National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-08-09T10:16:10.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Amazonia – największy las deszczowy świata i jego tajemnice
items: Inia amazońska przypomina delfina, ale nim nie jest. Ten waleń występuje tylko w Ameryce Południowej
items: Znaleziono czaszkę gigantycznego prehistorycznego delfina. Został nazwany na cześć mitycznego ludu
items: Wysychająca Amazonka odsłoniła ponad 100 skalnych rzeźb. Mają nawet 2000 lat
items: Największe rzeki świata budzą emocje. O ten tytuł wciąż konkurują Amazonka i Nil
items: Anakonda - mocarz z bagien. Jaki tryb życia prowadzi największy wąż świata?
items: Pete Casey po ponad 6 latach przeszedł od ujścia Amazonki do jej źródła. „Ta podróż będzie ze mną zawsze”
items: Do 2064 amazońskie lasy wyschną i staną się jałowe? Czarne prognozy naukowców
items: Podróżnik uwięziony przez koronawirusa. Jak wygląda jego codzienność w amazońskiej dżungli?
items: Od końca Amazonki do początku. Na piechotę i wpław [WYWIAD Z PODRÓŻNIKIEM]
items: Amazonka w biało-czarnym kadrze [FOTOREPORTAŻ]
items: Piaski Amazonki: "Wydaje nam się, że problem nas nie dotyczy, bo jesteśmy daleko, ale to nieprawda"
items: Podróż za jeden uśmiech - jak zwiedzać świat nie bankrutując?
items: Morderstwo na Amazonce. Podróżniczka zabita przez bandytów
items: Przebyli całą Amazonkę na rowerach: pokonali góry, przeciwności losu, wyzwania przyrody, a nawet spotkali piratów. Spotkaj się z nimi
items: Dawid Andres i Hubert Kisiński z nagrodą w Gdyni. Kolos dla rowerzystów z Amazonki
items: Gdy zobaczysz światło - tnij maczetą! Podsumowanie wyprawy "Rowerem po Amazonce"
items: Udało się! Polscy podróżnicy przepłynęli Amazonkę na rowerach
items: Belém, ale to jeszcze nie koniec. Relacja z wyprawy rowerem po Amazonce, część 10
items: Fale jak na morzu i pająki wielkie jak ręka! Kolejna część wyprawy "Rowerem po Amazonce"
items: "Przyszło mi wtedy do głowy, że my możemy nie skończyć tej wyprawy". Rowerem po Amazonce
items: Wielka rzeka pokazuje moc - dalszy ciąg podróży rowerem po Amazonce
items: Piraci na Amazonce! Kolejny etap wyprawy Dawida Andresa i Huberta Kisińskiego
items: Święta i Nowy Rok nad Amazonką - relacja z wyprawy rowerowej (cz. 5) DUŻO ZDJĘĆ
items: "Nagle stał się cud. Wir ustał". O włos od tragedii na Amazonce

Amazonia – największy las deszczowy świata i jego tajemnice
type: item
date: 2025-08-09T10:15:38.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Przyroda
subject: amazonia
subject: ameryka południowa
subject: brazylia
subject: lasy
subject: puszcza amazońska
subject: rzeka amazonka
description: Amazonia to więcej niż tylko bujna dżungla. To system naczyń połączonych, od którego zależy los globalnego klimatu, lokalnych społeczności i tysięcy gatunków, które nie występują nigdzie indziej na świecie. Przez wieki pozostawała niemal nietknięta, ale dziś staje się areną dramatycznych zmian – zarówno naturalnych, jak i wywołanych działalnością człowieka. Jakie tajemnice wciąż skrywa i dlaczego przyszłość Amazonii to sprawa, która dotyczy nas wszystkich?
encoded: Spis treści: Gdzie leży Amazonia? Klimat Amazonii Ekosystem Amazonii – piętrowa dżungla Zwierzęta niezwykłego świata Rośliny Amazonii Amazonia – ciekawostki, które zadziwiają Zagrożenia dla Amazonii i jej przyszłość Amazonia to jedno z najbardziej fascynujących i jednocześnie najbardziej zagrożonych miejsc na Ziemi. W tym zielonym sercu naszej planety wciąż odkrywa się nieznane gatunki roślin i zwierząt, ale działalność człowieka sprawia, że ten unikalny ekosystem coraz szybciej znika. Dowiedz się, dlaczego Amazonia ma znaczenie nie tylko dla lokalnych społeczności, lecz także dla całego świata. id="1"Gdzie leży Amazonia? Amazonia to rozległy region geograficzny położony w dorzeczu Amazonki. Jest ulokowana na terenie dziewięciu krajów Ameryki Południowej: Brazylii, Peru, Kolumbii, Wenezueli, Ekwadoru, Boliwii, Gujany, Surinamu i Gujany Francuskiej. To obszar o ogromnym znaczeniu dla klimatu, bioróżnorodności i cywilizacji całego świata. Obejmuje aż 7 milionów km², z czego około 5,5 miliona km² porasta las deszczowy – tzw. selwa. Większość amazońskiego lasu deszczowego leży na terytorium Brazylii (około 60% tej zielonej krainy). Amazonia nie bez powodu bywa nazywana zielonymi płucami Ziemi. To właśnie ten region odpowiada za produkcję znaczącej części tlenu oraz pochłanianie ogromnych ilości dwutlenku węgla, co czyni go kluczowym regulatorem globalnego klimatu. Klimat Amazonii Amazonia znajduje się w strefie klimatu równikowego wilgotnego, charakteryzującego się wysoką temperaturą przez cały rok i obfitymi opadami deszczu. Średnie roczne temperatury wahają się między 24 a 27°C. Nie występują tu klasyczne pory roku – zamiast tego klimat kształtują naprzemiennie suchsze i bardziej wilgotne miesiące, zależne od lokalizacji w obrębie dorzecza Amazonki. Największe nasilenie opadów przypada zazwyczaj na miesiące od grudnia do maja. Stała wilgotność powietrza i wysoka temperatura tworzą idealne warunki dla bujnej roślinności i ogromnej różnorodności biologicznej. Klimat Ama…

amazonia-GettyImages-582744635-50f2128.jpg
width: 2121
height: 1414

Inia amazońska przypomina delfina, ale nim nie jest. Ten waleń występuje tylko w Ameryce Południowej
type: item
date: 2024-12-22T08:51:35.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: delfiny
subject: rzeka amazonka
subject: ssaki
subject: walenie
description: Inia amazońska, znana także jako delfin słodkowodny z Amazonki, to osobliwy waleń, który już na pierwszy rzut oka różni się od swoich kuzynów. Należy jednak podkreślić, że na ich tle wyróżnia się nie tylko budową ciała czy ubarwieniem. Ten rzadki ssak przystosował się do życia w zupełnie innym ekosystemie niż większość delfinów. Jak wygląda inia amazońska? Gdzie występuje? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Jak wygląda inia amazońska? Gdzie występuje inia amazońska? Tryb życia inii amazońskiej Zagrożenia dla inii amazońskiej Walenie kojarzą się przede wszystkim ze zwierzętami słonowodnymi. Warto jednak wiedzieć, że istnieje grupa tych ssaków, która przystosowała się do życia w słodkich wodach. Należy do niej między innymi inia amazońska. Od swoich morskich krewniaków odróżnia się nie tylko środowiskiem występowania, ale także wieloma cechami morfologicznymi. Jak wygląda inia amazońska? Inia amazońska, czyli Inia geoffrensis, bywa nazywana delfinem z Amazonki, jednak warto wiedzieć, że z butlonosami i innymi przedstawicielami rodziny delfinowatych łączy ją tylko przynależność do infrarzędu waleni i parvordo zębowców. Inia geoffrensis reprezentuje rodzinę iniowatych i jest największym ze wszystkich „delfinów” rzecznych. Dojrzały samiec mierzy średnio 230 cm długości i waży ok. 170 kg. Samice są mniejsze. Przeciętnie osiągają 200 cm długości, a ich średnia masa utrzymuje się na poziomie ok. 140 kg. Największy poznany męski osobnik mierzył 255 cm i ważył 207 kg. Rekordowa samica osiągnęła 225 cm długości i masę ciała na poziomie 153 kg. Nowo narodzone inie mierzą 80–90 cm i ważą 10–13 kg. Skóra młodych osobników jest ciemnoszara. Z wiekiem zaczyna jaśnieć. Dojrzałe inie amazońskie są jasnoszare w części grzbietowej i różowawe w części brzusznej. Różowy kolor skóry wynika z płytkiego ulokowania naczyń krwionośnych. Dzięki temu chłodzenie organizmu przebiega sprawniej. Osobniki trzymane w niewoli w klimacie umiarkowanym mają białe ubarwienie brzucha. Inia amazońska ma wąski, mocno wydłużony pysk, przypominający nieco ptasi dziób. Ciało zwierzęcia jest krępe i masywne. Słabo wykształcona płetwa grzbietowa kontrastuje z płetwami piersiowymi, które są duże i mięsiste, podobnie jak płetwa ogonowa, która ma nieregularne brzegi. Dymorfizm płciowy U waleni dymorfizm płciowy jest słabo zaznaczony. W przypadku inii amazońskich różnice między samcami i samicami są natomia…

