National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-02-20T13:18:44.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Tajemnice boga piorunów w wierzeniach dawnych Słowian
items: Weles w wierzeniach dawnych Słowian: od Nawi po codzienny dobrobyt
items: Wrak rytualnego statku bogini Izydy. Odkrycie archeologów podwodnych w Aleksandrii
items: Wakacje życia – wolontariusze z Anglii wykopali rzymską boginię zwycięstwa
items: W Pompejach odkryto malowidła ukazujące starożytne misteria. Skala robi wrażenie
items: Co kult Afrodyty mówi o miłości i pożądaniu w starożytności? Oto patronka rozkoszy
items: Bogowie i król ukazali się po setkach lat. Nowe odkrycia w egipskiej świątyni w Eśnie
items: Ten rzymski fort na obrzeżach imperium pojawiał się i znikał. Archeolodzy odkryli jego zagadkę
items: Poznaj starożytną boginię Sekwany: Sequanę. Patronka rzeki ma pomóc ją oczyścić przed igrzyskami
items: Co golili Egipcjanie po śmierci kota? Oto, jak poważane były koty w starożytnym Egipcie
items: Posąg Zeusa w Olimpii. Zaginiony cud świata, który zainspirował niezliczone imitacje
items: W Anglii odkryto głowę rzymskiego boga handlu i złodziei. To świadectwo starożytnych rytuałów
items: Wierzenia starożytnych Greków. Jak wyglądały rytuały w świecie hellenistycznym?
items: Artemida to grecka bogini, którą spopularyzowała NASA. Była mściwa i sprowadzała szybką śmierć
items: Wierzenia Egipcjan – bogowie, świątynie, mumie i życie po śmierci. W co wierzyli starożytni Egipcjanie?
items: Trzęsienie ziemi w Meksyku odsłoniło głowę gigantycznego potwora. Był związany z Aztekami
items: Na suficie egipskiej świątyni sprzed 2200 lat odkryto wyjątkowe malowidło. Przedstawia noworoczną zabawę
items: Religia starożytnych Greków – ofiary, misteria, mity i kapłaństwo. W co wierzyli antyczni Grecy?
items: W Europie odnaleziono pradawne sanktuarium solarne. Ma ponad 4000 lat
items: W Anglii odnaleziono popiersie greckiego bożka. Był patronem wina i pijaństwa
items: W starożytnej egipskiej świątyni odkryto malowidła przedstawiające planety Układu Słonecznego
items: Turysta odnalazł starożytny skarb w szwajcarskich Alpach. Znajdował się w starożytnym miejscu kultu
items: W Turcji odkryto kamienne głowy greckich bogów oraz posąg nieznanego bohatera
items: W Peru odkryto szczątki 76 dzieci, które zostały złożone w ofierze. Wszystkie miały wyrwane serca
items: W starożytnym mieście Filippi odnaleziono posąg Herkulesa sprzed prawie 2000 lat

Tajemnice boga piorunów w wierzeniach dawnych Słowian
type: item
date: 2026-02-22T12:02:09.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Historia
subject: bogowie
subject: mity
subject: religie
subject: słowianie
description: Perun zajmuje w badaniach nad religią dawnych Słowian miejsce szczególne, choć jednocześnie niejednoznaczne. Jako bóg gromu i piorunów pojawia się jedynie w informacjach źródłowych pochodzących z Rusi. Jego postać bywa interpretowana zarówno jako lokalny wariant boga gromowładnego, jak i element szerszego, indoeuropejskiego dziedzictwa kulturowego. To właśnie ta niepewność sprawia, że Perun pozostaje jedną z najchętniej dyskutowanych figur słowiańskiego panteonu.
encoded: Spis treści: Kontrowersje wokół kultu Peruna Czy Perun był czczony w Polsce? Z kim walczył Perun? Święto Peruna – letnia uroczystość Słowian Perun zajmuje ważne miejsce w badaniach nad religią dawnych Słowian, choć jego wizerunek znany jest głównie z przekazów pośrednich i rekonstrukcji porównawczych. Najczęściej określany jest jako bóg burzy, piorunów i nieba. Symbol Peruna nie funkcjonował w formie jednego, ustalonego znaku. Był to raczej jako zespół wyobrażeń obejmujących piorun, broń miotaną (kamień, topór, strzałę) oraz dąb, który był czczony też jako święte drzewo gromowładcy. Bóg ten wpisuje się w szerszy indoeuropejski wzorzec bóstw gromowładnych, porównywanych z greckim bogiem Zeusem czy Thorem znanym z mitologii nordyckiej. Analogii tych nie należy jednak traktować jako dowodu tożsamości, lecz jako wskazówkę co do wspólnych struktur mitologicznych. Warto podkreślić, że Perun był początkowo bogiem bezpostaciowym. Było tak do roku 980, kiedy to za sprawą Włodzimierza Wielkiego pojawiły się w Kijowie posągi bóstw. Perun ze srebrną głową i złotym wąsem miał zajmować najważniejsze miejsce. Obecny obraz Peruna nie stanowi jednolitej postaci znanej wszystkim Słowianom w identycznej formie, lecz raczej wspólny rdzeń, wokół którego lokalne wierzenia mogły budować własne warianty. Kontrowersje wokół kultu Peruna Wiedza o kulcie Peruna opiera się na nielicznych i niejednorodnych źródłach, głównie z obszaru Rusi Kijowskiej, co sprawia, że jego rzeczywisty zasięg i znaczenie pozostają przedmiotem dyskusji. Brak bezpośrednich przekazów z ziem zachodniosłowiańskich utrudnia jednoznaczne potwierdzenie, czy Perun był bóstwem czczonym powszechnie przez wszystkich Słowian. Część badaczy uważa, że kijowski kult Peruna miał charakter lokalny i mógł powstać pod wpływem tradycji skandynawskich, zwłaszcza kultu Thora, przeniesionego na grunt słowiański przez Waregów. Inni wskazują na indoeuropejskie korzenie boga gromu, widoczne w języku, symbolice pioruna, dębu oraz micie walki …

Perun-32476f4.jpg
width: 1800
height: 1200

Weles w wierzeniach dawnych Słowian: od Nawi po codzienny dobrobyt
type: item
date: 2026-02-22T08:55:06.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Historia
subject: bogowie
subject: mity
subject: religie
subject: słowianie
description: Weles jest jednym z najbardziej złożonych bóstw słowiańskich, a jego funkcje obejmowały zarówno ochronę bydła i dobrobytu, jak i opiekę nad Nawią, światem umarłych. Choć nie zachowały się spójne mity, obecność tego boga w źródłach pisanych i folklorze pozwala zrekonstruować jego rolę w religii dawnych Słowian. Obecność Welesa w obrzędach, przysięgach i ludowych wierzeniach pokazuje, jak istotną rolę pełnił w codziennym życiu społeczności słowiańskich.
encoded: Spis treści: Między Nawią a dobrobytem – chtoniczny wymiar Welesa Magia, poezja i wiedza tajemna: Weles a wołchwowie Weles i Perun – konflikt w rekonstrukcjach mitologicznych Żmij, smok i postacie zoomorficzne Weles w praktykach ludowych i we współczesnym rodzimowierstwie Weles (Wołos) należy do najciekawszych, ale i najbardziej problematycznych bóstw słowiańskich. Jego imię pojawia się w źródłach wschodniosłowiańskich, przede wszystkim w staroruskim latopisie, „Powieści minionych lat”, gdzie występuje jako bóg, na którego składano przysięgi podczas zawierania traktatów. Już sam ten fakt wskazuje, że nie był to bóg marginalny ani wyłącznie „ludowy”. W opozycji do tego stoi fakt, że Weles nie znalazł się w oficjalnym panteonie średniowiecznego Kijowa ustanowionym przez Włodzimierza Wielkiego w 980 roku, co od dawna rodzi pytania o charakter jego kultu i miejsce w religii przedchrześcijańskiej. W badaniach Weles jawi się jako bóstwo o szerokim zakresie kompetencji. Jego postać jest wiązana z magią, bogactwem, przysięgą, sztuką, zaświatami i światem chtonicznym. Tak rozległy wachlarz funkcji nie musi jednak oznaczać chaosu. Przeciwnie, może świadczyć o tym, że Weles reprezentował sferę „nieuporządkowaną”: obszar poza jasnym porządkiem prawa, wojny i władzy, które zwykle przypisuje się Perunowi. Między Nawią a dobrobytem – chtoniczny wymiar Welesa Jednym z najczęściej przywoływanych aspektów Welesa jest jego związek z zaświatami, określanymi w tradycji słowiańskiej mianem Nawii. W folklorze Weles bywa przedstawiany jako władca krainy umarłych, opiekun dusz oraz strażnik granicy między światem żywych i zmarłych. Motyw ten nie występuje jednak w postaci rozbudowanej narracji mitologicznej, lecz raczej jako zbiór rozproszonych odniesień i późniejszych interpretacji. Równolegle Weles funkcjonuje jako bóg bogactwa i dobrobytu. W źródłach określany jest mianem skotij bog, co tradycyjnie tłumaczono jako „bóg bydła”. Aleksander Brückner, autor „Mitologii słowiańskiej” z 1918 ro…

