National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-09-03T08:03:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Topór pochodzący z kosmosu? Niespodzianka na Borneo
items: 7 największych wysp świata – od Grenlandii do Honsiu
items: Na Borneo znaleziono tajemniczą małpę. Naukowcy twierdzą, że to bardzo rzadka, przypadkowa hybryda
items: W ich oczach odbija się ludzkość. Orangutany mają "kulturę". Możemy nie zdążyć jej poznać
items: Indonezja przenosi stolicę. Dżakarta tonie
items: Przejdź mostem linowym nad dżunglą na Borneo!
items: Wyjątkowo czułe małpy - smutny los orangutanów z Borneo
items: Ma 10 lat i naprawdę sporo do powiedzenia o świecie. Mały podróżnik zabiera nas na Borneo
items: Piekło i niebo na ziemi. Na tej wyspie zmieniło się ich życie
items: Borneo w ogniu. Co z orangutanami? "Nikt nie panuje nad sytuacją"
items: Pożary lasów w Indonezji zagrażają orangutanom [GALERIA]
items: Borneo i wyjątkowo czułe małpy
items: Małpi przewodnik: Sztuka Surwiwalu
items: 11/2011
items: W objęciach z leśnym człowiekiem
items: Świat na patelni- Indonezja
items: Borneo
items: Borneo - informacje praktyczne
items: Autostopem dookoła świata

Topór pochodzący z kosmosu? Niespodzianka na Borneo
type: item
date: 2025-09-03T08:02:19.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Historia
subject: archeologia
subject: borneo
subject: meteoryty
description: Rzadki oręż odkryty na Borneo zaskoczył archeologów – okazuje się, że może mieć… kosmiczne pochodzenie. To dowód na to, że zwykłe poszukiwanie złota może prowadzić do zaskakujących odkryć.
encoded: Indonezyjska wyspa Borneo to ważne miejsce archeologicznych cudów. Uwagę naukowców przykuł jednak odnaleziony w pobliżu wioski Paau niewielki topór lejkowaty, który może pochodzić z kosmosu. Jak się znalazł na wyspie i do czego służył? Niezwykłe znalezisko na końcu świata Odkrycia dokonał miejscowy poszukiwacz złota na północnym terytorium wyspy, w pobliżu wioski Paau. Już wcześniej znajdowano w okolicy osady niezwykłe przedmioty: starożytne koraliki i narzędzia kamienne kojarzone z ludem Dajaków, rdzennych mieszkańcach Borneo, którzy zamieszkiwali te tereny już około II tysiąclecia p.n.e. To wszystko dlatego, że wioska ta jest niezwykle oddalona od cywilizacji: jej położenie na malowniczym zbiorniku Riam Kanan sprawia, że można się na nią dostać jedynie łodzią. Łodzią, która płynie przynajmniej dwie godziny. Topór z innej planety Topory lejkowate pełniły ważną rolę związaną z indonezyjską mitologią. W lokalnej tradycji miały pojawiać się w miejscach, w które uderzył piorun. Przez tubylców określane są mianem Gigi Petir lub Untu Gledek. Indonezyjski zespół zajmujący się dziedzictwem kulturowym wskazuje, że przedmioty te są niewielkie, starannie wykonane i cenione raczej jako elementy prestiżu lub instrumenty wymiany handlowej. Przez swój kształt nie mają większej wartości bojowej. Meteoryt symbolem statusu Czyli oręż nie przyleciał jednak z kosmosu? Cóż – i tak, i nie. Najprawdopodobniej wykonany jest z meteorytu: fragmentu ciała niebieskiego, który uderzył w ziemię. Jego obróbka wymagała eksperckiej wiedzy metalurgicznej, której naukowcy nie podejrzewali u lokalnej ludności. Liczne legendy sugerują, że było inaczej – baja się, że mieszkańcy Borneo używali „kamieni z nieba” do tworzenia swoich broni. Stąd właśnie wywodzą się historie o toporach pojawiających się w miejscu uderzenia piorunów. Nowe odkrycie może wytłumaczyć te pomysły. Ostateczne dowody przyniosą jednak dopiero dalsze analizy. Mają one wyjaśnić pochodzenia topora, jego kontekst kulturowy i odkryć taje…

Zrzut-ekranu-2025-09-02-152748-6bdf8e3.png
width: 772
height: 513

7 największych wysp świata – od Grenlandii do Honsiu
type: item
date: 2023-07-16T07:17:02.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
subject: grenlandia
subject: indonezja
subject: japonia
subject: madagaskar
subject: nowa gwinea
subject: sumatra
subject: Travel
subject: wyspy
subject: wyspy indonezji
description: Wysp o powierzchni większej niż kilometr kwadratowy jest 22 tysiące. Spośród nich zaledwie połowa jest zamieszkała na stałe. Grenlandia – największa wyspa świata – jest aż 7 razy większa od Polski, a zaledwie 3, 5 razy mniejsza od Australii.
encoded: W tym artykule: Największe wyspy świata – Grenlandia Największe wyspy świata – Nowa Gwinea Największe wyspy świata – Borneo Największe wyspy świata – Madagaskar Największe wyspy świata – Wyspa Baffina, Ziemia Baffina Największe wyspy świata – Sumatra Największe wyspy świata – Honsiu Ciekawostki o wyspach W zależności od tego, jakie przyjmiemy kryteria i co uznamy za wyspę, ich liczba może się różnić nawet o kilkaset tysięcy. Niektóre źródła podają, że jest ich około 900 tysięcy, inne – 670 tysięcy, a jeszcze bardziej ostrożne 350 tysięcy. Oto największe wyspy świata: Grenlandia Nowa Gwinea Borneo Madagaskar Wyspa Baffina, Ziemia Baffina Sumatra Honsiu Największe wyspy świata – Grenlandia Ta autonomiczna duńska wyspa o powierzchni 2 166 tysięcy km2 ma jedną z najniższych gęstości zaludnienia na naszej planecie. Zamieszkuje ją zaledwie 56 tysięcy osób, co daje 0,3 os/km2. Żyją tutaj głównie Inuici, rdzenni mieszkańcy, którzy stanowią ponad 88% całej populacji. Jednak to nie koniec rekordów należących do tej wyspy. Grenlandia, zaraz po Antarktydzie, ma także największą pokrywę lodową, która dochodzi do 3,5 km grubości. Oprócz tego, na niemal całej północno-wschodniej części wyspy, utworzono park narodowy i to nie byle jaki. Ma aż 972 000 km2 powierzchni i jest największym chronionym obszarem na świecie. Stolicą Grenlandii jest Nuuk, jedno z najdalej na północ położonych miast naszej półkuli. Co ciekawe na Grenlandii nie ma dróg łączących poszczególne miejscowości. Dlatego zarówno mieszkańcy, jak i turyści przemieszczają się tam samolotami, łodziami, zaprzęgami psimi lub skuterami. Wyspa jest też jednym z najlepszych miejsc do oglądanie zorzy polarnej. I doświadczenia dnia i nocy polarnych. Największe wyspy świata – Nowa Gwinea Nowa Gwinea jest jednym z najbardziej bioróżnorodnych miejsc na naszej planecie. Do tej pory opisano tu ponad 20 tys. gatunków roślin, 800 gatunków koralowców i 600 gatunków ryb. Wyspa znalazła się też na trzecim miejscu pod względem powierzchni …

