National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T13:06:31.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Pożar w obozie dla uchodźców w Bangladeszu. ONZ: Nie żyje przynajmniej 15 osób
items: „Kobiety Bangladeszu mają dość”. Rząd wprowadza karę śmierci dla gwałcicieli
items: Skradzione życia. Miliony dzieci padają ofiarami handlu żywym towarem w celach seksualnych
items: Zobacz Bangladesz, o jakim nie masz pojęcia. To naprawdę unikatowe ujęcia! [GALERIA]
items: Nie mają prawa do pracy i edukacji. Nie mają statusu uchodźców. Niezarejestrowani. Poruszający fotoreportaż
items: "Tradycyjni bankierzy pukali się w głowę." A on dostał za to pokojowego Nobla
items: 12/2014
items: Pomysł na wyjazd: Praktyki w Grameen Banku
items: Bangladesz. Przed nami sztorm
items: 9/2011
items: Drzewa niczym z bajki
items: Lasy wśród fal

Pożar w obozie dla uchodźców w Bangladeszu. ONZ: Nie żyje przynajmniej 15 osób
type: item
date: 2021-03-25T11:09:36.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: bangladesz
subject: Edukacja
subject: pożary
subject: Społeczeństwo
description: W obozie dla uchodźców Rohingya w mieście Cox’s Bazar w Bangladeszu wybuchł pożar. Ogień był trudny do opanowania, zanim strażakom udało się go choć częściowo ugasić, kilka osób zmarło na miejscu. W płomieniach stanęły dziesiątki tysięcy schronów. Jak poinformowały lokalne władze, ponad 45 tys. osób musiało zostać przesiedlonych. Szpitale, punkty dystrybucji żywności oraz centra edukacyjne również uległy zniszczeniu.
encoded: W tym artykule: Żywioł pochłonął obóz dla uchodźców Uchodźcy z Mjanmy w Bangladeszu W poniedziałek wieczorem straż pożarna, komisarz Bangladeszu ds. pomocy uchodźcom i repatriacji oraz zastępy ratowników medycznych walczyły z pożarem, próbując zapobiec jego dalszemu rozprzestrzenianiu się. Pracownicy Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca zapowiedzieli już jedną z "największy akcji ratunkowych". Nadal nie ustalono, co było źródłem ognia. fot. Getty Images – Pracujemy nad tym, aby zażegnać kryzysową sytuację i zapewnić wszystkim poczucie bezpieczeństwa i godne warunki bytowania – poinformował António Vitorino, dyrektor generalny Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji. Żywioł pochłonął obóz dla uchodźców Zdjęcia oraz nagrania świadków oddają skalę zagrożenia, z jakimi musieli zmierzyć się nie tylko mieszkańcy obozu dla uchodźców, ale też stacjonujący przy nim wolontariusze z całego świata. – Ogień rozprzestrzeniał się tak szybko, że zanim zrozumieliśmy, co się dzieje, zajął nasz dom – mówiła w rozmowie z CNN Tayeba Begum z organizacji Save the Children. fot. Getty Images Na zamkniętych, gęsto zaludnionych terenach ryzyko wybuchu pożaru jest szczególnie wysokie. Uchodźcy z obozu Rohingya już kilkukrotnie w tym roku musieli uciekać przed ogniem. Zaledwie kilka dni temu żywioł strawił jeden z ważniejszych punktów medycznych. fot. Getty Images Liczba ofiar stale wzrasta. W najnowszych doniesieniach media mówią już o 15 osobach. Ponad 400 uznano za zaginionych. Uchodźcy z Mjanmy w Bangladeszu Według szacunków wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw uchodźców, obóz w Cox’s Bazar zamieszkuje od 800 tys. do 900 tys. osób. Większość z nich uciekła przed prześladowaniami z sąsiedniej Mjanmy w latach 2016-2017. Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości uznał ówczesne działania miejscowych wojsk za ludobójstwo. W 2019 r. Organizacja Narodów Zjednoczonych potwierdziła, że w stanach Rakhine, Chin, Shan, Kachin i Karen, wojskowi nadal dopuszczaj…

