Góry Atlas na kliszy. Tego jeszcze nie widzieliście [GALERIA]
Fotografia analogowa stała się jego sposobem patrzenia na świat, to dzięki niej podróżuje uważniej.
Zabawa w klisze - Tak naprawdę dopiero od paru lat trochę więcej myślę, kiedy robię zdjęcia - śmieje się Łukasz Chrobak. W myśleniu "trochę więcej" mieści się uważność na detale, koncepcja kompozycji i świadome wykorzystanie sprzętu. A może przede wszystkim wykorzystanie sprzętu? W końcu to od zakupu starego aparatu wszystko się zaczęło. Początek przygody z fotografią analogową był dość prozaiczny. Chrobak chciał zgłębić tajniki fotografii i zrobić to jak najmniejszym nakładem kosztów. Udało się - pierwszy przemyślany zakup aparatu stanowił wydatek rzędu 30 zł. Było to niezawodne, proste analogowe body ze starym, jasnym obiektywem stałoogniskowym. - Najlepsze jest to, że w tym wszystkim można dłubać, grzebać, kombinować. Bez żalu, że coś się zepsuje. Nakładki na obiektyw zmieniające bokeh w gwiazdki, serduszka, cokolwiek, własny adapter tilt-shift, mocowanie odwrotne obiektywu do makrofotografii, montowanie lornetki na obiektyw do fotografowania przyrody/zdjęć Księżyca, czy kamera otworkowa - nie mówiąc o zostawianiu aparatu na całonocne naświetlanie gdzieś w trawie. Mógłbym tak długo wymieniać. Cierpliwość i przemyślane decyzje Poza całą zabawą w sprzęt jest jeszcze jedna wartość dodana fotografii analogowej. Mając do dyspozycji kilkanaście, kilkadziesiąt klatek, musimy dłużej zastanowić się zanim naciśniemy spust migawki. - To najlepsza nauka. Zapamiętujemy, ile pracy kosztowało dane zdjęcie i dlaczego wyszło lub nie wyszło - tłumaczy fotograf i dodaje - Po czasie doceniłem też zalety klisz - rozpiętość tonalna barw, odcieni. A to wszystko za śmieszne pieniądze. Atlas na kliszy Chrobak traktuje fotografowanie jako jeden ze sposobów na wspomaganie pamięci. Zdjęcia pomagają mu potem w opowiadaniu historii z podróży. A z podróży czynią dodatkowe wyzwanie. Z większa uważnością przygląda się temu dookoła. Tak też było podczas ostatniej podróży do Maroka. Z pięciodniowego trekkingu z wejściem na Toubkal fotograf przywiózł zupełnie wyjątkową galerię - góry Atlas utrwalone na kliszy. Tego nie zobaczycie nigdzie indziej.
Obserwujesz ptaki? Podziel się spostrzeżeniami. Mogą być bardzo cenne!
Wspólnie możemy stworzymy Atlas ptaków lęgowych Europy! – zachęca Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków. Nawet wpisy o gniazdujących na naszych podwórkach bocianach białych lub sikorach bogatkach karmiących pisklęta w budce mogą być ważnym uzupełnieniem atlasu.
