National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-07-23T04:53:14.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Byłem bliski utraty palców”. Polak jedzie na rowerze od bieguna do bieguna
items: Marek Kamiński wraca na bieguny – tym razem z 18-letnim synem. Polski podróżnik po 30 latach ponownie przemierza całą Ziemię
items: Biegun Północny stale się przemieszcza. Jak Święty Mikołaj trafia do domu?
items: Zorze polarne w Polsce wkrótce się skończą – czy to ostatnia szansa na słoneczny spektakl?
items: Koło podbiegunowe – kraina zimna oraz trwających wiele miesięcy dni i nocy
items: Longyearbyen to najdalej wysunięte na północ miasto. Niewielka osada skrywa sporo atrakcji
items: Naukowcy wreszcie zmierzyli pole elektryczne Ziemi. To przez nie cząsteczki atmosfery uciekają w kosmos
items: Klimat okołobiegunowy – czym się charakteryzuje i w jakich krajach panuje?
items: Strefy klimatyczne świata – jaki klimat panuje w różnych zakątkach Ziemi?
items: Topnienie arktycznych lodów niesie ze sobą nowe zagrożenia
items: Oto nowa najdalej wysunięta na północ wyspa na świecie. Odkryto ją przypadkiem
items: Zmiany klimatyczne mogły spowodować dryf bieguna północnego
items: Nurkując w Głębi Challengera zdobył wszystkie szerokości świata: dwa bieguny, kosmos i dno oceanu
items: Historyczna przeprawa przez biegun północny. Spędzili 87 dni w temperaturze nawet -40 st.
items: Amundsen: biegun ziemi, biegun ambicji. Poznaj historię zdobywcy bieguna południowego
items: Antarktyda: "Doceniłem, że żyję na rzeczywiście dużej planecie i właśnie zmierzam na sam jej koniec"
items: Na biegun północny nie wyruszy już żadna wyprawa?
items: Protest na Biegunie Północnym
items: Niezwykły ślub na biegunie północnym

„Byłem bliski utraty palców”. Polak jedzie na rowerze od bieguna do bieguna
type: item
date: 2026-07-23T07:38:50.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: akcje charytatywne
subject: biegun północny
subject: biegun południowy
subject: rowery
subject: zbiórka
description: Z norweskiego Svalbardu do Ushuaia na krańcu Ameryki Południowej – taki cel postawił sobie Grzegorz Stenka. Wyprawa licząca kilkanaście tysięcy kilometrów ma nie tylko sprawdzić granice jego wytrzymałości, ale także pomóc dzieciom objętym opieką hospicjum.
encoded: Podróżnik z Pomorza od siedmiu miesięcy realizuje projekt „Od bieguna do bieguna – Od marzenia do legendy. Svalbard – Ushuaia”. Za sobą ma już ponad 6 tys. kilometrów przejechanych rowerem – od Koła Podbiegunowego aż do Maroka. W najbliższych dniach zamierza dotrzeć do Zwrotnika Raka na Saharze, a później przenieść się do Ekwadoru, skąd rozpocznie kolejny etap wyprawy przez Amerykę Południową aż do najbardziej wysuniętego na południe miasta świata. Każdy przejechany kilometr oznacza jednocześnie realne wsparcie dla Zachodniopomorskiego Hospicjum dla Dzieci i Dorosłych. Ponad 6000 kilometrów na rowerze. Za nim mróz, przed nim Sahara Grzegorz Stenka oficjalnie rozpoczął rowerową część wyprawy przy Kole Podbiegunowym, skąd ruszył na południe przez Skandynawię, Europę i Maroko. Dziś ma za sobą już ponad 6000 kilometrów przejechanych od Koła Podbiegunowego, a licząc od wyjazdu z rodzinnego Bydlina – ponad 6300 kilometrów. Jak przyznaje, najtrudniejszym odcinkiem okazała się północna Finlandia i Szwecja, gdzie zimą temperatury spadały do blisko -30 st. C., a odległości między kolejnymi miejscowościami były na tyle duże, że nawet niewielka awaria sprzętu czy pogorszenie pogody mogły mieć poważne konsekwencje. – Najbardziej niebezpiecznym etapem wyprawy był etap w północnej Finlandii i Szwecji. Niskie temperatury oraz dalekie dystanse między cywilizacją sprawiły, że doznałem odmrożenia palców prawej ręki, przez co byłem bliski ich utraty – wspomina w rozmowie z naszą redakcją. Mimo ekstremalnych warunków podróż zapamiętał jednak nie tylko przez pryzmat trudności. – Pozytywnie zaskoczyła mnie gościnność ludzi w północnej Europie – mówi. Zwraca też uwagę, że rzeczywistość nie zawsze przypomina zdjęcia publikowane w internecie. – Mogę również stwierdzić, że zorze polarne nie są tak piękne, jak na zdjęciach – dodaje. Obecnie podróżnik znajduje się w Maroku. Z Marrakeszu rozpoczął kolejny wymagający etap wyprawy prowadzący przez góry Atlas i dalej w stronę Sahary. Każdy kilometr…

zdj-2026-07-22T143204.710-5fa2dde.jpg
width: 5120
height: 3410

Marek Kamiński wraca na bieguny – tym razem z 18-letnim synem. Polski podróżnik po 30 latach ponownie przemierza całą Ziemię
type: item
date: 2025-12-23T13:54:46.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: antarktyda
subject: biegun północny
subject: biegun południowy
subject: dalekie podróże
subject: marek kamiński
subject: między biegunami
subject: ojciec
subject: podróże
description: Marek Kamiński to podróżnik ekstremalny i absolutny rekordzista. Jako pierwszy człowiek na Ziemi zdobył oba bieguny samotnie, bez żadnej pomocy. Po 30 latach od tego wydarzenia wyruszył z synem w nową podróż, by sprawdzić, jak zmienił się świat – i my sami. Gdzie jest teraz?
encoded: 9 grudnia 2025 roku Marek Kamiński rozpoczął roczną ekspedycję z bieguna południowego na biegun północny. Projekt Pole2Pole podzielony jest na 12 etapów, z których każdy dotyczy jednego z wyzwań współczesnego człowieka: samotności, pamięci, klimatu, technologii, odporności, długowieczności czy wspólnoty. Gdy to czytasz, jest właśnie w trakcie 111-kilometrowego marszu przez Antarktydę. Polski podróżnik powtarza swój wyczyn W 1995 roku Marek Kamiński został wpisany do Księgi rekordów Guinnessa: jako pierwszy na świecie zdobył oba bieguny Ziemi bez pomocy z zewnątrz. I to oba w przeciągu jednego roku! 23 maja 1995 „odwiedził” – chociaż słowo to nie oddaje powagi wyprawie – biegun północny, a 27 grudnia 1995 roku biegun południowy. 30 lat później powtarza swój wyczyn – daje sobie rok, by przemierzyć trasę z jednego bieguna na drugi. Jego szlak – na którego początku towarzyszy mu wyłącznie syn Kay – prowadzić będzie przez najbardziej kontrastowe miejsca na Ziemi. Od Antarktydy, przez Patagonię, Atacamę i Amazonię, po Spitsbergen, Grenlandię i Kanadę – każde z tych miejsc stanie się metaforą realnych problemów, z którymi mierzymy się jako społeczeństwo. Po co jeszcze raz zdobywać bieguny? Dzisiaj Marek Kamiński nie jedzie po rekord, ale po odpowiedzi. Chce zobaczyć, jak przez 30 lat zmienił się świat, co oferuje nowoczesna technologia, z jakimi problemami zmagają się ludzie oraz – przede wszystkim – poznać własne granice. W 2026 rok będzie wchodził na biegunie: 31 grudnia planowane jest jego zdobycie. – Chciałbym wejść w nowy rok z poczuciem porządku. Że droga, którą przeszliśmy, miała sens i że decyzje podjęte po drodze były właściwe. Na biegunie południowym nie ma miejsca na iluzje – warunki szybko weryfikują wszystko. Jeśli docierasz tam w zgodzie z tym, co robisz, nowy rok może się zacząć od solidnych podstaw – życzy sobie Marek Kamiński. Nie chodzi o bieguny, ale o to, co „pomiędzy” 12 etapów ekspedycji to 12 różnych odpowiedni na pytanie, kim staje się człowiek w św…