pozar-w-bangladeszu-d422496.jpeg
width: 1024
height: 645

„Kobiety Bangladeszu mają dość”. Rząd wprowadza karę śmierci dla gwałcicieli
type: item
date: 2020-10-13T09:33:42.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: azja
subject: bangladesz
subject: prawa kobiet
subject: przemoc
subject: Travel
subject: Uroda
subject: Zdrowie
description: Od wielu dni na ulicach stolicy Bangladeszu trwają protesty przeciwko przemocy seksualnej. Protestujący domagają się większej ochrony ofiar napaści na tle seksualnym, ale też poprawy w ściganiu i karaniu gwałcicieli. Tymczasem rząd zapowiedział wprowadzenie kary śmierci dla winnych gwałtu.
encoded: Protesty w Bangladeszu wybuchły po tym, jak w sieci pojawiło się nagranie przedstawiające nagą, pobitą i zmaltretowaną kobietę, błagającą o litość, nad którą znęca się dziewięciu mężczyzn. Film, który trafił na Facebooka 2 września, został udostępniony setki tysięcy razy, zanim sąd nakazał jego usunięcie. „Ten naprawdę niepokojący materiał filmowy pokazuje szokującą przemoc, jakiej kobiety w tym kraju są regularnie poddawane” – mówi grupa Amnesty International, wzywając do przeprowadzenia bezstronnego śledztwa. Już wcześniej działaczki na rzecz praw kobiet podnosiły głos po tym, jak – także we wrześniu – na jaw wyszła sprawa innego brutalnego gwałtu zbiorowego, którego dopuścili się członkowie partii rządzącej. Na ulice wyszły w większości młode kobiety, ale też przedstawicielki starszych pokoleń oraz mężczyźni. Protestujący domagają się ukarania winnych i wprowadzenia przepisów, które pozwolą ograniczyć liczbę przestępstw na tle seksualnym. Demonstranci żądają także zakończenia tego, co nazywają „kulturą bezkarności”, bo w Bangladeszu sprawy dotyczące przemocy seksualnej wciąż praktycznie nie są rozpatrywane. Kultura bezkarności Według Human Rights Watch w Bangladeszu, odsetek wyroków skazujących za gwałt jest wyjątkowo niski, a ofiary napotykają niezliczone trudności w zgłaszaniu przestępstw seksualnych i prowadzeniu spraw sądowych przeciwko domniemanym napastnikom. One Stop Crisis Center podaje, że od stycznia 2001 do lipca 2020 zaledwie 3,56 procent spraw wniesionych na podstawie ustawy o zapobieganiu uciskowi kobiet i dzieci zakończyło się wyrokiem sądu, a tylko 0,37 procent spraw zakończyło się wyrokiem skazującym. Tylko w ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy 2020 roku w Bangladeszu zgwałconych zostało co najmniej 975 kobiet i dziewcząt, a 41 kobiet zmarło w wyniku napaści – podaje Ain o Salish Kendra, bangladeska organizacja zajmująca się prawami człowieka i pomocą prawną. – Kobiety z Bangladeszu mają dość rażącej porażki rządu w kwestii powtarzających się gw…

demonstranci-gomagaja-sie-sprawiedliwosci-dla-ofiar-i-zmian-w-prawie-oraz-ostrzejszego-scigania-sprawcow-photo-by-k-m-asad-lightrocket-via-getty-images-d7f80e8.jpeg
width: 1400
height: 788

Skradzione życia. Miliony dzieci padają ofiarami handlu żywym towarem w celach seksualnych
type: item
date: 2020-09-25T12:49:36.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: bangladesz
subject: indie
subject: Społeczeństwo
description: Każdego roku tysiące dziewcząt z pogranicza Indii i Bangladeszu trafia do domów publicznych. Dzieci ze środowisk pełnych biedy łatwo zwieść i omamić, a potem uprowadzić i sprzedać przestępcom. Tak właśnie dwie dziewczynki z marzeniami – jedna pochodząca z Indii, a druga z Bangladeszu zostały zmuszone do prostytucji.
encoded: Skradzione życia Po kłótni z matką R. opuściła dom nieopodal Kalkuty. Na stacji kolejowej spotkała mężczyzn, którzy podstępem zwabili ją do czerwonej dzielnicy. Wiele uprowadzonych nastolatek resztę swego życia spędza w domach publicznych. R. została uratowana, zanim ją sprzedano do tego typu miejsca. Trafiła do Sneha – schroniska prowadzonego przez Sanlaap, organizację non profit pomagającą ofiarom handlu ludźmi wrócić do normalnego życia. Dziewczęta przedstawione w tej historii zostały sfotografowane w Sneha. Anjali miała 16 lat, gdy związała się z mężczyzną, który zachęcił ją do ucieczki z domu w Bengalu Zachodnim, obiecując małżeństwo. Zamiast ożenku czekał na nią dom publiczny w Mahishadal, w pobliżu przemysłowego miasta Haldia, do którego została sprzedana przez chłopaka i jego wspólnika. Zmuszano ją do seksu do 20 razy dziennie. Po uwolnieniu przez ponad rok przebywała w Sneha, wśród dziewcząt, które doskonale rozumiały jej cierpienie. Obecnie jako dorosła kobieta mieszka w domu z matką, która chciałaby, aby córka wyszła za mąż. Jednakże Anjali przysięgła sobie więcej się nie zakochać. Pewnego razu 12-letnia S. wyszła z domu w Narayanganj w Bangladeszu ze znajomym rodziny, który obiecał jej pracę w Dhace. Została przekazana mężczyźnie, który przemycił ją do Bengalu Zachodniego, a następnie sprzedał do domu publicznego w Mumbaju. S. żyła w niewoli przez dwa lata, zanim została uwolniona przez policję i odesłana do schroniska. Sześć miesięcy później poznała kobietę, która obiecała, że zabierze ją z powrotem do Bangladeszu. Zamiast tego sprzedała S. do przybytku w Namkhana w Bengalu Zachodnim. S. została ponownie uwolniona i zabrana do Sneha. Teraz jest dorosłą kobietą. To tylko fragment artykułu „Skradzione życia”. Całość znajdziesz w październikowym wydaniu National Geographic Polska.