inia-amazonska-3b8aeb2.jpg
width: 1000
height: 667

Znaleziono czaszkę gigantycznego prehistorycznego delfina. Został nazwany na cześć mitycznego ludu
type: item
date: 2024-03-21T15:59:15.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: amazonia
subject: delfiny
subject: drapieżniki
subject: paleontologia
subject: rzeka amazonka
subject: Wolny czas
description: W dorzeczu Amazonki odkryto skamieniałość należącą do nieznanego gatunku prehistorycznego delfina. Jego nazwa upamiętnia legendy o wodnych ludziach Yacuruna.
encoded: W tym artykule: Gdzie żył prehistoryczny delfin? Słabowidzący drapieżnik Wodni ludzie Amazonii Legendy o ludzie Yacuruna W 2018 r. Aldo Benites-Palomino – odkrywca gigantycznego prehistorycznego delfina – był jeszcze studentem. Brał udział w wyprawie naukowej, podczas której grupa badaczy wędrowała wzdłuż rzeki Napo. W czasie ekspedycji pokonano 300 km i znaleziono kilka wartościowych skamieniałości. Jednak prawdziwy skarb został znaleziony dopiero po trzech tygodniach, na samym końcu wyprawy. Benites-Palomino wędrował wraz z kolegą brzegiem rzeki. Nagle zauważył coś nietypowego. Była to wystająca z rzecznego brzegu ogromna czaszka. – Gdy tylko ją dostrzegłem, zobaczyłem zębodoły – opowiada „Guardianowi” paleontolog. – Krzyknąłem: To jest delfin! Gdzie żył prehistoryczny delfin? Szybko okazało się, że znalezisko nie ma nic wspólnego ze współczesnymi delfinami rzecznymi występującymi w dorzeczu Amazonki. – Odkryliśmy, że najbliżsi współcześni krewni tego zwierzęcia żyją w Azji południowo-wschodniej – mówi Aldo Benites-Palomino. Dzisiaj naukowiec jest doktorantem Uniwersytetu Zuryskiego i głównym autorem pracy o wymarłym delfinie opublikowanej w czasopiśmie „Scientific Advances”. Odkryta przez niego skamieniałość ma aż 16 mln lat. Dorzecze Amazonki wyglądało wówczas zupełnie inaczej niż obecnie. Równiny pokrywał ogromny system jezior i bagien nazywany Pebas. Obejmował dzisiejsze Peru, Kolumbię, Ekwador, Boliwię, Peru i Brazylię. Niektóre z tamtych akwenów były przeogromne. Czaszka wymarłego delfina została znaleziona na terenie dawnego jeziora. – Było ono szaleńczo wielkie – opowiada Benites-Palomino. – Prawie jak mały ocean w samym środku dżungli. Słabowidzący drapieżnik Na podstawie wielkości czaszki paleontolodzy ustalili, że delfin miał ponad 3 metry długości. Jego oczodoły były nieduże, zwierzę miało za to potężne zęby. Można z tego wnioskować, że delfin był słabowidzącym drapieżnikiem. W jaki sposób polował na swoje ofiary, ryby? Zgrubienia na czaszce wskazują, …

pebanista-yacuruna-f9b29d3.png
width: 1200
height: 630

Wysychająca Amazonka odsłoniła ponad 100 skalnych rzeźb. Mają nawet 2000 lat
type: item
date: 2023-10-30T15:02:58.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: amazonia
subject: brazylia
subject: Edukacja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: rzeka amazonka
subject: Wolny czas
description: Tak dotkliwej suszy w Amazonii nie było od 120 lat. Jeden z dopływów Amazonki wysechł tak bardzo, że odsłonił ryty skalne sprzed 2000 lat. Rzeźby przedstawiają ludzkie twarze, zwierzęta i geometryczne figury.
encoded: W tym artykule: Susza odsłoniła wyjątkowe ryty skalne Ryty mogą mieć nawet 2000 lat Artystyczne zdolności dawnych kultur Brazylijska Amazonia zmaga się z największą od lat suszą. W niektórych regionach woda na rzece osiągnęła poziom poniżej 14 metrów. Tak źle nie było od 1902 roku. Amazonka i jej dopływy wysychają, temperatura wody jest niezwykle wysoka. Eksperci ostrzegają – to zagrożenie życia setek tysięcy ludzi oraz wielkie niebezpieczeństwo dla ekosystemu lasów deszczowych. Susza odsłoniła wyjątkowe ryty skalne Problemy Amazonii dodatkowo pogłębiają brak deszczu, który jest konsekwencją zjawiska pogodowego El Niño oraz ocieplenie na północnym Atlantyku w związku z kryzysem klimatycznym. Susza w Brazylii okazała się jednak pomocna w badaniach archeologicznych. Po ekstremalnym wysychaniu Rio Negro, największego lewego odpływu Amazonki, badacze zauważyli wyjątkowe rzeźby skalne. Tak zwane petroglify zostały wyrzeźbione przez ludzi nawet 2000 lat temu. Ryty znajdowały się nieopodal miasta Manaus, największego miasta Amazonii w Regionie Północnym. Petroglify badał archeolog Carlos Augusto da Silva z Federalnego Uniwersytetu Amazonas. Potwierdził, że wyrzeźbione w skałach ryty przedstawiają ludzi, zwierzęta i kształty geometryczne, m.in. kwadraty i koła. – Archeolodzy dostrzegli ślady tych tajemniczych rzeźb już 18 lat temu – powiedział badacz. Gdy w 2005 roku susza nawiedziła brazylijską Amazonię, naukowcy zauważyli, że pod wodą znajdują się niezidentyfikowane obiekty. Ryty mogą mieć nawet 2000 lat Dopiero susza z 2010 roku sprawiła, że badacze mogli lepiej przyjrzeć się rytom. Petroglify zostały wówczas oficjalnie zarejestrowane przez brazylijski National Historical and Artistic Heritage Institute (IPHAN). Jednak tegoroczna susza jest znacznie poważniejsza i odsłoniła rzeźby, których nigdy wcześniej nie widziano. Rośliny Amazonii – odkryj co stanowi florę dżungli amazońskiej Amazonia – zielone płuca Ziemi – to najbardziej zróżnicowany gatunkowo biom na naszej plane…

ryty-skalne-54217db.jpg
width: 768
height: 333

Największe rzeki świata budzą emocje. O ten tytuł wciąż konkurują Amazonka i Nil
type: item
date: 2023-08-27T06:34:04.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: geografia
subject: mekong
subject: nil
subject: Onet
subject: rzeka amazonka
subject: rzeka jangcy
subject: rzeka missisipi
subject: rzeki
description: Określenie pełnego zasięgu rzeki i zdefiniowanie jej długości nie jest łatwym zadaniem. Praktyka pokazuje, że pomiary wykonywane przez różne instytucje mogą znacząco różnić się od siebie. Należy bowiem zaznaczyć, że na finalny wynik wpływa wiele czynników, od trafnego zidentyfikowania źródła, aż po zdefiniowanie ujścia. Sprawy nie ułatwia fakt, że właściwie każdy ciek wodny podlega sezonowym i rocznym zmianom. Jakie są najdłuższe rzeki świata? Czy można określić, która rzeka jest najgłębsza na świecie? Poniżej odpowiadamy na te pytania.
encoded: W tym artykule: Lena (4400 km) Mekong (4500 km) Amur (4510 km) Kongo (4700 km) Ob-Irtysz (5570 km) Huang He (5464 km) Missisipi-Missouri-Jefferson (6275 km) Jangcy (6380 km) Nil (6650 km lub 6695 km) Amazonka (7040 km) Pierwsze cywilizacje kształtowały się w dolinach dużych rzek. Nie było w tym żadnego przypadku. Tereny położone w pobliżu naturalnych cieków obfitowały w życiodajną wodę i zapewniały dostatek żyznych gleb. Warto zauważyć, że także wiele współczesnych miast leży nad rzekami. Ponownie, to nie przypadek. Rzeki od zawsze zaspokajają zapotrzebowanie na wodę. W czasach, gdy transport kolejowy nie był jeszcze zbyt dobrze rozwinięty, a o drogowym i lotniczym nikt nawet nie myślał, pełniły kluczową funkcję transportową. Lena (4400 km) Zestawienie otwiera najkrótsza z najdłuższych 10 rzek świata. Rosyjska rzeka przepływa przez tereny obwodu irkuckiego i obszar Jakucji w Dalekowschodnim Okręgu Federalnym. To czyni ją jednym z kluczowych szlaków komunikacyjnych na Syberii. Lena zaczyna swój bieg w Górach Bajkalskich. Przepływa m.in. przez Jakuck, Olokminsk, Kireńsk i Pokrowsk. Jej wody tworzą u ujścia potężną deltę i wpadają do Morza Łaptiewów. Mekong (4500 km) Życie nad brzegiem Mekongu. Ten fotoreportaż pokazuje świat, który może niebawem zniknąć W życiu mieszkańców nadmekonkijskich wiosek, rzeka odgrywa zasadniczą rolę. Rząd Laosu podjął właśnie decyzję o budowie wielkiej zapory wodnej. 9. pozycja przypada w udziale rzece Mekong. To najdłuższa rzeka Półwyspu Indochińskiego i 4. pod względem długości w całej Azji. Jej wody przepływają przez terytorium sześciu krajów: Chin, Birmy, Tajlandii, Laosu, Kambodży i Wietnamu. Dla mieszkańców wiosek i miast położonych nad jej brzegiem, stanowi ważny szlak komunikacyjny i napędza rybołówstwo. Mekong rozpoczyna swój bieg w górach Tangla (na terenie Wyżyny Tybetańskiej). Przepływa przez obszary rolnicze (głównie przez pola ryżu) i miejskie (m.in. przez Wientian, Luang Prabang i Phnom Penh). Nurt rzeki wpada do wód Morza Po…

najwieksze-rzeki-swiata-ranking-rzek-o-rekordowych-dlugosciach-fot-getty-images-4f04cae.jpg
width: 2122
height: 1412

