National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T15:08:14.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Milioner kontra potomek Mahometa. Co tak naprawdę wydarzyło się w 1904 roku?
items: Ciekawostki o Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Witajcie w kraju tradycji i nowoczesności
items: Islamska medycyna była niezwykle skuteczna. Współczesna ochrona zdrowia mogłaby się wiele nauczyć
items: Maurowie podbili Półwysep Iberyjski i rządzili nim przez stulecia. Wyprzedzali resztę Europy w rozwoju
items: Jak wygląda dzisiaj Afganistan? To kraj na styku wielu kultur, religii i wpływów
items: Jemen i jego niezwykłe miasta. Jak wyglądają najstarsze wieżowce świata?
items: W Europie odkryto niezwykle rzadką arabską inskrypcję. Pochodzi z okresu średniowiecza
items: Arabowie w Rzymie splądrowali Bazylikę św. Piotra. Islamska armia bez trudu pokonała wojska chrześcijan
items: Odkryto tajemnicze fragmenty pradawnego przyrządu astronomicznego. Znajdowały się w zamku „asasynów”
items: Niezwykłe odkrycie w Galilei. Pod arabskim pałacem z okresu Umajjadów odnaleziono mozaikę i ślady dawnej osady
items: 03/20
items: Zobacz Egipt spoza kolorowych folderów - prawdziwy!
items: Historia jednej okładki: Za kurtyną islamu
items: Cztery odsłony arabskiej wiosny
items: Dubaj – luksus na piasku

Milioner kontra potomek Mahometa. Co tak naprawdę wydarzyło się w 1904 roku?
type: item
date: 2024-06-02T06:30:26.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: arabowie
subject: Edukacja
subject: historia
subject: mahomet
subject: maroko
subject: porwania
description: Kiedy w 1904 r. amerykański milioner został uprowadzony w Tangerze przez „marokańskiego Robin Hooda”, Zachód wysłał do północnej Afryki okręty wojenne. Sprawa przybrała jednak nieoczekiwany obrót.
encoded: W tym artykule: Atak na willę w Tangerze Kim był Ion Perdicaris? Skradziona żona Marokański Robin Hood Mała wojna domowa Sprawa dużego kalibru Amerykanin czy Grek? Żywy lub martwy Uwolnienie i syndrom sztokholmski Dalsze losy Perdicarisa Maroko – kraj rozciągający się między Morzem Śródziemnym i Atlantykiem miał spore znaczenie strategiczne. Najbardziej wysunięty na północ port Tanger „jest całkiem blisko Europy – podkreślał francuski pisarz i obieżyświat Pierre Loti. Pierwsze marokańskie miasto niczym najbardziej wysunięta na północ Afryki czatownia; można się do niego dostać w 3 lub 4 godziny parowcem, a każdej zimy staje się miejscem wypoczynku dla wielkiej liczby turystów”. Lecz „New York Tribune” ostrzegał w 1903 r., że „Maroko wciąż pozostaje dla nas zamkniętą księgą. Europejczycy nie wyruszają tam dla jakiejkolwiek przyjemności, nie licząc Fezu i miast nadbrzeżnych. Wewnątrz jest niebezpiecznie dla każdego z wyjątkiem wyznawców Proroka”. Rok później słowa te okazały się prorocze. Atak na willę w Tangerze 18 maja 1904 r. około godziny 20.30 do położonej na wzgórzach Tangeru willi włamali się rabusie. Banda dowodzona przez Mulaia Ahmeda er Raisuniego – jak zauważyła bezradna służba – wdarła się na teren posiadłości, poturbowała panią domu i porwała dwóch mężczyzn. Aktualnego męża kobiety – pochodzącego z USA przedsiębiorcę Iona Perdicarisa oraz jej syna z poprzedniego małżeństwa – Cromwella Olivera Varleya. Konsulat USA dowiedział się o całej sprawie następnego dnia rano. Konsul Samuel Gummeré, przyjaciel Perdicarisa, nie tracił czasu. Skontaktował się z kierującym brytyjskim poselstwem Arthurem Nicolsonem. Mający doświadczenie w podobnych sprawach Brytyjczyk nie miał wątpliwości, że niebawem wpłynie żądanie okupu. Obarczył też rząd sułtana Maroka odpowiedzialnością za spełnienie żądań porywaczy i uwolnienie uprowadzonych. Tymczasem Gummeré poinformował o sytuacji przełożonych w Waszyngtonie. Prezydent Roosevelt był oburzony zamachem na Amerykanina, dlatego nie…

milioner-kontra-potomek-mahometa-co-tak-naprawde-wydarzylo-sie-w-1904-roku-c25c14c.png
width: 1200
height: 630