FABRIC-KOLAZ-32-37-d33f733.jpg
width: 2700
height: 1800

Biegun Północny stale się przemieszcza. Jak Święty Mikołaj trafia do domu?
type: item
date: 2025-12-18T08:01:29.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: biegun północny
subject: kompas
subject: laponia
subject: święty mikołaj
description: Czy wiesz, że są… dwa bieguny północne? Chociaż geograficzny stoi w miejscu, to magnetyczny – od którego zależne są między innymi kompasy – stale się przemieszcza. Jakie są przyczyny jego ruchu oraz jakie ma to znaczenie dla przyrody… i Świętego Mikołaja?
encoded: Kiedy w Wigilię Święty Mikołaj kończy dostarczanie prezentów, musi jakoś wrócić na Biegun Północny. Nawet, gdy pada silny śnieg, a renifery nie widzą drogi. Okazuje się, że to nie takie proste – magnetyczny biegun Ziemi stale się przemieszcza, wpływając na precyzję nawigacji i oddziałując na środowisko naturalne. Przyczyna jego ruchu leży w jądrze Ziemi. Dlaczego mamy dwa bieguny północne? Geograficzny biegun północny – stały punkt na mapie Geograficzny biegun północny, określany także jako prawdziwa północ, to miejsce, w którym oś obrotu Ziemi przecina jej powierzchnię na półkuli północnej. Współrzędne tego punktu są niezmienne i stanowią podstawę dla map, systemów geodezyjnych oraz nawigacyjnych. Jest to punkt odniesienia przy wyznaczaniu kierunków świata oraz tworzeniu układów współrzędnych. Magnetyczny biegun północny – punkt, który stale się przemieszcza Zupełnie inaczej wygląda sytuacja z magnetycznym biegunem. Jest on definiowany przez lokację, w której linie pola magnetycznego Ziemi są skierowane pionowo w dół. Magnetyczny biegun północny jest wykorzystywany przez kompasy oraz wszelkie urządzenia nawigacyjne korzystające z właściwości pola magnetycznego – w tym systemy GPS czy smartfony. W odróżnieniu od geograficznego bieguna, jego położenie stale się zmienia. W ciągu ostatnich dekad odnotowano przyspieszenie jego ruchu. Co powoduje ruch bieguna magnetycznego? Przemieszczanie się bieguna magnetycznego jest wynikiem aktywności wnętrza Ziemi. 5000 km pod naszymi stopami znajduje się zewnętrzne jądro Ziemi – płynna warstwa, złożona głównie z żelazu i niklu. Pod wpływem ciepła generowanego przez stałe, wewnętrzne jądro, płynny metal przemieszcza się, tworząc dynamiczne prądy. Te ruchy generują pole magnetyczne, które otula Ziemię. W wyniku tego pola powstaje magnetyczny biegun, który nie jest stały, lecz podlega nieustannym przesunięciom – zmiany w przepływie metali zmieniają także jego położenie. To zjawisko obserwujemy od setek lat. Jak szybko biegun „ucieka”…

GettyImages-10173761-97e1e4e.jpg
width: 4800
height: 3673

Zorze polarne w Polsce wkrótce się skończą – czy to ostatnia szansa na słoneczny spektakl?
type: item
date: 2025-11-14T07:04:58.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Kosmos
subject: Nauka
subject: biegun północny
subject: polska
subject: słońce
subject: zorza polarna
description: Zjawisko, które w ostatnich latach stosunkowo często cieszyło polskich obserwatorów nieba – a przynajmniej tych bardziej uważnych i mających szczęście z pogodą – już niedługo z powrotem stanie się rzadkością. Zorze polarne, obecnie w szczycie swojej aktywności, z powrotem staną się cudem zarezerwowanym dla koła podbiegunowego. Czemu świetlny spektakl wraca na deski macierzystego teatru dalekiej Skandynawii?
encoded: Ostatnie miesiące powoli przyzwyczaiły nas do występowania efektownych zórz polarnych na terenie całego naszego kraju. To efekt zwiększonej aktywności słonecznej, która wpływa na częstotliwość i intensywność tego zjawiska. Zbliżający się koniec 11-letniego cyklu sprawia jednak, że okazje do obserwowania zorzy w Polsce będą coraz rzadsze. Chociaż wkrótce czeka nas zdjęcie spektaklu z afisza, to są też dobre informacje: w końcu zostanie on wznowiony. Jak powstają zorze polarne? Zorza polarna – czyli aurora borealis – to naturalne zjawisko świetlne powstające w wyniku oddziaływania wiatru słonecznego z magnetosferą Ziemi. Brzmi to bardzo poważnie, ale prawda jest dosyć prosta: naładowane cząstki emitowane przez Słońce (głównie elektrony i protony) docierają do naszej planety i zderzają się z cząsteczkami chroniącej nas przed nimi atmosfery, najczęściej na dużych szerokościach geograficznych. Efektem są barwne smugi i wstęgi światła na niebie, często przybierające odcienie zieleni, fioletu, różu lub czerwieni. Cykl słoneczny wpływa na widoczność zórz To, że w ostatnich latach zorze polarne są widoczne coraz dalej od biegunów, w tym w Polsce, jest bezpośrednio związane z okresem wzmożonej aktywności słonecznej. Podczas maksimum słonecznego, czyli najbardziej burzliwej fazy 11-letniego cyklu aktywności Słońca, liczba rozbłysków i koronalnych wyrzutów masy gwałtownie rośnie. To właśnie te zjawiska wysyłają w stronę Ziemi potężne dawki naładowanych cząstek, które mogą wedrzeć się głębiej w magnetosferę naszej planety i nie zostać od razu skierowanymi na bieguny. W ten sposób docierają aż do Europy Środkowej czy południowych regionów Stanów Zjednoczonych. Każdy 11-letni cykl słoneczny składa się z fazy wzrostu, maksimum i spadku aktywności. Według analiz NASA i NOAA maksimum przypadło na lata 2024–2025: właśnie w takich momentach zorze pojawiają się na niższych szerokościach geograficznych. Zorza obserwowana 12 listopada na terenie Polski powstała właśnie w wyniku silnej bur…

