National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-01-31T12:47:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Mój dziadek marzył, by tam wrócić” – 100 lat później wnuk Arkadego Fiedlera odwiedził tę samą wioskę na Madagaskarze
items: National Geographic 6/23
items: Dywizjon 303. Opowieść o podniebnych rycerzach i bitwie o Anglię
items: Pokazał, że fiatem 126p można przejechać całą Azję
items: Przejechał Afrykę Maluchem, właśnie przygotowuje nową podróż. Znowu poprowadzi coś ciekawego
items: Wystawa fotografii National Geographic Madagaskar 1937 i Dywizjon 303
items: ”National Geographic Polska” z kolekcją fotografii
items: Arkady Fiedler. Pudełko ze skarbami
items: Madagaskar 1937 - Arkady Fiedler

„Mój dziadek marzył, by tam wrócić” – 100 lat później wnuk Arkadego Fiedlera odwiedził tę samą wioskę na Madagaskarze
type: item
date: 2026-01-31T12:46:49.000Z
creator: Marek O. Fiedler
subject: Kierunki
subject: Ludzie
subject: Traveler
subject: afryka
subject: arkady fiedler
subject: podróżnicy
description: Ambinanitelo to wioska na Madagaskarze, która zyskała sławę dzięki Arkademu Fiedlerowi – niemal sto lat później znów stała się celem podróży. Tym razem na największą wyspę Afryki dotarł wnuk pisarza. Wszystko po to, by zrealizować niespełnione marzenie dziadka.
encoded: Spis treści: Wnuk Arkadego Fiedlera pisze do National Geographic Polska Dlaczego Arkady Fiedler chciał wrócić na Madagaskar? Ambinanitelo – wioska, która zapadła w pamięć Polakom Spotkanie z potomkami dawnych bohaterów Madagaskaru Trudne rozmowy i nieoczekiwane napięcia w Ambinanitelo Czy Ambinanitelo się zmieniło? Tak i nie Co w Ambinanitelo pozostało takie jak dawniej? Pożegnanie, które połączyło dwa światy Madagaskar od zawsze rozpalał wyobraźnię podróżników i marzycieli. Dla Marka O. Fiedlera jednak ta wyspa to coś więcej niż egzotyczne pejzaże i wspomnienia z książek – to miejsce głęboko związane z historią rodziny. W ślad za dziadkiem Arkadym Fiedlerem, wyruszył do Ambinanitelo, by odnaleźć ślady jego obecności i zrozumieć, co tak bardzo przyciągało go do tej afrykańskiej wioski. To była podróż przez czas, przestrzeń i pamięć, w której przeszłość mieszała się z teraźniejszością. Wnuk Arkadego Fiedlera pisze do National Geographic Polska W styczniu 2008 roku – w dokładnie setnym wydaniu magazynu „National Geographic Polska” – opublikowaliśmy fotoreportaż zbudowany z większości niepublikowanych dotąd fotografii Arkadego Fiedlera z jego podróży na Madagaskar, którą podróżnik odbył w latach 1937–1938. Kiedy więc jesienią ubiegłego roku napisał do nas Marek O. Fiedler, wnuk podróżnika, wiedzieliśmy, że musimy tę historię pociągnąć. – W tym roku udałem się do wsi Ambinanitelo na Madagaskarze – miejsca, które prawie dziewięćdziesiąt lat temu odwiedził mój dziadek, Arkady Fiedler – pisał w liście do redakcji Marek O. Fiedler – Podczas pobytu starałem się odtworzyć jego ścieżki, rozmawiałem z mieszkańcami oraz wykonałem serię fotografii, zestawiając współczesny obraz tego miejsca z tym, jaki uwiecznił mój dziadek w swoich czarno-białych zdjęciach. Oto historia niezwykłej wyprawy śladami dziadka opowiedziana przez jego wnuka. (wstęp do artykułu pochodzi od Łukasza Załuskiego, redaktora naczelnego National Geographic Polska). Obejrzyj galerię zdjęć. Dlaczego Arkady Fiedl…