weles-c1959fa.jpg
width: 1800
height: 1200

Wrak rytualnego statku bogini Izydy. Odkrycie archeologów podwodnych w Aleksandrii
type: item
date: 2025-12-10T07:49:21.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: aleksandria
subject: bogowie
subject: egipt
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny egipt
subject: wrak statku
description: Starożytna Aleksandria wciąż skrywa niezwykłe sekrety w toni Morza Śródziemnego. Archeolodzy podwodni ogłosili właśnie odkrycie wraku luksusowej jednostki, która bardziej przypominała willę niż statek. Ta egipska barka być może była wykorzystywana w starożytnych rytuałach ku czci Izydy.
encoded: Do tego odkrycia doszło w obrębie starożytnego Portus Magnus w Aleksandrii w północnym Egipcie. Jest to zatopiony dziś port królewski dawnej wyspy Antirhodos. Prace archeologiczne prowadzi tam Europejski Instytut Archeologii Podmorskiej (IEASM) pod kierunkiem Francka Goddio. Ekspert ten ma na swoim koncie liczne spektakularne znaleziska podwodne. Willa na wodzie – niezwykły wrak Tym razem ekipie Goddio udało się zlokalizować dobrze zachowane drewniane belki wraku. Jest to pozostałość słynnej starożytnej barki określanej jako thalamagos. Ten typ wodnej jednostki bardziej przypominał willę, a nawet pałac niż typowy okręt. Niektóre wykonano z wielkim przepychem i podróżowali nimi egipscy władcy sprzed około 2 tysięcy lat. Zachowane belki nowo odkrytego wraku mają 28 metrów długości. Cała barka mogła mierzyć około 35 metrów długości oraz 7 metrów szerokości. Jest to statek bardzo duży jak na tamte czasy. Na centralnie usytuowanej belce znaleziono nawet graffiti, czyli napis w języku greckim. Wynika z niego, że jednostkę zbudowano w Aleksandrii. Jej powstanie datuje się na pierwszą połowę I wieku naszej ery. Pływający pałac. Z takiego korzystała Kleopatra Thalamagoi były luksusowymi statkami stworzonymi do zabawy i przyjemnego spędzania czasu. Barki zaprojektowano tak, aby były bardzo szerokie. Chodziło o to, by zmieścić duży, centralny pawilon. Statek posiadał też luksusowo urządzoną kabinę. Konstrukcja była wyjątkowa, ponieważ kadłub miał płaskie dno. Takie jednostki były napędzane wyłącznie wiosłami. Starożytny pisarz Strabon widział je na własne oczy, gdy odwiedził Aleksandrię około 29–25 r. p.n.e. Opisał, że na takich łodziach (nazywał je „łodziami-kabinami”) odbywały się uczty. Były to więc pływające sale bankietowe. Te barki rekreacyjne stały się najbardziej znane dzięki Ptolemeuszom, czyli władcom rządzącym Egiptem po czasach Aleksandra Wielkiego. Najsłynniejszą ich użytkowniczką była Kleopatra VII. Właśnie na takim statku pokazywała Egipt Juliuszowi Cezarowi. By…

TheflagshipofPtolemyPhilopator.Colouredengravingca.WellcomeL0047682-3c7a591.jpg
width: 5056
height: 3623

Wakacje życia – wolontariusze z Anglii wykopali rzymską boginię zwycięstwa
type: item
date: 2025-05-22T12:11:39.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: cesarstwo rzymskie
description: Płaskorzeźbę ukazującą rzymską boginię zwycięstwa Wiktorię odkryło małżeństwo wolontariuszy w czasie wykopalisk w rzymskim forcie na rubieżach Cesarstwa Rzymskiego. To najważniejsze ich znalezisko po 21 latach udziału w badaniach.
encoded: Spis treści: Wykopaliska w Vindolanda Szczęście archeologów-amatorów Kiedyś jaskrawa, dziś szara – jak wyglądała Wiktoria? Od I do początku V w. n.e. Imperium Rzymskie zajmowało duże tereny obecnej Wielkiej Brytanii. To za czasów Rzymian założono wiele miast na bazie obozów wojskowych. Powstała też gęsta sieć dróg, łączących odległe od siebie miasta. Rzymianie mieli jednak poważny problem z podporządkowaniem plemion żyjących na obszarze obecnej Szkocji, czyli ówczesnej Kaledonii. Próbowali wydzierać terytoria stopniowo. Jednocześnie obawiali się wojowniczych Kaledończyków. Z tego powodu wznieśli Mur Hadriana. Vindolanda była rzymskim fortem, który znajdował się kilkanaście kilometrów od tych umocnień i w razie czego legioniści mogli podążyć z pomocą na Mur Hadriana. Nowe niezwykłe odkrycie archeologiczne dotyczy właśnie tego miejsca. Wykopaliska w Vindolanda Od wielu dekad trwają szeroko zakrojone wykopaliska na terenie Vindolanda. Stanowisko archeologiczne położone jest w północnej Anglii na zachód od Newcastle upon Tyne. Do najciekawszych znalezisk z tego rzymskiego fortu należą tysiące cienkich drewnianych tabliczek (często wielkości pocztówek), na których pisano atramentem. Pochodzą one z przełomu I i II wieku n.e. Są to najstarsze zachowane ręcznie pisane dokumenty z terenu Wielkiej Brytanii. Można je podziwiać w Muzeum Brytyjskim w Londynie. Szczęście archeologów-amatorów W wykopaliskach w Vindolanda biorą udział również wolontariusze. Ostatnio szczęście uśmiechnęło się do małżeństwa – Jima i Dilys Quinlan z Merseyside – które przyjeżdża tutaj na swój urlop od 21 lat. Amatorzy natknęli się na płaskorzeźbę z piaskowca. Jest to przedstawienie rzymskiej bogini zwycięstwa – Wiktorii. Była zatem odpowiednikiem Nike z greckiej mitologii. Do znaleziska doszło wśród gruzów po koszarach armii rzymskiej. Wiktoria cieszyła się dużym szacunkiem wśród legionistów. W czasach wojny i kampanii czczono ją szczególnie intensywnie. To jej zawdzięczano sukcesy na polu bitwy. Kied…

Volunteers-Jim-and-Dilys-Quinlan-with-Victory-stone-c-The-Vindolanda-Turst-f6981ba.jpg
width: 4032
height: 3024

W Pompejach odkryto malowidła ukazujące starożytne misteria. Skala robi wrażenie
type: item
date: 2025-02-28T14:47:15.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: bogowie
subject: pompeje
subject: religie
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: wierzenia
description: Freski ukazujące postaci niemal naturalnych rozmiarów odkryli archeolodzy w Pompejach. Przedstawiają tajemny kult związany z bogiem Dionizosem.
encoded: Spis treści: Misteria dionizyjskie na malowidłach Jak naprawdę wyglądały misteria na cześć Dionizosa? Pompeje – to miejsce warto odwiedzić Malowidła pokrywają trzy ściany obszernej sali bankietowej, czwarta strona skierowana była na ogród. Znalezisko jest ważne z kilku powodów. Przede wszystkim przedstawienia można określić jako „megalografię” (od greckiego terminu oznaczającego „duży obraz”), bo jest to seria malowideł z postaciami wykonanymi w dużej skali. Nowo odkryte pomieszczenie pokryte malowidłami powstało w latach 40–30 p.n.e.. Oznacza to, że w czasie erupcji Wezuwiusza, która pogrzebała Pompeje pod grubą warstwą pumeksu i popiołu w 79 r. n.e., miało już około stu lat. Zdaniem odkrywców, odkopane malowidła rzucają nowe światło na misteria dionizyjskie w świecie klasycznym. Misteria dionizyjskie na malowidłach Na nowo odkrytych malowidłach widać procesję ku czci rzymskiego boga Dionizosa, boga wina i mistycznego szału. Są tam bachantki, zwane też menadami ukazane w tańcu, ale też jako myśliwi – na ramionach trzymają zabite kozy lub dzierżą miecz i wnętrzności zwierzęcia. Ukazano je w lekkich zasłonach, które ledwie skrywają nagość. W wierzeniach rzymskich uosabiały rozpasanego duch dzikiej przyrody. Menady tworzyły orszak Dionizosa wspólnie z satyrami. I ich nie zabrakło na nowo znalezionych malowidłach. Cechują je spiczaste uszy. Jeden z satyrów gra na podwójnym flecie, podczas gdy inny składa ofiarę z wina (libację) w akrobatycznym stylu – tryska winem z rogu do picia do patery, czyli płytkiej misy. Interesującym szczegółem jest fakt, że wszystkie postacie na malowidła są przedstawione na cokołach, zupełnie jakby były posągami. Jednocześnie ich ruchy i szaty wyglądają, jak w ruchu – są dynamiczne. W centralnej części kompozycji znajduje się kobieta ze starym Sylenem, który trzyma pochodnię. Oznacza to, że jest wtajemniczoną, śmiertelną kobietą. Poprzez nocny rytuał ma zostać wtajemniczona w misteria Dionizosa, boga, który umiera i odradza się, i który obiec…