GettyImages-2179560334-3cef478.jpg
width: 4032
height: 3024

Koło podbiegunowe – kraina zimna oraz trwających wiele miesięcy dni i nocy
type: item
date: 2025-10-04T10:16:12.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Przyroda
subject: antarktyka
subject: arktyka
subject: biegun północny
subject: biegun południowy
subject: geografia
description: Koło podbiegunowe jest najbardziej na północ lub południe wysuniętym regionem na Ziemi. Znajdują się tam terytoria należące do kilku krajów, choć prawdziwymi władcami są tam zwierzęta.
encoded: Spis treści: Dzień i noc polarna Życie za północnym kołem podbiegunowym Zimna Arktyka, zimniejsza Antarktyda Kołem podbiegunowym nazywamy obszar rozciągający się wokół geograficznego bieguna. Znajduje się on na północ lub południe od równoleżnika 66°33’, choć dokładna linia szerokości geograficznej ulega niewielkim zmianom i od lat powoli przesuwa się. Każdego roku przesuwa się średnio o około 15 metrów. Zjawisko to wynika z grawitacyjnego oddziaływania Księżyca, które powoduje „kołysanie” osi Ziemi. Naturalne siły odpowiadają więc za przesuwanie się koła podbiegunowego i nie ma to związku ze zmianami klimatycznymi. Dzień i noc polarna Obszary w obrębie koła podbiegunowego doświadczają skrajnych różnic długości dnia – latem słońce świeci tam przez długi czas, a zimą pojawia się na wyjątkowo krótko. W dniu przesilenia letniego – zazwyczaj 20 lub 21 czerwca – w obrębie północnego koła podbiegunowego słońce w ogóle nie zachodzi. Dla odmiany w przesilenie zimowe (21 lub 22 grudnia) słońce w ogóle nie wschodzi. Liczba kolejnych dni ciemności lub światła rośnie w miarę przesuwania się na północ. Na samym biegunie północnym cały rok można przeżyć niejako w jeden dzień – doświadcza się tam sześciu miesięcy ciemności i sześciu miesięcy światła. Okresy te nazywa się nocą polarną i dniem polarnym. Zjawiska tak długich dni i nocy wynika bezpośrednio z nachylenia osi Ziemi. Po prostu w trakcie zimy na półkuli północnej jej północna część odchylona jest od słońca, a cień Ziemi obejmuje biegun północny. Latem sytuacja jest odwrotna. Te same zjawiska występują na obszarze antarktycznego koła podbiegunowego. Leży ono wokół bieguna południowego. Tam również występuje jeden dzień, kiedy słońce nie zachodzi oraz jeden dzień, kiedy nie wschodzi, ale dni te są odwrotne w porównaniu z kołem podbiegunowym północnym. Życie za północnym kołem podbiegunowym Otaczający biegun północny Ocean Arktyczny pokryty jest grubą warstwą lodu, choć z powodu zmian klimatycznych lód ten niestety topnieje. …

kolo-podbiegunowe-09e01c3.jpg
width: 2000
height: 1500

Longyearbyen to najdalej wysunięte na północ miasto. Niewielka osada skrywa sporo atrakcji
type: item
date: 2024-12-08T13:31:42.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: arktyka
subject: biegun północny
subject: norwegia
subject: spitsbergen
description: Longyearbyen – niewielka miejscowość w prowincji Svalbard – jest najdalej wysuniętą na północ osadą ludzką. Powstała jako miasteczko górnicze, ale dziś przemysł wydobywczy odgrywa tam marginalną rolę. Gospodarka współczesnego Longyearbyen opiera się przede wszystkim na badaniach naukowych i turystyce. Poznajmy bliżej to niezwykłe, fascynujące miejsce.
encoded: Spis treści: Gdzie znajduje się Longyearbyen? Historia miasta Longyearbyen Współczesne Longyearbyen Atrakcje Longyearbyen Nietypowe prawo w Longyearbyen Powietrze w Longyearbyen jest krystalicznie czyste. Przy dobrej pogodzie gołym okiem można tam dostrzec obiekty oddalone o około 150 km. Krajobraz charakteryzuje się surowym, arktycznym pięknem, które jest niezwykle skutecznym wabikiem na turystów. To nic, że siarczyste mrozy utrzymują się tam prawie przez niemal 10 miesięcy w roku, a pora ciepła, podczas której najwyższa temperatura nie przekracza 8 stopni Celsjusza, trwa zaledwie 2,5 miesiąca. Każdego roku prawie 150 tysięcy osób odwiedza tę niewielką osadę, będącą nieformalną stolicą arktycznej północy. Gdzie znajduje się Longyearbyen? Longyearbyen to niewielka, zamieszkała przez około 2 tysiące osób miejscowość w norweskiej prowincji Svalbard, położonej w obszarze archipelagu o tej samej nazwie. Rozciąga się na wyspie Spitsbergen, powyżej 75. stopnia szerokości geograficznej północnej. Od bieguna północnego dzieli ją około 1300 km. Mówimy tu zatem o najdalej wysuniętej na północ osadzie. Historia miasta Longyearbyen Jak wynika ze skandynawskich kronik, wyspy archipelagu Svalbard były dobrze znane wikingom. Ich ponowne odkrycie nastąpiło w 1596 roku, gdy dotarł tam holenderski podróżnik Willem Barents. Od XVI do XVIII wieku były ośrodkiem rybołówstwa, wielorybnictwa i myślistwa, do którego ściągali rybacy i myśliwi z Europy Północnej. Pod koniec XVIII stulecia wyspy zaczęły być wykorzystywane jako baza wypadowa dla ekspedycji eksplorujących biegun północny. Wówczas nikt jeszcze nie myślał o założeniu stałej osady na tym niegościnnym terytorium. Zmieniło się to dopiero pod koniec XIX wieku, gdy odkryto tam bogate złoża surowców naturalnych. W 1899 roku rozpoczęło się wydobycie węgla kamiennego. W 1906 roku na wyspę Spitsbergen przybył John Munroe Longyear, właściciel przedsiębiorstwa Arctic Coal Company of Boston. Założył tam osadę, którą początkowo zamieszkiwało …