arkady-fidler-podroz-wnuka-08aab11.jpg
width: 2813
height: 1875

National Geographic 6/23
type: item
date: 2023-05-24T21:59:19.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: arkady fiedler
subject: fotografia
description: Metal prosto z nieba
encoded: Na wstępie Ochrona naturalnych terenów i wód nie jest wyłącznie amerykańską ideą. Ale jest to coś, co USA rozwijają w stopniu większym niż jakikolwiek inny kraj na świecie. Ich słynne parki narodowe pobudzają wyobraźnię od ponad wieku (system federalny powstał w 1916 r.). Wielu ludziom niemogącym zobaczyć tych cudów osobiście przybliża je wirtualnie serial dostępny na kanale Disney+. Na potrzeby artykułu do tego numeru autor Peter Gwin i fotografka Katie Orlinsky zabierają nas w głąb Gila Wilderness w Nowym Meksyku. Obszar ten, wyznaczony w 1924 r., był pierwszym oficjalnie ustanowionym rejonem dzikiej przyrody nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale także na świecie. Pomysł był dziełem wielkiego amerykańskiego działacza na rzecz ochrony przyrody i ekologa Aldo Leopolda, który wierzył w wartość zachowania niektórych środowisk w całkowicie naturalnym, niezmienionym stanie. Czy jednak istnieje takie miejsce na Ziemi, którego ludzie rzeczywiście nie zmienili? Co oznacza, że dane miejsce jest „dzikie”? I jaki jest nasz punkt odniesienia decydujący o tym, że rzeczywiście takie jest? To tylko niektóre z pytań, jakie zadajemy w artykule opublikowanym na s. 42. Nabierają one tym większego znaczenia, że coraz więcej krajów stara się nie tylko chronić swoją dziką przyrodę, ale także renaturyzować obszary, które uprzednio były wykorzystywane m.in. na potrzeby rolnictwa. Ale opowieść o Gila Wilderness to tylko jeden z wielu fascynujących artykułów w niniejszym wydaniu. Proponujemy bowiem Czytelnikom także materiał o starożytnych kulturach wykorzystujących żelazo z meteorytów w czasach, gdy nie potrafiły go jeszcze wytworzyć same. O niezwykle doświadczonym przez los Libanie. Pokazujemy uwarunkowania handlu mięsem dzikich zwierząt na terenach Konga. I wreszcie zaglądamy do niezwykłej, rządzonej przez kobiety wioskowej wspólnoty w Brazylii. Życzymy przyjemnej lektury. Nathan Lump redaktor naczelny Spis treści PORTFOLIO Natura jak z baśni Pewnej ciemnej nocy fotograf Cody Cobb dla z…

national-geographic-5-23-cfd882b.jpg
width: 2082
height: 3000

Dywizjon 303. Opowieść o podniebnych rycerzach i bitwie o Anglię
type: item
date: 2019-09-04T00:34:42.000Z
creator: Joanna Lamparska
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arkady fiedler
subject: dywizjon 303
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: Travel
description: Dywizjon 303 walczący w bitwie o Anglię stał się legendą. W czasach pokoju lotnicy z Polski przestali być potrzebni. Ci, których jeszcze niedawno noszono na rękach, zostali odsunięci w cień. Pozostał smutek i gorycz. I zdjęcia chłopaków o zawadiackich uśmiechach, którzy pragnęli tylko dwóch rzeczy: walczyć i wrócić do domu, jaki zapamiętali.