MegalografiaRegioIX-9-1200x801-6ea4a66.jpg
width: 1200
height: 801

Co kult Afrodyty mówi o miłości i pożądaniu w starożytności? Oto patronka rozkoszy
type: item
date: 2025-01-14T15:00:28.000Z
subject: Historia
subject: bogowie
subject: grecja
subject: mity
subject: starożytność
description: Afrodyta to patronka miłości, piękna, płodności i wojny. Jednakże droga do sławy tej bogini była o wiele bardziej złożona, niż można przypuszczać. Poznajcie jej historię.
encoded: Spis treści: Skąd się wzięła bogini Afrodyta Przodkowie Afrodyty Skąd pochodzi imię Afrodyty Ofiary dla bogini Afrodyty Afrodyta – panią rozkoszy Wenus patronką Pompejów Greccy bogowie olimpijscy byli nieokiełznaną, dysfunkcyjną rodziną. Uważano, że żyją na pięknych zboczach góry Olimp w północnej Grecji. Te nadprzyrodzone istoty wyglądały jak ludzie. Były jednak od nich większe i silniejsze. Olimpijscy bogowie i boginie mieli ludzkie cechy, takie jak mądrość (Atena), rozum (Apollo) i miłość (Afrodyta), ale daleko im było do doskonałości. Pili, mieli romanse i złośliwie wtrącali się w życie ludzi. Mogli pojawić się tam, gdzie najmniej się ich spodziewano, w różnej formie: przebrani za nieznajomego lub jako tęcza, powiew wiatru lub jako potwór w szalejącym morzu. Począwszy od Zeusa, króla bogów, nie można było z nimi zadzierać. Skąd się wzięła bogini Afrodyta Narodziny Afrodyty, starożytnej bogini cielesnej miłości, były makabrycznym wydarzeniem. Grecy wierzyli, że przed początkiem świata istniała niekończąca się, bezkształtna, pierwotna noc. I że z tej nicości zrodziła się niezwykła moc. Wielka bogini ziemi Gaja poślubiła własnego syna, wyniosłego boga nieba Uranosa, ale nie był to szczęśliwy związek. Dwa greckie bóstwa kochały się bez wzajemności. Uranos, nienawidząc poczętych przez nich dzieci (Tytanów, Cyklopów i Hekatonchejrów), uwięził je w brzuchu Gai. Mając dość wiecznego kopulowania, pewnego dnia Gaja przekonała innego ze swoich synów, Kronosa, do pomocy. Sierpem odciął penisa i jądra swojego ojca. Rycząc z niewyobrażalnego bólu, Uranos gwałtownie zerwał kazirodczy uścisk, oddzielając ziemię od niebios. Krew Uranosa spadła do morza i wraz z morską pianą stworzyła „straszną i piękną dziewicę”. Była to Afrodyta lub Wenus, jak zaczęto ją nazywać w świecie rzymskim. Gdy ta promienna nastolatka wkroczyła na jałową ziemię, spod jej „zgrabnych stóp” wyrosły trawy i kwiaty. Jej przybycie zainspirowało powstanie jednych z najpiękniejszych relacji w starogreckiej lite…

AphroditeAnadyomenefromPompeii-47f7d10.jpg
width: 807
height: 542

Bogowie i król ukazali się po setkach lat. Nowe odkrycia w egipskiej świątyni w Eśnie
type: item
date: 2024-10-25T08:58:46.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: egipt
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny egipt
subject: świątynie
description: Spod grubej warstwy sadzy na płaskorzeźbach w świątyni egipskiej w Esna ukazały się wizerunki bogów i króla. Ten święty przybytek poświęcony był również bogu o głowie barana, Chnumowi.
encoded: Spis treści: Destrukcja świątyń egipskich Ogniska w świątyni. Bogów prawie nie widać Nieznane sceny na świątyni w Eśnie Warte zobaczenia starożytne budowle znajdują się w Egipcie nie tylko w Luksorze czy w Gizie, ale również w wielu innych miejscach wzdłuż doliny Nilu. Nieco zapomnianą jest świątynia w Eśnie, zlokalizowana 60 km na południe od Luksoru. Budowla ta powstała w czasach grecko-rzymskich, czyli jakieś dwa tysiące lat temu. Poświęcono ją głównie egipskiemu bogowi Chnumowi (o baranim łbie) oraz Neith i Heka. Świątynia położona jest w centrum miasta, kilka metrów powyżej poziomu gruntu. Już ze względu na nietypową lokalizację warto ją odwiedzić, mimo że zachował się tylko jej fragment. Co ciekawe, jest ona jednym z ostatnich dzieł architektury staroegipskiej. Destrukcja świątyń egipskich Wiele egipskich świątyń przetrwało po dziś dzień w nienajgorszym stanie. Na przestrzeni tysięcy lat istnienia nieco się jednak „zapuściły”. W pierwszych wiekach naszej ery zmieniano ich przeznaczenie, na przykład na kościoły. W innych w kolejnych stuleciach po prostu mieszkano. Na przykład w miejscu świątyni Hatszepsut powstał koptyjski klasztor. To właśnie taka nietypowa działalność przyczyniła się do zniszczeń w świątyni w Esna. Budowla jest obecnie poddawana szeroko zakrojonym pracom renowacyjnym w ramach egipsko-niemieckiego projektu, który trwa od 2018 roku. Ze strony egipskiej prowadzi je Hisham El-Leithy z Centrum Dokumentacji Ministerstwa Turystyki i Starożytności (MoTA). Ze strony niemieckiej – egiptolog profesor Christian Leitz z Instytutu Studiów Starożytnego Bliskiego Wschodu na Uniwersytecie w Tybindze. Ogniska w świątyni. Bogów prawie nie widać W ciągu ostatnich lat konserwatorom udało się odsłonić sporo płaskorzeźb pokrytych tak grubą warstwą sadzy, że na części nie było widać nie tylko kolorów, ale nawet zarysów płaskorzeźb. W ciągu ostatnich 1800 lat miejscowa ludność rozpalała ogniska w przedsionku świątyni. W tym sezonie eksperci odsłonili coś wyjątkowego.…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/10/24-10-22Esna03KingSem-priest1-69ae0fd.jpg
width: 1502
height: 1000

Ten rzymski fort na obrzeżach imperium pojawiał się i znikał. Archeolodzy odkryli jego zagadkę
type: item
date: 2024-10-14T09:26:32.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: gruzja
subject: imperium
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: wojsko
description: Nieznane oblicze rzymskiego fortu Apsaros odkryli archeolodzy z Polski i Gruzji. Wojsko rzymskie, a później bizantyjskie, stacjonowało w nim tylko od czasu do czasu. Gdy w forcie nie było żołnierzy, jego wnętrze zamieniało się w zakład produkcyjny.
encoded: Spis treści: Fort czy „fabryka”? Nowe oblicze Apsaros Centrum produkcyjne popularnych „opakowań” starożytności Bogowie w Apsaros. Odkrycie złotej plakietki wotywnej Fort Apsaros powstał na przełomie er, czyli około 2 tys. lat temu, na granicy rzymskiej prowincji Kapadocja. Dziś jest to miejscowość Gonio w zachodniej Gruzji nad Morzem Czarnym, niedaleko miasta Batumi, o którym pół wieku temu śpiewał polski zespół Filipinki. Od dziesięciu lat prowadzą tam wspólne wykopaliska badacze z Polski i Gruzji. Badacze podsumowali właśnie ostatni sezon, który trwał w tym roku do maja do lipca. Fort czy „fabryka”? Nowe oblicze Apsaros – Możemy z całą pewnością stwierdzić, że w okresie od połowy I do połowy III w. n.e., a także później od połowy VI w. wojsko rzymskie i bizantyjskie stacjonowało na tym miejscu tylko od czasu do czasu. Pod nieobecność garnizonu teren obejmowali w posiadanie cywile, którzy przede wszystkim prowadzili tam działalność produkcyjną – mówi kierownik ekspedycji dr hab. Radosław Karasiewicz-Szczypiorski z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW. Badaniami ze strony gruzińskiej kieruje dr Lasha Aslanishvili z Agencji Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Adżarii i dyrektor Muzeum i Rezerwatu Gonio-Apsaros. Czy Apsaros jest wyjątkowe pod tym względem, że w forcie Rzymianie stacjonowali od czasu do czasu? – W tej sprawie szkoły są dwie. Głównie na wschodzie wciąż dominuje przeświadczenie, że jak wojsko rzymskie gdzieś weszło, to stało tam przez stulecia. W praktyce Rzym wielokrotnie przenosił całe oddziały (lub ich części) zależnie od bieżącej sytuacji na granicach, planowanych kampanii, a nawet sytuacji politycznej wewnątrz Imperium – mówi National Geographic Polska dr hab. Karasiewicz-Szczypiorski. Dodaje, że czasem ewakuowano jakiś konkretny fort lub posterunek, a nie całe wojsko z jakiegoś obszaru. Co przekonało badaczy do postawienia hipotezy o czasowym opuszczeniu fortu w Apsaros? Na terenie fortu odkopano kilka pieców do wypału amfor. To naczynia, które sł…

shutterstock2489475583-a740cd8.jpg
width: 1000
height: 554

Poznaj starożytną boginię Sekwany: Sequanę. Patronka rzeki ma pomóc ją oczyścić przed igrzyskami
type: item
date: 2024-07-12T09:58:53.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bogowie
subject: francja
subject: igrzyska olimpijskie
subject: paryż
subject: religie
subject: starożytność
subject: wierzenia
subject: Wolny czas
description: Ceremonia otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich Paryż 2024 odbędzie się na słynnej francuskiej drodze wodnej. Ale czy wiesz, że nazwa Sekwany pochodzi od galijsko-rzymskiego bóstwa? Patronka rzeki ma pomóc w jej oczyszczeniu przed olimpiadą.
encoded: W tym artykule: Boska rzeka Sekwana Rzeka jest kobietą Połączenie mitologii celtyckiej i rzymskiej Boska Sequana dziś Pomyśl o Sekwanie, a być może wyobrazisz sobie katedrę Notre Dame, Luwr, łodzie przemykające pod mostami obok Wieży Eiffla. „Pod niebem Paryża płynie radosna rzeka” – śpiewała Edith Piaf. Boska rzeka Sekwana Hollywoodzkie hity filmowe i przeboje muzyki pop z pewnością zapewniły rzece status międzynarodowej gwiazdy. Jednak niewiele osób wie o galijsko-rzymskiej bogini, od której wywodzi się nazwa Sekwany. Celtycką, uzdrawiającą boginię Sequanę czczono po rzymskim podboju Galii w I wieku p.n.e. Figurki ukazujące ramiona, miednice, organy wewnętrzne... Taki skarb czekał na XIX-wiecznych archeologów, gdy odkryli pozostałości galijsko-rzymskiego sanktuarium u źródeł Sekwany w Burgundii. Wykopaliska prowadzone w latach 1836–1967 ujawniły około 1500 kamiennych, brązowych i drewnianych ofiar wotywnych, które pielgrzymi składali Sequanie. Uważa się, że części ciała przedstawiały urazy lub choroby, które wymagały leczenia. – Jedna z takich ofiar przedstawia nogę z gąbką umieszczoną przy kostce. To gąbką podobna do takich, jakie dziś używa się pod prysznicem – wyjaśnia Franck Abert, kurator Muzeum Archeologicznego w Dijon, gdzie znajduje się kolekcja. Pochodzące z 40 r. p.n.e. drewniane wota są niezwykle rzadkie. Zachowały się w bagnistych, wilgotnych warunkach przez ponad dwa tysiąclecia. Unikatowe z terenu Francji są kamienne wota przedstawiające dłonie uformowane w kształt strzemienia i trzymające okrągły owoc. Co więcej, statuetki zawierały dzieci trzymające szczenięta, co według Aberta może odzwierciedlać uroczyste procesje kończące się złożeniem zwierzęcia w ofierze. Taki rytuał był znany w starożytnym Rzymie. Dedykacje dla Sequany znaleziono na wielu inskrypcjach. Na przykład na wspaniałym, zapieczętowanym naczyniu wypełnionym 300 monetami, 120 ex-votami i czterema złotymi pierścieniami. Ofiarował go pełen nadziei wierny o imieniu Rufus. Rzeka jest kobie…

