National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-09-23T11:40:00.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Gigantyczna lilia wodna – nowo odkryty gatunek zaskoczył botaników
items: W Boliwii odkryto wielką świątynię zaginionej cywilizacji. Istniała przed Inkami
items: Che Guevara to człowiek-symbol. Jak z lekarza zmienił się w rewolucjonistę?
items: Ślady po zaawansowanym rolnictwie w Amazonii. Archeolodzy zaskoczeni
items: Kolumbijczycy po 300 latach dotarli do legendarnego hiszpańskiego galeonu. Wydobywają zatopiony skarb
items: To odkrycie w Andach wskazuje na intrygujące kulty. Trop prowadzi także do Inków
items: Salar de Uyuni w Boliwii. Zobacz największe lustro świata
items: Prawdziwy skarb mglistych lasów Boliwii. Odkryto 20 nowych gatunków zwierząt
items: Kopią, tłuką, fascynują. Oto boliwijskie zapaśniczki w spódnicach [REPORTAŻ]
items: Wirus Chapare. Tajemnicza gorączka z Boliwii może przenosić się między ludźmi
items: Kokaina w pieluszkach i proszek na "niegrzecznego chłopaka". Z wizytą w boliwijskim mieście La Paz
items: Im wyżej, tym zdrowiej. Wysokość terenu, na jakim mieszkasz, ma wpływ na przebieg COVID-19
items: Gorączka białego złota. Skarby Boliwii, które napędzają naszą elektronikę
items: Boliwia: Podróż polityczna Artura Domosławskiego
items: Jak nie wydać fortuny w danym kraju? Te sposoby znają tylko mieszkańcy
items: Rowerem przez Altiplano. Boliwia na dwóch kołach [RELACJA]
items: To jezioro było kiedyś jednym z największych w Boliwii. Zupełnie zniknęło
items: Jakie zwyczaje związane z kawą panują w różnych krajach? Sprawdziliśmy
items: Zostań wolontariuszem w ośrodku dla dzikich zwierząt
items: Spakowali drona i ruszyli na 3 miesiące do Ameryki Południowej. Te ujęcia sprawią, że zapragniesz zrobić to samo
items: Udowadniają, że nauka to sposób na podróżowanie! Właśnie wrócili z praktyk geograficznych w Boliwii
items: "W tym błocie bez pasji ani rusz". National Geographic Traveler na Rajdzie Dakar 2017
items: Ich sposób na podróżowanie? Nauka. Młodzi geografowie z Poznania ruszają w Andy
items: 5 miejsc, które warto odwiedzić w Boliwii
items: Madidi: Jedyny taki park narodowy na świecie

Gigantyczna lilia wodna – nowo odkryty gatunek zaskoczył botaników
type: item
date: 2025-09-23T11:38:29.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Przyroda
subject: boliwia
subject: ogród botaniczny
subject: rośliny
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Największa lilia wodna na świecie przez miliony lat pozostawała niezauważona przez człowieka. Spektakularne odkrycie ogromnej rośliny zadziwiło świat nauki i miłośników przyrody.
encoded: Spis treści: Odkrycie trzeciego gatunku olbrzymiej lilii wodnej — nowe fakty Rekordowe rozmiary i Victoria boliviana Botaniczna sensacja z Boliwii – odkrycie Victoria boliviana Gdzie występuje Victoria boliviana i czy grozi jej wyginięcie? Lilie wodne w Polsce – piękno, symbolika i literatura To jedna z najdziwniejszych roślin świata. Jej liście rośliny osiągają imponujące rozmiary, mogące pomieścić małe dziecko, a mimo to tak długo uchodziła uwadze badaczy. Nowo zidentyfikowana lilia z rodzaju Victoria to nie tylko cud botaniczny, ale również symbol tego, jak wiele tajemnic wciąż kryje przyroda. Odkrycie gatunku stanowi jeden z najważniejszych przełomów w botanice ostatnich lat. Odkrycie trzeciego gatunku olbrzymiej lilii wodnej — nowe fakty Do tej pory znaliśmy dwa gatunki olbrzymich lilii wodnych z rodzaju Victoria — Victoria amazonica oraz Victoria cruziana. Naukowcy z Royal Botanic Gardens w Kew w Londynie od lat podejrzewali jednak, że może istnieć jeszcze trzeci, nieznany gatunek. Te przypuszczenia zostały potwierdzone — nowa roślina, oficjalnie nazwana Victoria boliviana, została opisana naukowo dopiero w 2022 roku. Co istotne, choć nie była wcześniej sklasyfikowana, występowała naturalnie w swoim środowisku już od około miliona lat. Rekordowe rozmiary lilii Victoria boliviana Nowo opisany gatunek Victoria boliviana to obecnie największa lilia wodna na świecie – liście mogą osiągać aż 3,20 metra szerokości, co czyni je największymi i niepodzielonymi liśćmi znanymi w świecie roślin. Liście są nie tylko ogromne — ich spodnia część przypomina szkielet z bardzo mocnych żeber, co sprawia, że mogą utrzymać ciężar dochodzący do około 80–81 kg, pod warunkiem że obciążenie jest równomiernie rozłożone. Kwiaty tego gatunku – uznawane za najpiękniejsze kwiaty świata – są równie imponujące: otwierają się nocą, przez dwa kolejne wieczory, najpierw jako białe, a następnie zmieniają kolor na różowy, osiągając rozmiar około 36 cm średnicy. Badania genetyczne wykazały, że Vic…

najwieksza-lilia-na-swiecie-GettyImages-1241694014-7e68ad1.jpg
width: 1350
height: 900

W Boliwii odkryto wielką świątynię zaginionej cywilizacji. Istniała przed Inkami
type: item
date: 2025-06-25T09:27:36.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: ameryka południowa
subject: archeologia
subject: boliwia
subject: świątynie
description: Ruiny po olbrzymiej świątyni, w której odprawiano rytuały w czasie równonocy, odkryli archeolodzy w Boliwii. Stworzyli ją przedstawiciele jednej z najpotężniejszych cywilizacji Ameryki Południowej, Tiwanaku.
encoded: Spis treści: Zagadkowy prostokąt na wzgórzu Świątynia pełna kubków po piwie Zaskakujące odkrycie Gdy myślimy o dawnych kulturach Ameryki Południowej, najczęściej stają nam przed oczami Inkowie. Znani z zagadkowego „pisma” węzełkowego i Machu Picchu stworzyli potężne imperium, które istniało kilkaset lat aż do XVI wieku. Jednak historia tego kontynentu jest zdecydowanie dłuższa. Jedną z największych cywilizacji poprzedzających Inków była kultura Tiwanaku (Tiahunaco). Swą nazwę zawdzięcza jej głównemu ośrodkowi położonemu w pobliżu jeziora Titicaca na terenie dzisiejszej Boliwii. Zachowały się tam niezwykłe budowle ceremonialne, również wykonane z kamienia, w tym słynna Brama Słońca. Teraz międzynarodowy zespół naukowców poinformował, że zlokalizował kolejną imponującą konstrukcję tego ludu – znajduje się ona ponad na południe 200 km od Tiwanaku. Odkryciem podzielono się na łamach czasopisma „Antiquity”. Zagadkowy prostokąt na wzgórzu Świątynia otrzymała nazwę Palaspata. Znajduje się na szczycie wzgórza, które było znane lokalnym rolnikom, ale nigdy nie zostało dogłębnie zbadane przez naukowców. Nie było jasne, co w sobie skrywa. Budowlę zidentyfikowano z lotu ptaka dzięki subtelnym zmianom topograficznym i wegetacji. Ma zarys prostokąta o wymiarach 125 na 145 m. W środkowej części znajduje się dziedziniec otoczony z trzech stron kilkunastoma pomieszczeniami. Szczegółowe analizy wykonano z pomocą dronów. Następnie wykonano badania powierzchniowe. Świątynia pełna kubków po piwie – Na powierzchni świątyni znaleziono liczne fragmenty kubków keru. Kubki te były używane do picia chicha, tradycyjnego piwa kukurydzianego, podczas świąt rolniczych i uroczystości, co wskazuje, że świątynia była [również – przyp. red.] centralnym ośrodkiem handlu – mówi główny autor publikacji, prof. José Capriles z Uniwersytetu Penn State. Zdaniem badaczy układ kompleksu nie jest przypadkowy i zapewne związany jest z dostosowaniem do wykonywania rytuałów w czasie równonocy, czyli w momencie, g…