Anakonda - mocarz z bagien. Jaki tryb życia prowadzi największy wąż świata?
type: item
date: 2022-06-20T09:11:21.000Z
creator: Magdalena Tilszer
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: natura
subject: rzeka amazonka
subject: Travel
subject: tropiki
subject: węże
subject: zwierzęta
description: Noc. Z wody wystają tylko oczy i nozdrza. Reszta ciała schowana jest pod powierzchnią, tuż przy brzegu. Anakonda czeka. Gdy spragnione zwierzę podejdzie - rzuci się, wbije zęby i owinie nieszczęśnika swym ciałem tak ciasno, że nie będzie mógł złapać oddechu. Wtedy wciągnie ofiarę pod wodę i wszelki słuch po niej zaginie.
encoded: W tym artykule: Anakonda to największy wąż na świecie Anakonda – polowanie i trawienie Anakonda – ataki na ludzi Anakonda – rozmnażanie Anakonda jest często zabijana Anakonda filmy „Ale mamy już nie było / Na zielonym, pięknym drzewie, / Bo ją pożarł wąż straszliwy / W nierozumnym i złym gniewie”. Ten smutny los spotkał mamę uroczej małpki Fiki-Miki z książki Kornela Makuszyńskiego. Autor nie pokazuje okoliczności łagodzących, które usprawiedliwiłyby „okrutny” czyn węża: że był głodny, że inaczej sam by zginął, że mama Fiki-Miki była gapą i prędzej czy później ktoś by ją i tak pożarł. Anakonda to największy wąż na świecie I z pewnością każde dziecko od momentu, gdy to przeczyta, będzie żyło w przekonaniu, że węże są po prostu złe. Zresztą, jak pokazują badania psychologów ewolucyjnych, instynktowny lęk przed tymi stworzeniami mamy gdzieś bardzo głęboko zakodowany. Tym bardziej, jeśli jest to największy wąż świata: południowoamerykańska anakonda zielona, zwana też olbrzymią (Eunectes murinus), z rodziny dusicieli. Anakonda zamieszkuje dorzecza Amazonki i Orinoko. Występuje na terenie takich krajów jak: Brazylia, Kolumbia, Wenezuela, Peru, Ekwador, Boliwia, Paragwaj. Jak duża może być anakonda? Mitów na temat wielkości anakond jest wiele. Pewien oficer armii brazylijskiej twierdził, że zabił 35-metrowego giganta, ale jego ciało musiał porzucić w dżungli. Brytyjski pułkownik Fawcett miał zabić 19-metrową anakondę. Wąż został przeszyty kulami, zmierzony, po czym żołnierze udali się na spoczynek. Gdy wrócili, już go nie było. Fawcett zaciekle walczył o uznanie jego rekordowego niewidzialnego trofeum. Cóż, nie miał nawet miarki… Najdłuższy wiarygodnie zmierzony osobnik osiągnął 10 m, ale przeciętnie anakondy mierzą około 5 m. To nieco mniej niż azjatyckie pytony siatkowane, ale pod względem masy są niepokonane. Najokazalsze osobniki ważą 250 kg, a według niektórych źródeł nawet 500 kg! To największy wąż w historii. Pożerał krokodyle Możemy tylko cieszyć się, że nie mamy s…

anakonda-mocarz-z-bagien-jaki-tryb-zycia-prowadzi-najwiekszy-waz-swiata-fot-sylvain-cordier-gamma-rapho-via-getty-images-c3a08a1.jpeg
width: 1024
height: 683

Pete Casey po ponad 6 latach przeszedł od ujścia Amazonki do jej źródła. „Ta podróż będzie ze mną zawsze”
type: item
date: 2022-06-14T06:49:40.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: rzeka amazonka
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Pete Casey wykazał się ogromną siłą ducha i ciała. Jego wyprawa przez Amerykę Południową wydłużyła się o kilka lat. Jakie są dalsze plany podróżnika? O to i nie tylko spytał go Piotr Chmieliński.
encoded: W tym artykule: Pete Casey już u źródeł Amazonki Piotr Chmieliński w rozmowie z Petem Casey'em Gdzie zaczyna się Amazonka? Nevado Mismi, 5597 metrów nad poziomem morza Co dalej? Książka, a może nawet film dokumentalny Pete Casey jest dobrze znany naszym czytelnikom. Kilka lat temu Brytyjczyk postanowił spełnić marzenie z dzieciństwa i wyruszył w Andy. Łańcuch górski nie był jednak głównym celem wyjątkowej wyprawy do Ameryki Południowej. Casey wyruszył na trawers kontynentu od ujścia do źródła Amazonki. Co ważne, polegał wyłącznie na sile własnych mięśni. Pete Casey już u źródeł Amazonki Dojście do źródła największej rzeki świata zajęło mu dokładnie sześć lat, pięć miesięcy i dwanaście dni. Prawie trzy razy dłużej, niż pierwotnie zakładał. Jednak żadne utrudnienia po drodze nie odwiodły go od realizacji celu. W trakcie wyprawy borykał się między innymi z infekcjami i osłabieniem. Kilkukrotnie został też okradziony. Dodatkowym problemem była pandemia COVID-19. W Peru Brytyjczyka zastał lockdown. Podróżnik uwięziony przez koronawirusa. Jak wygląda jego codzienność w amazońskiej dżungli? Pete Casey sprzedał dom i porzucił pracę, by dokonać trawersu Ameryki Południowej trasą wyznaczoną przez Amazonkę. Próbowały go powstrzymać m.in. powodzie, kradzieże, a teraz - skuteczn... W maju 2022 roku dotarł do źródła Amazonki, do ukrytego w peruwiańskich Andach jeziorka Ticlla Cocha. Wspiął się na wulkaniczny szczyt Nevado Mismi z lodowo-śnieżną pokrywą. Potomkowie Inków uważają, że to święta góra, z której spływają pierwsze krople dające początek największej rzece świata. W wędrówce po obszarze źródłowym Amazonki podróżnikowi towarzyszyli Piotr Chmieliński i Zbigniew Bzdak. Piotr Chmieliński w rozmowie z Petem Casey'em Piotr Chmieliński: Twoja długa wędrówka powoli dobiega końca. Pamiętam, gdy na początku podróży pisałeś, że planujesz w maksymalnie trzy lata dotrzeć do miejsca, w którym właśnie jesteśmy – jeziorka Ticlla Cocha, stałego źródła Amazonki (rzeka ma również źródło sez…

pete-casey-po-ponad-6-latach-przeszedl-od-ujscia-amazonki-do-jej-zrodla-ta-podroz-bedzie-ze-mna-zawsze2-d2b32f7.jpeg
width: 960
height: 540

