National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-08-19T15:29:58.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Szlak bursztynowy to tysiąclecia handlu i kultury. Przebieg trasy do dziś nie został w pełni poznany
items: Bursztynowe żniwa nad Bałtykiem. Po sztormach znaleziono cenne bursztyny z inkluzjami
items: Ten kamień przez dziesięciolecia służył za odbojnik do drzwi. Okazało się, że jest wart milion euro
items: „Bałtyckie złoto” eksportowano już 5000 lat temu. Docierało nawet na Półwysep Iberyjski
items: Oto największy kwiat zamknięty w bursztynie. Ma ponad 30 milionów lat, ale nie to jest w nim wyjątkowe
items: Naukowcy odkryli niesporczaka sprzed 16 milionów lat!
items: Najmniejszy dinozaur świata okazał się jaszczurką
items: Cała Polska mówi o Mamerkach. Co odkryto w mazurskich lasach?
items: Bursztynowa gorączka nad Bałtykiem. Plażę zalali poszukiwacze surowca
items: Bursztynowa Komnata znów na językach. Nurkowie podejrzewają, że skarb leży w pobliżu Ustki
items: Etyczny spór wśród paleontologów o ”krwawe bursztyny” z Birmy
items: Na początku nikt nie spodziewał się, że będzie to taka sensacja. Salamandra w bursztynie
items: Ten bursztyn zatrzymał w swoim wnętrzu skrzydła dinozaura! Praprzodek ptaków
items: Ma zęby w ksztalcie rogów i jest pająkiem. Mało? Żył w czasach dinozaurów
items: Zabójcze prehistoryczne kwiaty. Krewniacy ziemniaka, tytoniu i kawy
items: Bursztyn 2.0
items: Bursztyn – złoto starożytnych

Szlak bursztynowy to tysiąclecia handlu i kultury. Przebieg trasy do dziś nie został w pełni poznany
type: item
date: 2025-08-02T09:32:17.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: bursztyn
subject: handel
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
description: Szlak bursztynowy jest jedną z najbardziej znanych tras handlowych w historii Europy, której znaczenie nie ograniczało się wyłącznie do wymiany produktów i surowców. Droga prowadząca znad Morza Śródziemnego do krajów nadbałtyckich zapewniała także wymianę kulturową, co miało niebagatelny wpływ dla rozwoju cywilizacyjnego na Starym Kontynencie. Jak przebiegał szlak bursztynowy? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Początki handlu bursztynem Jak przebiegał szlak bursztynowy? Wrocławski skarb Nie tylko bursztyn był przedmiotem wymiany Bezpieczeństwo na szlaku Bursztyn, nazywany „złotem Bałtyku”, a w czasach antycznych – elektronem, już 3 tysiące lat temu był znany Etruskom, ludowi, który od VII wieku p.n.e. do I wieku p.n.e. tworzył cywilizację w północnej Italii, między rzekami Arno i Tyber. Początki handlu bursztynem Bursztyn, skamieniała kopalna żywica drzew (przede wszystkim iglastych), już wiele wieków temu był obiektem pożądania. Tak jak ma to miejsce dziś, starożytni wykorzystywali ten surowiec do produkcji ozdób, ale nie tylko. Bursztyn pełnił też ważną funkcję w rytuałach i obrzędach, a także w lecznictwie. Handel tym surowcem kwitł jeszcze przed nastaniem pierwszego stulecia naszej ery. Znany był też w Grecji. W II tysięcleciu p.n.e. ozdoby z tego surowca nosiły elity kultury mykeńskiej. To oznacza, że jakiś szlak bursztynowy istniał już kilka tysięcy lat temu. Niedawno naukowcy ogosili odkrycie ozdoby z bursztynu bałtyckiego w grobie z Półwyspu Iberyjskiego z IV tysiąclecia p.n.e. Prawdziwy boom na bursztyn nastąpił jednak wraz z rosnącym popytem w Imperium Rzymskim w I-III wieku n.e. i wtedy szlak bursztynowy był najbardziej uczęszczany. Wyprawy nad Bałtyk, które znacząco zwiększyły opłacalność handlu, rozpoczęły się dopiero, gdy Rzymianie podbili tereny nad Dunajem. To właśnie w czasach rzymskich obrót tym surowcem nabrał ogromnego rozpędu. Nad Bałtyk wyprawiały się oficjalne państwowe ekspedycje handlowe, ale nie tylko. W dużej mierze wymiana miała charakter prywatnej inicjatywy. Wyeliminowanie pośrednika było nader korzystnym posunięciem. Krótszy łańcuch to niższy koszt zakupu, a niższy koszt zakupu oznaczał większy zysk. Jak przebiegał szlak bursztynowy? Szlak Bursztynowy nie był jedną drogą. Nie ulega wątpliwości, że traktów prowadzących z Panonii do Sambii było kilka, ale ich przebieg do dziś w dużej mierze pozostaje zagadką. Historycznych źródeł …