Low-Restiwanaku-reconstruction-5a049c0.jpg
width: 700
height: 525

Che Guevara to człowiek-symbol. Jak z lekarza zmienił się w rewolucjonistę?
type: item
date: 2025-03-10T06:48:52.000Z
creator: Marek Solski, redakcja
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: ameryka południowa
subject: boliwia
subject: kuba
subject: polityka
subject: rewolucja
description: Che Guevara był argentyńskim lekarzem, politykiem i rewolucjonistą. Przybył z towarzyszami do Boliwii, by w tym kraju biedy i terroru wzniecić krwawą rewolucję mającą ogarnąć kontynent. Zginął, lecz został ikoną.
encoded: Spis treści: Biografia Che Guevary Che Guevara – ciekawostki Monika Ertl – mścicielka Che Guevary Ernesto Guevara, znany powszechnie jako Che Guevara, urodził się w 1928 r. w Rosario w Argentynie. W latach 50. XX w. został jednym z przywódców rewolucji kubańskiej. Po jej sukcesie wstąpił w skład rewolucyjnego rządu. Walczył też w Boliwii, gdzie zginął w 1967 r. Biografia Che Guevary Pochodził z rodziny wywodzącej się z klasy średniej, pochodzenia hiszpańsko-irlandzkiego. Już jako nastolatek miał lewicowe poglądy. Młodość Złożył podanie o przyjęcie na wydział medycyny na uniwersytecie w Buenos Aires. W trakcie studiów dorabiał i podróżował po kraju na motocyklu. Wtedy zaczęła powstawać jego książka „Dzienniki motocyklowe”. To zapiski z wyprawy po Ameryce Południowej, którą odbył najpierw na motocyklu „Poderosa”, a potem autostopem. Autor jest wrażliwym chłopakiem, który dostrzega ubóstwo i krzywdę ludzką, wyzysk, brak opieki zdrowotnej dla biednych i nie daje mu to spokoju. Działalność rewolucyjna W 1953 r. Ernesto, wtedy jeszcze znany jak „Fuser” lub „El Pelao”, nie zaś „Che”, ukończył studia medyczne ze specjalizacją „trąd”. Zamieszkał w Gwatemali, gdzie nawiązał kontakty z rewolucjonistą Fidelem Castro. To wtedy zyskał przydomek „Che” – od argentyńskiego słowa-przerywnika, którego często używał. Podczas puczu CIA walczył w obronie rządu. Po jego upadku wyjechał do Meksyku. Wtedy przekonał się do zaangażowania się w zbrojną walkę. Dołączył do Ruchu 26 Lipca, który w 1956 r. zaatakował Kubę. W trakcie walki partyzanckiej Guevara zajmował się m.in. zapleczem i szkoleniami. Odegrał kluczową rolę w bitwie pod Las Mercedes, gdy jego oddział powstrzymał natarcie 1500 żołnierzy. Po zwycięstwie rebeliantów pracował jako minister w rządzie Castro, występując m.in. na arenie międzynarodowej. W 1965 r. wycofał się z życia publicznego. Brał udział w konflikcie w Kongo. W 1966 r. przybył potajemnie do Boliwii. Rozpoczął tam kampanię przeciwko juncie wojskowej generała Rene Barr…

CheGuevara-2f04beb.jpg
width: 1000
height: 667

Ślady po zaawansowanym rolnictwie w Amazonii. Archeolodzy zaskoczeni
type: item
date: 2025-01-30T13:03:39.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: amazonia
subject: ameryka południowa
subject: archeologia
subject: boliwia
subject: rolnictwo
description: Bardzo wydajny system pól, na których uprawiano na masową skalę kukurydzę, odkryli archeolodzy w Amazonii w Ameryce Południowej. Setki lat temu tworzyły go liczne kanały, groble i stawy. Naukowcy się tego nie spodziewali.
encoded: Spis treści: Zaawansowany system uprawy kukurydzy Nie tylko melioracja. System na każdą porę Zagadkowa społeczność Casarebe Bez kukurydzy nie byłoby wielkich cywilizacji Ameryki Środkowej i Południowej. To zboże odegrało kluczową rolę w ich rozwoju. Trwają jednak dyskusje na temat tego, kiedy tę roślinę zaczęto uprawiać na masową skalę. Zaawansowany system uprawy kukurydzy Swoje trzy grosze w kwestii upraw kukurydzy w Ameryce Południowej przed przybyciem Europejczyków dorzucił międzynarodowy zespół naukowców m.in. z Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie i Uniwersytetów w Exeter, Nottingham, Oksfordzie, Reading i Southampton (Wielka Brytania). Wnioski opublikowali na łamach prestiżowego czasopisma naukowego „Nature”. Badacze przyjrzeli się temu, w jaki sposób zdobywali pożywienie przedstawiciele społeczności Casarabe z równin Llanos de Moxos w dzisiejszej Boliwii. Wnioski wyciągnięte na podstawie szerokie zakrojonych badań są dla badaczy dość zaskakujące: ta prekolumbijska społeczność Amazonii opracowała wyrafinowany system inżynierii rolniczej. Odkrycie to zaprzecza wcześniejszym teoriom, które odrzucały możliwość intensywnego rolnictwa monokulturowego w regionie. Nie tylko melioracja. System na każdą porę Region zamieszkany przez lud Casarabe między 500 a 1400 r. n.e. był tropikalną, równinną sawanną. To obszar ok. 4500 km kw., czyli miej więcej tyle, ile mają polskie Kujawy. Równina Llanos de Moxos charakteryzowała się intensywnymi porami deszczowymi i powodziami, a także bardzo suchymi okresami. Uprawa roli nie była tam łatwa. Dlatego niezbędne było stworzenie odpowiednich warunków pod wysianie kukurydzy. Zespół naukowców pod kierunkiem archeologa środowiskowego dr. Umberto Lombardo z Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie zlokalizował w terenie unikatową infrastrukturę rolniczą. Taki typ nie był znany do tej pory z żadnej innego miejsca na świecie. System ten umożliwiał odprowadzanie nadmiaru wody z zalanych pól w porze deszczowej oraz doprowadzenie wody – …

kukurydza-bca03bb.png
width: 1055
height: 587

Kolumbijczycy po 300 latach dotarli do legendarnego hiszpańskiego galeonu. Wydobywają zatopiony skarb
type: item
date: 2024-03-19T08:47:14.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: boliwia
subject: Edukacja
subject: hiszpania
subject: karaiby
subject: kolumbia
subject: Społeczeństwo
subject: statki
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wrak statku
description: Kolumbia zaczęła w końcu wydobywać skarb z hiszpańskiego okrętu, który zatonął w 1708 roku. Kosztowności są dziś warte ok. 17 miliardów dolarów.
encoded: W tym artykule: Wydobycie wraku San José Galeon od ponad 300 lat leży na dnie morza Wrak San José po raz pierwszy zlokalizowano w 2015 roku Skarb leży na wyciągnięcie ręki, ale wydobycie go jest bardziej skomplikowane niż się wydaje Co się stało z galeonem San José? Rząd Kolumbii realizuje ambitny plan odzyskania galeonu San José. Twierdzi, że drogocenne przedmioty na zatopionym statku są „dobrem narodowym”. W 2018 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Oświaty, Nauki i Kultury poleciła Kolumbii, aby nie podejmowała działań na własną rękę dotyczących ratowania wraku. Wydobycie wraku San José Jednak Kolumbijczycy nie ustępują. Prace przy wydobyciu artefaktów mają ruszyć w kwietniu. Badacze podkreślają, że wrak interesuje ich przede wszystkim jako obiekt historyczny, a nie ze względu na skarby. W planach jest wydobycie całego statku do 2026 r. Eksponaty mają zostać starannie zbadane. Potem trafią do nowego muzeum poświęconego San José. Eksperci szacują, że misja może kosztować Kolumbię nawet 70 milionów dolarów. Jest to niemałe wyzwanie, ze względu na głębokość, na której leży wrak. Nie wiadomo również, kto i jak rozstrzygnie, do kogo ostatecznie powędruje drogocenny skarb. W 2022 r. Kolumbijczycy udostępnili opinii publicznej zdjęcia, które przedstawiały wrak galeonu wojennego San José. Widać na nich między innymi złote monety, zabytkową, chińską porcelanę i działa okrętowe. Zadanie odzyskania skarbu powierzono kolumbijskiej marynarce wojennej we współpracy z ministerstwem kultury. W oficjalnym oświadczeniu przyznano, że wcześniej odbyły się już cztery misje obserwacyjne z użyciem zdalnie sterowanych pojazdów podwodnych. Na pokładzie galeonu znajdowały się m.in. złote monety, srebro i biżuteria, fot. AFP Galeon od ponad 300 lat leży na dnie morza Okręt wojenny San José był 3-masztowym galeonem hiszpańskiej floty. Wyposażony był w 64 działa. Został zwodowany w 1697 roku, a na służbę wypłynął rok później. W 1708 roku został zatopiony podczas bitwy morskiej pomiędzy…

bitwa-u-wybrzezy-kartageny-obraz-autorstwa-samuela-scotta-6023acf.jpeg
width: 640
height: 448