bogini-sequana-af090ff.png
width: 975
height: 804

Co golili Egipcjanie po śmierci kota? Oto, jak poważane były koty w starożytnym Egipcie
type: item
date: 2024-03-23T13:16:50.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: egipcjanie
subject: historia egiptu
subject: koty
subject: starożytny egipt
subject: Wolny czas
description: Były rozpieszczane, czczone, a nawet przedstawiane jako bóstwa. Koty w starożytnym Egipcie cieszyły się niezwykłą popularnością. Niektóre obyczaje z nimi związane mogą zadziwiać.
encoded: W tym artykule: Co golili Egipcjanie po śmierci kota? Bastet – bogini z kocią twarzą Nie tylko Bastet i Sechmet. Inne bóstwa-koty Mumie kotów i kocie nekropolie Koty w starożytnym Egipcie: ukochani pupile Czy koty udomowiono w Egipcie? Cywilizacja starożytnego Egiptu jest fascynująca. Dzięki temu, że dla dawnych Egipcjan życie pozagrobowe było ważniejsze niż doczesne, wiedza o ich kulturze przetrwała do dziś, w bogato wyposażonych grobowcach. W egipskiej obyczajowości nie brakowało wierzeń i rytuałów dotyczących zwierząt. A jednym z najbardziej poważanych zwierząt były koty. Co golili Egipcjanie po śmierci kota? Podobno golili brwi, a informację tą znajdziemy w dziele greckiego historyka Herodota pt. „Dzieje”. Herodot napisał „Dzieje” około roku 450 p.n.e. Mimo, że jest nazywany „ojcem historii” to nie możemy traktować informacji przedstawionych w „Dziejach” jako sprawdzonych naukowo faktów, choć dzieło to jest niewątpliwie ważnym źródłem. Fragment „Dziejów” o kotach w Egipcie brzmi tak: W którym zaś domu kot zdechnie naturalną śmiercią, tego mieszkańce wszyscy golą sobie brwi tylko, u których pies padnie, całe ciało i głowę. Nieżywe koty wynoszą pod uświęcone pokrycia, gdzie grzebią je namaściwszy, w mieście Bubastis; psy zaś każdy w swojem mieście chowa w poświęconych skrzyneczkach. Symbole egipskie i ich znaczenie – co zdobiło egipskie świątynie i obeliski? Symbole egipskie towarzyszyły właściwie każdemu etapowi rozwoju cywilizacji nad Nilem. Jakie znamy symbole egipskie? Znaczenie najważniejszych z nich rozszyfrowujemy poniżej. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/symbole-egipskie-i-ich-znaczenie-co-zdobilo-egipskie-swiatynie-i-obeliski-fot-universal-history-archive-universal-images-group-via-getty-images-1ffce78.jpeg" width="938" height="651" alt="Symbole egipskie i ich znaczenie - co zdobiło egipskie świątynie i obeliski? (fot. Universal History Archive/Universal Images Group via Getty Images)" title="Symbole egipskie i…

co-golili-egipcjanie-po-smierci-kota-39cfa9b.jpg
width: 2120
height: 1414

Posąg Zeusa w Olimpii. Zaginiony cud świata, który zainspirował niezliczone imitacje
type: item
date: 2024-03-09T13:18:47.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bogowie
subject: dzieła sztuki
subject: grecja
subject: religie
subject: Reportaże na 25-lecie
subject: starożytność
subject: świątynie
subject: sztuka
subject: Wolny czas
description: Posąg Zeusa w Olimpii był gigantyczny. Skąpany w złocie i kości słoniowej osiągał ponad 12 m wysokości. Olśnił starożytny świat, gdy powstał w V wieku p.n.e. Po 8 stuleciach zniknął. Jego los jest nadal nieznany.
encoded: W tym artykule: Fidiasz – mistrz rzeźby Fidiasz bierze się do dzieła Jak wyglądał bóg bogów – Zeus Posąg celem pielgrzymek Posąg greckiego boga Zeusa siedzącego na wspaniałym tronie wznosił się na kilkanaście metrów wewnątrz jego świątyni w sanktuarium w Olimpii. Był tak duży, że według geografa Strabona, gdyby Zeus wstał, jego głowa przebiłaby dach. Jego podobizna była wykonana pieczołowicie z wykorzystanie kości słoniowej i złota. W miejscu oczu umieszczono kamienie szlachetne. Dzieło było tak niesamowite, że posąg Zeusa został uznany za jeden z siedmiu cudów starożytnego świata w 225 r. p.n.e. przez różnych obserwatorów, w tym pisarza Antypatera z Sydonu i matematyka Filona z Bizancjum. Lista ta obejmowała również Wielką Piramidę w Gizie należącą do Cheopsa, Wiszące Ogrody w Babilonie i Latarnię Morską w Aleksandrii. Fidiasz – mistrz rzeźby Fidiaszowi, znanemu artyście i architektowi tamtych czasów, zlecono wykonanie najważniejszego dzieła świątyni w Olimpii: gigantycznego posągu Zeusa na tronie. Szczegóły dotyczące wczesnego życia Fidiasza są nieliczne. Urodzony w Atenach około 500 r. p.n.e., prawdopodobnie walczył w bitwie pod Salaminą lub Platejami przeciwko Persom. Jego służba wojskowa zyskała przychylność Kimona, bogatego ateńskiego polityka i wojskowego, który wybrał Fidiasza do budowy pomnika zwycięstwa pod Maratonem w Delfach. Renoma Fidiasza rozprzestrzeniła się w całej Grecji, a on sam otrzymał wiele projektów przed zleceniem w Olimpii. Fidiasz bierze się do dzieła Artysta wykonał posąg Zeusa w Olimpii w technice znanej jako chryzelefantyna. Wykorzystywała kość słoniową i złoto oraz inne drogie materiały. Fidiasz słynął z projektowania kolosalnych figur właśnie w ten sposób. Wśród jego najbardziej znanych dzieł, stworzonych mniej więcej w tym samym czasie, co posąg Zeusa, była rzeźba poświęcona Atenie w Partenonie w Atenach. Greccy rzemieślnicy zazwyczaj pracowali z kością słoniową na małą skalę. Kość słoniowa jest materiałem trudnym w obróbce. Rozwijan…

posag-zeusa-w-olimpii-zaginiony-cud-swiata-ktory-zainspirowal-niezliczone-imitacje-66537c1.png
width: 962
height: 895

W Anglii odkryto głowę rzymskiego boga handlu i złodziei. To świadectwo starożytnych rytuałów
type: item
date: 2024-03-04T10:17:29.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: bogowie
subject: mity
subject: religie
subject: rzym
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: wielka brytania
subject: wierzenia
subject: Wolny czas
description: Unikatowy fragment posążku rzymskiego boga Merkurego archeolodzy odkryli w hrabstwie Kent w Anglii. Jego dekapitacja może świadczyć o tym, że złożono go w celach wotywnych.
encoded: W tym artykule: Pod stocznią – Rzymianie Figurka boga Merkurego Niezwykle rzadka figurka. To Merkury Historia Wielkiej Brytanii to nie tylko dzieje Celtów czy najazdów wikingów w okresie średniowiecza. Wyspa ta stała się jedną z rzymskich prowincji w połowie I wieku naszej ery, kiedy podbiły ją wojska cesarza Klaudiusza. Do 410 roku starożytni Rzymianie kontrolowali Brytanię. Założyli szereg miast, w tym Londinium, czyli dzisiejszy Londyn. Terytorium pokryli siatką wygodnych dróg. Pod stocznią – Rzymianie Ślady po Rzymianach znajdują się w najmniej oczekiwanych miejscach. Tym razem archeolodzy znaleźli pod pozostałościami po średniowiecznym porcie i stoczni z XIII–XV wieku nad rzeką Rother pozostałości po rzymskiej osadzie. Funkcjonowała między I a III wiekiem naszej ery. W wiekach średnich było to jeden z najważniejszych królewskich ośrodków stoczniowych Anglii. Obsługiwało go około 200 osób. W 1410 roku w Smallhythe zbudowano 100-tonowy okręt The Marie dla króla Henryka IV. Cztery lata później Henryk V przybył do stoczni, aby zobaczyć budowę dwóch statków, które zlecił. Z biegiem czasu miejsce to stopniowo zamulało się, a stocznia podupadła. Stanowisko archeologiczne zlokalizowane jest w hrabstwie Kent w Smallhythe Place. Znajduje się pod opieką National Trust. Jest to organizacja zajmującą się ochroną zabytków i przyrody w Anglii. Figurka boga Merkurego Ekscytację wśród archeologów wywołało bardzo niewielkie odkrycie. Jest to główka o średnicy 5 cm, a więc ma tyle, co szerokość karty bankomatowej. Eksperci nie mają wątpliwości, że ukazuje rzymskiego boga Merkurego. Bóg ten miał różne oblicza. Jednocześnie patronował handlowi, kupiectwu, ale również złodziejom i celnikom. Z czasem stał się boskim posłańcem, zupełnie jak grecki Hermes. Religia była centralną częścią codziennego życia w większości rzymskich prowincji. Odkryty posążek ze względu na swoje rozmiary był przenośny. Mogli używać go do rytuałów w swoich domach zarówno przedstawiciele rzymskiej elity, ale t…

w-anglii-odkryto-glowe-rzymskiego-boga-handlu-i-zlodziei-to-swiadectwo-starozytnych-rytualow-9e55ced.png
width: 1098
height: 581