Do 2064 amazońskie lasy wyschną i staną się jałowe? Czarne prognozy naukowców
type: item
date: 2021-02-08T10:58:46.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: amazonia
subject: brazylia
subject: globalne ocieplenie
subject: Lifestyle
subject: ochrona środowiska
subject: pożary
subject: rzeka amazonka
subject: susza
subject: Travel
description: Amerykański ekspert ostrzega, że do 2064 roku lasy deszczowe Amazonii w Ameryce Południowej zostaną zniszczone na skutek intensywnego wylesiania i długotrwałych susz spowodowanych zmianami klimatu.
encoded: Amazonia zajmująca około 5,5 mln km kwadratowych, jest największym lasem tropikalnym na Ziemi. Oprócz redukcji zanieczyszczenia powietrza i regulacji światowych obiegów tlenowych i węglowych, jest też oazą dla wielu lokalnych unikatowych gatunków roślin i zwierząt. Niestety, stoi na krawędzi wielkiego kryzysu „za który wszyscy jesteśmy odpowiedzialni” - uważa Robert Walker, profesor geografii z University of Florida. Walker twierdzi, że w ciągu następnych kilku dziesięcioleci Amazonia przekształci się z gęstego, wilgotnego lasu w otwartą sawannę, zdominowaną przez łatwopalne trawy i krzewy. Ponadto uzależnienie lokalnej ludności od Amazonki jako źródła wody oznaczać będzie, że „rozmiary katastrofy będą gorsze niż dotychczas sobie wyobrażano” - ocenia profesor. Zdaniem naukowca punkt krytyczny zostanie osiągnięty już za 44 lata, czyli w roku 2064. Wówczas – mówi Walker – ekstremalne susze staną się zbyt częste i długotrwałe, aby amazońskie lasy były w stanie się po nich całkowicie zregenerować. Czytaj też: Zmiany klimatyczne: Amazonia zamieni się w sawannę „Wątpliwe jest, aby lasy amazońskie pozostały odporne na zmiany hydroklimatu regionalnego. Największy niepokój budzi nasilenie śmiertelności drzew spowodowanej suszą, wynikającej z synergii pożarów, wylesiania i wycinki. Rozwój Amazonii przebiega obecnie na kursie kolizyjnym nie tylko z interesami ochrony przyrody, ale także z dobrobytem tych samych ludzi, którym ma przynosić korzyści” - pisze Walker w artykule opublikowanym w czasopiśmie Environment. Bieda i niewłaściwe zarządzanie Wylesianie, czyli trwałe usuwanie drzew, jest głównym problemem Amazonii. Prowadzi nie tylko do zmniejszenia drzewostanu, ale do wyniszczenia siedlisk dzikich zwierząt i utraty lokalnej bioróżnorodności. Mimo międzynarodowych umów i rządowych deklaracji krajów Amazonii, wylesianie wciąż postępuje. Szczególnie w Brazylii, gdzie pod rządami prezydenta Jaira Bolsonaro osiągnęło rekordowe rozmiary i postępuje najszybciej od 12 lat. Czytaj t…

przedluzajace-sie-i-czestsze-susze-sprawia-ze-las-nie-bedzie-mial-mozliwosci-regeneracji-fot-getty-images-d4fa53d.jpeg
width: 2000
height: 1125

Podróżnik uwięziony przez koronawirusa. Jak wygląda jego codzienność w amazońskiej dżungli?
type: item
date: 2020-06-24T13:06:08.000Z
creator: hannagadomska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: amazonia
subject: koronawirusy
subject: peru
subject: podróże
subject: rzeka amazonka
subject: Travel
description: Pete Casey sprzedał dom i porzucił pracę, by dokonać trawersu Ameryki Południowej trasą wyznaczoną przez Amazonkę. Próbowały go powstrzymać m.in. powodzie, kradzieże, a teraz - skutecznie - koronawirus. Zamieszkał w peruwiańskiej wiosce. Na uboczu - by nie wywoływać u miejscowych paniki.
encoded: Tekst: Piotr Chmieliński, Waszyngton, DC Koronawirus niewątpliwie spowodował, że świat zatrzymał się na chwilę i zamknął w sieci ograniczeń. Dłuższą czy krótszą chwilę - kto to wie? Dla Pete’a Caseya, Brytyjczyka, który realizuje swoją niezwykłą podróż po Amazonii, to kolejny poważny problem stawiający powodzenie przedsięwzięcia pod znakiem zapytania. Przypomnijmy – Pete Casey postawił sobie za cel dokonać trawersu Ameryki Południowej od wybrzeża Atlantyckiego do Pacyfiku trasą wyznaczoną przez Amazonkę. O nietypowości wyprawy decyduje zarówno kierunek – od ujścia do źródła rzeki, jak i sposób jej realizacji, Pete bowiem założył sobie, że każdy kilometr pokona przy użyciu wyłącznie siły własnych mięśni, wędrując bądź płynąc wpław największą rzeką świata. Aby spełnić to niezwykłe marzenie sprzedał dom w Anglii, zakończył pracę budowlańca, pożegnał rodzinę i przyjaciół, i chciałoby się powiedzieć – porzucił całe swoje dotychczasowe życie. Jednak mianem „dotychczasowego życia” już chyba bardziej można określić to amazońskie życie, bo podróż, która miała zakończyć się po maksymalnie 3 latach, trwa już 4,5 roku. I końca nie widać... Pete ma przed sobą jeszcze ponad 1/3 trasy do pokonania. Problemy, które dotąd wpływały na przebieg ekspedycji – pogoda, powodzie, względy polityczne, przeszkody formalne, zakazy wstępu na niektóre terytoria, aresztowania, kradzieże – z perspektywy czasu wydają się stanowić preludium przygotowujące podróżnika na uderzenie czynnika, którego nie da się przekupić, któremu nie da się uciec, którego nie można ominąć czy znaleźć inne wyjście. - Kto by pomyślał, że wirus, który pojawił się w odległych Chinach, będzie miał tak ogromne oddziaływanie na mieszkańców basenu Amazonki – snuje refleksję Pete. Pandemia koronawirusa opanowała już całą Amerykę Południową. W obecnej chwili największa liczba ofiar notowana jest w Brazylii, ale zagrożenie szybko rozprzestrzenia się także w Peru, gdzie w amazońskiej dżungli utknął Casey. Przeczekanie - Wracam do W…

podroznik-uwieziony-przez-koronawirusa-jak-wyglada-jego-codziennosc-w-amazonskiej-dzungli-b2680ec.jpeg
width: 3264
height: 2448

Od końca Amazonki do początku. Na piechotę i wpław [WYWIAD Z PODRÓŻNIKIEM]
type: item
date: 2019-02-08T04:32:09.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: amazonia
subject: rzeka amazonka
subject: Travel
subject: wyprawy
description: Pete Casey podejmuje się nie lada wyzwania - chce przeciąć Amerykę Południową wzdłuż Amazonki. O swojej brawurowej wyprawie opowiada Piotrowi Chmielińskiemu, który na przełomie 1985/86 roku jako pierwszy człowiek w świecie przepłynął pontonem i kajakiem całą Amazonkę, a dziś współorganizuje, śledzi i wspiera innych, którzy mierzą się z Królową Rzek.
encoded: Mówi o sobie: „Nie mam wojskowych, sportowych czy harcerskich doświadczeń, ani wykształcenia uniwersyteckiego, a moje życie było całkiem typowe dla budowlańca z Sussex”. Dwa lata temu postawił wszystko na jedną kartę - sprzedał dom, kielnię zamienił na maczetę, buty murarza na wygodne buty do chodzenia, bagażówkę na plecak i opuścił betonową dżunglę, by wkroczyć do tej naturalnej. Wkroczyć w dosłownym tego słowa znaczeniu. Pete Casey z Wielkiej Brytanii postawił sobie bowiem za cel przejść niebagatelną trasę – wędrując od ujścia do źródła Amazonki planuje dokonać trawersu Ameryki Południowej od wybrzeża Oceanu Atlantyckiego do wybrzeża Pacyfiku. W sumie około 8000 km. Już sam kierunek poruszania się – ze wschodu na zachód, nie z nurtem Amazonki, ale pod prąd, czyni tę wyprawę nietypową. A o jej wyjątkowości decyduje ponadto sposób realizacji ekspedycji. Pete nie korzysta z żadnych środków transportowych, poza własnymi nogami. Gdy trzeba przepłynąć jeden z licznych dopływów największej rzeki świata, przepływa go wpław. Gdy trzeba przepłynąć samą Amazonkę, też ją przepływa wpław. W podróży towarzyszą mu przewodnicy, mający stanowić swoisty gwarant bezpieczeństwa, szczególnie na terenach opanowanych przez bandyckie grupy parające się przemytem, handlem narkotykami, a nade wszystko rozbojami. Pete jest w podróży już od dwóch lat. W tym czasie pokonał dopiero dystans około 2900 km. Niedawno opuścił miasto Tefe w Brazylii. Przed nim jeszcze daleka droga. „Myślę o dalszej wędrówce w kategoriach krótkich celów: kolejna większa miejscowość, przekroczenie jakiegoś ważnego akwenu – mówi Pete. – Nie zastanawiam się i nie planuję, kiedy dotrę do źródła Amazonki, bo ten cel jest jeszcze bardzo odległy w czasie i przestrzeni.” Co go skłoniło do podjęcia wyprawy i poświęcenia swego dotychczasowego życia dla kilku lat wędrówki przez Amazonię? „Zawsze byłem zafascynowany tym niezwykłym kawałkiem naszej planety. Miałem już wcześnie doświadczenie z Amazonką i od tego pierwszego pobytu,…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/cf5f0e0c02a6388f1f0517bd620878bea3726f19-fd6c725.jpeg
width: 1280
height: 620