madagaskar-4ed7acc.jpg
width: 1000
height: 652

Na Borneo znaleziono tajemniczą małpę. Naukowcy twierdzą, że to bardzo rzadka, przypadkowa hybryda
type: item
date: 2022-05-17T12:57:09.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: borneo
subject: Edukacja
subject: małpy
subject: ssaki
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Zwierzę jest krzyżówką dwóch zupełnie różnych gatunków małpy. Jak powstała ta rzadka hybryda?
encoded: W tym artykule: Tajemnicza małpa jest krzyżówką dwóch daleko spokrewnionych gatunków Małpę po raz pierwszy zaobserwowano 6 lat temu Mieszaniec to nie efekt cudu natury, lecz pogarszającej się kondycji siedlisk Badacze zaobserwowali, że hybryda karmi dziecko. Na razie nie wiadomo, czy jest jej Międzygatunkowe hybrydy wśród niektórych naczelnych nie są czymś zaskakującym. To zjawisko relatywnie powszechne. Natomiast powstawanie nowych gatunków w wyniku przystosowania się części osobników danej populacji do odmiennego siedliska, czyli tzw. specjacja sympatryczna, jest już dużo rzadszym zjawiskiem na wolności. Taki przypadek zaobserwowali właśnie naukowcy na Borneo. Tajemnicza małpa jest krzyżówką dwóch daleko spokrewnionych gatunków Ze względu na pandemię koronawirusa, badacze mieli duże trudności z dokładnym zbadaniem zagadkowej hybrydy. Zamiast pracy terenowej, postawili na skrupulatną analizę zdjęć małpy, które docierały do sieci od 2017 roku. „Struddlefish” – hybryda jesiotra i wiosłonosa. Nowy gatunek powołano do życia przypadkowo Grupa ichtiologów z węgierskiego narodowego centrum innowacji i badań rolniczych (NAIK) próbowała uratować przed wyginięciem jesiotra rosyjskiego (Acipenser gueldenstaedtii), cenionego głó... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/niewykluczone-ze-nowo-powstaly-gatunek-ostatecznie-zostanie-wprowadzony-do-ekosystemu-fot-florian-toth-naik-9d354f4.jpeg" width="938" height="626" alt="Niewykluczone, że nowo powstały gatunek ostatecznie zostanie wprowadzony do ekosystemu (fot. Flórián Tóth/NAIK)" title="Niewykluczone, że nowo powstały gatunek ostatecznie zostanie wprowadzony do ekosystemu (fot. Flórián Tóth/NAIK)" /> Po kilku latach pracy uczeni stwierdzili, że stworzenie jest mieszanką dwóch gatunków małp, które wzajemnie walczą ze sobą o siedliska. Ich badania zostały opublikowane w czasopiśmie naukowym „International Journal of Primatology”. Zwierzę jest krzyżówką nosacza sundajskiego (Nasalis larvatus…

tajemnicza-malpa-8ded718.webp
width: 970
height: 546

W ich oczach odbija się ludzkość. Orangutany mają "kulturę". Możemy nie zdążyć jej poznać
type: item
date: 2020-12-28T08:39:43.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: borneo
subject: Kultura
subject: orangutany
subject: Parenting
subject: reportaże
subject: Travel
subject: Zdrowie
description: W tym samym czasie, gdy naukowcom udaje się odkrywać coraz to nowe zaskakujące fakty na temat życia orangutanów, przyszłość tych rudych małp staje pod znakiem zapytania.
encoded: _ Czasami wydaje mi się, że wybrałam sobie najtrudniejszy przedmiot badań na świecie – wzdycha Cheryl Knott, gdy siedzimy pod baldachimem z liści w jej stacji badawczej w lesie deszczowym zachodniego Borneo. Powietrze wypełnia wysoki przypominający odgłos dentystycznej wiertarki „śpiew” cykad, głośny tak, że momentami zmusza nas do przerwania rozmowy. W tym czasie współpracownicy Cheryl, uzbrojeni w nadajniki GPS i notatniki, pracują w terenie – śledzą codzienne wędrówki orangutanów w otaczającym nas Parku Narodowym Gunung Palung i zapisują, co te małpy jedzą, co robią i jak zachowują się w kontaktach z innymi osobnikami swojego gatunku. W przeciwieństwie do goryli i szympansów – wielkich małp człekokształtnych, które żyją w grupach i dość łatwo dają się obserwować – orangutany to samotnicy. Większość czasu spędzają w koronach drzew, przemieszczają się na duże odległości i zwykle zamieszkują dzikie ostępy albo bagna, trudne do spenetrowania dla ludzi. W efekcie przez długie lata pozostawały jednymi z najsłabiej poznanych dużych zwierząt lądowych. Dopiero od mniej więcej dwóch dekad, gdy nowe pokolenie badaczy zaczęło tropić te nieuchwytne małpy w ich naturalnym środowisku, czyli dżunglach Borneo i Sumatry, naukowe dane zaczęły przeważać nad domysłami. Już od ponad 20 lat Cheryl Knott nadzoruje badania w Gunung Palung, skupiając się głównie na tym, jak dostępność pożywienia wpływa na równowagę hormonalną samic i reprodukcję. – Gdy tu przybyliśmy, tak naprawdę nikt nie zajmował się kwestią hormonów u małp człekokształtnych – wspomina badaczka. – Ludzie mówili, że jestem szalona. Badania Knott mają specjalne znaczenie, bo samice orangutana rodzą potomstwo ledwie raz na sześć-dziewięć lat. Tak długich przerw nie ma żaden inny ssak. I nie wiadomo, jak te prace mogą wpłynąć na naszą wiedzę o płodności człowieka. Z orangutanami mamy bowiem tak wiele wspólnego, że do określania, czy dana samica jest w ciąży, wystarczą standardowe, dostępne w każdej aptece testy ciążowe dla …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6a1782aaf9dcbc0948ecc3a5acc6ffd7112a7d34-3965197.jpeg
width: 1821
height: 1015