To odkrycie w Andach wskazuje na intrygujące kulty. Trop prowadzi także do Inków
type: item
date: 2023-04-18T08:42:50.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: boliwia
subject: inkowie
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Travel
description: W co wierzyli Inkowie i jak wyglądały ich rytuały? Ostatnie odkrycie w Andach jest według archeologów wyjątkowe. Oto, czego się dowiadujemy.
encoded: W tym artykule: Archeolodzy na tropie Inków Zaskakujące odkrycie w Andach Kim byli Inkowie i co się z nimi stało? W ostatnich miesiącach archeolodzy prowadzący badania w Meksyku i Peru mieli ręce pełne roboty. Tak jest zresztą od lat. Oba kraje niezmiennie fascynują znawców i amatorów. W Peru najważniejszym zabytkiem jest oczywiście Machu Picchu. Kolejno odkrywane mumie również rozpalają wyobraźnię historyków. W Meksyku odkrycia archeologiczne są najczęściej powiązane z Majami. Tak jak kamienna tablica przedstawiająca wyniki rytualnej gry w piłkę. Archeolodzy na tropie Inków Tym razem uwaga archeologów została zwrócona na Boliwię. Tam, w wyżynnym regionie Carangas, badacze znaleźli zaskakujące punkty rytualne z czasów przedhiszpańskich. Odkrycie w Andach jest powiązane zarówno z Inkami, jak i z tzw. kultem wak'a. Łącznie naukowcy zidentyfikowali 135 ceremonialnych punktów. Jeden z nich wyróżnia się cechami niespotykanymi dla regionu Andów. Najpierw warto jednak przyjrzeć się istotnym podobieństwom. W każdym z odkrytych miejsc zespoły badawcze trafiły na ceramiczne elementy pochodzące z lat 1250–1600. W większości są to fragmenty misek, talerzy i małych słoiczków. Autorzy artykułu opublikowanego na łamach czasopisma naukowego „Antiquity” twierdzą, że te tropy mogą wskazywać na kult wak'a. Zaskakujące odkrycie w Andach Kult wak'a to grupa tradycyjnych praktyk i wierzeń religijnych, praktykowanych przez rdzenną ludność regionu andyjskiego. Koncentrują się one przede wszystkim wokół czczenia świętych gór, znanych jako Apus, oraz Pachamamy, Matki Ziemi. Kulty te obejmują również rytualne ofiary i ceremonie oddawania czci siłom natury. Badaczy szczególnie zainteresowała okrągła konstrukcja o średnicy 140 m. Znaleziono ją w pobliżu rzeki Lauca niedaleko granicy boliwijsko-chilijskiej. Miejsce to jest wizualnie i przestrzennie związane z głównymi świętymi górami. Z badania wynika, że tworzy je 39 okrągłych konstrukcji ozdobionych wzorami imitującymi symbole Inków. Ponadto m…

to-odkrycie-w-andach-wskazuje-na-intrygujace-kulty-3c33f77.jpg
width: 960
height: 540

Salar de Uyuni w Boliwii. Zobacz największe lustro świata
type: item
date: 2023-01-05T13:52:06.000Z
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: boliwia
subject: Edukacja
subject: Lifestyle
description: Zimą największe słone jezioro na świecie zamienia się w gigantyczne lustro. To jeden z powodów, dla których warto odwiedzić Boliwię.
encoded: W tym artykule: Co to jest Salar De Uyuni? Co warto zobaczyć w Boliwii? Salar de Uyuni w Boliwii to pozostałość po wyschniętym słonym jeziorze. Każdego roku to miejscu przyciąga miliony turystów. Szczególnie warto przyjechać zimą, gdy Salar de Uyuni zamienia się w największe lustro świata. Co to jest Salar De Uyuni? Ta ogromna solna pustynie zajmuje prawie 6,5 tysiąca metrów kwadratowych boliwijskiej wyżyny. Miejsce jest spektakularne o każdej porze roku. Największe wrażenie robi jednak w porze deszczowej od grudnia do kwietnia. Właśnie wtedy staje się największym lustrem na świecie, odbijając niebo w idealnej symetrii. Miejscowi nazywają je „niebem na Ziemi" ze względu na sposób, w jaki przypomina klasyczny widok niebiańskiego raju. Na tutejszej pustyni łatwo stracić orientację. Żaden GPS się tu nie przyda, dlatego miejscowi korzystają kompasów. Już sama pustynia robi ogromne wrażenie. Szacunkowe dane podają, że mieści w sobie około 10 mld ton soli. Wybierając się na solnisko Salar De Uyuni nie można zapomnieć o warunkach, jakie tam panują. Ze względu na to, że ten słony płaskowyż położony jest 4 tys. m n.p.m ilość tlenu jest odczuwalnie mniejsza niż w normalnych warunkach. Przed wyprawą warto się do tego przygotować. Jak się liczy wiek kota? Przeliczenie lat kocich na ludzkie nie jest skomplikowane. Sprawdź wiek swojego kota Jak porównać wiek twojego ulubieńca i twój? To nie takie trudne. Poniżej wyjaśniamy, jak się liczy wiek kota. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/jak-sie-liczy-wiek-kota-przeliczenie-lat-kocich-na-ludzkie-nie-jest-skomplikowane-sprawdz-wiek-swojego-kota-fot-getty-images-4262ba5.jpg" width="683" height="512" alt="Jak się liczy wiek kota? Przeliczenie lat kocich na ludzkie nie jest skomplikowane. Sprawdź wiek swojego kota (fot. Getty Images)" title="Jak się liczy wiek kota? Przeliczenie lat kocich na ludzkie nie jest skomplikowane. Sprawdź wiek swojego kota (fot. Getty Images)" /> Co warto zobaczyć w Bol…

salar-de-uyuni-1badbfb.jpg
width: 2121
height: 1414

Prawdziwy skarb mglistych lasów Boliwii. Odkryto 20 nowych gatunków zwierząt
type: item
date: 2021-04-26T15:22:38.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: boliwia
subject: Edukacja
subject: nowy gatunek
description: Uczestnicy wyprawy do doliny Zongo w pobliżu La Paz znaleźli na miejscu niezwykłe bogactwo - zupełnie nowych - gatunków roślin i zwierząt. Przy okazji udało się też odkryć ponownie gatunki uważane za wymarłe.
encoded: W skrywanych chmurami lasach boliwijskich Andów ekipa naukowców odkryła 20 nieznanych nauce gatunków, w tym żabę mniejszą od monety, jadowitą żmiję, cztery motyle i tyle samo nowych gatunków storczyków. Przy okazji udało się też odkryć ponownie gatunki uważane za wymarłe. Grafika: Conservation International Badacze z pozarządowej organizacji Conservation International liczą, że zademonstrowanie olbrzymiego bogactwa tego regionu przyczyni się do skutecznego chronienia miejscowych gatunków zwierząt i roślin. Region Zongo jest także ważny dla ludzi. Z tego obszaru pochodzi większość wody pitnej, a po zbudowaniu hydroelektrowni, także energii dla stołecznego La Paz jak i pobliskiego El Alto. Są tego konsekwencje. fot. Conservation International/Trond Larsen Po wybudowaniu tam elektrowni wodnej na dwie dekady zniknęło jedyne znane stanowisko występowania Oreobates zongoensis, niewielkiej żaby z rodziny Craugastoridae. Dopiero wyprawa kierowana m.in. przez Tronda Larsena z Conservation International zdołała udowodnić, że żabka przetrwała inwazję człowieka na jej terytorium. Choć 14-dniowa wyprawa miała miejsce jeszcze w 2017 roku, przez ogrom dokumentacji publikacja wyników nastąpiła dopiero po 3 latach. Pełny raport można znaleźć na stronie NGO’sa. - W Zongo jedyne dźwięki które się słyszy pochodzą od natury. Mieszają się nawoływania ptaków, bzyczenie insektów, rechot żab i szum spadających wokół wodospadów. Wszystko wokół pokrywa gruba warstwa mchu, orchidei i paprocie – Larsen opowiedział CNN dodając, że mnogość nowych i już znanych gatunków znalezionych na miejscu zaskoczyła członków ekipy. ; Conservation International/Trond Larsen Jednymi z nieznanych dotąd gatunków są odmiana niezwykle jadowitej żmii żararki, Bothrops monsignifer oraz Eutrachelophis sp. nov., rodzaju węża z rodziny połozowatych (Colubridae) noszącej narodowe barwy Boliwii (czerwony, żółty i zielony). ; Conservation International/Trond Larsen Szczególnie dużym wyzwaniem było odnalezienie i uchwycenie…

chironius-scurrulus-conservation-international-trond-larsen-f40b4a6.jpeg
width: 1920
height: 1280

