National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-08-29T11:54:59.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Budda porzucił wspaniały pałac, by wieść żywot żebraka. Legenda wielkiego mędrca jest żywa do dziś
items: Buddyzm ma wyznawców na całym świecie. Jakie są jego kluczowe założenia?
items: „Odwiedziłem miasto świętych jeleni i pradawnych świątyń” Nara zachwyca
items: To pierwszy dowód na praktykowanie buddyzmu w Imperium Rzymskim. Znalezisko ma ponad 2 tys. lat
items: Tajlandia informacje ogólne, historia. Tajlandia dawniej i dziś
items: Znaleziono najstarsze chińskie figurki przedstawiające Buddę
items: Medytacja, praktyka Tai Chi... Poznaj najpopularniejsze miejsca do uprawiania "turystyki duchowej"
items: Groty Tysiąca Buddów: "Ich znaczenia nie da się przecenić"
items: Władcy umysłów. Jak powstają i działają nowe religie
items: Mekong: Ryżowy bimber, tajemnice mnichów i świątynia o najdłuższej... nazwie
items: Wędrówka dusz. O co chodzi w reinkarnacji?
items: 5/2014
items: 3/2014
items: Afgańska misja
items: Rohingyas. The refugees
items: Modlitwy z Shachukul
items: Indie - informacje praktyczne
items: Sri Lanka - informacje praktyczne
items: Sri Lanka
items: Domki dla duchów- Tajlandia

Budda porzucił wspaniały pałac, by wieść żywot żebraka. Legenda wielkiego mędrca jest żywa do dziś
type: item
date: 2025-09-15T06:00:36.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: azja
subject: budda
subject: buddyzm
subject: religie
description: Budda, wielki przewodnik duchowy, żył i nauczał ponad dwa i pół tysiąca lat temu, przynajmniej tak uważa wielu naukowców. Należy jednak podkreślić, że historia księcia, który porzucił wszelkie wygody życia, by osiągnąć stan duchowego oświecenia, w dużej mierze oparta jest na legendach. Nic więc dziwnego, że w wielu fragmentach brzmi niewiarygodnie. Co wiemy na temat założyciela najsłynniejszego systemu religijno-filozoficznego?
encoded: Spis treści: Narodziny przyszłego Przebudzonego W poszukiwaniu prawdy Dar wiedzy dla świata Założyciele wielkich religii albo sami nazwali się bogami, albo twierdzili, że ich działania są boską wolą. W przypadku twórcy buddyzmu było inaczej. Siddahartha Gautama, choć urodził się uprzywilejowany i dorastał w całkowitej izolacji od faktycznego obrazu otaczającego go świata, nie twierdził, że jest kimś więcej niż tylko człowiekiem. Nie inspirowała go żadna wyższa siła. Co więcej, swoim uczniom przekazał, że człowiek sam sobie jest panem i nikt i nic nie rządzi jego przeznaczeniem. Narodziny przyszłego Przebudzonego Jak głoszą tradycyjne podania, przyszły Budda żył w północnych Indiach, w V wieku p.n.e. Przyszedł na świat w arystokratycznym rodzie Siakjów, którego głową był król Siuddhodana. Królewska para długo nie mogła doczekać się następcy tronu. Pewnej nocy 40-letniej królowej Mai przyśniło się, że biały słoń z sześcioma kłami wchodzi w jej ciało. Królewscy mędrcy uznali to za proroctwo. W ich interpretacji, niezwykły sen oznaczał, że władczyni powije wyjątkowe dziecko. Chłopiec urodził się niespodziewanie, gdy królowa odbywała podróż do wioski Lumbini (dzisiejszy Nepal). Otrzymał imię Siddhartha. Król, pragnąc poznać przyszłość swojego jedynego syna, wezwał do pałacu Asitę. Gdy mędrzec ujrzał dziecko, zaśmiał się i zapłakał. Zapytany o tę reakcję, wyjaśnił, że syn Suddhdhany będzie wiódł dobre życie i wpłynie na wiele osób, jednak on sam tego nie doczeka. Życie w „złotej klatce” Gdy chłopiec dorastał, król zauważył, że jego syn jest nieprzeciętnie wrażliwy. Uznał, że tak wyjątkowe dziecko nie może stykać się z bólem i cierpieniem, którego nie brakuje na świecie. Poza tym nie pragnął dla niego życia mędrca. Chciał, by wyrósł na godnego następcę tronu, nie na świętego. Młody Siddhartha Gautama został zamknięty w pałacu, odizolowany od chorób, starości i wszelkich nieszczęść i otoczony luksusami, które przynależały się księciu. Wiódł idylliczne życie, nie zdając sobi…

budda-740c03e.jpg
width: 1000
height: 562

Buddyzm ma wyznawców na całym świecie. Jakie są jego kluczowe założenia?
type: item
date: 2025-09-14T06:32:15.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: azja
subject: budda
subject: buddyzm
subject: religie
description: Buddyzm narodził się w Indiach, ale idee „nauki przebudzonego” wykroczyły dalece poza Azję. Tak naprawdę alternatywy dla tradycyjnych systemów religijnych, afirmujących jednego boga, szukają ludzie na całym świecie. Jakie są kluczowe założenia buddyzmu? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Religia? Filozofia? A może droga życia? Buddyjski światopogląd Różnorodność ścieżek Buddyzm w japońskiej interpretacji Buddyzm tybetański Gdy Budda porzucił życie księcia i został nauczycielem, nauki, które głosił, trafiały przede wszystkim do mieszkańców subkontynentu indyjskiego. Po jego śmierci, w ciągu pięciu wieków rozprzestrzeniły się na centralną, południowo-wschodnią i wschodnią Azję. Współcześnie buddyzm (w sanskrycie i języku pali Buddha Dharma, czyli „nauki przebudzonego”) ma wielu wyznawców także na Zachodzie. Religia? Filozofia? A może droga życia? Buddyzm od początku wymyka się prostym klasyfikacjom. Nauk tych nie można jednoznacznie określić mianem systemu filozoficznego ani religii. To coś w rodzaju połączenia jednej i drugiej kategorii. Nauki Buddy można uznać za nonteistyczny system religijny i filozoficzny. W odróżnieniu od większości religii, buddyzm nie koncentruje się na pojęciu boga i stwórcy. W doktrynie buddyjskiej pojęcia te mają marginalne znaczenie, ale należy wspomnieć, że o ile jej wyznawcy nie afirmują żadnego boga, to także nie negują jego istnienia. Ich ostatecznym celem jest natomiast osiągnięcie oświecenia i wyzwolenia. W centrum buddyzmu stoi zatem samodoskonalenie duchowe. Sama definicja religii jest płynna i zależna od kulturowego kontekstu. Nonteistyczna istota tego systemu stoi w opozycji do zachodniego rozumienia tego pojęcia, najczęściej opierającego się na wierze w osobowego boga. W systemie buddyjskim takie bóstwo jest nieobecne. Budda był człowiekiem – nauczycielem, nie bogiem. System ten obejmuje jednak praktyki duchowe, etykę, wspólnotę i ścieżkę do transcendencji, zatem nie brakuje w nim punktów zbieżnych z choćby dominującym na starym kontynencie katolicyzmem. Buddyjski światopogląd Celem buddyjskiej praktyki jest doświadczenie trwałego szczęścia poprzez oświecenie i urzeczywistnienie potencjału umysłu. Buddyści wierzą, że może tego dokonać każdy człowiek. W jaki sposób? System oparty na czterech prawdach…

