National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-03-20T12:39:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Radioaktywne zagrożenie w wyspiarskim raju. Pęka „nuklearny sarkofag” na Pacyfiku
items: Amerykańskie wojsko na Grenlandii odebrało Inuitom ich ziemie. A potem je skaziło
items: „Zegar zagłady” znów przesunięty. Według naukowców do końca ludzkości pozostało 85 „sekund”
items: Matematyk z Polski, który współtworzył najbardziej niszczycielską broń świata. Kim był Stanisław Ulam
items: Czy Fallout ma naukowe podstawy? Oto, jak naprawdę wyglądałby świat po nuklearnej apokalipsie
items: Prawda o UFO wychodzi na jaw po 70 latach. Kluczem okazały się archiwalne zdjęcia nieba
items: Jezioro Szagan – atomowe dziedzictwo radzieckiego eksperymentu
items: Tylko 1 procent. Nowe badania „hibakusha” z Hiroszimy i Nagasaki zaskakują
items: „Nie było huku. Tylko światło” – wstrząsająca relacja świadka z Hiroszimy
items: Bomba atomowa to najgroźniejsza broń w dziejach. Na zawsze zmieniła bieg historii
items: Zmrożone sekrety projektu Iceworm. Jak USA budowały tajną bazę atomową na Grenlandii
items: Los Alamos: od rancza do centrum naukowego. Jaka jest historia tego miejsca?
items: Ciężka woda była cenna. Jak alianci powstrzymywali niemiecki program atomowy podczas II wojny światowej
items: Gigantyczny arsenał nuklearny w Polsce Ludowej. Miał posłużyć do ataku na Danię
items: Rdzeń demona doprowadził do śmierci 2 naukowców. Wciąż nie wiadomo, co się stało z tą śmiercionośną kulą
items: USA i ZSRR chciały zrzucić na Księżyc bomby atomowe. Plany były bardzo zaawansowane
items: Oppenheimer – wybitny fizyk i pacyfista, który został ojcem bomby atomowej. Jak do tego doszło?
items: Wojna jądrowa doprowadzi do śmierci nawet 5 miliardów ludzi. Tak wynika z najnowszej analizy
items: Czy bomba atomowa może jednak uratować Ziemię przed asteroidą?
items: Testy atomowe Francji zatruły niemal wszystkich mieszkańców Polinezji​. Wyniki śledztwa
items: Umierający biały karzeł może zmienić się w bombę jądrową – twierdzą naukowcy
items: Rosjanie ujawnili nagranie z eksplozji największej w dziejach bomby wodorowej
items: Hiroszima: 73. rocznica wybuchu bomby atomowej

Radioaktywne zagrożenie w wyspiarskim raju. Pęka „nuklearny sarkofag” na Pacyfiku
type: item
date: 2026-03-20T12:38:23.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: bomba atomowa
subject: ocean spokojny
subject: skażenie radioaktywne
subject: wyspy
description: Runit Dome, czyli nuklearny „grobowiec” na Wyspach Marshalla zaczyna pękać i przeciekać. Pozostałości po amerykańskich testach jądrowych mogą wkrótce zalać pobliską lagunę i wywołać katastrofę ekologiczną.
encoded: W Polsce wszyscy słyszeliśmy o betonowym sarkofagu chroniącym miejsce awarii w elektrowni atomowej w Czarnobylu. Ale takich miejsc jest więcej. Jedno z nich, na wyspie Runit w archipelagu Wysp Marshalla, skrywa pod betonową kopułą niewiarygodną ilość aż 120 tysięcy ton odpadów radioaktywnych. Niestety, sarkofag jest w coraz gorszym stanie, który poważnie niepokoi ekspertów. Atomowy spadek po Zimnej Wojnie Runit Dome to betonowa konstrukcja wzniesiona w latach 1977–1980 na wyspie Runit, będącej częścią atolu Enewetak na Wyspach Marshalla. Obiekt powstał w celu zabezpieczenia skażonej ziemi i gruzu pozostałego po 67 amerykańskich testach jądrowych przeprowadzonych w tym regionie w dobie zimnej wojny. Wielki krater „Cactus”, powstały po eksplozji o sile 18 kiloton, wypełniono ogromną masą radioaktywnych odpadów i przykryto kopułą o średnicy 115 metrów. Miała być rozwiązaniem tymczasowym, ale od prawie 50 lat pozostaje jedyną barierą oddzielającą ponad 120 tysięcy ton toksycznego materiału – w tym zabójczego plutonu-239 – od ekosystemu Pacyfiku. Sarkofag zaczął się sypać – trudno oczekiwać innego obrotu sprawy po pół wieku prowizorki. Pękający beton i porowate fundamenty Ivana Nikolic-Hughes z Columbia University oraz inni badacze podczas pobierania próbek zauważyli wyraźne pęknięcia w sarkofagu. Jednak to, co dzieje się pod betonową kopułą, budzi jeszcze większe obawy. Cała konstrukcja została zbudowana na porowatej glebie, powstałej z osadów koralowych. Jej wnętrza nie wyłożono żadną izolacją. W rezultacie woda morska przenika do środka, wypłukując radioaktywne substancje do wód gruntowych i laguny. Choć morski ekspert Ken Buesseler uspokaja, że wycieki są póki co niewielkie, to przyznaje że integralność obiektu pozostawia wiele do życzenia. Skażenie wokół wyspy Runit już teraz jest miejscami wyższe niż to odnotowane w okolicach Czarnobyla. Klimatyczne „oblężenie” sarkofagu Zmiana klimatu i związany z nią wzrost poziomu mórz to główne powody do niepokoju, bo większość…

RunitDome001-8c1c8b4.jpg
width: 1493
height: 1121

Amerykańskie wojsko na Grenlandii odebrało Inuitom ich ziemie. A potem je skaziło
type: item
date: 2026-02-01T12:04:09.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: bomba atomowa
subject: grenlandia
subject: stany zjednoczone
subject: wojsko
description: W czasach, gdy skuta lodem Grenlandia ponownie znalazła się na ustach świata, warto przypomnieć, że amerykańskie wojsko ma już tam bazę. Zbudowaną w latach 50. ubiegłego wieku i wciąż działającą. Militaryzacja tego obszaru doprowadziła do przymusowego wysiedlenia ludności tubylczej oraz radioaktywnego skażenia terenu.
encoded: Spis treści: Gdzie człowiek Zachodu nie przetrwa Operacja „Modrosójka błękitna” Wykorzenić lud zakorzeniony Skażony śnieg Baza Sił Kosmicznych Pituffik na Grenlandii położona jest 1210 km na północ od koła podbiegunowego i 1524 km od bieguna północnego. Na jej terenie znajdują się góry lodowe, dwie wyspy, lądolód polarny oraz fiord Wolstenholme. To tam zainstalowana została znaczna części globalnej sieci czujników ostrzegania rakietowego, mającej jak najszybciej ostrzec o wystrzelonych pociskach. To też miejsce, którego powstanie zmieniło historię Grenlandii i przede wszystkich mieszkających na niej Inuitów. Gdzie człowiek Zachodu nie przetrwa Pierwszym znanym z imienia Europejczykiem, który zapędził się na te odległe i zimne tereny oraz nawiązał kontakt z żyjącym tam koczowniczym północnym ludem Inughuit był w 1818 roku oficer Marynarki Królewskiej sir John Ross. Badał trudne warunki życia tamtejszych ludów, techniki polowań i przede wszystkim dał jasno do zrozumie, że człowiek Zachodu nie przetrwa w tamtejszych warunkach bez praktycznej wiedzy wypracowanej przez pokolenia Inughuitów. Przez kolejne dziesięciolecia tereny te pozostawały niemal nietknięte. Jednak gdy 16 czerwca 1951 roku Jean Malaurie, francuski antropolog, pisarz i człowiek, który najlepiej poznał życie północnego ludu Grenlandii podróżował psim zaprzęgiem wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża wyspy, dostrzegł coś, co pozostawiło na nim niezatarte wrażenie. Tego dnia, po wielu miesiącach spędzonych wśród Inuitów, w krytycznym momencie wiosennych roztopów, Malaurie podróżował z kilkoma myśliwymi. Był wyczerpany, brudny i wychudzony. Jeden z Inuitów dotknął jego ramienia: „Takou, spójrz”. Na niebie unosiła się gęsta żółta chmura. Przez lornetkę Malaurie początkowo uznał to za miraż: „Miasto hangarów i namiotów, blach i aluminium, oślepiające w słońcu, pośród dymu i pyłu... Trzy miesiące wcześniej dolina była spokojna i pusta. Rozbiłem tam swój namiot w pogodny letni dzień, na kwitnącej, nienaruszonej t…