Amazonka w biało-czarnym kadrze [FOTOREPORTAŻ]
type: item
date: 2019-02-05T07:51:06.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: fotoreportaż
subject: Kultura
subject: Moto
subject: rzeka amazonka
subject: Technologia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zdjęcia
description: Powiedzieć o Amazonce, że jest tylko rzeką to zdecydowanie za mało. To żywioł, przyroda, ludzie, bogactwo kultur, kolorów, języków i zwyczajów. Zdjęcia Gabriele Croppi pokazują jej kolejną, tym razem nastrojową i pełną emocji twarz.
encoded: Amazonka tym razem zauroczyła włoskiego fotografika, Gabriele Croppi. Zdjęcia, które wykonał w czasie podróży składają się na opowieść o rzece, o regionie, o ludziach i o nim samym. Jak przyznał, wyprawa była swoistym eksperymentem, realizowanym bez nadmiernych oczekiwań i szczegółowych planów. “Postrzegam tę podróż jako coś organicznego, - stwerdził - potężne doświadczenie składające się z wielu różnych połączonych ze sobą aspektów.” Zobacz zdjęcia! Więcej zdjęć z podróży oraz relacji Gabriele na stronie www.slowing.co Tekst: Piotr Chmieliński Tłumaczenie z włoskiego: Andrea Chmielinski Bigazzi

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/384e258677baf7d7b647afbc55764f95fea91d03-a41c09a.jpeg
width: 1694
height: 1156

Piaski Amazonki: "Wydaje nam się, że problem nas nie dotyczy, bo jesteśmy daleko, ale to nieprawda"
type: item
date: 2018-07-13T09:00:00.000Z
creator: Wiktoria Michałkiewicz
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Lifestyle
subject: Moto
subject: puszcza amazońska
subject: rzeka amazonka
subject: susza
subject: Technologia
subject: Travel
description: Tropikalna puszcza w dorzeczu Amazonki jest kluczowym elementem światowego ekosystemu. Tymczasem dwie susze stulecia w ostatnim dziesięcioleciu zniszczyły już około jednej trzeciej tego obszaru
encoded: Tysiące martwych ryb pokrytych robakami unoszą się w wąskim nurcie rzeki. Wokół roznosi się potworny smród gnijących zwierząt i roślin, a brudna woda faluje monotonnie przy brzegu, który niegdyś był środkiem koryta największej rzeki świata – Amazonki. Podróż w kierunku Lago Rei, jednego z obszarów najbardziej dotkniętych przez suszę stulecia w 2005 r., przypomina wędrówkę przez cmentarzysko. Ten teren zamieszkuje około 2,5 mln gatunków owadów i zwierząt. A raczej zamieszkiwało: kolejna susza stulecia przyszła zaledwie 6 lat później, a teren Lago Rei rozciągający się na 12 tys. ha i zasilający ponad 40 mniejszych jezior znowu prawie zupełnie wysechł, przynosząc tragiczne konsekwencje dla środowiska. – Miejscami Amazonka wyglądała raczej jak Sahara – opowiada fotograf Daniel Beltrá, który w 2005 r. dokumentował tragiczne skutki suszy. – Jeździłem na tamte tereny wielokrotnie, ale czegoś takiego na pewno się nie spodziewałem. Susza w największej rzece świata – to przerażające. ​ Puszcza amazońska rozciąga się na obszarze 7 mln km2 i jest największym lasem tropikalnym na ziemi. Miliony drzew, które wchłaniają masy dwutlenku węgla z atmosfery, mają wpływ na klimat na całej planecie. W niedostępnej gęstwinie żyje prawie jedna trzecia gatunków zwierząt i roślin: to teren o największej bioróżnorodności na świecie. Puszcza to również dom dla setek odizolowanych od siebie rdzennych społeczności, których życie jest uzależnione od dóbr pozyskiwanych z lasu. – Ludzie są bardzo zaniepokojeni – opowiada Daniel Beltrá. – Wraz z rzeką znikają łowiska, zamiera handel, usycha roślinność. W czasie suszy po prostu brakuje żywności. A gdy nadchodzi pora deszczowa, opady są ekstremalne i mieszkańcy muszą się zmagać ze skutkami powodzi. Równowaga lasów tropikalnych została poważnie zachwiana. W ciągu ostatnich dziesięcioleci z powodu globalnego ocieplenia i systematycznej wycinki lasów katastrofalne w skutkach susze zdarzają się coraz częściej, a ich konsekwencje mogą być odczuwalne we wsz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/43107fc2616bde357c79188f10ccc90f55855ff3-5c6db57.jpeg
width: 1191
height: 794

Podróż za jeden uśmiech - jak zwiedzać świat nie bankrutując?
type: item
date: 2018-01-05T11:49:04.000Z
creator: Wojciech Cejrowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: egzotyka
subject: felieton
subject: podróże
subject: praca za granicą
subject: rzeka amazonka
subject: wojciech cejrowski
description: Martwią mnie maile od młodych ludzi, którzy pytają, skąd wziąć pieniądze na wyprawę. Niekiedy proszą wprost, by im załatwić sponsora. A gdy odpowiadam, by pojechali do Londynu popracować przy zmywaniu garów, a po dwóch miesiącach stać ich będzie na egzotyczną wyprawę, słyszę: Eee... szkoda wakacji. Mnie nie było szkoda.
encoded: Moja pierwsza wyprawa do Meksyku: ląduję w stolicy, mam 5 kg bagażu i 20 dolarów w kieszeni. Co teraz? Miasto leży w górach – nocą zimno, a mnie nie stać na hotel. Ale to wiedziałem jeszcze przed przylotem i miałem przygotowany plan: „Coś się zorganizuje”. A gdyby niczego się nie zorganizowało, miałem też plan B: „Jakoś to będzie”. Pierwszego dnia wieczorem, kiedy zaczęło się robić wyraźnie chłodno, błąkałem się po centrum. W końcu znalazłem miejsce, gdzie układali się na noc podobni do mnie bezdomni przybysze – rodzaj noclegowni, a konkretnie kratki wentylacyjne od metra. Wieje z nich ciepło i jest całkiem przyjemnie, chociaż trochę ciasno – takich jak ja było tam kilkanaście osób. A ja jedyny biały, więc od razu wzbudziłem zainteresowanie. Stali „mieszkańcy” kratki chętnie zrobili dla mnie miejsce. Oni tam nie mają telewizji, więc robiłem za telenowelę zastępczą – przez pół nocy opowiadałem o świecie, o Polsce, a oni ochoczo słuchali, poprawiali moją kulawą wówczas hiszpańszczyznę i uczyli mnie nowych słówek. Następnego dnia rano moi nowi przyjaciele znaleźli mi pierwszą pracę, która polegała na ochotniczym udzielaniu pomocy zbłąkanym turystom. Poznałem dość szybko plac Centralny i okolice. Amigos z kratki od metra pokazali mi kilka ciekawostek w bocznych zaułkach, do których nie wprowadza się normalnych wycieczek. Tylne drzwi do katedry, które pozwalają wyminąć ludzki zator w drzwiach głównych, dużo tańszy kiosk z pamiątkami, czysty przytulny comedor, gdzie serwuje się regionalne dania z południa Meksyku... takie rzeczy. Pierwszego dnia zarobiłem 20 dolarów, a po tygodniu miałem dość kapitału, by wyruszyć na karaibskie plaże Jukatanu. Zmieniałem ciężarówki, furmanki, okazje. Czasami wysiadałem gdzieś w szczerym polu i natykałem się na takie oto obrazki: bosy chłop w kusych portkach i ogromnym sombrero z żoną i dzieciakiem sieją kukurydzę. Ojciec idzie przodem, w rękach trzyma zaostrzony kołek i tym kołkiem robi dziury w ziemi. Miarowo, do rytmu: krok-buch-dziura,…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a8bf4458232ee657f792458f8a50ed8022cb7880-b695840.jpeg
width: 1000
height: 667