Indonezja przenosi stolicę. Dżakarta tonie
type: item
date: 2019-11-02T13:04:19.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: borneo
subject: dżakarta
subject: indonezja
subject: Travel
description: Niestety, według ekspertów władze tego kraju niewiele się nauczyły i budowa nowej stolicy będzie ekologiczną katastrofą.
encoded: Dziesięciomilionowe miasto, w którym na każdy kilometr kwadratowy przypada 15 tysięcy mieszkańców dosłownie tonie. Według ekspertów jeśli nic w tej sprawie się nie zmieni do 2050 roku metropolia zniknie pod wodą. Zbudowano ją na bagnistych terenach, przez które przepływa 13 rzek. Wraz z podnoszeniem się poziomu oceanów co roku poziom wody podnosi się tu o około 25 centymetrów. Dodatkowo mieszkańcy codziennie toną w korkach i chmurach smogu. Krajowy rząd zdecydował o wzniesieniu nowego miasta na wschód od wyspy Borneo, około tysiąc kilometrów od obecnej stolicy. W ciągu pięciu lat chce przeprowadzić tam milion urzędników. Jak zapowiedział prezydent Joko Widodo, inwestycja opiewa na 33 miliardy dolarów (i to pewnie na sam początek) i zajmie teren około 180 tysięcy hektarów. Pierwsze prace mają ruszyć w 2021 i potrwać do końca kadencji Widodo, czyli do 2024 r. Getty Images Niestety, jak przekonują eksperci przytaczani przez The Independent, wszystko wskazuje na to, że podczas tworzenia nowego miasta rząd Indonezji popełni wszystkie błędy poprzedniego razu. Choć przekonuje, że będzie dbał o dziewicze lasy i uwzględni je w projekcie urbanistycznym nie brakuje głosów, że może prawdopodobnie najpierw dojdzie do masowej wycinki. Najwyżej potem nastąpi proces zalesiania, jednak naturalne siedliska ulegną nieodwracalnemu zniszczeniu. Już same plany dotyczące dróg wyglądają niebezpiecznie dla coraz rzadszych orangutanów z Borneo, które obecnie i tak są na granicy zagłady z powodu wycinania dżungli pod uprawy palm. Organizacja pozarządowa Forest Watch Indonesia (FWI) opracowała raport, wedle którego w miejscu lokalizacji nowej stolicy znajduje się około 1370 hektarów naturalnych lasów deszczowych. Mimo zapewnień rządu o ekologicznych planach, teren dookoła stolicy już podzielony jest siatka koncesji na wydobycie węgla, sadzenie palm olejowych i wyrąb drewna. Rząd musiałby wycofać te sprzedane już pozwolenia by móc ponownie zalesiać taki teren. Getty Images Dodatkowym znakiem za…

dzakarta-6c900e6.jpeg
width: 938
height: 616

Przejdź mostem linowym nad dżunglą na Borneo!
type: item
date: 2019-08-07T01:46:00.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: Moto
subject: Shopping
subject: Sport
subject: Technologia
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Z tej perspektywy świat wygląda inaczej.
encoded: Śmiało! Po drewnianych schodach wdrapujemy się na wysoką platformę ponad drzewami. Widok z góry oszałamia, zachwyca, czasem przeraża. Jesteśmy 41 m nad ziemią! Linowe mosty Canopy Walk w Poring na wyspie Borneo to łącznie 158 m długości, rozwieszone są one pomiędzy trzema ogromnymi drzewami (z gatunku Koompassia excelsa i Shorea). Niesamowity jest fakt, że będąc tak wysoko, jest się dopiero na około dwóch trzecich wysokości tropikalnych drzew. Idziemy pomiędzy liśćmi i gałęziami, ostrożnie stawiając każdy krok. Ze względów bezpieczeństwa na mostach może być jednocześnie zaledwie sześć osób. Nogi drżą, kiedy spoglądamy w dół. Kładki mają szerokość ok. 10–15 cm. Każdy ruch powoduje, że cała konstrukcja zaczyna się huśtać. Świadomość, że wisi jedynie na stalowych linach, sprawia, że w głowie zaczyna się kręcić nie tylko od wysokości. Co więcej, brak tu jakichkolwiek zabezpieczeń. Przed spadnięciem chroni tylko siatka wykonana z konopnej liny, która łączy kładkę z poręczą. Na szczęście niezwykłe widoki, które podziwiamy w drodze, całkowicie odciągają uwagę od ewentualnego zagrożenia. Coś więcej niż adrenalina Ale linowymi mostami chodzi się nie tylko dla adrenaliny. To prawdziwy raj dla ornitologów i miłośników tropikalnej flory. Wśród gałęzi i liści można dostrzec rzadkie gatunki ptaków: bilbila żółtogłowego (Pycnonotus zeylanicus), kurtaczka czerwonogrzbietego (Hydrornis baudii) czy endemiczne: Lonchura fuscans oraz Erythropitta arquata. W Poring można także zobaczyć największy kwiat świata, czyli mierzącą metr średnicy i ważącą do 10 kg pasożytniczą raflezję (Rafflesia keithii). To rzecz jasna niejedyny cud tutejszej przyrody. Rośnie tutaj ponad 5 tys. gatunków roślin, nie licząc mchów. Ponadto obszar ten zamieszkuje 61 gatunków płazów, 100 gatunków ssaków i prawie tyle samo gadów, 200 gatunków motyli oraz 300 gatunków ptaków. Nic więc dziwnego, że w 2000 r. Park Narodowy Kinabalu, na którego terenie znajdują się linowe mosty, został wpisany na listę światowego dzied…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f5a26c815432f3c08ae86f704e394e1f695ea24c-28be87e.jpeg
width: 1024
height: 652

Wyjątkowo czułe małpy - smutny los orangutanów z Borneo
type: item
date: 2018-02-09T04:17:43.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: borneo
subject: orangutany
description: Wiemy, że planują swoje dni, mają wspomnienia. Uczą się, kochają i cierpią po stracie bliskich. Są wielkie i łagodne. Orangutany z Borneo potrzebują dziś naszej pomocy.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/343f27e18e2917ad7a88e1114418e42d72baa19c-6e2b6d9.png
width: 1238
height: 811