skradzione-zycia-handel-zywym-towarem-w-celach-seksualnych-to-miedzynarodowa-plaga-ofiarami-padaja-miliony-dzieci-bd61c14.png
width: 914
height: 608

Zobacz Bangladesz, o jakim nie masz pojęcia. To naprawdę unikatowe ujęcia! [GALERIA]
type: item
date: 2019-06-18T09:36:10.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bangladesz
subject: krajobrazy
subject: Lifestyle
subject: Travel
subject: z lotu ptaka
description: "Co ty wiesz o Bangladeszu?" - chciałoby się zapytać. Okazuje się bowiem, że wiemy niewiele i zazwyczaj patrzymy na niego przez pryzmat biedy. Pewien fotograf postanowił pokazać Bangladesz z zupełnie innej, nieznanej perspektywy.
encoded: - Bangladesz to piękny, zielony kraj w południowej Azji – opisuje swoją ojczyznę Shamim Shorif Susom, lotnik z zawodu i fotograf z zamiłowania. Czy to była twoja pierwsza myśl na temat Bangladeszu? Pierwsze skojarzenie? No właśnie. A przecież można spojrzeć na ten praktycznie nieznany kraj nie przez pryzmat biedy, wskaźników analfabetyzmu i innych przykrych statystyk, ale z zupełnie innej strony. Bangladesz to w końcu niewielkie nizinne państwo, na którego krajobraz składają się m.in. rozległe równiny (jak one wyglądają z lotu ptaka!), porośnięte gdzieniegdzie drzewami tekowymi lub bambusami. To również delta Gangesu czy Zatoka Bengalska, a także największe na świecie skupisko lasów namorzynowych i dom dla takich gatunków jak słoń indyjski, lampart, makaki, langury czy słynny tygrys bengalski. Brzmi imponująco, prawda? Inne spojrzenie na Bangladesz umożliwia nam Shamim. Fotograf stara się pokazać swoją ojczyznę z jak najlepszej strony – w tym przypadku… z góry. Z lotu ptaka. Dzieli się niezwykłymi ujęciami lotniczymi, które normalnie nie są dostępne dla wszystkich. Oto nieznany Bangladesz! GALERIA >>> Więcej: FB | www Źródło: boredpanda.com

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4301d9567dbe1cd85bd7782d3885806d501c0dd2-0fa55d4.jpeg
width: 1200
height: 760

Nie mają prawa do pracy i edukacji. Nie mają statusu uchodźców. Niezarejestrowani. Poruszający fotoreportaż
type: item
date: 2017-11-16T09:49:48.000Z
creator: redakcja
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: bangladesz
subject: fotografia
subject: fotoreportaż
subject: Marcin Zaborowski
description: Z dumą przedstawiamy część zdjęć składających się na fotoreportaż "Niezarejestrowani", którego autorem jest Marcin Zaborowski, fotograf National Geographic. To prawdziwe unikaty.
encoded: Niezarejestrowani - Nie mają prawa do pracy i edukacji. Nie mają statusu uchodźców. Są po prostu niezarejestrowani – tłumaczy Marcin Zaborowski, fotograf National Geographic Polska. Zaborowski opowiada o Rohingja, muzułmańskiej mniejszości etnicznej zamieszkującej północną część Mjanmy (Birmy). Najwięcej kontrowersji budzi kwestia ich pochodzenia. Sami uważają się za rodzimych mieszkańców tych terenów, tymczasem buddyjska większość kraju uznaje ich za nielegalnych imigrantów z Bangladeszu. Są dyskryminowani. W świetle prawa nie istnieją - nie mają dokumentów ani podstawowych praw. Sytuacja Rohingjów, którzy przed prześladowaniami uciekli do Bangladeszu, przykuła uwagę Zaborowskiego.To była jedna z wielu podróży do Azji. Wyjątkowa. Fotograf postanowił "zarejestrować" Rohingjów za pomocą własnego aparatu. Tak powstał poruszający fotoreportaż, którego część mamy przyjemność zaprezentować w naszej galerii. Marcin Zaborowski, rocznik ’78, przygodę z fotografią zaczynał od fotografii podróżniczej, z czasem skierował się w stronę dokumentu. Z naszymi magazynami współpracuje od 2009 roku. Jest laureatem wielu nagród. Jego prace można obejrzeć na naszym Instagramie.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/79669e44e6a257bc694e3c52157e64d5a609f78c-75e69bb.jpeg
width: 2000
height: 1333