Kopią, tłuką, fascynują. Oto boliwijskie zapaśniczki w spódnicach [REPORTAŻ]
type: item
date: 2021-04-26T02:45:18.000Z
creator: Zuzanna O'brien
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: boliwia
subject: Sport
subject: Travel
description: Tytanki ringu, cholitas luchadoras, nie mają litości nad przeciwnikami. Dla milionów kobiet w ich kraju są symbolem siły, niezależności i tego, że można walczyć o swoje.
encoded: W tym artykule: Pikantne El Alto Zapaśniczki w spódnicach Kobiety na ring! ZOBACZ GALERIĘ >>> Yolanda La Amorosa wybija się z ringu i jednym susem dopada przeciwnika. Poły jej płaszcza i falbany ze złotej lamy wirują w powietrzu, a zanim opadną, La Amorosa zaciska łydki na szyi nieszczęśnika, który popełnił błąd, stając z nią do walki. Twarz zawodnika wykrzywia grymas agonii. - Quieres mas, cabron? („Chcesz więcej, dupku?”) – krzyczy kobieta i kopie leżącego w tył głowy. Tłumek otaczający ring wybucha śmiechem, słychać brawa. Czekający na swoją kolej zapaśnicy notują w pamięci każdy perfekcyjny ruch Yolandy: za chwilę sami będą starali się je powtórzyć. Dla niej trening już się skończył. Wygładza strój, na głowę zakłada melonik i idzie do jednej z szop na coś na rozgrzewkę. Na wysokości czterech tysięcy metrów nad poziomem morza nawet latem panuje chłód. Pikantne El Alto Wyściełany podartymi materacami ring stoi na zagraconym podwórzu w El Alto. Niegdyś senne przedmieście stolicy Boliwii, La Paz, rozrasta się dziś w niekontrolowanym tempie. Mieszkają tu przede wszystkim przyjezdni: w miejscach takich jak El Alto łatwiej i o pracę, i o przygodę. A jeśli jesteś silny i masz duszę showmana, możesz spróbować swoich sił w zawodowych zapasach – lucha libre. Tylko uważaj na cholitas luchadoras – niejeden macho miał okazję się przekonać, że zapaśniczki w spódnicach to przeciwnik, którego nie wolno lekceważyć. Zapaśniczki w spódnicach Yolanda, podobnie jak niemal wszystkie tutejsze zapaśniczki, pochodzi z plemienia Ajmarów wywodzącego się z przedinkaskiej kultury Tiahuanaco. Naprawdę nazywa się Veraluz Cortez. Była jedną z pierwszych zapaśniczek w Boliwii. Kobiety zaczęły tu uprawiać ten sport w latach 90. ubiegłego wieku: walczyły zarówno ze sobą nawzajem, jak i z mężczyznami. W kraju, w którym machismo jest nieodrodną częścią kultury, szybko stały się symbolem feminizmu i emancypacji: dosłownym i widocznym przykładem na siłę „słabszej płci”. – Pokazałyśmy, że kobieta nie m…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6173eb0bf1c286badfe62bd0682c778cd0a989fa-1cf0f47.jpeg
width: 5000
height: 3319

Wirus Chapare. Tajemnicza gorączka z Boliwii może przenosić się między ludźmi
type: item
date: 2020-11-18T10:36:55.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: boliwia
subject: choroby
subject: epidemia
subject: pandemia
subject: wirus ebola
subject: wirusy
subject: Zdrowie
description: Śmiertelny odzwierzęcy wirus, który powoduje gorączkę, bóle brzucha, wymioty, krwawienie z dziąseł, wysypkę skórną i ból głowy, może przenosić się między ludźmi – podała w ostatnich dniach amerykańska agencja ds. kontroli chorób CDC.
encoded: Wirus Chapare, wywołujący objawy podobne jak przy zakażeniu wirusem Ebola, jest słabo znany. Pierwszy pojedynczy przypadek wystąpienia tego wirusa u człowieka odnotowano w 2004 roku w boliwijskiej prowincji Chapare, od której wziął swoją nazwę. Po latach pozornego uśpienia, w 2019 roku potwierdzono zakażenie wirusem Chapare u co najmniej pięciu osób – ujawniają badania, których wyniki ostatnio upubliczniono. Wirus doprowadził do śmierci co najmniej trzech osób w regionie w pobliżu La Pa, stolicy Boliwii. Teraz CDC poinformowało, że wirus przenosił między ludźmi przez płyny ustrojowe. Amerykańska agencja uspokaja, że w 2020 roku nie ma aktywnych ognisk epidemii wirusa Chapare. Eksperci mówią, że obecna wiedza pozwala sądzić, że jest mało prawdopodobne, aby potencjalne przypadki wirusa mogły doprowadzić do wybuchu epidemii czy pandemii. Istnieją jednak powody do niepokoju – zwraca uwagę serwis Live Science. Według oświadczenia CDC trzech z pięciu pacjentów z 2019 r., u których potwierdzono zakażenie wirusem Chapare, było pracownikami służby zdrowia. Był to młody lekarz, lekarz pogotowia ratunkowego i gastroenterolog. Wszyscy zarazili się Chapare po kontakcie z płynami ustrojowymi zakażonych pacjentów. Dwóch lekarzy zmarło. Gorączki krwotoczne (jak Ebola czy Chapare) nie rozprzestrzeniają się tak szeroko i łatwo jak choroby układu oddechowego (w tym COVID-19). Po pierwsze w ich przypadku bardzo szybko pojawiają się pierwsze symptomy choroby, co pozwala na szybkie zlokalizowanie i odizolowanie chorych. Po drugie – do zakażenia dochodzi przez kontakt z płynami ustrojowymi, co ogranicza rozprzestrzenianie się wirusa. Ale właśnie droga zakażenia jest ogromnym czynnikiem ryzyka dla pracowników ochrony zdrowia opiekujących się chorymi. Taka epidemia mogłaby zrujnować system opieki zdrowotnej – mówi Colin Carlson, naukowiec badający choroby odzwierzęce, w rozmowie z Live Science. Łatwy do przeoczenia Wybuch wirusa Chapare z 2019 roku początkowo został przeoczony, bowiem lekar…

boliwia-jak-inne-kraje-boryka-sie-takze-z-epidemia-koronawirusa-fot-getty-images-ea8fe83.jpeg
width: 1024
height: 683

Kokaina w pieluszkach i proszek na "niegrzecznego chłopaka". Z wizytą w boliwijskim mieście La Paz
type: item
date: 2020-07-27T08:54:30.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afrodyzjaki
subject: boliwia
subject: Kultura
subject: magia
subject: Travel
description: Czytając o tym boliwijskim mieście na forach podróżniczych, można dowiedzieć się przede wszystkim, że jest bardzo niebezpieczne i raczej średnio ciekawe. Te opinie są bardzo krzywdzące.
encoded: La Paz, stolica Boliwii, jest metropolią, w której mieszka około miliona ludzi, czyli znacznie mniej niż Warszawie, Berlinie czy Paryżu. Jednak powierzchnia miasta jest wielka. Usytuowane w dolinie i na otaczających ją wzgórzach rozrasta się kaskadowo i zdaje się nie mieć końca. Wśród turystów La Paz cieszy się jednak złą sławą. Czytając o tym mieście na forach podróżniczych, można dowiedzieć się przede wszystkim, że jest bardzo niebezpieczne i raczej średnio ciekawe. Te opinie są bardzo krzywdzące, bo La Paz jest miastem, w którym - jak nigdzie indziej w Ameryce Południowej - można nasycić się tą kulturową różnorodnością, a magiczne rytuały są odprawiane za każdym rogiem. Imprezy w więzieniu i kokaina w pieluszkach Punktem, od którego zaczynam, jest plac San Pedro, a to z powodu znajdującego się obok więzienia, którego formuła jest absolutnie wyjątkowa. Otóż jest to więzienie – poczekalnia dla więźniów, którzy czekają na wyrok. W Boliwii to nie przelewki, bo na wyrok (nawet za drobne przestępstwa, na przykład kradzież bochenka chleba) czeka się nawet sześć–siedem lat. Oczywiście po tym okresie może okazać się, że jednak oskarżony był niewinny, ale zanim ktoś to zweryfikuje, mija wiele czasu. Krótko mówiąc, wyjątkowo nie opłaca się łamać prawa. Co ciekawe, w tym więzieniu razem z oskarżonymi mogą mieszkać ich rodziny – żony i dzieci. Więźniowie nie mogą opuszczać murów placówki, ale ich żony i dzieci jak najbardziej, prowadzą „normalne” życie. Kobiety w ciągu dnia chodzą do pracy, a dzieci do pobliskiej szkoły. Na noc wracają do „domu”, czyli do więzienia. Miejsce jest słynne jeszcze z innego powodu. Przez ostatnich kilka lat była to największa imprezownia w mieście. Legalnie organizowano tam wejścia dla turystów, którzy odwiedzali oskarżonych, grali z nimi w piłkę i karty, a potem pili i imprezowali do rana. Oczywiście przy obecności morza alkoholu i narkotyków, głównie kokainy, która wpływała i wypływała do więzienia dzięki swobodnemu poruszaniu się rodzin więźnió…