Stwórzmy atlas Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków zachęca wszystkich obserwatorów ptaków do przekazywania informacji o gniazdujących gatunkach ptaków. Dane zebrane od pasjonatów z całego kraju posłużą do nowego wydania Atlasu ptaków lęgowych Europy (EBBA2). To międzynarodowy projekt, dzięki któremu poznamy aktualne rozmieszczenie oraz liczebność wszystkich lęgowych gatunków ptaków we wszystkich krajach Europy w latach 2013-2017. Informacje na wagę złota Informacje o gniazdujących gatunkach ptaków przekazywać można m.in. za pomocą portalu do notowania obserwacji ptaków www.ornitho.pl. Nawet wpisy o gniazdujących na naszych podwórkach bocianach białych lub sikorach bogatkach karmiących pisklęta w budce mogą być ważnym uzupełnieniem Atlasu. Specjaliści mogą przekazać cenne obserwacje gatunków rzadkich i trudnych do wykrycia, dlatego warto poświęcić więcej czasu na poszukiwanie nowych stanowisk lęgowych w swojej okolicy. Po 20 latach Pierwsza edycja „Atlasu ptaków lęgowych Europy” (Hagemeijer, Blair 1997) ukazała się 20 lat temu. Obecnie, po raz drugi w historii Europy, podejmowana jest próba kompleksowej oceny rozmieszczenia i liczebności wszystkich lęgowych gatunków ptaków na kontynencie, a także analiza zmian tych parametrów w ostatnich 20-30 latach. Ma to szczególne znaczenie w obliczu trwających, głębokich zmian w sposobie użytkowania terenu, dewastacji wielu typów siedlisk czy wzrastającej populacji ludzi i związanej z tym antropopresji. Oprócz waloru naukowego i faunistycznego, dane zaprezentowane w Atlasie mogą mieć również znaczenie dla starań o efektywniejszą ochronę ptaków w Europie. Międzynarodowe obserwowanie Projekt zbierania danych do Atlasu w Europie koordynuje EBCC (European Bird Census Council) przy wsparciu organizacji krajowych realizujących projekt w poszczególnych państwach. W Polsce zbieraniem danych zajmie się Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków. - Zbieranie danych do Atlasu to typowy przykład wykorzystania nauki obywatelskiej. Informacje przekazywane przez obserwatorów są bardzo cenne, ponieważ wiedza o aktualnym rozmieszczeniu i zmianach liczebności ptaków pozwala nie tylko lepiej je chronić, ale także lepiej rozumieć inne zmiany i zagrożenia dla środowiska naturalnego – mówi Tomasz Chodkiewicz, koordynator projektu Monitoringu Ptaków Polski w OTOP. Wyniki podsumowane i zaprezentowane będą w książce, której druk planowany jest na rok 2020 oraz na stronie internetowej zawierającej interaktywne mapy i dane, która zacznie działać w roku 2019. Wszystkich obserwatorów zapraszamy na stronę OTOP. Więcej informacji o Atlasie można przeczytać na stronie projektu.
Pozytywny i smaczny. Taki wydaje się świat po przeczytaniu "Lubię"
Szukasz prezentu dla podróżnika? Co powiesz na... atlas z przepisami? "Lubię" to ponad 70 przepisów Moniki na słodycze z Ruiny, kuchnię z Raju, z domu i podróży, blisko 300 zdjęć Jana oraz ich wspólnie zapisane teksty o pogodzie i o modzie.
ZOBACZ WYBRANE ZDJĘCIA Z KSIĄŻKI "LUBIĘ" >>> Monika Mądra-Pawlak i Jan Pawlak od kilku lat na poznańskiej Śródce prowadzą cafe La Ruina i restaurację Raj. 10 grudnia ukazała się ich książka "Lubię". "Lubię" to ich atlas z przepisami i przygodami. Z Boliwii, Hongkongu, Izraela, Kambodży, Kuby, Laosu, Maroka, Peru, Portugalii, Sri Lanki, Szwecji, Tajlandii, Ukrainy, Wielkiej Brytanii, Wietnamu, Włoch i z poznańskiej Śródki. - Trochę się ich nazbierało i pomyśleliśmy, że warto by się nimi podzielić - tłumaczą. Za pośrednictwem książki Monika i Jan życzą innym przygód. Sami wierzą, że przed nimi jeszcze wiele nowych lądów i smaków. Jedno jest pewne - z "Lubię" apetyt rośnie w miarę czytania! Polecamy. Książka objęta patronatem medialnym National Geographic Traveler.
Wraca po ponad 300 latach. Dodo zrekonstruowany komputerowo
W XVII wieku zniknęły ptaki dodo, około 100 lat po tym jak spotkały człowieka. Do dziś zachowały się jedynie rysunki i obrazy przedstawiające to zwierzę. Do teraz. Właśnie opublikowano atlas anatomiczny dodo.