Ma 10 lat i naprawdę sporo do powiedzenia o świecie. Mały podróżnik zabiera nas na Borneo
type: item
date: 2017-05-25T11:06:34.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
subject: książki
subject: przygoda
subject: Szymon Radzimierski
description: „Dziennik łowcy przygód. Extremalne Borneo” to unikalny, zabawny, pełen zaskoczeń i entuzjazmu dziennik z podróży. Pamiętacie czasy, gdy czuliście to samo?
encoded: Łowca przygód Uwielbia pisać i podróżować. Na co dzień posługuje się również językiem angielskim (w końcu jest uczniem dwujęzycznej szkoły w swojej rodzinnej Łodzi). I nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że w tym roku kończy 10 lat (uwaga, gdy zaczynał pisać bloga planetkiwi.pl miał zaledwie osiem). To właśnie Simon - Szymon Radzimierski – bloger i podróżnik, fan trekkingów i egzotycznych zwierząt. W podróżach towarzyszą mu rodzice, zwani czule: Muńka i Daddy. Oboje prawnicy, prowadzący stabilne życie zawodowe, z natury pozbawione niespodzianek. Jak mówią, Szymon pokazuje im nowy świat. Wobec swojego syna są uważni, ale nie przesadnie opiekuńczy, otwarci na jego potrzeby, gotowi przekuć je w nowe możliwości rozwoju. Podróże planują pół roku naprzód, a wybór kierunku, w jakim polecą zależy od promocji na bilety. Nie kupują tych drogich, nie śpią w hotelach i nie wynajmują luksusowych samochodów. Podróżują z dala od kurortów i pięciogwiazdkowych hoteli, na plaże docierają przez dżungle, a nocleg znajdują w wioskach, w których nikt nie mówi po angielsku. Szymon podróżował już w brzuchu mamy, do dziś zwiedził 30 krajów, jeździł po Europie, obu Amerykach, Nowej Zelandii, Australii, Azji. Na mapie jego podróży są: Laos, Tajlandia, Borneo, Kuba, Filipiny, Dubaj, Etiopia, Argentyna, Oman. Widział lodowce i wulkany, rzeki pełne krokodyli i dżungle pełne węży, wioskę kanibali, targ pływający po rzece, czy siarkowe jeziora. Wszystko opisuje swoimi słowami, z zachwytem, przerażeniem, zaskoczeniem i ciekawością. Szymon Radzimierski to autentyczny, zabawny, bystry chłopak, który nie potrafi za długo usiedzieć w miejscu. W wolnych chwilach najbardziej lubi bawić się z kolegami w tworzenie fantastycznych światów w stylu Gwiezdnych Wojen. Lubi jeździć na rowerze. Ma na koncie książkę - „Dziennik łowcy przygód. Extremalne Borneo” - napisaną na podstawie własnych przygód. Właśnie ukazało się jej nowe, rozszerzone wydanie. Extremalnie między wersami Niezwykły „Dziennik Łowcy…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e09edb81f30500da63df662cb7038df3f0173483-7ca1872.png
width: 808
height: 748

Piekło i niebo na ziemi. Na tej wyspie zmieniło się ich życie
type: item
date: 2016-11-22T13:18:01.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: borneo
subject: wyspy
description: "To, co zawsze wydawało się fotomontażem na zdjęciach katalogów agencji turystycznych, zaistniało tuż przed nami" - tak o tym miejscu piszą podróżnicy, którzy podzielili się z nami wspomnieniami i fantastyczną galerią zdjęć
encoded: Kiedy po godzinie podróży dopływaliśmy do tej niewielkiej wyspy na zachód od malezyjskiego Borneo, nie mogliśmy uwierzyć własnym oczom. To, co zawsze wydawało się fotomontażem na zdjęciach katalogów agencji turystycznych, zaistniało tuż przed nami. Niezmierzony błękit oceanu, jasnozłote plaże, intensywna zieleń palm, małe przystanie w sam raz na kilka lokalnych łodzi. Przestrzeń, cisza, wolność, jednym słowem raj. Tak nam się przynajmniej wydawało. Zobacz galerię zdjęć Już po kilku chwilach raj ten jednak zaczął odsłaniać przed nami swoje piekielne aspekty. Pierwsze były śmieci. Choć mieszkaliśmy dosłownie 10 kroków od oceanu, wolontariusze organizacji Blue Life, która gościła nas na wyspie od razu powiedzieli – jeśli chcecie popływać (o niczym innym nie marzyliśmy!) musicie iść na drugi koniec wyspy. Tutaj, tuż przy wiosce, to jedno wielkie wysypisko śmieci. I tak było istotnie. Mieszkańcy i mieszkanki wyspy od pokoleń wyrzucali swoje śmieci do oceanu. Problem jest taki, że jakiś czas temu śmieci były organiczne. Teraz to głównie plastik, który przypływ przynosi z powrotem na plaże. W oceanie znaleźć można wszystko – ubrania, torebki, baterie, nawet telewizor. Drugą oznaką piekła okazali się turyści. Masowe wycieczki Chińczyków, którzy przypływali na wyspę o 11.00 i odpływali o 15.00. Cztery godziny hałasu, masowych zdjęć bez respektu dla lokalnych mieszkańców, ale i dla nas. Czasem nagle orientowaliśmy się, że jesteśmy obiektem sesji fotograficznej, czasem ich burzliwa dyskusja zagłuszała nasz intymny kontakt z naturą. Na szczęście 20 minut spacerem, w miejscu w którym pracowaliśmy nad wybudowaniem Green Lounge, wciąż istniała nietknięta przez nikogo plaża, gdzie odizolowani od hałasu i śmieci, kąpiąc się w krystalicznej wodzie oceanu, rozkoszując się świeżymi kokosami i podziwiając jedne z najpiękniejszych zachodów słońca jakie kiedykolwiek widzieliśmy, mogliśmy kontemplować życie nasze i naszej planety. A nie były to kontemplacje szczególnie optymistyczne. Green…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/070dcb8ba4ddb15b3af2f338abe66000a7df06fe-f2fdc4b.jpeg
width: 4608
height: 3456

Borneo w ogniu. Co z orangutanami? "Nikt nie panuje nad sytuacją"
type: item
date: 2015-11-16T12:27:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: borneo
subject: orangutan
description: Tegoroczna pora sucha połączona z celowym wypalaniem obszarów leśnych na Borneo pod nowe uprawy, doprowadziła do największej jak dotąd katastrofy ekologicznej XXI wieku i są już dziś określane mianem „zbrodni przeciwko ludzkości”.
encoded: Skutki katastrofy odczuwają dotkliwie dzikie zwierzęta, zamieszkujące pierwotne lasy na Borneo. Wśród nich są orangutany z lasów rezerwatu Mawas, które każdy z nas może ocalić, biorąc udział w specjalnej akcji crowdfundingowej – apeluje organizacja ekologiczna WWF Polska. – Fundacja Borneo Orangutan Survival działa na rzecz ocalenia orangutanów, między innymi w rezerwacie Mawas w centralnej części indonezyjskiej prowincji na Borneo, Kalimantan – mówi Paweł Średziński z WWF Polska. – Ogień zagraża dziś stacji badawczej Tuanan położonej na terenie niezwykle cennych przyrodniczo lasów rezerwatu Mawas, w których żyją orangutany. Potrzebny jest sprzęt gaśniczy, maski, bez których nie da się dziś funkcjonować na wyspie spowitej gęstym dymem, i pożywienie dla ekip gaśniczych. Indonezyjskie władze i służby leśne nie panują już nad sytuacją. W tym roku pora sucha nadeszła bardzo szybko. Już w czerwcu doszło do wysuszenia lasów torfowych. Nałożył się na to proceder wypalania lasów przez osoby indywidualne i firmy, które chcą zakładać kolejne plantacje palm olejowych i pola pod uprawę. Połączenie pory suchej, efektu El Niño i podłożenia ognia przez ludzi, doprowadziło do katastrofalnego w skutkach pożaru. – Nikt nie panuje nad sytuacją – tłumaczy Anna Marzec, prymatolog, doktorantka na Uniwersytecie w Zurychu, która od lat zajmuje się badaniami naczelnych na Sumatrze i Borneo. – Trudno mi oceniać, co dzieje się w innych miejscach. W Tuanan nasz zespół uzyskał kilkudniowe wsparcie od wojska oraz lokalnego departamentu leśnictwa, a mimo to pożary wciąż nie są pod kontrolą. Las, który się pali to zupełnie wysuszony las torfowy. Suchy torf ma to do siebie, że ogień rozprzestrzenia się również pod powierzchnią gleby i stąd tak trudno nad nim zapanować. Nie sposób przewidzieć gdzie wybuchnie kolejny pożar, bo zwyczajnie nie widać w którą stronę zmierza ogień. Sytuację może uratować pora deszczowa, ale ta w tym roku ma przyjść później niż zwykle. Rezerwat Mawas jest jedną z najważnie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/36e805a54271de2f4b82c262cab3b40527fedfbf-086071e.jpeg
width: 4108
height: 2738