Szlak-bursztynowy-1-27f8945.jpg
width: 1000
height: 667

Bursztynowe żniwa nad Bałtykiem. Po sztormach znaleziono cenne bursztyny z inkluzjami
type: item
date: 2025-04-14T10:21:24.000Z
subject: Przyroda
subject: bursztyn
subject: morze
subject: morze bałtyckie
subject: plaże
description: Po ostatnich sztormach Bałtyk wyrzucił na brzeg w gminie Postomino prawdziwe skarby – bursztyny z zatopionymi wewnątrz owadami. Takie inkluzje mogą być warte nawet kilkanaście tysięcy złotych. Za najrzadsze okazy kolekcjonerzy są gotowi zapłacić fortunę.
encoded: Spis treści: Cena bursztynu zależy nie tylko od zawartości Bałtyk wyrzuca tony bursztynu: gdzie i jak szukać skarbów? Bursztyn nad Bałtykiem: wartość nie zawsze łatwo mierzalna Jarosławiec w gminie Postomino znów przyciąga uwagę łowców skarbów. Po serii sztormów fale wyrzuciły na plażę nie tylko wodorosty, kawałki drewna i muszle, ale także dużą ilość bursztynu. Wśród licznych bryłek żywicy sprzed milionów lat znalazły się wyjątkowe okazy z inkluzjami – czyli zatopionymi wewnątrz organizmami (zazwyczaj są to owady). Takie bursztyny przyciągają uwagę zarówno kolekcjonerów, jak i naukowców. To właśnie inkluzje sprawiają, że zwykły bursztyn może zyskać nieprzeciętną wartość. Jak szacują eksperci, komar lub mucha uwięziona w bursztynie – ze względu na stosunkowo najczęstsze występowanie – może być wyceniana na 2–3 tysiące złotych. Rekordową wycenę osiągnął egzemplarz z jaszczurką w środku – oszacowano jego wartość na ponad 1,3 miliona dolarów. Cena bursztynu zależy nie tylko od zawartości Wartość bursztynu to nie tylko kwestia tego, co znajduje się w jego wnętrzu. Liczy się również kolor, przejrzystość oraz rozmiar bryłki. Zwykle spotykany jest bursztyn w odcieniach żółci i miodu – właśnie takie kawałki najczęściej trafiają na plaże Bałtyku po sztormach. Znalezienie dużej bryły o wadze powyżej pół kilograma może oznaczać duży zysk. Kilka lat temu w Kołobrzegu przypadkowy spacerowicz natknął się na okaz, którego wartość oszacowano na kilkanaście tysięcy złotych. Zaskakująca historia miała miejsce w Rumunii. Kamień o wadze około 3,5 kilograma został odnaleziony przez starszą kobietę w strumieniu. Przyniosła go do domu i umieściła przy drzwiach jako odbojnik. Okazało się, że jest to bursztyn wart milion euro. Największą gratką dla kolekcjonerów są jednak bryłki o rzadkiej barwie. Najdroższy i najbardziej pożądany jest bursztyn biały. Eksperci zwracają uwagę, że cena za kilogram może sięgać nawet 100 tysięcy złotych. Na drugim biegunie znajduje się bursztyn czarny, który je…

bursztyn-c4b7759.jpg
width: 1000
height: 667

Ten kamień przez dziesięciolecia służył za odbojnik do drzwi. Okazało się, że jest wart milion euro
type: item
date: 2024-09-11T12:19:43.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Przyroda
subject: bursztyn
subject: rumunia
subject: skarby
description: To, co dla jednego jest śmieciem, dla drugiego może być skarbem – głosi powiedzenie. W tym wypadku „śmieć” miał wartość około jednego miliona euro, wiek od 38 do 70 milionów lat i służył do przytrzymywania drzwi. Podpórka okazała się jednym z największych nienaruszonych kawałków bursztynu na świecie.
encoded: Spis treści: Niezauważony skarb Jak powstaje bursztyn? Rumuński skarb narodowy Największe odnalezione bursztyny Ogromny bursztyn o wadze około 3,5 kilograma został odnaleziony przez starszą kobietę z Colti w Rumunii. Dostrzegła go w korycie strumienia i po prostu przyniosła do domu. Nie podejrzewała, jaką może mieć wartość. Umieściła kamień przy drzwiach jako odbojnik i jako taki sprawdzał się przez wiele kolejnych lat. Dodajmy, że to właśnie nieopodal miejscowości Colti, w piaskowcu z brzegów rzeki Buzau, od lat dwudziestych XX wieku wydobywany jest bursztyn. Ten konkretny, znany jako rumanit, jest ceniony ze względu na swoją charakterystyczną barwę – szeroką gamę głębokich, czerwonawych odcieni. Niezauważony skarb Wartość „odbojnika” wycenia się na około 1 milion euro. Przez sposób wykorzystania bursztynu, cenny łup umknął uwadze złodziei, którzy ograbili dom z biżuterii i innych cennych przedmiotów. Nie zwrócili uwagi na podpierający drzwi kawałek skały. A jego wartość znacznie przewyższała wszystko, co mogli znaleźć w okradanym domu. Po śmierci w 1991 roku właścicielki domu krewny, który odziedziczył jej nieruchomość, podejrzewał, że odbojnik może być czymś więcej niż się wydaje. Dowiedziawszy się, co posiada, sprzedał bursztyn państwu rumuńskiemu, które zleciło jego wycenę ekspertom z Muzeum Historycznego w Krakowie. Według krakowskich specjalistów 3,5-kilogramowy bursztyn ma prawdopodobnie od około 38 do 70 milionów lat. Jak powstaje bursztyn? Przypomnijmy, że bursztyn powstaje w wyniku długotrwałego procesu fosylizacji żywicy drzewnej. Proces zaczyna się od drzew, które wydzielają żywicę. Najczęściej są to drzewa iglaste, choć nie tylko. Żywica wydobywająca się z drzewa może zostać pochłonięta przez ziemię lub inne materiały organiczne. Tam ulega procesowi twardnienia i przekształcania w polimery. To początkowe utwardzenie nazywane jest procesem wstępnej polimeryzacji. Z biegiem milionów lat, w wyniku pogłębiającego się procesu chemicznego, żywica przechodzi …