buddyzm-b0d0a54.jpg
width: 1000
height: 667

„Odwiedziłem miasto świętych jeleni i pradawnych świątyń” Nara zachwyca
type: item
date: 2025-03-16T10:29:52.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: azja
subject: buddyzm
subject: japonia
subject: zabytki
description: W mieście Nara historia splata się z duchowością, a natura z miejskim rytmem. To tam właśnie – między potężnym Wielkim Buddą, tysiącami kamiennych latarni i jeleniami spacerującymi po ulicach – można poczuć szczególnego ducha dawnej Japonii.
encoded: Spis treści: Tōdai-ji – świątynia, która wciąż zachwyca Wielki Budda – mistyczny strażnik Nary Jelenie – symbol i święci mieszkańcy Nary Kasuga Taisha – Szkarłatne bramy i tysiące latarni Nara – kolebka sztuki sakralnej Świadek przeszłości – świątynia Kōfuku-ji Podróż do Nary – Informacje praktyczne Dawna stolica Japonii wciąż zachwyca majestatycznymi świątyniami, wszechobecnymi jeleniami i aurą spokoju, której nie sposób odnaleźć w wielkomiejskim zgiełku. Miasto jest położone na Honsiu, największej wyspie Japonii. Spacerując wśród starożytnych pagód, kamiennych latarni i pachnących cedrowych lasów, można poczuć, jak czas zwalnia, a historia wciąż oddycha w zakamarkach tego niezwykłego miejsca. Tōdai-ji – świątynia, która wciąż zachwyca Przekraczam Bramę Południową, z której wnęk taksują mnie wzrokiem dwaj strażnicy o groźnych obliczach. Przede mną wyrasta olbrzymia drewniana budowla kryta podwójnym spadzistym dachem. Jest tak duża, że trudno objąć ją wzrokiem. W słonecznym świetle wczesnego przedpołudnia lśni biała, poprzecinana drewnianymi belkami fasada, czernią się dachówki. Doskonały kontrast. To główny pawilon buddyjskiej świątyni Tōdai-ji (Wielkiej Wschodniej Świątyni) w mieście Nara – jedna z największych drewnianych budowli na świecie. Liczy 48 m wysokości, 57 m długości i 50 m szerokości. Wielki Budda – mistyczny strażnik Nary Wyłożonym kamiennymi płytami chodnikiem sunie potok pielgrzymów. Idę ich śladem i po chwili zanurzam się w półmroku wnętrza budowli. Przede sobą mam brązową statuę. To Daibutsu, Wielki Budda Wajroczana, najważniejszy w panteonie pięciu Buddów Mądrości. Nauczyciel Dharmy. Japończycy zwą go również Dainichi, czyli Wielkim Słońcem. Siedzi skupiony, z uniesioną prawą dłonią i przymkniętymi oczami. Jest wielki. Ma 15 m wysokości, a samo jego ucho mierzy 254 cm, twarz – 533 cm. Muszę mocno unieść głowę, by spojrzeć mu w oczy. Emanuje z nich spokój i pewność. Za plecami Buddy złoci się aureola. Jest w tym widoku coś głęboko kojącego, coś, c…

Nara-IMG2601-5f4dfcc.jpg
width: 4673
height: 3115

To pierwszy dowód na praktykowanie buddyzmu w Imperium Rzymskim. Znalezisko ma ponad 2 tys. lat
type: item
date: 2023-05-16T10:40:54.000Z
creator: Stanisław Szklarek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: budda
subject: buddyzm
subject: Edukacja
subject: egipt
subject: imperium
subject: Kultura
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny egipt
description: Posąg buddy odkryto w Berenike – starożytnym egipskim porcie. Jest to bardzo ważne znalezisko, które mówi nam więcej o kontaktach Rzymu z Indiami.
encoded: W tym artykule: Berenike – starożytny egipski port Posąg Buddy – skąd pochodzi i kiedy go wyrzeźbiono? Więcej egzotycznych znalezisk ze świątyni Izydy w Berenice Polscy archeolodzy w Berenike Kontakty Imperium Rzymskiego z innymi cywilizacjami były bardzo rozległe. Wymianę handlową prowadzono nawet z Cesarstwem Chin. Częściej jednak docierano do portów w Indiach. Do tej pory nie było jednak żadnych świadectw kultu Buddy na terenie Imperium Romanum. Odkrycie w Berenike jest pierwszym tego typu potwierdzeniem. Berenike – starożytny egipski port Najważniejszym portem Egiptu nad Morzem Czerwonym było Berenike, zwane też Barnis. Swoją świetność przeżywało podczas panowania rzymskiego w pierwszych wiekach naszej ery. Był to najważniejszy punkt wymiany morskiej z cywilizacjami Dalekiego Wschodu. Przede wszystkim z Indiami, czasem też z Chinami. Statki z Indii przywoziły drogocenne metale i kamienie szlachetne, kość słoniową czy orientalne tkaniny. Towary wyładowywano, a następnie przewożono na wielbłądach i słoniach przez Pustynię Wschodnią aż do Aleksandrii. Stamtąd dalej dystrybuowano dobra. Przeważnie trafiały one do stolicy imperium. W VI w. Berenike opustoszało. Zapomniane przez wieki miasto jest od lat 90. XX w. badane przez archeologów z różnych krajów, w tym z Polski. Odkrycia figury Buddy dokonał w 2022 r. zespół z Uniwersytetu w Heidelbergu, którym kierował Rodney Ast. Wyniki badań upubliczniono dopiero niedawno. Posąg Buddy – skąd pochodzi i kiedy go wyrzeźbiono? Przedstawienie figuralne Buddy z Berenike ma być pierwszym tego rodzaju znaleziskiem na zachód od Afganistanu. Zaskakiwać może najbardziej to, skąd pochodzi materiał, z którego wykonano ów posąg. Jest to mianowicie marmur pochodzący z Turcji, a konkretnie z okolic dzisiejszego Stambułu. Jak wygląda Budda z Berenike? Rzeźba jest wysoka na 71 cm; Przedstawia stojącego Buddę, podtrzymującego szaty lewą ręką; Jego głowę otacza promienisty dysk, symbol boskiego umysłu; Wykonanie jest bardzo staranne, co świa…

odnaleziono-pierwszy-dowod-na-obecnosc-buddyzmu-w-imperium-rzymskim-fot-cas-uw-3f3de43.jpg
width: 1024
height: 548

Tajlandia informacje ogólne, historia. Tajlandia dawniej i dziś
type: item
date: 2022-06-23T05:58:53.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: buddyzm
subject: chiang mai
subject: Kultura
subject: podróże
subject: tajlandia
subject: Travel
description: To piękny i zasobny kraj, który ma trudną historię. Tajlandia dawniej była areną krwawych konfliktów. Dziś wygląda to inaczej. Opisujemy, jakim krajem jest Tajlandia. Informacje na ten temat można znaleźć poniżej.
encoded: W tym artykule: Tajlandia informacje ogólne Tajlandia informacje – turystyka Tajlandia dawniej – historia Tajlandia dawniej – dawne złe czasy Tajlandia dawniej – wszyscy synowie króla Tajlandia dawniej – koniec władzy monarszej Tajlandia dawniej – krwawa droga do demokracji Tajlandia dziś – Ameryka nad Mekongiem Tajlandia dziś – król patrzy na swoje dzieło Tajowie zwykli porównywać zarys swego kraju do głowy słonia, zwierzęcia bardzo tu szanowanego, symbolu przyjaźni i dobroci. Jego trąbę stanowi tajlandzka część Półwyspu Malajskiego – region tropikalnych lasów, białych plaż, wapiennych klifów. Z kolei środkowa część potężnej głowy – oparta czołem o granicę z Birmą – jest żyzną równiną, poprzecinaną rzekami i siecią kanałów, ryżową spiżarnią Tajlandii. Na północnym krańcu kraju, tuż pod sklepieniem czaszki słonia, leży górzysta i lesista kraina, której stolicą jest Chiang Mai, miasto zwane poetycznie Kwiatem Północy. To pobliże osławionego Złotego Trójkąta (Laos – Tajlandia – Birma), ziemia Jao, Meosów, Lisu, Akha, Karenów i innych plemion uprawiających mak opiumowy, przerabiany na heroinę. Tuż obok, między granicami z Laosem i Kambodżą, wisi „ucho słonia”, czyli płaskowyż północno-wschodni, najbiedniejszy region Tajlandii. Słynie z najlepszego jedwabiu i ma opinię swego rodzaju sejfu chroniącego stare obyczaje. Tam znajduje się wiele tysiącletnich zabytków z okresu panowania Khmerów, m.in. kompleks świątynny Phimai, zwany małym Angkorem. Tajlandia w szczycie sezonu turystycznego. Kto może odwiedzić Krainę Uśmiechu? Tajlandia kusi rajskimi plażami i nie tylko. Polska zima to najlepszy czas, żeby odwiedzić słynne na całym świecie kurorty. O czym należy pamiętać przed podróżą? I wreszcie „oko słonia” – Bangkok, ponad 6-milionowa termitiera ludzka, bezładna hybryda Zachodu i Wschodu. Oszałamiająca przybysza gorączkowym rytmem życia, w której jednak, ochłonąwszy trochę, można odnaleźć wciąż niezatarte rysy orientalnej tożsamości. Tajlandia informacje ogólne Życie rdzenn…

tajlandia-informacje-ogolne-historia-tajlandia-dawniej-i-dzis-fot-chaiwat-subprasom-sopa-images-lightrocket-via-getty-images-4736d8b.jpeg
width: 1024
height: 704