magiczne-miasto-la-paz-boliwia12-f6733be.jpeg
width: 1600
height: 1067

Im wyżej, tym zdrowiej. Wysokość terenu, na jakim mieszkasz, ma wpływ na przebieg COVID-19
type: item
date: 2020-06-08T09:18:05.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: boliwia
subject: ekwador
subject: koronawirusy
subject: tybet
subject: Zdrowie
description: Osoby, które zamieszkują tereny położone na dużych wysokościach nad poziomem morza, są mniej narażone na zakażenie koronawirusem, a choroba COVID-19 przebiega u nich o wiele łagodniej. Naukowcy sprawdzili to na przykładzie mieszkańców Boliwii, Ekwadoru i Tybetu.
encoded: Badania sugerują, że ludzie żyjący na dużych wysokościach są mniej narażeni na poważny przebieg koronawirusa, niż ci mieszkający bliżej poziomu morza. Autorzy zaskakujących badań twierdzą, że mieszkańcy wzgórz są lepiej przystosowani do niskiego poziomu tlenu we krwi, co jest potencjalnie śmiertelnym skutkiem infekcji SARS-CoV-2. Naukowcy porównali przypadki COVID-19 wśród mieszkańców wysokich i niskich terenów Boliwii i Ekwadoru w Ameryce Południowej oraz Tybetu, górzystego regionu leżącego w granicach Chin. Osoby mieszkające na dużych wysokościach od zawsze wystawione na niski poziom tlenu lub niedotlenienie, biologicznie przystosowały się do tego dzięki ulepszonemu transportowi tlenu w tętnicach. Zmiany wyrażają się także w obniżonych poziomach enzymu ACE2 – który koronawirus wykorzystuje do zainfekowania komórek gospodarza – w płucach i innych tkankach. Ponadto naukowcy twierdzą, że czynniki środowiskowe, takie jak podwyższone promieniowanie UV w wyżej położonych rejonach, mogą działać jako „naturalny środek dezynfekujący”. Wyniki porównania liczby zachorowań na COVID-19 są bardzo znaczące. W Boliwii wśród mieszkańców wysokich terenów wskaźnik infekcji jest blisko trzykrotnie niższy, niż wśród mieszkańców nizin. W Ekwadorze – czterokrotnie niższy. A w Tybecie, mimo względnej bliskości Wuhan i powszechnego występowania koronawirusa, wskaźnik zakażeń „nie odpowiada światowym trendom”. Ekwador, Boliwia, Tybet Aby wybrać cele swoich badań, naukowcy przeanalizowali dane geograficzne dotyczące globalnej pandemii COVID-19, aby znaleźć populacje dotknięte epidemią, żyjące powyżej 3000 metrów nad poziomem morza. – Na poziomie morza, kiedy ludzie zostają zakażeni koronawirusem, a ich płuca ulegają zniszczeniu, to tak, jakby wspinali się na Mount Everest bez tlenu, w ciągu zaledwie kilku dni – mówi współautor badań Gustavo Zubieta-Calleja, dyrektor High of Bolivia Altitude Pulmonary and Pathology Institute. Ostatecznie wybór padł na Tybet, który szczyt zachorowań ma już za…

mieszkancy-wysokich-terenow-choruja-rzadziej-fot-getty-images-8e9c53f.jpeg
width: 1024
height: 683

Gorączka białego złota. Skarby Boliwii, które napędzają naszą elektronikę
type: item
date: 2020-01-07T16:00:45.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Technologia
subject: boliwia
subject: Travel
description: W miarę jak rośnie popyt na potężne akumulatory litowe, Boliwia marzy o bogactwie, które może posiąść, wydobywając ten metal ze swojego ogromnego solniska. Nie wiadomo jednak, czy wielu Boliwijczyków na tym skorzysta.
encoded: Tekst: Robert Draper Zdjęcia: Cédric Gerbehaye Pewnej soboty w La Paz Álvaro García Linera, wiceprezydent Boliwii, wita mnie w przestronnym salonie przed swoim gabinetem wychodzącym na Plaza Murillo. Ten wytworny 56-letni polityk jest znany w swoim kraju jako gorący wyznawca idei Marksa, ale dziś prezentuje się w roli propagatora kapitalizmu. Sprawą, która go pochłania, jest lit. García Linera mówi o tym naturalnym bogactwie swojego kraju rzeczowo. Zapewnia mnie, że lit, niezbędny w naszym zasilanym akumulatorami świecie, jest także kluczem do przyszłości Boliwii. Przewiduje, że już za cztery lata stanie się motorem gospodarki, przynosząc korzyści wszystkim Boliwijczykom. – Wydobędzie ich z biedy, zagwarantuje stabilność w klasie średniej, rozwinie kompetencje kraju w dziedzinie nauki i technologii. Ale, o czym wiceprezydent wie, spojrzenie na lit jako ekonomiczne zbawienie Boliwii nie jest pełne, jeśli nie weźmie się pod uwagę jego źródła – Salar de Uyuni. Wydobycie zasobów zalegających pod tym solniskiem, mierzącym 10 tys. km2, jednym z najwspanialszych krajobrazów kraju, zmieni je, a być może nieodwracalnie zniszczy. Toteż García Linera mówi o nim uspokajająco, a nawet z nabożeństwem. – Byłeś na Salar de Uyuni? – pyta, przysuwając się do mnie bardzo blisko. Gdy odpowiadam, że wkrótce się tam wybieram, wiceprezydent odchyla się, pozostawiając zapach mentolu. Wygląda na to, że ogarnia go nostalgia. – Kiedy pojedziesz na Salar, wybierz się tam nocą – zaleca. – Rozłóż koc na środku. Puść jakąś muzykę – uśmiecha się z emfazą. – Pink Floyd. Puść Pink Floydów. I popatrz w niebo. Potem robi nieokreślony ruch ręką, dając do zrozumienia, że wtedy wszystko stanie się oczywiste. José Edmundo Arroyo, pracujący przy budowie litowego zakładu, kończy zmianę. Ta placówka, zatrudniająca głównie wykwalifikowanych pracowników z La Paz lub Potosí, przyniosła do tej pory niewielkie korzyści lokalnej ludności. Całodzienna jazda z najwyżej położonej stolicy świata do największego solnis…

podczas-gdy-miejscowy-lud-ajmarow-zbiera-i-sprzedaje-sol-wykrystalizowana-na-powierzchni-rowniny-salar-de-uyuni-znacznie-bardziej-lukratywny-lit-jest-rozpuszczony-w-solance-zalegajacej-gleboko-pod-ziemia-e7c597d.jpeg
width: 1508
height: 997

Boliwia: Podróż polityczna Artura Domosławskiego
type: item
date: 2019-09-10T07:00:00.000Z
creator: Artur Domosławski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: boliwia
subject: che guevara
subject: Edukacja
subject: indianie
subject: Kuchnia
subject: la paz
subject: niewolnictwo
subject: Społeczeństwo
subject: Sport
subject: Travel
description: Spektakularne widoki są tu tylko scenografia dla społecznych dramatów. Z podróży po Boliwii warto wynieść coć więcej niż estetyczne wrażenia
encoded: Kilka lat temu na głównym rynku w Santa Cruz – stolicy tropikalnego regionu Boliwii – wisiał gigantycznych rozmiarów plakat: wizerunek Karola Darwina, a obok malowidło w komiksowym stylu, przedstawiające cykl prostowania się małpy. Najpierw małpa w kucki, potem w postawie coraz bardziej wyprostowanej, a na samym końcu, już całkiem wyprostowany pierwszy w historii Boliwii prezydent o indiańskich korzeniach – Evo Morales. Plakat zapraszał na spektakl w teatrze. Tytuł: Evo Locion, odwołujący się do skojarzeń imienia Evo z teorią ewolucji Darwina. W czasie przedstawienia, które okazało się rodzajem kabaretu, biali aktorzy drwili z obyczajów, obrzędów, kultury autochtonów. Przedrzeźniali sposób, w jaki podbici piec wieków temu autochtoni mówią po hiszpańsku. Próbka dowcipu: Na scenie dzwoni telefon, konferansjer podnosi słuchawkę. Z zaświatów telefonuje Karol Darwin. „Czy do Boliwii dotarła ewolucja?” – pyta. „Tak, tak, mamy, Evo-lucje, bo mamy prezydenta o imieniu Evo”. „A z jakiej epoki jest ten Evo?” – dopytuje Darwin. „Z epoki kamienia” – odpowiada konferansjer. Widownia ryczy ze śmiechu. Santa Cruz to ponadmilionowe miasto i zarazem nazwa prowincji we wschodniej Boliwii, która ma złoża gazu i ropy, plantacje soi, wielkie hodowle bydła. To najbogatszy region najbiedniejszego kraju na kontynencie. Większość tutaj to biali – inaczej niż w Andach i na płaskowyżu wokół stolicy La Paz i miast Oruro, Potosí, Cochabamba, gdzie większość to autochtoni z ludów Keczua i Ajmara. Santa Cruz i La Paz są jak dwie planety, inny jest klimat, inny wygląd ludzi, ulicy, inny zapach powietrza. Biali z Santa Cruz chcą się oderwać od Boliwii, od kiedy istnieje ten kraj. Separatyzm odżył i nabrał wigoru, kiedy w 2006 r. władze objął indiański trybun Evo Morales. Biali potomkowie Hiszpanów i osadników innych nacji, wielu z RPA, Rodezji i Namibii, zaproszonych tu w latach 70. w ramach rasistowskiego projektu „wybielania” rasy, domagają się autonomii regionu. Po cichu mówią o odłączeniu się o…

boliwia-a2ac6d8.jpeg
width: 948
height: 539

Jak nie wydać fortuny w danym kraju? Te sposoby znają tylko mieszkańcy
type: item
date: 2019-06-17T10:14:38.000Z
creator: redakcja
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: boliwia
subject: bułgaria
subject: gambia
subject: honduras
subject: indie
subject: iran
subject: malezja
subject: nepal
subject: porady
subject: Travel
subject: turcja
subject: wietnam
description: O to, na czym zaoszczędzić , czego unikać w czasie podróży, zapytaliśmy ekspertów - osoby, które w danym kraju mieszkają od zawsze i znają go od podszewki. Rozmawialiśmy m.in. z Nepalczykiem, Wietnamczykiem, Bułgarką i Malezyjką. Sprawdźcie, co nam podpowiedzieli. Tego nie dowiecie się z przewodników!