"Tradycyjni bankierzy pukali się w głowę." A on dostał za to pokojowego Nobla
type: item
date: 2017-09-28T12:00:00.000Z
creator: Julia Lachowicz
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bangladesz
subject: banki
subject: nagroda nobla
subject: pomoc humanitarna
description: Z milionów żebraczek w Bangladeszu zrobił bizneswoman. Udało mu się, bo dał im zaufanie, parę dolarów i wiarę w siebie.
encoded: Muhammad Yunus, laureat Pokojowej Nagrody Nobla, rozmawia z Julią Lachowicz w pociągu relacji Kraków-Warszawa. Siedzi noblista w przedziale drugiej klasy pociągu Intercity z Krakowa do Warszawy. Odczuwalna temperatura wynosi poniżej 10°C. Nie wydaje mu się to przeszkadzać. W swoim kraju pewnie jechałby na dachu, tak jak większość Banglijczyków. Pierwsza klasa? Nie potrzebuje. Te 35 zł różnicy w cenie to przecież niezła suma. Pierwsza mikropożyczka, która dał, wynosiła 27 dolarów amerykańskich. Wystarczyła dla 42 osób. Pamiętam ten dzień, kiedy zobaczyłem pierwszego trupa na ulicy. To było w 1974 r. Ciało było tak wychudzone, ze nie rozpoznałem, czy to kobieta, czy mężczyzna. Potem z dnia na dzień przybywało tych ludzi bez płci. Setki, tysiące. Układały się w sterty. I to wszystko, proszę sobie wyobrazić, nie przez jakąś chorobę, ale przez głód. Wykłady o teoriach ekonomii, które prowadziłem wtedy na uniwersytecie w Chittagong College, z dnia na dzień zaczęły brzmieć jak science fiction. Musiałem wrócić na ziemie. Oczywiście, że pamiętam, jak ona miała na imię. Sufia Khatum. To od niej wszystko się zaczęło. Jak ja pierwszy raz ujrzałem, trzymała w swoich ubrudzonych rekach pięknie wypleciony z bambusa stołek. Szybko go rzuciła i zwiała. „Nikogo nie ma w domu”, mówiła, zasłaniając się sari. Przecież ty jesteś, odpowiadałem. Nie ma męża, wiec nie ma nikogo. Kobiety w tamtych czasach nie mogły tak po prostu rozmawiać z mężczyzną, jak my sobie rozmawiamy. W pociągu, przy herbatce. Patrzyłem wiec na ten porzucony stołek, który sama zrobiła. Był piękny, misterna robota. W stolicy za cos takiego dostałaby minimum dwa dolary. W jej miejscowości, jak się w końcu dowiedziałem, dwa centy. Dwa centy! Za to nawet w Bangladeszu nie można było nic kupić. Resztę tego, co zarobiła, oddawała facetowi, który jej dostarczał bambus. Chciałem jakoś pomóc, najlepiej od razu. Musiałem ze sobą nieźle walczyć, żeby po prostu nie dać jej tych pieniędzy. Tak wymyśliłem mikropożyczki i Grameen B…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/38e048302e3c8263b66fb88df667de68694f7b13-27f081f.jpeg
width: 1280
height: 897