Pożary lasów w Indonezji zagrażają orangutanom [GALERIA]
type: item
date: 2015-11-06T10:45:00.000Z
creator: redakcjang
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: borneo
subject: indonezja
subject: orangutany
description: Najgorszy od 1997 roku sezon pożarów zniszczył siedliska orangutanów i uczynił zwierzęta jeszcze podatniejszymi na śmierć z rąk kłusowników.
encoded: Zagrożone wyginięciem orangutany walczą o przeżycie w czasie pożarów, które pustoszą lasy. To najgorszy pod tym względem sezon od 1997 roku. Do tej pory zginęło co najmniej 19 osób, a pół miliona ucierpiało na zdrowiu z powodu dymu, będącego efektem pożarów. Spłonęło ponad 20 tys. km kwadratowych lasu – to więcej niż powierzchnia stanu New Jersey. Pożary wpływają też na klimat – dzień w dzień emitują więcej dwutlenku węgla niż cała amerykańska gospodarka. Tim Laman, fotograf "National Geographic" spędził 10 dni dokumentując wpływ pożarów na życie lokalnych społeczności, a także orangutanów na Borneo. Przez całą podróż nosił maskę, ale i tak skarży się na dolegliwości płucne. – Gruba warstwa mgły pokrywa większość wyspy – mówi. Wiele pożarów zostało wywołanych umyślnie przez rolników, wypalających swoje działki pod założenie plantacji palm olejowych. Te zabiegi – w Indonezji nielegalne – wymknęły się jednak spod kontroli. W wyniku fali gorąca z lasu uciekają orangutany, kierując się w kierunku rzek i innych akwenów wodnych. Stają się tym samym łatwym celem dla kłusowników. Mogą mieć też problemy ze znalezieniem pożywienia. Brian Clark Howard / National Geographic News

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/be2dd005cf83e29d8cd53593e8c45002292612c0-66cf3cf.jpeg
width: 885
height: 589

Borneo i wyjątkowo czułe małpy
type: item
date: 2015-09-08T13:21:39.000Z
creator: Monika Berkowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
description: W Malezji żyje największa populacja orangutanów. Jednocześnie Malezja to największy światowy producent oleju palmowego. Niestety oba te fakty nie idą w parze.
encoded: Borneo od zawsze kojarzyło mi się głównie z dziewiczym ekosystemem lasów deszczowych o niesamowitej bioróżnorodności. Żeby wyrobić sobie zdanie o tym, jak jest naprawdę, wystarczy zamiast lecieć z krańca wyspy na drugi samolotem, przejechać się autobusem, choćby drogą z Kota Kinabalu do Kuching. Trasa liczy nieco ponad 800 km, całymi dziesiątkami ciągną się wzdłuż niej plantacje palm. Autobus jedzie i jedzie, a za oknami wciąż ten sam usypiający, monotonny widok. Nic dziwnego, w ciągu 40 lat obszar uprawy oleju palmowego wzrósł tu 12-krotnie. Malezja jest jego głównym producentem. W objęciach drzew Kiedy ostatnio widziałeś orangutany? – zagaduję, płacąc za zakupy. Haziq kręci głową, że nie pamięta. – Parę miesięcy temu. Wiem, że farmerzy przeganiają małpy, bo te niszczą sadzonki. Często zabijają zwierzęta. Maluchy są oszczędzane; słodkie, zabawne, trafiają do ludzi jako maskotki. Orangutany przywiązują się do terytorium, nie potrafią przenieść się ot tak na inne ziemie z tych, które właśnie zostały wykarczowane i wypalone przez ludzi. – Mogłabym gdzieś kupić młodą małpę? – podpuszczam. – Nie – mężczyzna kręci głową przestraszony. Za handel orangutanami grożą tu dwa lata więzienia i niebagatelne 30 tys. zł grzywny. Karani są zarówno handlarze, jak i posiadacze zwierząt. To czarny rynek, o tym nikt tu ze mną nie pogada. – Chcesz zobaczyć małpy, jedź do Semenggoh – rzuca Haziq i zaczyna dłubać w zębach, co ma oznaczać, że kończy rozmowę. Naturalnie Semenggoh Semenggoh Wildlife Center powstało w 1975 r. To 740 ha dżungli, w której w naturalnych warunkach żyją orangutany. I to jest najlepsze miejsce w całej malezyjskiej części Borneo, aby obserwować te wielkie małpy. Jadę. Z Kuching to tylko 24 km, trzy kwadranse autobusem odchodzącym z miejskiego dworca. Czytam, że na obszarze centrum mieszka 26 orangutanów. Ale tak naprawdę wcale nie ma pewności, ile ich dokładnie jest. Żyją w koronach drzew i tam, wysoko nad ziemią, budują z gałęzi gniazda, odpoczywają w nich i śpią. …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/044fac4bf27352022193ba54d3ccb6c2ffb037f5-3eec7c9.jpeg
width: 1024
height: 674