grenlandia-Pituffik-1-8459f0c.jpg
width: 6000
height: 4000

„Zegar zagłady” znów przesunięty. Według naukowców do końca ludzkości pozostało 85 „sekund”
type: item
date: 2026-01-28T13:32:44.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: bomba atomowa
subject: naukowcy
subject: stany zjednoczone
subject: sztuczna inteligencja
subject: zagrożenia
description: Już nie 89, a 85 symbolicznych sekund dzieli nas od zagłady ludzkości według naukowców z amerykańskiego Bulletin of the Atomic Scientists. Stworzony przez nich w 1947 roku „zegar zagłady” ma ostrzegać przed zagrożeniami, jakie sami sobie zgotowaliśmy, w tym zbrojeniami nuklearnymi i zmianami klimatycznymi.
encoded: 27 stycznia 2026 roku tzw. Zegar Zagłady (Doomsday Clock) został ustawiony na czas 85 sekund do północy, która symbolizuje moment, gdy Ziemia stanie się niezdatna do zamieszkania. Decyzja podjęta przez naukowców wynika z braku wystarczającego postępu w walce z zagrożeniami, takimi jak ryzyko nuklearne, kryzys klimatyczny oraz tzw. technologie destabilizujące. Co grozi zagładą ludzkości i dlaczego naukowcy nas ostrzegają? Naukowcy zwrócili szczególną uwagę na wygasający 4 lutego 2026 układ o redukcji zbrojeń strategicznych między USA a Rosją, co może doprowadzić do ponownego „wyścigu zbrojeń”. Wskazali też na liczne konflikty zbrojne z udziałem państw posiadających broń atomową, w tym wojnę w Ukrainie oraz starcia na Bliskim Wschodzie i w dalszych rejonach Azji. Poza tym wymienili zagrożenia związane z biologią syntetyczną oraz dezinformacją, w czym coraz wyraźniejszy udział mają technologie sztucznej inteligencji. Przedstawiciele organizacji podkreślają jednak, że skoro to ludzie stworzyli te zagrożenia, mają oni również moc ich ograniczenia poprzez poważne zaangażowanie władz na wszystkich szczeblach. Historia Zegara Zagłady Został on stworzony w 1947 roku, przez grupę badaczy znaną jako Chicago Atomic Scientists, uczestniczących wcześniej w Projekcie Manhattan. Pierwotnie symbol ten miał ostrzegać przed wyścigiem zbrojeń nuklearnych między USA a Związkiem Radzieckim. Na początku Zegar ustawiono na 23:53, a północ miała symbolizować zagładę ludzkości. Do dziś czas na zegarze był zmieniany już 27 razy, odzwierciedlając zmiany w poziomie globalnego bezpieczeństwa. Jeszcze w 2021 roku był ustawiony na 100 sekund przed północą. Najdalej od katastrofy – aż 17 minut – ludzkość znajdowała się w 1991 roku, po zakończeniu zimnej wojny i podpisaniu traktatu START I. W 2007 roku zakres monitorowanych zagrożeń rozszerzono o zmiany klimatyczne, a w późniejszych latach dodano także technologie zakłócające i zagrożenia biologiczne. Od 2020 roku czas Zegara zaczęto podawać w sekun…

zegar-zaglady-42dc73d.jpg
width: 7314
height: 4878

Matematyk z Polski, który współtworzył najbardziej niszczycielską broń świata. Kim był Stanisław Ulam
type: item
date: 2025-12-28T09:45:05.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Ludzie
subject: bomba atomowa
subject: II wojna światowa
subject: matematyka
description: Opracował tzw. metodę Monte Carlo, jedną z fundamentalnych technik obliczeniowych do dziś wykorzystywaną w fizyce, finansach, inżynierii czy IT. Ujawnił fundamentalne błędy w modelu superbomby wodorowej zaproponowanym przez Edwarda Tellera. Zaproponował i obliczył możliwości napędu jądrowego dla projektu międzygwiezdnego statku kosmicznego Orion. Stanisław Ulam był matematycznym geniuszem i jednym z największych uczonych XX wieku.
encoded: Spis treści: Lwowska szkoła matematyczna Wyjazd do USA Projekt Manhattan Prace nad bombą wodorową Statek międzygwiezdny Orion Stanisław Ulam urodził się 13 kwietnia 1909 roku we Lwowie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Ulamowie byli zamożnymi ludźmi, co pozwoliło małemu Stasiowi rozwijać liczne zainteresowania. Ponoć od najmłodszych lat miał znakomitą pamięć. Już w wieku kilku lat potrafił odtworzyć z pamięci artykuły prasowe czytane mu przez matkę. Mając 15 lat zainteresował się zaawansowaną matematyką. Impulsem do tego były odkrycia Władysława Sierpińskiego o rachunku różniczkowym, teorii grup i teorii liczb. Lwowska szkoła matematyczna Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia na Wydziale Ogólnym Politechniki Lwowskie,j trafiając tym samym do słynnej lwowskiej szkoły matematycznej, której główną postacią był Stefan Banach – jeden z najwybitniejszych matematyków XX wieku. Ulam szybko odnalazł się wśród genialnych matematyków. Jeszcze jako student brał udział w legendarnych debatach organizowanych przez Banacha w Kawiarni Szkockiej. Do dyskusji zapraszano tylko wybitnych i posiadających dorobek naukowy uczonych. Fakt, że Ulam mógł uczestniczyć w tych dyskusjach już jako student, mówi wiele o jego talencie i uznaniu, jakim się cieszył. Stanisław Ulam obronił doktorat w 1933 roku. Jego promotorem był Kazimierz Kuratowski, który napisał o Ulamie, że jest jego wielkim odkryciem matematycznym. W tej sposób nawiązywał do słów Hugona Steinhausa na temat Banacha. Lata 30. ubiegłego wieku to okres wzrastającego antysemityzmu. Możliwości kariery akademickiej dla osób pochodzenia żydowskiego były niewielkie. To sprawiło, że Stanisław Ulam zdecydował się wyjechać. Najpierw przez dwa lata podróżował po ośrodkach akademickich w Europie, gdzie jego dorobek był znany i ceniony. Następnie, skuszony zaproszeniem Johna von Neumanna do Princeton, wyjechał do USA. Ten węgierski fizyk kwantowy i pionier informatyki szybko stanie się jednym z najbliższych przyjaciół Ulama i głównym …

Stanislaw-Ulam-f50d70a.jpg
width: 2813
height: 1875

Czy Fallout ma naukowe podstawy? Oto, jak naprawdę wyglądałby świat po nuklearnej apokalipsie
type: item
date: 2025-12-17T14:46:48.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Lifestyle
subject: Nauka
subject: Technologia
subject: bomba atomowa
subject: czarnobyl
subject: gry
subject: mutacja
subject: promieniowanie
subject: wojna
description: Fallout od prawie 30 lat fascynuje wizją świata po wojnie atomowej. Ale czy gigantyczne karaluchy, mutanci, ghule i jałowe pustkowia to realny scenariusz? Sprawdzamy, które elementy postapokaliptycznego świata mają naukowe podstawy.
encoded: Spis treści Wojna nuklearna: jak wyglądałby prawdziwy koniec świata? Promieniowanie w Fallout: mity i uproszczenia Ekologia postapokalipsy i przykład Czarnobyla Gigantyczne karaluchy i mutanci – realny scenariusz czy fantazja? Uniwersum Fallout od 1997 roku podbija serca miłośników popkultury wizją świata zniszczonego przez wojnę nuklearną, a jednocześnie zatrzymanego estetycznie w amerykańskich latach 50. Ale czy świat Fallouta ma naukowe podstawy? Wiele elementów kultowej serii czerpie inspirację z realnych zjawisk fizycznych, biologicznych i społecznych. Gdzie zatem kończy się nauka, a zaczyna fikcja? Wojna nuklearna: jak wyglądałby prawdziwy koniec świata? W Fallout wojna nuklearna trwa zaledwie kilka godzin, ale jej skutki są widoczne przez kolejne dwa stulecia. Jedynym realnym historycznym doświadczeniem użycia broni jądrowej w warunkach wojennych są bombardowania Hiroszimy i Nagasaki. W obu miastach ogromna część zabudowy została zniszczona w ciągu sekund, przez falę uderzeniową i promieniowanie cieplne. Dziesiątki tysięcy ludzi zginęły natychmiast, często bez widocznych obrażeń zewnętrznych, a kolejne tysiące w następnych dniach i tygodniach, na skutek choroby popromiennej. Oba miasta nie zostały jednak całkowicie wymazane z mapy, a ich odbudowa rozpoczęła się stosunkowo szybko. To właśnie Hiroszima i Nagasaki pokazują, że skutki wojny nuklearnej byłyby bardziej złożone, niż sugerują apokaliptyczne wizje. Skażenie promieniowaniem nie utrzymywało się tam przez setki lat. Już kilka lat po wybuchach oba miasta funkcjonowały ponownie. Niedawne badania „hibakusha”, czyli ocalałych pokazały, że zaledwie 1 proc. z nich zmarło w kolejnych latach na nowotwory popromienne. Współczesna wojna nuklearna różniłaby się jednak skalą – użycie setek lub tysięcy głowic mogłoby doprowadzić np. do tzw. nuklearnej zimy, czyli spadku temperatur i załamania rolnictwa. Fallout przedstawia świat, w którym skutki wojny są niemal absolutne i nieodwracalne. Rzeczywistość byłaby prawdopo…

