National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-08-30T07:57:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Kuba Rozpruwacz pobudza wyobraźnię. Jego tożsamość pozostaje jedną z największych zagadek kryminalnych
items: Ten zamek był zamknięty przez 5 lat. Teraz zachwyca każdego, kto przekroczy jego próg
items: Ten jeden list mógł zmienić losy Williama Szekspira – co się z nim stało?
items: Zaskakujące wyniki badań DNA. Ujawniają afrykańskie korzenie ludzi z wczesnośredniowiecznej Anglii
items: Tak żyli ludzie 2000 lat temu. Badacze odnaleźli archeologiczną kapsułę czasu
items: Wakacje życia – wolontariusze z Anglii wykopali rzymską boginię zwycięstwa
items: Niezwykłe odkrycie w Anglii. Znaleziono rzadkie złote artefakty niedaleko Stonehenge
items: Była jedyną królową, która przeżyła Henryka VIII. Niewiele zabrakło, by skończyła na stosie
items: Osadziła na tronie królewskim Karola VII. Gdy pojmał ją wróg, została sama
items: Wolała być królową niż królewską kochanką. Tą decyzją ściągnęła na siebie okrutny los
items: Odeszła jako wygnanka. Nigdy nie przestała uważać się za prawowitą królową
items: Pierwszy taki dowód ze starożytności. Tego gladiatora pożarł lew
items: Kornwalia zachwyca wspaniałymi krajobrazami. Polubi ją każdy, kto stroni od turystycznego gwaru
items: Wybierasz się do Wielkiej Brytanii? Bez tego zezwolenia nie polecisz
items: Pod miastem odkryto nieznane tunele. Ich liczba dochodzi do blisko tysiąca
items: Jaki był brytyjski humor w średniowieczu? Przypominał Monty Pythona
items: W Anglii odkryto prototyp Stonehenge. Założenie jest starsze od piramid o kilkaset lat
items: Odkryto największą budowlę z epoki wikingów w Anglii. Ma tysiąc lat
items: W Londynie odkryto pierwszą rzymską bazylikę. To kluczowe znalezisko archeologiczne
items: Najdłuższa rzeka w Anglii jest pełna ludzkich kości. Archeolodzy mają swoją teorię
items: Angielski królewicz na piastowskim dworze. Zagadka komesa Magnusa od lat pobudza wyobraźnię
items: Rezydencja słynnego średniowiecznego władcy zlokalizowana. Pomogła latryna
items: Na placu budowy elektrowni atomowej znaleziono niezwykły skarb z XI w. To ponad 300 srebrnych monet
items: Wiadomo, kogo pochowano w spektakularnych grobowcach sprzed 1500 lat. Śmiała teoria badaczki
items: Archeolodzy odkryli w Anglii wielki artefakt. Waży tyle, co dorosły niedźwiedź polarny

Kuba Rozpruwacz pobudza wyobraźnię. Jego tożsamość pozostaje jedną z największych zagadek kryminalnych
type: item
date: 2025-08-30T07:56:17.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: anglia
subject: kryminologia
subject: mordercy
subject: morderstwa
description: Kuba Rozpruwacz – prawdopodobnie najbardziej znany ze wszystkich morderców – pod koniec XIX wieku przez niemal trzy lata terroryzował londyński East End. Ze względu na rozgłos, który zyskał, do dziś bywa niesłusznie postrzegany jako pierwszy seryjny morderca w historii. Bez wątpienia niemała w tym zasługa aury tajemniczości, którą owiana jest postać rzeźnika z Whitechapel. Kim był Kuba Rozpruwacz? Ile ofiar wpadło w jego ręce? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Niedoszła ofiara Kuby Rozpruwacza? Makabryczne zbrodnie we wschodniej części Londynu Ile ofiar zapisał na swoim koncie Kuba Rozpruwacz? Śledztwo w sprawie Rozpruwacza Eksperci nie ustają w poszukiwaniach mordercy z Whitechapel Od czasów Kuby Rozpruwacza East End przeszedł radykalną metamorfozę. Choć nadal można tam dostrzec wiele elementów niechlubnej historii, dziś na miejscu dawnych magazynów i zabudowań przemysłowych stoją nowoczesne biurowce, centra handlowe i apartamentowce. W XIX wieku wyglądało to zupełnie inaczej. Wtedy „wschodni kraniec” był siedliskiem ubóstwa i przestępczości. W warunkach urągających ludzkiej godności, mieszkali tam przedstawiciele klasy robotniczej, bezrobotni i ludzie marginesu. Wiele kobiet musiało się prostytuować, by jakoś związać koniec z końcem. To właśnie one stały się celem mordercy, który w historii zapisał się jako Jack the Ripper, czyli Kuba Rozpruwacz. Niedoszła ofiara Kuby Rozpruwacza? 28 marca 1888 roku Ada Wilson usłyszała pukanie do drzwi. Gdy otworzyła, oczom jej ukazał się wysoki, mniej więcej 30-letni mężczyzna z wąsem i opaloną twarzą. Jak później zeznała, był ubrany w ciemny płaszcz i jasne spodnie. Na głowie miał kapelusz. Pod groźbą pozbawienia życia, nieznajomy zażądał od niej pieniędzy. Wilson odmówiła, a wtedy ten dwukrotnie pchnął ją nożem w szyję, po czym zbiegł. Krzyki kobiety zaniepokoiły jej sąsiadkę. Rose Bierman natychmiast zbiegła z wyższego poziomu czynszowej kamienicy. Gdy dobiegła do mieszkania Wilson, zobaczyła ją leżącą na podłodze, całą we krwi, ale wciąż żywą. Ofiara napaści cudem przeżyła brutalny atak nożownika. Przybyli na miejsce konstablowie udzielili jej natychmiastowej pomocy. Gdy była już w stanie złożyć zeznania, rozpoczęło się śledztwo. Gazety donosiły, że podjęte zostały „wyczerpujące starania”, jednak podejrzanych nie wytypowano. W tym kontekście stróże prawa uznali, że sprawcą był jeden z jej klientów. Wilson była jedną z około 2 tys. prostytutek (należy zaznaczyć, że nie…

kuba-rozpruwacz-1-33da712.jpg
width: 1175
height: 783

Ten zamek był zamknięty przez 5 lat. Teraz zachwyca każdego, kto przekroczy jego próg
type: item
date: 2025-08-19T11:03:59.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: anglia
subject: muzeum
subject: średniowiecze
subject: wystawa
subject: zamki
description: Powstał na zlecenie Wilhelma Zdobywcy ponad 900 lat temu. Po pięcioletnim remoncie na zamek w Norwich w Anglii powrócili turyści. Zamek ożył – mówią pierwsi zwiedzający, którzy czują jakby przenieśli sie do czasów średniowiecza.
encoded: To była jedna z największych inwestycji związanych z dziedzictwem historycznym w Wielkiej Brytanii w ostatnich latach. Na renowację zamku w Norwich wydano w przeliczeniu na złotówki ponad 130 mln złotych. Najbardziej dostępny zamek Wielkiej Brytanii Zamek w Norwich to imponująca budowla o bogatej i złożonej historii. Na przestrzeni wieków pełniła wiele różnych funkcji. Jest to jeden z największych i najlepiej zachowanych normandzkich zamków w Anglii. Teraz zamek ten stał się najbardziej dostępnym w Wielkiej Brytanii. Po remoncie turyści mogą wejść na wszystkie jego poziomy – od piwnic po dach, z którego można podziwiać spektakularne widoki. Jest to zasługą położenia twierdzy na największym w Anglii wzgórzu usypanym ręką człowieka. Muzealnicy starannie zaaranżowali wnętrza. Są odtworzone i umeblowane tak, aby oddać autentyczny klimat klimat życia w normańskim zamku królewskim. Oprócz tego, dzięki interaktywnym i immersyjnym instalacjom, zwiedzający mogą podziwiać spektakularne widoki na miasto. Spektakularna wystawa Gwoździem programu w czasie zwiedzania zamku jest nowa stała wystawa przygotowana przez współpracy z Muzeum Brytyjskim w Londynie. Znajduje się na niej ponad 900 średniowiecznych artefaktów – od podboju Normanów po panowanie Henryka VIII. Ekspozycję podzielono na trzy części poświęcone trzem kluczowym aspektom średniowiecznego społeczeństwa – chłopom, szlachcie i Kościołowi. Wśród najciekawszych zabytków są kunsztownie wykonane astrolabium, skarb odkryty niedawno przez detektorystów, ale też przedmioty znalezione w kanałach zamkowych. Zamek w Norwich i jego historia Zamek w Norwich początkowo pełnił funkcję rezydencji. Powstał na zlecenie Wilhelma Zdobywcy (1066–1087) po podboju Anglii przez Normanów. Ze względu na dużą skalę projektu budowlę ukończył jego syn, króla Henryk I w 1121 roku. Wapień do jego budowy pozyskano z Normandii. Zamek pełnił funkcję więzienia od początku XIII do końca XIX wieku. Jego bryła jest bardzo charakterystyczna. Zamek ma kszta…