Ciekawostki o Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Witajcie w kraju tradycji i nowoczesności
type: item
date: 2024-04-08T08:29:05.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: arabowie
subject: azja
subject: ciekawostki
subject: półwysep arabski
subject: Travel
subject: zjednoczone emiraty arabskie
description: Bliski Wschód to region z niezwykle bogatą historią i tradycją całkowicie inną od europejskiej. Wiele tamtejszych krajów pamięta jeszcze czasy starożytne, gdy kształtowały się pierwsze cywilizacje. Przeciwwagą dla nich jest młode państwo, które błyskawicznie zyskało status jednego z najbogatszych i najnowocześniejszych na świecie – Zjednoczone Emiraty Arabskie. Ciekawostki o tym niezwykłym pod każdym względem miejscu wymieniamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Zjednoczone Emiraty Arabskie to kraj tolerancyjny? Bez przesady Na czym Zjednoczone Emiraty Arabskie zbudowały swoją potęgę? Ekologiczna słodka woda Kraj nietypowych atrakcji Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA) dzielą się na siedem emiratów, rządzonych przez emirów: Abu Zabi, Adżman, Dubaj, Fudżajra, Ras al-Chajma, Szardża i Umm al-Kajwajn. 97 proc. powierzchni państwa zajmuje pustynia Ar-Rub al-Chali, więc panuje tam klimat kontynentalny suchy ze skrajnie suchą strefą w głębi kraju. Najchłodniejszym miesiącem jest styczeń, kiedy średnia temperatura nie przekracza 20 stopni Celsjusza. Z kolei w lipcu słupek rtęci może wskazać więcej niż 50 stopni Celsjusza. Wystarczy ogólnikowych informacji. Skupmy się na ciekawszych faktach o tym niezwykłym państwie. Zjednoczone Emiraty Arabskie to kraj tolerancyjny? Bez przesady Ciekawostki o Zjednoczonych Emiratach Arabskich rozpoczynamy od krótkiego wprowadzenia do tamtejszej obyczajowości. ZEA to państwo kosmopolityczne, które nie zamyka się na inne kultury i wyznania. Należy jednak pamiętać, że przez cały czas mówimy tu o kraju, w którym główną religią jest islam, a mieszkańcy i władze oczekują od przyjezdnych poszanowania ich kultury. Pozamałżeńskie przyjemności? Nie w ZEA Zgodnie z obowiązującym tam prawem opartym na szariacie, utrzymywanie pozamałżeńskich stosunków seksualnych jest tam zakazane. Trzeba pamiętać, że nie dotyczy to wyłącznie mieszkańców ZEA, ale także turystów. Wstrzemięźliwość wśród par, które żyją w nieformalnym związku jest więc wskazana. Ostrożnie ze zgłaszaniem gwałtu Wskazana jest też ostrożność. Na mocy prawa kobieta, która padła ofiarą gwałtu może mieć niemałe kłopoty. Ofiara może zostać oskarżona za utrzymywanie stosunków pozamałżeńskich, zwłaszcza jeżeli badanie wykaże obecność alkoholu we krwi lub gdy znała sprawcę. W takim przypadku musi udowodnić, że do stosunku doszło wbrew jej woli. Sekrety muzułmańskiej alkowy. Kiedyś islam był bardziej liberalny niż chrześcijaństwo Jeszcze w XI…

dubai-frame-9e34d98.jpg
width: 1585
height: 792

Islamska medycyna była niezwykle skuteczna. Współczesna ochrona zdrowia mogłaby się wiele nauczyć
type: item
date: 2023-12-09T13:30:34.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: arabowie
subject: Edukacja
subject: historia
subject: islam
subject: medycyna
subject: średniowiecze
description: Już ponad tysiąc lat temu islamscy medycy leczyli ludzi, a nie choroby. Współczesna medycyna nadal mogłaby się od nich wiele nauczyć.
encoded: W tym artykule: Awicenna i początki psychologii Rozwój medycyny islamskiej Świat medycyny arabskiej wyprzedzał Europę Awicenna, wielki mędrzec islamu Kanon medycyny to jedno z najważniejszych dzieł średniowiecza Pierwsze kompendium wiedzy medycznej Rozwój chirurgii Pierwsze badanie oka Kiedy sułtan wzywał z haremu nałożnicę, dziewczyna miała obowiązek wślizgnąć się pod kołdrę od strony sułtańskich stóp i z szacunkiem przeczołgać się do przodu. Wcześniej zażywała kąpieli, była depilowana i nacierana wonnymi olejkami. Sam Mahomet zalecał przecież medycynę higieny, twierdząc, że „czystość to połowa wiary”. Koran nakazywał ablucje przed każdą modlitwą. Światowi arabskiemu zawdzięczamy nie tylko udoskonalenie mydła, wprowadzenie ługu sodowego i łoża z baldachimem. W czasie Złotej Ery Islamu, która trwała od połowy VIII do połowy XIII wieku, arabska medycyna rozwinęła się w błyskawicznym tempie. Powstało wtedy wiele terapii i leków stosowanych – oczywiście w unowocześnionej formie – aż do dzisiaj. Awicenna i początki psychologii W XI wieku perski książę z Isfahanu zapadł na dziwną chorobę. Melancholia łączyła się u niego z przekonaniem, że jest krową. Emir przestał jeść, schudł, muczał jak krasula. Domagał się, żeby go zaszlachtować, bo „z jego mięsa będzie smaczny gulasz”. Lekarze nie dawali sobie rady z władcą. Wezwano w końcu Awicennę, najbardziej cenionego medyka tamtych czasów. Ten zaś, zanim udał się do emira, wysłał wiadomość, która niezwykle ucieszyła chorego. Awicenna oznajmił, że wnet do pałacu przybędzie rzeźnik i prosi, aby pacjent się rozchmurzył, bo jego prośby zostaną spełnione. Następnie „książę nauki”, jak nazywano słynnego lekarza, przybył z nożem i zapytał: gdzie jest krowa, którą mam zaszlachtować? Emir pokornie, choć podobno z żałością, zamuczał i na polecenie „rzeźnika” położył się na ziemi. Awicenna obejrzał „krowę” i głośno oznajmił: „To zwierzę jest za chude, więc nie ma sensu go zabijać. Trzeba je dobrze karmić i zabić wtedy, gdy będzie zdrowe i …

1000-lat-temu-islamska-medycyna-byla-niezwykle-skuteczna-wspolczesna-sluzba-zdrowia-moglaby-sie-wiele-nauczyc-dc8f830.png
width: 1080
height: 1080