Znaleziono najstarsze chińskie figurki przedstawiające Buddę
type: item
date: 2021-12-14T16:59:06.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: budda
subject: buddyzm
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Nowe znaleziska z Shaanx mogą poszerzyć więc wiedzę historyków o kolejne dwa stulecia.
encoded: W tym artykule: Cenne wykopaliska Buddyzm w Chinach W Chinach odnaleziono dwa posążki przedstawiające Buddę. Szacuje się, że oba liczą 2200 lat, co oznacza, że są najstarszym tego typu odkryciem. Poprzednie najstarsze figurki były o 200 lat młodsze. Wyjątkowe rzeźby znaleziono w starożytnych grobowcach członków Wschodniej Dynastii Han. Groty Tysiąca Buddów: "Ich znaczenia nie da się przecenić" Niezwykła skarbnica sztuki stworzonej w oazie na Jedwabnym Szlaku fascynuje badaczy i turystów. Cenne wykopaliska Posążki Buddy nie są identyczne. Jeden przedstawia mnicha stojącego na platformie w długim płaszczu (Siakjamuni), a drugi pięciu wielkich buddów. Obie zostały wykonane ze stopu miedzi, cyny i ołowiu w stylu Gandhary, który rozwinął się na terenie dzisiejszego północno-zachodniego Pakistanu i wschodniego Afganistanu między I a VII wiekiem p.n.e. Figurka Siakjamuniego mierzy nieco ponad 10 cm wysokości. Druga jest płaska i ma 15 cm długości. Figurki znaleziono w północno-zachodniej prowincji Shaanx, gdzie w latach 70. ubiegłego wieku odkryto słynną na cały świat terakotową armię żołnierzy. Prace wykopaliskowe w tym miejscu trwały od czerwca 2020 r. do listopada 2021 r. W tym czasie archeolodzy odkryli 3648 starożytnych grobowców. Większość pochowanych w nich to królewscy krewni, wyżsi urzędnicy i dygnitarze, którzy zapisali się na kartach historii. Chiny: gigantyczny posąg Buddy odkryty pod osiedlem bloków Imponujący, blisko 10-metrowy posąg wykuty w skale odkryto przypadkowo w dzielnicy mieszkaniowej w Chongqing w południowo-zachodnich Chinach. Kamienna postać przypominająca Buddę pozbawiona j... Buddyzm w Chinach – Odkrycie tych posążków ma istotne znaczenie dla badań nad historią buddyzmu w Chinach – powiedział Li Ming, główny archeolog na stanowisku. Ze znanych do tej pory źródeł wynikało, że buddyzm dotarł do Chin w pierwszym wieku naszej ery. Najstarsza chińska świątynia buddyjska, o której wiadomo, została wybudowana w 68 r., w Luoyang w prowincji Henan. Wcześ…

znaleziono-najstarsze-chinskie-figurki-przedstawiajace-budde-20f0153.jpeg
width: 960
height: 540

Medytacja, praktyka Tai Chi... Poznaj najpopularniejsze miejsca do uprawiania "turystyki duchowej"
type: item
date: 2020-07-24T09:45:00.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: buddyzm
subject: joga
subject: medytacja
subject: rekreacja
subject: relaks
subject: Spa
subject: Sport
subject: Travel
subject: Zabiegi
subject: Zdrowie
description: Turystyka duchowa to ogromny biznes generujący niemal 20 miliardów dolarów rocznie. Ludzie Zachodu uciekają od wielkomiejskiego zgiełku i stresu poszukując alternatywnych form wypoczynku, źródeł spokoju lub przemiany duchowej. Niektórzy odnajdują je w sobie lub w Bogu, a jeszcze inni udają się na poszukiwania w odległe, nierzadko egzotyczne, miejsca. Poniżej przedstawiamy kilka najpopularniejszych miejsc do uprawiania „duchowej turystyki”.
encoded: Odkryj buddyzm w Kopan Klasztor Kopan położony jest nieopodal Katmandu w Nepalu, na północ od Boudhanath. Jest schronieniem dla 360 mnichów, głównie z Nepalu i Tybetu, oraz celem podróży dla setek ludzi z całego świata pragnących zaznać odosobnienia i cieszyć się przestrzenią do medytacji. Od początku swojego istnienia Kopan pełnił funkcję centrum studiów i medytacji dla Sanghi Himalajów i zagranicznych studentów. Kilka razy w roku w klasztorze organizowane są dziesięciodniowe kursy zaznajamiające z buddyzmem, a przez cały rok można dołączyć do rozmaitych programów, np. miesięcznego kursu medytacji. Ćwicz jogę w Prana Vashya Yoga Shala Jogini wierzą, że ciało i dusza wzajemnie na siebie oddziałują, a kontrolując oddech, panujemy nad przepływem siły życiowej (prany) w organizmie. Także na oddechu koncentruje się w swojej nauce Vinay Kumar wierząc, że odpowiedni oddech jest w istocie jedną z najlepszych dróg do osiągnięcia perfekcji w życiu. Do rozpoczęcia praktyki w założonej przez Kumara szkole jogi Prana Vashya Yoga Shala zachęca Michael Booth w swojej książce „Jedz, módl się, jedz”. Booth twierdzi, że prowadzony przez jogina intensywny kurs, zmusił go do stawienia czoła wszystkim swoim słabościom, w tym pijaństwu, obżarstwu i życiowemu zniechęceniu. Prana Vashya Yoga Shala mieści się w Mysore, w stanie Karnataka w Indiach. W szkole prowadzone są kursy jogi dla początkujących, zajęcia wzmacniające plecy, terapie za pomocą jogi, kurs pranajamy oraz zajęcia jogi dla zaawansowanych. Praktykuj Tai Chi nad rzeką Yulong Yangshuo Mountain Retreat to jeden z najpiękniej położonych hoteli w Chinach. Z okien roztacza się oszałamiający widok na góry oraz rzekę Yulong. Hotel znajduje się o godzinę drogi od Guilin w Regionie Autonomicznym Kuangsi (Guangxi) w Chinach. Ośrodek funkcjonuje zgodnie z ideami poszanowania środowiska, wspierania społeczności lokalnej i ochrony kultury. 5% zysków z funkcjonowania hotelu jest przekazywanych na inicjatywy ekologiczne. Na odwiedzających Y…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/92ec88f4634fb9020333d7e18b0d8e9cbc7ec00a-60ed69a.jpeg
width: 1000
height: 615