Longyearbyen-60755d9.jpg
width: 1000
height: 667

Naukowcy wreszcie zmierzyli pole elektryczne Ziemi. To przez nie cząsteczki atmosfery uciekają w kosmos
type: item
date: 2024-08-29T14:25:10.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: badania naukowe
subject: biegun północny
subject: biegun południowy
subject: kosmos
subject: Wolny czas
subject: ziemia
description: NASA donosi, że po raz pierwszy udało się zmierzyć globalne pole elektryczne Ziemi. O jego istnieniu mówiło się od lat 60. poprzedniego wieku. Pole jest jednak bardzo słabe i do niedawna naukowcy nie dysponowali odpowiednim sprzętem umożliwiającym jego wykrycie. Zmieniło się to dopiero teraz dzięki misji Endurance, w ramach której ze Svalbardu wystrzelono specjalnie zaprojektowaną rakietę suborbitalną.
encoded: W tym artykule: Co to jest wiatr polarny A może nad Ziemią istnieje pole elektryczne? Uciekający wodór Misja Endurance odbyła się w maju 2022 roku. Suborbitalna rakieta skonstruowana przez naukowców NASA osiągnęła wysokość 768 km nad powierzchnią Ziemi. Po 19 minutach lotu spadła do Morza Grenlandzkiego. Jednak nawet ten krótki czas wystarczył, by potwierdzić istnienie na dużej wysokości nad planetą wyjątkowo słabego pola elektrycznego. Instrumenty wykryły zmianę potencjału elektrycznego wynoszącą zaledwie 0,55 wolta. To bardzo mało, a jeden z badaczy stwierdził, że wykryte pole jest równie słabe jak bateria zegarka. Jednak nawet takie słabe pole rozwiązuje zagadkę, nad którą naukowcy głowili się od kilkudziesięciu lat. Wyjaśnia mianowicie, dlaczego nad biegunami Ziemi istnieje tzw. wiatr polarny (ang. polar wind). Co to jest wiatr polarny Określenie „wiatr polarny” powstało pod koniec lat 60. poprzedniego wieku. Ian Axford, nowozelandzki naukowiec i wieloletni szef Max Planck Institute for Aeronomy, zaproponował, by nazwać tak stały strumień jonów uciekający w kosmos z rejonów nad południowym i północnym biegunem Ziemi. Nazwa miała wskazywać na podobieństwo tego zjawiska do wiatru słonecznego, czyli strumieni plazmy wypływających ze Słońca. Z Ziemi uciekają jonu wodoru, helu i tlenu. Cząsteczki tych pierwiastków zostają zjonizowane w górnych warstwach atmosfery właśnie przez wiatr słoneczny. Jonizowanie to proces, podczas którego zmienia się liczba elektronów obojętnej elektrycznie cząsteczki albo atomu. Atom np. zderza się z cząstką o wysokiej energii i przekształca się w dodatnio naładowany jon. Pojawiają się przy tym również elektrony swobodne. Istnienie „wiatru polarnego” potwierdzały pomiary z lat 60., kiedy wykryto stały strumień cząstek uciekający z atmosfery ziemskiej w rejonach nad biegunami. Naukowcy nie byli jednak pewni, co powoduje to zjawisko. Uciekające cząstki miały niskie temperatury, a mimo to poruszały się z prędkościami naddźwiękowymi. Coś musia…

po-raz-pierwszy-naukowcy-zmierzyli-pole-elektryczne-ziemi-to-ono-sprawia-ze-czasteczki-atmosfery-uciekaja-w-kosmos-fot-nasa-685d1be.jpg
width: 2880
height: 1983

Klimat okołobiegunowy – czym się charakteryzuje i w jakich krajach panuje?
type: item
date: 2023-01-14T08:07:16.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: antarktyda
subject: antarktyka
subject: arktyka
subject: biegun północny
subject: biegun południowy
subject: Edukacja
subject: klimat
subject: przyroda
subject: ziemia
description: Długie zimy z najniższymi na Ziemi temperaturami powietrza, ograniczające się głównie do śniegu niskie opady atmosferyczne i wysokie amplitudy temperatur w niektórych rejonach – oto najkrótsza charakterystyka strefy klimatów okołobiegunowych. Panujące tam ekstremalne warunki ukształtowały się w następstwie występujących różnic w warunkach oświetlenia w trakcie dnia polarnego i nocy polarnej. Jakimi cechami charakteryzuje się klimat okołobiegunowy? Jakie rodzaje klimatu występują w tej strefie i jaki jest jej zasięg? Na każde z tych pytań odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Czym jest klimat okołobiegunowy? Jakie są cechy klimatu okołobiegunowego? Rodzaje klimatu okołobiegunowego Gdzie jest klimat okołobiegunowy? Fauna i flora strefy okołobiegunowej Klimat na Ziemi jest kształtowany przez liczne czynniki strefowe i astrefowe. W niektórych miejscach na naszej planecie panują wyjątkowo trudne lub wręcz ekstremalne warunki. Takie stwarza choćby klimat równikowy, dla którego charakterystyczna wysoka średnia temperatura i duża wilgotność powietrza, i klimat zwrotnikowy, w strefie którego odnotowywane są najwyższe temperatury. Jeżeli mowa o klimatycznym ekstremum, nie można pominąć strefy okołobiegunowej. To właśnie tam ziemia skuta jest lodem, a temperatura powietrza osiąga najniższe wartości. W porównaniu z tymi warunkami, nawet najsurowsze zimy, jakie czasami zapewnia strefa umiarkowana, wydają się być łagodne. Czym jest klimat okołobiegunowy? Klimat okołobiegunowy to piąta i ostatnia główna strefa klimatyczna w klasyfikacji Wincentego Okołowicza. Występuje na półkuli północnej i południowej, obejmując obszary za kołami podbiegunowymi. Zewnętrzne granice tych pasów są wyznaczone przez izotermę najcieplejszego miesiąca 10 stopni Celsjusza. Na obu półkulach strefa okołobiegunowa sąsiaduje (po stronie południowej na północy i odwrotnie na południu) ze strefą klimatów umiarkowanych. Rozpiętość warunków pogodowych jest tam nieznaczna, dlatego w całej strefie wyróżnia się tylko dwa typy klimatów (zgodnie z klasyfikacją Wincentego Okołowicza). Jakie są cechy klimatu okołobiegunowego? W strefie okołobiegunowej występują szczególne warunki oświetlenia, związane z małym dopływem energii pochodzącej z promieniowania słonecznego. To sprawia, że występuje tam ujemny bilans energetyczny, kształtujący się na poziomie minus 200 W/m kw. Zwierzęta Antarktydy - jakie gatunki tam żyją? Antarktyda - najdalej wysunięty na południe kontynent - to jedno z najbardziej tajemniczych miejsc na Ziemi. Południowy biegun zimna jest jedynym kontynentem ni…

klimat-okolobiegunowy-czym-sie-charakteryzuje-i-w-jakich-krajach-panuje-fot-sebnem-coskun-anadolu-agency-via-getty-images-f8f115d.jpg
width: 1024
height: 683

Strefy klimatyczne świata – jaki klimat panuje w różnych zakątkach Ziemi?
type: item
date: 2023-01-07T14:03:11.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biegun północny
subject: biegun południowy
subject: Edukacja
subject: klimat
subject: lasy równikowe
subject: przyroda
subject: ziemia
description: Poszczególne obszary naszej planety różnią się pod względem średniej rocznej temperatury powietrza, ilości opadów i wartości ciśnienia atmosferycznego. Mieszkańcy niektórych części świata niemal przez cały rok cieszą się doskonałą pogodą, podczas gdy inni muszą zmagać się z wyjątkowo niesprzyjającymi warunkami. Podobne elementy klimatu, występujące na określonych obszarach, pozwoliły naukowcom podzielić Ziemię na strefy klimatyczne.
encoded: W tym artykule: Czym jest klimat? Jakie czynniki kształtują klimat na Ziemi? Podział na strefy klimatyczne Strefa klimatów równikowych Strefa klimatów zwrotnikowych Strefa klimatów podzwrotnikowych Strefa klimatów umiarkowanych Strefa klimatów okołobiegunowych Inne podziały stref klimatycznych Nieustanna ewolucja jest charakterystyczna nie tylko dla żywych organizmów. Ciągłym zmianom podlegają także warunki klimatyczne, które panują na naszej planecie. Przez miliony lat, tor ewolucji klimatu wytyczały czynniki naturalne, ale od pewnego czasu do zachodzących zmian przyczyniają się także ludzie, a konkretnie – nasza działalność na Ziemi. Tempo zmian klimatycznych nabrało szczególnej dynamiki w ostatnich dwóch stuleciach. Niektórzy naukowcy wyrażają przekonanie, że granica między poszczególnymi strefami klimatycznymi może ulec całkowitemu zatarciu do 2100 roku. Póki co, wciąż jeszcze możemy dzielić naszą planetę na pięć głównych stref klimatycznych. Czym jest klimat? Mówiąc o klimacie, nie należy myśleć o pogodzie, to dwa różne pojęcia. Pogoda to nic innego jak stan atmosfery występujący w określonym miejscu i czasie, określany na podstawie jej głównych składników: temperatury powietrza, wilgotności, ciśnienia atmosferycznego, opadów i osadów atmosferycznych, zachmurzenia, kierunku i prędkości wiatru, natężenia promieniowania słonecznego i innych zjawisk atmosferycznych. Nasza cywilizacja potrwa do 2050 roku. Wyliczone i potwierdzone naukowo Niespełna 30 lat. Tyle czasu ma ludzkość, według opublikowanego przez australijskie centrum naukowe Breakthrough National Centre for Climate Restoration. Jeszcze jesteście spokojni? Zniknie mi... Obraz klimatu tworzą składniki, które są identyczne z elementami pogody, ale każdy z nich jest analizowany w kontekście znacznie dłuższego okresu. Mówimy tu bowiem o całokształcie zmieniających się stanów pogody i warunków atmosferycznych, który pozostaje właściwy dla określonego obszaru i czasu i jest określany na podstawie obserwacji trw…