Maurowie podbili Półwysep Iberyjski i rządzili nim przez stulecia. Wyprzedzali resztę Europy w rozwoju
type: item
date: 2023-06-25T09:02:03.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arabowie
subject: europa
subject: historia
subject: islam
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
subject: starożytność
description: Osiem wieków obecności Maurów na Półwyspie Iberyjskim wywarło silny wpływ na kulturę i architekturę Hiszpanii i Portugalii. Szczytowy okres potęgi ich państwa dziś jest uważany za najjaśniejszy czas w średniowiecznej Europie. Potwierdza to fakt, że wiele ówczesnych osiągnięć stało się motorem, który przez kolejne wieki napędzał rozwój nauki. Kim byli Maurowie? Jak znaleźli się na Półwyspie Iberyjskim? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Od czego pochodzi nazwa Maurowie? Kim byli Maurowie? Jak Maurowie opanowali Półwysep Iberyjski? Życie i kultura Maurów Co osiągnęli Maurowie? Budowle Maurów Wierzenia Maurów Upadek Maurów Po rozpadzie imperium rzymskiego, Wizygoci zajęli tereny dzisiejszych Włoch, Francji i Hiszpanii. Niebawem, bo w 507 roku, władca Franków Chlodwig I zadał im klęskę pod Vouillé i tym samym wyparł germański lud z Akwitanii. Wizygoci zatrzymali tereny iberyjskie, jednak poważnym zagrożeniem stał się dla nich cesarz Justynian I Wielki. Przez dziesięciolecia „leśni ludzie” wojowali z wojskami cesarstwa wschodniorzymskiego. Ostatecznie udało im się wyprzeć wroga dopiero w 625 roku. Jednak niebawem mieli zmierzyć się z inną potęgą, która nadciągała z Afryki. Od czego pochodzi nazwa Maurowie? Termin „Maurowie” był używany już w czasach rzymskich. Władcy cesarstwa określali nim mieszkańców Mauretanii, późniejszej rzymskiej prowincji. W czasach wczesnochrześcijańskich, Maurami nazywano wszystkich berberyjsko-numidyjskich mieszkańców północno-zachodniej Afryki. W średniowiecznej Europie to określenie przylgnęło do muzułmanów zamieszkujących Półwysep Iberyjski. Kim zatem byli iberyjscy Maurowie i skąd wzięli się na Starym Kontynencie? Kim byli Maurowie? Mówiąc o Maurach, na myśli trzeba mieć berberyjsko-arabski lud pochodzący z północno-zachodniej Afryki. W starożytności koczownicze plemiona Berberów osiadły w Numidii. Przez wiele wieków władcy tego obszaru utrzymywali zmienne stosunki z Rzymem. Około 40 roku n.e. cały region znajdował się pod zwierzchnictwem Wiecznego Miasta. Powstały wówczas prowincje Mauretania Tingitana i Mauretania Caesariensis. Po upadku cesarstwa ziemie nad wybrzeżem przejęli Wandalowie, po nich władało Bizancjum. Jednak obszary wewnątrz lądu wciąż znajdowały się pod panowaniem Berberów. Dopiero w VIII stuleciu podbiła ich armia arabska. Jak Maurowie opanowali Półwysep Iberyjski? W VII wieku n.e. prorok Mahomet zdołał zjednoczyć Arabów wokół wspólnej re…

maurowie-co-osiagneli-i-jak-wygladaly-ich-dzieje-fot-getty-images-8513f89.jpg
width: 2003
height: 1496

Jak wygląda dzisiaj Afganistan? To kraj na styku wielu kultur, religii i wpływów
type: item
date: 2023-05-21T09:08:03.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: afganistan
subject: arabowie
subject: Edukacja
subject: historia
subject: islam
subject: konflikty
subject: kraje islamskie
description: Afganistan to kraj z niezwykle długą, ale i trudną historią. Tożsamość narodowa opiera się na oporze wobec okupantów i konfliktach, które w przeszłości nawiedziły kraj.
encoded: W tym artykule: Trudna historia Afganistanu Tożsamość Afgańczyków opiera się na oporze i obronie swojego terytorium Afganistan jest dziś zarządzany przez talibów Jest pewna afgańska anegdota, która wiele mówi o historii tego kraju. Gdyby zapytać mieszkańca wsi lub prowincji, co jest za widocznym tuż obok wzgórzem, ten odpowie: „Za tym wzgórzem mój dziadek walczył z Aleksandrem Wielkim”. W tym niewinnym żarcie kryje się jednak ziarno prawdy. W 329 r. p.n.e. Aleksander Macedoński dotarł do Afganistanu ze swoją armią i podbił ten kraj. Za jego panowania powstało wiele miast, do których sprowadzali się hellenistyczni koloniści. Jednak grecka okupacja spotkała się buntami miejscowej ludności. Wydarzenia te, i dalsza walka o niepodległość kraju położonego na niezwykle surowym terytorium, kształtowały narodową tożsamość Afgańczyków. Trudna historia Afganistanu Gościem najnowszej odsłony cyklu „Kawa z ambasadorem” był dr Piotr Łukasiewicz, politolog, dyplomata, pułkownik rezerwy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i były ambasador RP w Afganistanie w latach 2012–2014. Rozmowę o historii i społeczeństwie Afganistanu prowadziła dr Małgorzata Bonikowska, prezeska Centrum Stosunków Międzynarodowych i THINKTANK. Afganistan to kraj z niezwykle długą, ale i trudną historią. Najwcześniejsze osady miejskie pojawiły się w Afganistanie już w III tysiącleciu p.n.e. Po 2000 roku p.n.e. region ten zamieszkali Ariowie, którzy należeli do indoirańskiego odłamu ludów indoeuropejskich. To za ich czasów powstało miasto, które dało początek Kabulowi. – Historia Afganistanu jest bardzo skomplikowana. To kraj leżący na styku Azji Centralnej, Subkontynentu Indyjskiego i rozszerzającego się Bliskiego Wschodu. Historycznie był miejscem styku dwóch religii: islamu i hinduizmu – mówi dr Piotr Łukasiewicz. Po śmierci Aleksandra Wielkiego tereny Afganistanu przejęli Seleucydzi, a później znaczną część kraju opanowali Partowie. W 50 r. n.e. Afganistan został zaatakowany i złupiony przez Kuszanów, kt…