fallout-a-nauka-33ac3d7.jpg
width: 1350
height: 900

Prawda o UFO wychodzi na jaw po 70 latach. Kluczem okazały się archiwalne zdjęcia nieba
type: item
date: 2025-11-03T11:31:55.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Historia
subject: Kosmos
subject: Nauka
subject: bomba atomowa
subject: UFO
description: Naukowcy przebadali niewyjaśnione zjawiska na niebie. Wyjątkowo dużo doniesień o UFO przypada na lata 50. XX wieku. Analiza zdjęć nieba wykonanych przed erą sztucznych satelitów rzuciła nowe światło na ówczesne niezidentyfikowane obiekty latające.
encoded: W czasopiśmie naukowym „Scientific Reports” opublikowano właśnie analizę, która sugeruje związek między niewyjaśnionymi zjawiskami astronomicznymi sprzed ery satelitów, a testami broni jądrowej, prowadzonymi w latach 50. XX wieku. Skąd się wzięły światła na starych zdjęciach? Zanim w 1957 roku wystrzelono pierwszego satelitę – radzieckiego Sputnika 1 – na świecie przeprowadzono już ponad 120 naziemnych testów nuklearnych (głównie w USA, ZSRR i Wielkiej Brytanii). W tym samym okresie astronomowie rejestrowali na płytach fotograficznych krótkotrwałe obiekty gwiazdopodobne, które pojawiały się i znikały w ciągu minut. Ich natura pozostawała nieznana, ale nowe badanie pokazuje wyraźny związek z datami prób jądrowych. Wiadomo, że promieniowanie może wywoływać zjawiska świetlne w atmosferze (np. tzw. promieniowanie Czerenkowa). Zatem autorzy badania postanowili sprawdzić, czy tajemnicze światła na zdjęciach mogą być efektami ubocznymi testów nuklearnych. Zwrócili też uwagę na relacje o „świecących kulach” widywanych w okolicach opadu radioaktywnego po próbach. Mozolna analiza archiwalnych zdjęć nieba Badania przeprowadzono w ramach projektu VASCO (Vanishing and Appearing Sources during a Century of Observations). Jego celem jest porównywanie historycznych i współczesnych zdjęć nieba, by zidentyfikować obiekty, które pojawiały się lub znikały w sposób niewytłumaczalny. Naukowcy przeanalizowali archiwalne fotografie z obserwatorium Palomar, z lat 1949–1957. Na części z nich znaleziono białe światła – zjawiska trwające krócej niż 50 minut (czas ekspozycji). Na niektórych zdjęciach jest ich nawet kilka. Aby zbadać możliwe korelacje, porównano daty uwiecznienia tych zjawisk na fotografiach, z datami testów jądrowych oraz zgłoszeniami o UAP (unidentified anomalous phenomena, czyli współczesne określenie UFO). Analiza objęła 2718 dni i okazała się bardzo owocna. Związek UFO z testami nuklearnymi potwierdzony Wykazała ona że: niewyjaśnione zjawiska świetlne występowały o 45% częś…

ufo-c131642.jpg
width: 6000
height: 3376

Jezioro Szagan – atomowe dziedzictwo radzieckiego eksperymentu
type: item
date: 2025-08-30T12:27:34.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Historia
subject: Przyroda
subject: bomba atomowa
subject: jeziora
subject: kazachstan
subject: zsrr
description: Jezioro Szagan powstało w miejscu, gdzie niegdyś rozciągały się suche stepy, w północno-wschodnim Kazachstanie. To jeden z najbardziej niezwykłych i kontrowersyjnych akwenów świata. Nie jest to twór natury, lecz efekt eksperymentu atomowego przeprowadzonego w ramach radzieckiego programu „Wybuchy jądrowe dla gospodarki narodowej”. To miejsce fascynuje podróżników i badaczy, ale także budzi grozę jako przykład nieodwracalnych skutków działań człowieka w środowisku.
encoded: Spis treści: Geneza Jeziora Szagan w Kazachstanie Skażenie i naruszenie traktatów międzynarodowych Radioaktywne Jezioro Szagan w Kazachstanie – aktualny stan W latach 60. XX wieku Związek Radziecki chciał zrealizować ambitny plan pokojowego wykorzystania energii atomowej. Program ten miał swoją amerykańską inspirację (Program Plowshare), lecz szybko przewyższył ją skalą. Podczas gdy Stany Zjednoczone po 27 teście zakończyły swój program, ZSRR przeprowadziło aż 156 prób jądrowych. Radzieccy naukowcy i inżynierowie wierzyli, że kontrolowane eksplozje jądrowe mogą służyć m.in. do: przekopywania kanałów, tworzenia zbiorników wodnych, drążenia tuneli, wydobycia ropy i gazu. Kazachstan, z jego suchym klimatem i deficytem wody, wydawał się idealnym miejscem do przetestowania takich śmiałych pomysłów. Plan zakładał budowę nawet 40 sztucznych jezior. Geneza Jeziora Szagan w Kazachstanie Pierwszym i najbardziej spektakularnym eksperymentem programu była detonacja w rejonie rzeki Szagan, na obrzeżach Semipałatyńskiego Poligonu Jądrowego. Miejsce to wybrano celowo – rzeka była okresowa, a sucha dolina mogła posłużyć za naturalną nieckę pod przyszły zbiornik. 15 stycznia 1965 roku w suchym korycie umieszczono ładunek termojądrowy o sile dziesięciokrotnie większej niż bomba zrzucona na Hiroszimę. Ten 140-kilotonowy pocisk umieszczono w otworze o średnicy 70 cm i głębokości 178 metrów. Eksplozja wytworzyła potężny grzyb atomowy. Skala zniszczenia i powstanie krateru W wyniku wybuchu powstał krater o średnicy około 400 metrów i głębokości 100 metrów, z wałem o wysokości 20–38 metrów. W kolejnych miesiącach wykopano kanał, który połączył go z korytem rzeki Szagan. Woda zaczęła stopniowo wypełniać powstałą nieckę, tworząc zbiornik o powierzchni około 5,9 km² i pojemności 19,1 miliona m³. Powstały w ten sposób akwen został nazwany Jeziorem Szagan, choć powszechnie funkcjonują też alternatywne nazwy: Czagan, Bałapan czy Atomowe Jezioro. Skażenie i naruszenie traktatów międzynarodowych …

jezioro-szagan-49008bb.jpg
width: 4000
height: 2252

Tylko 1 procent. Nowe badania „hibakusha” z Hiroszimy i Nagasaki zaskakują
type: item
date: 2025-08-18T11:11:06.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Historia
subject: Nauka
subject: badania naukowe
subject: bomba atomowa
subject: japonia
description: Skutki promieniowania po Hiroszimie i Nagasaki nie były tak długofalowe, jak wcześniej przypuszczano. Nowa analiza statystyczna pokazała, że zaledwie 1% ocalałych zmarło na nowotwory popromienne.
encoded: Osiemdziesiąt lat po zrzuceniu bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki badania pokazują, że nowotwory popromienne były przyczyną śmierci znacznie mniejszej ilości osób niż dotychczas sądzono. Nowe ustalenia na podstawie rozszerzonej próby badawczej Według nowych badań statystycznych jedynie około 1% osób, które przeżyły wybuchy amerykańskich bomb zmarło w kolejnych latach na nowotwory popromienne. Szacuje się, że do końca 1945 r. w Hiroszimie zginęło 140 tys. osób, a w Nagasaki 74 tys. – głównie na skutek eksplozji, wysokiej temperatury i ostrej choroby popromiennej. Prof. Philip Thomas z Uniwersytetu w Bristolu (Wielka Brytania), ekspert ds. zarządzania ryzykiem, przeanalizował losy 324 tys. ocalałych, znacznie poszerzając próbę w stosunku do wcześniejszych badań prowadzonych przez japońsko-amerykańską Fundację Badań nad Skutkami Promieniowania (RERF). Fundacja przebadała znacznie mniej osób, bo jedynie 87 tysięcy. Z jego obliczeń wynika, że około 3100 ocalałych zmarło (lub może umrzeć w przyszłości) na białaczkę oraz nowotwory innych narządów związane z napromieniowaniem. W analizie prof. Thomas wykorzystał techniki matematyczne i statystyczne, aby oszacować śmiertelność aż do roku 2055 r., kiedy najmłodsi „hibakusha” (tak w Japonii nazywa się ocalałych) osiągną wiek 110 lat. Z jego obliczeń wynika, że ryzyko białaczki rosło przez 2–3 lata po napromieniowaniu i osiągało szczyt po dekadzie. Rozwój guzów litych innych narządów mógł trwać nawet ponad pół wieku. Wnioski naukowców zgodne z wcześniejszymi analizami Badania pokazują także, że nawet osoby narażone na ogromne dawki promieniowania żyły stosunkowo długo. Średnia długość życia ludzi, którzy otrzymali 2,25 Gy (greja) promieniowania wynosiła ponad 78 lat. Taka dawka promieniowania radioaktywnego to ponad trzykrotnie więcej niż potrzeba, by wywołać ostrą chorobę popromienną i stukrotnie więcej niż dzisiejsze normy dla pracowników elektrowni jądrowych w Wielkiej Brytanii. Wyniki badań Thomasa zostały uznane za zgo…