Buzau-Rumunia-Bursztyn-31c50a0.jpg
width: 1024
height: 538

„Bałtyckie złoto” eksportowano już 5000 lat temu. Docierało nawet na Półwysep Iberyjski
type: item
date: 2023-10-23T12:02:48.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bursztyn
subject: Edukacja
subject: historia
subject: hiszpania
subject: morze bałtyckie
subject: neolit
subject: prehistoria
description: Naukowcy odkryli najstarsze bursztyny bałtyckie na Półwyspie Iberyjskim. Zespół twierdzi, że eksport tej naturalnej biżuterii odbywał się już ponad 5000 lat temu.
encoded: W tym artykule: Bursztyn bałtycki sprzed 5000 lat w Hiszpanii Neolityczna sieć handlowa Kiedy bałtyckie złoto dotarło na Półwysep Iberyjski? Bursztyny bałtyckie, zwane również „bałtyckim złotem”, to naturalny kamienie szlachetne. Powstają w wyniku długotrwałej krystalizacji żywicy, głównie z drzew iglastych. Działo się to w eocenie, czyli środkowej epoce paleogenu. Okres trwał od ok. 56 do 34 milionów lat temu. Bursztyn już w czasach starożytności uważany był za wyjątkowo cenny przedmiot. Przypisywano mu cechy magiczne. Bursztynowe wyroby traktowano jak amulety lub talizmany. Bursztyn bałtycki sprzed 5000 lat w Hiszpanii Zespół naukowców z hiszpańskiego Uniwersytetu w Granadzie i University of Cambridge w Wielkiej Brytanii dokonał niedawno wyjątkowego odkrycia. Badacze odnaleźli najstarszy bursztyn bałtycki, jaki sprowadzono na Półwysep Iberyjski. Odkryto go na stanowisku Cova del Frare. To jaskinia położona w Katalonii. Uczeni twierdzą, że przedmiot ten został zaimportowany z krajów bałtyckich nawet ponad 5000 lat temu. Oznacza to, że historia bursztynów jako towarów luksusowych jest dłuższa, niż dotychczas podejrzewano. – Nasze badania pozwalają z całą pewnością stwierdzić, że import bursztynu bałtyckiego w odległe regiony Europy Zachodniej nastąpił co najmniej w IV tysiącleciu p.n.e. To ponad tysiąc lat wcześniej, niż sądziliśmy – twierdzi Mercedes Murillo-Barroso, główna autorka badań i profesorka na Uniwersytecie w Granadzie. Neolityczna sieć handlowa Badacze twierdzą, że bursztyny bałtyckie prawdopodobnie stanowiły część znacznie szerszych sieci handlowych. Mogły być połączone z południem współczesnej Francji. – Rozbudowane więzi kulturowe były równie ważne w przeszłości, jak i obecnie. W szczególności sieci handlowe na duże odległości mogłyby umożliwić uprzywilejowany dostęp do wiedzy, technologii i nawiązanie relacji społecznych – czytamy w artykule opublikowanym na łamach czasopisma naukowego „Scientific Reports”. Autorzy przypomnieli, że już wcześniej udok…

bursztyn-baltycki-b597642.jpg
width: 1702
height: 1530

Oto największy kwiat zamknięty w bursztynie. Ma ponad 30 milionów lat, ale nie to jest w nim wyjątkowe
type: item
date: 2023-01-17T12:05:37.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: bursztyn
subject: Edukacja
subject: europa
subject: kaliningrad
subject: morze bałtyckie
subject: skamieniałości
subject: zwierzęta
description: Kwiat odnaleziono 151 lat temu u wybrzeży Morza Bałtyckiego. Pochodzi z największego na świecie złoża bursztynu, które znajduje się w dzisiejszym Kaliningradzie. W przeszłości został błędnie sklasyfikowany. Teraz naukowcy ponownie zbadali okaz.
encoded: W tym artykule: Naukowcy ustalili, do jakiego gatunku należy inkluzja kwiatowa Kwiat może mieć nawet 38 milionów lat Żywica zachowała proces uwalniania ziaren pyłku kwiatowego W 1872 roku na terenie dzisiejszego Kaliningradu odnaleziono wyjątkową inkluzję organiczną w bursztynie. Kwiat, który znajdował się w środku miał prawie 3 cm średnicy. Oznacza to, że skamieniałość jest trzykrotnie większa, niż większość kwiatowych inkluzji, które dotychczas odnaleziono. Naukowcy stwierdzili wówczas, że to Stewarcja. To roślina z rodziny herbatowatych, która obejmuje 22 gatunki. Po 151 latach badacze postanowili jeszcze raz przyjrzeć się bursztynowi. Naukowcy ustalili, do jakiego gatunku należy inkluzja kwiatowa Okazało się, że przed laty doszło do pomyłki. Dr Eva-Maria Sadowski z Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie i dr Christa-Charlotte Hoffmann z Uniwersytetu Wiedeńskiego zbadały skamieniałość pod mikroskopem elektronowym. Badania zostały opublikowane na łamach czasopisma naukowego „Scientific Reports”. W bursztynie sprzed prawie 100 milionów lat znaleziono owłosionego ślimaka. Po co mu włoski? Ślimak ślimakowi nierówny. Jedne żyją na lądzie, inne w wodzie. Które z nich mają włoski, a które potrafią odciąć sobie głowę i przeżyć? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/w-bursztynie-sprzed-prawie-100-milionow-lat-znaleziono-owlosionego-slimaka-po-co-mu-wlosie-37300c3.jpg" width="938" height="528" alt="W bursztynie sprzed prawie 100 milionów lat znaleziono owłosionego ślimaka. Po co mu włosie?" title="W bursztynie sprzed prawie 100 milionów lat znaleziono owłosionego ślimaka. Po co mu włosie?" /> Naukowcy odkryli, że kwiat należy do gatunku Symplocos. To rodzaj roślin kwiatowych z rzędu wrzosowców, około 300 gatunków, które występują w Azji i Ameryce Północnej i Południowej. Wiele z nich rośnie w wilgotnych regionach tropikalnych. Jest to pierwszy zapis kopalny tego gatunku zatopiony w bursztynie, który pochodzi z wybrzeża Morza Bałtyckie…

kwiat-w-bursztynie-b2fc8d3.webp
width: 1000
height: 750

Naukowcy odkryli niesporczaka sprzed 16 milionów lat!
type: item
date: 2021-10-07T21:18:52.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: bursztyn
subject: Edukacja
subject: skamieliny
subject: skamieniałości
description: Skamieniałe szczątki niesporczaka zostały znalezione dominikańskim bursztynie.
encoded: W tym artykule: Okaz sprzed 16 mln lat Mamy jeszcze mnóstwo do odkrycia Niesporczaki są naprawdę niezwykłymi organizmami. Są malutkie – ich ciała mają długość od 0,01 do 1,2 milimetra. Ich rozmiary są niewielkie i nie są zbyyt urodziwe, ale zdolności przetrwania jakie posiadają są naprawdę imponujące. Są bowiem w stanie przetrwać niemal wszystko. Niesporczaki uznawane są za najbardziej odporne na warunki zewnętrzne ze wszystkich znanych nam organizmów. Kiedy warunki stają się niesprzyjające, mogą wyschnąć, przekonfigurować swoje ciała i wejść w stan zwany desykacją czyli ograniczonej ruchliwości na całe lata. Niestraszne są im mroźne temperatury, brak tlenu, wysokie ciśnienie, próżnia kosmiczna, promieniowanie kosmiczne. Są również w stanie znieść gotowanie, brak wody przez okres ponad stu lat! Niesporczaki zdołały przetrwać wszystkie masowe wymierania w historii życia na Ziemi. Jednak ich historia ewolucyjna jest wciąż tajemnicą. Okaz sprzed 16 mln lat Niesporczak znaleziony w dominikańskim bursztynie mierzy niewiele ponad pół milimetra długości. Okaz pochodzi z miocenu, czyli ery sprzed około 16 milionów lat. Jest to dopiero trzeci zachowaną w bursztynie przedstawiciel tego gatunku. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest według naukowców fakt, iż ich organizmy nie produkują minerałów, które mogłyby przetrwać długie okresy czasu. „Dla paleontologów są one niczym nieuchwytny gatunek–widmo, na skamieniałości którego praktycznie nie trafiamy”, mówi biolog Phil Barden z Instytutu Technologicznego New Jersey, który dodaje: „Odkrycie skamieniałego niesporczaka to wydarzenie, które zdarza się raz na pokolenie! Tym co jest w tym wypadku tak niezwykłe, to fakt, że niesporczaki są wszechobecną starożytną linią organizmów, które były na Ziemi już w czasach ekspansji lądowej roślin przez cały okres bytowania na niej dinozaurów”. Odkryty okaz jest, według badaczy, najlepiej zobrazowaną skamieliną niesporczaka na jaką natrafiono. Na zdjęciach wyraźnie widać małe pazurki tego organi…