Groty Tysiąca Buddów: "Ich znaczenia nie da się przecenić"
type: item
date: 2019-09-10T04:40:00.000Z
creator: Brook Larmer
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: budda
subject: buddyzm
subject: chiny
subject: jedwabny szlak
subject: podróże
subject: pustynia gobi
subject: Spa
subject: Sport
subject: Travel
description: Niezwykła skarbnica sztuki stworzonej w oazie na Jedwabnym Szlaku fascynuje badaczy i turystów.
encoded: Stosy ludzkich szkieletów na piasku były jak drogowskazy. Xuanzangowi – podróżującemu Jedwabnym Szlakiem w roku 629 n.e. buddyjskiemu mnichowi – bielejące kości przypominały o niebezpieczeństwach czyhających na drodze. Burze piaskowe na pustyni u zachodnich granic chińskiego cesarstwa sprawiły, że mnich błądził i znalazł się na skraju wyczerpania. Upał wywoływał halucynacje, dręcząc go obrazami wojsk na wydmach w oddali. Jeszcze bardziej bał się jednak band rozbójników, którzy napadali na karawany. Na zachód, na dwory Persji i krajów śródziemnomorskich, wieziono jedwab, herbatę i ceramikę; na wschód, do Czangan – jednego z największych miast świata – jechały złoto, klejnoty i konie. Xuanzanga, jak pisał w swoim dzienniku podróży, na duchu podtrzymywało coś, co także wędrowało Jedwabnym Szlakiem – buddyzm. Tą samą drogą napływały inne religie – manicheizm, chrześcijaństwo, zaratusztrianizm, a później islam. Ale żadna nie wywarła tak głębokiego wpływu na Chiny jak buddyzm, który w ciągu trzech stuleci po Chrystusie rozprzestrzeniał się poza granice Indii. A fundamentem tego sukcesu były teksty, które Xuanzang przywiózł z Indii, by przez 20 lat studiować je i tłumaczyć. Pod koniec swej trwającej 16 lat podróży mnich zatrzymał się w Dunhuang, kwitnącej oazie na Jedwabnym Szlaku. Źródło: Flickr/emperornie Około 20 km na południowy wschód od Dunhuang spośród rzeźbionych przez wiatr wydm wyłania się łuk urwiska, które opada ponad 30 m ku korytu rzeki porośniętemu rzędami topoli. W połowie VII w. n.e. w półtorakilometrowej długości skalnym klifie wykuto setki grot. Tu przychodzili pielgrzymi, by pomodlić się o bezpieczny przejazd przez pustynię Takla Makan albo – tak jak Xuanzang – podziękować za szczęśliwą podróż. We wnętrzu – zamiast monochromatycznej martwoty pustyni – feeria barw i ruch. Na ścianach jaśniały tysiące Buddów, we wszelkich kolorach, w szatach lśniących złotem. Apsary (boginki) i niebiańscy grajkowie w zwiewnych, błękitnych sukniach z lapis lazuli płynęli p…

dunhuang-magoaku-eff65ac.jpeg
width: 800
height: 533

Władcy umysłów. Jak powstają i działają nowe religie
type: item
date: 2019-07-15T07:20:00.000Z
creator: Maciej Nikodemski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: azja
subject: buddyzm
subject: indie
subject: Kosmetyki
subject: Lifestyle
subject: medytacja
subject: religie
subject: Spa
subject: stany zjednoczone
subject: Travel
subject: Uroda
subject: wiara
subject: Wolny czas
description: Fenomen duchowości polega na tym, że człowiekowi można wmówić dowolne rzeczy, których udowodnić się nie da i nie można im zaprzeczyć
encoded: Aż 110 mln ludzi na świecie nie znalazło w tradycyjnych religiach odpowiedzi na wiele współczesnych pytań i przystąpiło do nowych ruchów religijnych. Średnio co tydzień powstaje nowy. To już zjawisko masowe – twierdzi prof. Christopher H. Partridge z Lancaster University, autor Encyclopedia of New Religions. Dawniej używano określenia sekty, ale nazwa ta zyskała pejoratywny charakter i obecnie stosowana jest wyłącznie do grup skrajnie niebezpiecznych, takich jak Heaven’s Gate (jej członkowie popełnili zbiorowe samobójstwo w 1997 r., by wsiąść na statek kosmitów lecący za kometą Hale’a-Boppa) czy Kościół Zjednoczenia założony przez Sun Myung Moona w Korei (wymaga od członków absolutnego posłuszeństwa, decydując m.in. o wyborze ich małżonka). Scenariusz zwykle jest podobny: charyzmatyczny lider skupia wokół siebie grupę zwolenników, strasząc ich nadchodzącą apokalipsą. Tworzy bezpieczny świat, którym rządzą jasne reguły, a nie rosnące raty kredytu czy groźba utraty pracy. Przywódca sekty dzięki posiadanej charyzmie staje się w oczach wyznawców sprawiedliwym sędzią, dobrym ojcem, troskliwym opiekunem, terapeutą i przyjacielem – pisze w książce Fenomen sekt Elżbieta Mudrak. Uzurpuje sobie prawo do kontrolowania ludzkiego zachowania na najsubtelniejszych poziomach sfer rodzinnej, intymnej, duchowej. Jego wpływ z czasem staje się tak pożądany, że [...] prowadzi do całkowitej zmiany dotychczasowego stylu życia jednostki. Guru dla każdego Wiele osób dostrzegło w tym szansę na zaistnienie, bo bycie duchowym przywódcą okazuje się banalnie proste. Wystarczy zastosować kilka rad, które zebrał Jag Venugopal, amerykański bloger hinduskiego pochodzenia: Ogłoś, że jesteś wcieleniem jakiegoś znanego świętego. Stwórz legendę wokół swych narodzin i dzieciństwa (co najmniej kilka cudów i kontaktów z bogami). Ubieraj się odpowiednio (najlepiej w suknię i turban). Mów niejasno (wszak przemawia przez ciebie bóg); a najlepiej mów łamanym angielskim (wykształcony mistrz jest podejrzany, naj…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c52923ddd4d5896c61c461e7e0669c76291865f0-4231d7b.jpeg
width: 500
height: 334

Mekong: Ryżowy bimber, tajemnice mnichów i świątynia o najdłuższej... nazwie
type: item
date: 2019-06-06T09:10:00.000Z
creator: Teresa i Andrzej Lewińscy
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: buddyzm
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: laos
subject: mekong
subject: podróże
subject: Travel
description: Podróż pirogą przenosi nas 90 km w górę rzeki i kilka wieków w czasie.
encoded: BRZEG JEST WYSOKI, URWISTY. Pod nami największa rzeka Indochin, Mekong, i motorowe pirogi, o trzy lub czteroosobowych załogach. Przycumowane są linami do nadbrzeżnych drzew albo wymytych przez wodę wielkich głazów. Trwa krzątanina przy załadunku. Wejście i zejście, z brzegu na statek i z powrotem. Po wąskiej, chwiejącej się desce, przerzuconej z burty na mulisty brzeg, ludzie wnoszą ciężkie worki, beczki i kanistry z płynami. Podobają się nam te łodzie. Już wiemy, że do nich wsiądziemy. Mekong mierzy ok. 4500 km. W Luang Prabang, w połowie swej długości, ma szerokość pięciokrotnie większą od Wisły pod Warszawą. Osiąga głębokość kilkunastu metrów, a jej bystry nurt tworzy liczne wiry. To nadal górska rzeka. Następnego dnia wynajmujemy motorową pirogę, zastrzegając u szypra, że będziemy chcieli zatrzymać się w wioskach nadrzecznych. Naszym celem jest oddalony o sześć godzin szybkiej jazdy (około 90 km) kompleks świętych jaskiń Tham Ting (Groty Stalaktytowe). Początkowa cena za rejs: 250 dola¬rów po półgodzinnych negocjacjach spada do 180. W tej cenie jedzie nas osiem osób: nasza dwójka, dwoje spotkanych Polaków i czworo Francuzów. Godzimy się, że właściciele zabiorą na łódź towary do wiosek leżących po drodze. Pobudka o czwartej rano. Przed hotelem czeka zamówiony tuk-tuk, trójkołowy mikrobusik. Jedziemy pod świątynię Vatxiengthongratsavoravoravihanh (żadnej spacji, to najdłuższa w Laosie nazwa geograficzna). Po drodze mijamy dziesiątki buddyjskich mnichów. W pomarańczowych szatach, boso, z glinianymi miskami. Wyruszają w miasto, żebrząc o jedzenie na jedyny w ciągu doby posiłek. Kształt naszej pirogi ustaliło wiele lat tradycji. Pierwotnie takie łodzie wykonywane były z wielkich pni. Dziś tak okazałych drzew już nie ma, ale łodzie są nadal długie, wąskie i płaskodenne. Dawniej napędzane były siłami nawet kilkudziesięciu wioślarzy, pracujących krótkimi łopatkowatymi wiosłami. Teraz wystarczy jeden japoński silnik spalinowy. Łodzie prują z szybkością 10–20 węzłów, czyl…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7634e803a1dd3b4b54c62dc410cad6ddfa2ad366-7f1448e.jpeg
width: 960
height: 638