norwich-905c2f2.png
width: 900
height: 600

Ten jeden list mógł zmienić losy Williama Szekspira – co się z nim stało?
type: item
date: 2025-08-16T08:01:22.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: anglia
subject: biogram
subject: fakty i mity
subject: literatura
subject: teatr
description: William Szekspir – twórca ponadczasowych dramatów i mistrz języka – skrywał wiele tajemnic. Biografia angielskiego dramatopisarza jest pełna jest tajemniczych epizodów, jak choćby okres „zagubionych lat”, rodzinnych sekretów i zaskakujących faktów, takich jak złoty kolczyk czy marihuana w ogrodzie.
encoded: Spis treści: Wczesne życie i edukacja Williama Szekspira Lata „zagubione” (1585–1592) – teorie i hipotezy Przyjazd do Londynu i początki kariery teatralnej Globe Theatre i udział w trupie aktorskiej Co napisał William Szekspir? Dlaczego Szekspir podpisywał się na wiele sposobów? Życie prywatne – małżeństwo, dzieci, bracia Ciekawostki – marihuana i degustacja piwa Wpływ na język i kulturę – neologizmy i dziedzictwo Spory o autorstwo – alternatywne teorie Dziedzictwo i upamiętnienia Szekspir po polsku – pierwsze tłumaczenia i recepcja w Polsce William Szekspir, jeden z najbardziej cenionych dramatopisarzy w historii literatury, do dziś fascynuje nie tylko swoją twórczością, ale też niejednoznaczną biografią. Choć pozostawił po sobie 39 sztuk, 154 sonety i dziesiątki idiomów, które weszły do codziennego języka angielskiego, życie Anglika wciąż owiane jest tajemnicą. Kim był naprawdę? Czy miał brata aktora? Dlaczego jego nazwisko zapisano na tyle różnych sposobów? I co miał wspólnego z marihuaną? Wczesne życie i edukacja Williama Szekspira Rodzina i dzieciństwo w Stratford-upon-Avon William Szekspir urodził się 23 kwietnia 1564 roku w Stratford-upon-Avon, niewielkim, lecz dobrze prosperującym miasteczku w hrabstwie Warwickshire. Był trzecim z ośmiorga dzieci Johna Shakespeare’a – rękawicznika, lokalnego polityka i późniejszego burmistrza miasta, oraz Mary Arden – córki zamożnego właściciela ziemskiego z wpływowego rodu Ardenów, jednej z najstarszych rodzin szlacheckich w hrabstwie. Rodzina Szekspira była częścią klasy średniej o aspiracjach szlacheckich. Ojciec Williama w 1571 roku pełnił funkcję bailiffa (odpowiednik burmistrza), co świadczyło o jego dużym autorytecie i pozycji społecznej. W 1596 roku rodzina uzyskała prawo do herbu szlacheckiego, co formalnie potwierdziło ich awans społeczny. Dzieciństwo Williama przypadło na czas burzliwych przemian religijnych i społecznych w Anglii epoki elżbietańskiej– co mogło wpłynąć na jego przyszłe zainteresowanie konfliktami …

shutterstock2612804319-15b8836.jpg
width: 1408
height: 768

Zaskakujące wyniki badań DNA. Ujawniają afrykańskie korzenie ludzi z wczesnośredniowiecznej Anglii
type: item
date: 2025-08-13T10:54:04.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: dna
subject: średniowiecze
description: Analiza dwóch niespokrewnionych ze sobą zmarłych z wczesnośredniowiecznych cmentarzysk wykazała, że obydwie osoby miały przodków pochodzenia afrykańskiego. Archeolodzy podkreślają: to przełomowe odkrycie.
encoded: Spis treści: Zaskakujące wyniki badań DNA Afrykańskie korzenie u wczesnośredniowiecznych mieszkańców Anglii Zasymilowane społeczeństwo pomimo różnic genetycznych Na łamach prestiżowego pisma archeologicznego „Antiquity” ukazał się właśnie artykuł zatytułowany „Przodkowie z Afryki Zachodniej w Anglii w VII wieku: dwie osoby z Kentu i Dorset”. Autorzy, czyli zespół archeologów z kilku brytyjskich uniwersytetów, przeanalizowali DNA dwóch niespokrewnionych osób, które pochowano na cmentarzyskach z VII wieku n.e. na południowym wybrzeżu Anglii. Badanie to ujawniło, że zmarli mieli przodków, prawdopodobnie dziadków, pochodzących z Afryki Zachodniej. Zaskakujące wyniki badań DNA Naukowcy podkreślają, że w okresie wczesnego średniowiecza Anglia była miejscem szeroko zakrojonej migracji. Na wyspy przybywali wówczas Anglowie, Sasi, Jutowie, ale także Celtowie. – Jednak skala migracji z dalszych rejonów była mniej jasna. Jej kierunek i wpływ były przedmiotem wielu debat w archeologii europejskiej – napisali w tekście autorzy. – Badania archeogenetyczne mogą obecnie dostarczyć nowych informacji, a nawet umożliwić identyfikację poszczególnych migrantów – wyjaśniają. Cmentarzyska, z których pochodziły szczątki dwóch osób afrykańskiego pochodzenia, znajdowały się w Updown w hrabstwie Kent i Worth Matravers w hrabstwie Dorset. – Kent zawsze było miejscem wpływów z sąsiedniego kontynentu, co było szczególnie widoczne w VI wieku, czyli okresie, który można by nazwać „fazą frankońską” Kentu – mówi prof. Duncan Sayer z Uniwersytetu Lancashire, główny autor badania. – Updown również położone jest w pobliżu królewskiego centrum Finglesham, co wskazuje, że te powiązania były częścią szerszej sieci królewskiej – dodaje. – Dorset natomiast leżał na peryferiach wpływów kontynentalnych. Dowody archeologiczne wskazują na wyraźny i zauważalny podział kulturowy między Dorset i obszarami na zachodzie i obszarami pod wpływem anglosaskim na wschodzie – wskazuje dr Ceiridwen J. Edwards z Uniwersytet…

africa-99eae8f.png
width: 1117
height: 801

Tak żyli ludzie 2000 lat temu. Badacze odnaleźli archeologiczną kapsułę czasu
type: item
date: 2025-06-09T06:52:39.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
description: Archeolodzy z Wielkiej Brytanii odnaleźli olbrzymi skarb i szereg różnych artefaktów sprzed 2000 lat. Co znalezisko mówi nam o życiu w dawnych czasach?
encoded: Spis treści: Bogactwo i status w czasach rzymskich Artefakty zostały ceremonialne spalone? Odkrycie pozwala lepiej zrozumieć romanizację Brytanii W niewielkiej angielskiej wsi Melsonby w hrabstwie North Yorkshire, ok. 70 km na północny zachód od miasta York, w 2021 roku prowadzone były wykopaliska archeologiczne. W badaniach brali udział naukowcy z Uniwersytetu Durham, a także dwóch brytyjskich instytucji kultury. Badacze odnaleźli wówczas zjawiskowy skarb, który następnie przez lata był przedmiotem badań i analiz. Wszystko ze względu na jego różnorodność, która była niecodzienna. Bogactwo i status w czasach rzymskich Skarb składał się z ok. 800 przedmiotów, głównie kosztowności. Został ukryty ok. I wieku n.e., czyli w czasach, gdy południowa część Brytanii ulegała podbojowi cesarstwa rzymskiego. W trakcie badań archeologicznych zespołowi udało się wykopać nie tylko przedmioty codziennego użytku, ale także 7 wozów czterokołowych, a także dwukołowe rydwany i uprzęże dla koni. – Ilość i różnorodność przedmiotów z Melsonby naprawdę zadziwia. Odkrycie to nakazuje nam wykonać ponowną ocenę życia w czasach epoki żelaza w Brytanii. Przedmioty te świadczą o wysokim statusie właściciela, co każe nam ponownie ocenić bogactwo elit epoki żelaza w Brytanii – mówi napisali badacze w oświadczeniu. Co ciekawe, wśród wykopanych artefaktów znalazła się także duża misa prawdopodobnie wykorzystywana do mieszania wina. Wykonana została w stylu śródziemnomorskim, a więc została do Brytanii sprowadzona najpewniej przez Rzymian. – Ktokolwiek pierwotnie był właścicielem tych przedmiotów, prawdopodobnie był człowiekiem wysokiego statusu – podkreślają autorzy badania. Artefakty zostały ceremonialne spalone? Już podczas wykopalisk naukowcy zauważyli, że duża część artefaktów została spalona i zniszczona. Dalsze badania ujawniły jednak, że doszło najprawdopodobniej do celowego podpalenia, np. na stosie. Badacze sugerują, że spalenie mogło być częścią ceremonii, choć jej charakter pozostaje niej…

skarb-anglia-f5fb084.jpg
width: 980
height: 560

Wakacje życia – wolontariusze z Anglii wykopali rzymską boginię zwycięstwa
type: item
date: 2025-05-22T12:11:39.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: cesarstwo rzymskie
description: Płaskorzeźbę ukazującą rzymską boginię zwycięstwa Wiktorię odkryło małżeństwo wolontariuszy w czasie wykopalisk w rzymskim forcie na rubieżach Cesarstwa Rzymskiego. To najważniejsze ich znalezisko po 21 latach udziału w badaniach.
encoded: Spis treści: Wykopaliska w Vindolanda Szczęście archeologów-amatorów Kiedyś jaskrawa, dziś szara – jak wyglądała Wiktoria? Od I do początku V w. n.e. Imperium Rzymskie zajmowało duże tereny obecnej Wielkiej Brytanii. To za czasów Rzymian założono wiele miast na bazie obozów wojskowych. Powstała też gęsta sieć dróg, łączących odległe od siebie miasta. Rzymianie mieli jednak poważny problem z podporządkowaniem plemion żyjących na obszarze obecnej Szkocji, czyli ówczesnej Kaledonii. Próbowali wydzierać terytoria stopniowo. Jednocześnie obawiali się wojowniczych Kaledończyków. Z tego powodu wznieśli Mur Hadriana. Vindolanda była rzymskim fortem, który znajdował się kilkanaście kilometrów od tych umocnień i w razie czego legioniści mogli podążyć z pomocą na Mur Hadriana. Nowe niezwykłe odkrycie archeologiczne dotyczy właśnie tego miejsca. Wykopaliska w Vindolanda Od wielu dekad trwają szeroko zakrojone wykopaliska na terenie Vindolanda. Stanowisko archeologiczne położone jest w północnej Anglii na zachód od Newcastle upon Tyne. Do najciekawszych znalezisk z tego rzymskiego fortu należą tysiące cienkich drewnianych tabliczek (często wielkości pocztówek), na których pisano atramentem. Pochodzą one z przełomu I i II wieku n.e. Są to najstarsze zachowane ręcznie pisane dokumenty z terenu Wielkiej Brytanii. Można je podziwiać w Muzeum Brytyjskim w Londynie. Szczęście archeologów-amatorów W wykopaliskach w Vindolanda biorą udział również wolontariusze. Ostatnio szczęście uśmiechnęło się do małżeństwa – Jima i Dilys Quinlan z Merseyside – które przyjeżdża tutaj na swój urlop od 21 lat. Amatorzy natknęli się na płaskorzeźbę z piaskowca. Jest to przedstawienie rzymskiej bogini zwycięstwa – Wiktorii. Była zatem odpowiednikiem Nike z greckiej mitologii. Do znaleziska doszło wśród gruzów po koszarach armii rzymskiej. Wiktoria cieszyła się dużym szacunkiem wśród legionistów. W czasach wojny i kampanii czczono ją szczególnie intensywnie. To jej zawdzięczano sukcesy na polu bitwy. Kied…