encoded: Pozostał smutek i gorycz. I zdjęcia chłopaków o zawadiackich uśmiechach, którzy pragnęli tylko dwóch rzeczy: walczyć i wrócić do domu, jaki zapamiętali. – Wszyscy lotnicy to pijaki i wariaci! – krzyczała wzburzona matka 19-letniego Jana Zumbacha, gdy ten oświadczył, że chce zostać pilotem. Wcześniej zdążył się już nieźle „popisać”. Za jego niewątpliwą przyczyną córka wołopasa w majątku rodziców nieco – jak sam wspominał – „na wadze przybrała”. Zumbach, jeden z późniejszych dowódców Dywizjonu 303, od najmłodszych lat miał duszę niepokorną, charakter awanturnika oraz niespożyte zapasy sprytu. W 1936 r. jako jeden z 90 młodych mężczyzn dostał się do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Oczywiście, wbrew woli matki. Wraz z nim na pierwszym roku znalazł się także Mirosław Ferić, późniejszy słynny as lotnictwa. W szkole zaprzyjaźnili się z trzecim zawadiaką – Witoldem Łokuciewskim, młodzieńcem o hollywoodzkiej urodzie, który miał zostać ostatnim dowódcą legendarnego dywizjonu. „Trzej muszkieterowie”, jak nazywano ich w czasie wojny, byli prawdziwymi szczęściarzami. Do Dęblina startowało 6 tys. kandydatów, a dostanie się do szkoły graniczyło z cudem. O ile w XIX w. elitą byli kolejarze, o tyle wiek XX przyniósł fascynację podniebnymi przestworzami. Charles Lindbergh przelatując samotnie Atlantyk w 1927 r., pokazał, że sky is the limit i dla człowieka nie ma już rzeczy niemożliwych. Polski rząd finansował aerokluby, gdzie każdy mógł brać bezpłatne lekcje latania. Z takiej okazji korzystały wszystkie „gorące głowy”, również kobiety. Latała, ku zgrozie i zgorszeniu rodziców, nawet młodziutka Jadwiga Piłsudska, córka Marszałka. – Witold Urbanowicz, jeden z dowódców Dywizjonu 303, zgodnie z oczekiwaniami rodziców miał zostać kawalerzystą. Stało się inaczej – mówi Wojciech Krajewski, historyk, starszy kustosz Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, autor biografii lotnika. – W roku 1928 Witold wybrał się z kolegami do kawiarni w pobliżu warszawskiego lotniska. Powietrznym akro…

dywizjon-303-81951fd.jpeg
width: 851
height: 583

Pokazał, że fiatem 126p można przejechać całą Azję
type: item
date: 2017-11-15T11:45:09.000Z
creator: Barbara Żukowska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: arkady fiedler
subject: azja
subject: maluch
description: Arkady Paweł Fiedler, wnuk znanego pisarza, pokonał maluszkiem prawie 23 tys. km.
encoded: Maluch daje radę Na widok malucha strażnik oniemiał z wrażenia. Nie ma mowy, powtarza, takie coś nie poradzi sobie na stromych podjazdach. Mogą wjeżdżać tylko samochody z napędem na cztery koła. Ale ja jestem bardziej zdeterminowany niż on uparty. Bardzo chcę zobaczyć Kanion Szaryński, często porównywany do Wielkiego Kanionu Kolorado, tylko mniejszy i leżący w Kazachstanie. Dlatego tak długo przekonuję strażnika, że w końcu ten poddaje się i mnie puszcza. Jako ostatecznego argumentu używam Afryki. Zielona Bestia przejechała całą Afrykę, a tu nie da rady? Siadam za kierownicą i zaczynam zjeżdżać do kanionu. Już po pierwszych paru metrach wiem, że facet miał rację. Samochód zsuwa się po drodze, mimo że hamulce wchodzą w podłogę. Na dole zamiast podziwiać wspaniałe piaskowcowe formacje, zastanawiam się, jak go teraz stąd wydostać. Wzięcie na hol nie wchodzi w grę, za stromo. Decyzja? Z innymi mężczyznami wyciągamy go ręcznie, na lince. Już na górze wpada mi do głowy pewien pomysł. Podjeżdżam do posterunku strażnika. — Widziałeś, dałem radę! – rzucam do niego, a ten robi wielkie oczy. Tak oto rodzą się legendy. Kto wie, czy nie będzie opowiadał o fiacie 126p, który pokonał Kanion Szaryński. Zanim wyjechałem z Polski, wszyscy straszyli mnie milicją, policją, celnikami. Że na Wschodzie wciaż żywa jest mentalność postsowiecka, więc muszę się przygotować na różne dodatkowe opłaty i bakszysze. O finansach miałem akurat spore pojęcie. W końcu dwa lata wcześniej przejechałem tym autem Afrykę i wiem, z czym się wiąże przekraczanie granic. Liczyłem też, że tu także zadziała „efekt malucha”. Przecież gdziekolwiek się nie pojawił, wzbudzał sympatię i zainteresowanie. No to w drogę Początek czerwca 2016 r. Wsiadam do samochodu. Ekipa filmowa lokuje się we fiacie freemoncie. Słowacja, Węgry, Serbia i Bułgaria idą gładko. Dopiero na granicy bułgarsko-tureckiej pojawiają się pewne problemy. Na tylnej kanapie wiozę dwie wielkie skrzynie pełne nakrętek, łożysk i wszystkiego, co tylko mo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/25db6aebfa4b6351a0ec6cb030c78e3f9cb42c2b-12c56cc.png