12/2014
type: item
date: 2014-11-20T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: bangladesz
subject: drzewa
subject: Edukacja
subject: lasy
subject: namorzyny
subject: natura
subject: nowa zelandia
subject: rośliny
subject: tygrysy
description: NA OKŁADCE DROGA GUNBARREL HIGHWAY W AUSTRALII ZACHODNIEJZdjęcie: Peter Walton/ Getty Images Podróże pod choinkęŚw. Mikołaj to jeden z największych globtroterów świata. Na pewno zrozumie nasze redakcyjne życzenia świąteczne.Na ostatnim spotkaniu redakcyjnym postanowiliśmy napisać list do św. Mikołaja. Skoro co roku przemierza cały świat, na pewno nas zrozumie i spojrzy na nasze życzenia przychylnym okiem. Chcecie wiedzieć, co znalazło się na tej liście? Przede wszystkim wyprawy w odległe miejsca. Dyrektor artystyczna Agnieszka Franus marzy o bilecie dookoła świata. Basia Żukowska, redaktorka, chciałaby wrócić na Madagaskar. Z zaznaczeniem, że nachętniej popłynęłaby tam statkiem. Wiola Wiśniewska, grafik prowadząca, ucieszyłaby się z wyjazdu do Papui-Nowej Gwinei. Ale nie sama, tylko z wybitnym fotografem Markiem Dozierem, który wziąłby ją na warsztaty fotograficzne. Joanna Kopka, kartografka, chętnie wybrałaby się do Boliwii na wolontariat – pomagać w opiece nad ocelotami. Za to Michał Cessanis, sekretarz redakcji, podziękowałby za bilet niespodziankę. Ważne tylko, by był do któregoś azjatyckiego kraju. Naszym fotoedytorkom marzą się za to góry zimą. Teresa Tuleja chciałaby dostać kurs jazdy na nartach. Magda Rudzka, która już opanowała tę sztukę, marzy o spokojnym wypadzie do francuskiego Val d’Isère. Dołączyliby do nich chętnie Krzysztof Stypułkowski, grafik – ale dopiero po zdobyciu Mont Blanc – i Monika Berkowska, dziennikarka, ze swoim nowym plecakiem antylawinowym. Najbardziej przyziemne życzenia wpisali Jacek Sroka, fotoedytor – który ucieszyłby się z wkładów do polaroida – i Julia Lachowicz, redaktor prowadząca, która marzy o porządnym wózku biegowym dla dwójki niemowlaków. Żeby łatwiej z nimi było przemierzać świat. A Wy? O czym marzycie? Napiszcie do nas na traveler@burdamedia.pl, jakie są Wasze podróżnicze życzenia pod choinkę. A my dopiszemy je do naszej listy. I spokojnie. Nawet jeżeli św. Mikołaj nie da rady ich wszystkich spełnić, to my w Travelerze p…
encoded: Spis treści: FOTOREPORTAŻ: Ostatnie plemiona Papui-Nowej Gwinei PLANETA TRAVELERA: Wieści ze świata Kierunek kultura PODRÓŻUJ Z GŁOWĄ Tanie podróżowanie: Jarmarki świąteczne w Niemczech – jedź i nie przepłacaj Miejsce miesiąca: Malaga – miasto inspiracja LUDZIE W DRODZE: Ośmiotysięcznik to za mało – Jędrek Bargiel i Olek Ostrowski na nartach w Himalajach ETYKA PODRÓŻNIKA: Boże Narodzenie na końcu świata LATO W ŚRODKU ZIMY: Tajlandia - Wakacje jak z folderu, Sahara - Śladami księcia pustyni, Ekwador- Nieodkryta perła Ameryki, Benin - Kraj pełen czarów POLSKA JEST NAJFAJNIEJSZA: 7 nowych cudów Polski: Suwalski Park Krajobrazowy – pejzaż jak malowany ADVENTURE Warto spróbować: Telemark – narty z dygnięciem Test Travelera: Najlepsze prezenty dla podróżników Adventure: Misja niemożliwa, czyli rowerem przez Australię Raport specjalny: Sterowcem na biegun. Poszukiwany Norweg, odnaleziony Włoch Przerwa techniczna ŚWIAT NA PATELNI: Co ma prosiak do makowca SWOJĄ DROGĄ: Igor Zalewski o trudnej miłości do Tajlandii DODATEK FAMILY Miniprzewodnik: Sprawdzone patenty na podróże z niemowlakiem Rodzinna wyprawa: Polska kraina wulkanów Ranking Travelera: Narciarskie hity sezonu Gadżety dla małych: Jak umilić rodzinne podróże AKADEMIA FOTO: Najlepsze zdjęcia czytelników KALENDARZ AKADEMIA FOTOGRAFII: Wybieramy najlepsze zdjęcia czytelników WIĘCEJ KONKURSÓW ZNAJDZIESZ NA facebook.com/ngtraveler

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1e4d2f373889c640d51194b2e73d0ea92124fe4a-2df4187.jpeg
width: 1211
height: 1573

