszczy warto też zajrzeć do centrum handlowego Zielone Arkady - jest to największe tego typu miejsce w całym województwie kujawsko-pomorskim. Te wszystkie miejsca i atrakcje najlepiej świadczą o tym, iż odpowiedź na pytanie "czy warto jechać do Bydgoszczy na weekend?" wydaje się oczywista. Co można robić w Bydgoszczy? Co jeszcze można robić w Bydgoszczy? Gdzie się wybrać? Jakie nietypowe atrakcje w Bydgoszczy mogą znaleźć się w centrum zainteresowania turystów? W mieście można natrafić na liczne pomniki. Godna uwagi jest zwłaszcza słynna Łuczniczka - efektowna rzeźba z Parku Kochanowskiego. Jest to jedna z najstarszych rzeźb, jakie można znaleźć na terenie miasta. Ciekawym miejscem jest również Muzeum Mydła i Historii Brudu. Jest to prywatne muzeum, w którym prezentowane są eksponaty dotyczące życia hignienicznego człowieka. Placówka powstała w 2012 roku i cieszy się coraz większą popularnością wśród turystów z całego świata. W mieście znajdują się również inne ciekawe miejsca, w sam raz na wypoczynek z rodziną, np. Manufaktura Słodyczy - Karmelowa Kraina, Papugarnia, Wieża Ciśnień czy Family Park. Ciekawostki o Bydgoszczy Oto różne ciekawostki związane z Bydgoszczą: po II wojnie światowej w mieście rozwinęło się szkolnictwo wyższe. Obecnie na terenie miasta funkcjonują m.in. Uniwersytet Kazimierza Wielkiego i Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich, w mieście funkcjonuje klub piłkarski Zawisza Bydgoszcz, który jest m.in. zdobywcą tytułu mistrza Polski i Pucharu Polski, Polonia Bydgoszcz jest wielokrotnym zdobywcą drużynowego mistrzostwa Polski w żużlu, w Bydgoszczy urodził się Zbigniew Boniek.