AdobeStock394551186-85a0fcc.jpeg
width: 3943
height: 2600

„Nie było huku. Tylko światło” – wstrząsająca relacja świadka z Hiroszimy
type: item
date: 2025-08-06T04:30:47.000Z
creator: John Hersey
subject: Historia
subject: bomba atomowa
subject: II wojna światowa
subject: japonia
description: Nie było słychać odgłosów samolotów. Ranek był czysty, miejsce chłodne i przyjemne. Wtedy po niebie rozlał się straszliwy błysk. Wydawało się, że rozbłysło słońce – przeczytajcie wstrząsającą relację osoby, która przetrwała eksplozję bomby w Hiroszimie. Mija dokładnie 80 lat od tego wydarzenia.
encoded: Spis treści: Strach przed nalotami Zwykły poranek pastora Zignorowane ostrzeżenie Grom z jasnego nieba Ogrom zniszczeń Hiroszimy Wielebny Kiyoshi Tanimoto, pastor kościoła metodystów w Hiroszimie, wstał tego dnia o piątej rano. Był sam, gdyż żona z trzyletnim dzieckiem spędzała noce u przyjaciółki w Ushidzie, północnym przedmieściu Hiroszimy. Ze wszystkich ważnych miast japońskich tylko Kioto i Hiroszima nie zostały masowo odwiedzone przez B-san, Pana B, jak z mieszaniną szacunku i bolesnej poufałości nazywali Japończycy B-29. Strach przed nalotami Tanimoto, jak wszystkich jego sąsiadów i przyjaciół, przepełniała trwoga. Słyszał okrutnie szczegółowe opowieści o masowych nalotach na Kure, Iwakuni, Tokuyamę i inne okoliczne miasta. Był pewien, że wkrótce przyjdzie też pora na Hiroszimę. Źle spał poprzedniej nocy, gdyż ogłoszono kilka alarmów lotniczych. Już od tygodni nękały one Hiroszimę niemal co noc, gdyż B-29 używały jeziora Biwa, na północny wschód od Hiroszimy, jako miejsca spotkania. Niezależnie więc od tego, które tym razem miejsce amerykańskie superfortece planowały zaatakować, gromadziły się nad wybrzeżem nieopodal Hiroszimy. Częstość tych ostrzeżeń, a także fakt, że Pan B pomijał Hiroszimę, niepokoiły jej mieszkańców. Krążyła plotka, że Amerykanie szykują dla tego miasta coś zupełnie wyjątkowego. Zwykły poranek pastora Tanimoto był niskim mężczyzną, gadatliwym i bardzo emocjonalnym. Miał długie czarne włosy z przedziałkiem na środku głowy. Wyraźnie zaznaczona nad brwiami kość czołowa, niewielki wąsik, zarys ust i podbródka nadawały mu osobliwy młodzieńczo-dojrzały wygląd – chłopięcy, a zarazem pełen mądrości, łagodny, a jednak popędliwy. Ruchy miał nerwowe i szybkie, a jednocześnie była w nich miara sugerująca, że jest człowiekiem ostrożnym i rozważnym. Zdecydowawszy, że żona będzie nocować w Ushidzie, Tanimoto zajął się przenoszeniem wszystkich rzeczy z kościoła, który mieścił się w gęsto zaludnionej dzielnicy mieszkalnej Nagaragawa, do domu producenta jed…

Hiroszima-89ca6f7.png
width: 900
height: 600

Bomba atomowa to najgroźniejsza broń w dziejach. Na zawsze zmieniła bieg historii
type: item
date: 2025-05-08T11:15:57.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Nauka
subject: bomba atomowa
subject: nagasaki
subject: pluton
subject: Wolny czas
subject: wybuch
description: Bomba atomowa to jedna z najbardziej kontrowersyjnych konstrukcji w dziejach ludzkości. Powstała, by zakończyć wojnę, a rozpoczęła epokę nuklearnego strachu. Ile naprawdę wiemy o jej działaniu i skutkach?
encoded: W tym artykule: Na czym polega rozszczepienie jądra atomowego? Dlaczego w bombie atomowej stosuje się izotopy uranu i plutonu? Skąd się bierze charakterystyczny grzyb po wybuchu bomby atomowej? Gdzie zbudowano pierwszą bombę atomową? Ile bomb atomowych zostało użytych? Co to jest bomba atomowa? To potężna broń uwalniająca w ułamku sekundy ogromną energię. Pierwsza zdetonowana bomba atomowa – Little Boy – miała moc odpowiadającą wybuchowi 15 tys. ton (kiloton) trotylu. „Little Boy” ważył cztery tony, jednak sam ładunek wybuchowy to zaledwie nieco ponad 60 kg uranu. Gigantyczna moc bomby atomowej zostaje uwolniona w wyniku reakcji jądrowej. Jak wskazuje nazwa, to reakcja dotycząca jądra atomowego. W „zwykłych” reakcjach chemicznych udział biorą elektrony krążące wokół atomowego jądra. Reakcja jądrowa oznacza przemiany, jakim podlega samo jądro atomu. Niezależnie od jej rodzaju reakcja taka generuje znacznie więcej energii. Na czym polega rozszczepienie jądra atomowego? Jądro atomowe składa się z naładowanych dodatnio protonów i obojętnych neutronów. Czym cięższy pierwiastek, tym jego jądro składa się z większej liczby protonów i neutronów. Wiążą je ze sobą potężne siły. Jednak w pewnych okolicznościach mogą one zostać przezwyciężone. Jeśli np. w jądra izotopu uranu 235 albo plutonu 239 uderzy neutron, rozpadną się one na mniejsze części. W procesie zostanie wydzielona ogromna ilość energii cieplnej i promieniowania gamma. Oraz kolejne neutrony. Przyjmijmy, że opisany wyżej proces zachodzi w materiale o dużej gęstości. Jeśli wokół znajduje się więcej jąder atomowych, istnieje prawdopodobieństwo, że uwolniony neutron trafi w kolejne jądro i je rozbije. W ten sposób zostanie zainicjowana reakcja łańcuchowa. Jej efektem będzie wybuch jądrowy o potężnej mocy. Dlaczego w bombie atomowej stosuje się izotopy uranu i plutonu? Co to jest izotop? Każdy pierwiastek ma w jądrze taką samą ilość protonów. W przypadku uranu jest to 92 (i tyle wynosi jego liczba atomowa). Jednak ten s…

bomba-atomowa-2f55174.jpg
width: 5028
height: 3418

Zmrożone sekrety projektu Iceworm. Jak USA budowały tajną bazę atomową na Grenlandii
type: item
date: 2025-02-04T10:40:43.000Z
creator: Neil Shea
subject: Historia
subject: arktyka
subject: bomba atomowa
subject: grenlandia
subject: Odkrywca
subject: stany zjednoczone
description: W apogeum zimnej wojny pod skuwającym Arktykę lodem armia amerykańska wybudowała niewiarygodną bazę atomową. Naukowcy sprawdzają właśnie, co się naprawdę na Grenlandii działo. A przy okazji uzyskują bezcenne dane o zmianach klimatu.
encoded: Spis treści: Atomowa baza manifestacją potęgi Plany Lodowego Robaka Życie w skrajnej izolacji Rewolucja z zapomnianych próbek Pewnego mroźnego dnia w październiku 1960 r. na dalekiej Północy zespół inżynierów US Army zebrał się we wnętrzu lodowca, szykując się do uruchomienia reaktora jądrowego. Był to model eksperymentalny, dość mały i nieprzewidywalny, bo technologie atomowe dopiero rozwijano. Mężczyźni zdawali sobie sprawę, że wystarczy jedna dawka promieniowania, by położyć ich trupem. Wysoko ponad ich głowami wysklepiały się stalowe łuki. Pod stopami mieli gruby na 1,5 km lód pamiętający czasy plejstocenu. Gdy rozpoczęła się wreszcie reakcja łańcuchowa, dało się słyszeć westchnienie ulgi. A może nawet nieśmiały okrzyk radości z pobliskiego centrum sterowania. Ale już kilka minut później ekipa zaczęła procedurę wygaszania reaktora. Gdzieś głęboko pod lodem nastąpił wyciek, a radioaktywne neutrony sączyły się w mrok. Atomowa baza manifestacją potęgi Spróbujmy sobie wyobrazić, jak otoczeni przez grenlandzki lód ludzie uruchamiają reaktor. Nikt wcześniej nie próbował dokonać czegoś podobnego – i nie spróbował nigdy później. Oficjalnie ich działania były częścią przedsięwzięcia mającego pokazać, że USA są w stanie stworzyć zdatne do zamieszkania miejsce nawet w najsurowszym i najzimniejszym zakątku świata. Byłaby to pierwsza zasilana przez reaktor jądrowy baza wydrążona wewnątrz lodowca. Arcydzieło inżynierii. Triumf człowieka nad żywiołami. Po uruchomieniu bazy Camp Century liczne redakcje, w tym National Geographic, wysyłały tam dziennikarzy, którzy wizytowali arktyczną placówkę i przemierzali labirynt tuneli oświetlanych przez reaktor. (Z wyciekiem uporano się za pomocą ołowianych cegiełek i kilku inżynieryjnych trików). Reporterom – ani wielu z mieszkających w bazie żołnierzy, których było nawet 200 jednocześnie – nie ujawniono jednak, że w gruncie rzeczy Camp Century stanowił przykrywkę dla sekretnego projektu zimnowojennego. Jego istnienie było ściśle tajne. D…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/02/STOCKMM101614b57e370fdecf7f53dCampCenturytrenchconstruction-a604b24.jpg
width: 1929
height: 1500