Pomysł na wyjazd: Praktyki w Grameen Banku
type: item
date: 2012-09-04T14:30:00.000Z
creator: Łukasz Rodek
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bangladesz
subject: wolontariat
description: Łukasz Rodek, ekonomista, psycholog. Na praktyki do Grameen Banku w Bangladeszu pojechał w 2009 r. Poleca je wszystkim, którzy chcą w tym kraju przeżyć coś więcej niż tylko kolejne przyjemne wakacje.
encoded: Sześć kilometrów przeszła, by spotkać się ze mną i opowiedzieć, jak Grameen Bank zmienił jej życie. Gdy umarł mąż, nie mieli żadnych środków do życia. Była samotna kobieta z dzieckiem na utrzymaniu. Zdecydowała się na mikropożyczkę. Zaczęła od kupna krowy, potem były maty bambusowe, teraz wynajmuje wybudowany za zarobione pieniądze dom. Nie tylko udało jej się przeżyć, ale tez żebrać odpowiednie środki na studia dla syna. Dziś o swoim sukcesie chętnie opowiada praktykantom Grameen Banku. Takim jak ja, którzy przyjechali do Bangladeszu, by przekonać się, jak naprawdę działa ten system. Idea mikropożyczek interesowałem sie juz od dawna. Gdy dostałem obietnice_ trzytygodniowego urlopu, od razu wiedziałem, jak go wykorzystam. Załatwianie formalności zajęło mi dwa–trzy tygodnie. Wypełnienie aplikacji na www.grameen-info.org (zakładka „training”), załatwienie wizy (najbliższy konsulat w Berlinie) i kupienie biletu do stolicy, czyli Dhaki... Reszta zadziała się sama. Program, w którym uczestniczyłem, kosztował 30 dol., czyli niecałe 100 zł. Zakwaterowanie, jedzenie i transport miałem zorganizowane, ale musiałem za to sam zapłacić. Przez cały pobyt opiekował się mną pracownik Grameen Banku. Tłumaczył system, poznawał z prezesami biznesów pracujących według zasad Grameen czy zabierał do wiosek, gdzie mogłem spotkać się z kobietami, które korzystały z mikropożyczek. W tym samym czasie co ja Grameen podpatrywało kilku innych obcokrajowców. Najczęściej byli to ekonomiści, osoby zainteresowane biznesem odpowiedzialnym społecznie, studenci. Każdy realizował swój autorski projekt, ale często zdarzało się, ze wspólnie jeździliśmy do wiosek, a wieczorami dzieliliśmy się wrażeniami. Dzięki praktykom nie tylko lepiej poznałem zasady działania Grameen Banku, ale tez prawdziwe życie w Bangladeszu. Wiele razy miałem okazje odwiedzić domy Banglijczyków, zjeść z nimi kolacje i posłuchać o ich życiu. Byłem w miejscach, do których przeciętni podróżnicy nie trafiają, na przykład w warsztacie …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/51715206c673599150d23e271c20bd9fb109af38-fa60199.jpeg
width: 640
height: 427

Bangladesz. Przed nami sztorm
type: item
date: 2012-02-09T08:16:00.000Z
creator: Don Belt
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: bangladesz
subject: etnografia
description: Mieszkańcy Bangladeszu mogą nas wiele nauczyć, jak przeludniona ziemia powinna przystosować się do rosnącego poziomu oceanów. nasza przyszłość jest ich teraźniejszością.
encoded: Kiedy się jest w Bangladeszu, można odnieść wrażenie, że została tam upchnięta połowa ziemskiej populacji. Stolica kraju Dhaka jest tak zatłoczona, że każdy park, każdy chodnik, każda ścieżka zostały przejęte przez bezdomnych. Spacer w porannej mgle zamienia się w przechadzkę torem przeszkód złożonym z prowizorycznych posłań i ciał śpiących dzieci. Później, w ciągu dnia, ulice i zaułki miasta zapełniają się chaosem 15 mln ludzi, z których większość utknie w korkach. W tym zgiełku uwija się armia żebraków, sprzedawców warzyw i prażonej kukurydzy, rikszarzy, handlarzy świecidełkami Poza miastem rozciągają się rozlewiska z fragmentem lądu spowitego soczystą zielenią, płaskiego jak parking – aż pękającego w szwach od ludzi. W Bangladeszu nie ma czegoś takiego jak pustkowie. Na 144 tys. km2 (mniej niż połowa powierzchni Polski) żyje 164 mln ludzi – z czysto matematycznego punktu widzenia człowiek nie ma prawa poczuć się tam samotnym. Niełatwo się do tego przyzwyczaić. Wyobraźcie sobie teraz Bangladesz w 2050 r., kiedy populacja wzrośnie prawdopodobnie do 220 mln, a część obecnej powierzchni lądowej zniknie pod wodą. Ten scenariusz opiera się na dwóch tendencjach: przyroście naturalnym (który sprawi, że w najbliższych dekadach na świecie pojawią się miliony nowych Banglijczyków) połączonym ze zmianami klimatycznymi (które podniosą poziom oceanów). Ten scenariusz może oznaczać, że od 10 do 30 mln mieszkańców południowego wybrzeża przymusowo zmieni miejsce zamieszkania, przez co Banglijczycy będą się musieli jeszcze bardziej stłoczyć na jeszcze mniejszej przestrzeni lub opuścić kraj jako klimatyczni uchodźcy. Szacuje się, że przed końcem pierwszej połowy XXI w. na całym świecie liczba osób zmieniających miejsce zamieszkania z takich powodów osiągnie 250 mln. – Globalnie mówimy o największej migracji w historii ludzkości – przekonuje generał major Muniruzzaman, który przewodniczy Banglijskiemu Instytutowi Studiów nad Pokojem i Bezpieczeństwem w Dhace. Muniruzzaman wspomina o…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/aadb0860ef009a3ab67b3b0cf59a8f9f5e82b51e-2abd67e.jpeg
width: 714
height: 476