niesporczaki1-6706da9.jpeg
width: 2121
height: 1414

Najmniejszy dinozaur świata okazał się jaszczurką
type: item
date: 2021-06-15T12:24:37.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: bursztyn
subject: dinozaury
subject: Travel
description: Czaszka sprzed 99 milionów lat miała należeć do Oculudentavis khaungraae. Naukowcy byli jednak w błędzie. Szczegółowa analiza skanów pozostałych kości pozwoliła im wykryć cechy typowe dla jaszczurek.
encoded: W tym artykule: Naukowcy byli w błędzie Najmniejszy dinozaur czy prehistoryczna jaszczurka? W 2020 r. maleńka czaszka zachowana w bursztynie sprzed 99 milionów lat stała się przedmiotem debaty naukowej po tym, jak uznano, że należała do najmniejszego gatunku dinozaura na świecie – Oculudentavis khaungraae. Głośny artykuł opublikowany w marcu ubiegłego roku został jednak szybko wycofany. Naukowcy byli w błędzie Najnowsze badania oparte na analizie lepiej zachowanego fragmentu bursztynu dowodzą, że czaszka pochodziła w rzeczywistości od prehistorycznej jaszczurki. Wskazywać ma na to fragment szkieletu z widocznymi łuskami i tkanką miękką. – To naprawdę dziwne zwierzę. Nie przypomina żadnej innej znanej nam dziś jaszczurki. Szacujemy, że wiele zwierząt z tamtych czasów nie wyewoluowało swojego współczesnego wyglądu. To może być mylące. Mają cechy konkretnego gatunku, ale w rzeczywistości nie należą do niego – opisuje Juan Diego Daza, współautor badań, w komunikacie prasowym. Po przeanalizowaniu skanów poszczególnych kości naukowcy wykryli cechy, które pozwoliły im zidentyfikować nieznane zwierzę jako jaszczurkę. Są to: łuski, zęby połączone bezpośrednio z kośćmi szczęki, a nie osadzone w zębodołach jak u dinozaurów, typowe dla jaszczurkowatych struktury oka i kości barkowe oraz czaszka w kształcie kija hokejowego. W próbce z lepiej zachowanego bursztynu badacze zauważyli dodatkowo płat luźnej skóry pod brodą, który mógł wypełniać się powietrzem – to kolejna cecha wspólna dla wielu gatunków jaszczurek. Ameryka Północna straciła blisko 30 proc. ptasiej populacji. Jak pomóc ocalałym gatunkom? Już dzieci w szkole wiedzą, że wyłączanie światła, kiedy nie jest nam potrzebne, ma zbawienny wpływ na środowisko. Jak się okazuje, w ten sposób możemy też przysłużyć się migrując... Najmniejszy dinozaur czy prehistoryczna jaszczurka? Badacze nazwali stworzenie Oculudentavis naga na cześć ludu Naga z Indii i Mjanmy, gdzie znaleziono bursztyny sprzed blisko 100 milionów lat. Jak ustal…

dinozaur1-475dcfd.jpeg
width: 1024
height: 683

Cała Polska mówi o Mamerkach. Co odkryto w mazurskich lasach?
type: item
date: 2021-05-31T13:42:03.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bursztyn
subject: skarby
subject: Travel
description: Słynna Bursztynowa Komnata od dziesięcioleci spędza poszukiwaczom skarbów sen z powiek. Ostatnie odkrycie w Mamerkach na nowo rozpaliło ich wyobraźnię.
encoded: W tym artykule: Bursztynowa Komnata - marzenie poszukiwaczy skarbów Bursztynowa Komnata została ukryta w Mamerkach? Ostatnio ogólnopolskie media obiegła wiadomość o odkryciu systemu podziemnych korytarzy w Mamerkach. Dla wielu poszukiwaczy skarbów jest to dowód na to, że przed laty w mazurskich lasach została ukryta Bursztynowa Komnata. Prawdę poznamy w drugiej połowie czerwca – wtedy korytarze będą eksplorowane. Bursztynowa Komnata - marzenie poszukiwaczy skarbów Bursztynowa Komnata to wykonany z bursztynów wystrój gabinetu skradziony przez Niemców z Carskiego Sioła w 1941 r. Od czasu jej zaginięcia badacze z Polski, Niemiec oraz Rosji co jakiś czas podejmują się poszukiwań. Jak dotąd bezskutecznie. Nikt nie wie, gdzie tak naprawdę została ukryta Bursztynowa Komnata, co utrudnia jej poszukiwania. Jedna z wersji mówi o mazurskich lasach, w których podczas II wojny światowej stacjonował Wermacht. Opowieści o schowanych przez nazistów skarbach na przestrzeni lat zdążyły obrosnąć licznymi legendami. Wśród kosztowości miały być też fragmenty Bursztynowej Komnaty. Bursztynowa Komnata została ukryta w Mamerkach? Poszukiwania skarbów w Mamerkach trwają od lat. W 2017 r. bezskutecznie próbowano dostać się do rzekomo ukrytych pomieszczeń, a dwa lata później trafiono na nieczynną studzienkę kanalizacyjną. Wówczas pojawiły się domysły, jakoby w środku zostały schowane owiane legendami kosztowności. Tropem miał być bunkier, pełniący w czasach wojny rolę kasyna. Poszukiwania wznowiono w tym roku. – „Dzięki zastosowaniu nowoczesnego georadaru odnaleźliśmy pięć wejść do podziemnych tuneli technicznych. […] Jak dotychczas, jest to największe odkrycie na terenie Mamerek. Wygląda na to, że odkryta sieć tuneli ma co najmniej 50 metrów długości, a po dokładnym zbadaniu może się okazać jeszcze większa” – mówi Bartłomiej Plebańczyk z Muzeum w Mamerkach. Do czasu eksploracji, korytarze zostały zamaskowane, aby uchronić je przed wizytą nieproszonych gości. Dodatkowo profesjonalna firma zaj…