Wędrówka dusz. O co chodzi w reinkarnacji?
type: item
date: 2014-11-04T11:50:00.000Z
creator: Maciej Nikodemski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: buddyzm
subject: etnografia
subject: podróże
subject: religie
subject: Travel
description: Reinkarnacja jest czymś, co można by uznać za wspólny mianownik hinduistycznych wierzeń.
encoded: Hindusi, podobnie jak chrześcijanie, wierzą, że dusza jest nieśmiertelna i została stworzona na podobieństwo boga. W odróżnieniu od niego, nie jest jednak doskonała i aby się z nim połączyć, przechodzi przez kolejne, coraz wyższe wcielenia; od przedmiotu, przez postać rośliny, zwierzęcia, człowieka (i jeszcze parę wyższych). Podczas tej wędrówki – nazywanej sansarą – duch porzuca zużyte ciało tak, jak człowiek znoszoną odzież. O tym, czy kolejne wcielenie okaże się lepsze, czy gorsze, decyduje dobra lub zła karma (dobre lub złe uczynki). Ku mokszy, czyli oświeceniu Wyjście poza cykl ponownych narodzin i kolejnych wcieleń po śmierci kończy moksza, odpowiednik buddyjskiego oświecenia. Według wisznuizmu – jednego z głównych nurtów filozoficznych hinduizmu – może to nastąpić dzięki pozbyciu się materialnych pragnień. Ostateczne zjednoczenie z Absolutem, czyli bezosobowym Brahmanem, to miłosny związek indywidualnej duszy z Duszą Najwyższą. Możliwe jest dzięki jednej z trzech dróg: bhaktijodze (miłości i oddaniu), dźńajodze (zdobywaniu mądrości duchowej) lub karmajodze (bezinteresownemu działaniu). Reinkarnacja jest również podstawą filozofii buddyjskiej, choć zamiast duszy kolejnym wcieleniom podlega tu anatman (dosłownie „nie-dusza” lub „nie-ja”) zbudowana z pięciu skupisk: formy materialnej, uczuć, percepcji, mentalności oraz świadomości. O jej odrodzeniu – podobnie jak w hinduizmie – decyduje jednak prawo karmy, czyli rezultaty niezliczonych uczynków popełnianych zarówno w obecnym życiu, poprzednich wcieleniach, jak i przejściowym stanie po śmierci – tuż przed kolejnymi narodzinami. Są one jednak nieprzewidywalne, dlatego w buddyjskiej filozofii nie ma fatalizmu, z góry skazującego kogoś na gorsze wcielenie. Nikt nie może też go zbawić ani potępić, bo w tej koncepcji nie istnieje zdolny do tego bóg. Reinkarnacja w religiach świata Wiara w reinkarnację łączy nie tylko liczne odłamy hinduizmu. Znajdziemy ją m.in. w wierzeniach afrykańskich, świecie islamu (wierzą w nią …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a3a149d0a9be7041ff629d5c7a3f3e6bf3ef4384-bdd720f.jpeg
width: 878
height: 604

5/2014
type: item
date: 2014-04-28T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: buddyzm
subject: chiang mai
subject: Kultura
subject: podróże
subject: tajlandia
subject: Travel
description: Źywnościowe paradoksyW roku 2050 będzie nas 9 mld, czyli 2 mld więcej niż obecnie. Czy będziemy mieli co jeść? Na łamach National Geographic rozpoczynamy cykl artykułów o tym, jak wyżywić naszą planetę. A w zasadzie – jak rozsądniej dystrybuować to, co mamy. Aby „wyprodukować” 1 kg mięsa, zwierzę hodowlane musi zjeść 10 kg pokarmu roślinnego, a amerykańskie krowy zjadają rocznie tyle, ile potrzeba na wykarmienie 2 mld ludzi. Jaka w tym logika? Wydaje się, że dieta wegetariańska niedługo przestanie być modnym wyborem, a stanie się koniecznością. Najbardziej przerażające jest jednak to, że marnujemy połowę produkowanego jedzenia – w skali świata wyrzucamy 1,3 mld ton żywności (w samej Polsce 9 mln ton). Nasza planeta jest więc pełna paradoksów. Świat zachodni zachłysnął się gotowaniem i rywalizacją w umiejętnościach kulinarnych. Niemal na każdym kanale TV znajdziemy programy o tym, jak coś upichcić – oto widzę, jak na ekranie pani płacze, że rozgotowała szparagi i trzeba je wyrzucić, bo nie nadają się do jedzenia, a pan krzyczy, że ktoś źle przyozdobił danie i wygląda mało apetycznie, więc ląduje w koszu. Nieprzyzwoitością wydaje mi się robienie z gotowania nowej religii Zachodu, podczas gdy na świecie głoduje 850 mln ludzi, a w każdym roku ponad 12 mln dzieci umiera z powodu niedożywienia. Wierzę, że jemy po to, by żyć, a nie odwrotnie.
encoded: Skaner Eureka! Patenty natury Polska murowana Fotoreportaż: Aby konkurować z trawlerami, rybacy z wybrzeża Ghany dysponujący jedynie drewnianymi łodziami muszą wykazać się fizyczną krzepą, optymizmem, a przede wszystkim – duchem współpracy. Plan dla 9 mld: Jest nas coraz więcej, chcemy jeść coraz lepiej, a wszystkich lądów zaorać nie możemy. Co zatem robić? Jak wykarmić ludzkość, nie doprowadzając przy tym planety do ruiny? Co je świat: Od 12 tys. do 900 kcal dziennie – kaloryczność ludzkich posiłków wykazuje zdumiewające zróżnicowanie. I choć podstawowym czynnikiem decydującym o diecie jest zasobność portfela, to jednak liczy się także wiele innych względów. Raj dinozaurów: W czasach, kiedy w środku Ameryki szumiały morskie fale, dzisiejszy stan Utah był tropikalną, wilgotną ziemią obiecaną dla niezwykłego bogactwa gatunków dinozaurów. Bangladesz: Jak wiadomo, surowce wtórne mogą być żyłą złota. Dotyczy to także wielkich statków rozbieranych przez brygady młodych ludzi gołymi rękami wprost na plażach Bangladeszu. Zagadki kosmosu Gdzie jest kres naszego wszechświata? Jak długo będzie się rozszerzał? Co było przed Wielkim Wybuchem? Czy wszechświatów może być więcej? Jednoznacznych odpowiedzi brak. Na falach Sekwany W środku światowej metropolii, ale też blisko natury. Mieszczańskie, ale podszyte duchem swobody. Wielkomiejskie paryskie życie, jak się okazuje, ma też swoją odmianę „marynarską”, czyli w domu na barce. Tylko dla prenumeratorów: Ostatni śpiew: Ptaki migrujące z Europy do Afryki muszą gdzieś odpoczywać. Dziś w miejscach ich tradycyjnych przelotów i popasów na Bałkanach i nad Morzem Śródziemnym czekają bezwzględni myśliwi. Rzeź dla mięsa, pieniędzy, zabawy trwa.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/cb2303e7f0a1419f434cd221db734ad8b8f037cd-c4aac2c.jpeg
width: 1039
height: 1500