9/2011
type: item
date: 2011-09-07T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: bangladesz
subject: beata pawlikowska
subject: drzewa
subject: indie
subject: leki
subject: pakistan
description: Patrzę w wielkie czarne oczy dziecka, które szarpie mnie za nogawkę spodni i wyciąga rękę po pieniądze. Czy jeśli dam mu dolara, to tylko uspokoję własne sumienie? A jeżeli faktycznie ten maluch jest głodny? Może doraźnie, ale jednak, pomogę mu? Niezależnie od szerokości geograficznej bieda zawsze wygląda tak samo – ta sytuacja miała miejsce w Etiopii, ale mogła wydarzyć się wszędzie. Każdy, kto podróżuje do krajów Trzeciego Świata, staje przed takim dylematem. Właśnie dlatego polecam Wam świetny wywiad z Janiną Ochojską, która od lat walczy o lepsze jutro w najbiedniejszych rejonach naszego globu. Zachęcam, abyście wsparli Polską Akcję Humanitarną i budowę studni w Sudanie Południowym. Dziś na całym kontynencie afrykańskim z powodu suszy i głodu cierpi 10 milionów osób, ale to najmłodsze państwo świata jest miejscem, gdzie po latach wojen nareszcie zagościły niepodległość i radość. Pomóżmy im! Także podróżując do tego wyjątkowego kraju. Jak to zrobić? O tym przeczytacie na s. 50 tego wydania Travelera.
encoded: SPIS TREŚCI: Tanie podróżowanie - RPA, czyli Afryka dla oszczędnych Przepis na miasto - Gdańsk Godzina od miasta - Gdzie skoczyć z Warszawy na weekend Ludzie w drodze - Janina Ochojska Pierwsza pomoc w Trzecim Świecie Podróż życia - Sudan Południowy Najmłodszy kraj świata Na tropie bohaterów - Piraci na Karaibach Podróże z gwiazdami - Turcja i Tomasz Jacyków, czyli egzotyka w pełni Polska jest najfajniejsza - Suwalszczyzna. Odkrywamy najbardziej zakręcony kawałek Polski Adventure - Warto spróbować. Utah, stan naprawdę ekstremalny Niezbędnik Travelera - Gniazdko kontra wtyczka. Jak podróżować z prądem Pozdrowienia z... Indonezji Felieton Igora Zalewskiego o tym, że światowo może znaczyć obciachowo

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/21415c0455f13ca993be24f3015a1413222adb00-7821953.jpeg
width: 1207
height: 1573

Drzewa niczym z bajki
type: item
date: 2009-03-20T09:25:28.000Z
creator: Beata Pawlikowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bangladesz
subject: beata pawlikowska
subject: drzewa
subject: indie
subject: leki
subject: pakistan
description: Gdy byłam dzieckiem, wyobrażałam sobie, że na drzewie chlebowym rosną bułki albo bochenki, zaś na kiełbasianym – oczywiście kiełbaski. Podczas podróży po świecie miałam okazję spróbować owoców chlebowca oraz dzikich afrykańskich parówek i muszę przyznać, że prawda o tych drzewach jest bardziej zaskakująca niż towarzyszące im legendy.
encoded: Kiełbaski! – westchnął mój kierowca David, zatrzymując samochód. Sokoli wzrok i wiele lat doświadczenia pozwalają mu wypatrzyć podczas safari dzikie zwierzęta ukrywające się w żółtej trawie albo gęstwinie drzew. Wtedy rzuca jedno z wielu elektryzujących haseł, takich jak: „bawół”, „hiena” albo „lew”. Pasażerowie zaś chwytają za kamery bądź aparaty fotograficzne i zaczynają się gorączkowo rozglądać, przypominając stado podekscytowanych surykatek. Kiedy więc David zatrzymał auto i powiedział: „Kiełbaski”, odruchowo zerwałam się z siedzenia z aparatem gotowym do strzału. I od razu usiadłam z powrotem, pukając się w czoło. Co jak co, ale dzikie kiełbaski raczej nie żyją na afrykańskiej sawannie! Wyobraziłam sobie bezwłose zwierzęta przypominające ogromne parówki, które przebierając nóżkami, chowają się wśród liści jak nieśmiałe jednorożce. – Patrz, kiełbaski, tam, na drzewie! – wskazał David. Przetarłam oczy. W pobliżu wielkiej skały rosło niezwykłe drzewo. Dość wysokie, o chropowatej korze i całe obwieszone co najmniej półmetrowymi parówkami. Wyglądało niczym wystawa gigantycznego sklepu z wędlinami. David spoglądał na drzewo z wyraźnym apetytem. – Sausages – westchnął tęsknie. – Drzewo kiełbasiane. Dzikie kiełbaski są ulubionym daniem hipopotamów, słoni, pawianów i żyraf. Te ostatnie najchętniej żują młode owoce niczym my gumę. Ich miąższ jest gąbczasty i mdły, więc nie nadaje się do spożycia na surowo przez ludzi, ale Masajowie przyrządzają z nich pyszne piwo. Wystarczy dodać miąższ do soku z trzciny cukrowej wymieszanej z miodem i poczekać, aż całość sfermentuje. Takie piwo podaje się w kieliszkach zrobionych z łodygi bambusa, a pije najczęściej przez cienką trzcinową rurkę. Drzewo kiełbasiane jest też afrykańską apteką. Robi się z niego lekarstwa na wiele chorób – od zwykłego bólu głowy i wysypki, po cukrzycę, zapalenie płuc, malarię, a nawet trąd i raka. Kobiety z Tonga dbają o cerę, regularnie stosując maseczki z parówkowych owoców. Tajemnicze są też wielkie czer…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/76231eaac2907a7cf689422fd0bb760c06be5d6c-78cc433.jpeg
width: 600
height: 400