width: 1234
height: 854

Przejechał Afrykę Maluchem, właśnie przygotowuje nową podróż. Znowu poprowadzi coś ciekawego
type: item
date: 2017-11-06T15:38:55.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: arkady fiedler
subject: samochody
subject: wyprawy
description: Arkady Fiedler to już trzy pokolenia ciekawych ludzi, choć imię i nazwisko te same. Najmłodszy, wnuk słynnego pisarza i podróżnika, pokazał już swoją pasję przemierzając Fiatem 126p Afrykę. Teraz planuje kolejną wyprawę i znów zasiądzie za kierownicą ciekawej maszyny – elektrycznego Nissana Leaf.
encoded: Z Arkadym spotykamy się w jednej z warszawskich kawiarni. O swojej przyszłej wyprawie mówi spokojnie, ale w jego oczach widać już zapał. Ale jeszcze chwila cierpliwości – start wyprawy przewidziano na luty. Afryka to według niego miejsce, które najlepiej sprawdzi możliwości samochodu... oraz kierowcy. Wyprawy “Maluchem” nigdy nie były w pojedynkę, towarzyszy im ekipa filmowa, tym razem Fiedler pojedzie sam wraz z dokumentującym drogę fotografem. Żadnych towarzyszących samochodów. Żadnego sztabu, zaplecza w odwodzie. Jak sam mówi – wyprawa ma charakter “pionierski”. Błażej Grygiel: Czy samochód zostanie specjalnie wyposażony do podróży? Na przykład w dodatkowe akumulatory? Arkady Fiedler: Nie, idea jest taka by był to zwykły seryjny Leaf, jakie można spotkać w całej Europie, jakie znajdziesz w salonach. Nie będzie podniesiony, nie będzie miał wzmocnionego podwozia, czy specjalnych kół. Nie będzie stacji, jak sobie poradzisz? Będą ludzie, na których liczę. To oni muszą mi pomóc i bez nich nie dam sobie rady. Poprzednie wyprawy dały Ci powody by na to liczyć? Tak, zdecydowanie. Zarówno w Afryce jak i w Azji ludzie z miast i miasteczek, ci najbardziej prości są najbardziej pomocni. Zresztą nie tylko oni, pomoc przychodzi z różnych stron. Oczywiście nie wszędzie wygląda to identycznie, na przykład Egipt jest trudny jeśli chodzi o pomoc, a sąsiedni Sudan wręcz przeciwnie – tam punktem honoru jest pomóc przybyszowi. Testowałeś już samochód? Tak, odbyłem nim już nawet dłuższą podróż testową, z nastawieniem na sprawdzenie tego, co może mnie spotkać. Przejechałem 2500 kilometrów w tydzień, drogami nieasfaltowymi, przez las, miejsca, gdzie musiałem liczyć na życzliwość ludzi, którzy pozwolą mi naładować samochód. Ludzie byli zdziwieni, że przychodzi ktoś z kablem i pyta “czy mogę naładować samochód”? Nie, bo o elektrycznych samochodach dużo się mówi. Temat nie jest obcy, ale wielu zobaczyło taki na żywo po raz pierwszy, więc rozmawialiśmy o wyglądzie, dźwięku, jak się sprawdza…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/df651d0bbcb375db2697155de229cfd3752731bc-0f8066e.jpeg
width: 1280
height: 960

Wystawa fotografii National Geographic Madagaskar 1937 i Dywizjon 303
type: item
date: 2011-03-18T07:55:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: arkady fiedler
subject: dywizjon 303
subject: martyna wojciechowska
description: W dniu 10 marca w Muzeum Regionalnym w Sycowie odbyło się uroczyste otwarcie wystawy fotografii National Geographic Madagaskar 1937 i Dywizjon 303 w obiektywie Arkadego Fiedlera. Gościem specjalnym tego wydarzenia był Arkady Radosław Fiedler, syn wybitnego podróżnika i pisarza, który przyjechał na zaproszenie Klubu Przyjaciół National Geographic Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sycowie.