thumb1384700reference-04f3bd3.jpg
width: 2117
height: 1416

Jemen i jego niezwykłe miasta. Jak wyglądają najstarsze wieżowce świata?
type: item
date: 2023-05-20T11:22:10.000Z
creator: Stanisław Szklarek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arabowie
subject: architektura
subject: Edukacja
subject: jemen
subject: półwysep arabski
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: wieżowce
description: Jemen cechuje niezwykła architektura. Znajdują się tu najstarsze wieżowce świata, a wygląd miast odpowiada obrazom z legend i baśni. Miasta Jemenu są niepowtarzalne. Czemu to zawdzięczają?
encoded: W tym artykule: Jemen – co to za kraj? Czym się wyróżnia architektura Jemenu? Sana – czarująca stolica Jemenu Shibam – Manhattan pustyni Jemen – co to za kraj? Jemen to państwo leżące na południowo-zachodnim krańcu Półwyspu Arabskiego. Mieszkańcy, choć zróżnicowani etnicznie, wyznają generalnie różne odłamy islamu. Klimat jest suchy i pustynny, co wpłynęło na tradycyjną architekturę miast. Od XX w. Jemen boryka się z powtarzającymi się kryzysami i wojnami domowymi. Jest to dzisiaj jeden z najbardziej niestabilnych i najbiedniejszych krajów na świecie. Toczy się tam od 2015 r. wyniszczająca wojna domowa, której towarzyszy największy obecnie kryzys humanitarny. Czym się wyróżnia architektura Jemenu? Ze względu na status ekonomiczny państwa, architektura w Jemenie ma charakter ściśle tradycyjny. Stare mieszkalnictwo jest użytkowane czasem nawet przez stulecia. Wpływ na zachowanie konserwatywnego charakteru miast mają również rygorystyczne zasady zagospodarowania przestrzennego. Tym, co może się wydawać najbardziej fascynujące, jest skala wysokości tradycyjnych budynków mieszkalnych. Potrafią one mieć szereg pięter, a jednocześnie są to stare lub historyzujące budowle. Poszerzano ich przestrzeń, nadbudowując kolejne piętra. Badacze po raz pierwszy zeszli na dno „Piekielnej Studni” w Jemenie. Co znaleźli? Wokół „Piekielnej Studni” krąży wiele legend i mitów. Po licznych próbach dopiero teraz badaczom udało się sprawdzić, co rzeczywiście znajduje się na jej dnie. Węże i wodospady to ... Ten charakterystyczny, tradycyjny wertykalizm jest ewenementem w skali światowej, ponieważ trwał nieprzerwanie od wieków. Zjawisko to występuje przede wszystkim w stolicy Jemenu, czyli w Sanie oraz w mieście Shibam. Sana – czarująca stolica Jemenu Stolica Jemenu jest jednym z tych nielicznych miast, które zachowały spójną architekturę. Konserwatywne warunki pozwoliły przetrwać historycznym zabudowaniom w mieście. Najbardziej typowymi budynkami w Sanie są tzw. domy wieżowe. Oto ich cechy ch…

jemen-i-jego-niezwykle-miasta-jak-wygladaja-najstarsze-wiezowce-swiata-fot-joker-katharina-eglau-ullstein-bild-via-getty-images-787aa2a.jpg
width: 1024
height: 681

W Europie odkryto niezwykle rzadką arabską inskrypcję. Pochodzi z okresu średniowiecza
type: item
date: 2023-05-05T08:31:14.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arabowie
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: malta
subject: odkrycia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pismo
description: Archeolodzy, którzy prowadzili wykopaliska na Malcie, odnaleźli fragment wapiennej steli, na której znajdowała się arabska inskrypcja. Odkrycie rzuca światło na historię wyspy, gdy zamieszkiwali ją w większości muzułmanie.
encoded: W tym artykule: Badacze odnaleźli bardzo rzadką arabską inskrypcję Napis zapisano pismem kufickim Muzułmańska historia Malty W regionie Fgura na południowym-wschodzie Malty archeolodzy prowadzili wykopaliska w miejscu, w którym wkrótce ma zostać wybudowany budynek mieszkalny. Podczas prac badacze natknęli się na pozostałości średniowiecznych budynków, a także narzędzia i inne artefakty. Badacze odnaleźli bardzo rzadką arabską inskrypcję Wśród gruzów i ruin badacze odnaleźli coś jeszcze. Kawałek dawnej studni, na którym wyryto arabską inskrypcję. Przedstawiciele maltańskiego instytutu Superintendence for Cultural Heritage, który zajmuje się dziedzictwem narodowym wyspy, przekazali, że to niezwykle rzadkie i znaczące odkrycie. Archeolodzy odkryli wyryty napis we wnętrzu średniowiecznej studni. Znajdowała się w miejscu nieopodal skrzyżowania trzech ulic: Triq id-Dejma, Triq il-Karmnu i Triq Xemx u Qamar. Napis był częścią prawdopodobnie wapiennej steli. Został zapisany pismem kufickim, co jest najstarszą formą kaligrafii arabskiej. Napis zapisano pismem kufickim Pismo kufickie wywodzi się z Mezopotamii, a nazwa pochodzi od irackiego miasta Kufa, które znajduje się ok. 170 km na południe od Bagdadu. Charakteryzowało się kątami prostymi, a stosowano je w najstarszych wersjach Koranu, świętej księgi muzułmanów. Ze względu na wygląd i charakter pisma, inskrypcje często zdobiły m.in. ściany meczetów lub innych arabskich budynków. Na steli naukowcy zauważyli również kilka znaków, których nie udało się jeszcze zidentyfikować. Badacze twierdzą jednak, że są to raczej zwykłe symbole, ponieważ nie pasują do żadnego znanego pisma. Autorzy podkreślają, że odnaleziony artefakt jest bardzo podobny do innych stel, które odnaleziono na terenie dawnego cmentarzyska w Mdinie. To dawna stolica Malty i miasto położone w środkowej części wyspy. Najstarsza inskrypcja odkryta przez archeologów w Jerozolimie. To obelga wobec gubernatora Człowiek, który napisał te słowa, musiał naprawdę nienaw…