Małpi przewodnik: Sztuka Surwiwalu
type: item
date: 2013-04-29T09:00:00.000Z
creator: Agustín Fuentes
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
subject: małpy
description: Dwie dekady temu na Borneo próbowałem znaleźć przedstawiciela małp z gatunku Presbytis rubicunda.
encoded: Las deszczowy wokół Camp Leakey, ośrodka badawczego zajmującego się orangutanami usytuowanego w parku narodowym Tanjung Puting, był wtedy jeszcze absolutnie dziewiczy. Któregoś dnia, po paru godzinach marszu oznaczonym szlakiem, zauważyłem swój cel. A przynajmniej tak mi się zdawało. Zaryzykowałem i zszedłem ze szlaku, jednak przez 45 min wędrówki nie dostrzegłem żadnego tropu. Kierowałem się wskazaniami kompasu, ale po następnych 30 min zacząłem odczuwać poważny niepokój. Miałem wprawdzie latarkę czołówkę, więc byłem trochę przygotowany do marszu w ciemności, ale dżungla po zmroku nie jest przesadnie gościnna. W pewnym momencie ujrzałem przed sobą dziwnie błyszczące metalicznoniebieskie rozlewisko. Gdy podszedłem bliżej, zaczęło drgać, a potem... setki motyli wzbiły się w powietrze. To, co przed chwilą wydawało się tak atrakcyjne, okazało się płaską przestrzenią usłaną świńskimi odchodami, które najwyraźniej miały dla motyli jakiś nieodparty urok. Ruszyłem na południe. Uznałem, że nawet jeśli nie znajdę oznaczonej trasy, prędzej czy później dojdę do rzeki. Opłaciło się. Po pewnym czasie trafiłem na szlak. Sekundy później usłyszałem szelest. Pomyślałem, że może to być jakiś dzik lub kot. Nagle w światło mojej czołówki wkroczyła samica orangutana. Miała znajomą twarz – była członkiem jednej z grup rehabilitowanych w obozie badawczym. Spojrzeliśmy na siebie, po czym małpa wyciągnęła do mnie dłoń i poprowadziła za rękę. Najprawdopodobniej wracała do obozu na wieczór, tak jak ja.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/35a409a5741d60a2497cbe0a019f315190d1042d-791de16.jpeg
width: 703
height: 463

11/2011
type: item
date: 2011-11-08T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: autostop
subject: bali
subject: borneo
subject: indonezja
subject: nurkowanie
subject: rejsy
subject: singapur
subject: tahiti
subject: tajlandia
subject: wyspa jawa
subject: wyspa wielkanocna
description: Pamiętam ten dzień. Właściwie nie wyróżniał się niczym szczególnym, ot zwyczajne marcowe przedpołudnie 2007 roku. Ale w redakcji było nam gorąco. Z emocji. Na wielkiej korkowej tablicy rozwiesiliśmy wówczas makietę pierwszego Travelera przygotowanego pod moim okiem. Wcześniej tygodniami rozmawialiśmy nad doborem tematów i zdjęć. Dopieszczaliśmy wszystko. Bo pierwszy numer, jak pierwsza randka, jest niezapomniany. Potem z każdym kolejnym numerem coraz wyżej podnosiliśmy sobie poprzeczkę. Ale redaktor naczelny nie istnieje bez redakcji, czyli ZESPOŁU. To cud, że wszyscy zmieściliśmy się na jednym zdjęciu. (Fotograf musiał się trochę pogimnastykować). Różni nas wiele: temperament, zainteresowania, upodobania kulinarne, rozmiary. A co łączy? To że kochamy i swoją pracę, i podróże. Tego właśnie życzę WAM na Boże Narodzenie. Bo ten numer jest jednocześnie świątecznym. Podwójnie wyjątkowym, ponieważ tym razem to Wy – Nasi Czytelnicy, biorąc udział w konkursie i przesyłając nam swoje teksty i zdjęcia, wykonaliście za nas kawał dobrej roboty. WIELKIE DZIĘKI :-) PS. Następnego Travelera wypatrujcie w kioskach 21 grudnia.
encoded: SPIS TREŚCI: Fotoreportaż - Norwegia naturalnie mistyczna PRZEPIS NA POLSKĘ - Polska jest najfajniejsza Szlakiem warszawskich neonów WYWIAD – LUDZIE W DRODZE - Wojciech Jagielski radzi, jak pisać reportaże z krańca świata WYPRAWY ŻYCIA - Hawana Kubański ślub w 48 h PODRÓŻE Z GWIAZDAMI - Bułgaria. Anna Guzik przekonuje, że Złote Piaski to nie wszystko NIEODKRYTE SZLAKI - Zamki Dolnego Śląska w szponach książąt Hitlera ADVENTURE - Słowenia. Rajd przygodowy w klasycznym wydaniu Raport specjalny - Przeżyłam biały szkwał na Mazurach NIEZBĘDNIK - Jak robić zdjęcia z podróży – radzi 10 wybitnych fotografów Świat na patelni. Madryckie przysmaki w robotniczym stylu Igor Zalewski o nowej zimowej tradycji, czyli wyjazdach do Egiptu 10 naj... bardziej oczekiwanych postaci na święta

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a4a49f70ee9cd9313eab157a7079e5053e3f0bb5-c7edd94.jpeg
width: 1212
height: 1573

W objęciach z leśnym człowiekiem
type: item
date: 2010-12-31T07:19:05.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
subject: orangutany
subject: podróże
description: Przez jego przerzedzone włosy prześwituje łysina. Twarz przeorana zmarszczkami niczym u starego Indianina. Chodzi tak, jakby był na lekkim rauszu. Jedząc, mlaska i cmoka. Robi głupie miny i co jakiś czas wybucha śmiechem, odsłaniając zęby, których stan przemilczę. Taki facet powinien być spisany na straty, tymczasem wszyscy się w nim zakochują.
encoded: Robię mu setki zdjęć, mimo że to najbrzydszy mężczyzna świata. To orangutan, a spotykam go na Borneo. Szczerze mówiąc, tylko po to tu przyleciałam... Wyspa jak naleśnik Godzina zero, czyli 7.45 naszego czasu. Na lotnisku w Warszawie czekam na samolot do Monachium. Potem będę czekała na samolot do Singapuru, a potem do Kota Kinabalu na Borneo. Spędzę cały dzień w samolocie. Od samego myślenia o tym puchną nogi. Najwyższy czas, żeby ktoś wymyślił maszynę do teleportacji. Gdzieś nad Oceanem Indyjskim. 10.35 czasu miejscowego. Czyli u nas 4.30 w nocy albo, jak kto woli, nad ranem. Mój mózg jest trochę skołowany. Nie wie, czy jestem głodna już, czy będę dopiero za kilka godzin. Odwracam jego uwagę widokiem za oknem. Prujemy chmury o wyglądzie waty cukrowej. Co chwila prześwituje przez nie ocean. Po nim niczym naleśniki pływają wyspy. Największa z nich to Borneo, trzecia co do wielkości wyspa świata. Z prędkością 800 km/ godz. zbliżam się do celu. Kota Kinabalu, w skrócie KK – stolica malezyjskiej części Borneo. Już sama jej nazwa zapowiada przygodę. Wyspa to przecież kraina łowców głów, dziwacznych roślin i jeszcze bardziej dziwacznych zwierząt, np. małp z wielkimi nosami. Miejsce dzikie i pierwotne, gdzie naukowcy wciąż mają szansę zabłysnąć, odkrywając gatunki nieznane człowiekowi. Niestety KK nie grzeszy urodą. Gdyby ktoś ogłosił konkurs na najmniej ciekawe miasto świata, miałoby szansę na podium. Jego najbardziej malowniczym elementem architektonicznym są „biedadomy” zbudowane na wodzie. Ich lokatorzy dostają ziemię od rządu za darmo, płacą tylko za wodę i prąd, ale w zamian za to muszą bez szemrania przeprowadzić się, gdy ten postanowi sprzedać ich fragment wybrzeża. W KK mieszka 450 tys. ludzi: muzułmanów, chrześcijan, hinduistów, buddystów i animistów. Osman, nasz przewodnik, podkreśla, że panuje tu love and peace. Po prostu raj wciśnięty między tropikalną, deszczową puszczę a morze. Najstarszy budynek KK – wieża zegarowa, pochodzi z 1905 roku, a „stare miasto” to…