Lasy wśród fal
type: item
date: 2009-03-14T14:49:15.000Z
creator: Kennedy Warne
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bangladesz
subject: drzewa
subject: Edukacja
subject: lasy
subject: namorzyny
subject: natura
subject: nowa zelandia
subject: rośliny
subject: tygrysy
description: Życie namorzynów to życie na skraju – ta ziemno-wodna formacja rośnie okrakiem między lądem a morzem. Za miejsce do życia obrała sobie obszary, gdzie z nieba leje się żar, gdzie muł dusi korzenie, gdzie zasolenie uśmierciłoby każdą zwykłą roślinę w ciągu paru godzin.
encoded: A mimo to lasy i zarośla namorzynowe, czyli mangrowe, należą do najbogatszych ekosystemów Ziemi – najbardziej złożonych i charakteryzujących się największą produkcją biologiczną. W koronach drzew gnieżdżą się liczne ptaki, korzenie oblepione są małżami; przybywają tu na łowy węże i krokodyle. To szkółka dla narybku, żerowiska małp, jeleni, nadrzewnych krabów, nawet kangurów; rezerwuar nektaru dla nietoperzy i pszczół. Namorzyny są formacją roślinną budowaną przez mniej więcej 70 gatunków roślin należących do kilkunastu rodzin, przede wszystkim rodziny korzeniarowatych. Spotykamy tu jednak również palmy, ketmie (hibiskusy), ostrokrzewy, a także przedstawiciele rodzin ołownicowatych, akantowatych, motylkowatych (bobowatych) i mirtowatych. Rosną tu i płożące się krzewinki i 60-metrowe, wysokopienne drzewa. Namorzyny najpowszechniejsze są w Azji Południowo-Wschodniej (prawdopodobnie tu właśnie wyewoluowały), ale spotkać je można w strefie tropikalnej w różnych miejscach świata. Większość z nich występuje w pasie przyrównikowym, nie przekraczającym na północ i południe 30 stopni szerokości geograficznej, jednak pewne wyjątkowo odporne gatunki typowe dla roślinności namorzynowej przystosowały się do klimatu umiarkowanego, a jeden z nich znajdziemy aż na Nowej Zelandii. Niezależnie od tego, gdzie występują, rośliny namorzynów mają jedną wspólną cechę: są doskonale przystosowane do tego skrajnego środowiska. Każda roślina ma system ultrafiltracji niedopuszczający soli do wnętrza organizmu oraz skomplikowany system korzeniowy umożliwiający życie w strefie pływów. Część z nich ma specjalne korzenie oddechowe, zwane pneumatoforami, które sterczą nad podłoże i zaopatrują roślinę w tlen; inne wykształciły silne rozwinięte korzenie podporowe, podobne do szczudeł czy przypór (skarp), które utwierdzają je w grząskim podłożu. Te rośliny – dosłownie – budują ląd. Aborygeni z bagien północnej Australii mówią, że pewien gatunek z lasów mangrowych przypomina ich praojca, Giyaparę, który…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/86976c94a1b15e651e74d1693e035e7b1e28043a-f8428db.jpeg
width: 600
height: 400