Na podstawie dwóch znakomicie zachowanych szkieletów dodo międzynarodowy zespół naukowców stworzył dokładny, trójwymiarowy atlas anatomiczny tego wymarłego ptaka. Atlas jest wynikiem pięciu lat intensywnej pracy. Pierwszy naukowy opis dodo wyszedł spod pióra Richarda Owena 150 lat temu. Mimo to dodo był ciągle stosunkowo mało znanym ptakiem, choć stał się wręcz emblematem wymierania gatunków spowodowanego działalnością człowieka. Najnowszy cyfrowy atlas anatomiczny dodo został wykonany w nowoczesnej technologii trójwymiarowego skanowania laserowego. Symbol złego działania człowieka Dodo (Raphus cucullatus) był dużym gołębiem nielotem, występującym endemicznie na wyspie Mauritius. Dodo wyginął przed 1693 r., na około sto lat po odkryciu i kolonizacji wyspy. Przypuszcza się, że bezpośrednimi sprawcami wyginięcia dodo były szczury i inne drapieżniki przywleczone przez człowieka. Nie zachował się żaden kompletny okaz dodo, a jedynie kilka fragmentarycznych, takich jak wypreparowana głowa, czaszka czy dziób oraz kilka szkiców i opisów. Szkielety, które stanowią podstawę nowego atlasu, zostały odkryte ponad sto lat temu przez przyrodnika amatora, Etienne Thirioux, który był z zawodu fryzjerem. Trójwymiarowy atlas anatomiczny opublikowało „Society of Vertebrate Paleontology”. Źródło: PAP ________________________________________ Właśnie trwa 10. edycja konkursu TRAVELERY. To najbardziej prestiżowe nagrody podróżnicze. Zagłosuj na "Podróż roku" i poznaj nominowanych w kategroii "Podróżników Online": View oEmbed on the source website
Na 173. zamkniętej sesji Rada CERN wybrała kolejnego dyrektora generalnego organizacji. Została nim Włoszka dr Fabiola Gianotti.
Wybór zostanie formalnie zatwierdzony podczas grudniowej sesji Rady. Nowa dyrektor pokieruje CERN-em (Europejską Organizacją Badań Jądrowych) przez kolejnych pięć lat, począwszy od 1 stycznia 2016. – Wszyscy trzej kandydaci wyłonieni przez specjalnie powołaną w tym celu komisję zrobili na nas duże wrażenie – powiedziała Przewodnicząca Rady CERN, Agnieszka Zalewska – Ale przedstawiona przez dr. Gianotti wizja CERN jako światowego laboratorium akceleratorowego w połączeniu z jej dogłębną znajomością laboratorium CERN i eksperymentalnej fizyki cząstek przesądziły o wyborze. Chcę gorąco podziękować wszystkim kandydatom za to, jak niełatwą decyzję mieliśmy do podjęcia, a komisji za jej niestrudzoną pracę w ostatnich miesiącach. CERN kolebką innowacyjności – Fabiola Gianotti to doskonały wybór na mojego następcę – powiedział z kolei obecny dyrektor generalny CERN, Rolf Heuer. – Wieloletnia współpraca z nią była dla mnie prawdziwą przyjemnością. Z tym większą przyjemnością oczekuję na wspólną pracę w przejściowym roku 2015 wiedząc, że oddaję CERN w doskonałe ręce. – Wybór na stanowisko dyrektora generalnego CERN, w ślad za moimi 15 wybitnymi poprzednikami, to dla mnie wielki zaszczyt i odpowiedzialność – powiedziała dr Gianotti. – CERN jest ośrodkiem naukowej doskonałości, powodem do dumy i inspiracją dla fizyków z całego świata. CERN jest także kolebką licznych technologii i innowacyjności, źródłem wiedzy, edukacji oraz niegasnącym przykładem pokojowej współpracy naukowej. Kombinacja tych czterech atutów czyni CERN wyjątkowym miejscem kształtującym lepszych naukowców i lepszych ludzi. Chcę poświęcić całą swoją energię na utrzymanie doskonałości CERN we wszystkich jego przejawach, licząc na pomoc wszystkich, od Rady CERN poczynając, poprzez personel, na użytkownikach CERN z całego świata skończywszy. Krakowscy fizycy dumni Dr Gianotti kierowała eksperymentem ATLAS od marca 2009 do lutego 2013, a więc w okresie, kiedy eksperymenty ATLAS i CMS pracujące na Wielkim Zderzaczu Hadronów (LHC) ogłosiły długo oczekiwane odkrycie bozonu Higgsa. To ostatnie zaowocowało przyznaniem Nagrody Nobla François Englertowi i Peterowi Higgsowi w 2013 r. Jest członkiem licznych komitetów międzynarodowych i laureatką wielu prestiżowych nagród. Fabiola Gianotti będzie pierwszą kobietą w historii piastującą stanowisko dyrektora generalnego CERN. Krakowska grupa eksperymentu ATLAS z radością i dumą przyjęła wybór na nowego dyrektora CERN swojej wieloletniej koleżanki, współpracownika, a w końcu lidera eksperymentu.