Volunteers-Jim-and-Dilys-Quinlan-with-Victory-stone-c-The-Vindolanda-Turst-f6981ba.jpg
width: 4032
height: 3024

Niezwykłe odkrycie w Anglii. Znaleziono rzadkie złote artefakty niedaleko Stonehenge
type: item
date: 2025-05-13T06:46:41.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: średniowiecze
description: W południowo-zachodniej Anglii poszukiwacze skarbów z wykorzystaniem wykrywacza metali odnaleźli niezwykłe przedmioty z czasów anglosaskich. To m.in. głowa kruka ze złota i fragment misternie wykonanej złoconej obrączki.
encoded: Spis treści: Niezwykłe odkrycie w hrabstwie Wiltshire Anglosaskie skarby niewiadomego przeznaczenia Głowa kruka mogła być częścią większego artefaktu W styczniu 2025 roku dwaj poszukiwacze skarbów, Chris Phillips i Paul Gould przeczesywali ziemię w hrabstwie Wiltshire, znanym przede wszystkim ze Stonehenge, które znajduje się południowej części regionu. Badacze wspominają, że moment odnalezienia tych anglosaskich artefaktów był zapierający dech w piersiach. – To było znalezisko życia – opowiadał Phillips. Niezwykłe odkrycie w hrabstwie Wiltshire Badacze zgodnie z angielskim prawem zgłosili znalezisko właścicielowi ziemi, a także lokalnego urzędnikowi, który odpowiedzialny jest za dziedzictwo narodowe Wielkiej Brytanii. Kilka dni później w miejsce odkrycia przyjechali archeolodzy, którzy rozpoczęli uzupełniające wykopaliska. Okazało się, że znalezione przez Phillipsa i Goulda przedmioty pochodzą sprzed 1400 lat. Był to okres w historii Anglii, gdy Rzymianie zostali w V wieku pokonani przez plemiona anglosaskie. Napływały one na wyspy, a z czasem stworzyły system państw, zwany heptarchią. Składało się na niego 7 głównych królestw walczących o hegemonię: Anglia Wschodnia, Essex, Kent, Mercja, Northumbria, Sussex, Wessex. Anglosaskie skarby niewiadomego przeznaczenia Anglosasi słynęli z misternie zdobionych wyrobów metalowych. Te artefakty często wykonywane były przy użyciu wyrafinowanych technik, często także z wykorzystaniem inkrustacji. W przypadku przedmiotów o wysokim statusie często używano drogocennych metali, jak złoto i srebro. Badacze przekazali, że złocona głowa kruka ważyła ok. 60 gramów. Oczy ptaka zostały zrobione z granatów. To kamienie szlachetne należące do grupy krzemianów, występujące w wielu odcieniach, w tym w charakterystycznym, intensywnym czerwonym. Razem ze złotą obrączką, artefakty są – według badaczy – klasycznym przykładem sztuki anglosaskiej. – Odkrycie to nie tylko podkreśla potencjał archeologii uprawianej przez detektorystów. Prowadzą oni…

skarb-anglia-c31b1d6.jpg
width: 2048
height: 1536

Była jedyną królową, która przeżyła Henryka VIII. Niewiele zabrakło, by skończyła na stosie
type: item
date: 2025-05-05T06:02:57.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: anglia
subject: królowa
description: Katarzyna Parr, szósta i ostatnia żona Henryka VIII, jako jedyna przeżyła swojego męża. Nie podzieliła nieszczęsnego losu niektórych swoich poprzedniczek, ale to nie oznacza, że jej małżeństwo z Tudorem było szczęśliwe. Wyszła za króla, bo tego od niej zażądał. Mimo to poświęciła się władcy i była mu wierna. Wiodła żywot przykładnej żony, ale i tak otarła się o śmierć.
encoded: Spis treści: Dobrze urodzona panna z królewskimi ambicjami Ślub z Henrykiem VIII Katarzyna Parr miała podzielić los dwóch poprzedniczek? Jedyna królowa, która przeżyła Henryka VIII Katarzyna Parr mogła mówić o dużym szczęściu, że nie wypadła z kręgu łask Henryka VIII. Niewiele brakowało, by jej życie zakończyło się na stosie. Wszystko przez to, że była wykształconą, postępową kobietą, która w sprawach religijnych kierowała się własnymi poglądami, nie narzuconymi przez męża. W chwili zagrożenia musiała ukorzyć się przed mężem i tylko dzięki pokornej postawie nie stała się trzecią straconą królową. Dobrze urodzona panna z królewskimi ambicjami Katarzyna Parr, córka Maud Green, dziedziczki sir Tomasza Greena, i sir Tomasza Parra, potomka Edwarda III i lorda Kendal, urodziła się w 1512 roku. Jak przystało na dobrze urodzoną pannę, odebrała solidne wykształcenie. Jeszcze przed koronacją biegle władała łaciną, włoskim i francuskim, a po ślubie nauczyła się hiszpańskiego. Jednocześnie nie wykazywała zainteresowania typowo kobiecymi pracami. Gdy była mowa o szyciu i szydełkowaniu, odpowiadała, że jej ręce nie są przeznaczone, by dotykać igły i nici, a korony i berła. Zanim została królową Jako 17-latka poślubiła sir Edwarda Borough, wnuka drugiego barona Burgh. Mężczyzna nie cieszył się dobrym zdrowiem i zmarł w 1533 roku. Po śmierci męża, Katarzyna przeniosła się do posiadłości Sizergh Castle w Westmorland, gdzie spędzała czas u boku lady Katarzyny Neville. Nie zamierzała jednak przedłużać żałoby i w 1534 roku ponownie stanęła przed ołtarzem. Jej drugim mężem został dwukrotnie starszy od niej Jan Neville, trzeci baron Latimer. Tym małżeństwem znacznie poprawiła swoje notowania. Jako żona krewnego lady Strickland, zyskała status para, jednak poza prestiże, to małżeństwo przysporzyło jej też wielu trosk. Jan Neville jawnie sprzeciwiał się decyzjom króla, gdy Anna Boleyn stała się obiektem jego westchnień. Był też przeciwnikiem wprowadzonych przez Tudora reform religijnych. W…

Katarzyna-Parr-692b560.png
width: 900
height: 600

Osadziła na tronie królewskim Karola VII. Gdy pojmał ją wróg, została sama
type: item
date: 2025-05-04T10:54:35.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: anglia
subject: francja
subject: religie
subject: wojna
description: Joanna d’Arc, niepiśmienna chłopka, miała zaledwie siedemnaście lat, gdy zmieniła bieg historii. Gdyby nie jej upór i heroizm, dzieje Francji mogłyby potoczyć się zupełnie inaczej. Kierowana siłą wyższą, stanęła przed obliczem następcy tronu. Przekonała go, by ją wysłuchał i powierzył jej dowództwo nad francuskim rycerstwem. Poprowadziła kraj do zwycięstwa, ale gdy dostała się w ręce wroga, znikąd nie otrzymała pomocy, nawet od władcy, którego osadziła na tronie.
encoded: Spis treści: Francja w potrzasku Wybrana, by wyrwać kraj z rąk wroga Zwycięski pochód Joanny d’Arc Kres zwycięstw Męczeńska śmierć W XV-wiecznej Francji krążyła legenda, że angielskiego najeźdźcę przegna młode dziewczę z prostej rodziny, czyste duchowo i cieleśnie. Wyzwolicielka miała pochodzić z Lotaryngii. Nadeszła w 1429 roku i mimo że wydawało się to niemożliwe, odwróciła przebieg wojny stuletniej. Francja w potrzasku XV-wieczna Francja była bliska całkowitego upadku. Kraj, w którym oficjalnie władał Karol VI Szalony, w rzeczywistości znajdował się pod rządami królowej, Izabeli Bawarskiej. Chorujący na schizofrenię król nie był w stanie sprawnie zarządzać pogrążonym w wojnie z Anglikami królestwem. Niepopularna królowa sympatyzowała z okupantem Władza spoczywała w rękach jego żony. Ku wielkiemu niezadowoleniu ludu, bo prowadzona przez Izabelę polityka nie zmierzała ku wyzwoleniu zajętych przez wroga obszarów. Królowa regentka sympatyzowała z najeźdźcą i otwarcie przejawiała niechęć wobec Karola VII, formalnego delfina. Tymczasem sytuacja kraju była opłakana. Oddała kraj Anglikom W 1415 roku Anglicy wspierani przez Burgundów kontrolowali całą północną i częściowo południową część kraju. Nawet Paryż i Remis – formalne miejsce koronacji francuskich władców – znajdowały się w ich rękach. Co zrobiła królowa? W 1420 roku ostatecznie opowiedziała się po stronie najeźdźcy i na mocy unii personalnej, wyraziła zgodę na odsunięcie Walezjuszy od francuskiego tronu. Traktat w Troyes odsunął delfina od władzy i zagwarantował sukcesję Henrykowi V i jego następcom. Umowa weszła w życie, gdy w 1422 roku zmarł Karol VI. Wybrana, by wyrwać kraj z rąk wroga Legendy w większości powstają w trudnych czasach, by dodawać otuchy i krzepić serca. Czy ktokolwiek we Francji wierzył, że pewnego dnia nadejdzie dziewica i wyrwie kraj z rąk Anglików? Trudno powiedzieć, ale przepowiednia spełniła się. Joanna d’Arc prawdopodobnie urodziła się 6 stycznia 1412 roku, w Domrémy (dziś Domrémy-la-Puce…