strefy-klimatyczne-swiata-jaki-klimat-panuje-w-roznych-zakatkach-ziemi-fot-getty-images-1c3410b.jpg
width: 2280
height: 1315

Topnienie arktycznych lodów niesie ze sobą nowe zagrożenia
type: item
date: 2021-09-20T17:32:09.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: arktyka
subject: biegun północny
subject: syberia
subject: Technologia
subject: transport
description: Ponieważ topnienie lodowców w rejonie arktycznym prowadzi do otwarcia nowych szlaków żeglugowych na dalekiej północy, co może wydatnie skrócić drogę z Europy do Azji, coraz więcej statków korzysta tego rozwiązania. Efektem jest rosnące zanieczyszczenie tamtych rejonów, co przyczynia się do ocieplenia klimatu.
encoded: W tym artykule: Północna Droga Morska W planach jest wzrost transportu Regulacje pełne luk Arktyka ocieplała się dwa razy szybciej (i to według ostrożnych szacunków) niż reszta Ziemi. W ostatnim czasie tempo ocieplania się tego regionu jeszcze wzrosło, dlatego światowe rządy zaczynają zauważać problem i poważnie myśleć o tym , jak uregulować tą sytuację. Północna Droga Morska Północna Droga Morska, bo tak określa się nowy szlak morski, który biegnie wzdłuż północnych wybrzeży Rosji, jest najbardziej ruchliwą arterią morską tego regionu. Eksperci zajmujący się transportem morskim szacują, że dzięki tej nowej drodze pomiędzy Europą a Azją statki towarowe mogą zaoszczędzić co najmniej 10 dni podczas rejsu między tymi dwoma kontynentami, które prowadzą ogromną wymianę handlową. Korzystanie z Północnej Drogi Morskiej pozwala skrócić podróż o około 6000 mil morskich w porównaniu z rejsem dookoła Afryki i o 2700 mil morskich w przypadku drogi Kanał Sueski. Powstanie nowej drogi morskiej na północy spowodowało wzrost liczby statków, które ją wybierają z 1 705 w 2016 r. do 2 694 w 2019 r. To oznacza, że ruch towarowy ( w mniejszej skali rozwijający się dopiero w tych regionach ruch turystyczny) wzrósł w latach 2016-2019 o 58%. Wzmożony ruch statków towarowych jest napędzany przez producentów rozmaitych dóbr, głównie w Rosji, Chinach i Kanadzie, wysyłających przez wody arktyczne rudę żelaza, ropę naftową, skroplony gaz ziemny (LNG) i inne paliwa. Wzrost liczby statków korzystających z arktycznych dróg morskich jest dużym obciążeniem dla środowiska, w miarę jak coraz więcej ogromnych, ciężkich statków uwalnia do atmosfery dwutlenek węgla i sadzę. Sadza ta pokrywa lód i śnieg, które pokrywają okoliczną powierzchnię. To prowadzi do tego, że zamiast odbijać promieniowanie słoneczne z powrotem w kosmos, powierzchnia pochłania je, co prowadzi do zwiększonego ocieplenia w regionie. „Głównym powodem do niepokoju jest zmniejszenie ilości arktycznego lodu morskiego i idąca za tym możli…

northern-sea-route2-e34d965.jpeg
width: 3150
height: 2108

Oto nowa najdalej wysunięta na północ wyspa na świecie. Odkryto ją przypadkiem
type: item
date: 2021-08-30T07:49:42.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biegun północny
subject: grenlandia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyspy
description: Czy wszystko już zostało odkryte? Absolutnie nie! Qeqertaq Avannarleq już niebawem może pojawić się na mapach świata.
encoded: W tym artykule: Najdalej wysunięta na północ wyspa na świecie Qeqertaq Avannarleq – nowy wyjątkowy ląd Topnienie Grenlandii Naukowcy twierdzą, że przypadkowo odkryli u wybrzeży Grenlandii najdalej wysuniętą na północ wyspę na świecie. Jak im się tu udało? Tajemnica "ciemnej strefy" na Grenlandii wyjaśniona Jak odkryli naukowcy, zjawisko mogło być spowodowane bogatym w fosfor pyłem. Najdalej wysunięta na północ wyspa na świecie W lipcu grupa badaczy wyruszyła na wyspę Oodaaq, znaną od 1978 r. Na miejscu mieli pobrać naukowe próbki i zidentyfikować nowe gatunki przystosowane do życia w tym bardzo ekstremalnym środowisku. Kiedy jednak skonsultowali swoje współrzędne z duńskimi urzędnikami, okazało się, że są 800 m dalej na północ, niż zakładali. Nowoodkryty ląd ma być najbliżej położonym bieguna północnego. – Wyspa została odkryta podczas duńsko-szwajcarskiej ekspedycji badawczej, którą koordynowałem – potwierdził w wywiadzie dla BBC Morten Rasch z Uniwersytetu Kopenhaskiego. – Lecieliśmy w sześć osób małym helikopterem, a kiedy dotarliśmy na wysokość wyspy Oodaaq, nie mogliśmy jej znaleźć – kontynuował. Trzeba dodać, że mapy opisujące tę część świata są wyjątkowo niedokładne. Topnieje najwyższy szczyt Szwecji. Tak niski nie był jeszcze nigdy Globalne ocieplenie stale o sobie przypomina. Topnieją już nie tylko lądolody Grenlandii i Antarktydy, ale też lodowce Szwecji. Qeqertaq Avannarleq – nowy wyjątkowy ląd Badacze nie od razu zorientowali się, że dotarli na nieznaną do tej pory wyspę. Co ciekawe, sam koordynator wyprawy mówi, że z naukowego punktu widzenia, to nic wielkiego. Qeqertaq Avannarleq, bo tak ma zostać nazwana nowa najdalej wysunięta na północ wyspa, przywitała naukowców mało gościnnym krajobrazem. Na przestrzeni ok. 30 m na 60 m dominowało błoto, osady morenowe i żwir. – To oczywiście zabawne być wśród tych sześciu ludzi na ziemi, którzy mieli zabłocone buty w takim miejscu – podsumował Rasch. Ekstremalne topnienie Grenlandii. Stopiony lodowiec mógłby pokr…