pismo-kufickie-7b3cc7f.webp
width: 1199
height: 800

Arabowie w Rzymie splądrowali Bazylikę św. Piotra. Islamska armia bez trudu pokonała wojska chrześcijan
type: item
date: 2023-04-16T09:02:26.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arabowie
subject: historia
subject: islam
subject: religie
subject: rzym
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
subject: watykan
subject: wojna
description: Hordy islamskich wojowników wtargnęły do Bazyliki św. Piotra, bezczeszcząc i łupiąc świątynię. Był 27 sierpnia 846 roku. Arabowie w Rzymie znaleźli się w samym sercu zachodniego chrześcijaństwa.
encoded: W tym artykule: Ekspansja Arabów w VIII wieku Arabskie siły zajęły Sycylię Rzym zlekceważył ostrzeżenia o inwazji Wojska islamskie zdobyły Ostię bez walki Wojska saskie poniosły klęskę Atak na Bazylikę św. Piotra Najeźdźcy złupili serce chrześcijaństwa Saraceni nie próbowali zdobyć Rzymu Frankowie zostali pokonani pod Gaetą Arabowie podpisali rozejm Sztorm jako kara za świętokradztwo Odbudowa Bazyliki św. Piotra Kolejny rajd Arabów na Rzym Budowa nowej Bazyliki św. Piotra Muzułmanie w średniowieczu odnosili oszałamiające triumfy. W IX w. coraz śmielej pustoszyli ziemie włoskie, aż wreszcie dotarli do samego Wiecznego Miasta. Dla Italii nastał sądny dzień. Ekspansja Arabów w VIII wieku Opanowawszy w VII w. północną Afrykę, Arabowie stanęli nad brzegami Morza Śródziemnego, bariery oddzielającej ich od Europy. Nie zamierzali jednak zaprzestać dalszych podbojów. Według nauk proroka Mahometa mieli prowadzić świętą wojnę, aż cały świat znajdzie się pod władzą jedynej prawdziwej religii – islamu. W 711 r. sforsowali Cieśninę Gibraltarską, po czym opanowali całą Hiszpanię. Usiłowali przeć dalej na północ, ale po dwóch dekadach powstrzymali ich Frankowie i ekspansja muzułmańska zatrzymała się u wrót Pirenejów. Arabskie siły zajęły Sycylię Z północnej Afryki blisko było też do wybrzeży Italii i także one stały się celem ataków. W żegludze po Morzu Śródziemnym Arabowie używali okrętów wzorowanych na bizantyjskich dromonach, z załogą do 300 ludzi (żeglarzy, wioślarzy, żołnierzy). W szybkich rajdach łupieskich stosowali też mniejsze monoremy, z około 70–80-osobową załogą. Islamscy zdobywcy początkowo przejęli bizantyjskie statki w portach północnoafrykańskich. Później zaś nakazali miejscowym szkutnikom wykonywać ich kopie dla swojej floty. Droga przez Mekkę. Jak wygląda pielgrzymka do Mekki? Pielgrzymka do Mekki jest uznawana za obowiązek. Każdy z wyznawców islamu powinien ją odbyć przynajmniej raz w życiu. Najświętsze miasto muzułmanów jest dostępne wyłącznie dla mahometan. Pra…

arabowie-w-rzymie-spladrowali-bazylike-sw-piotra-islamska-armia-bez-trudu-pokonala-wojska-chrzescijan-fot-getty-images-c4edb2b.jpg
width: 1024
height: 726

Odkryto tajemnicze fragmenty pradawnego przyrządu astronomicznego. Znajdowały się w zamku „asasynów”
type: item
date: 2022-11-23T14:02:55.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arabowie
subject: iran
subject: islam
subject: Kultura
subject: Społeczeństwo
subject: teheran
description: W zamku Lambsar, który znajduje się w górach Elburs, w północnym Iranie, archeolodzy odkryli fragmenty płytek astrolabium. To starożytny przyrząd do pomiarów astronomicznych, który służył do wyznaczania położenia ciał niebieskich nad horyzontem. Badacze podejrzewają, że należał do arabskich „asasynów”...
encoded: W tym artykule: W zamku Lambsar odnaleziono fragmenty astrolabium Urządzenie wykorzystywane było gównie przez arabskich żeglarzy Kim byli arabscy „asasyni”? Twierdza Lambsar była prawdopodobnie jednym z największych i najlepiej ufortyfikowanych zamków Nizarytów. To odłam szyickich ismailitów, których nazywano również asasynami. Nizaryci w XI wieku stworzyli na terenie Iranu swoje własne państwo, które toczyło narodowościowo-wyznaniową wojnę z Turkami i irańskimi sunnitami. W zamku Lambsar odnaleziono fragmenty astrolabium W trakcie najnowszych wykopalisk irański archeolodzy odkryli fragmenty płytek astrolabium, starożytnego narzędzia do badań astronomicznych. Było ono używane było przez arabskich żeglarzy do określania szerokości geograficznej. Naukowcy twierdzą, że urządzenie pochodzi z czasów islamskiej złotej epoki (VIII–XIV w. N.e.). Pojedyncze elementy były w kolorach turkusu, bieli i czerni. Badacze twierdzą, że stanowiły część misternie zdobionego mechanizmu. Odnaleziono najstarsze budynki na Półwyspie Arabskim. Pochodzą sprzed ponad 8500 lat Archeolodzy znaleźli najstarsze budynki w historii Półwyspu Arabskiego. Nowe odkrycie ujawnia osadniczy tryb życia ludzi, którzy zamieszkiwali te ziemie 8500 lat temu. Astrolabium składało się z mosiężnej płyty, która była podstawową częścią astronomicznego przyrządu. Wyryte na niej były linie wysokości ciał niebieskich nad horyzontem, linie azymutu i koło godzinne. Urządzenie wykorzystywane było w średniowieczu również do pomiaru czasu. Przez sam środek płyty przechodziła linia, która wyznaczała północny biegun nieba. W starożytności uważano, że był to swoisty model wszechświata. Urządzenie wykorzystywane było gównie przez arabskich żeglarzy Znane były różne warianty astrolabium. W niektórych wersjach spotykano się z okrągłych płyt z brązu lub cyny, które miały zamocowaną w środku ruchomą wskazówkę. Na głównej płycie znajdowała się dodatkowa, obrotowa płyta, która wykonana była z ażuru. Jej ostro zakończone wskaźniki mi…