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fbf954663f377e5e037c020fdf0e3352c276f1fe-a25c61c.jpeg
width: 6480
height: 4320

Rowerem przez Altiplano. Boliwia na dwóch kołach [RELACJA]
type: item
date: 2019-06-06T06:00:00.000Z
creator: Agnieszka i Mateusz Waligórowie
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: andy
subject: boliwia
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: rowery
subject: Sport
subject: Travel
subject: wycieczki rowerowe
description: Boliwijskie drogi to liga sama w sobie. Wie o tym każdy rowerzysta.
encoded: Wyzwaniem była nie tylko duża wysokość nad poziomem morza czy fatalna nawierzchnia – szuter, luźne kamienie, tarka, piach lub wszystko naraz. Z tym spotkaliśmy się już w innych krajach Ameryki Południowej. Unikat na skalę światową stanowiła kompletna dezorientacja. I nie chodzi wyłącznie o brak oznakowań drogowych czy całkowitą niedostępność precyzyjnych map. Każdy, kto wjeżdża do południowej Boliwii, musi przedefiniować sobie znaczenie słowa „droga”. Tutaj to po prostu wyjeżdżony kawałek gruntu, bez wyraźnych granic i stałego przebiegu, ponieważ zmienia się on po każdej porze deszczowej. Ślady kół co chwila rozbiegają się na boki, aby za kilka kilometrów znów się połączyć – albo wyprowadzić w pole. Wystarczy kawałek równiny i nagle w miarę czytelna trasa rozdziela się na setki ścieżek, jakby każdy boliwijski kierowca brał sobie za punkt honoru wytyczenie nowego traktu. Od tablicy granicznej z napisem „Boliwia” niemal jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki gładki chilijski asfalt zamienił się w piekło – piekło dla naszych rowerów. Już na pierwszych kilometrach musieliśmy je pchać przez grząski piach. W sakwach nie było nic zbędnego – trochę ciuchów, sprzęt biwakowy, filtr do wody z bukłakami, w których mogliśmy przewozić maksymalnie 26 litrów wody, oraz żarcie wyliczone na blisko 14 dni. Nie mogliśmy go zabrać więcej, liczył się każdy gram. Te dwa tygodnie musiały nam wystarczyć na przejechanie przez południową część boliwijskiego Altiplano – rozległego płaskowyżu otoczonego wysokimi szczytami. Na salarze też dochodzi do wypadków samochodowych. Dżipy mogą zderzyć się we mgle. (Fot. Agnieszka i Mateusz Waligórowie) Szerokiej drogi Chcieliśmy jak najszybciej przejść przez granicę, by jeszcze przed zmrokiem dotrzeć do schroniska przy lagunie Blanca (białej). Było to wprawdzie tylko 10 km, ale w Boliwii pokonanie takiego dystansu może zająć nawet cztery godziny. Punkt graniczny składał się z budy, szlabanu i samochodu, w którym celnicy, chroniąc się przed zimnem, gr…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/75dc00b4d30c097bdc2f15f2207c1e3d6d8b86c4-67a7c97.jpeg
width: 3370
height: 2246

To jezioro było kiedyś jednym z największych w Boliwii. Zupełnie zniknęło
type: item
date: 2019-03-08T03:40:07.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: boliwia
subject: Edukacja
subject: jeziora
subject: Kultura
subject: natura
subject: ochrona środowiska
subject: Sport
subject: Travel
description: Jak to się dzieje, że coś tak ogromnego po prostu... znika?
encoded: Mężczyzna przechadza się po boliwijskim płaskowyżu i bada pozostałości jeziora Poopó, niegdyś drugiego co do wielkości w tym kraju. Przez wieki rdzenni mieszkańcy pływali po jego wodach na łodziach, jedli złowione w nim ryby. Kiedyś akwen miał powierzchnię ponad 2800 m². Potem się zmniejszał, aż w 2015 r. prawie zupełnie znikł. Praca prawie trzech czwartych zatrudnionych na świecie ludzi zależy od wody. Tak wynika z raportu opublikowanego przez ONZ w 2016 r. na temat wody i rozwoju. Rolnictwo, rybołówstwo, energetyka, transport uzależnione są od wody. Jeżeli jej źródła wyschną, ludzie, którzy pracują w tych sektorach, stracą możliwość zarobkowania. Wspólny wróg wielu jezior to zmiany klimatu. Ich konsekwencją są: przeobrażone środowisko, zakłócenia w produkcji żywności i ekstremalne warunki pogodowe. To wszystko sprawia, że ludzie będą porzucać swoje ziemie. Dotychczas to głównie wojny zmuszały ludzi do zmiany miejsca zamieszkania. Teraz coraz większą rolę w tym procesie będą odgrywać zmiany klimatu. Co sprawiło, że jeziora Poopó już nie ma? Zmiana biegu rzeki, ekstremalne warunki pogodowe i – być może – zbyt mało ofiar składanych bogom odpowiedzialnym za deszcz. Ale wielu lokalnych mieszkańców, którzy nadal żyją w okolicy, bardziej niż nad powodami zastanawia się nad tym, jak mają wykarmić swoje dzieci. Tekst: Patricia Edmonds

jezioro-poopo-744be72.jpeg
width: 635
height: 464

Jakie zwyczaje związane z kawą panują w różnych krajach? Sprawdziliśmy
type: item
date: 2019-02-14T05:00:00.000Z
creator: jbuczynska
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: boliwia
subject: Dom
subject: espresso
subject: etiopia
subject: indonezja
subject: irlandia
subject: japonia
subject: kawa
subject: Kuchnia
subject: maroko
subject: meksyk
subject: Spa
subject: szwecja
subject: wietnam
subject: włochy
description: Picie kawy to rytuał, a sposób jej podania wiele mówi o naszym charakterze i przyzwyczajeniach. To także ważny element każdej podróży – poranna kawa na lotnisku, łapane w biegu espresso na włoskiej ulicy albo odwrotnie, pita na spokojnie w zestawie ze słodką bułką w ramach szwedzkiej fiki.
encoded: Etiopia – ceremonia Etiopska ceremonia picia kawy to symbol gościnności, przyjaźni i wzajemnego szacunku. Jest obowiązkowym elementem uroczystych spotkań i organizuje się ją niezależnie od pory dnia. Jeśli zostaniecie na nią zaproszeni, musicie uzbroić się w cierpliwość. Ceremonia trwa nawet kilka godzin. Kawę przygotowaną w specjalnym czajniczku, podaje zwykle kobieta ubrana w tradycyjną białą szatę z kolorowymi ornamentami, po wcześniejszym uprażeniu i zmieleniu zielonych ziaren kawy. Napój przelewany jest następnie do filiżanek, bardzo cienkim i długim strumieniem z wysokości kilkudziesięciu centymetrów– najmłodsze dziecko woła gości i podaje filiżanki kolejno, kierując się płcią i wiekiem. Najpierw otrzymuje ją najstarszy mężczyzna. Co ważne, zawsze przygotowuje się o jedną porcję więcej, niż potrzeba i pozostawia w filiżance. Kawa w Etiopii najczęściej podawana jest z dużą ilością cukru, ale na wsiach pije się ją także z dodatkiem soli. W tradycyjnych społecznościach rytuał odprawia się trzy razy dziennie i każdy z nich nosi osobną nazwę – pierwsza, poranna runda to Abol, południowa Tona oraz wieczorna Baraka. Włochy – Espresso Tradycja picia włoskiego espresso sięga początków XX wieku. To właśnie we Włoszeh powstał pierwszy ekspres do małej, mocnej kawy zaprojektowany przez Luigiego Bezzerę. Udoskonalany przez dekady stał się nieodłącznym elementem życia Włochów i atrakcją turystyczną. Obecnie szacuje się, że Włosi wypijają rocznie 9 miliardów filiżanek czarnego napoju w małej, podgrzanej filiżance. Błąd popełniany często w wymowie „ekspresso” prowadzi do błędnego wniosku, że nazwa kawy pochodzi od szybkości jej przygotowania. W rzeczywistości nawiązuje jednak do wyrazistości smaku. Wietnam - cà phê trứng W Wietnamie kawa jest napojem kojarzonym głównie ze śniadaniem. W połowie XX wieku, w kawiarni The Glang Cafe zaczęto więc łączyć napój z posiłkiem i podawać kawę z pływającym na wierzchu surowym żółtkiem jaja. Całość dosładzana jest skondensowanym mlekiem, a…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a448f2ea2c8ec5031a969358b276d39dc6ebf400-e0f3e33.jpeg
width: 1000
height: 808