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400

Świat na patelni- Indonezja
type: item
date: 2010-07-07T06:10:00.000Z
creator: Joanna Stachowiak
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
subject: indonezja
subject: nowa gwinea
subject: wyspy
description: Indonezja leży na 17 tys. wysp, w jej wypadku pojęcie narodowej kuchni należy więc traktować umownie. Podstawowym składnikiem większości potraw jest mleczko kokosowe – właściwie używa się go zamiast wody.
encoded: Na Indiach kończy się świat dobrze nam znanych przypraw w proszku, a zaczyna bogactwo aromatycznych past, które charakteryzują kuchnię Indonezji. Są one zawsze przygotowywane ze świeżych składników, ucieranych w drewnianych lub kamiennych moździerzach (tzw. ulekanach). Najważniejsze z nich to: galangal (kłącze podobne do imbiru), trawa cytrynowa, liście kaffiru (tzw. drzewo gorzkiej cytryny), imbir, tumerik (kłącze o pomarańczowym wnętrzu), tamaryszek ( jadalny dopiero w połączeniu z innymi składnikami), bazylia i kolendra (nie mają nic wspólnego z naszymi ziołami). W kuchni często używa się past bumbu – nazwa pochodzi od dźwięku rozchodzącego się podczas rozcierania składników w ulekanach: bum- bum- bum. Jedną z takich past jest kari (nie mylić z curry), zielone, żółte lub czerwone – w zależności od gatunku użytych papryczek chili. Dodaje się je do dań na bazie mleczka kokosowego. Z kolei sambal – również zawierający chili (odmiana królewska łączy aż 20 rodzajów) – dodawany jest do wszystkiego. Od ilości zawartej w nim papryczki zależy, czy potrawa będzie pikantna, czy łagodna. Do wielu smażonych i duszonych dań podaje się ketjap manis, słodki sos sojowy z orzechami i cukrem palmowym. Popularne przyprawy to także trasi (pasta krewetkowa) i sos rybny. Obie (nim trafiły na taśmy produkcyjne fabryk) powstawały w specyficznych warunkach: w przypadku trasi głowy, pancerzyki i ogony krewetek wrzucano do wykopanego na plaży dołu i przykrywano deską bądź muślinem. Po trzech miesiącach sfermentowane odpadki zmieniały się w jednolitą substancję, z której po wysuszeniu robiono pastę. Na patelni zaczynała wydzielać intensywny aromat. Każdemu, kto teraz chce się zmierzyć ze smakami Indonezji we własnej kuchni, życzymy salamat makan – smacznego. Warto wiedzieć Indonezyjczycy stołują się na ulicach. Większości osób nie stać na gotowanie w domu, a kuchnia z warugów, pospolitych jadłodajni, jest tania. Potrawy można kupić za mniej niż dolara, a za 2–3 dolary – zjeść obfity obiad. D…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/89e336e3082b29d85b3e3efca80063e9507b5e12-aa76773.jpeg
width: 500
height: 357

Borneo
type: item
date: 2010-04-15T13:18:47.000Z
creator: Mikołaj Jeżak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
subject: dżungla
subject: guano
subject: orangutany
subject: plemiona
subject: wyspy
description: Na Borneo możesz spotkać małpy, które wyglądają niczym sędziwi mędrcy, powąchać największy kwiat świata, zaprzyjaźnić się z łowcami głów, zdobyć szczyty i głębiny, spłynąć rzeką w dżungli, zaznać luksusu i niewygód. Na tej wyspie na pewno przeżyjesz wspaniałą przygodę!
encoded: Na Borneo możesz spotkać małpy, które wyglądają niczym sędziwi mędrcy, powąchać największy kwiat świata, zaprzyjaźnić się z łowcami głów, zdobyć szczyty i głębiny, spłynąć rzeką w dżungli, zaznać luksusu i niewygód. Na tej wyspie na pewno przeżyjesz wspaniałą przygodę! Czysto, nowocześnie. Uprzejmi i mówiący po angielsku urzędnicy imigracyjni, dwupasmowa droga z lotniska, a na niej dużo japońskich aut terenowych, klimatyzowane domy towarowe i świeżo wybudowane apartamentowce. Na billboardach uśmiechnięci Chińczycy wysyłają SMS-y. Gorąco, duszno, parno, szaro i ani śladu dżungli, dzikich plemion czy orangutanów. Jestem w Kota Kinabalu, malezyjskiej, północnej, części Borneo. (Reszta wyspy należy do Indonezji i niewielkiego sułtanatu Brunei). Kota Kinabalu, zwane przez mieszkańców KK, okazuje się nieciekawym betonowym blokowiskiem z knajpkami i tanimi hotelami dla backpackersów. Droższe obiekty wybudowano przy plażach pod miastem albo na okolicznych wyspach. W KK najciekawszy jest chyba ożywający wieczorem targ filipiński, który swą nazwę zawdzięcza królującym tu, legalnym bądź nie, emigrantom z tego kraju. Wśród straganów z egzotycznymi owocami i warzywami można zjeść równie egzotyczną świeżą rybę z rusztu oraz wszelkie możliwe wyroby rzemieślnicze. Na Borneo rozwój przemysłu drzewnego, kopalnie rud miedzi, cyny, boksytu i żelaza i stale rozrastające się plantacje palmy oleistej doprowadziły do znacznej poprawy sytuacji ekonomicznej jego mieszkańców. Właściwie nie ma tu bezrobocia, zarobki są coraz lepsze. Teraz nawet krajanie z kontynentalnej Malezji nie mogą przebywać na wyspie dłużej niż dwa miesiące, chyba że otrzymali specjalne zezwolenia na pracę. W stanie Sabah, w którym leży KK, przy drewnianych domach na palach cumują łodzie ze 100-konnymi silnikami, obok parkują najnowsze modele dżipów. Tradycyjne wsie, kampungi, znikają w szybkim tempie i ustępują miejsca nowoczesnej architekturze. Nie ma się co temu dziwić – w końcu już za panowania Brytyjczyków Borneo na…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/88174f7218dd3885d622228a8c4f5da24cf40a8c-750e452.jpeg
width: 500
height: 333