Wierzenia starożytnych Greków. Jak wyglądały rytuały w świecie hellenistycznym?
type: item
date: 2024-01-18T10:53:47.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bogowie
subject: grecja
subject: Kultura
subject: mity
subject: obrzędy
subject: religie
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
description: Starożytni Grecy wierzyli, że bogowie sprawują pieczę nad całym wszechświatem. Od wierzchołka Olimpu po dno Hadesu. Z czasem jednak wiara ta przybrała bardziej mistyczny i osobisty charakter. Oto wierzenia starożytnych Greków.
encoded: W tym artykule: W co wierzyli starożytni Grecy? Grecki odpowiednik nieba Jakie były wierzenia starożytnych Greków? Jak wyglądały rytuały religijne w starożytnej Grecji? Skąd wzięły się greckie mity? Światem starożytnej Grecji rządzili bogowie, a na ich czele stali władcy Olimpu – Zeus, Hera, Apollo, Posejdon, Atena i inni mocarze mitologii. Jednak oprócz kultu tych najważniejszych, Grecy otaczali czcią setki mniej znanych bóstw i herosów. Modlili się do nich z tych samych powodów, co my dzisiaj. By prosić o zdrowie i pomyślność, urodzajne żniwa i bezpieczną podróż. Starożytni oddawali bogom cześć we wspólnotach. Składając ofiarne dary, starali się zaskarbić sobie łaskę bóstw, które – jak wierzyli – miały wpływ na ich życie. W co wierzyli starożytni Grecy? Co dzieje się po śmierci? Odpowiedzi Grecy szukali u Hadesa, boga krainy umarłych, brata Zeusa i Posejdona. Ale „niewidzialny”, jak nazywano Hadesa, nie napawał nadzieją. Jego spowite w całun mgły królestwo, pisał Homer, przecięte wodami Styksu, było „siedliskiem grozy”. Miejscem, do którego trafiali po śmierci zwykli ludzie i sławni herosi. Współczucie wobec śmiertelników sprawiło, że z czasem Grecy otworzyli się na nowe formy kultu. Życie pozagrobowe przestało być pasmem udręki – zaczęto przedstawiać je bardziej jako samotną wędrówkę. Tajemne misteria oferowały przewodnictwo i rady, jak odnaleźć się w zaświatach, a niezwykle emocjonalne ceremonie przypominały wyszukane spektakle teatralne. Mitologia grecka to fundament kultury Zachodu. Jednak bogowie Hellady nie byli idealni Mitologia grecka to bez wątpienia jedna z najważniejszych pamiątek po starożytności. Podobnie jak Biblia, inspirowała kolejne kultury i niejako stworzyła fundament, na którym oparła się c... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/mitologia-grecka-charakterystyka-bogowie-i-najwazniejsze-mity-fot-tonellophotography-shutterstock-com-f4f7bd4.jpg" width="933" height="700" alt="Mitologia grecka – charakterysty…

akropol-94b8b4d.jpg
width: 1000
height: 574

Artemida to grecka bogini, którą spopularyzowała NASA. Była mściwa i sprowadzała szybką śmierć
type: item
date: 2023-12-09T07:30:01.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bogowie
subject: grecja
subject: mity
subject: religie
subject: wierzenia
subject: Wolny czas
description: Mściwa bogini łowów, władczyni lasów i dzikich zwierząt. Ale też opiekunka rodzących kobiet, żeglarzy, rolników i hodowców oraz dawczyni szybkiej śmierci. Bogini Artemida miała różne oblicza. Stała się patronką misji załogowej NASA na Księżyc, bo była również boginią tego ciała niebieskiego.
encoded: W tym artykule: Jak wyglądała Artemida? Czy Artemida miała męża? Ciekawostki na temat Artemidy Kult Artemidy, a później Diany Dlaczego program NASA nazywa się Artemis/Artemida? Artemida (gr. Ártemis) to grecka bogini. Była córką Zeusa i Leto. Jej bratem był Apollo (Apollin). Łatwo poznać ją w sztuce po atrybutach, którymi były łuk i strzały. Wiązano ją z taki zwierzętami jak łania, jeleń i niedźwiedź. Uważana jest za jedną z najważniejszych postaci wśród bogów greckich. W mitologii rzymskiej identyfikowno ją z boginią Dianą. Jak wyglądała Artemida? Artemidę przedstawiano w sztuce greckiej jako wiecznie młodą dziewicę. Była typem „dzikiej” dziewczyny, która miała bzika na punkcie polowań. W ręku najczęściej dzierżyła łuk i strzały. Czy Artemida miała męża? Artemida była dziewicą i nigdy nie związała się z nikim. Homer opisywał ją jako piękną kobietę, opiekującą się młodymi chłopcami i dziewczętami. Była dość wybuchowa i ceniła swoją niezależność. Uważa się, że patronowała Amazonkom. Podobnie jak one, Artemida była wojowniczką i łowczynią niezależną od mężczyzn. Ciekawostki na temat Artemidy Artemida była jedną z ulubionych bogiń na terenach wiejskich. Zapewne jest to związane z tym, że patronowała dzikiej przyrodzie. Tam, w górach, lasach i pośród bagien tańczyła. Ceniła sobie towarzystwo nimf. Bogini ta występowała w wielu mitach greckich. Na przykład wspólnie ze swoim bratem, Appolinem, zabiła dzieci mitologicznej królowej greckich Teb, Niobe. Appolon zabił sześciu jej synów, a Artemida sześć córek z pomocą swojej ulubionej broni – łuku. Niobe znieważyła matkę Appolina i Artemidy. To była bezpośrednia przyczyna mordu. Artemida opisana jest też w mitach, w których zabiła gigantów, m.in. Grationa i potwory. Wśród nich byli Bufagos (pożeracz byków) i Aloadzi (synowie Posejdona). Artemidę szczególnie irytowało zabijanie przez innych jeleni, nad którymi sama roztaczała opiekę, ale też polowała na nie. I tak heros Herakles miał za zadanie złapanie jelenia o złotych rogac…

artemida-grecka-bogini-ktora-spopularyzowala-nasa-c25d380.png
width: 1200
height: 630

Wierzenia Egipcjan – bogowie, świątynie, mumie i życie po śmierci. W co wierzyli starożytni Egipcjanie?
type: item
date: 2023-11-12T07:29:35.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: egipt
subject: Kultura
subject: religie
subject: starożytność
subject: wierzenia
description: Egipcjanie mieli całą gamę mitów, często wykluczających się nawzajem albo sprzecznie opisujących to samo wydarzenie. I wbrew logice wszystkie uważali za prawdziwe. Do tego karmili posągi, patroszyli zmarłych i oddawali cześć bogom w szałasach. Oto, jak wyglądały wierzenia Egipcjan.
encoded: W tym artykule: Powstanie świata według wierzeń Egipcjan Mit ozyryjski Bogowie w wierzeniach Egipcjan Barwny korowód bogów Egipskie bóstwa zwierzęce Święta w starożytnym Egipcie Święto Doliny w Tebach Mumifikacja i pochówek w starożytnym Egipcie Dusza i życie po śmierci w wierzeniach Egipcjan Świątynie w starożytnym Egipcie Kapłani w starożytnym Egipcie Koniec egipskich wierzeń Wielka pustka. Tak można podsumować zasób pism, na których podstawie historycy próbują odtworzyć wierzenia najstarszych Egipcjan. Na szczęście z pomocą przychodzą im archeolodzy. Okazuje się, że już w okresie prahistorycznym i predynastycznym (ok. 5300–3000 r. p.n.e.) Egipcjanie przykładali dużą wagę do pochówku zmarłych. Zwłoki zawsze układano z twarzą zwróconą w kierunku zachodnim – zapewne wierzono, że tam, za horyzontem, znajduje się kraina umarłych. Ponadto zmarłemu starano się zapewnić dostęp do przedmiotów, których używał w ziemskim życiu – stąd w grobach naczynia, ozdoby, pokarm. Archeolodzy przeszukujący cmentarzyska w pobliżu Nagady (Górny Egipt) odnaleźli też figurki kobiet wznoszących ręce. Wykonano je ok. 3500–3400 r. p.n.e. To prawdopodobnie jedne z najstarszych wizerunków egipskiej bogini. Jakiej? Tego pewnie nigdy się nie dowiemy. Są jednak tacy, którzy twierdzą, że figurki przedstawiają nałożnice, mające radośnie współżyć ze zmarłym w lepszym świecie. Reliktem archaicznej religii są również Kolosy z Koptos. To trzy wapienne męskie posągi, mierzące ok. 4 m wysokości. W prawej ręce trzymały drągi, lewą obejmowały fallusy we wzwodzie, kierując je ku oddającym im cześć wyznawcom. Ich toporne kształty sprawiają wrażenie, jakby zaprojektowało je dziecko – dzisiaj już tylko rozśmieszają. Egiptolog Barry Kemp podkreśla jednak, że starożytni podchodzili do nich śmiertelnie poważnie. Przypominały, że w wiosce działa bóg płodności, nazywany w późniejszych epokach Min. Dzięki niemu pola przynosiły plony, a kobiety bezpiecznie rodziły dzieci. Powstanie świata według wierzeń Egipcjan W Sta…