Zostań wolontariuszem w ośrodku dla dzikich zwierząt
type: item
date: 2018-07-27T06:00:00.000Z
creator: Natalia Rożniewska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: boliwia
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wolontariat
subject: zagrożone gatunki
description: Praca z dzikimi zwierzętami zawsze niesie ryzyko. Ale nie wydaje mi się, by było ono większe niż sama podróż do danego kraju.
encoded: Wczesny ranek. Prawie na kolanach przedzieram się przez gęsty las spowity oparami mgły. Widoczność jest bardzo ograniczona. Promienie słońca nieśmiało przedzierają się między ogromnymi liśćmi i zaglądają pod rozłożyste drzewa. Wkrótce zrobi się upalnie, już teraz strużki potu spływają mi po twarzy. Obmywam się więc chłodną wodą w strumieniu. Później wyjmuję z plecaka mocno zmiętą koszulę, rozkładam ją na kamieniu porośniętym mchem i kładę na tym prowizorycznym stole kanapkę i kiść bananów. Wszechobecna wilgoć nie zdążyła jeszcze zepsuć owoców. Takie śniadanie w amazońskiej puszczy to zaproszenie dla najmniejszych jej mieszkańców. Z głośnym bzyczeniem zaczynają kłuć i kąsać, nie dając człowiekowi chwili wytchnienia. Po chwili czuję, że poza tym brzęczącym towarzystwem każdy mój ruch obserwuje ktoś jeszcze, choć przecież siedzę tu zupełnie sama. Odwracam się i wytężam wzrok. W końcu dostrzegam. Idzie w moją stronę. Ocelot. Nie jest to opis scenki z obozu przetrwania w tropikalnym lesie, choć chwilami mój pobyt w Boliwii można byłoby do surwiwalu zaliczyć. Tak właśnie wyglądała moja praca w ośrodku Inti Wara Yassi. Na informację o nim natknęłam się zupełnie przypadkiem w internecie. Na stronie widniała pilna prośba o pomoc wolontariuszy w opiece nad zwierzętami, które zostały odebrane kłusownikom. Nigdy wcześniej nie byłam w Ameryce Południowej, nie znam też języka hiszpańskiego, jednak z podjęciem decyzji nie zwlekałam. Poleciałam do Boliwii i na miesiąc przewróciłam swoje życie do góry nogami. Nie trzeba słów Założone przez Boliwijczyka Juana Carlosa Antezanę centrum rehabilitacji dzikich zwierząt już od 20 lat pomaga odratowanym ofiarom nielegalnego handlu. Boliwia jest najbiedniejszym krajem na kontynencie i kłusownictwo tam kwitnie. Skóry dzikich kotów trafiają do Europy lub Stanów Zjednoczonych, woreczki żółciowe tak nielicznych obecnie niedźwiedzi andyjskich wykorzystuje tradycyjna medycyna chińska. Większość zwierząt zostaje jednak na rynku lokalnym – są sprzed…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/75255062b3bf2b5ccb80817e1e3b7b0d4901844b-fac0093.jpeg
width: 544
height: 363

Spakowali drona i ruszyli na 3 miesiące do Ameryki Południowej. Te ujęcia sprawią, że zapragniesz zrobić to samo
type: item
date: 2018-02-26T09:05:08.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: argentyna
subject: boliwia
subject: drony
subject: kolumbia
subject: peru
subject: związki
description: Są tu kolorowe laguny, wulkany, rajskie plaże, lodowce i radość. Prawdziwa radość z doświadczania tego piękna.
encoded: Ola i Alexis zwiedzili Kolumbię, Boliwię, Peru i Argentynę. W Kolumbii podziwiali rajskie plaże, parki narodowe i pustynie. W Peru spali na drzewie w środku amazońskiej dżungli, obserwowali różowe delfiny, łowili piranie i chodzili po kolorowych Andach (wspięli się na wysokość 5100 m n.p.m.). W Boliwii zakochali się w kanionach, kolorowych lagunach,wulkanach i największym solnisku na świecie - Salar de Uyuni. W Argentynie podziwiali niesamowity lodowiec Perito Moreno, wodospad Iguazu, pingwiny, wieloryby i słonie morskie. Do tych krajobrazów, które utrwalili ukochanym dronem, dodają poznawanie niezwykłej kultury Inków i pyszne jedzenie. Jak mówią - to wszystko uczyniło ich podróż absolutnie wyjątkowym doświadczeniem. Podróż po Ameryce Południowej była tylko częścią większego, dość szalonego, planu - Polka i Francuz porzucili poukładane, chciałoby się rzec idealne, życie w Paryżu. W ramach podróży poślubnej wyjechali właśnie do Ameryki Południowej, ale już planują kolejny punkt programu - wyprowadzkę do Australii. Z dronem, oczywiście. W czasie swojej trzymiesięcznej podróży słyszeli język polski zaledwie 4 razy. Tym bardziej zależy im, by pokazać rodakom ten absolutnie zapierający dech w piersiach kontynent. Oto ich południowoamerykańskie impresje: View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ccfc546eaeeba0e862279d47d06fd053b6eb09e0-86959ad.jpeg
width: 2816
height: 2112

Udowadniają, że nauka to sposób na podróżowanie! Właśnie wrócili z praktyk geograficznych w Boliwii
type: item
date: 2017-06-29T12:41:28.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: boliwia
subject: geopraktyki
subject: studenci
description: - Zadyszka. To pierwsze, co dane nam było doświadczyć w Boliwii – wspomina Marcin Spiralski, członek ekspedycji naukowej „GEOpraktyki – na stokach Andów”. Na wysokości 4 100 m n. p. m. oddech staje się krótszy już w momencie opuszczania samolotu, a lotnisko położone w przylegającym do La Paz El Alto wcale nie było najwyżej położonym punktem na trasie rozpoczynającej się właśnie wyprawy.
encoded: Studenci należący do Koła Naukowego Geografów przy Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM wyszli z założenia, że zdobywanie wiedzy nie może odbywać się jedynie w salach wykładowych. Wyjazd do Ameryki Południowej udało im się zorganizować w ramach praktyk. Cele naukowe stanowiły mocny fundament podróży, ale w programie znalazło się również miejsce na zaspokojenie czysto turystycznej ciekawości, jaką musiała wzbudzić Boliwia. Miasto. W krainie różnorodności Główny plac La Paz, Plaza Murillo, od razu zainspirował studentów do chwilowego „wyłączenia” swojego wewnętrznego geografa. Odmienne, często niezrozumiałe zwyczaje i zasady korzystania z przestrzeni fascynowały przybyszów i obudziły reporterską ciekawość. - Dla nas, Europejczyków, dziwaczne wydają się zachowania lokalnej ludności w kwestiach higienicznych (panie ubijające śmietanę lub białko kurze na ulicy i sprzedające je razem z galaretką), obyczajowych (handlowanie talizmanami czy płodami lam) czy fizjologicznych (ludzie załatwiający swe potrzeby poza łaźniami publicznymi) – relacjonuje Marcin. Cóż...szybko się okazało, że nie tylko poznańscy studenci wnikliwie obserwowali otoczenie. Codzienna obecność gorliwie coś notujących "gringos" wzbudzała zainteresowanie nawet wśród boliwijskiej policji. Na Plaza Murillo znajdują się najważniejsze rządowe budynki, nad których bezpieczeństwem czuwają UTOP, jednostki specjalne państwowej policji. Poznaniacy musieli kilkukrotnie uzasadniać przed nimi naukowe podstawy swoich działań. Gdy dołączył opiekun naukowy, glacjolog dr Jakub Małecki, zespół był gotowy do wyruszenia na badania w Andy. Zanim jednak na dobre pochłonęły ich wysokie góry i „geograficzne sprawy”, udało się jeszcze doświadczyć kilku sztandarowych boliwijskich atrakcji, m. in. obejrzeć walkę Cholitas i zjechać na rowerach słynną Drogą Śmierci. Góry i … znów zadyszka Fascynująca kultura południowoamerykańskiego kraju pewnie mogłaby wciągnąć młodych podróżników na dobre, ale to nie dla niej przebyli ta…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f9240b0f4b20c71bc8b7718eb13d7339d71fa28d-410cad9.jpeg
width: 1280
height: 853