Morderstwo na Amazonce. Podróżniczka zabita przez bandytów
type: item
date: 2017-09-21T08:15:27.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: morderstwa
subject: rzeka amazonka
subject: śmierć
description: Podróżniczka jeszcze niedawno meldowała się z wyprawy, nic nie wskazywało na zbliżającą się tragedię.
encoded: 13 września Emma Kelty, Brytyjka samotnie płynąca kajakiem po Amazonce, opublikowała ostatni post na swoim facebookowym profilu. Pisała o poznaniu trzech sympatycznych tubylców i dwóch kociakach bawiących się i śpiących tuż obok jej namiotu, co było miłą odmianą po wcześniejszym spotkaniu z trzydziestoma uzbrojonymi mężczyznami w łodziach motorowych. Spotkania budzącego już nie tyle strach, co przerażenie, podsycane złą sławą tego rejonu Amazonii i Brazylii. „Wszystko dobrze”, napisała 12 września wieczorem. Następnego dnia około 8 wieczorem została zamordowana. Prawdopodobny przebieg zdarzeń Do tragedii doszło nieopodal miejscowości Coari, na Ilha Grande da Botija, wyspie leżącej na Solimoes (nazwa, którą Brazylijcycy używają w odniesieniu do fragmentu Amazonki pomiędzy Tabatingą a Manaus). Jak donosi „The Sun” Emma padła ofiarą siedmioosobowego gangu dilerów narkotykowych. Bandyci ostrzelali namiot kajakarki. Potem przetransportowali łodzią jej ciało około 100 metrów od brzegu i wrzucili do rzeki. Według wszelkich podejrzeń kobieta wtedy jeszcze żyła. Z namiotu zrabowali urządzenia elektroniczne, jak dron, tablet, kamera, aparat fotograficzny. Następnego dnia próbowali sprzedać je w Coari i Lauro Sodre. Brazylijska policja ujęła trzech spośród siedmiu bandytów. Członkowie gangu to młodzi ludzie, liczący sobie po dwadzieścia kilka lat oraz dwóch siedemnastolatków. To właśnie oni zostali aresztowani. Zatrzymani przyznali się do udziału w zbrodni, ale o zabicie podróżniczki oskarżają swoich towarzyszy ukrywających się w dżungli. Ciało Emmy jak dotąd nie zostało znalezione. Policja natknęła się jedynie na kajak, którego napastnikom nie udało się zatopić. Akcja poszukiwawcza nadal trwa. Samotna wyprawa Emmy Emma Kelty, dyrektorka szkoły z londyńskiej dzielnicy Finchley, postawiła sobie za cel samotne podróżowanie. Samotnie wędrowała na nartach do Bieguna Południowego, samotnie chciała przepłynąć Amazonkę. Kiedy po raz pierwszy skontaktowała się ze mną, by skonsultować …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2b1cadc87f1bec2013d2815d65185f59e47c0411-62a045e.jpeg
width: 807
height: 796

Przebyli całą Amazonkę na rowerach: pokonali góry, przeciwności losu, wyzwania przyrody, a nawet spotkali piratów. Spotkaj się z nimi
type: item
date: 2017-06-12T10:02:17.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: festiwale
subject: podróżnicy
subject: rzeka amazonka
subject: wyprawy
description: Dwaj młodzi mężczyźni rzucili wyzwanie Królowej Rzek - i nie dość, że wyszli z tego cało, to na dodatek pojawią się na naszym Festiwalu Podróżników, by opowiedzieć wam o swoich przygodach!
encoded: Historia tej wyprawy zaczęła się w położonej na Pacyfikiem Camanie w Peru. Zaraz potem bracia wjechali w wysokie Andy. Nad ukrytym na ponad pięciu tysiącach metrów nad poziomem morza jeziorkiem Ticlla Cocha, będącym stałym źródłem Amazonki zaczęli swoją przygodę z największą rzeką świata. Jadąc, pchając, dźwigając rowery na plecach i płynąc nimi przemierzyli wszerz kontynent południowoamerykański. Przez góry i dżunglę, wiry i wielkie fale, spotykając gangsterów, piratów, ale głównie przyjaciół, zmierzyli się z potęgą Amazonki - czasem spokojnej, czasem rozszalałej od wiatrów i sztormów. Na koniec dotarli do jej ujścia w Atlantyku w brazylijskiej Alegrii, gdzie historia jak w hollywódzkim filmie kończy się napisem THE END (wykaligrafowanym na plecach bohaterów). Przypadkowo wyprawa zbiegła się z 30-leciem innej równie brawurowej eskapady, kiedy Piotr Chmieliński przepłynął rzekę kajakiem. Jego wyczyn, oraz odkrycie przez wyprawę źródeł rzeki, zostały wpisane do Księgi Rekordów Guinessa oraz opisane przez National Geographic. Sam Chmieliński przez cały czas trwania wyprawy Andresa i Kisińskiego był z nimi w kontakcie, pomagał w ustalaniu trasy, relacjonował, dzieląc się z naszą redakcją kolejnymi doniesieniami. Przygodę śmiałków opisał w książce "Rowerem po Amazonce". Zapraszamy na Festiwal Podróżników, gdzie będziecie mogli spotkać ich i posłuchać opowieści! Poznajcie Dawida Andresa i Huberta Kisińskiego! View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d92b985bcc2d5f23ae42d607b62a29d72bb56369-8451835.jpeg
width: 971
height: 722

Dawid Andres i Hubert Kisiński z nagrodą w Gdyni. Kolos dla rowerzystów z Amazonki
type: item
date: 2016-03-15T11:21:21.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
subject: wyprawy
description: Dwaj podróżnicy, których losy z wypiekami śledzilismy przez pół roku zostali nagrodzeni prestiżowym wyróżnieniem.
encoded: Przez ostatnie sześć miesięcy na łamach national-geographic.pl razem z braćmi Dawidem Andresem i Hubertem Kisińskim podróżowaliśmy po Amazonce, startując znad Pacyfiku, by dotrzeć do stałego źródła rzeki w jeziorze Ticlla Cocha wysoko w Andach, gdzie zaczęła się amazońska wyprawa, a potem po pokonaniu ponad 8 tysięcy kilometrów znaleźć się na brazylijskiej plaży nad Atlantykiem. Wydawało się, że dotarcie do celu u ujścia Amazonki w oceanie jest już wystarczającą nagrodą dla rowerzystów. W Gdyni uhonorowano ich osiągnięcie jeszcze inną, symboliczną i wielce znaczącą nagrodą. Z Amazonki do Gdyni Zarośnięci i w kaloszach, a więc w konwencji ostatnich sześciu miesięcy spędzonych na Amazonce, bracia Dawid Andres i Hubert Kisiński wkroczyli w niedzielę na scenę gdyńskiej Areny, by odebrać KOLOSA 2015 w kategorii „Wyczyn”. Kompletnie zaskoczeni przyznaną nagrodą, swoją wzruszającą reakcją doprowadzili do łez niemal połowę audytorium. Można powiedzieć, że rzutem na taśmę zakwalifikowali się do udziału w programie 18. Ogólnopolskiego Spotkania Podróżników, Żeglarzy i Alpinistów KOLOSY 2015. Niemal prosto znad Amazonki dotarli do Gdyni, stąd ich dość oryginalny wizerunek prezentujący, z jednej strony codzienny wygląd w dżungli, z drugiej - symbolizujący, że ciągle bardziej są na wyprawie niż w rzeczywistości. Na przywyknięcie do codzienności jeszcze nie było czasu. Na początku marca właśnie dotarli do Atlantyku, celu półrocznej ekspedycji, a już tydzień później stanęli przed kilkutysięczną publicznością, by opowiedzieć o swoich przeżyciach i doświadczeniach. I pokazać rower amazoński, jeden z tych, którym podróżowali wzdłuż i po największej rzece świata. - Widok tak ogromnej publiczności okazał się wyzwaniem większym niż spotkanie z piratami na Amazonce – opowiadali bracia, którym zdenerwowanie na scenie odebrało w czasie występu nieco normalnej dla nich spontaniczności i dowcipu. Tym bardziej zaskoczył ich werdykt Kapituły Kolosów 2015, która uznała ich osiągnięcie - pokonan…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/827a96b8edf356e3f72c8d6c04bdd018e218b1a6-7faf018.jpeg
width: 1125
height: 749

Gdy zobaczysz światło - tnij maczetą! Podsumowanie wyprawy "Rowerem po Amazonce"
type: item
date: 2016-03-10T13:51:49.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
subject: wyprawy
description: To już dwunaste spotkanie z podróżnikami przemierzającymi Amazonkę rowerami. Dawid Andres i Hubert Kisiński niedawno dotarli do celu, czas na podsumowania.
encoded: Słońce powoli zniża się i za chwilę dotknie horyzontu na linii styku nieba z oceanem, wyznaczającej granicę pomiędzy teraźniejszością a przyszłością, pomiędzy byciem “tu i teraz” a “tam i wkrótce”. TU oznacza wielką przygodę na Amazonce, TAM - to też przygoda, którą będzie cała reszta życia. Atlantycka plaża na wybrzeżu brazylijskim, na której siedzą Dawid Andres i Hubert Kisiński z napisami THE END ciągle zdobiącymi ich plecy, nastraja braci nostalgicznie i filozoficznie. Osiągnięcie celu, do którego dążyli przez ostatnie pół roku każe im myśleć, że tu właśnie coś się kończy i coś się zaczyna. Wspomnienia i plany, jedno i drugie budzi ekscytację. To zacznijmy od wspomnień… Czy ten rower da radę na Amazonce? - Właściwie to przez ostatni tydzień ciągle mówimy o tym, co nam się przydarzyło w czasie wyprawy rowerowej po Amazonce – stwierdza Dawid, inicjator ekspedycji, której pomysł narodził się pod wpływem lektur książek podróżniczych i nieodpartej potrzeby przeżycia niezwykłej przygody. – Myślę, że już zawsze, tak jak Ty Piotr, będę żył Amazonką. Dawid przez dwa lata przygotowywał się do wyjazdu na największą rzekę świata. Chłonął wszelkie informacje jak gąbka: o źródłach, o górskich bystrzach, o ludziach, o piratach, o kanałach, o dżungli. Długo zastanawiał się, w jaki sposób odbyć podróż po Amazonce i którędy. Zbierał mapy, czytał i planował trasę, kontaktując się z tymi, którzy już tu byli: ze mną, z Westem Hansenem z wyprawy “The Amazon Express”, z Rafałem Kośnikiem, z Jackiem Klisowskim. - Przez dwa miesiące przed wyjazdem strasznie się gryzłem, że to niebezpiecznie, ryzykowne, nieodpowiedzialne – wspomina Dawid. - Ale coś wewnątrz mnie mówiło “musisz to zrobić”. Z jednej strony myślałem sobie, że tak niewielu ludziom udało się pokonać Amazonkę, więc czy ja dam radę, a z drugiej – skoro ktoś jednak tego dokonał, to dlaczego ja mam tego nie zrobić? Pewne wątpliwości, co do przebiegu podróży budził dodatkowo środek transportu wymyślony przez tego 40-letniego gorzo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f9c67d0750a25db890e569f3ebc35dbbf0cc7fc2-40970ac.jpeg
width: 1024
height: 683