astrolabium2-66b06c8.jpg
width: 2477
height: 1200

Niezwykłe odkrycie w Galilei. Pod arabskim pałacem z okresu Umajjadów odnaleziono mozaikę i ślady dawnej osady
type: item
date: 2022-09-28T14:01:16.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arabowie
subject: Edukacja
subject: islam
subject: izrael
subject: Kultura
subject: muzułmanie
subject: palestyna
subject: Społeczeństwo
description: Archeolodzy twierdzą, że osada w Galilei w przeszłości była prawdopodobnie zamieszkiwana przez chrześcijan lub Żydów. Dlaczego nikt wcześniej o tym nie wiedział?
encoded: W tym artykule: Jaką tajemnicę skrywał pradawny arabski pałac? Przed budową kompleksu, istniała tam wczesnochrześcijańska lub żydowska osada Region bogacił się głównie dzięki trzcinie cukrowej Kim byli Umajjadzi? Na początku VIII wieku n.e. we wschodniej Galilei, niespełna 200 metrów na zachód od północnej części Jeziora Tyberiadzkiego, podczas panowania kalifa Al-Walida I z rodu Umajjadów, wzniesiono pałac zwany Khirbat al-Minya. W tamtych czasach był to jeden z najbardziej majestatycznych arabskich ksarów w regionie. Niektórzy historycy uważają, że meczet, który tam zbudowano, był jednym z najwcześniejszych w Palestynie. Jaką tajemnicę skrywał pradawny arabski pałac? Pałacowy kompleks jest pełen tajemnic i niejasności. Zagadką jest chociażby to, czy kiedykolwiek jego budowa została ukończona. Badania archeologiczne wykazały, że mógł być użytkowany do końca okresu Umajjadów, czyli do 750 roku n.e. Jednak rok wcześniej na skutek potężnego trzęsienia ziemi, wiele budynków zostało uszkodzonych, a szkód nigdy nie naprawiono. Wkrótce ksar miał zostać opuszczony przez domowników, a ruiny zostały zapomniane na lata. Dotychczas historycy i archeolodzy uważali, że Khirbat al-Minya, którego budowę miał zlecić sam kalif, powstał na dziewiczej, niezamieszkałej ziemi, tuż nad brzegiem jeziora. Jednak najnowsze odkrycie badaczy z Uniwersytetu Johana Gutenberga w Moguncji wykazały coś zupełnie innego. Przed budową kompleksu, istniała tam wczesnochrześcijańska lub żydowska osada Archeolodzy najpierw przebadali teren kompleksu pałacowego za pomocą pomiarów pola magnetycznego. W kilku miejscach wykryli anomalie, a następnie rozpoczęli wykopaliska. Badacze odnaleźli m.in. bazaltowe konstrukcje z różnych okresów, zbiornik na wodę, ceramiczne przedmioty oraz mozaikowe posadzki, które pochodziły z V–VI wieku n.e. Ozdobne fragmenty podłogi przedstawiały charakterystyczne rośliny, które można znaleźć również w pobliskich kościołach. Odnaleziono najstarsze budynki na Półwyspie Arabskim. Po…

mozaika-ad7f486.jpg
width: 4721
height: 3111

03/20
type: item
date: 2020-02-27T09:54:00.000Z
creator: Katarzyna Zając
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: abu dhabi
subject: arabowie
subject: dubaj
subject: muzułmanie
subject: ramadan
subject: wakacje
description: Świat bez śmieci -jak pozbyć się góry odpadów?
encoded: Świat bez odpadów wydaje się czymś niemożliwym. Ale wizja gospodarki o obiegu zamkniętym – takiej, w której oszczędnie wykorzystujemy zasoby, a materiały przetwarzamy w nieskończoność – jest inspirująca zarówno dla firm, jak i ekologów. Czy możemy ja zrealizować? Czy stać nas na to, żeby tego nie robić? Czujemy się źle, gdy wyrzucamy rzeczy, które nie powinny trafić do śmieci (np. przeterminowane jedzenie), lub gdy niepotrzebnie marnujemy energie (np. zostawiając włączone światło). To poczucie winy jest w nas głęboko zakorzenione; przysłowie „nie marnuj, a nie będziesz w potrzebie” sięga początków XVI w. Niestety marnujemy, i to zarówno na duża, jak i mała skale. Rezultatem jest szokujący fakt: dwie trzecie minerałów, paliw kopalnych i innych surowców, które wydobywamy z ziemi, a następnie przekształcamy w produkty, staje się odpadem. Plastikowe śmieci spłynęły do rzek i oceanów, podobnie jak azotany i fosforany wypłukiwane z nawożonych pól. Jedna trzecia żywności zgniła, choć Amazonia była wylesiana, by wyprodukować jeszcze więcej żywności – pisze w artykule Świat bez śmieci Robert Kuźni. A największy problem będący efektem marnotrawstwa? Klimat zmieniający się na skutek spalania paliw kopalnych i rozpraszania odpadów – dwutlenku węgla – do atmosfery. A gdybyśmy mogli odzyskać te odpady i zamienić je w coś innego? Ta koncepcja, zwana gospodarka cyrkulacyjna, nie jest nowa. Ekolodzy postulują postawę ograniczania, ponownego wykorzystania i recyklingu już od lat 70 XX w. W Prato we Włoszech stare wełniane swetry od pokoleń są zamieniane we włókna, z których tka się nowe ubrania. Przez dziesięciolecia miedz była odzyskiwana z przetapianych dzwonów i posagów; dziś bardziej prawdopodobne jest, że będzie pochodzić z komórek. Wysłaliśmy naszego autora Roberta Kunziga i fotografa Luce Locatellego, aby sprawdzili, gdzie rozwija się nowa gospodarka cyrkulacyjna. Znaleźli wiele miejsc. W Nowym Jorku grzyby są podstawa produkcji biodegradowalnych opakowań. W Londynie naukowcy …