grenlandia4-ebf72ed.jpeg
width: 2121
height: 1254

Zmiany klimatyczne mogły spowodować dryf bieguna północnego
type: item
date: 2021-07-15T17:20:40.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: biegun północny
subject: Edukacja
subject: globalne ocieplenie
subject: zmiany klimatyczne
description: Zmiana położenia bieguna północnego zachodząca od połowie lat 90-ych zbiegła się z nasilonym topnieniem lodowców.
encoded: W tym artykule: Kilka centymetrów rocznie Nagła zmiana w latach 90-ych To działalność człowieka jest przyczyną Kilka centymetrów rocznie Ziemia obraca się wokół osi trochę jak gigantyczny wirujący bączek. Miejsca, w których niewidzialna oś jej przecina się z powierzchnią planety to północny i południowy biegun obrotowy. Ze względu na chybotanie się Ziemi wokół własnej osi (zupełnie jak w przypadku bączka) na skutek zmian w rozkładzie masy planety, miejsca te dryfują w cyklach trwających mniej więcej dekadę. Poruszają się w stosunkowo ciasnych wirach o średnicy zaledwie kilku metrów. Zwykle, to pogoda i prądy oceaniczne są główną siłą napędową większość z tych powolnych dryfów. Naukowcy wyznaczają geograficzny bieguny północny i południowy, biorąc pod uwagę długoterminowe średnie wyliczane na podstawie pozycji obrotowych. Niezawodnie mierzą oni dokładne pozycje biegunów obrotowych od 1899 roku. Najpierw robiono to mierząc względne pozycje gwiazd, dziś wykorzystuje się do tego obserwacje satelitarne. W ciągu ostatniego stulecia bieguny miały tendencję do wędrowania o zaledwie kilka centymetrów rocznie. Nagła zmiana w latach 90-ych Jednak w latach 90-tych rozpoczęła się nagła zmiana kierunku tego dryfu. Ta ostra zmiana kierunku wydaje się być spowodowana w dużej mierze przez topnienie lodowców. Takie wnioski płyną z przeprowadzonych ostatnio badań. A wspomniane topnienie lodowców, jest bez wątpienia efektem zmian klimatycznych. Do połowy lat dziewięćdziesiątych XX wieku biegun północny dryfował w kierunku zachodniego krańca kanadyjskiej wyspy Ellesmere. Jest to część kanadyjskiego terytorium Nunavut, tuż przy północno-zachodnim krańcu Grenlandii. Ale potem, biegun skręcił na wschód o około 71 stopni. To skierowało go w stronę północno-wschodniego krańca Grenlandii. Nadal zmierza w tę stronę, przesuwając się o około 10 centymetrów rocznie. Naukowcy nie są do końca pewni, dlaczego doszło do tego przesunięcia, mówi Suxia Liu - hydrolog w Instytucie Nauk Geograficznych i B…

biegun-8158448.jpeg
width: 1024
height: 724

Nurkując w Głębi Challengera zdobył wszystkie szerokości świata: dwa bieguny, kosmos i dno oceanu
type: item
date: 2021-03-08T15:05:08.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: biegun północny
subject: biegun południowy
subject: kosmos
subject: nurkowanie
subject: oceany
subject: rów mariański
subject: Sport
subject: Travel
description: Amerykański zdobywca Richard Garriott może powiedzieć, że przemierzył Ziemię wszerz i wzdłuż. Na swoim koncie ma bowiem zdobycie dwóch biegunów – południowego i północnego, oraz podróż na Międzynarodową Stację Kosmiczną. A 1 marca zanurkował w Głębi Challengera, najgłębszym miejscu Rowu Mariańskiego.
encoded: – Jestem pierwszą osobą, która pokonała drogę od bieguna do bieguna, w kosmos i w głąb, a drugą osobą - pierwszym mężczyzną - będącą w kosmosie i w głębi – powiedział Garriott po udanym nurkowaniu w rozmowie z collectSPACE. Pierwszą w historii osobą, która była zarówno na stacji ISS (Międzynarodowa Stacja Kosmiczna), jak i na dnie Głębi Challengera jest była astronautka NASA, Kathy Sullivan. Dokonała tego w czerwcu 2020 roku. Co ciekawe – w czasie podwodnej misji połączyła się przez telefon satelitarny z kolegami na ISS. Richard Garriott, który oprócz wysokości i głębokości zdobył także dwa bieguny, jest prezesem The Explorers Club, choć szerzej znany jest jako projektant i programista gier komputerowych z serii gier Ultima i Tabula Rasa. Jest też synem amerykańskiego naukowca i astronauty Owena Garriotta. Garriot Junior nurkował w Głębi Challengera na pokładzie „Limiting Factor” - pierwszego certyfikowanego komercyjnego pojazdu do głębokiego zanurzenia. Podwodna kapsuła została opracowana i sfinansowana przez podwodnego odkrywcę Victora Vescovo. Podobnie jak wcześniej Kathy Sullivan, tak i Garriott odbył podróż wgłąb Rowu Mariańskiego w ramach serii zanurzeń mających na celu zbadanie dna rowu i zebranie próbek do badań naukowych. W całym przedsięwzięciu towarzyszył mu przyjaciel Michael Dubno. View oEmbed on the source website Garriott jest pasjonatem nurkowania. Odbył m.in. podwodną wyprawę do wraku Titanica, pływał też na rosyjskich okrętach podwodnych Mir. Na pokładzie Limiting Factor zszedł na głębokość ponad dwukrotnie większą niż kiedykolwiek wcześniej. – Tytanowy kadłub o grubości 9 centymetrów tworzył najmniejszy pojazd, w jakim kiedykolwiek byłem, chociaż wydaje się bardziej pojemny niż Sojuz [rosyjski statek kosmiczny], ponieważ wewnątrz jest mniej ludzi i materiałów. W rzeczywistości czujesz się bardzo komfortowo, ale średnica wewnątrz zaczyna się od około 1,46 metra i kurczy się do 1,4 metra w miarę wzrostu ciśnienia na zewnątrz – opowiada Garriott w ro…

richard-garriott-na-pokladzie-limiting-factor-fot-twitter-27d87e2.jpeg
width: 615
height: 410

