National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-03-30T13:16:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Apokaliptyczne niebo nad Australią. Krwistoczerwony kolor zdumiał mieszkańców kontynentu
items: Największa od 10 lat burza piaskowa przeszła przez Mongolię i Chiny
items: Algieria. Między pustynią a niebem
items: Pustynia - przeprawa przez morze piasku

Apokaliptyczne niebo nad Australią. Krwistoczerwony kolor zdumiał mieszkańców kontynentu
type: item
date: 2026-03-30T13:15:15.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: australia
subject: burza piaskowa
subject: cyklon
subject: niebo
description: Nagrania z Australii Zachodniej obiegły media na całym świecie – niebo przybrało intensywnie czerwony, niemal nienaturalny kolor, który wielu internautów określało jako „apokaliptyczny”. Zdjęcia i filmy z tego zjawiska wywołały ogromne poruszenie i lawinę komentarzy w sieci. Co tak naprawdę wydarzyło się nad Australią?
encoded: Spektakularne obrazy czerwonego nieba nad Australią Zachodnią pojawiły się tuż przed nadejściem tropikalnego cyklonu Narelle, który uderzył w region z silnym wiatrem i intensywnymi opadami. Mieszkańcy m.in. Shark Bay obserwowali niezwykłe zjawisko atmosferyczne, gdy powietrze wypełniła gęsta warstwa pyłu, a niebo rozświetliły intensywne odcienie pomarańczu i czerwieni. Cyklon kilkukrotnie docierał do lądu, przynosząc dynamiczne zmiany pogody, jednak to właśnie niecodzienny wygląd nieba przyciągnął największą uwagę. Skąd wzięły się te niezwykłe kolory i czy rzeczywiście było się czego obawiać? Dlaczego niebo nad Australią zrobiło się czerwone? Świadkowie opisują zjawisko Niezwykłe zjawisko, które rozegrało się 27 marca nad Australią Zachodnią, szczególnie w rejonie Shark Bay, zaskoczyło zarówno mieszkańców, jak i obserwatorów na całym świecie. W miarę zbliżania się cyklonu powietrze zaczęło wypełniać się gęstym pyłem unoszonym przez silne podmuchy wiatru, co zmieniało kolor nieba z jasnopomarańczowego na intensywnie czerwony. Relacje świadków wskazują, że proces ten następował stopniowo – najpierw pojawiła się delikatna poświata, która z czasem przybrała bardziej nasycony odcień. – Niebo robiło się coraz bardziej pomarańczowe w miarę upływu popołudnia, aż w końcu wyszliśmy na zewnątrz i zobaczyliśmy ten niezwykły kolor – relacjonowała Kerrie Shepherd z Shark Bay Caravan Park, podkreślając, że nigdy wcześniej nie widziała podobnego zjawiska. Warunki atmosferyczne były przy tym wyjątkowo trudne – unoszący się pył był wyraźnie odczuwalny, ograniczał widoczność i dostawał się do oczu oraz dróg oddechowych. Jak opisywali mieszkańcy, drobiny były obecne niemal wszędzie, co potęgowało wrażenie obcowania z czymś niecodziennym. – Pył był wyczuwalny w ustach i gardle, czuć go było nawet między zębami i w oczach – wspominała Shepherd w rozmowie z Australian Broadcasting Corporation (ABC). Choć w innych częściach regionu zjawisko przybrało łagodniejszą formę, a niebo miało racze…