encoded: Arkady Fiedler jest jednym z bohaterów realizowanego przez klub pod patronatem National Geographic projektu edukacyjnego Wielcy polscy odkrywcy i podróżnicy, a wystawa unikatowych zdjęć ma przybliżyć jego postać społeczności naszego miasta. Gości przywitała Anna Nowicka, opiekunka klubu, która na wstępie przytoczyła kilka ciepłych słów o wystawie redaktor naczelnej NG, Martyny Wojciechowskiej – Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam komplet zdjęć Arkadego Fiedlera z podlondyńskiej bazy Northolt z 1940 i 1941 roku. I od razu wiedziałam, że po prostu musimy opublikować ten materiał na łamach National Geographic! Ponownie sięgnęłam po Dywizjon 303 i zrozumiałam fenomen tej książki – ponadczasowość. Zbieranina indywidualności, niepokornych dusz, zawadiackich charakterów, a jednak wspaniałych żołnierzy o odwadze, która wzbudzała podziw świata. Po chwili głos zabrał sam gość, który opowiedział historię powstania tych zdjęć. Te czarno – białe perły z lamusa są wartością nie tylko historyczną, ale i artystyczną, choć przecież ojciec był głównie mistrzem pióra, a nie fotografem. Cud, że się zachowały, mimo wszystko w nienajgorszym stanie – podkreślił Arkady Radosław Fiedler, by za chwilę zdradzić, jak w ogóle doszło do tego, że jego ojciec napisał Dywizjon 303. Wystawa Madagaskar 1937 prezentuje 30 unikatowych fotografii wykonanych przez Arkadego Fiedlera podczas pobytu na wyspie. Świat na nich ukazany nie odszedł zupełnie w niepamięć. Pewne zwyczaje, plemiona, przyroda pozostały te same – dodał Arkady Radosław Fiedler. Po uroczystym otwarciu wystawy, Arkady Radosław Fiedler wziął udział w spotkaniu z młodzieżą w sycowskim gimnazjum. Opowiadał o podróżach z ojcem, przeniósł wszystkich w odległe regiony Syberii i Ameryki Południowej. Ważnym wydarzeniem spotkania było wręczenie tytułu Honorowego Członka KPNG. Na relację z tego spotkania zapraszamy na bloga klubu na stronach NG – www.national-geographic.pl/uzytkownik/blog/klubng/ Wystawę fotografii Arkadego Fiedlera można podziwiać d…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/da91c98fdc6be5cf5ebeed590bc9c9a1d49bbbe8-96c2a0b.jpeg
width: 496
height: 330

”National Geographic Polska” z kolekcją fotografii
type: item
date: 2010-09-01T16:54:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: arkady fiedler
subject: bronisław malinowski
subject: joseph skarbek
subject: leon barszczewski
subject: magazyn national geographic
subject: tony halik
description: Magazyn „National Geographic Polska” prezentuje wyjątkową kolekcję fotograficzną Śladami Wielkich Polskich Podróżników. Kolekcja składa się z pięciu fotografii, które są dodawane do kolejnych wydań magazynu, począwszy od sierpniowego numeru (8/2010).