Historyczna przeprawa przez biegun północny. Spędzili 87 dni w temperaturze nawet -40 st.
type: item
date: 2019-12-10T12:58:00.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: biegun północny
subject: podróże
subject: Travel
subject: wyprawy
description: Po 87 dniach samotnego marszu para odkrywców z RPA i Norwegii pochwaliła się zakończeniem pierwszego w historii zimowego przejścia przez lody pokrywające biegun północny. Mike Horn i Børge Ousland wyruszyli z Nome na Alasce 23 września, a podróż zakończyli na skraju Svalbardu, norweskiego archipelagu arktycznego.
encoded: Przewidziane na 75 dni racje żywnościowe, dodatkowo uszczuplone przez piętrzące się komplikacje, skończyły się ostatniego dnia. Mike i Børge zdecydowani byli ukończyć marsz wyłącznie z prowiantem który zabrali na saniach. Odmówili też podjęcia z lodu przez śmigłowiec. W ostatnich 15 km towarzyszyli im dwaj Norwegowie wysłani z pokładu statku badawczego Lance, Bengt Rotmo i Aleksander Gamme. Dzięki telefonom satelitarnym utrzymywali z parą stały kontakt. Wsparcie, szczególnie w postaci dodatkowych palników gazowych, szybko okazało się bardzo pomocne. Pod Hornem załamał się lód i wpadł do lodowatej wody. Zapas suchych ubrań pozwolił kontynuować powrót na statek. Ostatni odcinek czwórka pokonywała z prędkością 2-3 kilometrów na godzinę. Szli powoli, bo wiatr zmienił kierunek i musieli zmagać się z lokalną burzą. Istniało realne ryzyko, że z jej powodu Ousland i Horn zostaną uwięzieni w namiotach na kilka dni bez jedzenia. - Udało się! Weszliśmy na pokład ”Lance’a” po zużyciu ostatnich racji. To było coś wspaniałego! Już z daleka widzieliśmy światła statku. Im bliżej niosły nas narty, tym światła stawały się jaśniejsze i większe. W końcu zeszliśmy z lodu na pokład a reszta to już historia. Poczuliśmy olbrzymią ulgę. Powitano nas zupą ze szpinakiem, stekami i deserem czekoladowym. Jesteśmy wyczerpani, mentalnie i fizycznie. W końcu nasze ciała mogły przełączyć się z trybu przetrwania na zwykły bieg. Poczuć gorącą wodę prysznica na plecach było czymś cudownym. Teraz czas na sen i wracamy do Norwegii – napisał Mike Horn w dzienniku podróży prowadzonym na Instagramie. 23 września nad biegunem północnym zaszło słońce i zaczęło robić się bardzo zimno. Podróżnicy chcieli wykorzystać ten fakt i przemieszczać się w miejscach, gdzie pokrywa lodu miała być grubsza. Niestety, po wielokroć okazywało się, że zmuszeni byli okrążać rozległe obszary po których nie można było przeprowadzić sani. Pod cienką warstwą lodu widoczna była ciemna, groźna toń. Na początku listopada udało się im …

we-dwoch-spedzili-87-dni-w-skrajnie-trudnych-warunkach-fot-instagram-a2ef9fa.jpeg
width: 594
height: 378

Amundsen: biegun ziemi, biegun ambicji. Poznaj historię zdobywcy bieguna południowego
type: item
date: 2019-11-13T07:44:42.000Z
creator: Caroline Alexander
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: biegun północny
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: podróżnicy
subject: roald amundsen
subject: robert scott
subject: Travel
description: “Wtorek, 12 września. Słaba widoczność i lodowaty wiatr z południa. –52°C. Mróz daje się psom we znaki. Ludzie po całej nocy w zesztywniałych ubraniach próbują sobie jakoś radzić... Nie ma co liczyć na poprawę pogody.”
encoded: Autorem tych słów był norweski podróżnik Roald Amundsen. Pięć lat wcześniej okrył się sławą, gdy jako pierwszy człowiek pokonał legendarne arktyczne przejście północno-zachodnie prowadzące z Atlantyku na Ocean Spokojny wzdłuż brzegów Kanady. Teraz znajdował się na drugim krańcu świata, próbując zdobyć najważniejsze trofeum w świecie odkrywców – biegun południowy. Ta śmiała wyprawa, choć zaplanowana z charakterystyczną dla jej szefa drobiazgowością, podjęta została w wyniku zbiegu okoliczności. Dwa lata wcześniej do odkrywcy planującego badania Oceanu Arktycznego i dopłynięcie do bieguna północnego dotarła informacja (później podawana w wątpliwość), że biegun został już zdobyty przez Roberta Peary’ego. Amundsen, jak sam wspominał, zmienił plany w ułamku sekundy: “Postanowiłem wyruszyć w drugą stronę i wyprawić się na południe”. Był przekonany, że zdobycie bieguna przyniesie mu sławę oraz fundusze na finansowanie kolejnych wypraw. Oficjalnie przygotowując podróż na północ, w sekrecie planował ekspedycję w przeciwnym kierunku. Pewnym kłopotem był fakt, że w tę samą stronę zmierzała nagłośniona brytyjska wyprawa kapitana Roberta Falcona Scotta. Obawiając się przegranej, Norweg popędził przed siebie, nie czekając na nadejście polarnej wiosny i poprawę pogody. W efekcie utracił cenne psy, a członkowie jego wyprawy musieli leczyć odmrożone stopy. Wracając do bazy Framheim (nazwanej tak na pamiątkę statku, którym tam przypłynął, legendarnego „Frama”; słowo to oznacza „naprzód”), Amundsen porzucił dwójkę towarzyszy, którzy z trudem dotarli do obozu dzień po jego powrocie. – Nie nazywałbym tego ekspedycją. To był atak paniki – powiedział mu później Hjalmar Johansen, najbardziej doświadczony polarnik w jego zespole. Te słowa kosztowały Johansena miejsce w wyprawie na biegun. Wszystkie te rażące niedopatrzenia warto rozpatrywać nie po to, by wskazać na błędy Amundsena, ale by rozprawić się z towarzyszącym mu od dawna mitem, wedle którego jego wyprawa była pozbawiona prawdziwego…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1b95b2f8f073a65d03f8952b4c33cb272df3303b-077ee07.jpeg
width: 670
height: 512

Antarktyda: "Doceniłem, że żyję na rzeczywiście dużej planecie i właśnie zmierzam na sam jej koniec"
type: item
date: 2019-04-08T07:00:00.000Z
creator: Mikołaj Golachowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: antarktyda
subject: antarktyka
subject: arktyka
subject: biegun północny
subject: biegun południowy
subject: henryk arctowski
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: Moto
subject: słoń morski
subject: Technologia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Na Antarktykę dopłynąłem 15 lat temu i wsiąkłem w nią z kretesem. Tak naprawdę nigdy już stamtąd nie wróciłem
encoded: Ze zdjęć i opowieści znajomych wiedziałem, że na krańcu świata góry lodowe są oszałamiająco błękitne, lodowce onieśmielają swym pięknem, a zwierzęta się niczego nie boją i jest ich mnóstwo. Mimo to nic nie było mnie w stanie przygotować na przytłaczającą wspaniałość Antarktyki. Podróż statkiem z Gdyni na Antarktydę trwała 40 dni. Długo, ale dzięki temu doceniłem, że żyję na rzeczywiście dużej planecie i właśnie zmierzam na sam jej koniec. To czas na poznanie innych członków wyprawy. Czyli ludzi, z którymi przyjdzie mi przeżyć rok, tam gdzie człowiek jest tylko pokornym gościem, a skutą lodem krainą władają niepodzielnie miejscowi, czyli pingwiny z całą kompanią. Gdzie chodzi się głową do dołu, a środek lata wypada w styczniu. Mroźna pieczęć Podróż na dalekie południe zaczęła się w atmosferze euforycznego podniecenia. Była to XXVII Polska Wyprawa Antarktyczna (potem uczestniczyłem jeszcze w trzech). Pamiętam, że od pierwszej, zresztą całkiem małej, góry lodowej długo nie mogłem oderwać wzroku. Choć później widziałem ich setki (wiele z nich dużo większych i piękniejszych), to ona na zawsze odbiła na mnie swoją mroźną pieczęć. Dlatego wciąż pamiętam jej niewiarygodnie turkusowy odcień i garbaty grzbiet. Wreszcie wpłynęliśmy do Zatoki Admiralicji na Wyspie Króla Jerzego, największej z archipelagu Szetlandów Południowych. Z zaciekawieniem słuchałem, jak doświadczeni koledzy opisywali poszczególne szczyty, nazywali poszczególne skały. Teraz, gdy tam wracam, sam je ze wzruszeniem rozpoznaję. Po kilkudziesięciu minutach skały straciły na znaczeniu. W oddali można już było wyróżnić charakterystyczne budynki stacji Arctowskiego, nasz dom na nadchodzące miesiące. Gamoniowaty komitet powitalny Pierwszy szok przyszedł tuż po wylądowaniu na brzegu. Niedaleko nas słonica morska właśnie urodziła szczeniaka, a teraz, zupełnie niezrażona ludzką krzątaniną, go karmiła. Jako biolog doskonale wiedziałem, dlaczego tak się dzieje. Na Antarktydzie nie ma żadnych lądowych drapieżników, więc…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4b41b08ce3917e14d0b6c16571ab3dbdcc769861-508566a.jpeg
width: 799
height: 535