3/2014
type: item
date: 2014-03-02T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: budda
subject: buddyzm
subject: duchy
subject: tajlandia
description: Czarna dziura wątpliwości Już sam fakt, że natura stworzyła coś o masie 10 mld Słońc, wydaje się trudny do zaakceptowania. A jak tu ogarnąć rozumem nieskończoność? Na szczęście nie tylko ja mam z tym problem – temat czarnych dziur fascynuje naukowców od dawna i niezmiennie jest źródłem sporów. Przecież sam Albert Einstein nie wierzył w możliwość ich istnienia.Z ciekawością siadam więc do lektury artykułu Pożeracz gwiazd. Zgodnie z opiniami współczesnych kosmologów czarne dziury istnieją z prawdopodobieństwem 99,9 proc., czyli bliskim pewności. Grawitacja czarnej dziury jest tak silna, że z jej pola nie jest w stanie uciec nawet światło, czyli coś, co przemieszcza się z prędkością 299 792 km/s. Dowiaduję się jeszcze, że czarne dziury są maszynami czasu, bo ich silna grawitacja czas zakrzywia. Gdybyśmy podlecieli blisko horyzontu zdarzeń (linii granicznej między wnętrzem i zewnętrzem czarnej dziury), to przez minutę spędzoną tam minęłoby tysiąc lat na Ziemi. Przyznaję, że ta teoria trochę mnie przerasta, ale przyjmuję ją za fakt potwierdzony naukowo. Kończę lekturę artykułu i mimo wszystko czuję, że wreszcie coś wiem, że jestem bliżej ogarnięcia tematu. Dzień później natrafiam na wywiad z prof. Stephenem Hawkingiem w tygodniku Nature. Słynny fizyk twierdzi, że czarne dziury w opisanej dotychczas postaci nie istnieją. A zatem tak czy nie? Najwyraźniej do końca życia nie poznam odpowiedzi na to pytanie. I to wszystko w XXI w., kiedy wydaje się, że wszystko już zbadano, zmierzono i opisano. Granice ludzkiej wiedzy są na szczęście nieskończone. Jestem więc spokojna o to, że zawsze będziemy mieli o czym pisać na łamach naszego miesięcznika.
encoded: Skaner Eureka! Polska murowana Kambodża: Osada ludzi HIV-pozytywnych funkcją i trybem powstania przypomina dawne kolonie trędowatych. Nie mając wielkiego wyboru, jej mieszkańcy próbują jakoś układać się z życiem. Czarne dziury: Co kryje się w środku niewyobrażalnie ciężkich, wciąż tuczących się materią kosmicznych tworów, z których nawet światło nie może uciec? Osobliwości. Niewyobrażalnie małe. Być może... ziarenka nowych wszechświatów. Lista UNESCO: Pięknych miejsc na świecie jest wiele, ale jak zawsze istnieje też ekstraklasa. Jej rejestr pod egidą UNESCO to prawdziwa lista skarbów. Jest jak stempel jakości, co bywa i wyróżnieniem, i wyzwaniem zarazem. Damaszek: Przez wieki jeden z salonów kultury Bliskiego Wschodu, jej bogactwa i wyrafinowania, przeżywa czas wojny domowej. Mieszkańcy robią wszystko, aby ofiarą konfliktu nie padły zabytki i specyficzna tkanka społeczna miasta, które zawsze było pluralistyczne i wielokulturowe. Wikingowie: Wiele wskazuje na to, że żeglarze ze Skandynawii dotarli do Ameryki na długo przed Kolumbem. Co ciekawe, ich motorem był raczej handel niż łupy. Bo też jakie bogactwa można było zabrać Indianom? Dziki Europejczyk: Tradycje karnawałowych przebierańców korzeniami sięgają czasów pogańskich. Formy bywają różne, ale istota ta sama. Dziki Człowiek – postać znana jak Europa długa i szeroka – pokazuje wspólny kulturowy rdzeń kontynentu. Tuńczyk: Jedna ryba warta milion dolarów? Tak, i nie jest to cena za złotą rybkę, ale za tuńczyka błękitnopłetwego. Japończyk naprawdę jest w stanie dużo zapłacić za dobre sushi. Dla tuńczyków to fatalna wiadomość. Tylko dla prenumeratorów: Wyspa Wrangla Jest niczym Galapagos Północy. Bezludny raj dla arktycznych zwierząt. W czasie ostatnich epok lodowcowych wyspa nie była pokryta w całości przez lód ani zalana, więc przechowała unikalny skrawek dziewiczej plejstoceńskiej tundry. Tekst Hampton Sides Zdjęcia Siergiej Gorszkow

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e3824fb7deb53c95dc00cbb66d29a7e72ef4a0c6-f80fd30.jpeg
width: 1035
height: 1510

Afgańska misja
type: item
date: 2013-09-18T09:33:31.000Z
creator: Adam Robiński
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: afganistan
subject: archeologia
subject: budda
subject: buddyzm
subject: polska
description: Polscy archeolodzy walczą z czasem, by uratować cenne zabytki, zanim firma wydobywcza zamieni miedzianą górę w ogromny krater.
encoded: Ta drobna niebieska linia to granica Czerwonej Strefy. Wszystko co wewnątrz, zniknie w kraterze głębokim na 200 m. Z samą górą Mes Aynak włącznie – archeolog Marek Lemiesz pokazuje palcem na ekran komputera. Mówiąc „wszystko”, ma na myśli rozległe stanowisko archeologiczne o ponadtysiącletniej historii, na którym zabytki buddyjskie sąsiadują z zoroastryjskimi, a budowle sakralne i kompleks miejski z prastarymi kopalniami rudy miedzi, tutejszym skarbem i przekleństwem zarazem. Najnowsze kłopoty rozpoczęły się w 2008 r., kiedy to konsorcjum Metallurgical Corporation of China (MCC) podpisało z rządem afgańskim 30-letnią umowę na pozyskiwanie miedzi. Bank Światowy pożyczył Chińczykom 3 mld dolarów na inwestycję, ale zmusił rząd afgański do przeprowadzenia kompleksowych badań archeologicznych. To był warunek rozpoczęcia wydobycia, które ma dać afgańskiej gospodarce 1,2 mld dol. rocznie i zwiększyć PKB nawet o 5 proc. Odkrywka oznacza bowiem koniec wszystkiego, co znajduje się na powierzchni. Znikną zabytki i ślady osadnictwa sprzed setek, a nawet niemal dwóch tysięcy lat. – Wyrok zapadł, wiemy, że prawie nic stąd nie wywieziemy. Przy dużych pieniądzach dobra kultury schodzą na dalszy plan – Marek Lemiesz nie ma złudzeń. – Mamy tylko nadzieję, że nim wjadą buldożery, uda nam się jak najwięcej zinwentaryzować. Od 2009 r. odkopano setki rzeźb, statuetek i ich fragmentów, głównie z gliny, często malowanych lub złoconych. Samych głów Buddy, bodhisattw i portretów ich czcicieli jest ponad 300 – to więcej, niż w kolekcjach wielu światowych muzeów ze zbiorami sztuki buddyjskiej. (Fot. Michał Przedlacki) Kulturowy przekładaniec Historia Mes Aynak (w języku dari „mała studnia z miedzią”) to zawiła opowieść o korzeniach jeszcze w starożytności. W 329 r. p.n.e. dotarł tu Aleksander Wielki w pogoni za królem Dariuszem III zbiegłym z podbitego Persepolis. W kolejnych wiekach Afganistan wpadł w ręce Seleucydów, potem na fundamentach kultury hellenistycznej powstało państwo baktryjskie.…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6e378877c68284fedf7aa1bb813286ba7cb724d7-5cca4e1.jpeg
width: 4368
height: 2912