"W tym błocie bez pasji ani rusz". National Geographic Traveler na Rajdzie Dakar 2017
type: item
date: 2017-01-27T11:49:19.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: boliwia
subject: pustynie
subject: Rafał Sonik
subject: rajd dakar
subject: rajdy
subject: samochody
description: - To nie jest prawdziwy Dakar – rzuca mechanik na rajdowym biwaku w La Paz. Pokazuje mi rozbebeszone mechaniczne bestie MINI, które wyglądają jak kwintesencja Dakaru. Skoro to nie jest prawdziwy Dakar, to co nim jest? Postanawiam sprawdzić.
encoded: ZOBACZ GALERIĘ "DAKAR 2017: BOLIWIA" >>> Pogoda na Dakar Mechanika - prowokatora spotykam na rajdowym biwaku w La Paz. Nadszedł dzień odpoczynku po sześciu dniach zmagań z terenem Ameryki Południowej, na przemian z upałami i zimnem, deszczem i błotem, niedotlenieniem na wysokościach sięgających 5000 m n.p.m, rywalami, maszynami czy wreszcie - z samym sobą. Już teraz kierowcy mają na licznikach grube tysiące kilometrów, a w perspektywie drugie tyle. To przyjemny moment, który przydaje się i zawodnikom, i pojazdom. Rozglądam się po strefie serwisowej ekipy X-raid, gdzie stacjonują jedni z najlepszych kierowców świata, ich sprzęt, mechanicy, inżynierowie i to, co najważniejsze - zespół. Podglądam rozbebeszone mechaniczne bestie MINI, szykowane na drugą połowę morderczego maratonu. Wyglądają jak kwintesencja Dakaru. Skoro to nie jest prawdziwy Dakar, to co nim jest? - Dakar to upał i piach, a my tu marzniemy – tłumaczy mechanik. Po jego czerwonym nosie wnioskuję, że wiarę w Dakar może kruszyć chwilowe przeziębienie. Faktycznie, ciepło nie jest. Znajdujemy się na wysokości prawie 3800 m n.p.m. – tak wysoko położone trzecie najliczniejsze miasto Boliwii. Klimat jest typowo wysokogórski. Po wyjściu z samolotu pojawiają się zawroty głowy, a po pierwszych, szybszych krokach - lekka zadyszka. Jak tylko wyjdzie słońce, robi się gorąco i przypieka się skóra, kiedy zachodzi - zakładamy kurtki. Do tego od kilku dni leje, w związku z czym taplamy się w błocie. Dla nas nie jest to duży kłopot, ale już dla motocyklistów albo kierowców quadów – ogromny. Nikogo nie dziwi, że organizator zdecydował się odwołać odcinek rajdu. Powód? Boliwijski styczeń, najbardziej deszczowy miesiąc, który na trasie przejazdu porozlewał górskie rzeki. - Ideą tego rajdu było przecież to, by w środku zimy móc się pościgać, a nie tonąć w błocie czy śniegu - skarży się na pogodę nasz najlepszy quadowiec, Rafał Sonik. - W wielu miejscach przejazdy są tak wąskie, że jeśli utopi się tam jakiś pojazd, to blokuje…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/54439f252a8b12b60cc44a7514290b5ee935c0c2-b6c929c.jpeg
width: 5348
height: 3565

Ich sposób na podróżowanie? Nauka. Młodzi geografowie z Poznania ruszają w Andy
type: item
date: 2016-06-20T12:38:02.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: andy
subject: boliwia
subject: geopraktyki
subject: patronaty
subject: poznań
subject: studenci
description: Eksploracja Boliwii, szereg badań naukowych oraz udział w wolontariacie - to ich pomysły na wakacje. Połączą naukę z podróżowaniem.
encoded: Misja: GEOpratyki GEOpratyki to projekt studentów i doktorantów z Poznania, którzy wiedzę zdobytą na uczelni pragną skonfrontować z rzeczywistością. Tegoroczna, druga już ekspedycja, odbędzie się na początku września w boliwijskich Andach. To kraju wielu „naj”: tu znajduje się najwyżej położona stolicą na świecie – La Paz, najsuchsza pustynia świata – Atacama czy najniebezpieczniejsza droga na świecie – Droga Śmierci. Dla geografów? Gratka! Nauka przez duże „N” Jedenastoosobowa grupa młodych ludzi z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu przeprowadzi w Boliwii szereg badań naukowych oraz weźmie udział w wolontariacie środowiskowym. Młodzi naukowcy planują zbadać m.in. wpływ lodowców tropikalnych na zmiany klimatyczne, wykonać ortofotomapę oraz wizualizację 3D za pomocą drona, przeprowadzić badania zachowań przestrzennych człowieka, czy pobrać próbki wody z najwyżej położonej misy jeziornej na świecie. Odbędą wolontariat środowiskowy w miejscowości Rurrenabaque, nazywanej „bramą do boliwijskiej Amazonii”. W harmonogramie wyprawy znajduje się również miejsce na rekreacje: rowerowy zjazd wspomnianą już wcześniej Drogą Śmierci, zwiedzanie solniska Salar de Uyuni, wycieczkę do gorących źródeł w Tarapaya czy wejście na stratowulkan Licancabur. Wspomnienia W ubiegłym roku zrealizowana została pierwsza edycja tego projektu. Wszystko rozegrało się w Peru, gdzie piątka studentów poznawała miejscową ludność i ich zwyczaje, próbowała typowej dla peruwiańskiej kuchni świnki morskiej, ale przede wszystkim zakochała się w Ameryce Południowej. Po powrocie brała i nadal bierze udział w prelekcjach dla szkół, występuje na festiwalach podróżniczych oraz przedstawia wyniki swoich badań podczas konferencji naukowych w kraju i za granicą. Wspieramy Inicjatywa ma szansę na zwycięstwo w konkursie na Studencki Projekt Roku. Zachęcamy Wszystkich do oddania głosu na GEOpraktyki za pośrednictwem strony studenckiprojektroku.pl. Ponadto trwa właśnie zbiórka funduszy na portalu PolakPotafi…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dd7d704e2a0b7b492351ff4f9c0007e98c853b5e-07e651c.jpeg
width: 5184
height: 3456

5 miejsc, które warto odwiedzić w Boliwii
type: item
date: 2015-09-28T11:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: boliwia
subject: podróże
description: Chociaż to jedno z niewielu państw Ameryki Południowej, które nie ma dostępu do morza, naprawdę warto tu przyjechać. Choćby dla tych 5 wyjątkowych miejsc.
encoded: Salar de Uyuni: wielka solna piaskownica Największe, bo liczące niemal 11 tys. km kwadratowych, solnisko świata powstało po wyschnięciu słonego jeziora. Znajduje się w Andach na wysokości 3653 m n.p.m. I to wcale nie choroba wysokościowa powoduje, że czujemy się tu jak na księżycu. Najlepiej jechać między majem a sierpniem, kiedy powierzchnia solniska jest sucha. Machaq Mara - folklor na 100 procent! Obchody Nowego Roku Ajmarów, które przypadają 21 czerwca. Największe uroczystości odbywają się w Tiahuanaco, Valle de La Luna i Isla Incahuasi. Ajmarowie mają obecnie 5523 rok! Camino de las Yungas - Droga Śmierci Najniebezpieczniejsza droga świata, zwana Drogą Śmierci, prowadząca z płaskowyżu Altiplano na pogranicze lasu deszczowego w Yungas. Najlepiej przebyć ją rowerem! El Mercado de las Brujas - czyli Targ Czarownic To jedno z najdziwniejszych miejsc w La Paz - stolicy Boliwii. Handlarze oferują tu najdziwniejsze mieszanki ziołowe, spreparowane fragmenty zwierząt, czy afrodyzjaki niewiadomego pochodzenia. Niektóre z nich są naprawdę makabryczne. Park narodowy Eduardo Avaroa Jeden z siedmiu parków narodowych Boliwii. Zlokalizowany jest w południowo-zachodniej części kraju. To królestwo wielokolorowych lagun, wulkanów, gejzerów i flamingów. Absolutnie wyjątkowe miejsce. Opracowanie: hg Zdjęcia: Shutterstock.com

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5953c9c4de0f69531690c82849fb269224715fff-6bc8ce5.jpeg
width: 1000
height: 667

Madidi: Jedyny taki park narodowy na świecie
type: item
date: 2012-09-12T07:00:00.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: boliwia
subject: ekologia
subject: lasy równikowe
subject: parki krajobrazowe
subject: zwierzęta
description: Park Narodowy Madidi w Boliwii to prawdopodobniej najbardziej zróżnicowane biologicznie miejsce na Ziemi - orzekli naukowcy z Wildlife Conservation Society
encoded: Według ich szacunków, w P. N. Madidi żyje aż 11 proc. wszystkich znanych człowiekowi gatunków ptaków, ponad 200 gatunków ptaków, niemal 300 typów ryb i 12 tys. odmian roślin. Wszystko to na powierzchni 19 tys. km kwadratowych, na których krajobraz odzwierciedla zmienność godną całego kontynentu. Są tam wilgotne lasy równikowe rodem z Amazonii, ośnieżone szczyty Andów oraz sawanna. Najbardziej spektakularnymi mieszkańcami Madidi są ptaki. 1088 gatunków spośród wszystkich 1868 występujących tam kręgowców to właśnie one. Wśród nich m.in. harpie i sylfiki zielonokryze. O Parku Narodowym Madidi pisaliśmy w NG w 2000 roku (przeczytaj tutaj). Podobna mnogość dotyczy ssaków. Żyją tam zarówno wielkie tapiry i jaguary, jak i małe, owadożerne nietoperze. Naukowcy z WCS podkreślają, że żadne chronione miejsce w Ameryce Południowej nie ma szans na pobicie rekordu Madidi. Powód? Różnica wysokości w parku, który powstał w 1995 roku, wynosi niemal 6 tys. metrów.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8fb7207c6ad61aebf874b6d65060997b1141218f-726d2a2.jpeg
width: 500
height: 375