wierzenia-egipcjan-6133135.png
width: 1200
height: 630

Trzęsienie ziemi w Meksyku odsłoniło głowę gigantycznego potwora. Był związany z Aztekami
type: item
date: 2023-10-25T12:31:49.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: aztekowie
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: meksyk
subject: odkrycia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Wolny czas
description: Trzęsienie o magnitudzie 7,6 dotknęło w 2022 roku zachodnie wybrzeże Meksyku. Kataklizm uszkodził budynki, ale umożliwił naukowcom odkrycie niezwykłego artefaktu. Pod fundamentami jednego z budynków znaleziono wielką głowę węża.
encoded: W tym artykule: Rzeźba węża z czasów Azteków Kult bogów w Mezoameryce Wyjątkowe odkrycie ze względu na kolory Odkrycia archeologiczne można podzielić na dwa typy. Jedne są efektem wieloletnich wykopalisk. Drugie natomiast są dziełem przypadku. Co więcej, nie zawsze muszą być autorstwa profesjonalnych archeologów. Wystarczy przypomnieć historię ośmiolatka, który znalazł srebrną monetę z czasów rzymskich. Zabytek ten znajdował się w piaskownicy. Rzeźba węża z czasów Azteków Czasem się zdarza również, że archeologii pomóc mogą ekstremalne zjawiska naturalne. Tak było w ubiegłym roku m.in. we Włoszech, Hiszpanii lub w Iraku. Susza odsłoniła wówczas starożytne zabytki, takie jak pradawny most, a nawet miasto z czasów zaginionego imperium. Tym razem to inny kataklizm przyczynił się do nowego odkrycia. 19 września 2022 roku zachodnie wybrzeże Meksyku dotknęło potężne trzęsienie ziemi. Miało magnitudę aż 7,6. Zginęły wówczas 2 osoby, byli ranni, a wiele budynków zostało zniszczonych. Wstrząsy były odczuwalne nawet w odległości 400 km od epicentrum, w stolicy kraju. Jednym z budynków, które zostały zniszczone, była szkoła. Szkody były na tyle duże, że odsłoniły jej fundamenty. To właśnie pod budowlą odnaleziono przedmiot, który wzbudził ogromne zainteresowanie mieszkańców. To pokaźna głowa węża, która została pomalowana w różne kolory. Badaniem zabytku zajął się Narodowy Instytut Antropologii i Historii (INAH), który odpowiada za wiele badań archeologicznych dotyczących dawnych cywilizacji na terenie Ameryki Środkowej. Kult bogów w Mezoameryce Naukowcy ustalili, że głowa została wykonana przez Azteków. Prawdopodobnie ma ponad 500 lat. Jest to artefakt z czasów największego dobrobytu stolicy Tenochtitlán. Na początku XVI wieku miasto było zamieszkane przez ponad 200 tysięcy ludzi. Wówczas było to jedno z największych miast świata. W 1521 roku, po długotrwałej kampanii i zaciętych walkach, hiszpańscy konkwistadorzy zdobyli tę wielką aztecką metropolię. Badacze z INAH przypomni…

glowa-weza-35c92ac.jpg
width: 1024
height: 415

Na suficie egipskiej świątyni sprzed 2200 lat odkryto wyjątkowe malowidło. Przedstawia noworoczną zabawę
type: item
date: 2023-10-24T06:56:18.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: egipt
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny egipt
subject: świątynie
description: Naukowcy w Egipcie prowadzili prace konserwatorskiej świątyni Chnuma w mieście Esna. Odnaleźli tam nieznane wcześniej malowidło, które przedstawia bogów celebrujących Nowy Rok.
encoded: W tym artykule: Scena przedstawiająca egipski Nowy Rok Kalendarz Egipski opierał się na wylewach Nilu Odkrycia rzucają nowe światło na świątynie Chnuma Jedno z nowo odkrytych z malowideł przedstawia trzy egipskie bóstwa. Saha wraz ze swoją żoną Sopdet oraz Anukis, córkę Chnuma i bogini Satis. Każdy z bogów ma swoją łódź, na których płyną. Boskie para sprawia wrażenie, jakby tańczyła, natomiast Anubis siedzi na tronie, który zajmuje cały pokład. Z lewego górnego rogu wszystkiemu przygląda się Nut, bogini nieba. Scena przedstawiająca egipski Nowy Rok Wybór bogów nie jest przypadkowy. Jak wyjaśniają archeolodzy z niemieckiego Uniwersytetu w Tybindze oraz egipskiego Ministerstwa Turystyki i Starożytności, stoi za nimi konkretna symbolika. Sah reprezentuje gwiazdozbiór Oriona i był nazywany przez Egipcjan „ojcem bogów”. Z kolei nazwą Sopdet określano Syriusza. Gwiazda ta oraz jej położenie względem Słońca były podstawą obserwacji nieba i doprowadziły mieszkańców Egiptu do ustalenia, że rok ma 365 dni. Syriusz znajduje się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa i należy do rodziny gwiazdozbiorów Oriona. Badacze w oświadczeniu przypominają, że najjaśniejsza i jedna z najbliższych gwiazd południowego nieba, była niewidoczna na nocnym niebie przez kilkadziesiąt dni w roku. Dzień, w którym pojawia się ponownie, wyznaczał egipski Nowy Rok. Kalendarz Egipski opierał się na wylewach Nilu Kalendarz egipski był połączeniem kalendarza księżycowo-słonecznego i agrarnego. Uważa się, że powstał ok. 3000 roku p.n.e. Początkowo Egipcjanie liczyli czas na podstawie obserwacji Księżyca. Odeszli od tego sposobu po tym, jak dostrzegli regularność w wylewach Nilu. Wody rzeki wylewały obficie w połowie lipca i zalewały znaczną część doliny. Zapewniało to funkcjonowanie rolniczej gospodarki. Faraon Echnaton – buntownik czy wizjoner? Miał być zapomniany, stał się jednym z bardziej znanych władców Egiptu Ojciec króla Tutanchamona, faraon Echnaton, dokonał rewolucji zarówno w religii, jak i w sztuce. Jed…

nowy-rok-1b98277.webp
width: 650
height: 366

Religia starożytnych Greków – ofiary, misteria, mity i kapłaństwo. W co wierzyli antyczni Grecy?
type: item
date: 2023-10-08T09:31:00.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: grecja
subject: obrzędy
subject: religie
subject: starożytność
description: Religia starożytnych Greków nie była religią księgi ani religią objawienia. Była bogata w mitologie, obrzędy, święta i rytuały, które odzwierciedlały złożoność ówczesnej kultury. Całości dopełniały relikty pradawnych kultów.
encoded: W tym artykule: Ofiara dla bogów w religii Greków Czy składano ludzi w ofierze bogom? Uroczystości w starożytnej Grecji Czczenie zmarłych przez Greków Życie po śmierci w religii starożytnych Greków Kapłaństwo w antyku Miejsca kultu starożytnych Greków Misteria w starożytnej Grecji Mity greckie Bogowie w religii greckiej Czy w starożytnej Grecji byli ateiści? Domowe obrzędy Greków Kult, ofiara i miaro – te trzy słowa to religia grecka w pigułce. W praktyce sprowadzała się do troski o bogów, czyli zaspokajania ich potrzeb. Podstawową zasadę wzajemności Rzymianie streścili później sławnym do ut des (daję, abyś dawał). My o was dbamy, wy się nie mścicie. Od bóstw nie można było oczekiwać niczego z litości czy miłości. Obowiązki religijne wobec nich brało na siebie miasto. Po prostu większości ludzi nie było stać na kosztowne ofiary, a bogowie musieli przecież otrzymać swoje. Według Greków po to wręcz organizuje się społeczność, aby sprawować kult. Splot władzy i religii nie był nadużyciem ani „sojuszem tronu i ołtarza”. W ten sposób społeczność tworzyła bezpieczny porządek świata. Polis ustalała kalendarz, akredytowała sanktuaria, wydawała święte prawa na kamiennych tablicach. Ofiara dla bogów w religii Greków Pradawni bogowie oczekiwali w zasadzie tylko jednego – ofiary. Mit o Prometeuszu, który oszukał Zeusa w Mekone, wyjaśnia, jak ją ustanowiono. Dobry tytan ułożył przed władcą bogów mięso szczelnie owinięte skórami i kości pod smakowitym tłuszczem. Zeus oczywiście połakomił się na tłuszcz. Dopiero później odkrył ze zgrozą, co się pod nim kryło. W wyniku niekorzystnego dla bogów podziału ludzie mogli więc jeść mięso nawet z ofiarowanych już zwierząt. Trzeba było się jednak porządnie napracować, aby cokolwiek uszczknąć ze stołu bogów. W okresie klasycznym ofiarnicy najpierw oczyszczają się wodą. Odzyskują tak czystość rytualną, którą traciło się czasowo np. przez seks, dotknięcie zwłok lub przelanie krwi. Następnie ubrani w odświętne stroje tworzą procesję, prowadząc …