Los Alamos: od rancza do centrum naukowego. Jaka jest historia tego miejsca?
type: item
date: 2024-12-31T08:03:54.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: Nauka
subject: badania naukowe
subject: bomba atomowa
subject: stany zjednoczone
description: Zanim Los Alamos stało się centrum badań naukowych, było miejscem spokojnym i odosobnionym. Znajdujące się na Płaskowyżu Pajarito w stanie Nowy Meksyk terytorium zamieszkiwali pierwotnie ludzie kultury Anasazi. Ale to sześć tysięcy naukowców, wśród których znajdowało się czterech laureatów Nagrody Nobla, sprawiło, że Los Alamos stało się niemal synonimem nauki na najwyższym poziomie oraz utajnionych, rządowych projektów.
encoded: Spis treści: Projekt Manhattan i budowa miasta Los Alamos i nobliści Los Alamos po II wojnie światowej Współczesne Los Alamos Pierwszymi mieszkańcami niegościnnego Płaskowyżu Pajarito w Nowym Meksyku byli przedstawiciele Anasazi. Pozostałości ich obecności, takie jak ruiny i petroglify, można odnaleźć w pobliskim Parku Narodowym Bandelier. Później region był zamieszkiwany przez lud Pueblo, a jego kultura wpłynęła na historię tego miejsca. Indianie Pueblo uprawiali rolę, bardzo cenili kobiety, można wręcz powiedzieć, że funkcjonowali w warunkach matriarchatu. Nie hodowali wielu zwierząt. To im zresztą zawdzięczamy legendarne dzikie mustangi. Po jednej z wygranych z Hiszpanami bitew, Pueblo uwolnili wszystkie znalezione konie. W XIX wieku Płaskowyż Pajarito stał się celem ekspansji osadniczej. Powstały tu rancza i farmy, jednak trudne warunki życia, głównie wynikające z izolacji i braku wody, sprawiły, że region nie rozwijał się dynamicznie. W 1917 roku na tym terenie powstała ekskluzywna szkoła z internatem – Los Alamos Ranch School. Placówka ta specjalizowała się w edukacji chłopców, łącząc tradycyjne nauczanie z aktywnościami outdoorowymi. Szkoła funkcjonowała do 1942 roku, kiedy została zamknięta w ramach przygotowań do realizacji tajnego projektu wojskowego. Projekt Manhattan i budowa miasta W 1942 roku Stany Zjednoczone rozpoczęły Projekt Manhattan – tajny program badawczo-rozwojowy mający na celu stworzenie broni atomowej. Wybór lokalizacji dla głównego ośrodka badawczego padł na Los Alamos ze względu na izolację, niedostępność oraz bezpośrednią bliskość do ośrodków wojskowych. Głównym inicjatorem wyboru miejsca był fizyk J. Robert Oppenheimer, który sam znał ten teren z wycieczek i pracy naukowej. Budowa miasta dla naukowców rozpoczęła się niemal natychmiast. W ciągu kilku miesięcy powstały tymczasowe baraki, laboratoria oraz podstawowa infrastruktura. Miasto było zamkniętą jednostką – adres korespondencyjny brzmiał po prostu „Poczta, Santa Fe”. Robert Oppenhe…

Los-Alamos-9606d23.jpg
width: 1000
height: 667

Ciężka woda była cenna. Jak alianci powstrzymywali niemiecki program atomowy podczas II wojny światowej
type: item
date: 2024-08-20T13:50:57.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: bomba atomowa
subject: Edukacja
subject: historia
subject: RPWNG
subject: wojna
description: Podczas II wojny światowej trwały gorączkowe prace nad militarnym wykorzystaniem rozszczepienia atomu. Niemcy, mające wybitnych naukowców, dążyły do stworzenia broni masowego rażenia o niespotykanej dotąd sile. A kluczowym elementem niemieckiego programu atomowego była ciężka woda.
encoded: W tym artykule: Co to jest ciężka woda i dlaczego była tak ważna? Norsk Hydro: fabryka w sercu walki o przyszłość świata Sabotaż w Vemork: heroiczne działania aliantów Zatopienie promu Hydro. Ostateczny cios dla niemieckiego programu atomowego Znaczenie walki o ciężką wodę dla losów II wojny światowej Prawda czy mit? Ciężka woda to substancja niezbędna do przeprowadzenia kontrolowanej reakcji łańcuchowej w reaktorze jądrowym. W tym artykule przybliżymy dramatyczną historię walki o ciężką wodę, której wyniki mogły zadecydować o losach całej wojny. Co to jest ciężka woda i dlaczego była tak ważna? Ciężka woda, znana chemicznie jako tlenek deuteru (D2O), to związek chemiczny, w którym atomy wodoru zostały zastąpione przez izotop wodoru – deuter. Ta niepozorna substancja miała ogromne znaczenie dla niemieckiego programu atomowego, ponieważ była niezbędna do moderowania neutronów w reaktorze jądrowym. Dzięki temu proces rozszczepienia jądrowego mógł być kontrolowany, co z kolei było kluczowe dla produkcji plutonu – materiału, który mógł zostać użyty do produkcji bomby atomowej. Norsk Hydro: fabryka w sercu walki o przyszłość świata Jedynym miejscem na świecie, gdzie na dużą skalę produkowano ciężką wodę, była fabryka Norsk Hydro w Vemork znajdująca się w niedostępnych norweskich górach. Dzięki potężnej hydroelektrowni fabryka była w stanie wytwarzać znaczne ilości ciężkiej wody, co przyciągnęło uwagę niemieckich władz. Po zajęciu Norwegii przez Niemców w 1940 roku produkcja ciężkiej wody została szybko wznowiona, a zapotrzebowanie na ten kluczowy surowiec rosło z każdym miesiącem. Fabryka Norsk Hydro w Vemork, pod norweskim miasteczkem Rjukan, w latach 40. była najpotężniejszą hydroelektrownią na świecie, o mocy 145 MW. A także największym producentem wodoru w procesie elektrolizy. Gaz był tłoczony rurociągami na dno doliny, gdzie w wyniku syntezy wodoru i azotu powstawał amoniak, używany przy produkcji nawozów i materiałów wybuchowych. Za opracowanie tej metody niemieck…

fabryka-norsk-hydro-w-vemork-37621bf.png
width: 512
height: 337

Gigantyczny arsenał nuklearny w Polsce Ludowej. Miał posłużyć do ataku na Danię
type: item
date: 2024-06-21T10:15:28.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bomba atomowa
subject: Edukacja
subject: Technologia
description: Gdyby składowana w Polsce broń jądrowa została wykorzystana przeciw Zachodowi, nasz kraj musiałby się liczyć ze straszliwym odwetem. Z jawnych już dziś dokumentów wynika, że ogromne atomowe ładunki miały spaść m.in. na Gubin, Olsztyn i Mińsk Mazowiecki. Jeszcze większe głowice miały zostać wystrzelone m.in. na Warszawę, Wrocław, Nową Hutę i Medykę. W sumie w pierwszych dniach konfliktu tylko na terenie Polski miało zginąć 2–3 miliony ludzi.
encoded: W tym artykule: Przygotowania do trzeciej wojny światowej Jak duży był arsenał nuklearny w Polsce „Polacy, musicie zbudować składy atomowe" Operacja skończyła się spektakularną klapą Działania za plecami Polaków Polskie składy atomowe i nie tylko W siedem dni do Renu Kiedy i w jaki sposób broń atomowa została wycofana z Polski? Jak się zrzuca atomówkę? Broń atomowa na terenie Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej mogła być ukrywana w budynkach udających zwykłe magazyny, elektrownie czy warsztaty. Z raportów CIA wynika, że polskie składy atomowe mogły liczyć nawet 300 bomb i głowic nuklearnych. Przygotowania do trzeciej wojny światowej Koniec zimy 1968 roku, poligon w Nadarzycach na granicy Wielkopolski i Pomorza. Nadlatujący na niskiej wysokości myśliwiec bombardujący Su-7 nagle podrywa się do góry, rozpoczynając manewr zwany zawrotem Immelmanna. Z prędkością 1150 km na godzinę samolot wspina się pionowo na wysokość 3250 metrów i wtedy pilot zwalnia podwieszoną pod maszyną bombę. Wyrzucony jak z katapulty półtonowy pocisk leci jeszcze dwa kilometry wyżej, po czym zaczyna spadać na cel. Tymczasem Su-7 wykonuje półobrót, wraca do lotu poziomego i na dopalaczach, z naddźwiękową prędkością, ucieka z miejsca zrzutu. Będzie 20 kilometrów dalej, gdy nad poligonem pojawi się najpierw oślepiający błysk, a następnie wysoki na kilkaset metrów grzyb. Tak wyglądały pierwsze w Polsce ćwiczenia zrzutu bomby atomowej. Pilotem wyznaczonym do tej misji był major Kułach z 3. Pomorskiego Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego z Bydgoszczy. Zrzucony przez niego ładunek nie był prawdziwą bombą jądrową, lecz imitującą jej wybuch pozoracyjną IAB-500, wypełnioną płynnym paliwem, fosforem i trotylem. Jednak polscy piloci już od co najmniej roku byli szkoleni do zrzucania prawdziwych „atomówek”. Gdy rozpoczynały się manewry w Nadarzycach, w oddalonej o zaledwie 15 km tajnej bazie wojskowej koło Sypniewa trwała budowa magazynów do przechowywania broni jądrowej, która w razie wybuchu trzeciej wojny świ…