mazurski-las-524aa91.jpeg
width: 2119
height: 1414

Bursztynowa gorączka nad Bałtykiem. Plażę zalali poszukiwacze surowca
type: item
date: 2021-05-11T09:20:16.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: bursztyn
subject: morze bałtyckie
subject: Travel
description: Dziki Zachód miał swoją złotą gorączkę, tymczasem nad Bałtykiem wybuchła prawdziwa bursztynowa gorączka. To następstwo przekopu Mierzei Wiślanej.
encoded: Choć często wydaje nam się, że to kulinaria, w tym pierogi, są polskim towarem eksportowym znanym na całym świecie, to w jednym niedawnych zestawień za najpopularniejszą pamiątkę z Polski uznano jednak bursztyn – symbol polskiego wybrzeża. Wykorzystuje się go m.in. przy wytwarzaniu kosztownej biżuterii. Już nawet gram bursztynu ma swoją cenę, a więc nie dziwią tłumy zwabione pojawieniem się surowca na plażach. Bursztynowa gorączka na Mierzei Wiślanej Ważące ponad 100 gramów bryły bursztynu zostały wyrzucone podczas prac pogłębiarki i rury transportującej piach z dna Mierzi Wiślanej. Jak informuje Telewizja Regionalna Żuławy TV, nocą przy miejscu przekopu zjawiło się kilkadziesiąt osób z nadzieją, że uda im się znaleźć cenny surowiec. Plaża od strony Kątów Rybackich została "oblężona". Na terenie przekopu wydobyto już 17 kg bursztynu. – Bursztyn będzie przemieszczał się wraz z prądem wody i morze wyrzuci go na plażę. W zależności od pogody i wiatru może to być Mikoszewo, Jantar czy inne plaże – zapowiada Tomasz Ołdziejewski, lokalny bursztynnik, w rozmowie z Żuławy TV. Na terenie przekopu wydobyto już 17 kg bursztynu. Przyjmując ceny sprzed dwóch lat, taka ilość surowca jest warta 17 tys. złotych. View oEmbed on the source website Mierzeja Wiślana "oddaje bursztyn" Kwestia Przekopu Mierzei Wiślanej od kilku lat wzbudza kontrowersje nie tylko ze względu na ingerencję w naturalne środowisko, ale też właśnie potencjalne zyski z wydobycia zalegającego w tym miejscu bursztynu. W maju 2019 r. ówczesny minister gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej Marek Gróbarczyk potwierdził, że na dnie Mierzi Wiślanej znajduje się około "1,4 tony bursztynu o szacunkowej wartości 1,4 mln zł, przyjmując bardzo wysoki przelicznik tysiąca złotych za kilogram". Wtedy też ustalono, że jantar jest podzielony na dwa złoża. Szacuje się, że złoża północne ważą około 900 kg. Ich wydobycie uznano jednak za nieopłacalne, ponieważ bursztyn jest tak drobny, że mógłby być stosowany wyłącznie przy pr…

mierzeja-wislana-e686f5a.jpeg
width: 1000
height: 664

Bursztynowa Komnata znów na językach. Nurkowie podejrzewają, że skarb leży w pobliżu Ustki
type: item
date: 2021-05-04T12:31:59.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bursztyn
subject: Travel
description: Bursztynowa Komnata od lat rozbudza wyobraźnię historyków i poszukiwaczy skarbów. Czy właśnie zbliżyliśmy się do poznania jej sekretu? Jak poinformował Urząd Morski w Gdyni, na Bałtyku zakończyła się druga ekspedycja, której uczestnicy badają dwa statki, zalegające na dnie morze 30 mil na północ od Ustki.
encoded: W tym artykule: Czy Bursztynowa Komnata leży u wybrzeży Ustki? Poszukiwacze skarbów na tropie Bursztynowej Komnaty Na dnie oceanów i mórz na całym świecie leżą dziesiątki zatopionych statków. Te, które zainteresowały polskich badaczy to stary obiekt przypominający barkę oraz wrak, który przed laty najprawdopodobniej był jednostką Karlsruhe. Jak na razie jego nazwa nie została jeszcze rozczytana. Wiadomo jednak, co się na nim znajduje. Jan Młotkowski, zastępca dyrektora Urzędu Morskiego do spraw oznakowania nawigacyjnego, mówi o rozrzuconym wokół ładunku, szczątkach i skrzyniach. Ich zawartość częściowo nadal jest jednak owiana tajemnicą. – Z tych, które do tej pory zostały zinwentaryzowane, wiemy, że tam są narzędzia, pozostałości dokumentacji. Natomiast dalsze prace będą kontynuowane w czerwcu – dodaje. Czy Bursztynowa Komnata leży u wybrzeży Ustki? Tomasz Stachura, który przewodniczy zespołowi nurków Baltictech, po przeanalizowaniu źródeł historycznych, sugeruje że na pokładzie Karslruhe mogła znajdować się zaginiona wiele lat temu Bursztynowa Komnata. Statek zatonął 13 kwietnia 1945 r. w czasie nalotów radzickich sił powietrznych. Parowiec zamykał konwój opuszczający oblężony przez Sowietów Królewiec. Urząd Morski w Gdyni studzi jednak entuzjazm Stachury. – Nie potwierdzono zalegania na dnie wraków dwóch samolotów Douglas A-20 (lub ich fragmentów), które według informacji historycznych, pozyskanych przez płetwonurków, zostały zestrzelone również 13 kwietnia 1945 r. podczas dwóch radzieckich ataków powietrznych na konwój niemieckich jednostek płynących w kierunku zachodnim – informują pracownicy instytucji. fot. Baltictech Marcin Westphal, zastępca dyrektora Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku, dodaje z kolei, że jeśli ewentualny wrak Karlsruhe zostanie uznany za grób wojenny, to nie będzie można wyławiać z niego żadnych znalezionych przedmiotów. Poszukiwacze skarbów na tropie Bursztynowej Komnaty Czym była, a może nadal jest, Bursztynowa Komnata? To wykonany z …