Joanna-d-Arc-9ff38ed.png
width: 900
height: 600

Wolała być królową niż królewską kochanką. Tą decyzją ściągnęła na siebie okrutny los
type: item
date: 2025-05-04T07:49:30.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: anglia
subject: królowa
subject: wielka brytania
description: Anna Boleyn miała dać Henrykowi VIII upragnionego syna. Tak jak jej poprzedniczka, nie spełniła królewskich oczekiwań w kwestii wydania na świat męskiego potomka. Spotkała ją za to okrutna kara. Młoda królowa zginęła klęcząc na szafocie, pod mieczem kata, oficjalnie za cudzołóstwo i spiskowanie. Wiadomo było jednak, że jej śmierć była potrzebna Tudorowi, by mógł zalegalizować kolejny związek.
encoded: Spis treści: Córka arystokraty i szlachcianki Urodziwa dziewczyna wywołała poruszenie na angielskim dworze Koronacja Anny Boleyn Koniec małżeńskiej sielanki Jedno cięcie zakończyło życie Anny Boleyn W 1509 roku 18-letni Henryk VIII poślubił hiszpańską księżniczkę Katarzynę. Nadrzędną rolą młodej królowej było powić syna – następcę tronu i gwaranta zachowania ciągłości dynastii. Gdy Katarzyna nie mogła temu podołać, królewską parę dosięgnął kryzys. Tudor próbował unieważnić małżeństwo, a gdy nie otrzymał na to papieskiej zgody, odwrócił się od Kościoła. Królowa została pozbawiona tytułu i dokonała żywota w areszcie domowym. Zanim to nastąpiło, król wziął potajemny ślub z kobietą, którą obdarzył szczególnym uczuciem – Anną Boleyn. Córka arystokraty i szlachcianki Przyszła królowa Anglii i Irlandii urodziła się w 1501 lub 1507 roku. Córka szanowanego dyplomaty Tomasza Boleyn i szlachcianki Elżbiety Howard wychowała się w zamku Hever, w hrabstwie Kent. W 1514 roku, jako dwórka Marii Tudor, wyjechała do Francji. Po śmierci Ludwika XII siostra Henryka VIII wróciła do Anglii, natomiast Anna pozostała na francuskim dworze w roli dwórki Klaudii Walezjuszki. Do ojczyzny wróciła na początku 1522 roku. Urodziwa dziewczyna wywołała poruszenie na angielskim dworze Anna Boleyn zadebiutowała na angielskim dworze w marcu 1522 roku, podczas przedstawienia wystawionego na cześć ambasadorów cesarza. Do Anglii przywiozła francuskie maniery i poczucie stylu. Szybko zyskała reputację damy wytyczającej trendy. To sprawiło, że zgromadziła wokół siebie pokaźne grono adoratorów. To i jej nieprzeciętna uroda. Jak wyglądała Anna Boleyn? Nieprzychylni jej kronikarze opisywali ją jako niezbyt urodziwą niewiastę. W rzeczywistości druga żona Henryka VIII uchodziła za piękność, od której mężczyźni nie mogli oderwać oczu. Była drobną kobietą. Miała duże, ciemne oczy, długie, czarne włosy, oliwkową cerę i smukłą, łabędzią szyję. Dobra kandydatka na królową Nic dziwnego, że sam król zwrócił na nią uwag…

Anna-Boleyn-4dc4405.jpg
width: 1000
height: 667

Odeszła jako wygnanka. Nigdy nie przestała uważać się za prawowitą królową
type: item
date: 2025-05-03T07:49:47.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: anglia
subject: królowa
subject: wielka brytania
description: Katarzyna Aragońska zapisała się w historii nie tylko jako monarchini, która wpłynęła na losy Kościoła w Anglii, ale także jako silna, uparta kobieta, której jednak nie dane było zaznać szczęścia małżeńskiego. Sam upór nie wystarczył, by mogła pozostać na tronie. Nawet jej silni stronnicy nie byli w stanie wpłynąć na króla. Żywota dokonała na wygnaniu, wiodąc klasztorne życie.
encoded: Spis treści: Od najmłodszych lat była obiecana Tudorowi Katarzyna Aragońska księżną Walii Awans na królową Anglii Ciekawostki o Katarzynie Aragońskiej Dla każdego władcy absolutnym priorytetem było spłodzenie męskiego potomka, który zapewni ciągłość dynastii. Gdy Katarzyna Aragońska nie dała Henrykowi VIII syna, król musiał uciec się do podstępu, by unieważnić małżeństwo. Tym samym ich historia zatoczyła koło, bo 24 lata wcześniej królewska para oparła swój związek na chwiejnych podstawach. Od najmłodszych lat była obiecana Tudorowi Katarzyna Aragońska urodziła się 16 grudnia 1485 roku, w Alcalá de Henares. Córka władającej Kastylią Izabeli i panującego w Aragonii Ferdynanda otrzymała imię po swojej prababce, królewnie angielskiej Katarzynie Lancaster. Gdy miała zaledwie dwa lata, królowie katoliccy podjęli decyzję w kwestii przyszłości swojej córki. Miała zostać żoną Artura Tudora, księcia Kornwalii i Walii, prawowitego następcy Henryka VII. Przed rozpoczęciem rokowań, król Anglii i Ferdynand II zawarli układy sojusznicze, wymierzone przeciwko Francuzom. Katarzyna Aragońska księżną Walii Oficjalne zaręczyny Katarzyny i Artura odbyły się w sierpniu 1497 roku, w Woodstock. Należy podkreślić, że ceremonia miała charakter per verba de praesenti, czyli „z natychmiastowym skutkiem” i gdyby związek został wówczas dopełniony, miałby moc prawną. Ślub odbył się 19 maja 1499 roku, w pałacu królewskim w Bewdley. Katarzyna, niewysokie rudowłose dziewczę, miała wówczas 14 lat. Jej mąż, wątłej budowy nastolatek, był od niej młodszy o rok. Uzyskał jednak od papieża dyspensę umożliwiającą zawarcie związku małżeńskiego, a jako że ślub poprzedziły zaręczyny per verba de praesenti, nie było konieczności powtarzania ceremonii. Hiszpański władca chciał jednak zabezpieczyć swoje interesy i nalegał na kolejną ceremonię po ukończeniu przez Artura 14. roku życia. Kolejny ślub odbył się w zamku Ludlow. Po ślubie Katarzyna została tytularną księżną Walii, choć na mocy zaręczyn, tytułu mogła u…

Katarzyna-Aragonska-35584fd.png
width: 900
height: 600

Pierwszy taki dowód ze starożytności. Tego gladiatora pożarł lew
type: item
date: 2025-04-24T08:45:16.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: cesarstwo rzymskie
subject: starożytność
description: Na szkielecie gladiatora pochowanego na starożytnym cmentarzysku w Anglii odkryto ślady po zębach lwa. To pierwsze odkrycie, które potwierdza, że śmiałkowie walczyli na arenach z tymi dzikimi bestiami.
encoded: Spis treści: Nekropola gladiatorów w Anglii Ślady po ataku dzikiej bestii Naukowcy znają liczne opisy walk gladiatorów, które odbywały się na setkach aren na obszarze Cesarstwa Rzymskiego. Wiadomo, że ci nieustraszeni wojownicy walczyli między sobą, ale też z dzikimi zwierzętami – lwami czy niedźwiedziami. Jednak do tej pory archeolodzy nie natknęli się na żadne fizyczne dowody starć z dzikimi bestiami. Aż do teraz. Oto brytyjscy i irlandzcy badacze ogłosili bowiem na łamach „Plos ONE” niezwykłe odkrycie, które przemówi do wyobraźni każdego pasjonata starożytności. Nekropola gladiatorów w Anglii Rzymianie okupowali Wielką Brytanie od I do V wieku n.e. Również tutaj przenieśli zwyczaj walk gladiatorów ku uciesze gawiedzi. Od 2010 roku archeolodzy badają duży cmentarz w mieście York (stanowisko archeologiczne określane jest jako Driffield Terrace), gdzie chowano zmarłych gladiatorów. Powstał 1800 lat temu. Walki gladiatorów odbywały się w Yorku do IV wieku n.e. W mieście urzędowało wielu ważnych generałów i polityków, w tym Konstantyn, który w 306 roku mianował się cesarzem. Do tej pory zarejestrowano 82 szkielety dobrze zbudowanych młodych mężczyzn. Uwagę badaczy zwróciły liczne zagojone uszkodzenia kości. Jeden ze szkieletów charakteryzowały jednak nietypowe rany. Nie zadano ich mieczem czy maczugą. Były to świadectwa ataku przez dzikie zwierzę. Ślady po ataku dzikiej bestii Kości jednego ze zmarłych mężczyzn noszą ślady ewidentnego pogryzienia. Badacze sądzą, że jego sprawcą był lew. Na kościach nie widać śladów gojenia, co oznacza, że gladiator zmarł w wyniku walki z bestią. – Przez lata nasze rozumienie rzymskich walk gladiatorów i widowisk z udziałem zwierząt opierało się w dużej mierze na tekstach historycznych i przedstawieniach artystycznych. Odkrycie to dostarcza pierwszych bezpośrednich, fizycznych dowodów na to, że takie wydarzenia miały miejsce w tym okresie, zmieniając nasze postrzeganie rzymskiej kultury rozrywki w regionie – komentuje prof. Tim Thompso…