zdj-51-af7b873.jpg
width: 5120
height: 3410

Największa od 10 lat burza piaskowa przeszła przez Mongolię i Chiny
type: item
date: 2021-03-15T16:25:07.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: burza piaskowa
subject: chiny
subject: mongolia
subject: Travel
description: W ostatnich dniach Pekin był pokryty gęstym, żółtym pyłem, a poziom zanieczyszczenia powietrza przebił przewidywaną skalę. To efekt największej od dekady burzy piaskowej jaka przeszła przez stolicę Chin.
encoded: W tym artykule: Pekin pokryła warstwa piasku Niebezpieczne zanieczyszczenia powietrza Poruszanie się po mieście było wyjątkowo trudne, zwłaszcza że orientacyjne punkty na mapie Pekinu, takie jak Zakazane Miasto czy charakterystyczna siedziba państwowego nadawcy telewizyjnego CCTV , zostały częściowe pokryte kurzem i piaskiem. Aby uchronić się przed pyłem Chińczycy wychodzi z domów w maskach i goglach, a na włosy zakładali siatki. W krytycznym momencie widoczność spadła poniżej 500 m. Pekin pokryła warstwa piasku Władze miasta zareagowały błyskawicznie. Od razu zakazano uprawiania sportów na świeżym powietrzu oraz odwołano wszelkie wydarzenia plenerowe. Dodatkowo zamknięto też część autostrad. Samorząd polecił osobom borykającym się z chorobami układu oddechowego, aby zostały w domach. – Czuję, że każde zaczerpnięcie powietrza wywołuje u mnie problemy z płucami – powiedział Zhang Yunya, mieszkaniec Pekinu, w rozmowie z agencją informacyjną AFP. Na dwóch miejskich lotniskach odwołano ponad 350 lotów, a kilkadziesiąt zostało opóźnionych. Niebezpieczne zanieczyszczenia powietrza Silna burza piaskowa przywędrowała do Chin znad Mongolii, gdzie, jak podał sztab kryzysowy, sześć osób zmarło, a dziesiątki zaginęły przez skrajnie niebezpieczne warunki pogodowe. Wśród ofiar jest pięcioletni chłopiec z pasterskiej rodziny. Według strony internetowej monitorującej jakość powietrza w Pekinie, zanieczyszczenie osiągnęło "niebezpieczny " poziom. W przypadku wielu aplikacji odczyt wzrósł poza skalę. Cząsteczki PM 2,5, które wnikają głęboko w ludzkie płuca i powodują choroby układu oddechowego, były na bardzo wysokim poziomie przekraczającym 560, czyli ponad 20-krotność dziennego limitu zatwierdzonego przez Światową Organizację Zdrowia. W latach 2015 – 2019 Chiny drastycznie obniżyły roczny poziom cząsteczek PM 2,5 w powietrzu. Rząd ogłosił nawet, że do 2060 r. emisja dwutlenku węgla na jednego mieszkańca osiągnie bezpieczny neutralny dla środowiska pułap. Li Shuo z organizacji Green…

burza-piaskowa-a19128d.jpeg
width: 1024
height: 683

Algieria. Między pustynią a niebem
type: item
date: 2019-06-24T10:01:49.000Z
creator: Marek Tomalik
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: algieria
subject: burza piaskowa
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: oaza
subject: pustynie
subject: sahara
subject: Travel
subject: wydmy
description: Piekło najnowszej historii tego kraju kontrastuje z bajecznymi krajobrazami. To ziemia imponujących rzymskich ruin, malowniczych pustynnych osad zwanych ksarami i oaz zagubionych wśród wydm.
encoded: Miasto Alberta Camusa i Mohammeda Diba od lat pozostaje izolowaną Marsylią Maghrebu. A szkoda, bo biały Algier to architektoniczna perełka, kompletne zaskoczenie i miła zapowiedź tego, co zastanę w głębi kraju. Już na pierwszy rzut oka widzę, jak mało arabskie i bardzo śródziemnomorskie jest to miasto. Na ulicach dominują biel, błękit i zieleń. Białe są kamienice, niebieskie – okiennice, zielone – ogrody, a turkusowe morze, które wcina się malowniczą zatoką w skały Atlasu Tellskiego. Sercem stolicy jest XVI-wieczna kazba (co po arabsku znaczy forteca), wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Spacerując jej wąskimi i krętymi uliczkami, czuję, jakby moja głowa była osadzona na kołowrotku – chcę mieć 360-stopniowy ogląd sytuacji. Tak. Za dużo naczytałem się w internecie opisów, że tutaj – w kraju zagrożonym atakami terrorystycznymi, gdzie zaledwie kilka lat temu zakończyła się wojna domowa – turysta z całą pewnością nie może czuć się bezpieczny. Jednak zamiast noży napotkani ludzie wyciągają własne historie, częstują herbatą i dzielą się ze mną swoim czasem. To mnie uspokaja i zaczynam dostrzegać detale. Białe ściany, charakterystyczny wykrój drzwi przypominają Andaluzję, tylko muzyka jest jakaś inna. Przez otwarte okna dobiegają dźwięki popularnej również w Polsce piosenki Aischa – przeboju muzyki rai. Ten styl powstał w Algierii i wraz z falą imigrantów uciekających przed rewolucją i wojną domową przedostał się do Europy. Szybko zdobył niezwykłą popularność. Każdy zapewne kojarzy piosenkę Barra Barra Rachida Tahy z filmu Helikopter w ogniu czy Cheba Mami razem ze Stingiem wykonującego Desert Rose. Niespiesznie docieram do pałacu Hassana Pachy. Zniszczony przez Francuzów w 1940 r., teraz powoli odzyskuje dawny blask. Nieopodal widzę Wielki Meczet wzniesiony w XI w. przez władców z rodu Almorawidów. Choć mocno zaniedbany, wciąż zachwyca swą architekturą. Tuż obok, u stóp kazby, wznosi się najważniejszy w kraju Nowy Meczet z XVII w. Żeby przestąpić jego próg, ja…