bogowie-olimpu-8e228cf.jpg
width: 1000
height: 667

W Europie odnaleziono pradawne sanktuarium solarne. Ma ponad 4000 lat
type: item
date: 2023-06-22T12:53:18.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: odkrycia archeologiczne
subject: prehistoria
subject: słońce
subject: świątynie
description: W Holandii odnaleziono prehistoryczne sanktuarium solarne. Badacze twierdzą, że ma ok. 4000 lat. Przeprowadzano tam rytuały, a także uroczystości ofiarne na część boga Słońca.
encoded: W tym artykule: Kult słońca w dawnych czasach Pradawny kalendarz słoneczny i miejsce rytuałów Sanktuarium było również miejscem pochówku zmarłych Słońce wytwarza energię o mocy 384,6 jottawatów (3,846 × 1026 W), co odpowiada 9,192 × 1010 megaton trotylu na sekundę. Można porównać to do wybuchu ok. 10 miliardów bomb jądrowych. Chociaż do Ziemi dociera stosunkowo niewielka część tej energii i tak jest tysiące razy większa, niż wszystkie źródła użytkowane przez ludzkość. Kult słońca w dawnych czasach Tego nie mogli wiedzieć ludzie, którzy żyli na naszej planecie wiele tysięcy lat temu. Z drugiej strony, prehistoryczne i starożytne społeczeństwa już wtedy zdawały sobie sprawę z olbrzymiej siły i potęgi Słońca. Gwiazda, która codziennie ginie za horyzontem, żeby następnego dnia odrodzić się na nowo. Niezwykle jasny obiekt, który promienieje na niebie jest źródłem wszelkiej mocy i życia. Nic więc dziwnego, że pierwszego boga, którego wymyślił człowiek, utożsamiano właśnie centralną gwiazdą Układu Słonecznego. Gdzie narodził się bóg i jego kult, tam ludzie często tworzyli świątynie, aby oddawać mu cześć. Na całym świecie odnajdywano wiele budynków poświęconym bóstwom solarnym. Właśnie taką konstrukcję odkryli archeolodzy w Holandii. Na terenie osiedla przemysłowego w mieście Tiel, ok. 72 km od Hagi, odbywały się wykopaliska, podczas których odkryto struktury liczące ponad 4000 lat. Pradawny kalendarz słoneczny i miejsce rytuałów Naukowcy przekazali, że pradawne sanktuarium składa się z wielu sztuczne wzniesionych kopców, z których największy ma średnicę 20 metrów. Cały kompleks ma wielkość porównywalną z czterema boiskami piłkarskimi. Konstrukcja posiada również płytki rów, w którym znajdują się otwory przelotowe. Badacze podejrzewają, że ich obecność miała związek z promieniami słonecznymi w letnie dni, a także z przesileniem zimowym. Według najnowszych badań miejsce to miało być wykorzystywane przez pradawnych ludzi nawet przez ok. 800 lat. W tym czasie odbywały się tam …

sanktuarium-solarne-aacff2c.jpg
width: 830
height: 518

W Anglii odnaleziono popiersie greckiego bożka. Był patronem wina i pijaństwa
type: item
date: 2023-04-19T14:14:55.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: bogowie
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: grecja
subject: mity
subject: starożytny rzym
description: W angielskim Cockermouth archeolodzy odnaleźli popiersie Sylena. Według mitologii greckiej był towarzyszem Dionizosa i utożsamiano go z winem, tańcem i pijaństwem.
encoded: W tym artykule: Archeolodzy odnaleźli niewielkie popiersie greckiego boga wina i pijaństwa Figura prawdopodobnie pełniła funkcję odważnika Sylen był jednym z najważniejszych towarzyszy Dionizosa Cockermouth to małe miasteczko, które znajduje się na północy Anglii. Większość budynków pochodzi XVIII i XIX wieku, chociaż centrum miasta wciąż pamięta czasy średniowiecza. Znajduje się tam również zamek, który został wybudowany przez wikingów i to właśnie wojownikom ze Skandynawii osada zawdzięcza największy rozwój. Jednak 2000 lat temu dotarli tu również Rzymianie. W Cockermouth wybudowali fort, aby chronić przeprawę przez rzekę na głównej trasie dla wojsk, które zmierzały w kierunku Muru Hadriana. Archeolodzy odnaleźli niewielkie popiersie greckiego boga wina i pijaństwa Właśnie dlatego angielscy archeolodzy postanowili w tym miejscu przeprowadzić wykopaliska. W trakcie najnowszych badań naukowcy szukali śladów rzymskiej obecności na tym obszarze. W ciągu kilku miesięcy badaczom udało się odnaleźć pozostałości dawnej rzymskiej drogi, która prawdopodobnie została wyrównana w kierunku skrzyżowania mostów na rzece Derwent. Nieopodal szlaku odkryto również fundamenty budynków, które najprawdopodobniej należały do stacjonujących tu żołnierzy. Amazonki: legendarne wojowniczki mitologii greckiej. Czy istniały naprawdę? Kim były Amazonki? Jak pokazują nam odkrycia archeologiczne były one jeżdżącymi konno, rzucającymi włóczniami, noszącymi spodnie i budzącymi strach wojowniczkami ze starożytnej Scytii. Jednak to, co najbardziej zaintrygowało archeologów, to odkrycie małego kamienne popiersie greckiego boga Sylena. Według mitologii Greków było to jedno z bóstw przyrody, które uważano za posłańca Hermesa lub Pana. Często przedstawiano go jako towarzysza Dionizosa. W starożytności uważano go za patrona wina, a także pijanych zabaw, tańców i ekstazy. Figura prawdopodobnie pełniła funkcję odważnika Religia starożytnego Rzymu opierała się na wierzeniach i rytuałach, które wywodziły si…

popiersie-sylena-63e0100.webp
width: 1250
height: 888

W starożytnej egipskiej świątyni odkryto malowidła przedstawiające planety Układu Słonecznego
type: item
date: 2023-03-22T12:18:37.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: egipt
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny egipt
subject: świątynie
description: Podczas prac konserwatorskich w świątyni Chnuma w egipskim mieście Esna, archeolodzy odkryli reliefy i malowidła, które przedstawiają kilka planet i znaki zodiaku.
encoded: W tym artykule: Archeolodzy odnaleźli nieznane wcześniej reliefy i płaskorzeźby System 12 znaków zodiaku w Egipcie pojawił się dopiero w czasach greckich Badacze odnaleźli również inskrypcje z czasów rzymskich Zespół naukowców z egipskiego Ministerstwa Turystyki i Starożytności i Uniwersytetu w Tybindze prowadził prace konserwatorskie w starożytnej świątyni, która znajduje się w mieście Esna, w południowym Egipcie. Budowla sakralna została poświęcona Chnumowi, który od V dynastii był łączony z bóstwem Słońca (Ra). Wzniesiono ją w czasach Nowego Państwa i była wówczas symbolem sztuki tego okresu. Cechowała ją przepiękna architektura oraz wspaniałe rzeźby i malowidła, które zdobiły poszczególne komnaty. Archeolodzy odnaleźli nieznane wcześniej reliefy i płaskorzeźby Wraz ze zmianą strefy wpływów w Egipcie, świątynia Chnuma była wielokrotnie przebudowywana. W okresie ptolemejskim powstały nowe rzeźby, które stanowiły hołd dla władców hellenistycznych. W czasach rzymskich tworzono reliefy i płaskorzeźby na cześć cesarzy Rzymu. Pozostałe do dziś imponujące ruiny są świadectwem powolnego upadku sztuki egipskiej. Chociaż badania archeologiczne odbywały się tutaj wielokrotnie, pod gruzami wciąż znajdują się zapomniane artefakty. W trakcie trwania najnowszych prac archeologom udało się odnaleźć nieznane wcześniej reliefy, które przedstawiają egipskie wyobrażenie niebios oraz znaków zodiaku. Na płaskorzeźbach widać kilka planet, takich jak Jowisz, Saturn i Mars oraz gwiazdy i konstelacje, które wykorzystywane były w starożytności do pomiaru czasu. Naukowcy twierdzą, że nowe znaleziska mają ok. 2000 lat. System 12 znaków zodiaku w Egipcie pojawił się dopiero w czasach greckich – Najbardziej intrygujący wydaje się fakt przedstawienia znaków zodiaku. To bardzo rzadka symbolika w egipskich świątyniach. Sam zodiak jest częścią astrologii babilońskiej i nie pojawiał się tak często w Egipcie aż do czasów ptolemejskich – mówi Christian Leitz, dyrektor Departamentu Egiptologii na Uniw…

swiatynia-chnum-e1385c5.jpg
width: 2119
height: 1415

Turysta odnalazł starożytny skarb w szwajcarskich Alpach. Znajdował się w starożytnym miejscu kultu
type: item
date: 2023-03-18T07:42:22.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: alpy
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: Go Switzerland
subject: Kultura
subject: odkrycia archeologiczne
subject: religie
subject: rzym
subject: starożytny rzym
subject: szwajcaria
description: Archeolodzy twierdzą, że turysta przypadkiem znalazł miejsce kultu, w którym w czasach starożytnych składano ofiary dla bogów. Badacze na miejscu odkryli różne artefakty.
encoded: W tym artykule: Archeolodzy odnaleźli w Alpach miejsce kultu starożytnych Rzymian Miejsce to było celem pradawnych pielgrzymek Szwajcaria przez prawie 500 lat znajdowała się pod panowaniem Rzymu Latem 2020 roku pewien turysta postanowił udać się na wycieczkę górską w szwajcarskich Alpach. Zdecydował się na trekking poza tradycyjnym szlakiem. Podczas wędrówki odnalazł monetę, która wyglądała na bardzo starą. Mężczyzna od razu powiadomił Służbę Archeologiczną Kantonu Berno (Archäologische Dienst des Kantons Bern). Ze względu na lockdown i ograniczenia pandemiczne, wykopaliska rozpoczęły się dopiero dwa lata później. Archeolodzy odnaleźli w Alpach miejsce kultu starożytnych Rzymian Podczas badań archeologicznych zespół odkopał w sumie ok. 100 monet, 27 drobnych kryształów, 59 rzymskich gwoździ do butów, zdobione broszki i fragment tabliczki wotywnej w kształcie liścia. Badacze twierdzą, że w starożytności było to prawdopodobnie miejsce kultu, w którym składano ofiary bogom. – W Alpach co jakiś czas odnajdywano monety z czasów starożytnego Rzymu. Jednak to miejsce u podnóża Ammertenhor jest niezwykłe głównie ze względu na wielkość skarbu i jego lokalizację – powiedziała w rozmowie z Newsweekiem Regula Gubler, archeolożka i główna kierowniczka wykopalisk. To najpiękniejsza górska droga w całych Alpach. Uwaga: po obejrzeniu tej galerii zapragniesz tam być [GALERIA] Absolutna cisza, wielkie przestrzenie i piękno. 110% piękna! Przejazd malowniczą drogą wysokoalpejską Großglockner to niesamowite przeżycie. – Rzymskie artefakty odkrywano zazwyczaj na przełęczach. To miejsce jest jednak bardzo daleko ludzkich osad, zarówno tych współczesnych, jak i tych z czasów starożytnych – dodaje uczona. Szwajcarska badaczka podkreśla, że w starożytności ludzie mieszkali w Alpach, ale podobnie jak dziś, żyli zazwyczaj w dolinach. Miejsce to było celem pradawnych pielgrzymek Tymczasem miejsce kultu znajdowało się na wysokości 2590 m n.p.m. na płaskowyżu pomiędzy górami Ammertenhorn i Wildst…