wrak-karlsruhe1-dc4b91d.jpeg
width: 1155
height: 764

Etyczny spór wśród paleontologów o ”krwawe bursztyny” z Birmy
type: item
date: 2020-09-23T09:16:21.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: bursztyn
subject: Edukacja
description: Niczym diamenty wydobywane z kopalni w ogarniętych konfliktami państw Afryki, pochodzące z Birmy bursztyny z inkluzjami roślin i zwierząt stały się elementem etycznego sporu. Stało się to po tym, gdy jedno z większych międzynarodowych stowarzyszeń skupiających paleontologów wystosowało apel do swojego środowiska, by w pracy naukowej nie posługiwać się ”krwawymi bursztynami” z kopalni w birmańskim stanie Kaczin. Od lat wojska rządowe krwawo walczą tam z miejscową partyzantką o kontrolę nad zasobami bursztynu. Paleontolodzy kłócą się o ”krwawe bursztyny” z Birmy
encoded: Society of Vertebrate Paleontology (stowarzyszenie paleontologii kręgowców) skierowało w kwietniu otwarty list m.in. do 300 czasopism naukowych, by powstrzymały się przed publikacją prac bazujących na badaniach bursztynowych ”skamielin” wydobytych w Birmie po czerwcu 2017 roku. Wówczas Siły Zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), przejęły kontrolę nad wydobyciem we wspomnianym stanie Kaczin. View oEmbed on the source website Miejsce to od ponad wieku znane jest z płytko zakopanego bursztynu o głęboko czerwonej barwie, nazywanych nawet w sąsiednich Chinach (gdzie nielegalnie się je przemyca) ”krwawymi bursztynami”. W tym przypadku, twierdzi organizacja SVP, chińska nazwa oddaje dobrze dramatyczne tło pozyskiwania tego ważnego dla paleontologów źródła informacji o historii Ziemi. Na całym świecie można znaleźć rośliny, owady czy fragmenty zwierząt złapanych w pułapkę z żywicy. Jednak do rzadkości należą bursztynowe sarkofagi dla organizmów uwięzionych przed 100 mln lat, czy generalnie przed wyginięciem dinozaurów. Akurat kopalnie w Birmie są miejscem, gdzie o nie relatywnie łatwo. Choć ceną często jest życie ludzkie. Problem w tym, że na wyłącznej sprzedaży tego surowca zarabiać chciały władze centralne. Wysłane tam oddziały Tatmadaw od lat walczą z Armią Niepodległego Kaczin (ShangLawt Hpyen), zbrojnego ramienia organizacji KIO skupiającej wszystkie plemiona grupy etnicznej Kaczinów. Według dokumentów ONZ z 2018 roku przejmujący kontrolę nad stanem, żołnierze Tatmadaw regularnie dopuszczali się tortur, porwań, gwałtów i przemocy seksualnej na miejscowej ludności. Świadkowie tych zajść i ofiary wyjaśniali, że te działania miały pozwolić na zapanowanie nad lokalnym przemysłem wydobywczym i złożami bursztynu. - Mamy dowody na naruszanie praw człowieka bezpośrednio powiązane z pozyskiwaniem bursztynu. Jako paleontolodzy, ale też jako zwykli ludzie, musimy myśleć o etycznych konsekwencjach tego, co robimy – stwierdziła prof. Emily Rayfield, wykładająca na Wydziale Nauk o Ziemi Uniwers…

bursztyn1-0067c1a.jpeg
width: 2127
height: 1409

Na początku nikt nie spodziewał się, że będzie to taka sensacja. Salamandra w bursztynie
type: item
date: 2018-11-16T13:06:11.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: bursztyn
subject: Edukacja
subject: ewolucja
subject: Kultura
subject: Parenting
subject: salamandra
subject: Sport
subject: Travel
description: Ponad 20 mln lat temu życie dopiero co urodzonej salamandry długości niecałych 2 cm zakończyło się tragicznie. Bursztyn zatrzymał tę historię jakby robił zdjęcie.
encoded: Głodny drapieżnik – być może pająk, ptak lub wąż – odgryzł jej przednią nogę, zostawiając dyndający kawałek. I choć salamandrze udało się uciec prześladowcy, to zaraz wpadła w żywicę. I tak oto mały płaz przetrwał w bursztynie. George Poinar Jr., biolog z Uniwersytetu Stanowego w Oregonie, który specjalizuje się w zagadnieniach związanych z bursztynem, twierdzi, że gdy kilka lat temu w Republice Dominikany ten okaz wpadł mu w ręce, nie zdawał sobie sprawy, jakiej wagi jest to znalezisko. Dopiero niedawno uświadomił sobie, co jest w środku. Salamandra! To pierwszy przypadek znalezienia tego płaza w bursztynie. Do tego jest to jedyny znany okaz tej salamandry. Na podstawie widocznych cech fizycznych, takich jak przednie i tylne łapy z błoną pławną, uznano ją za nowy gatunek. – Ten przypadek doskonale pokazuje, jak wiele nieznanych nam stworzeń istniało miliony lat temu – komentuje Poinar. Tekst: A.R. Williams

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e9b9b50cb4597301b500b890bf7c74ea265af198-4dbbc7c.png
width: 900
height: 454