algieria-8259c39.jpeg
width: 1000
height: 638

Pustynia - przeprawa przez morze piasku
type: item
date: 2010-03-06T07:00:00.000Z
creator: Jakub Postrzygacz
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: burza piaskowa
subject: pustynie
subject: sztuka przetrwania
subject: woda
subject: wydmy
description: Te surowe, niedostępne środowiska według różnych szacunków zajmują od 15 do 20 proc. powierzchni lądów. Gdyby oprócz pustyń gorących wziąć pod uwagę także zimne, polarne, liczby byłyby jeszcze wyższe. Jak się zachowywać, gdy zabłądzimy w takim rejonie albo trafimy tam w wyniku katastrofy
encoded: Bez wody nie ma życia. Jej brak lub niedobór jest wspólnym mianownikiem terenów pustynnych i półpustynnych. Pustynie mają różne oblicza – piaszczyste (stanowią tylko około jednej trzeciej wszystkich terenów suchych), kamieniste, żwirowe, skaliste, ilaste. Kiedy suma rocznych opadów jest mniejsza niż 100–150 mm, nie występują na nich żadne rośliny. Ale jeżeli już pada deszcz, są to gwałtowne ulewy, po których koryta okresowych strumieni wypełniają się rwącą wodą. Uważaj, żebyś nie biwakował w takim korycie, bo w razie burzy grozi ci utonięcie. Inną cechą charakterystyczną tego mało przyjaznego człowiekowi środowiska są bardzo duże wahania temperatury. W ciągu dnia upał może przekraczać 50°C (rekord na Ziemi wyniósł 57,8°C, zanotowano go na Saharze, w pobliżu Trypolisu), w nocy na niektórych pustyniach temperatura spada nawet poniżej zera. Niedobór wody Paradoksalnie, woda jest jedyna rzeczą, której nie wolno ci racjonować! Wielu ludzi zmarło z odwodnienia, wciąż mając przy sobie zapas płynów. Oszczędzając wódę na czarna godzinę, ryzykujesz dołączeniem do ich grona. Przy 30-stopniowym upale odpoczywającej w cieniu osobie wystarczy ok. 5 l dziennie, ale przy intensywnym wysiłku w pełnym słońcu potrzeba jej dwukrotnie więcej. Co robić Kluczem do przetrwania jest zmniejszenie ubytku płynów z organizmu. Jeśli musisz, pracuj nocą i rankiem, ograniczając aktywność w dzień do absolutnego minimum. Znajdź cień i zadbaj o ubiór. Długie spodnie i koszula o luźnym kroju nie tylko zabezpieczają skórę przed poparzeniem słonecznym, ale także spowalniają odparowywanie potu, zwiększając efektywność termoregulacji. Chroń głowę! Idealny jest kapelusz z rondem osłaniającym twarz, ale nawet prowizoryczna chusta zmniejsza ryzyko udaru. Rozpalone słońcem podłoże może mieć temperaturę o kilkadziesiąt stopni wyższą niż powietrze, dlatego nigdy nie siadaj bezpośrednio na ziemi. W sytuacji poważnego niedoboru wody staraj się oddychać przez nos i ogranicz rozmowy. Zapomnij o tytoniu i alkoholu. …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c751cccb8620f625a47e647183c7ee7116467f1e-e83dd22.jpeg
width: 487
height: 500