lew-5101172.png
width: 900
height: 600

Kornwalia zachwyca wspaniałymi krajobrazami. Polubi ją każdy, kto stroni od turystycznego gwaru
type: item
date: 2025-04-19T08:01:57.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: anglia
subject: europa
subject: kornwalia
subject: wielka brytania
description: Kornwalia – kraina bezkresnych wrzosowisk i zielonych łąk – należy do najbardziej niedocenianych regionów Anglii. Dla turystów odwiedzających ten kraj najczęściej nie stanowi pierwszego wyboru, a szkoda. Ten malowniczy zakątek ma naprawdę wiele do zaoferowania. Co warto zobaczyć w Kornwalii? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Za Kornwalią jest już tylko ocean Klimat jest przyjemny, z jednym „ale” Kraina wrzosowisk, łąk, klifów i zabytków techniki Atrakcje w Kornwalii, czyli coś dla ducha, coś dla ciała Stare miasta, zamki, pałace i przywodząca na myśl epokę wiktoriańską architektura – wielu właśnie tak postrzega turystyczne oblicze Anglii. Każde z tych skojarzeń jest jak najbardziej słuszne, jednak wystarczy zapuścić się trochę dalej na południe, by poznać zupełnie inną stronę tego kraju. Mówimy o miejscu, gdzie czas płynie inaczej niż w wielkich metropoliach. Gdzie pośpiech, gwar i ścisk są pojęciami obcymi. Gdzie można wypocząć w absolutnie leniwej atmosferze lub spędzić czas aktywnie i nawet przez chwilę nie zaznać uczucia nudy. Właśnie taka jest Kornwalia. Za Kornwalią jest już tylko ocean To miejsce, w którym kończy się (lub zaczyna) Anglia – wysunięta najdalej na południowy zachód część największego kraju Zjednoczonego Królestwa. Kornwalia rozciąga się na samym czubku Półwyspu Kornwalijskiego, wzdłuż zachodniego brzegu rzeki Tamar, która stanowi naturalną granicę z hrabstwem Devon. Od strony północnej nie ogranicza jej żaden ląd (najbliżej jest Irlandia), natomiast od strony południowej sąsiaduje z wybrzeżem Francji. Klimat jest przyjemny, z jednym „ale” W porównaniu z położonymi wyżej hrabstwami, Kornwalia odznacza się dość ciepłym i słonecznym klimatem. Zimy są tam łagodne. Śnieg i mróz to zjawiska niemal egzotyczne, może z wyłączeniem terenów wyżynnych w centralnej części półwyspu, gdzie pogoda jest nieco surowsza. Na znacznej powierzchni hrabstwa średnia roczna temperatura zamyka się w przedziale od 9,8 do 12 stopni Celsjusza. Należy jednak podkreślić, że mówimy tu o deszczowej krainie. Jednak w Kornwalii nie pada tak często jak w centralnej i północnej części wybrzeża Wielkiej Brytanii (średnia roczna wynosi od 1051 do 1290 mm). Stosunkowo łagodny klimat Kornwalia zawdzięcza lokalizacji, jednak wiąże się z tym także pewna niedogodność. Silne powiewy są tam regułą,…

kornwalia-1-82bf7aa.jpg
width: 3072
height: 2304

Wybierasz się do Wielkiej Brytanii? Bez tego zezwolenia nie polecisz
type: item
date: 2025-04-09T09:12:13.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Porady
subject: Traveler
subject: anglia
subject: loty samolotem
subject: podróże
subject: wielka brytania
description: Polacy podróżujący do Wielkiej Brytanii muszą spełnić nowy, cyfrowy wymóg. Bez tego dokumentu nie wejdziesz nawet do samolotu. Sprawdź, co dokładnie się zmienia.
encoded: Spis treści: Nowe zasady wjazdu do Wielkiej Brytanii Po co Brytyjczykom ETA? Czasy, kiedy do Wielkiej Brytanii można było polecieć jedynie z paszportem lub dowodem osobistym, minęły bezpowrotnie. Od 2 kwietnia 2025 r. obywatele Unii Europejskiej muszą dodatkowo posiadać cyfrowe zezwolenie na wjazd – tzw. ETA (Electronic Travel Authorisation). Dokument ten wymagany jest również podczas krótkich przesiadek w brytyjskich portach lotniczych. Nowe zasady wjazdu do Wielkiej Brytanii ETA obowiązuje osoby, które nie potrzebują tradycyjnej wizy, a chcą wjechać do Wielkiej Brytanii w celach turystycznych, biznesowych, edukacyjnych lub tranzytowych na okres nie dłuższy niż sześć miesięcy. Co istotne, obowiązek ten dotyczy wszystkich – również dzieci i niemowląt. Każdy podróżny musi posiadać własną, indywidualną autoryzację, choć wniosek może złożyć w jego imieniu np. członek rodziny. Wniosek o wydanie ETA składa się online – przez oficjalną stronę rządową lub za pomocą aplikacji mobilnej dostępnej na urządzenia z systemem iOS i Android. Sam proces trwa około 20 minut i jest stosunkowo prosty, choć wymaga wcześniejszego przygotowania. Należy załączyć zdjęcie paszportu (strony z danymi osobowymi), selfie oraz krótki filmik służący weryfikacji biometrycznej. Dodatkowo aplikant odpowiada na pytania dotyczące swojej tożsamości, planu podróży i ewentualnych wcześniejszych wizyt na terenie Wielkiej Brytanii. Po przesłaniu formularza decyzja o przyznaniu ETA zapada zazwyczaj w ciągu trzech dni roboczych. W wyjątkowych przypadkach procedura może się wydłużyć, dlatego zaleca się składanie wniosku z odpowiednim wyprzedzeniem – najlepiej na co najmniej tydzień przed planowaną podróżą. Koszt uzyskania ETA wynosi 16 funtów brytyjskich, czyli około 80 zł. Opłata ta jest bezzwrotna, niezależnie od wyniku rozpatrzenia wniosku. Po co Brytyjczykom ETA? ETA jest ważna przez dwa lata od daty zatwierdzenia lub do momentu wygaśnięcia paszportu, z którym została powiązana – w zależności od tego, co n…

Bez-tego-pozowlenia-nie-polecisz-do-Wielkiej-Brytanii1-6c8eae0.jpg
width: 900
height: 600

Pod miastem odkryto nieznane tunele. Ich liczba dochodzi do blisko tysiąca
type: item
date: 2025-04-08T11:53:04.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: jaskinie
subject: wielka brytania
description: Pod angielskim miastem Nottingham znajdują się setki tuneli wykutych w piaskowcu. Wiele z nich powstało już w średniowieczu. Niedawno odkryto kolejne. Jaka była ich funkcja?
encoded: Spis treści: Podziemne miasto w Nottingham Tuneli jest więcej, niż sądzono Jedną z największych atrakcji turystycznych Nottingham jest „Miasto jaskiń”. W ten sposób reklamowany jest system tuneli wykuwanych w piaskowcu przez setki lat. Do XIX wieku były to domostwa biednych mieszkańców miasta. Podziemne miasto w Nottingham Ale funkcje tuneli były i nadal są różne. Pierwsze wzmianki o jaskiniach pochodzą z IX wieku, kiedy to walijski biskup Asser nazwał Nottingham „Tig Guocobauc”, co w starobrytyjskim oznaczało „dom jaskiń” lub „miejsce wielu jaskiniowych mieszkań”. W XV wieku znajdowała się tam jedyna znana w Wielkiej Brytanii podziemna garbarnia. Niektóre jaskinie służyły jako tajne miejsca spotkań, a nawet do prowadzenia nielegalnej działalności. Ze względu na stałą, niską temperaturę, jaskinie idealnie nadawały się do przechowywania piwa i wina. Wiele starych pubów w Nottingham nadal posiada i wykorzystuje w ten sposób podziemne tunele. Natomiast w okresie II wojny światowej ludność cywilna chroniła się tam przed niemieckimi nalotami. Tuneli jest więcej, niż sądzono Do tej pory naukowcy mówili o ponad 800 tunelach pod Nottingham. Teraz poinformowano o odkryciu kolejnych. Archeolog Scott Lomax przekazał, że jest ich co najmniej 924. – Jestem przekonany, że w ciągu najbliższego roku będziemy mogli powiedzieć, że Nottingham ma ponad 1000 jaskiń reprezentujących 1000 lat historii – przekazał badacz cytowany przez „Heritage Daily”. Kiedy urząd miejski w Nottingham rozpoczął dokumentację jaskiń w 2009 roku, naliczono ich wówczas zaledwie 425. Jak widać, w ciągu kilkunastu lat ta liczna podwoiła się, a wygląda na to, że odkryć będzie jeszcze więcej. Część z nich zostało zniszczonych na skutek działalności w XX wieku. Najnowsze odkrycie jaskini miało miejsce podczas prac drogowych. Tunel ma 17 metrów długości i 4 metry szerokości, a dostęp do niej odbywał się przez okrągły w planie szyb. – Te najnowsze odkrycia jeszcze bardziej umacniają reputację Nottingham jako miasta …