Jeśli wybierasz się do Maroka, tu znajdziesz niezbędne informacje dotyczące tego kraju.
No to w drogę Stolica: Rabat. Pozostałe główne miasta: Agadir, Asafi, Casablanca, Meknes, Fez, Marrakesz. Powierzchnia: 446 tys. km2, ludność: 33,8 mln. Język urzędowy: arabski, używane są też: berberyjski i francuski, w miejscowościach turystycznych także angielski i hiszpański. Waluta: 1 dirham marokański = 0,31 zł. W prywatnych sklepach można płacić euro i dolarami. Najlepiej wiosną. Temperatura jest wówczas znośna, wszystko wokół rozkwita. Latem można plażować na wybrzeżu, gdzie wieje przyjemna bryza. W głębi kraju temperatury sięgają 50°C. Do 90 dni nie są potrzebne. Samolotem: najlepiej i najszybciej z Katowic i Warszawy Lufthansą lub Air France (przesiadka we Frankfurcie lub w Paryżu) do Casa-blanki, bilet w dwie strony ok. 1 300 zł. Można też dolecieć czarterem z Warszawy do Agadiru, w dwie strony od 700–1 000 zł, lub wybrać się z biurem podróży. Wyjazdy pobytowe: w Agadirze od 900 zł/tydzień, 1 700 zł/2 tygodnie w ofercie last minute, (przelot, zakwaterowanie, dwa posiłki i ubezpieczenie). Wyjazdy pobytowo-objazdowe: 7 dni na plaży + 7 dni w drodze między najważniejszymi miastami Maroka (patrz poniżej). Cena od 2 500 zł za 14 dni. Wyjazdy objazdowe: Królewskie miasta Maroka Trasa: Agadir, Marrakesz, Bani Mallal, Fez, Volubilis (Kasr Firaun), Maulaj Idris, Meknes, Rabat, Ca-sablanca, Asafi, As-Suwajra, Agadir. Cena w lutym od 2 200 zł za 7 dni do 3 760 zł za 14 dni (przelot, zakwaterowanie i posiłki). Maroko off road Marakesz, góry Atlas, Sahara. W programie przejazd trasą: Agadir, Marrakesz, Bani Mallal, Atlas Średni, Arfud, Tinghir, wydmy Merzugi, wąwóz Tudgha, Tinghir-Warzazat, Tarudant-Agadir, przejazd przez żwirową pustynię. 7 dni, 3 300 zł z przelotem, zakwaterowaniem i posiłkami. Safari na wielbłądach Nocleg na pustyni w namiocie nomadów, pobyt i nocleg na dachu berberyjskiego domu, wizyta w tradycyjnej łaźni – 13 dni, 8 500 zł. www.rainbowtour.pl; www.tui.pl; www.triada.pl Wynajęcie samochodu jest stosunkowo drogie – od 900 zł/tydzień za małe auto, np. peugeot 205, bez limitu kilometrów. Toyo-ta Landcruiser od 600 zł/dzień. Auto można odebrać w Casablance, Agadirze lub Marrakeszu. Wycieczki landroverem – oferty dostępne w hotelach. Niektóre firmy zapewniają sprzęt biwakowy i kierowcę-przewodnika. Od 150 zł/dzień/os. Autobusem – względnie niskie ceny (ok. 0,50 zł za każde 10 km); państwowa firma CTM (www.ctm.co.ma) ma opinie szybszej i solidniejszej, inni operatorzy – SATAS (południe kraju), Trans Chalaza (północ). Wygodne autobusy Supratours (www.supratours.ma) kursują na głównych trasach. Bilet Marrakesz–Casablanca liniami CTM kosztuje 21 zł i trwa 3,5 godz. Pociągiem – niewielka sieć kolejowa ONCF (www.oncf.ma) obsługuje połączenia między największymi miastami i kilka linii lokalnych. Przejazd ekspresem Marrakesz–Casablanka kosztuje 23/33 zł w kl. II/I i trwa 3 godz. Taksówką zbiorową (grands taxis) – są najszybszym, ale przez to niekoniecznie bezpiecznym środkiem transportu lądowego. Przejazd trasą Agadir–Marrakesz kosztuje 25 zł i trwa ok. 3 godz. Ciężarówką – gdzie nie docierają autobusy, kursują ciężarówki (camions) i