encoded: Pierwsze zdjęcie w kolekcji to fotografia Madagaskar Arkadego Fiedlera, podróżnika i znakomitego pisarza. Arkady Fiedler za zbiorów Muzeum - Pracownia Literacka Arkadego Fiedlera w Puszczykowie Podczas licznych podróży Fiedler nie tylko pisał, ale również fotografował. Zdjęcie otwierające kolekcję Śladami Wielkich Polskich Podróżników Fiedler wykonał w 1937 roku podczas podróży na Madagaskar, gdzie udał się na zlecenie rządu polskiego. Miał sprawdzić, czy na wyspie możliwa jest kolonizacja i polskie osadnictwo. Fotografia ukazała się dziś wraz z sierpniowym wydaniem „National Geographic Polska”. Tony Halik ze zbiorów Elżbiety Dzikowskiej Kolekcja składa się z następujących fotografii: 1. Madagaskar, Arkady Fiedler (2 sierpnia 2010); 2. Ameryka Południowa, Tony Halik (2 września 2010); 3. Uzbekistan, Leon Barszczewski (1 października 2010); 4. Chiny, Joseph Skarbek (29 października 2010); 5. Melanezja, Bronisław Malinowski (2 grudnia 2010). Prenumeratorzy „National Geographic Polska” otrzymają trzy dodatkowe zdjęcia autorstwa Włodzimierza Puchalskiego, Arkadego Fiedlera i Ryszarda Kapuścińskiego. Zdjęcia będą dodane do kolejnych wydań magazynu (1/2011, 2/2011, 3/2011). Leon Barszczewski ze zbiorów Igora Strojeckiego Fotografie z kolekcji są drukowane na wysokiej jakości papierze i dodane do pisma w sposób umożliwiający czytelnikom ich wyjęcie i oprawienie. Na odwrocie fotografii znajdują się dodatkowe informacje o autorze oraz krótka historia powstania zdjęcia. Sprawdź o czym możesz przeczytać w nowym numerze National Geographic.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/661bef9946cf4c42e83408ffba0c1d93c8cd5d75-c1c51dc.jpeg
width: 300
height: 270

Arkady Fiedler. Pudełko ze skarbami
type: item
date: 2009-04-03T16:23:33.000Z
creator: Wojciech Franus
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: arkady fiedler
subject: fotografia
description: Zaczytując się w dzieciństwie książkami Arkadego Fiedlera, zawsze odczuwałem pewien niedosyt obrazów.
encoded: Zaczytując się w dzieciństwie książkami Arkadego Fiedlera, zawsze odczuwałem pewien niedosyt obrazów. Plastyczne opisy, bogactwo spostrzeżeń autora i różnorodność miejsc, które odwiedził, mocno przemawiały do mojej wyobraźni, ale ponieważ wychowałem się na telewizji i komiksach, najbardziej lubiłem zdjęcia zamieszczane w jego książkach – niestety, nieliczne. Niewyraźne, szaro-czarne, ledwo czytelne. Jednego z największych polskich podróżników nie kojarzymy raczej ze zdjęciami. W jego książkach owszem, pojawiały się fotografie, tyle że mimo usilnych starań poligrafów przypominały najczęściej wielkie szare kleksy. O tym zaś, co się na nich znajduje, więcej mówił podpis niż ledwo widoczny obrazek. W czasach, kiedy Fiedler był moim ulubionym autorem, fotografia traktowana była jako zło konieczne. Książki podróżnicze oczywiście ilustrowano, ale ówczesne możliwości technologiczne skłaniały wydawców do ograniczania liczby zdjęć. Bo to, co wyszło w druku, zniechęcało raczej do poznawania opisywanych zakątków świata, niż uzupełniało informacje o tych miejscach. Cierpieli na tym czytelnicy, bo nie widzieli, o czym tak naprawdę czytali, cierpieli też autorzy, którzy wykonywali setki, a nawet tysiące zdjęć, i nikt ich trudu nie mógł zobaczyć. Jednym z takich autorów był właśnie Arkady Fiedler – w młodości kształcony w rzemiośle fotograficznym, podczas swoich wojaży nie rozstawał się ze średnioformatowym