Ten bursztyn zatrzymał w swoim wnętrzu skrzydła dinozaura! Praprzodek ptaków
type: item
date: 2018-08-07T08:07:10.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: archeologia
subject: bursztyn
subject: dinozaury
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: Travel
description: Dwa malutkie skrzydełka zatopione w bursztynie pokazują, że upierzenie (warstwy, wzory, kolory i układ piór) dzisiejszych ptaków istniało już u niektórych przodków prawie sto milionów lat temu. Kość, tkanka i pióra dowodzą, że liczące prawie 100 milionów lat skrzydła są wyjątkowo podobne do tych, które mają dzisiejsze ptaki.
encoded: Badania skrzydeł zostały opublikowane 28 czerwca 2016 w czasopiśmie Nature Communications i częściowo sfinansowała je Rada Ekspedycyjna Towarzystwa National Geographic. Z artykułu wynika, że skrzydła prawdopodobnie należały do enantiornitów – grupy ptasich dinozaurów, które wyginęły pod koniec okresu kredowego. „Niesamowicie super” Choć od lat 90. XX wieku powszechnie przyjmuje się, że prawie wszystkie dinozaury miały pióra, nasza wiedza o prehistorycznym upierzeniu do tej pory pochodziła ze odcisków piór w zwęglonych skamielinach i indywidualnych piór znalezionych w zastygłej żywicy. Jednak choć odciski piór w skamielinach mogą sugerować pewien układ, z reguły brakuje im bardzo drobnych detali i rzadko kiedy zachowują informacje o kolorze, a pojedyncze pióra nie mogą być skojarzone ze zwierzęciem, od którego pochodziły. Dwie nowe próbki, ważące jedynie 1,6 i 8,51 gramów, zawierają jednak strukturę kostną, pióra i tkankę miękką. To pierwsze próbki upierzenia z kredy, które zawierają coś więcej niż tylko osobne, pojedyncze pióra – twierdzi współautor badania Lida Xin z China University of Geosciences. - Największy problem z jakim się zmagamy w przypadku piór znalezionych w bursztynie to fakt, że zazwyczaj badamy małe fragmenty lub pojedyncze pióra i nigdy tak do końca nie wiemy, do kogo należały - tłumaczy współautor badania Ryan McKellar, kustosz w kanadyjskim Royal Saskatchewan Museum zajmujący się paleontologią bezkręgowców. – Takich materiałów nigdy nie dostajemy. To jest niewyobrażalnie super – twierdzi. Znajome pióra Badania rentgenowskie mikrotomografem wykazały, że obie próbki, ze względu na rozmiar kości i etap rozwoju, należały do młodych osobników. Podobieństwa w strukturze kostnej i w proporcjach, a także w cechach upierzenia sugerują, że próbki należały też do tego samego gatunku. Obie próbki zawierają skórę, mięśnie, pazury i pióra, a także pozostałości po niesymetrycznych piórach sterówkach pierwszego rzędu, piórach drugiego rzędu i pokrywach. Ich ukła…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a282ea051286f702104e629d0931a1da27610a7a-6bc9deb.jpeg
width: 536
height: 699

Ma zęby w ksztalcie rogów i jest pająkiem. Mało? Żył w czasach dinozaurów
type: item
date: 2016-07-15T14:05:57.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: bursztyn
subject: pająki
subject: paleologia
description: W erze dinozaurów dwa pająki wpadły do kałuży z żywicy drzewa. Po milionach lat tkwienia w żywicy, dobrze zachowana para została zidentyfikowana jako członkowie nowego gatunku pajęczaków.
encoded: Szacuje się, że te prastare pająki liczą sobie mniej więcej 99 milionów lat. Mają niezwykle długie wypustki, które rozciągają się od górnej skorupy albo pancerza, oraz zęby w kształcie rogu. Ten wymarły już pająk, znaleziony w kawałku bursztynu, został dodany do rodziny Tetrablemmidae, do której należy cała gama malutkich, mocno uzbrojonych pająków mieszkających w regionach tropikalnych lub subtropikalnych, głównie na półkuli południowej. Naukowcy nazwali ten gatunek Electroblemma bifida – nazwa częściowo odnosi się do charakterystycznej podwójnie rozdzielonej końcówki na końcu pancerza. - To wyjątkowo dziwna forma tej rodziny opancerzonych pająków – twierdzi Paul Selden, paleontolog bezkręgowców na Uniwersytecie Kansas, którego zespół opisał ten nowy gatunek w artykule opublikowanym online w czerwcowym wydaniu czasopisma Cretaceous research. Wysoko osadzone oczy? Pomimo iż pancerz ochronny jest relatywnie powszechny wśród żyjących członków tej samej rodziny – twierdzi Selden – jego rozmiar u tego gatunku jest wyjątkowo duży, nawet porównując do dzisiejszych standardów. Choć wystająca część pancerza rozrasta się na końcu i ma cztery boki, Selden wierzy, że na niej osadzone były oczy pająka, choć nie widać tego w badanym okazie. Erin Saupe, paleobiolog na Uniwersytecie Yale nie był zaangażowany w badania, ale zgadza się z tą oceną i dodaje, że współczesny członek rodziny Tetrablemmidae ma oczy usadowione w podobnym miejscu. Z kolei zęby w przekonaniu Seldena są cechą seksualną, która umożliwia samcom i samicom tego gatunku wzajemne rozpoznawanie się. Choć inne samce należące do tej samej rodziny również posiadają zęby w kształcie rogu, nowy gatunek wyróżnia się odnogami na końcach. Zęby mogą być też używane do obrony i polowań. Polowanie na skamieliny Nowo odkryte gatunki są zatopione w birmańskim bursztynie, pochodzącym z Doliny Hukawng w północnej Birmie. Ten bursztyn jest stosowany od ponad 2000 lat w rzeźbiarstwie i innych sztukach – informuje Ryan McKellar, kust…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8a12ba852f07f68d2966f6dfa45660c4016b86a8-e1566c5.jpeg
width: 945
height: 711

Zabójcze prehistoryczne kwiaty. Krewniacy ziemniaka, tytoniu i kawy
type: item
date: 2016-02-22T10:49:29.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: bursztyn
subject: kwiaty
subject: prehistoria
description: Prehistoryczne kwiaty były piękne, ale prawdopodobnie część z nich była trująca – dowodzą naukowcy na łamach pisma „Nature Plants”.
encoded: W kawałku bursztynu sprzed 20-30 mln lat odkryto znakomicie zachowane dwa fragmenty kwiatów, należących do kladu astrowych. Do tej licznej grupy systematycznej zalicza się dziś tak różne rośliny, jak ziemniaka, tytoń, petunię czy kawę. Co ciekawe, odkryte okazy sprzed milionów lat należą do rodzaju Strychnos, z którego wywodzą się rośliny trujące, zawierające w sobie takie trucizny, jak strychnina czy kurara. Jak tłumaczy George Poinar Jr. z Oregon State University (USA), okazy są piękne, doskonale zachowane, pochodzą z tropikalnych, parnych lasów Dominikany. „Tego rodzaju okazy dają nam wgląd w ekologię środowiska odległych czasów” - dodaje. Astrowe zalicza się do najważniejszych i najbardziej zróżnicowanych roślin okrytonasiennych na Ziemi. Wyodrębnia się w ich przypadku 10 rzędów, 98 rodzin i ok. 80 tys. gatunków. Reprezentują blisko jedną trzecią wszystkich roślin okrytonasiennych. Okazuje się teraz, że jeden z rodzajów, należący do astrowych, najstarszy tak doskonale zachowany okaz, reprezentował odnogę trującą. Istniała ona na miliony lat przed pojawieniem się człowieka. „Niemal wszystkie gatunki należące do rodzaju Strychnos są toksyczne. Każdy zawiera swój własny alkaloid o różnych działaniach. Niektóre są bardziej, inne mniej toksyczne” - wyjaśnia Poinar. Obecnie znanych jest ok. 200 gatunków należących do tego rodzaju systematycznego. Część z nich wykorzystuje się jako trucizny, np. strychninę czy kurarę, a w bardzo małych stężeniach również w medycynie. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/914019c75875b85ad1cabc73f2d3c78ee6e01158-cdc9e2e.jpeg
width: 1280
height: 853