skarb-w-alpach-660cd2c.jpg
width: 600
height: 474

W Turcji odkryto kamienne głowy greckich bogów oraz posąg nieznanego bohatera
type: item
date: 2022-12-30T08:41:26.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: Edukacja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: rzeźba
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: turcja
description: Podczas wykopalisk w starożytnym mieście Aizanoi archeolodzy odkryli kamienne głowy m.in. Erosa i Dionizosa. Badacze znaleźli również ponad 2-metrowy posąg, który przedstawia legendarnego bohatera lub boga.
encoded: W tym artykule: Archeolodzy odkryli głowę jednego z ważniejszych greckich bóstw Aizanoi było ważnym ośrodkiem kulturowym w starożytnym świecie Starożytne miasto znajduje się na liście informacyjnej UNESCO To już kolejne z serii odkryć wybrakowanych posągów w Aizanoi w zachodniej Turcji. W ubiegłym roku archeolodzy odnaleźli brakujące fragmenty Afrodyty i Dionizosa. Rzeźby pochodziły z epoki rzymskiej, ale naukowcy zwracali uwagę, że to dowód na to, jak ważna była dla Rzymian kultura starożytnej Grecji. Zaledwie kilka miesięcy wcześniej na tym samym stanowisku archeologicznym wykopano posąg Higiei, greckiej i rzymskiej bogini zdrowia. Archeolodzy odkryli głowę jednego z ważniejszych greckich bóstw Tym razem wykopaliska prowadzili naukowcy z Uniwersytetu Kütahya Dumlupınar. Prace odbywały się w okolicy rzymskiego mostu, który przecinał tamtejszą rzekę. Archeolodzy odnaleźli kolejne kamienne głowy, które przedstawiały greckich bogów. Jedna z nich należała do Erosa, boga miłości i namiętności seksualnej. W tradycji greckiej uważany jest za pierwszego i jednego z najważniejszych bogów (pisał o tym m.in. Platon w „Uczcie”). Z kolei według Hezjoda Eros wraz z Gają byli rodzicami wszystkich następnych bogów. Turcja zachwyca na każdym zakręcie. Przejechaliśmy 1100 km przez najtrudniejsze drogi na świecie Wraz z Mazdą wyruszyliśmy w podróż na „Epicką jazdę" trudnymi, wymagającymi i niekiedy niebezpiecznymi drogami przepięknej Kapadocji. Oto jak sprawdziły się samochody z seri CX-5 i naj... Badacze odnaleźli również kolejną głowę Dionizosa, czyli boga płodności, dzikiej natury, winnej latorośli i wina oraz fragment rzeźby Heraklesa, jednego z herosów i syna Zeusa. Zespół archeologów odkrył również duży, ponad 2-metrowy posąg, któremu brakowało, głowy fragmentu cokołu i jednej stopy. Uczeni nie wiedzą na razie, kogo przedstawia. Podejrzewają, że był to legendarny bohater Aizanoi lub inne, nieznane bóstwo. Aizanoi było ważnym ośrodkiem kulturowym w starożytnym świecie – W trakci…

aizanoi-1e730e5.jpg
width: 1024
height: 683

W Peru odkryto szczątki 76 dzieci, które zostały złożone w ofierze. Wszystkie miały wyrwane serca
type: item
date: 2022-10-10T13:24:51.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: ameryka południowa
subject: bogowie
subject: cywilizacja
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: morderstwa
subject: peru
description: Archeolodzy odnaleźli szczątki dzieci na stanowisku archeologicznym Pampa La Cruz, w regionie La Libertad, na zachodzie Peru. Badacze podejrzewają, że ofiary rytualnego mordu pochodziły z cywilizacji Chimú.
encoded: W tym artykule: Brutalne rytuały na terenie dzisiejszego Peru Archeolodzy nie spodziewali się odnaleźć zwłok dzieci w tym miejscu Dlaczego Chimowie masowo zabijali małe dzieci? Czym była cywilizacja Chimú? W Peru od wielu lat trwają badania, które mają na celu odkrycie dziedzictwa narodowego kraju z okresu prekolumbijskiego. Na przestrzeni wieków obszar ten zamieszkiwało wiele cywilizacji. Każda charakteryzowała się odmiennym systemem politycznym, kulturą i religią. Niestety, nie zostawiły po sobie żadnych źródeł pisanych, dlatego każde, nawet najmniejsze odkrycie archeologiczne, jest na wagę złota. Odkrycia z ostatnich kilkunastu miesięcy pokazały, jak brutalnych i bezlitosnych praktyk i rytuałów dopuszczali się ludzie, którzy zamieszkiwali te tereny. W pradawnych rytuałach składano w ofierze nie tylko zwierzęta, ale również ludzi. Niestety często były to dzieci. Brutalne rytuały na terenie dzisiejszego Peru Na przełomie 2021 i 2022 roku na stanowisku archeologicznym Cajamarquilla archeolodzy odkryli mumię bogatego mężczyzny, który pochowany był w pozycji embrionalnej. Kilka tygodni później naukowcy odnajdywali w jego grobowcu kolejne szczątki dzieci. Naukowcy potwierdzili, że wszyscy zmarli należeli do kultury Wari. Podczas najnowszych wykopalisk w Pampa La Cruz, stanowisku, które znajduje się nieopodal miasta Huanchaco w regionie La Libertad, archeolodzy odkryli szczątki aż 76 dzieci. Okazało się, że wszystkim zmarłym wyrwano serca. – Wszystkie szkielety miały ślady po cięciu w poprzek mostka. Prawdopodobnie ktoś otworzył ich klatkę piersiową, a następnie wyciągnął z niej serce – twierdzi Gabriel Prieto, profesor antropologii z Uniwersytetu Florydy, który zarządzał wykopaliskami. Archeolodzy nie spodziewali się odnaleźć zwłok dzieci w tym miejscu Autorzy odkrycia przyznają, że zupełnie nie spodziewali się odnaleźć ofiar rytualnego zabójstwa w tym miejscu. Wszystkich zmarłych ułożono w takiej pozycji, aby nogi skierowane były w kierunku wschodnim. Archeolodzy podk…

szczatki-dzieci-077a82a.webp
width: 970
height: 546

W starożytnym mieście Filippi odnaleziono posąg Herkulesa sprzed prawie 2000 lat
type: item
date: 2022-10-05T09:03:23.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bogowie
subject: europa
subject: grecja
subject: Kultura
subject: macedonia
subject: mity
subject: Społeczeństwo
description: Posąg Herkulesa został wykopany pod jedną z głównych ulic starożytnego miasta. Archeolodzy uważają, że zdobił niegdyś jeden z budynków z okresu bizantyjskiego.
encoded: W tym artykule: Herkules w kulturze i sztuce Rzeźba prawdopodobnie była dekoracją bizantyjskiego domu W Filippi nauki Jezusa głosił apostoł Paweł Herkules był potężnym herosem, który występował zarówno w mitologii rzymskiej, jak i greckiej (pod nazwą Herakles). To niemalże niepokonany wojownik, który wielokrotnie triumfował w potyczkach z olbrzymami, hydrami, a nawet bogami. Znany był z nadludzkiej siły, męstwa, znakomitych umiejętności wojennych oraz z celnego strzelania z łuku. Według Greków Herakles był synem samego Zeusa, najwyższego z bogów i władcy Olimpu. Herkules w kulturze i sztuce Nic dziwnego zatem, że postać ta doczekała się wielu odniesień w kulturze i sztuce. Począwszy od starożytnych fresków i posągów, przez malowidła i amfory, aż po współczesną kinematografię, teatr i bajki. W starożytności rzeźby z wizerunkiem herosa były niezwykle powszechne i często spełniały funkcję dekoracyjną. Tak na przykład Herakles Farnezyjski zdobił Termy Karakalli w Rzymie, a Herkules z Tivoli był częścią luksusowej Willi Hadriana, którą zbudowano na polecenie cesarza. W Polsce również znaleźć można posąg rzymskiego herosa. Na północ od Białego Domku w warszawskich Łazienkach Królewskich znajduje się rzeźba legendarnego wojownika, który przedstawiony został podczas walki z lwem nemejskim. To nawiązanie do słynnych dwunastu prac Herkulesa. Figura pochodzi z XVIII wieku. Co ciekawe, jeszcze kilkanaście lat temu rzeźba pozbawiona była głowy i jednej ręki. Rzeźbiarz i konserwator Wiesław Winkler postanowił ją zrekonstruować. Rysy twarzy należą do jednego z pracowników Łazienek – Stanisława Kalinowskiego. Rzeźba prawdopodobnie była dekoracją bizantyjskiego domu Wspomniana na początku rzeźba została odnaleziona podczas najnowszych wykopalisk w starożytnym mieście Filippi, które znajduje się w dzisiejszej północno-wschodniej Grecji. Archeolodzy twierdzą, że pochodzi z II wieku n.e., czyli z czasów imperium rzymskiego. Za odkrycie odpowiadają naukowcy z Uniwersytetu Arystotelesa w…

herkules-cd72f8a.jpg
width: 1683
height: 1200