Rohingyas. The refugees
type: item
date: 2013-08-29T09:18:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: buddyzm
subject: fotografia
description: Mowa o długoterminowym projekcie fotograficznym, opowiadającym w trzech epizodach o muzułmańskiej mniejszości etnicznej Rohingya, zamieszkującej zachodnie wybrzeże Birmy
encoded: Atakowani przez buddyjską większość oraz przy biernej postawie władz i armii, na początku czerwca 2012 roku na miesiąc przez Ramadanem spłonęło dwa tysiące domów, zginęło przynajmniej 80 osób a 125 tysięcy muzułmańskich Rohingów znalazło się w zamkniętych gettach obozów. Kolejne 300 tysięcy uciekło do sąsiedniego Bangladeszu. Druga fala czystek etnicznych przyszła w październiku 2012 roku. Organizacja Human Right Watch ocenia, że tym razem zamieszki były o wiele lepiej zorganizowane niż w czerwcu. Poprzedziła je kampania nienawiści, w której aktywnie brali udział mnisi buddyjscy. W kraju zaczęły krążyć ulotki m.in. Aliansu Obrony Buddyzmu, który pod groźbą wyciągnięcia surowych konsekwencji narzucał zasady postępowania w kontaktach z muzułmanami: 1. Domy, zabudowania i gospodarstwa rolne tradycyjnie należące do buddystów nie mogą zostać sprzedane, wynajęte lub oddane w zastaw pożyczki. 2. Buddyjskie kobiety nie mogą wyjść za mąż za muzułmanina. 3. Buddyści mają kupować produkty tylko w buddyjskich sklepach. 4. Buddyści nie mogą kupować, budować lub wynajmować nieruchomości w imieniu muzułmanów. Oprócz tego zalecano rodzicom karanie buddyjskich dzieci za rozmowy z muzułmanami. Rząd z kolei zakazał Rohingyom posiadania więcej niż dwojga dzieci. Nie mogą też kupować nieruchomości, podróżować ani zawierać małżeństw bez specjalnych pozwoleń, za które płacą ogromne łapówki. Tymczasem pierwsi muzułmańscy Rohingyowie osiedlili się w Birmie już kilka stuleci temu. Z powodu odmiennej religii postrzegani są jako nielegalni imigranci i odmawia się im obywatelstwa. Według birmańskich władz Rohingyowie nie istnieją, to Bengalczycy lub muzułmanie przybyli z Bangladeszu. Rohingyowie uciekają przez granicę do sąsiedniego Bangladeszu. Wielu z nich decyduje się na ryzykowną podróż przez morze w przepełnionych łodziach. Przybijając do piaszczystych, pięknych plaż w okolicy turystycznego Cox Bazar są szczęśliwi, że uciekli z piekła. Ale za chwilę czeka ich piekło obozów dla uchodźców. B…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/889f9aa8c02dcf301dae39cdde6fe949e11ece29-ad4f5c1.jpeg
width: 600
height: 900

Modlitwy z Shachukul
type: item
date: 2012-05-24T05:00:00.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: buddyzm
subject: fotografia
subject: mnisi
subject: tybet
subject: wystawa
description: Galeria AMITU w Tykocinie zaprasza na wystawę fotografii Macieja Cieślaka
encoded: Wystawa „Modlitwy z Shachukul” Macieja Cieślaka przedstawia spontaniczne sceny modlitw mieszkańców małej wioski tybetańskiej. Jest to opowieść reporterska z wnętrza buddyjskiego klasztoru, w którym autor spędził dzień fotografując przypadkowe wizyty wiernych. Wizyta w świątyni jest dla Tybetańczyka okazją aby dokonać oczyszczenia, złożyć mnichom daninę, odrzucić złą karmę i demony oraz rozstać się ze wszystkimi złymi uczynkami... Miejscem projektu była wioska Shachukul położona w Himalajach w Ladakhu. Ladakh zwany Małym Tybetem znany jest z religijności mieszkańców i uważany za ostoję współczesnego buddyzmu. Ladakh, Indie, lipiec 2011 Patronat nad wystawą objął magazyn National Geographic Polska i Związek Polskich Artystów Fotografików. Maciej Cieślak (1967) – fotograf, doktor fizyki, doradca kapitałowy. Fotografuje profesjonalnie od kilku lat. Fotografuje głównie ludzi. Używa różnych form: portretu, reportażu, inscenizacji. Lubi słuchać i opowiadać, zwłaszcza za obiektywem. Czuje przymus odbywania dalekich podróży. Studiował fizykę na Uniwersytecie Jagielońskim w Krakowie oraz na Uniwersytecie w Heidelbergu. Posiada tytuł doktora fizyki jądrowej. Ukończył studia doktoranckie z ekonomii w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Jest absolwentem Studium Fotografii ZPAF w Warszawie. Autor wystaw indywidualnych i zbiorowych. Nagrodzony w konkursie National Geographic 2010. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Mieszka i pracuje w Warszawie. http://www.maciejcieslak.pl/

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/69b685c612fc8cb50f31ce7272fb03a89513d884-ae900b7.jpeg
width: 1736
height: 1222

Indie - informacje praktyczne
type: item
date: 2010-08-25T09:37:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: buddyzm
subject: ganges
subject: hinduizm
subject: indie
description: Kilka informacji dla planujących podróż do Indii
encoded: Powierzchnia: Stan Radżasthan 342 236 km2, mieszka w nim 56 mln ludzi, stolica Dźajpur (Pink City). Stan Madhja Pradeś 308 144 km2, zamieszkały przez 60 mln ludzi, stolica Bhopal. Stan Uttar Pradeś 238 566 km2, 190 mln mieszkańców, stolica Lucknow. Religie: hinduizm, islam, sikhizm, buddyzm. Waluta: rupia indyjska, 1 INR = 0,06 zł, 1 zł = 16,25 INR Najbardziej deszczowe są miesiące od czerwca do sierpnia. Wtedy pada średnio 15 dni w miesiącu, a temperatura przekracza 30°C. W pozostałych miesiącach jest gorąco – codziennie termometry wskazują ok. 30°C. Na północ Indii najlepiej wybrać się od listopada do lutego – deszczu nie ma w ogóle, a temperatura wynosi 21–27°C. Wiza turystyczna wydawana jest najwyżej na sześć miesięcy. W Ambasadzie należy przedstawić paszport ważny jeszcze przez co najmniej 12 miesięcy oraz dowód zakupu lub rezerwacji biletu powrotnego. Koszt 184 zł (bez względu na liczbę wjazdów). Ambasada Republiki Indii ul. Rejtana 15 m. 2–7 02-516 Warszawa tel. (22) 849 58 00 faks (22) 849 67 05 e-mail: goi@indem.it.pl www.indianembassy.pl Samolotem Połączenie Areoflotem z Moskwy do Delhi to wydatek ok. 2 tys. zł. Pociągiem Najlepszy i najtańszy środek lokomocji. Sieć kolejowa w całych Indiach jest bardzo rozbudowana – druga pod względem wielkości na całym świecie. Pociągiem można dojechać w niemal każdy zakątek tego kraju. Na dworcach wydzielone są osobne okienka dla cudzoziemców, a w pociągach określona liczba miejsc jest przeznaczona wyłącznie dla obcokrajowców. Samochodem Ceny wynajmu auta zależą od standardu oraz liczby dni, na jakie samochód jest wynajęty. Najbezpieczniej korzystać z oficjalnych agencji – wtedy mamy pewność, że auto jest sprawne i ubezpieczone. Hotele dwugwiazdkowe kosztują 300–800 rupii (ok. 18–48 zł). W każdym większym mieście dostępne są także hotele o wyższym standardzie, a ich ceny sięgają nawet 13 200 rupii (ok. 800 zł). W środkowych i południowych Indiach przeważają ostre potrawy. W Radżastanie i innych północnych stanach widać …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e52f47386650cb5c3e1efad9e8a38e4af9b36847-79597f6.jpeg
width: 472
height: 500