ng-03-20-610635b.jpeg
width: 393
height: 590

Zobacz Egipt spoza kolorowych folderów - prawdziwy!
type: item
date: 2019-05-01T09:00:00.000Z
creator: Piotr Ibrahim Kalwas
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: aleksandria
subject: arabowie
subject: egipt
subject: kair
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: podróże
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Urwij się z Hurghady, zostaw w spokoju Sfinksa. I odkryj prawdziwy Egipt. Na jego poznanie i zrozumienie można stracić całe życie, ale trzy miejsca odwiedź koniecznie
encoded: Kair to obłęd, sen szaleńca. Tak chyba najlepiej w jednym zdaniu opisać to miasto. Nie, nie miasto – świat. Masr, jak mówią o nim Egipcjanie, ale dokładnie tak samo nazywają cały Egipt. Umm Dunya – Matka Świata, tak śpiewała o Kairze Umm Kalsoum, najbardziej znana arabska pieśniarka. Stara biedna dzielnica muzułmańska, pełna meczetów, rozpadających się domów, suków i tanich kafejek. Całkiem niedaleko luksusowe dzielnice Zamalek i Ma’adi z willami i palmowymi ogrodami. Śpiewy muezinów z tysięcy meczetów i dudniące arabskie techno dobywające się z klubów nad brzegami mulistego Nilu. Plac Tahrir pełen rozgorączkowanych, dyskutujących ludzi. Od brodatych ortodoksów, zanoszących się religijnymi śpiewami, po anarchosyndykalistów z portretami Marksa i Che Guevary. Śpiewają tu Dylana, cytują Nasera i recytują Koran. Zapach smażonych falafeli, ale i haszyszu. Aromat świeżego mango przemieszany z potwornym smrodem kanałów. Tutaj życie pulsuje dzień i noc od tysiąca lat, bo tyle właśnie liczy sobie Kair. Bóg jest wielki! Kair jest wielki! Niech żyje rewolucja! – krzyczał do mnie taksówkarz, stary, brązowy i suchy jak nubijska mumia. Jemy koszari i jedziemy do Aleksandrii, drugiego co do wielkości miasta Egiptu, niegdysiejszego miasta gnostyków, filozofów i poetów. Z Kairu najlepiej autobusem z nowego dworca Turgoman. Tylko jeszcze to koszari! Narodowe danie Egiptu przygotowywane jest na wielkiej metalowej konsolecie. Mieszanka makaronu, soczewicy, ryżu i cieciorki przykrytej grubym kożuchem pomidorowego sosu. Porcja dla dwóch osób kosztuje ok. 4 zł. Możemy polać trzema sosami: diabelnie ostrym czerwonym, czosnkowym albo tahina, czyli sezamowym. Obłęd. Jak Kair. O Kairze śpiewała Umm Kalsoum, a o Aleksandrii Dalida. Iskanderiyya, il-ahsan nas – Aleksandria, tu mieszkają najlepsi ludzie. Tak zresztą Egipcjanie mówią o każdym swoim mieście. W Aleksandrii jest trochę starożytnych zabytków, ale nic powalającego. Dajmy sobie spokój. Biblioteka to mus. 12 mln książek z całego świata,…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/972dc7e1937150629f908f004eb8e12ee755b247-9c82b8d.jpeg
width: 1048
height: 699

Historia jednej okładki: Za kurtyną islamu
type: item
date: 2013-07-25T09:51:09.000Z
creator: Adam Robiński
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arabowie
subject: bliski wschód
subject: cypr
subject: islam
description: W słownikach gazet codziennych określenia „Bliski Wschód” i „kryzys” zdają się być naturalnie zespolone. Izraelskie przyczółki otoczone są pierścieniem wrogich nacji.
encoded: Turcy i Grecy desperacko próbują koegzystować na Cyprze. W górach północnego Iraku Kurdowie naciskają na coraz większą niezależność – pisał w lipcu 1972 r. ówczesny redaktor naczelny National Geographic. Ponad 40 lat później niewiele się pod tym względem zmieniło. Jednak w pierwszej połowie lat 70. wiedza o krajach arabskich i ich historii nie była w Stanach Zjednoczonych powszechna. To właśnie w dorzeczach Nilu, Tygrysu i Eufratu powstały pierwsze miasta, ich mieszkańcy rozwinęli astronomię, wymyślili matematykę, ułożyli pierwszy alfabet. Thomas J. Abercrombie, dziennikarz i fotograf magazynu, a prywatnie wyznawca Allaha, przez rok podróżował do najdalszych zakątków muzułmańskiego świata. Odwiedził 22 kraje, zgłębiając historię swojej wiary i ziemi, na której się narodziła. Przekazawszy pochodnię, która rozświetliła Europę po ciemnych wiekach średniowiecza, Arabowie zapadli w głęboki, choć niespokojny sen. Wreszcie po II wojnie światowej, uwolnieni spod obcego zwierzchnictwa, obdarowani naftowym dobrobytem i zachodnimi technologiami, podwaliny których sami stworzyli, podzieleni wołają o jedność – pisał Abercrombie w artykule Miecz i kazanie. I nawet jeśli nie do końca miał rację, dzięki jego publikacji wielu czytelników po raz pierwszy zetknęło się z historią islamu, drugiej największej religii współczesnego świata. Artykuł z lipca 1972 roku w National Geographic o krajach arabskich. (Fot. National Geographic) Thomas J. Abercrombie opisuje islam na łamach National Geographic z lipca 1972 roku. (Fot. National Geographic) Warto wiedzieć: Żywo pamiętam swoją ostatnią wizytę w Jerozolimie, mieście wciąż podzielonym, w przededniu sześciodniowej wojny 1967 r. Z tarasu mojego hotelu widziałem izraelski sektor, niecałą milę dalej. Razem z Saidem, palestyńskim kompanem, oglądaliśmy sztuczne ognie z okazji izraelskiego Dnia Niepodległości. Towarzyszyła im parada wojskowa. Wciąż rozmyślałem o gorzkim arabsko-izraelskim dialogu i podzieliłem się tą myślą z przyjacielem: Czy Ar…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/beb0aef67f1096a32295d58988a5cc9858e72354-0e2c358.jpeg
width: 698
height: 995