Rolleiflexem. O tym, że Arkady Fiedler fotografii poświęcał dużo czasu i że była jego prawdziwą pasją, dowiedziałem się całkiem przypadkowo, kiedy pewnego dnia odwiedził mnie Wojciech Cejrowski z propozycją opracowania graficznego wznowionych dzieł Fiedlera. Na zachętę pokazał mi wypełnione negatywami pudełko po butach. Negatywy były pocięte na poszczególne klatki i zawinięte w bibułkę z rzetelnym opisem, co się na nich znajduje. Do tego dołączony został zeszyt z wklejonymi stykówkami i odręcznymi notatkami autora o aktualnym stanie negatywów. Trzeba przyznać – było to urocze. N…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f9d674dc34ea9dab7fdcd70de028dc1b135126f8-85abad8.jpeg
width: 480
height: 496

Madagaskar 1937 - Arkady Fiedler
type: item
date: 2009-04-02T07:50:09.000Z
creator: Barbara Żukowska
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arkady fiedler
subject: historia
subject: lemury
subject: madagaskar
subject: natura
subject: plemiona
subject: podróże
subject: tradycje
description: „Podróż moja na Madagaskar obfitowała w liczne i głębokie wzruszenia osobiste: całym sercem pokochałem daleką wyspę, jej ludność, krajobrazy i zwierzęta do tego stopnia, że troski, nadzieje i pragnienia Howasów czy Betsimisaraków stały się poniekąd także moimi.”
encoded: „Na wyspie przyroda przemawiała głosem wyraźnym i nie ukrywała swych dążeń. Głód był tu głodem, pragnienie pragnieniem, a popęd płciowy – pierwszą potrzebą i naturalną żądzą życia. Nikt tu swego popędu nie ukrywał i się go nie wstydził – ani zwierzęta, ani ludzie.” „Na Madagaskarze nie było osobistej odpowiedzialności moralnej w naszym pojęciu. Wszystko zależało od ślepego losu, godziny urodzenia i gwiazd, a przede wszystkim od fady. Fady był to groźny arsenał tysiąca zakazów wielkich i małych w życiu zbiorowym, były to poza tym dziesiątki zakazów dla każdego z osobna człowieka.” Cytaty pochodzą z "Gorącej wsi Ambinanitelo" oraz "Wyspy kochających lemurów" Arkadego Fiedlera. W upalny styczniowy dzień francuski stateczek przybrzeżny z Arkadym Fiedlerem i jego towarzyszem podróży Bogdanem Kreczmerem na pokładzie wyruszył z Tamatave (obecnie Toamasina) do Maroantsetra. Po drodze zawinął do portów w Mahavelona (Fulpointe) i na wyspę Sainte-Marie. Celem nie była jednak senna Maroantsetra, ale odległa od niej około 30 km wieś Ambinanitelo położona nad rzeką Antanambalana. Tam, wśród plemienia Betsimisaraków, Polacy spędzili wiele miesięcy. Mieszkali w chatach krytych palmowymi liśćmi, obserwowali tubylców, byli świadkami ważnych wydarzeń. Gdy udało się przełamać niechęć Malgaszów do dziwnych vazaha, białych ludzi interesujących się zwierzętami, zrodziła się między nimi prawdziwa przyjaźń. Wioska wśród gór stała się dla Fiedlera ważnym miejscem, a wyspa wywarła na nim mocne wrażenie. Stary wyga podróżniczy, który z niejednej rzeki wodę pijał, wobec Madagaskaru stawał z początku bezradny. Nie mogłem na raz połknąć silnej dawki egzotycznego bogactwa, odurzała mnie obfitość nagromadzonych przeciwieństw. (…) Ale to mijało. Po pewnym czasie przychodziła równowaga – pisał w jednym z esejów wydanych w 1957 r. pod tytułem Wyspa kochających lemurów. Jak wyglądało życie codzienne Fiedlera w Ambinanitelo? Polak przede wszystkim badał i fotografował zwierzęta – był to bowiem najważnie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/12c5a0921874d70926b90342af0e571a82f01c34-ba675fe.jpeg
width: 480
height: 496