Udało się! Polscy podróżnicy przepłynęli Amazonkę na rowerach
type: item
date: 2016-03-07T09:28:56.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
subject: wyprawy
description: Skokiem do wody bracia Dawid Andres i Hubert Kisiński uczcili – tak, to już pisałem pół roku temu – ale tym razem uczcili swoje pożegnanie z Amazonką. Kąpiel odbyła się w Atlantyku, do którego dotarli 4 marca 2016 roku w samo południe czasu lokalnego (godzina 16 czasu warszawskiego), kończąc w ten sposób trwającą od września wyprawę rowerami amazońskimi po największej rzece świata.
encoded: To jest ukoronowanie naszych starań i wysiłku, by zrealizować cel, jaki sobie postawiliśmy – mówi Dawid drżącym ze wzruszenia głosem. Spogląda przeciągle na roztaczającą się przed nimi wielką wodę bijącą falami o brzeg, wciąga głęboko powietrze chłonąc zapach oceanu, na ustach czuje słoną wilgość i ... jest szczęśliwy. Ostatni etap podróży bracia pokonali w 22 godziny. Wyjeżdżając z Belem sądzili, podobnie jak jeden z czytelników komentujący poprzedni artykuł o planowanym przejeździe nad ocean, że przed nimi “teraz to już spacerek te 200 km:)”. Jakież było ich zdziwienie, gdy droga asfaltowa, którą zmierzali nad Atlantyk zmieniła się w drogę szutrową, a potem wjechali w dżunglę. I tak kolejne 30 kilometrów przedzierali się przez zarośla tropikalnej roślinności, jak kilka dni temu. - Ale ciśnienie to nam wczoraj podniosłeś – żartowali siedząc już na plaży. Fakt to ja zaznaczyłem na ich lokalizatorze punkty trasy, którą mieli podróżować. – Wiedzieliśmy, że zrobiłeś to po to, żebyśmy tak szybko o dżungli nie zapomnieli i jeszcze trochę się pomęczyli. Ale co zrobić, klniemy na Ciebie i jedziemy dalej. Za to plażę na metę naszej wyprawy wybrałeś przepiękną. Plaża ze złoty piaskiem skąpana w słońcu, fale jak na Bałtyku, przyjemne ciepło – Atlantyk przywitał ich tak jak sobie to wymarzyli, co spotęgowało radość i ekscytację braci. - Najwspanialsza była kąpiel w oceanie. Woda była dużo cieplejsza niż w Pacyfiku, gdzie zaczynaliśmy wyprawę, i gorąca w porównaniu z jeziorkiem Ticlla Cocha, źródle Amazonki, gdzie zaczęła się nasza przygoda z tą niezwykłą rzeką - opowiadał Hubert z nieschodzącym z twarzy, jak stwierdził, uśmiechem od ucha do ucha. – Czuję się wyśmienicie! Siedząc na atlantyckiej plaży myślami biegną do swoich bliskich, którzy już niecierpliwie ich oczekują. - Pozdrowienia dla rodziców i moich małych (znaczy synków Dawidka i Filipka)! – krzyczy Hubert do telefonu. – I dla mojej ukochanej żony! – dodaje Dawid. Do zobaczenia wkrótce. Autor: Piotr Chmieliński

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2e190404ec6ab5ef48ee10acd0403ac375e30324-8f06c44.jpeg
width: 4768
height: 3233

Belém, ale to jeszcze nie koniec. Relacja z wyprawy rowerem po Amazonce, część 10
type: item
date: 2016-03-04T10:51:38.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
subject: wyprawy
description: To już dzięsiąta część serialu o wyprawie dwóch śmiałków rowerami po Amazonce! Jak zwykle przygód nie brakuje. A jeśli właśnie tutaj zaczynacie śledzenie tej wyprawy - na naszej stronie znajdziecie wszystkie poprzednie odcinki.
encoded: Wrzesień 2015. Peru. - Najważniejsze to dotrzeć do Belém – usłyszałem podczas jednej z pierwszych rozmów z braćmi Dawidem Andresem i Hubertem Kisińskim, gdy właśnie rozpoczynali swoją niezwykłą – rowerową – wyprawę po Amazonce. Mieli wtedy przed sobą ponad 7 tysięcy kilometrów do pokonania drogami lądowymi i wodnymi. 2 marca 2016. Brazylia. Triumfalny rzut kołami rowerowymi wysoko w górę, oznaczał to samo, co mój podrzut wiosłem 30 lat temu: Jesteśmy w Belém! Na środku rzeki na rowerzystów czekał już Igor Vianna w swoim charakterystycznym żółtym kajaku. Własnej produkcji zresztą. Od dawna obserwuje wyprawy amazońskie i chętnie wspiera eksploratorów “swojej” rzeki, takich jak Olek Doba czy West Hansen, w trakcie realizacji projektu “The Amazon Express”. Wyprawa braci też nie umknęła jego uwadze. Po kontakcie ze mną i otrzymaniu niezbędnych informacji, wypłynął Dawidowi i Hubertowi naprzeciw, a potem uroczyście doprowadził ich do Belém. Większość wypraw amazońskich właśnie tutaj ma swój finisz. Faktycznie jednak rzeka kończy swój bieg prawie 200 kilometrów dalej, wpływając szerokim lejem do Atlantyku. I tam dopiero nastąpi finał ekspedycji Dawida i Huberta - Belém stanowi niezwykle istotny, wręcz przełomowy punkt naszej podróży. Mówiąc o celu wyprawy, mówiliśmy najczęściej właśnie o Belém, głównym porcie u ujścia Amazonki. Niemniej naszą przygodę z największą rzeką świata od początku planowaliśmy zakończyć w miejscu jej połączenia się z oceanem, zachowując przy tym ciągłość trasy od Pacyfiku do Atlantyku. I właśnie dbałość o zachowanie ciągłości trasy wyprawy prowadzonej dodatkowo niezmiennie w jednym wyznaczonym kierunku zaprowadziła braci do “amazońskiego trójkąta bermudzkiego”, na odcinku pomiędzy Oeiras do Para a Belém, pokonywanym drogą lądową. Choć słowo “droga” w tym wypadku okazało się gigantycznym nieporozumieniem. Dość szybko Dawid i Hubert odkryli, że oznaczona na mapie google asfaltowa jezdnia nie była ani asfaltowa, ani nie była jezdnią. - Trzeba napisać …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4d02b1b48e04632ef0db1a74ff8c37dfb9c09767-1854e91.jpeg
width: 5184
height: 3888