Cztery odsłony arabskiej wiosny
type: item
date: 2012-10-21T14:48:00.000Z
creator: Adam Robiński
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: arabowie
subject: egipt
subject: jemen
subject: libia
subject: polityka
subject: syria
subject: tunezja
description: Każdy wybuch potrzebuje iskry. Arabom wskrzesił ją 26-letni Mohamed Buazizi – uliczny sprzedawca owoców z tunezyjskiej prowincji.
encoded: Był – jak wielu jego rówieśników w krajach Bliskiego Wschodu i północnej Afryki – sfrustrowany biedą, brakiem perspektyw, wszechobecną korupcją. Samospalenie, którego dokonał w styczniu 2011 r., dzięki telewizji Al-Dżazira i internetowi obiegło świat. Tunezyjczycy zidentyfikowali się z Buazizim. Przestali się bać, wyszli na ulice i powiedzieli „dość”. Gdy Zin Al-Abidin Ben Ali uświadomił sobie, że dni jego dyktatury są policzone, było już za poźno. Choć obiecał miejsca pracy, zniesienie cenzury, wolność polityczną – ludzie mu nie uwierzyli. Zbiegł do Arabii Saudyjskiej, a Tunezyjczycy mogli wybrać tymczasowy parlament. Niedługo potem zaprotestowali Egipcjanie, Libijczycy, Jemeńczycy. Problemy młodych Tunezyjczyków były i ich problemami. Rewolucja rozlała się na większość krajów regionu i obaliła czterech dyktatorów. Prócz Ben Alego odeszli Hosni Mubarak w Egipcie, Ali Abdullah Salih w Jemenie, Muammar Kadafi w Libii. Ostali się za to monarchowie Maroka, Jordanii, Bahrajnu – w ich przypadku wystarczyły delikatne odkręcenie kurka z wolnościami, obniżki cen i obietnice reform. Mubarak takich możliwości nie miał, jednak nie chciał wzorem Ben Alego uciekać z kraju. Schronił się nad Morzem Czerwonym z zamiarem powrotu, gdy wojskowi odzyskają kontrolę nad krajem. Przeliczył się – trafił do więzienia. Schorowany dostał dożywocie. Powstańcom z libijskiego Bengazi, portowego miasta, które stało się stolicą rewolucji w Libii, pomógł z kolei Zachód. Koalicja Amerykanów, Brytyjczyków i Francuzów pod patronatem Rady Bezpieczeństwa ONZ uratowała kiepsko uzbrojonych powstańców. Gdy zginął sam Kadafi, uradowana Libia na chwilę zapomniała o bilansie wojny domowej, a Europa zaczęła snuć wizje nowego turystycznego raju nad Morzem Śródziemnym. O wolność wciąż walczy Syria, choć jej społeczeństwo jest mocno podzielone. Baszar al-Asad ma za sobą nie tylko armię, ale też mniejszości alawitów (z których wywodzi się klan prezydenta) oraz Kurdów bojących się prześladowań. Nie rozmawia z powst…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d41da1c1e65902fe87fe2e24ff6b5be7d5ff3291-8c9c8fc.jpeg
width: 500
height: 279

Dubaj – luksus na piasku
type: item
date: 2009-03-23T19:51:33.000Z
creator: Anna Siwek
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: abu dhabi
subject: arabowie
subject: dubaj
subject: muzułmanie
subject: ramadan
subject: wakacje
description: Już na lotnisku zderzamy się z wielkimi pieniędzmi. Pełno tu biznesmenów w świetnie skrojonych garniturach najlepszych marek, Arabów w nieskazitelnie białych, tradycyjnych strojach, ze złotymi sygnetami na palcach.
encoded: Na stopach mają zazwyczaj klapki, co trochę kłóci się z europejskim poczuciem elegancji, ale tu wydaje się być czymś jak najbardziej normalnym. Lotnisko oferuje marhabę – usługę polegającą na przywitaniu pasażera i przeprowadzeniu go z bagażem przez halę do taksówki, z pominięciem kolejek do odprawy paszportowej. Można więc od razu, za pieniądze (od 21 USD), poczuć się jak VIP. Przed lotniskiem naszą uwagę przykuwają rollsroyce’y, hummery, porsche, najnowsze modele mercedesów i audi. Upewniamy się, że jesteśmy w jednym z najbogatszych miast świata. Bogactwo aż kłuje w oczy i tylko gorące powietrze, które uderza po wyjściu z klimatyzowanego budynku, przypomina, że znajdujemy się na pustyni. Mieszkamy przy Dżumajra (Jumeirah) Beach, w jednym z wielu hoteli mających plażę, baseny, restauracje i spa. Śniadanie jest iście międzynarodowe: od jajek w każdej postaci, po sushi, mleko wielbłądzie, humus i szampan. Przy stolikach siedzi trochę biznesmenów, ale większość to turyści. Słychać angielski, rosyjski, francuski, włoski. Dubajj stał się modnym miejscem na spędzanie wakacji. W sezonie rezerwacje trzeba robić z parotygodniowym wyprzedzeniem! Piasek na plaży jest wysterylizowany przez słońce, morze ma łagodne dno, a przezroczysta woda jest tak ciepła, że przy zanurzeniu prawie nie czuć różnicy temperatur. Na niebie nie widać ani jednej chmury i można by to miejsce nazwać rajem dla turystów, ale takich lubiących... cywilizację. Wzdłuż plaży za rzędem hoteli wznosi się betonowa dżungla – drapacze chmur, każdy po 30–40 kondygnacji, a w nich tysiące luksusowych apartamentów. Patrzę na te setki pięter, tysiące okien, miliony zainwestowanych dolarów i czuję, że ogrom tego przedsięwzięcia poraża mnie. A to przecież tylko jedno z wielu osiedli powstających w tym mieście. Z naszej plaży widać Palmę Dżumajra, pierwszą sztuczną wyspę w kształcie palmy usypaną na morzu i już okrzykniętą kolejnym cudem świata. Na 17 odnogach-liściach i otaczających je wyspach buduje się 1 500 willi, 2…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/735866a226fb9ef2fcb97b3dab099df8909621d1-64c624c.jpeg
width: 500
height: 334