miasto-jaskin-5bcfe89.png
width: 900
height: 600

Jaki był brytyjski humor w średniowieczu? Przypominał Monty Pythona
type: item
date: 2025-04-01T07:00:30.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: anglia
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
description: Brytyjski humor wyróżnia się bezpośredniością i pikanterią. Jak żartowali poprzednicy współczesnych stand-uperów? Badacze dotarli do rękopisu z XV w.
encoded: W tym artykule: Czym zajmowali się minstrele? Brytyjski humor w średniowiecznym wydaniu Poprzednicy Monty’ego Pythona Brytyjski humor może wzbudzać kontrowersje. Opiera się na wyśmiewaniu absurdów codzienności, ale komicy nie stronią od komentowania nawet najbardziej wrażliwych kwestii społecznych czy osób publicznych. Niecenzuralnym słowom może towarzyszyć niemalże grobowa powaga. I choć żarty Brytyjczyków są w stanie urazić, mają więcej zwolenników niż przeciwników. Świadczy o tym, chociażby niesłabnąca popularność Monty Pythona czy serialu „The Office” (amerykańska wersja to adaptacja brytyjskiej). Czy Brytyjczycy zawsze mieli taki cięty humor? Najnowsze odkrycie naukowca z Uniwersytetu w Cambridge dowodzi, że tak. Badacz dotarł do XV-wiecznych opisów średniowiecznych występów komediowych na żywo. Dowcipy uderzały w królów, księży i ​​chłopów. Nie brakowało też elementów slapsticku, co do dziś jest domeną Brytyjczyków, a w szczególności Jasia Fasoli. Czym zajmowali się minstrele? Minstrele byli w średniowieczu grupą wędrownych muzyków i komediantów. Zabawiali ludzi pieśniami oraz historiami, i na jarmarkach, i na magnackich salonach. Uważa się, że wielu minstreli miało też normalne zajęcia i zawody, na przykład jako handlarze. Koncertowali natomiast w weekendy i wieczorami. Niektórzy podróżowali po całym kraju, podczas gdy inni trzymali się stałych miejsc. Co ciekawe, o ile ta profesja często pojawia się w literaturze czy filmach, o tyle życiorysów konkretnych minstreli praktycznie nie ma. Historycy docierali co najwyżej do ich imion i instrumentów, na których grali. Tym cenniejsze jest odkrycie, jakiego dokonał dr James Wade z Wydziału Anglistyki Uniwersytetu Cambridge i Girton College. Podczas badań w Bibliotece Narodowej Szkocji natknął się na rękopis podpisany: „Przez mnie, Richard Heege, ponieważ byłem na tej uczcie i nie piłem”. Skrybowie nie mieli w zwyczaju zostawiać żartobliwych inskrypcji, dlatego Wade postanowił wszcząć historyczne śledztwo. Brytyjski …

minstrel-65a5197.jpg
width: 846
height: 423

W Anglii odkryto prototyp Stonehenge. Założenie jest starsze od piramid o kilkaset lat
type: item
date: 2025-03-10T13:42:18.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
description: Okrągłe w planie wielkie założenie Flagstones w hrabstwie Dorset w Anglii jest najstarszą tego typu budowlą znaną z Wielkiej Brytanii. Być może był to wzór dla późniejszych architektów, którzy wykonali Stonehenge.
encoded: Spis treści: Nietypowy cmentarz i założenie ceremonialne sprzed tysięcy lat Flagstones kluczem do zrozumienia Stonehenge? Stonehenge ciągle jest celem badań archeologów Chyba najbardziej znanym megalitem świata jest Stonehenge w Wielkiej Brytanii. Uwagę przykuwa zarówno jego okrągłe rozplanowanie, jak i wykorzystanie wielkich głazów. Miejsce to obrosło szeregiem legend i mitów. Jednak dziś wiemy o nim już całkiem dużo i megalit ten skrywa coraz mniej tajemnic. Nowe informacje na jego temat i budowli, która stała w tym samym miejscu setki lat wcześniej, udało się pozyskać kilkadziesiąt kilometrów na południe. Nietypowy cmentarz i założenie ceremonialne sprzed tysięcy lat W latach 1986–1987 archeolodzy przeprowadzili wykopaliska na przedmieściach miasta Dorchester na stanowisku archeologicznym znanym jako Flagstones. Miejsce to położone jest jakieś 70 km w linii prostej od Stonehenge. Dziś po nim nie ma śladu – jest tam obwodnica Dorchester. Szybko okazało się, że mają do czynienia z niezwykłym założeniem. Jego plan był okrągły, a średnica wynosiła około 100 metrów. Tworzyło go kilka koncentrycznych wałów i rowów, w które wkopywano zmarłych. W obrębie tego założenia znaleziono 8 grobów. Jednak zdaniem badaczy nie był to tylko cmentarz, ale też miejsce odprawiana różnego rodzaju ceremonii i spotkań. Na potrzeby najnowszego badania naukowcy postanowili zweryfikować wiek tego miejsca. Okazało się, że powstało kilkaset lat wcześniej, niż do tej pory sądzono. Kilkanaście pobranych próbek do datowania radiowęglowego pokazało, że pochodzi z około 3200 roku p.n.e. Próbki pobrano zarówno ze szczątków ludzkich, ale też poroża jelenia szlachetnego i węgli drzewnych. To ustalenie opublikowali eksperci z University of Exeter i Historic England na łamach czasopisma „Antiquity”. Dlaczego jest tak ważne? Flagstones kluczem do zrozumienia Stonehenge? Słynny megalit Stonehenge powstał około 2600–2500 lat p.n.e. Nie zmienia to faktu, że w tym samym miejscu kilkaset lat wcześniej istniał…

prototyp-stonehenge-9fe3845.png
width: 900
height: 600

Odkryto największą budowlę z epoki wikingów w Anglii. Ma tysiąc lat
type: item
date: 2025-02-28T11:29:46.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: średniowiecze
subject: wielka brytania
subject: wikingowie
description: Obszerny budynek z epoki wikingów, o powierzchni większej niż kort tenisowy, odkryli archeolodzy na farmie w północno-zachodniej Anglii. Była to część posiadłości należąca do lokalnego wodza lub króla.
encoded: Spis treści: Zagadkowa budowla z czasów średniowiecza Starsza niż sądzono. Największa budowla z czasów wikingów Czyją własnością była farma? Wciąż są znaki zapytania Historia Anglii jest ściśle związana z wojowniczymi Skandynawami. Wikingowie po raz pierwszy przybyli na wyspę pod koniec VIII wieku. Zapoczątkowało to okres kilkusetletnich zmagań o władzę z najeźdźcami. W 865 roku grupa wojowników z Danii podbiła kilka angielskich królestw. Anglosasom udało się wyprzeć Duńczyków w 954 r., ale nie na długo. W pierwszej połowie XI wieku Anglią władał duński król, Knut Wielki. W 1066 roku potomkowie Skandynawów zamieszkujący Francję – Normanowie – podbili wyspę. Zagadkowa budowla z czasów średniowiecza To właśnie z tych burzliwych czasów przełomu tysiącleci pochodzi najnowsze odkrycie angielskich archeologów. W 2022 roku badacze analizowali zdjęcia satelitarne pól uprawnych należących do High Tarns Farm w miejscowości Silloth. Wśród zbóż dostrzegli zarysy wielkiej konstrukcji. Początkowo sądzili, że są to zabudowania farmy związanej z pobliskim klasztorem założonym około 1200 roku – to ich poszukiwali. Te przypuszczenia zweryfikowano dopiero w czasie wykopalisk, które przeprowadziła organizacja Grampus Heritage and Training Limited pod kierunkiem Marka Grahama. Budowla jest faktycznie spora. Ma 50 m długości i 15 m szerokości w najszerszym miejscu. Archeolodzy byli zaskoczeni jej rozplanowaniem – nie pasowało do koncepcji na temat założenia związanego z cysterskim klasztorem. Kropkę nad i postawiły dopiero wykopaliska przeprowadzone w 2024 roku. Wzięło w nich udział kilkudziesięciu wolontariuszy. Tak szeroko zakrojone prace przyniosły zaskakujące rezultaty. Starsza niż sądzono. Największa budowla z czasów wikingów Okazało się, że była to budowla słupowa – po palach zachowały się doły. Wnętrze było podzielone na trzy części, bo wzdłuż dłuższej osi biegły dwa rzędy słupów, które wspierały dach. Budynek nie był prostokątny, ale obły w planie. Na razie zbadano jego centralną…

wikinska-budowla-5f9a089.png
width: 1200
height: 630

W Londynie odkryto pierwszą rzymską bazylikę. To kluczowe znalezisko archeologiczne
type: item
date: 2025-02-13T13:35:24.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: architektura
subject: londyn
subject: starożytny rzym
description: Pozostałości po rzymskiej bazylice sprzed dwóch tysięcy lat odkryto w centrum Londynu. To jedno z najważniejszych znalezisk archeologicznych dokonanych w tym mieście w ostatnich latach – nie mają wątpliwości archeolodzy.
encoded: Spis treści: Rzymska bazylika pod biurowcem Czym była rzymska bazylika? Immersyjna wystawa Brytania była częścią Imperium Rzymskiego przez ponad 350 lat aż do początku V wieku n.e. W 43 roku naszej ery Rzymianie najechali ją i podporządkowali sobie lokalną celtycką społeczność. Wkrótce potem założyli Londiunium, które znajduje się pod dzisiejszą zabudową stolicy Wielkiej Brytanii. Co jakiś czas podczas prac budowlanych dochodzi do znalezisk z czasów rzymskich. Tym razem jednak budowlańcy natknęli się na prawdziwą perełkę. Rzymska bazylika pod biurowcem Podczas prac poprzedzających budowę nowego biurowca przy ulicy Gracechurch, odkryto fragmenty kamiennego muru. Sposób konstrukcji i lokalizacja reliktów nie pozostawiła archeologom żadnych wątpliwości – są to ruiny jednej z ważniejszych konstrukcji wczesnego Londynu – pierwszej bazyliki. Badania prowadzili eksperci z Museum of London Archaeology (MOLA). Przed bazyliką znajdował się otwarty dziedziniec, na którym miejscowi i przyjezdni angażowali się w działania publiczne i społeczne oraz handlowali. Przez dziesięciolecia badań i badań archeologicznych w mieście, archeolodzy byli już świadomi lokalizacji starożytnej bazyliki. Nie było jednak wiadomo, jak duża jej część przetrwała. W niektórych miejscach mur zachował się aż do długości 10 m, szerokości 1 m i głębokości 4 m. Tak duże fragmenty rzymskiej zabudowany są odkrywane bardzo rzadko na terenie Londynu. – To jedno z najważniejszych odkryć dokonanych w londyńskim City w ostatnich latach. Stan zachowania bazyliki znacznie przekroczył nasze oczekiwania. Do tego mamy prawdopodobnie do czynienia z najważniejszą częścią budynku – mówi dyrektorka ds. rozwoju w MOLA Sophie Jackson. Czym była rzymska bazylika? Wzniesiono ją w 70 r. n.e., za rządów namiestnika rzymskiego w Brytanii – Gnejusza Juliusza Agrykoli. Funkcjonowała jednak pewnie około 20 lat, bo forum następnie rozbudowano w latach 90-120 n.e. i stało się pięć razy większe niż to pierwsze. Nawet pierwsza bazylika …