dania-91b2acd.png
width: 1200
height: 630

Rdzeń demona doprowadził do śmierci 2 naukowców. Wciąż nie wiadomo, co się stało z tą śmiercionośną kulą
type: item
date: 2024-03-30T13:19:38.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: badania naukowe
subject: bomba atomowa
subject: Edukacja
subject: fizyka
subject: historia
subject: II wojna światowa
subject: śmierć
subject: wypadek
description: W historii nauki nie brak tragicznych wypadków. Za aż dwa z nich odpowiada rdzeń demona. Czyli kula z plutonu, która miała stać się jedną z amerykańskich bomb atomowych.
encoded: W tym artykule: Czym był rdzeń demona Amerykanie chcieli zrzucić kolejną bombę atomową na Tokio Pierwszy wypadek śmiertelny Drugi wypadek śmiertelny Dalsze losy „rdzenia demona” Szczególne miejsce wśród niebezpiecznych obiektów zainteresowania naukowców zajmuje pewna kula z plutonu. Stała się ich nemezis aż dwukrotnie, zyskując przydomek „rdzenia demona” lub „diabelskiego rdzenia” (demon core). Czym był rdzeń demona Rdzeń demona był wykonany ze stopu plutonu z galem. Pokryto go warstwą niklu, by zapobiec korozji plutonu. Pluton to metal, który – podobnie jak uran – ulega rozpadowi radioaktywnemu. W czasie tej reakcji jądra atomowe izotopu plutonu 239 rozpadają się na lżejsze. Uwalniają przy tym neutrony i energię. Jeśli zbierzemy w jednym miejscu wystarczająco dużo plutonu czy uranu, reakcja rozszczepienia jąder przebiega w sposób łańcuchowy. Oznacza to, że każde rozszczepienie jądra atomowego inicjuje dokładnie jedno następne rozszczepienie. Dzieje się to dzięki neutronom. Ilość metalu, przy której dochodzi do reakcji łańcuchowej to tzw. masa krytyczna. Mechanizm reakcji łańcuchowej jest podstawą działania elektrowni jądrowych i bomb atomowych. Kula nazwana potem „rdzeniem demona” miała średnicę 89 mm i masę 6,2 kg. Masę dobrano tak, by była jak najbliższa krytycznej. Do reakcji łańcuchowej można było doprowadzić, otaczając kulę materiałem odbijającym neutrony. W 1945 r. kula ta służyła fizykom z Los Alamos pracującym nad bombą plutonową do badań nad masą krytyczną. Z plutonu, z którego ją uformowano, pierwotnie miała powstać trzecia bomba przeznaczona do zrzucenia na Japonię. Amerykanie chcieli zrzucić kolejną bombę atomową na Tokio Pierwsza broń atomowa została zbudowana w ramach Projektu Manhattan. W lipcu 1945 roku Stany Zjednoczone wyprodukowały wystarczającą ilość paliwa na trzy kompletne bomby jądrowe: „Gadget” (zbudowany z plutonu), „Little Boy” (z uranu) „Fat Man” (z plutonu). Została jeszcze taka ilość plutonu, która prawie wystarczyłaby na czwartą bombę.…

rdzen-demona-doprowadzil-do-smierci-2-naukowcow-wciaz-nie-wiadomo-co-sie-stalo-z-ta-smiercionosna-kula-fot-richard-g-hewlett-wikimedia-commons-public-domain-ac8d181.jpg
width: 1200
height: 601

USA i ZSRR chciały zrzucić na Księżyc bomby atomowe. Plany były bardzo zaawansowane
type: item
date: 2024-03-29T13:28:33.000Z
subject: Historia
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: bomba atomowa
subject: Edukacja
subject: kosmos
subject: księżyc
description: Niewiele brakowało, a człowiek zbombardowałby Srebrny Glob, zanim postawił na nim stopę! Taką szaleńczą demonstrację siły planowali i sowieci, i Amerykanie.
encoded: W tym artykule: Wyścig kosmiczny zapoczątkowały badania nazistów Amerykańskie ambicje Eksplozja atomowa w celach badawczych Radziecki projekt głowicy jądrowej Zarzucenie projektu ZSRR Amerykanie też zrezygnowali Czy projekty bombardowania były realne? Ryzyko ceną za postęp Były lata 50., trwała zimna wojna. Supermocarstwa – ZSRR i USA – prześcigały się w demonstrowaniu swojej potęgi. Kiedy 4 października 1957 r. Moskwa wystrzeliła na orbitę okołoziemską Sputnika 1, Waszyngton zadrżał. Do tej pory Amerykanie czuli się bezpieczni: mieli bombowce, które mogły zaatakować niemal każdy cel w ZSRR, a Moskwie brakowało adekwatnej odpowiedzi. Teraz Kreml postraszył Waszyngton rakietą: skoro potrafiła wynieść Sputnika w kosmos, to mogła też z głowicą nuklearną zaatakować USA! Poza tym radziecki Sputnik 1, pierwszy sztuczny satelita Ziemi, okazał się dla USA ciosem propagandowym. „Z jednej strony zapanowała na świecie ogromna euforia, bo doszło do przełamania pewnej bariery niemożności, do dotarcia w przestrzeń kosmiczną. Ale z drugiej strony wielu ludzi zdawało sobie sprawę, że to wyścig z czasem obu supermocarstw. Także w związku z możliwością dotarcia na Księżyc” – mówi prof. Włodzimierz Malendowski, specjalista od zimnej wojny z Zakładu Stosunków Międzynarodowych na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM w Poznaniu. Ameryka nie świętowała więc sukcesu radzieckiego satelity. „Wielkie narodowe zagrożenie”, „straszliwa porażka”, „technologiczne Pearl Harbor” – cytuje dramatyczne komentarze amerykańskiej prasy Matthew Brzezinski w książce „Wschód czerwonego księżyca. Wyścig supermocarstw o dominację w kosmosie”. Wyścig kosmiczny zapoczątkowały badania nazistów Magazyn „Time” pisał o „mrożących krew w żyłach” sygnałach wysyłanych przez Sputnika, pokazujących że „w najważniejszych sektorach wyścigu technologicznego USA prawdopodobnie utraciły swoją cenną przewagę”. Przewagę, która nie wzięła się znikąd. Félicette to pierwsza i jedyna kotka w kosmosie. Jaki los ją spotka…

srebrny-glob-niemal-zostal-zbombardowany-wszystko-po-to-by-zademonstrowac-swoja-sile-4c7623f.png
width: 1200
height: 630

Oppenheimer – wybitny fizyk i pacyfista, który został ojcem bomby atomowej. Jak do tego doszło?
type: item
date: 2023-07-25T07:03:11.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bomba atomowa
subject: fizyka
subject: Gwiazdy
subject: historia
subject: II wojna światowa
subject: nauka
description: Kim był J. Robert Oppenheimer, naukowy kierownik Projektu Manhattan, bohater nowego filmu Christophera Nolana? Był erudytą równie biegle poruszającym się w tematach literackich, filozoficznych, jak i tych z zakresu chemii czy fizyki. Był dziecięcym geniuszem, który w wieku 12 lat biegle posługiwał się łaciną, greką, francuskim i niemieckim. Był wreszcie amerykańskim Żydem, którego rodzina i przyjaciele trafili do obozów koncentracyjnych.
encoded: W tym artykule: Rodzina i dzieciństwo Oppenheimera Dlaczego Oppenheimer był zwolennikiem socjalizmu? Kariera naukowa Oppenheimera Oppenheimer jako pierwszy odkrył czarne dziury Dlaczego Oppenheimer został szefem Projektu Manhattan Skala Projektu Manhattan Naukowcy Projektu Manhattan Bomby atomowe zabiły 400 tys. ludzi Losy Oppenheimera po wojnie Zanim został zatrudniony przez generała Lesliego Grovesa do tajnego projektu skonstruowania bomby atomowej, J. Robert Oppenheimer zarządzał co najwyżej małą grupą doktorantów. Naprawdę małą, bo fizyka kwantowa – przeżywająca w Europie rozkwit w latach 20. XX wieku – była w USA nieznana i niezbyt popularna. Dlatego Oppenheimer, uczeń samego Maksa Borna – urodzonego we Wrocławiu twórcy mechaniki kwantowej – był w USA pionierem. Nie miał doświadczenia administracyjnego ani żadnej poważnej nagrody na swoim koncie. Mimo to w Projekcie Manhattan miał zarządzać grupą najbardziej cenionych i najważniejszych naukowców pierwszej połowy XX wieku. No i jeszcze ten jawny socjalizm. Rodzina i dzieciństwo Oppenheimera J. Robert Oppenheimer był synem Juliusa i Ellie Oppenheimerów. On był urodzonym w Hanau, nieopodal Frankfurtu, niemieckim Żydem, który z biedy wyemigrował do USA. Ona – artystką o podobnym pochodzeniu. Julius przybył do USA bez znajomości języka, bez obycia i przez kilka lat pracował na poślednim stanowisku w magazynie firmy handlującej podszewką do garniturów. Jednak na przełomie XIX i XX wieku został współwłaścicielem firmy i bogaczem. J. Robert Oppenheimer – gdzie „J” odnosi się właśnie do imienia ojca Juliusa – wychował się już w bogactwie. Na ścianach ogromnego, nowojorskiego apartamentu rodziców wisiały dzieła van Gogha i Rembrandta. Przyszłym ojcem bomby atomowej oraz jego młodszym o osiem lat bratem zajmowały się dobrze opłacane nianie i guwernantki. Dlaczego Oppenheimer był zwolennikiem socjalizmu? Skąd w takim razie u Roberta i jego brata silny rys socjalistyczny i środowisko komunistyczne? Było to prawdopodobnie zw…

oppenheimer-wybitny-fizyk-i-pacyfista-ktory-zostal-ojcem-bomby-atomowej-jak-do-tego-doszlo-fot-getty-images-d293411.jpg
width: 1024
height: 744