półciężarówki (camionettes), szczególnie w Atlasie (ok. 0,3 zł za każde 10 km). Agadir: Ait Laayoune, Rue Yacoub El Mansour, czysto i miło, dwójka bez łazienki od 16 zł. Diaf, Rue Allal Ben Abdallach, pokój z łazienką od 25 zł www.jadidalocations.com – wynajęcie mieszkania, willi. As-Suwajra (www.safi-ville.com): Hotel des Amis, 28 Rue Abdelaziz El Fachtaly, dwójka od 12 zł, w centrum medyny. Hotel Sahara, Ale Okba Ibn Nafia, dwójka z łazienką od 20 zł. Fez:Cascade, 26 Rue Seraine, noclegi na tarasie już od 8 zł. Royal, 36 Rue de Sudan, dwójka z prysznicem od 20 zł. Marrakesz: Afriquia, 45 Derb Sidi Boulou-kat, dwójka bez łazienki od 24 zł. Ali, Rue Moulay Ismail, łóżko od 12 zł, dwójka z łazienka od 30 zł. Mieszkania w riadach, XVIII- i XIX-w. kamienicach w medynach:www.riadomaroc.com, www.marrakech-medina.com, www.marrakech-riads.net Kuchnia odzwierciedla bogate dziedzictwo kulturowe świata arabskiego. Typowe potrawy to kuskus z warzywami, ciecierzycą i kurczakiem lub baraniną, tadżin (gulasz mięsny lub rybny) i harira (pikantna zupa z soczewicy i jagnięciny). Warte spróbowania są też brochette (marynowane kawałeczki mięsa), kefta (chleb do maczania w harirze lub tadżinie) i pastilla (mięso gołębie na ostro w specjalnym cieście). Deser to naleśniki smażone w głębokim tłuszczu lub kaab el ghzal (rogalik nadziewany pastą migdałową, polany lukrem). Nie można wywozić za granicę waluty marokańskiej. Obowiązuje zakaz wstępu do meczetów dla innowierców. Nie wolno też wchodzić na muzułmańskie cmentarze. W ramadanie lepiej powstrzymać się od jedzenia, picia i palenia w miejscach publicznych (od wschodu do zachodu słońca). Korzystanie z telefonu komórkowego to wydatek 15–17 zł/min. Opłaca się kupić marokańską kartę telefoniczną i dzwonić z budki. Zalecane szczepienie przeciw żółtaczkom typu A i B, durowi brzusznemu, tężcowi i błonicy. www.szczepienia.pl Trzeba się targować. Ostateczna cena może wynosić 1/10 ceny pierwotnej. Warto kupić: Dywany i kilimy – cena dywanu zależy od liczby węzłów na m2, wielkości, pochodzenia, motywu i umiejętności targowania (od 500 do 7 000 zł). Tkane kilimy z ładnymi wzorami 100–250 zł. Tekstylia – oryginalne kaftany (50–150 zł), spodnie-pumpy (20––80 zł), hafty, wyroby wykańczane złotą i srebrną nitką. Garncarstwo – słynne wyroby z Asafi. Dzbanki, donice 15–120 zł. Wyroby z miedzi i mosiądzu – dzbany, talerze, świeczniki, lampki od 15 zł. Wyroby ze skóry – kurtki, torby, portfele, buty (od 25 zł). Wyroby jubilerskie – te ze srebra i złota sprzedawane są na wagę. Warte polecenia są berberyjskie ozdoby – naszyjniki i bransolety (półszlachetne kamienie łączone z paciorkami – już od kilku zł), popularne są także wyroby z korali i turkusu. Chleb 0,50 zł, woda mineralna (1,5 l) 1,50 zł, coca-cola (1 l) 2,80 zł, mleko w butelce (1 l) 2,50 zł, sardynki 2,50 zł, banany 6 zł/kg, pomarańcze 1 zł/kg, winogrona 2–3 zł/kg, arbuz 0,50 zł/kg, pomidory 1 zł/kg, cebula 0,60 zł/kg, owoce opuncji – 0,50 zł/kg. Ambasada RP w Rabacie 23, rue Oqbah, B.P. 425 Rabat, Maroc. Telefon z terenu Maroka: (037) 77 11 73, (0 37) 77 17 91, z Polski (00 212 37) 77 53 20 www.ambpologne.ma www.maroc.net www.ilove-marocco.com www.terremaroc.com