pierwsze-forum-e43d5d1.png
width: 1200
height: 630

Najdłuższa rzeka w Anglii jest pełna ludzkich kości. Archeolodzy mają swoją teorię
type: item
date: 2025-02-12T14:59:40.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: kości
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
description: W Tamizie, najdłuższej rzece Anglii, archeolodzy odkrywają ciągle setki ludzkich kości. Teraz wyjaśniło się, z jakiego pochodzą okresu. Naukowcy przypuszczają, że ludzi złożono tam w czasie rytuałów.
encoded: Spis treści: Tamiza pełna kości Z jakiego okresu pochodzą kości w Tamizie? Zagadkowe rytuały z dawnych epok w Tamizie Kulty wodne – nie tylko w Wielkiej Brytanii Tamiza była świadkiem wielu ważnych wydarzeń w historii Anglii. Nic w tym dziwnego, w końcu przepływa przez jej stolicę – Londyn. To w niej archeolodzy natykają się na różne zabytki, ale też ludzkie kości. Wiele z nich wydobyto też podczas w XIX i XX wieku podczas pogłębiania koryta rzeki. Tamiza pełna kości Naukowcy podsumowali właśnie szerokie badania dotyczące kości odkrytych w Tamizie. Podstawowym pytaniem było: z jakiego pochodzą okresu? Dlatego wytypowali 30 z nich i poddali datowaniu radiowęglowemu. Określenie wieku mało umożliwić rozwiązanie zagadki ich lokalizacji – na dnie wielkiej rzeki. Wnioski opublikowano na łamach czasopisma naukowego „Antiquity”. Z jakiego okresu pochodzą kości w Tamizie? Na potrzeby najnowszego badania przyjrzano się szczątkom wydobytym z dolnego biegu Tamizy (tj. od śluzy Teddington do ujścia Tamizy) i obecnie przechowywanym w londyńskim Muzeum Historii Naturalnej. Z tej instytucji jest też główna autorka analizy, dr Nichola Arthur. Okazało się, że szczątki pochodzą z bardzo szerokich ram czasowych. Byli to ludzie żyjący od około 4000 lat p.n.e. do około 1800 lat n.e. Z czasów wczesnego średniowiecza, czyli od 300 do 600 roku n.e. nie odnotowano żadnych szkieletów. Może to odzwierciedlać spadek liczby ludności na tym obszarze między końcem okresu rzymskiego na początku V wieku naszej ery a ustanowieniem saksońskiego portu handlowego Lundenwic (Londynu) na początku VII wieku naszej ery. Zagadkowe rytuały z dawnych epok w Tamizie W wyniku analiz kości okazało się, że większość z nich pochodzi z okresu epoki brązu i epoki żelaza, szczególnie wczesnej i została znaleziona w górnych odcinkach rzeki. Są to lata 2300 p.n.e. – 43 n.e. Zdaniem badaczy, szczątki ludzi złożono do wody zapewne w czasie jakichś rytuałów. Takie praktyki, w czasie których składano do rzek, zbiorników wod…

tamiza-pelna-kosci-71e997e.jpg
width: 1000
height: 561

Angielski królewicz na piastowskim dworze. Zagadka komesa Magnusa od lat pobudza wyobraźnię
type: item
date: 2025-02-06T09:30:16.000Z
creator: Marek Teler
subject: Historia
subject: anglia
subject: historia
subject: historia polski
subject: królowie
subject: średniowiecze
description: Po klęsce króla Anglii Harolda II w bitwie pod Hastings w 1066 r. synowie monarchy udali się na wygnanie. Po nieudanych próbach odzyskania władzy popadli w zapomnienie. Okazuje się jednak, że jeden z królewiczów znalazł prawdopodobnie bezpieczną przystań w Polsce. W krajowej polityce odegrał ważną rolę.
encoded: Spis treści: Buntownik z Wrocławia Bohaterski komes mazowiecki Zaginiony królewski syn? Jeśli nie królewicz to kto? 14 października 1066 r. w bitwie pod Hastings Wilhelm I Zdobywca pokonał króla Anglii Harolda II Godwinsona. Harold II pozostawił kilkoro dzieci – synów Godwina, Edmunda i Magnusa, córki Gythę i Gunhildę, oraz synów-pogrobowców Harolda i Ulfa. Starsi synowie po śmierci ojca zostali wygnani do Irlandii, skąd dwukrotnie organizowali wyprawy odwetowe przeciwko Wilhelmowi. Obie zakończyły się niepowodzeniem. Najprawdopodobniej w 1069 r. dwóch z nich udało się wraz z siostrą Gythą do Danii na dwór króla Swena Estrydsena. Po tym zniknęli z kart historii. Zdaniem części badaczy trzeci syn Harolda II, Magnus, zginął w czasie działań zbrojnych na przełomie 1068 i 1069 r. Lecz niewykluczone, że jego losy potoczyły się zupełnie inaczej. Na dworze księcia polskiego Władysława Hermana, a następnie jego syna Bolesława Krzywoustego, działał bowiem komes wrocławski i mazowiecki o tym imieniu. Miał wysoką pozycję, co sugeruje, że mógł być kimś więcej niż tylko polskim możnowładcą. Buntownik z Wrocławia Informacje o życiu i działalności komesa Magnusa przekazał Gall Anonim w spisanej w latach 1112–1116 „Kronice polskiej”. W ostatnich latach panowania księcia Władysława Hermana Magnus sprawował urząd komesa wrocławskiego, czyli de facto namiestnika Śląska. W 1093 r. zwróciła się do niego z prośbą o pomoc grupa polskich możnowładców, którzy sprowadzili z Saksonii starszego syna monarchy, Zbigniewa, i chcieli, aby Magnus poparł jego prawa do tronu. Możni byli wrogo nastawieni do palatyna Sieciecha, szarej eminencji dworu Władysława Hermana, który wygnał ich do Czech. Liczyli, że komes pomoże im odzyskać utracone wpływy. Opisali mu swoją sytuację w następujących słowach: „My w rzeczy samej, Magnusie, komesie z ramienia królewskiego, jakkolwiek zniewagi Sieciecha, na wygnanie skazani, znosimy, lecz nad tobą, Magnusie, któremu tytuł twego rządzwa więcej ujmy niż zaszczytu prz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/02/1240px-BayeuxTapestryscene57Harolddeath-271d0dc.jpg
width: 1240
height: 1080

Rezydencja słynnego średniowiecznego władcy zlokalizowana. Pomogła latryna
type: item
date: 2025-01-28T13:59:28.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: królowie
subject: odkrycia archeologiczne
subject: średniowiecze
description: Relikty po rezydencji ostatniego anglosaskiego króla Anglii, Harolda II, znajdują się pod nowożytnym dworkiem i jego ogrodem w angielskim Bosham. Archeolodzy wskazali tę lokalizację, dzięki wykrytej latrynie.
encoded: Spis treści: Harold II – władca znany ze słynnego średniowiecznego „komiksu” Archeolodzy wdzięczni latrynie Zaginione ślady po anglosasach Najnowsze ustalenie brytyjskich naukowców to dowód na to, że bardzo istotne jest łączenie różnych metod badawczych: analiz architektonicznych, metod geofizycznych, wykopaliskowych oraz historycznych. Harold II – władca znany ze słynnego średniowiecznego „komiksu” Precyzyjna lokalizacja dworu Harolda II to prawdziwa gratka dla badaczy średniowiecza. Ta postać jest jednym z bohaterów słynnej Tkaniny z Bayeux, która powstała blisko 1000 lat temu. Na tym mierzącym 70 metrów lnianym zabytku przedstawiono z pomocą haftu klęskę tego anglosaskiego króla, który zginął w 1066 roku w bitwie pod Hastings. Bronił się przed księciem Wilhelmem z Normandii. Na tkaninie, oprócz wielkiej bitwy, pokazano też wydarzenia wiodące do niej. W „komiksie” jest również ukazana budowla w Bosham, położona na wybrzeżu hrabstwa West Sussex, w której Harold II spędza czas przed wyruszeniem w drogę i po powrocie z wyprawy. Widoczna jest tam jego rezydencja z dwiema wieżami. Bosham jest jedną z zaledwie czterech lokalizacji w Anglii, które przedstawiono na tkaninie. Co więcej, jest to również jedno z zaledwie trzech miejsc pokazanych dwukrotnie w „komiksie”, co podkreśla jego znaczenie. Do tej pory, mimo wielu lat poszukiwań nie udało się nikomu wskazać lokalizacji rezydencji ostatniego anglosaskiego króla. Archeolodzy wdzięczni latrynie Archeolodzy cenią sobie średniowieczne i starożytne latryny z wielu powodów. Te zlokalizowane w miastach są często miejscami, w których można znaleźć wiele cennych zabytków. Z reguły są to zguby takie jak monety czy przedmioty codziennego użytku. Wiele fascynujących artefaktów znaleziono na przykład w czasie wykopalisk w latrynach dawnego Gdańska. Tymczasem zespół naukowców z kilku brytyjskich uniwersytetów, w tym z Newcastle University i University of Exeter, opublikował właśnie artykuł na łamach „The Antiquaries Journal”, w któ…