Borneo - informacje praktyczne
type: item
date: 2010-03-24T08:24:55.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
subject: dżungla
subject: guano
subject: orangutany
subject: plemiona
subject: wyspy
description: Kilka informacji dla chcących odwiedzić Malezję i Borneo.
encoded: Powierzchnia: 743 tys. km2. Największa wyspa Archipelagu Malajskiego. Jej północna część (stany Sarawak i Sabah) należy do Malezji. Język: Językiem urzędowym jest bahasa melayu (malajski). Angielskiego używa się powszechnie. Liczne grupy etniczne mówią swoimi własnymi językami i dialektami. Wszystkie rozkłady jazdy na dworcach kolejowych i autobusowych oraz tabliczki z nazwami ulic mają również napisy w języku angielskim. Waluta: Malajski ringgit (MYR). Jeden ringgit to 100 sen. 1 PLN = 1,216 MYR Przy pobytach nieprzekraczających 90 dni nie ma obowiązku posiadania wizy. Od turystów z Europy władze imigracyjne nie żądają przedstawienia środków finansowych na każdy dzień pobytu. Średnia temperatura przez cały rok wynosi ok. 30°C i właściwie nigdy nie spada poniżej 20°C. W malezyjskich prowincjach Borneo występują dwa monsuny: północno-wschodni oraz południowo-zachodni. Na Sarawaku, gdzie pada najsilniej, opady są najwyższe między październikiem a marcem. Nie ma bezpośrednich lotów z Polski do Kota Kinabalu i Kuching. Najlepsze połączenia lotnicze do KK są z Frankfurtu i Londynu z przesiadkami w Kuala Lumpur lub Singapurze. Najtańsze bilety kosztują ok. 4000 zł wraz z opłatami lotniskowymi. Obowiązuje ruch lewostronny. Ze stanu Sarawak do Sabah trzeba jechać przez Brunei. Autobus: komunikacja działa sprawnie. Autobusy państwowe kursują na liniach lokalnych, a trasy dalekobieżne obsługują przewoźnicy prywatni. Codziennie jest wiele połączeń między Sibu, Bintulu i Miri. Samochód: kultura jazdy Malezyjczyków jest dość wysoka. Łatwo jest wypożyczyć auto. Najtańszy i najpopularniejszy w tym kraju proton saga (pojemność 1,3 dm3) kosztuje ok. 150 MYR za dzień (900 MYR za tydzień), nie ma limitu kilometrów. Cena pokrywa też ubezpieczenie i autocasco. Statek: Nie ma regularnych połączeń promowych między Półwyspem Malajskim a Borneo. Lokalne promy i statki kursują z półwyspu na wysepki w pobliżu wybrzeża Borneo i na rzekach w Sabahu i Sarawaku. Po Rejang i Baram pływają szybkie …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f1feb8f3beb4b373d0526f066b8cb4d48aef79e4-3da9353.jpeg
width: 500
height: 332

Autostopem dookoła świata
type: item
date: 2009-03-19T20:04:27.000Z
creator: Kamila Szymanowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: autostop
subject: bali
subject: borneo
subject: indonezja
subject: nurkowanie
subject: rejsy
subject: singapur
subject: tahiti
subject: tajlandia
subject: wyspa jawa
subject: wyspa wielkanocna
description: Myśl o wyprawie chodziła nam po głowach od dłuższego czasu, ale ciągle coś nas trzymało na miejscu. Konflikt marzenia–rzeczywistość coraz bardziej narastał. W końcu postawiliśmy na marzenia. Zapadła decyzja: bierzemy dziekanki i jedziemy „Dookoła świata”! Jak? Autostopem! Najciekawiej i najtaniej – w tej kwestii nie było żadnych wątpliwości.
encoded: Później poszło błyskawicznie. Przypadkowo znaleziona oferta lotu na Wielkanoc do Tajlandii w bardzo dobrej cenie, z wylotem za trzy dni, telefon do rodziny z przeprosinami, że święta spędzimy z nimi za rok, bo na te akurat lecimy do Bangkoku. Wielkie zdziwienie, masa emocji, niepewność, ale też wiara. Z sercami pełnymi nadziei rozpoczęliśmy naszą „podróż za jeden uśmiech”. Autostopem przez Tajlandię pomogła nam przedostać się... policja. Uczynni panowie w służbowych mundurach, z gwizdkiem i lizakiem w ręku stawali na środku drogi i zatrzymywali samochody. „Do Suhrat Ahni? To jeszcze dwóch pasażerów na pakę. Jazda!”. Tak musiała wyglądać rozmowa, bo zaskoczeni kierowcy nie śmieli odmówić, a my błyskawicznie przemknęliśmy przez ten kraj, przesiadając się przy kolejnych posterunkach. Spieszyliśmy się, by więcej czasu spędzić w Malezji, na Borneo. Tam odebraliśmy pierwszą porządną lekcję pokory. W malezyjskiej Taman Negara, najstarszej dżungli świata, dostaliśmy w kość jak nigdy. Trzydniowy trekking po dżungli okazał się bliski granic naszych możliwości. Wydeptany przez turystów główny trakt powoli znikał – zwężał się i dziczał. W końcu stał się rwącą wątłą ścieżką. Na drodze pojawiły się potężne pnie zwalonych drzew, na które trzeba było się wspinać albo pod nimi czołgać. Musieliśmy też pokonywać głębokie parowy strumieni spływających do rzeki. Marsz zmienił się w niekończącą się wspinaczkę góra–dół–góra, ze ścieżki przez strumień i z powrotem na ścieżkę. Do tego duchota, oblepiająca wilgoć, robactwo, pijawki i nasze błędy w zaprowiantowaniu (za mało jedzenia i wody pitnej). Spaliśmy w kryjówkach do obserwacji zwierząt, za bardzo zmęczeni, by je oglądać, i zbyt zmęczeni, by reagować na śpiące z nami pająki, szerszenie i szczury. Było na tyle źle, że nie poruszaliśmy tego tematu. Potem przestaliśmy poruszać jakiekolwiek inne. W milczeniu ciągnęliśmy noga za nogą, by dotrzeć do końca szlaku, do resortu i siedziby Parku Taman Negara. Ostatnie 1,5 km pokonaliśmy drogą wodn…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/342ac7fbcc33e3d3bbdd688d2ed6e90ab3ba11db-2ad9dcf.jpeg
width: 600
height: 450