Wojna jądrowa doprowadzi do śmierci nawet 5 miliardów ludzi. Tak wynika z najnowszej analizy
type: item
date: 2022-08-30T07:05:19.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: bomba atomowa
subject: broń
subject: Edukacja
subject: rosja
subject: Społeczeństwo
subject: stany zjednoczone
subject: wojna
description: Najnowsze badania wykazały, że potencjalna wojna jądrowa może zebrać niezwykle śmiertelne żniwo. Taki konflikt spowodowałby głód na całym świecie, co w konsekwencji doprowadziłoby do śmierci większości ludzi.
encoded: W tym artykule: Potencjalna wojna jądrowa może mieć katastrofalne skutki dla klimatu 6 scenariuszy, żaden nie pozostawia złudzeń „Po dwóch latach wojny 75% światowej populacji ogarnąłby głód" Które państwa mają broń jądrową? W 1945 roku po raz pierwszy w historii jeden kraj zrzucił na drugi bomby jądrowe. Amerykanie postanowili w ten sposób zmusić Japończyków do kapitulacji i postawić się w pozycji siły wobec Rosjan w zbliżającej się zimnej wojnie. Przez kilkadziesiąt lat widmo konfliktu nuklearnego krążyło nad Ziemią, ponieważ cały świat dowiedział się, co oznacza katastrofalna potęga atomu. Potencjalna wojna jądrowa może mieć katastrofalne skutki dla klimatu Niektórzy eksperci obawiali się, że kwestią czasu jest, gdy kolejny raz supermocarstwo użyje tego śmiercionośnego arsenału. Tak się jednak nie stało. W obliczu upadku Związku Radzieckiego zagrożenie ustało, ale z biegiem lat kolejne kraje uzbroiły się w broń jądrową. Dziś, wobec kolejnych napięć w wyniku wojny Rosji z Ukrainą, pytania o konsekwencje związane z użyciem bomby atomowej wracają jak bumerang. Naukowcy z amerykańskiego Uniwersytetu Rutgersa postanowili sprawdzić, jakie konsekwencje m.in. dla klimatu mogłaby mieć potencjalna wojna atomowa. Na podstawie poprzednich badań obliczyli, ile sadzy pochodzącej z wybuchu broni jądrowej mogłoby przedostać się do atmosfery. Ten produkt, który powstałby w trakcie detonacji bomby, miałby znaczny wpływ na promieniowanie słoneczne – twierdzą naukowcy. 6 scenariuszy, żaden nie pozostawia złudzeń Uczeni przeanalizowali dane na podstawie sześciu hipotetycznych scenariuszy wojennych. Pięć z nich zakładało mniejsze wojny krajów takich jak Pakistan lub Indie. Natomiast najpoważniejszy wariant skupiał się na dużym konflikcie atomowym pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Rosją. Naukowcy brali pod uwagę obecny oficjalny arsenał nuklearny wszystkich analizowanych państw. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie naukowym "Nature Food". Rosjanie ujawnili nagranie z eksplozji najwię…

wojna-jadrowa-90f11b6.jpg
width: 2100
height: 1428

Czy bomba atomowa może jednak uratować Ziemię przed asteroidą?
type: item
date: 2021-10-20T01:20:06.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: asteroida
subject: bomba atomowa
subject: nasa
subject: Technologia
subject: zagłada
description: Wyniki najnowszych badań NASA dają nadzieję na skuteczną obronę Ziemi przed asteroidą mogącą zniszczyć życie na naszej planecie.
encoded: W tym artykule: Seria przelotów w pobliżu Ziemi Broń atomowa może się jednak przydać? Film „Armageddon" to czysta fantazja, ale... Nowe oprogramowanie „Spheral" Obrona planetarna to nie science–fiction Nie tak dawno temu, okazało się, że w stroną centralnego Układu Słonecznego zmierza gigantyczna asteroida. Zanim jednak dotrze w nasze okolice, już w najbliższych tygodniach Ziemię minie cała seria innych, dość pokaźnych asteroid. Jest ich co najmniej osiem. Wszystkie one mają rozmiary przynajmniej 140 metrów i jako takie są sklasyfikowane jako obiekty potencjalnie niebezpieczne (z ang.: PHO). Według systemu NASA zajmującego się śledzeniem asteroid (NASA Asteroid Tracker), trzy z tych asteroid mają przelecieć obok naszej planety już w ciągu najbliższych kilku dni, a pięć kolejnych przemknie w bezpośrednim sąsiedztwie Ziemi w listopadzie. Seria przelotów w pobliżu Ziemi Dzisiaj, 20. października Ziemię minie asteroida 1996 VB3, której wielkość jest szacowana na około 130 metrów. Minie Ziemię w odległości 3,2 miliona kilometrów, co oczywiście w żaden sposób nie zagraża naszej planecie, jednak w skali kosmicznej, można powiedzieć, że kosmiczna skała minie nas z bardzo bliska. Najciekawszymi (z punktu widzenia astronomów) obiektami, które przemkną w pobliżu Ziemi będą: asteroida 2004 UE, która przeleci obok nas w odległości 4,2 miliona kilometrów. Będzie to również największy obiekt z grupy gości, którzy odwiedzą ziemskie sąsiedztwo, bowiem jego rozmiary szacuje się na od 170 metrów do 380 metrów. Inną, masywną asteroidą która przeleci tuż obok (pamiętajmy wciąż, że mówimy o odległościach w skali kosmicznej) nas jest 1982 HR (znana również pod bardziej poetycką nazwą: 3361 Orfeusz). To masywna asteroida, której rozmiar szacuje się na około 300 metrów i która najbliżej Ziemi znajdzie się 21. listopada. To, oprócz astronomicznej ciekawostki dla wąskiej grupy ekspertów, przypomnienie, że wszyscy znajdujemy się na planecie w przestrzeni kosmicznej, w której są tysiące asteroi…

asteroida-ec49a8c.jpeg
width: 2311
height: 1298

Testy atomowe Francji zatruły niemal wszystkich mieszkańców Polinezji​. Wyniki śledztwa
type: item
date: 2021-05-05T10:57:34.000Z
creator: Jan Sochaczewski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: bomba atomowa
subject: Edukacja
subject: francja
subject: polinezja francuska
subject: Technologia
description: Opad radioaktywny z francuskich ładunków atomowych zatruł praktycznie całą populację Polinezji. Zakończone po dwóch latach śledztwo ujawniło, że bomby atomowe detonowane na Południowym Pacyfiku w latach 60. i 70. miały bardziej opłakane skutki, a Francja te informacje ukrywała.
encoded: Ujawnione w 2013 roku ponad 2 tys. stron dokumentów z wojskowych archiwów doczekały się eksperckiego opracowania, a nawet książki. Mururoa Files, jak nazwano projekt dotyczący niesławnych testów jądrowych, to efekt blisko dwuletniego dochodzenia zespołu ekspertów należących do Program on Science & Global Security uczelni Princeton, zajmującego się badaniami nad ochroną środowiska kolektywu Interprt oraz dziennikarzy śledczych z francuskiej kooperatywy Disclose. View oEmbed on the source website Po przeanalizowaniu znajdujących się już w domenie publicznej dokumentów rządu Francji i tych z archiwów wojskowych, autorzy raportu uzupełnili wiedzę i obraz tamtych wydarzeń rozmowami z mieszkańcami Francuskiej Polinezji, członkami personelu wojskowego i naukowcami odpowiedzialnymi za testy. Choć o skali zachorowań na raka i inne choroby wywołane skażeniem radioaktywnym wiedziano od ponad 7 lat, po raz pierwszy dysponujemy pełnym i klarownym obrazem tego, jak Francja przeprowadzała 193 próby atomowe w rejonie Moruroa i Fangataufa. Posługując się modelowaniem 3D i danymi o sile eksplozji i typie użytych ładunków zdołano ocenić faktyczny zasięg opadu radioaktywnego po testach. Konkluzja szokuje: 110 tys. osób zostało zatrutych, czyli niemal cała ówczesna ludność Polinezji (wynosiła 125 tys.). View oEmbed on the source website Część miejscowych zatrudniona była przez rząd Francji do pracy przy samych testach. Tragizm tamtych wydarzeń ilustruje relacja jednego z weteranów testów na atolu Mururoa. Kazano mu i jego kolegom czekać w żaglówce 24 km od miejsca eksplozji a potem pożeglować do epicentrum w krótkich spodenkach i podkoszulce by oceniać skutki wybuchu. Mururoa Files skupiają się szczególnie na trzech testach kolejno z lat 1966 (Aldébaran), 1971 (Encelade) i 1974 (Centaure). – Władze Francji próbowały ukryć toksyczne dziedzictwo tych testów. Po raz pierwszy w sposób niezależny zmierzono skalę krzywd wobec tysięcy ofiar francuskich eksperymentów atomowych na Pacyfiku – tłu…