harold-1b9abb7.png
width: 1200
height: 630

Na placu budowy elektrowni atomowej znaleziono niezwykły skarb z XI w. To ponad 300 srebrnych monet
type: item
date: 2025-01-14T08:02:08.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: średniowiecze
description: We wschodniej Anglii nad Morzem Północnym archeolodzy znaleźli skrzętnie zapakowany skarb. W środku było 321 monet, które ktoś ukrył w XI wieku.
encoded: Spis treści: Niezwykłe odkrycie na wschodnim wybrzeżu Anglii Monety schowane ze strachu Dlaczego Anglicy bali się Edwarda Wyznawcy? Naukowcy z brytyjskiego Oxford Cotswold Archaeology (OCA) prowadzili wykopaliska w Suffolk na wschodzie Anglii, w miejscu, w którym wkrótce ma stanąć nowa elektrownia jądrowa. Były to rutynowe badania ratunkowe. W pewnym momencie jeden z archeologów natrafił na zakopany w ziemi zawinięty pakunek. W środku znajdowały się stare monety. Niezwykłe odkrycie na wschodnim wybrzeżu Anglii O odkryciu poinformowała telewizja BBC2 w nowym odcinku programu „Digging for Britain”. Autorzy znaleziska opowiadają w nim, że skarb prawdopodobnie był oszczędnościami mieszkańca tej okolicy, który ukrył te pieniądze i chciał zachować je na lepsze czasy. Analiza wykazała, że srebrne monety pochodziły z XI wieku. A dokładnie z okresu, w którym władzę obejmował Edward Wyznawca. To król Anglii, który został koronowany w 1042 roku. Wiele lat przed wstąpieniem na tron, w 1013 roku, gdy miał 11 lat, razem ze swoim ojcem i młodszym bratem Alfredem musieli uciekać do Normandii przed wojskami króla Danii Swena Widłobrodego. Przyszły władca pozostawał w Normandii z niewielką przerwą przez niemal 30 lat. Przejął wiele tamtejszych tradycji i obyczajów, które objawiały się później w trakcie jego rządów. Monety schowane ze strachu Historycy uważają, że wstąpienie Edwarda Wyznawcy na tron spotkało się z wielkimi obawami i niepewnością wśród społeczeństwa. Anglicy nie wiedzieli, jakim władcą będzie człowiek, który ostatnie trzy dekady spędził poza Anglią. – Skarb ten dostarcza nam cennych informacji na temat XI-wiecznej historii i kontekstu wstępowania Edwarda na tron angielski – wyjaśnia Alexander Bliss, specjalista ds. numizmatyki w w OCA. – Odkrycie rzuca światło na niepewne czasy po roku 1042. Fakt, że ktoś ukrył tak duży skarb sugeruje, że obawiał się zmiany władzy i skutków koronacji Edwarda Wyznawcy na króla Anglii. Człowiek ten najprawdopodobniej bał się decyzji poli…

monety-z-xi-wieku-c2fe739.jpg
width: 2560
height: 1440

Wiadomo, kogo pochowano w spektakularnych grobowcach sprzed 1500 lat. Śmiała teoria badaczki
type: item
date: 2025-01-13T11:06:23.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: bizancjum
subject: grobowce
subject: odkrycia archeologiczne
subject: średniowiecze
description: To było jedno z największych odkryć archeologicznych w Anglii. W Sutton Hoo badacze znaleźli pod kurhanem wielką łódź z licznymi i spektakularnymi darami. Bogatych grobów w tym miejscu było więcej. Anglosasi zdobyli te kosztowności jako najemnicy Bizancjum.
encoded: Spis treści: Sutton Hoo – groby, że ho ho Kogo pochowano w Sutton Hoo? Bogaci najemnicy? Nowa koncepcja Tak w każdym razie twierdzi prof. Helen Gittos z Uniwersytetu Oxfordzkiego. Dowody na taką koncepcję opublikowała właśnie na łamach czasopisma „English Historical Review”. Sutton Hoo – groby, że ho ho Sutton Hoo to stanowisko archeologiczne położone we wschodniej Anglii, na południe od Woodbridge w hrabstwie Suffolk. W 1939 roku jeden z kurhanów odkrył i przebadał archeolog samouk Basil Brown. Historię tego niebywałego odkrycia przybliża film fabularny Netflixa z 2021 roku zatytułowany „Wykopaliska”. Największą uwagę zwróciło odkrycie wielkiej łodzi o długości blisko 30 m. Na niej znajdowały się przeróżne precjoza, które uruchomiły zbiorową wyobraźnię. Zbiór ten znajduje się obecnie w Muzeum Brytyjskim w Londynie. Wybrane artefakty znalezione w pochówku łodziowym: zbroja; hełm; ozdobne berło kamienne, złoty element sakiewki (przedmioty organiczne zachowały się słabo), złota rękojeść miecza i uchwyt do uprzęży miecza, para złotych klamr utrzymująca płaszcz na ramionach, sprzączki i przybory toaletowe, duże bizantyjskie srebrne łyżki, srebrne naczynie Anastazjusza, zestaw dziesięciu srebrnych misek, złote monety, dwie sztabki złota, szkatułka ze złotym wiekiem, tkaniny z Syrii. A to tylko wybór tego, co odkryto w tym nietypowym grobowcu. Obiekty te można zobaczyć w Muzeum Brytyjskim w Londynie. Kogo pochowano w Sutton Hoo? Jeszcze w czasie wykopalisk pojawiły się koncepcje, kogo pochowano zarówno w łodzi. W kolejnych latach przebadano kolejne kurhany. Tam też znaleziono bogate pochówki, ale nie dorównywały temu z łodzią. Pojawiła się koncepcja, że główny grobowiec należał do króla Raedwalda z rodu Waffina, zmarłego ok. 625 r. Wskazywać na to miały m.in. ornamenty na dwóch srebrnych łyżkach. Według wcześniejszych teorii dotyczących źródeł bogactwa i importowanych dóbr znalezionych w grobach w Sutton Hoo, miały być one nabyte od sąsiadów Anglosasów – zamieszkujących F…

sutton-hoo-a717ac2.jpg
width: 1024
height: 1009

Archeolodzy odkryli w Anglii wielki artefakt. Waży tyle, co dorosły niedźwiedź polarny
type: item
date: 2025-01-08T15:02:16.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: cmentarze
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pogrzeb
subject: starożytność
subject: wielka brytania
description: Wielką kamienną trumnę sprzed ponad 1500 lat odkryli archeolodzy w Anglii. Waży 750 kg, czyli tyle, ile osiągają niedźwiedzie polarne. Zagadkę stanowi, kogo pochowano w środku. Ciało zatopiono w płynnym gipsie.
encoded: Spis treści: Niewielki, ale intrygujący. Rzymski cmentarz z kamienną trumną Zagadkowa kamienna trumna. Ciało zatopione w gipsie Wyposażenie trumny i pozostałe pochówki. Co udało się znaleźć? Archeolodzy bardzo często uczestniczą w badaniach poprzedzających wielkie inwestycje drogowe. Tak też było w tym przypadku. W czasie poszerzenia autostrady A47 w okolicy Peterborough w Anglii badacze przeszłości natknęli się na niezwykły starożytny cmentarz. Niewielki, ale intrygujący. Rzymski cmentarz z kamienną trumną Trumnę znaleziono na cmentarzysku położonym tuż przy starożytnej rzymskiej drodze. To, co niegdyś było rzymskim traktem, obecnie stanowi część autostrady łączącej Wansford i Sutton. Antyczna nekropola była niewielka, ale odgrodzona rowem granicznym. Za nim było kilka kolejnych pochówków. Wewnątrz badacze z Headland Archeology odkryli czternaście pochówków skupionych właśnie wokół wielkiej kamiennej trumny. Historię tej nekropolii przedstawia jeden z najnowszych odcinków serialu „Digging for Britain” w BBC2, którego narratorką jest prof. Alice Roberts. Zagadkowa kamienna trumna i ciało zatopione w gipsie Trumnę wykonano z jednego kawałka wapienia. Jak podano w komunikacie prasowym, waży około 750 kg, czyli tyle, ile dorosły niedźwiedź polarny. Okazało się, że trumna nie była pusta, mimo że od pogrzebu minęło ponad 1500 lat. Archeolodzy dostrzegli w jej wnętrzu zaschniętą masę gipsową, w której zatopiono zmarłego lub zmarłą. Taka praktyka znana jest z innych cmentarzysk bogatych Rzymian. W ten sposób powstawał odlew umarłego zachowujący nawet zarys jego sylwetki i odzieży oraz przedmiotów złożonych wraz z nim na ostatnią drogę. Badacze liczyli na odkrycie w gipsie przedmiotów wykonanych z materiałów organicznych, które rzadko zachowują się z czasów starożytnych. Pochówki zatopione w gipsie są rzadko spotykane na obszarach wiejskich rzymskiej Brytanii. Z reguły są znajdowane w ważnych ośrodkach miejskich. Na przykład z Yorku znanych jest blisko 50 takich trumien. Zm…

trumna-443cfb4.png
width: 1248
height: 780