Sri Lanka - informacje praktyczne
type: item
date: 2010-07-19T12:00:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: buddyzm
subject: indie
subject: sri lanka
subject: wyspy
description: Podstawowe informacje dla podróżujących po Sri Lance
encoded: Powierzchnia: 66 tys. km2. Wyspę zamieszkuje 21 mln osób. Religie: buddyści ok. 70 proc., hinduiści 16 proc., muzułmanie 7 proc., chrześcijanie 7 proc. Języki: syngaleski i tamilski (oficjalne) oraz angielski. Waluta: rupia lankijska (LKR); 1 dol. = 106 rupii. Na pobyt na zachodnim wybrzeżu najlepszy jest czas między październikiem a marcem. Monsun przynosi deszcz nad zachodnie, południowe i centralne obszary wyspy od maja do lipca. Z Polski nie ma bezpośrednich lotów, trzeba się przesiąść w jednym z europejskich miast. Do Kolombo latają Sri Lankan Airlines, British Airways, Lufthansa, Emirates Airlines, Qatar Airways. Przelot liniami Qatar z przesiadką w Wiedniu i Dausze od 3000 zł. Wizę turystyczną (ważna 30 dni, stempel w paszporcie) otrzymuje się na lotnisku w Kolombo. Można ją przedłużyć na 2 miesiące w Controller of Immigration & Emigration, No. 41, Ananda Rajakaruna Mawatha, Colombo 10. Wizę na dłuższy pobyt dostaniemy w Ambasadzie Sri Lanki w Warszawie. www.srilankaembassy.pl Wynajęcie samochodu osobowego z kierowcą kosztuje przynajmniej 30 dol. za dzień (bez paliwa, dystans do 80 km). www.malkey.lk Transport publiczny jest tani. Za przejechanie trzech przystanków płaci się 10 rupii. Bilet na pociąg I kl. z Kolombo do Kandy kosztuje 200 rupii, na autobus 250 rupii. Tuk-tuki, trzykołowe taksówki, są wygodne i tanie, cena zależy od odległości, przejazd w mieście kosztuje ok. 300–400 rupii. Na północy i wschodzie wyspy może być problem z noclegiem; w pozostałych rejonach baza jest dobrze rozwinięta. Hotel Serendib, Bentota – od 75 dol. za pokój 2-os. Tissawewa Resthouse, Anura-dhapura – lokalizacja na Starym Mieście, pokój ok. 59 dol. Chaaya Village, Habarana (dobre miejsce wypadowe do Anuradhapury, Polonnaruwy i Sigiriji) – pokój 2-os. od 104 dol. Tea Trails – luksusowe bungalowy w kolonialnym stylu otoczone plantacjami herbaty w okolicach Nuwara Eliya. Pokój 2-os. kosztuje od 143 euro od os. za noc (posiłki w cenie). www.teatrails.com Amaya Hills na obrzeżach…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b8e147b3c0d5636d1f7a699d06d2bc8dde06beb8-e7544ef.jpeg
width: 500
height: 500

Sri Lanka
type: item
date: 2010-07-01T14:18:00.000Z
creator: Sławomir Borkowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: buddyzm
subject: cejlon
subject: indie
subject: sri lanka
subject: Travel
description: Łza Indii – mówi się na Cejlon. I faktycznie, kształt wyspy i bliskość subkontynentu jakoś tę nazwę uprawniają. Tyle że kultura buddyjskiego królestwa kwitnącego równolegle ze starożytnym Rzymem jest czymś osobnym, oryginalnym.
encoded: Łza Indii – mówi się na Cejlon. I faktycznie, kształt wyspy i bliskość subkontynentu jakoś tę nazwę uprawniają. Tyle że kultura buddyjskiego królestwa kwitnącego równolegle ze starożytnym Rzymem jest czymś osobnym, oryginalnym. Kiedy byłem małym chłopcem, a świat był znacznie, znacznie większy niż dzisiaj, nazwa Cejlon widniejąca na oglądanej co dzień w porze śniadania puszce po pachnącej herbacie stanowiła dla mnie kwintesencję wspaniałości kolonialnego Wschodu. Dżungla pełna słoni, tubylcy w egzotycznych, kolorowych strojach, palmowe gaje nad oceanem, żaglowce wyruszające z nadrzecznych portów z ładunkami herbaty... Daleki, tajemniczy świat, pociągający i niedostępny. Pierwsza wizyta na Sri Lance nie była zatem zwykłą podróżą do Azji – oznaczała konfrontację z dziecięcym mitem. Los zrządził, że zacząłem ją od słoni. I sierocińca dla wielkich trąbowców w Pinnaweli, który w ciągu kilkudziesięciu lat funkcjonowania przekształcił się w coś w rodzaju hodowli. Zobacz także quiz: Sri Lanka Zakurzoną drogą codziennie o tej samej porze wielkie stado zmierza do rzeki na toaletę i by ugasić pragnienie. Słoń indyjski jest wprawdzie trochę skromniejszy od afrykańskiego, ale tylko trochę. Najbardziej widoczną różnicę stanowią uszy, które to wachlarze kuzyni z Czarnego Lądu mają o parę rozmiarów większe. Mimo to kilkadziesiąt wielotonowych stworzeń sunących trąba w trąbę i noga w nogę robi mocne wrażenie. Ich siłę czuć w powietrzu. Orszak zamyka olbrzym wśród olbrzymów – czarny tasker. 67-letni matuzalem (azjatyckie słonie w hodowli żyją przeciętnie 40–60 lat), ślepy ze starości, kroczy dostojnie, dźwigając gigantyczne ciosy. To rzadkość, bo zaledwie 5 proc. cejlońskiej słoniowej populacj może pochwalić się tymi przerośniętymi siekaczami, cóż dopiero tak imponującymi. Niesprecyzowane „coś” w tej paradzie wydaje mi się dziwne... Po chwili już wiem – mimo przemieszczającej się obok ogromnej żywej masy nie słyszę tętentu, dudnienia, nie czuję drżenia ziemi. Słonie mają bowiem na st…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d9c006152acc6d8f831c1527e00f13ca1d28537f-e3a1c9c.jpeg
width: 500
height: 334

Domki dla duchów- Tajlandia
type: item
date: 2009-03-17T14:28:27.000Z
creator: Jerzy Chociłowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: budda
subject: buddyzm
subject: duchy
subject: tajlandia
description: Każdy hotel, fabryka, willa czy zwykła chata w Tajlandii musi mieć schronienie dla własnych duchów.
encoded: SALA PHRA PUM – tak nazywają się po tajsku kolorowe, udekorowane owocami, figurkami zwierząt i girlandami kwiatów domki dla duchów, niezwykle powszechne zarówno w wielkomiejskim, jak i wiejskim krajobrazie Tajlandii. Niektórzy cudzoziemcy biorą je za ołtarzyki Buddy, wymyślne karmniki dla ptaków lub za modele szczególnie czczonych świątyń. Najbliżsi prawdy są ci ostatni. Siedziby, które Tajowie wznoszą dla duchów, są bowiem ustawioną na niewysokim słupku miniaturką wihary – tego budynku w kompleksie świątynnym, w którym mnisi składają ślubowanie. W nim znajduje się też największy posąg Buddy i tam również najtłumniej gromadzą się wierni – by złożyć mu hołd. W przypadku kapliczek dla duchów chodzi jednak o hołd innego rodzaju, można nawet powiedzieć – o zabarwieniu pogańskim. Tak już bowiem jest, że buddyzm w swej tolerancji przygarnia niektóre praktyki animistyczne i żyje z nimi w harmonii i zgodzie. Domek dla duchów jest jak kamień węgielny. Inauguruje każdą budowę, bez względu na jej rozmiar i przeznaczenie. Gdy tylko powstaną wykopy pod fundament, mnich buddyjski błogosławi i poświęca teren. Wkrótce – w terminie wskazanym przez gwiazdy, co jest dla odmiany wpływem hinduistycznym – przystępuje się do instalacji domku dla duchów. Każdy hotel, fabryka, dom towarowy, apartamentowiec, willa czy zwykła chata muszą mieć własny azyl dla duchów, w przypadku rezygnacji z jego urządzenia można się bowiem spodziewać wszelkich możliwych nieszczęść. Złe lub dobre duchy danego miejsca, bądź dusze jego poprzednich właścicieli, potrzebują własnego kąta. Pozbawione go będą nawiedzały ludzi w ich nowej siedzibie. Najgroęniejsze są dusze dzieci oraz osób zmarłych gwałtowną śmiercią. Z niewytłumaczalnych powodów uważa się, że najzłośliwsze duchy są rodzaju żeńskiego. Zakłócając spokój duchom, należy je ułagodzić, przeprosić za najście złożeniem stosownych ofiar. Nie są one wyszukane – na ogół owoce, ryż, kawałek kurczaka, wieprzowiny, koniecznie woda. Poza tym porcelanowe figurki zwi…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f8b24d57cc78902722fe7a3d71b0e36b0429e128-423e76f.jpeg
width: 600
height: 399