Na biegun północny nie wyruszy już żadna wyprawa?
type: item
date: 2015-05-26T09:45:00.000Z
creator: Kelley McMillan
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: biegun północny
subject: ekspedycje
description: Coraz cieńszy arktyczny lód i brak wsparcia z powietrza oznaczają kres tegorocznych wypraw na biegun północny. A może i kres ostateczny.
encoded: – Wyprawy na biegun zmierzają drogą gołębia pocztowego – ku wymarciu – mówi Eric Larsen, polarnik z Kolorado, który trzy razy dotarł na biegun północny. Według Toma Sjogrena z adventurestats.com, kronikarza arktycznych rekordów, prawdziwa wyprawa na biegun musi wyruszyć z wybrzeża Alaski, Grenlandii, Kanady lub Rosji i prowadzić przez polarną masę lodową ku 90 stopniowi szerokości geograficznej północnej. Po dotarciu do celu dopuszczalny jest powrót helikopterem lub samolotem. Puryści preferują wyprawy w całości realizowane wyłącznie siłami człowieka, bez pomocy z powietrza, dostaw zapasów i ingerencji z zewnątrz, takiej jak psy, latawce czy pojazdy silnikowe, które zwiększają szybkość marszu i zmniejszają obciążenie. Od czasów admirała Roberta E. Peary'ego, który rzekomo zakończył pierwszą ekspedycję na biegun północny w 1909 roku (później pojawiły się wątpliwości, czy faktycznie mu się to udało), tylko 47 z 247 udanych wędrówek na biegun północnych odbyło się bez pomocy z zewnątrz. (Czytaj też: Marek Kamiński, zdobywca bieguna: Moje krańce ziemi) Najtrudniejsza wyprawa na planecie Podczas takiej wyprawy podróżnik musi jechać na nartach, rakietach śnieżnych, pływać i wspinać się, jednocześnie holując ponad 130-kilogramowy bagaż przez 770 km, co trwa od 50 do 70 dni. Po drodze mija kopce lodu wielkie jak domy i pokonuje wyrwy w lodzie, które musi przepłynąć w gumowym kombinezonie. Temperatura powietrza często nie przekracza 40 stopni Celsjusza poniżej zera. Okno czasowe na dołączenie do ekskluzywnego klubu zdobywców bieguna wkrótce może się zamknąć. W ciągu ostatnich pięciu lat miała miejsce tylko jedna samodzielna wyprawa, w porównaniu z siedmioma w pięcioleciu 2005-2010. – To koniec – mówi Richard Weber, arktyczny pionier z Kanady, który sześć razy zdobył biegun północny na nartach. – Przyszłość wypraw na nartach maluje się w ciemnych barwach. Wszystkiemu winne coraz gorsze warunki lodowe w Arktyce, co spowodowane jest zmianami klimatycznymi. Według National Snow …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/786f894d4673cb76daf055f2c4f1943dfa8cde41-ca1e030.jpeg
width: 1000
height: 667

Protest na Biegunie Północnym
type: item
date: 2013-04-16T06:26:00.000Z
creator: Anna Szczypczyńska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: biegun północny
subject: ekologia
subject: protesty
description: Ekolodzy protestują przeciw próbom eksploatacji Arktyki. Czterej działacze Greenpeace, wśród nich aktor Ezra Miller, umieścili kapsułę z flagą pod pokrywą lodową na Biegunie Północnym
encoded: - Wybieramy się na Biegun Północny i zabieramy ze sobą ponad 2.7 miliona podpisów zamkniętych szczelnie w kapsule. Złożyli je ludzie z całego świata, którzy deklarują, że będą walczyć o to, by zasoby naturalne Arktyki zostały w stanie nienaruszonym - powiedział podczas przygotowań do wyprawy 20-letni aktor Ezra Miller (Musimy porozmawiać o Kevinie, The Perks of Being a Wallflower). - Mamy też zaprojektowaną przez dzieci flagę, która jest symbolem całej ziemi i ludzkości - dodaje aktor. Wspierani przez Greenpeace czterej działacze, w tym amerykański aktor Ezra Miller, z sukcesem zakończyli akcję na Biegunie Północnym - taką informację przekazała w poniedziałek organizacja Geenpeace. Autorzy projektu chcą w ten sposób wyrazić swój sprzeciw wobec ekspoloatacji naturalnych zasobów Arktyki: chodzi przede wszystkim o ropę nafotową i gaz (Amerykanie szacują, że znajduje się tam 15 proc. nieodkrytych, światowych zasobów ropy naftowej i 30 proc. zasobów gazu ziemnego). Akcja skierowana jest przede wszystkim przeciwko polityce Rosji, która przypisuje sobie prawo do zasobów naturalnych znajdujących się pomiędzy wybrzeżem Federacji Rosyjskiej a Biegunem Północnym. Oprócz ekologów, inicjatywę Greenpeace chroniącą zasoby bieguna północnego, popiera wiele znanych osobistości, a w tym Paul McCartney czy Robert Redford. View oEmbed on the source website .

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5eb7f8baf462f4cee2f1667b6b66012c9c6ecc52-2d081c4.jpeg
width: 620
height: 421

Niezwykły ślub na biegunie północnym
type: item
date: 2012-08-10T05:00:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: biegun północny
description: Norweski polarnik Borge Ousland, który ma na koncie wiele ekstremalnych dokonań, powiedział sakramentalne „tak” na biegunie północnym.
encoded: W ceremonii uczestniczył pastor, nie zabrakło też świec i krzyża zrobionego z nart. Para młoda najpierw doleciała do rosyjskiej stacji Borneo, a stamtąd helikopterem na miejsce zaślubin. W czasie ceremonii temperatura wynosiła –23°C. Ousland już wcześniej był na biegunie. W 1994 r. jako pierwszy na świecie dotarł tam samotnie na nartach ze stałego lądu. Także na nartach, wspomagany przez latawiec, przeszedł Ocean Arktyczny z Rosji do Kanady (przez biegun). Po takich wyczynach ślub w tym miejscu wydaje się czymś oczywistym. barneo-polus.livejournal.com

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b08130e5292facb3ae72be9f04cafe7fdeed2494-32cc6f8.jpeg
width: 567
height: 378