Bursztyn 2.0
type: item
date: 2014-09-16T06:00:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bursztyn
subject: paleontologia
description: Bursztyn to nasza duma narodowa. Przez lata istniał w naszej świadomości, a mimo to gdzieś po drodze o nim zapomnieliśmy. Słusznie? Nie, bo właśnie jesteśmy świadkami jego wielkiego powrotu!
encoded: Czołowi polscy projektanci biżuterii tworzą niepowtarzalne i ultra-nowoczesne wyroby z tego niezwykłego kamienia, a salony odnowy biologicznej prześcigają się w oferowanych zabiegach odżywczych na bazie bursztynowego ekstraktu. Zaskoczeni? Na pewno. Poznajcie zatem bursztyn na nowo… Na świecie istnieje ponad 60 gatunków bursztynu. Obok pięknego bursztynu bałtyckiego istnieje również bursztyn japoński, meksykański czy dominikański. Jednak to bursztyn znad Bałtyku ma największe złoża i charakteryzuje się bogactwem inkluzji. Na tle zagranicznych odmian wyróżnia go również paleta kolorów, w jakich występuje w Polsce – od najbardziej znanego żółto-złotego przez zielony, biały, brązowy, aż po czerwony. Zabarwienie ma ścisły związek z zawartością składników mineralnych i wielkością uwięzionych w nim pęcherzyków powietrza. Jednocześnie polskie złoża bursztynu były przez lata mocno eksploatowane. To dlatego obecnie zaczyna go brakować, co sprawia, że bursztyn powoli staje się co najmniej tak cenny, jak złoto. Jak wydobywa się bursztyn? Są różne metody wydobywania bursztynu, ale najbardziej ceniony jest bursztyn poławiany metodą tradycyjną. W ten sposób można znaleźć wyjątkowe okazy, o czym przekonał się jeden z najsłynniejszych polskich poławiaczy – pan Sylwester Malucha, który wyłowił bryłę bursztynu ważącą blisko 1kg. Możemy ją dziś podziwiać w Muzeum Bursztynu w Gdańsku. Metoda, którą pan Sylwester wydobywa bursztyn jest jednak bardzo pracochłonna, wymaga intuicji, wyczucia i dużej cierpliwości. – Przede wszystkim czekamy na odpowiedni sztorm. Najlepiej żeby wiał wiatr północny lub północno-wschodni, o sile 7-8 w skali Beauforta. Wiać musi co najmniej dwie doby. Na morze wychodzimy dopiero jak wiatr ucichnie. (…) Czasem dzieje się to nad ranem, czasem w środku nocy, ale zawsze musimy oczekiwać w gotowości – opowiada pan Sylwester. Ubrani w długie gumowe spodnie poławiacze zbierają kaszorkiem (specjalną siecią zamocowaną na obręczy) morskie osady, by już na brzegu wraz z r…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0f9fb6035d69ae58138721f44937612eb6c52e81-5655728.jpeg
width: 291
height: 448

Bursztyn – złoto starożytnych
type: item
date: 2010-03-05T05:41:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: bursztyn
subject: historia
subject: starożytność
subject: złoto
description: Grecy nazywali go elektronem, gdyż po potarciu przyciągał drobiny innych substancji, natomiast Rzymianie glaesum, czyli żywicą.
encoded: Owa tajemnicza żywica, której nadawano moc leczniczą i magiczną, była towarem najbardziej pożądanym przez rzymskich cezarów, możnowładców , uczonych, a więc tym samym i kupców, których nęciła możliwość znakomitego zarobku. Kopalina ta występowała obficie na południowych brzegach Bałtyku, ale nad Morzem Śródziemnym znana była już w epoce neolitu, docierając tam w wyniku handlu pośredniego, przekazywana sobie przez wielu lokalnych kupców tzw. metodą łańcuszkową. Prawdziwy handlowy szlak bursztynowy ukształtował się w Europie Środkowej w okresie wpływów celtyckich, czyli między IV a I w. p.n.e. Wiódł z Rzymu aż do ujścia Wisły i Półwyspu Sambijskiego. O rozmachu handlu tym towarem świadczył, odkryty na początku XX w. na Partynicach (obecnie dzielnica Wrocławia) magazyn, zawierający ponad trzy tony bursztynu zapakowanego w worki i gotowego do transportu. Zysk był też z tego handlu duży, o czym może świadczyć fakt, że ludność żyjąca przy szlaku, dbała o jego bezpieczeństwo, a nawet sama zapewniała transport przez swoje terytorium. Największe profity osiągali naczelnicy plemion i właśnie w grobowcach plemiennej starszyzny znajdujemy luksusowe wyroby rzymskich rzemieślników. Odkryto je np. we Wrocławiu Zakrzowie czy Łęgu Piekarskim. Bursztyn sprowadzano do Rzymu w ogromnych ilościach, o czym świadczą m.in. zapiski historyka Pliniusza, który, relacjonując przebieg igrzysk gladiatorskich za czasów Nerona, pisał:” nawet siatka służąca do powstrzymywania zwierząt i osłaniania podium miała w każdym węzełku bursztyn”. Tekst: Agnieszka Budo

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e41e23bb84571be147ae970db2b92790422f94f3-690db99.jpeg
width: 335
height: 500