testy-broni-atomowej-na-atolu-mururoa-bde9ac3.jpeg
width: 1200
height: 856

Umierający biały karzeł może zmienić się w bombę jądrową – twierdzą naukowcy
type: item
date: 2021-04-19T11:33:00.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: biały karzeł
subject: bomba atomowa
subject: Edukacja
subject: fizyka
subject: gwiazda
subject: Gwiazdy
subject: supernowa
subject: Wolny czas
description: Białe karły to słabe, blaknące jądra martwych gwiazd wielkości Ziemi. Są pozostałością po gwiazdach średniej wielkości, które wyczerpały swoje paliwo i zrzuciły zewnętrzne warstwy. Nasze Słońce pewnego dnia także stanie się białym karłem, podobnie jak ponad 90 procent gwiazd w naszej galaktyce.
encoded: Białe karły nie są nam zupełnie obce. Od pewnego czasu wiemy już, że mogą zostać unicestwione w supernowej typu Ia, czyli w kosmicznej eksplozji. Sama supernowa Ia wciąż pozostawia wiele niewiadomych. Dla porównania warto dodać, że supernowe typu II zachodzą, gdy pojedyncza gwiazda umiera i zapada się. W przypadku supernowych Ia wciąż nie wiemy, co wywołuje eksplozje. Wcześniejsze prace sugerują, że może do nich dochodzić, gdy biały karzeł uzyskuje dodatkowe paliwo od swojego towarzysza (w przypadku gwiazd podwójnych). Być może dochodzi wówczas do zderzenia, które jest zdarzeniem wyzwalającym eksplozję – sugerowano jeszcze niedawno. Teraz naukowcy podsuwają inne wytłumaczenie tego, w jaki sposób mogą powstawać supernowe typu Ia. Ich zdaniem biały karzeł może wybuchnąć jak bomba atomowa. Reakcja łańcuchowa w sercu białego karła Gdy biały karzeł stygnie, uran i inne ciężkie pierwiastki promieniotwórcze, znane jako aktynowce, krystalizują się w jego rdzeniu. Czasami atomy tych pierwiastków samorzutnie ulegają rozszczepieniu jądrowemu, rozpadając się na mniejsze fragmenty. Te przypadki rozpadu radioaktywnego mogą uwolnić energię i cząstki subatomowe, takie jak neutrony, które mogą rozbić pobliskie atomy – wyjaśniają autorzy nowego badania. Znany fizyk ostrzega – nie powinniśmy kontaktować się z obcymi. „Nie możemy ryzykować” Naukowiec uważa też, że niebezpieczeństwo nie polega wyłącznie na tym, że kosmici okażą się źli i zechcą nas zniszczyć, ale również na tym, że po prostu nie będą nami zainteresowa... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7542cbdc01935feb5a918cd55d484c87315bdc61-0977e7e.jpeg" width="938" height="528" alt="Michio Kuko jest przekonany, że w najbliższym stuleciu będziemy w stanie nawiązać kontakt z obcą cywilizacją (fot. Getty Images)" title="Michio Kuko jest przekonany, że w najbliższym stuleciu będziemy w stanie nawiązać kontakt z obcą cywilizacją (fot. Getty Images)" /> Jeśli ilość aktynowców w rdzeniu białego …

wypalona-gwiazda-zwana-bialym-karlem-to-biala-kropka-w-srodku-fot-kosmiczny-teleskop-hubble-a-photo12-universal-images-group-via-getty-images-6d04f34.jpeg
width: 1500
height: 844

Rosjanie ujawnili nagranie z eksplozji największej w dziejach bomby wodorowej
type: item
date: 2021-03-22T13:41:50.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bomba atomowa
subject: Edukacja
subject: rosja
description: Rosyjska Państwowa Korporacja Energii Jądrowej ROSATOM z okazji 75-lecia przemysłu atomowego upubliczniła 40 minut częściowo nieznanych, a częściowo poprawionej jakości materiałów filmowych dotyczących wybuchu największej bomby w historii, wodorowego ładunku o nazwie kodowej ”Iwan”, po latach nazwanej Car-bombą.
encoded: W podobny sposób nazywano inne osiągnięcia rosyjskiej myśli technicznej, np. Car-kołokoł (największy dzwon), Car-puszka (największa armata ładowana od przodu), Car-tank (prototyp opancerzonego pojazdu-giganta). ”Ivan”, czy JOE-111, jak nazwała bombę CIA, był trójstopniowym ładunkiem termojądrowym zbudowanym przez Związek Radziecki i zdetonowanym 30 października 1961 roku 4 tys. metrów nad archipelagiem Nowa Ziemia na Oceanie Arktycznym. Zdjęcie: ROSATOM Ważący 27 ton a mierzący 8 metrów ”Ivan” został zrzucony na spadochronie (opóźnienie detonacji miało pozwolić przeżyć załogom przynajmniej dwóch maszyn badających eksplozję oraz załodze bombowca) z przystosowanego do tego celu tupolewa TU-95V ze wzmocnionym lukiem bombowym i kompletnym białym maskowaniem, w tym przypadku także śmigieł, mającym chronić od skutków wybuchu. Siła eksplozji była równa 50 mln ton TNT (lub 57 mln ton według szacunków amerykańskich). Sowieci doprowadzili więc do eksplozji niemal 4x silniejszej niż wcześniej Stany Zjednoczone swoimi ładunkami wodorowymi. Car-bomba była 3,3-3,8 tys. razy silniejsza niż te, których zrzucenie na Japonię zakończyło II wojnę światową. View oEmbed on the source website Co ciekawe w 40-minutowym zestawie materiałów wrzuconych na kanał Youtube ROSATOM-u, to przede wszystkim jakość nagrań. Sowieci przygotowali się do tej eksplozji najlepiej jak umieli, zapewniając m.in. obsługę ze strony 6 różnych ekip filmujących eksplozję z ziemi i powietrza. Ciężko byłoby ukryć eksplozję, którą słychać było niemal z 1000 km a fala uderzeniowa trzy razy okrążyła Ziemię. Przygotowany 30 minut film propagandowy pokazuje wiele ciekawych aspektów testu bomby. Pozostałe 10 minut stanowią przebitki eksplozji uchwycone kilkoma kamerami z różnych odległości oraz nagrania bombowca. Zdjęcie: ROSATOM Ciężko ocenić na ile tajne, a na ile po prostu szerzej nieznane były te materiały. Na pewno film propagandowy można było we fragmentach, ale i dużo gorszej jakości, znaleźć w sieci od lat. Teraz t…

rosjanie-pokazali-nieznane-nagrania-najwiekszej-eksplozji-w-historii-7bf8fc9.jpeg
width: 1525
height: 1133

Hiroszima: 73. rocznica wybuchu bomby atomowej
type: item
date: 2018-08-06T11:41:40.000Z
creator: redakcja
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bomba atomowa
subject: Edukacja
description: Dokładnie 73 lat temu amerykański bombowiec Enola Gay zrzucił bombę atomową na japońskie miasto.
encoded: Uroczystości odbyły się o 8.15 czasu lokalnego, dokładnie o godzinie, w której 73 lata temu wybuchła bomba atomowa. Mieszkańcy Hiroszimy uczcili pamięć ofiar minutą ciszy i apelem o świat bez broni jądrowej. - Niektóre kraje otwarcie głoszą nacjonalizm i modernizują swoje arsenały nuklearne, ponownie rozbudzając napięcia, które osłabły wraz z końcem zimnej wojny - ostrzegał burmistrz Hiroszimy, Kazumi Matsui. Bomba, nazwana "Little Boy" Pierwsza z dwóch użytych jak dotąd w wojnach bomb atomowych, została zrzucona na Hiroszimę przez amerykańską superfortecę B-29 6 sierpnia 1945 roku. Wybuch nad Hiroszimą był równoważny z detonacją 16 tysięcy ton (16 kiloton) trotylu, dodatkowo towarzyszyło mu zabójcze promieniowanie. Nad centrum miasta zaczął formować się gigantyczny słup dymu, przybierając kształt grzyba. Jego wysokość sięgała kilkunastu kilometrów. Szacuje się, że zginęło około 30% populacji miasta (70-90 tysięcy mieszkańców). Liczba ta do dziś jest sporna. Z 76 tys. budynków w Hiroszimie, 70 tys. zostało zburzonych lub uszkodzonych, w tym 48 tys. całkowicie. Całkowita liczba ofiar jest oceniana na 250 tysięcy. Wiele osób zmarło wskutek choroby popromiennej. Część popełniła samobójstwo, bo nie mogła znieść skutków eksplozji. Decyzję uruchamiającą program budowy broni nuklearnej prezydent USA Franklin D. Roosevelt podjął jeszcze 9 października 1941 roku - na dwa miesiące przed atakiem na Pearl Harbor. Kilka lat później, licząc się z koniecznością krwawej inwazji na japońskie wyspy, prezydent Harry Truman i jego dowódcy wojskowi uznali broń atomową za ostateczny argument, który zmusi Japończyków do natychmiastowej i bezwarunkowej kapitulacji. Ponieważ, mimo pierwszej bomby, Japończycy nie złożyli oferty kapitulacji, jakiej chcieli Amerykanie, trzy dni po ataku na Hiroszimę, 9 sierpnia, superforteca "Bockscar" zrzuciła bombę atomową na Nagasaki. W porównaniu z Hiroszimą bilans ofiar był tam nieco mniej tragiczny - od 39 do 80 tys. zabitych i zmarłych do końca paździer…

grzyb-atomowy-po-wybuchu-bomby-atomowej-nad-hiroszima-w-dniu-6-sierpnia-1945-roku-f02948d.jpeg
width: 1000
height: 752