Fale jak na morzu i pająki wielkie jak ręka! Kolejna część wyprawy "Rowerem po Amazonce"
type: item
date: 2016-02-24T18:23:02.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: podróże
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
description: - Tego jeszcze nie było! Woda płynie w odwrotną stronę – pisze z Amazonki Dawid Andres, który wraz z bratem Hubertem Kisińskim jest już coraz bliżej Atlantyku, celu rowerowej wyprawy po największej rzece świata.
encoded: Zmienny kierunek nurtu to zjawisko charakterystyczne dla sieci kanałów, w którą przekształca się Amazonka na obszarze wielkiego rozlewiska powstałego wokół wyspy Marajo. Wyspa ta, o powierzchni wielkości Szwajcarii, faktycznie rozdziela rzekę na dwie odnogi docierające do oceanu drogami: krótszą czyli od strony miejscowości Macapá oraz dłuższą – od strony miasta Belém. Mówiąc o pokonaniu całej długości Amazonki, należy brać pod uwagę tę drugą opcję. W kanałach Amazonki System kanałowy jest na tyle skomplikowany, że można błądzić bez końca po sieci utkanej gęsto przez mniejsze i większe cieki. Gdy się jest już na wodzie, niewiele pomagają nawet dokładne mapy tego terenu. Ja sam pamiętam dominujące poczucie braku pewności, czy płyniemy z Joe Kane’m we właściwym kierunku podczas naszej ekspedycji dokładnie 30 lat temu. Zdecydowanie łatwiej jest wytyczać trasę na mapie, niż podążać nią w tej gmatwaninie kanałów. Gmatwaninie wywołującej sporą dezorientację, o czym na własnej skórze przekonali się bracia Dawid i Hubert zaraz po wpłynięciu w tę strefę. Na szczęście w sukurs podróżnikom idzie nowoczesna technologia. Na mapie lokalizatora, określającego położenie rowerzystów, wyznaczyłem punkty trasy łączącej wybrane kanały, umożliwiającej dopłynięcia do nurtu głównego rzeki. Podążając za nimi bracia już bez problemów poruszali się w tej plątaninie, koncentrując swoją uwagę i energię na zmaganie się z pływami atlantyckimi. Układ kanałów, którymi Amazonka spływa w dół do głównego koryta, podlega oddziaływaniu przypływów i odpływów oceanicznych zarówno od strony jednej, jak i drugiej odnogi rzeki, jednocześnie z kierunków północno-wschodniego i południowo-wschodniego. - To jest tak, że jednym kanałem poruszamy się sprawnie wraz z odpływem, wpływamy do kolejnego kanału i zaczyna nas cofać, bo tu wszystko chodzi odwrotnie – relacjonuje swoje doświadczenia Hubert. – A nurt jest tak silny, że nie sposób mu się przeciwstawić na naszych rowerach. Na Amazonce jak na huśtawce Po dokon…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/225b3920555885bde58e5e708e2b28eee5e11772-00f023e.jpeg
width: 2074
height: 1556

"Przyszło mi wtedy do głowy, że my możemy nie skończyć tej wyprawy". Rowerem po Amazonce
type: item
date: 2016-02-10T14:26:09.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
subject: wyprawy
description: Przed Wami ósma już część relacji z brawurowej wyprawy "Rowerem po Amazonce". Dawid Andres wraz Hubertem Kisińskim walczą z żywiołem i oporem materii. W pewnym momencie zaczynają dopuszczać do siebie wątpliwości, czy wyprawa się uda.
encoded: Dawid Andres stoi na pokładzie łodzi, patrząc w dal, gdzie aż po horyzont rozciąga się ogromna Amazonka. Teraz spokojna, łagodna, można rzec – wręcz przyjazna. A wcześniej? Wcześniej burzyła się, wściekała, rzucała falami. Narasta w nim złość, miesza się z rozżaleniem i zwątpieniem. Nie może uwierzyć, że jeszcze kilkanaście tygodni temu pełen zachwytu wygłaszał peany na cześć królowej rzek, jaka to ona cudowna, wspaniała, piękna. Dziś nie znosi jej. Nie, to za mało - nienawidzi jej! Myśli o tym, jaki kawał drogi już z Hubertem pokonali. Do mety w Atlantyku zostało niecałe tysiąc kilometrów, cóż to jest przy prawie 7 tysiącach, które już przejechali i przepłynęli! Wiele i niewiele, choć cel właśnie stawał się coraz bardziej nieosiągalny. Przynajmniej w wizjach Dawida. Hubert Kisiński stoi nieopodal i przygląda się bratu w milczeniu. Widzi na jego twarzy te wszystkie uczucia i myśli, które kłębią się w głowie Dawida. “Lepiej go teraz zostawić w spokoju – uznał – na nic się zdadzą słowa ocieszenia.” W obliczu katastrofy Do katastrofy doszło około 15 kilometrów przed Santarem. Bracia widzieli już przed sobą zarysy miasta, w którym mieli się zatrzymać i popracować nad wzmocnieniem konstrukcji swoich rowerów amazońskich. Hubert “Brylantowa Rączka” w głowie rysował projekty części, które należało pospawać i przyspawać, by pojazdy stały się stabilne na amazońskich falach. Od wielu dni spokój rowerzystów zakłócały obawy, czy rowery wytrzymają w starciu z szalejącą rzeką. Ostatnie doraźne naprawy dokonane w drodze z Manaus takiej gwarancji nie dawały. Z ulgą więc patrzyli na zbliżający się brzeg. Jeszcze tylko trochę wysiłku, jeszcze tylko parę trzasków i zgrzytów konstrukcji rowerowych obijanych przez nacierającą z rozpędem wodę i …. Hubert zaczął kląć na czym świat stoi. - Chyba jeszcze nigdy nie słyszałem Huberta tak przeklinającego. Zwykle to ja nie przebieram w słowach, nie on – opowiada Dawid. Rower Huberta nie wytrzymał naporu wody. Kluczowe elementy jego budowy połama…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/02eca21ce8754e6c8acf125306cb67e4bea1179a-a439ca8.jpeg
width: 2074
height: 1556

Wielka rzeka pokazuje moc - dalszy ciąg podróży rowerem po Amazonce
type: item
date: 2016-01-29T15:11:11.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
subject: wyprawy
description: Kolejna porcja informacji o pełnej przygód wyprawie dwóch polskich podróżników.
encoded: - Fale, wielkie na 2 metry, cofają nas. Od dwóch godzin jesteśmy ciągle w tym samym miejscu. I nie widzę Huberta! - donosi z Amazonki Dawid Andres. Bracia kilka dni temu opuścili Manaus i zmierzają w kierunku Belem. I tu wielka rzeka zafundowała prawdziwy chrzest bojowy rowerzystom i ich amazońskim rowerom. Silne wiatry to nic zadziwiającego w rejonie pomiędzy Manaus a Santarem. W efekcie mocnych podmuchów na Amazonce powstają duże fale, które zwykle po 4-5 godzinach ustają. Kiedy ja tędy płynąłem, rzeka wzburzona była zwykle między 11 a 15, choć w kajaku morskim nie robiło to właściwie większej różnicy, czy fale są wysokie czy niskie. Gorzej z rowerzystami. Ten rok przynosi wiele anomalii pogodowych, które często przypisywane są El Niño. Jak donoszą Dawid i Hubert wiatry wieją cały dzień, tworząc fale o wielkości rzadko widywanej przez tubylców. Na rzekę, poza ogromnymi tankowcami, nie wypływają żadne inne jednostki. Nawet ryby nie biorą, zdaniem miejscowych rybaków, “bo są taaakie fale!” - Zamiast tych fal wolałbym spotykać dwa razy dziennie piratów – podsumował ze śmiechem Dawid swoje doświadczenia z amazońskimi falami. Byle roweru nie połamało Kiedy Hubert, który jeszcze chwilę temu był zaledwie kilka metrów od brata, znika za wysokimi falami i nie pojawia się już od dłuższego czasu, Dawida nachodzą czarne myśli. Po pierwsze, Hubert jest chory. Ma gorączkę, potężny ból głowy, opuchnięte oczy i jest osłabiony. Przyjmuje antybiotyki, ale już kilka dni walczy z jakimś stanem zapalnym. A jeśli coś mu się stało, jeśli zasłabł, zmagając się z ogromnymi falami!!!! Dawidowi wyobraźnia, jak zwykle, podsuwa najbardziej dramatyczne obrazy. Po drugie, czy rowery amazońskie wytrzymają ten opór? - Na falach nie idzie pedałować. Łańcuch strzela przy każdym ruchu. Jedyna opcja to siedzieć na deskach i pozwolić nieść się wzburzonej wodzie – pisał Dawid w swoich tekstach do mnie. Następnego dnia bracia postanowili, poczekać do wieczora i płynąć nocą. Jeśli wyjdzie księżyc, to nie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1c2ef3604fd5deaf70e4034d21e69c88585c6d8b-c33cfab.jpeg
width: 2074
height: 1556

Piraci na Amazonce! Kolejny etap wyprawy Dawida Andresa i Huberta Kisińskiego
type: item
date: 2016-01-18T17:14:51.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
subject: wyprawy
description: „Przeżyliśmy już drugie spotkanie z piratami" – donosi z Amazonki Dawid Andres, który wraz z bratem Hubertem Kisińskim płynie rowerem w stronę Atlantyku.
encoded: Odcinek pomiędzy Tefe a Manaus w Brazylii to kolejny niebezpieczny dla turystów i eksploratorów obszar dorzecza Amazonki. Teren „kontrolowany“ jest przez uzbrojone grupy bandyckie polujące na potencjalnych kandydatów do ograbienia. To jeden ze szlaków narkotykowych oraz przedmiotów pochodzących z przemytu. Co jakiś czas słyszy się o napadach na podróżujących po rzece. Wielu ubezpiecza się eskortą brazylijskiej marynarki wojennej. Przygotowując się do przeprawy przez ten teren Dawid i Hubert opróżnili swój bagaż o najcenniejsze rzeczy: pieniądze, dokumenty, sprzęt elektroniczny. Ich dobytek do Manaus zabrali przypadkowo spotkani w Tefe Polacy podróżujący po Brazylii. Bracia na pokłady rowerów amazońskich zabrali tylko GPS oraz mały aparat fotograficzny, by móc dokumentować swoją niezwykłą podróż. Pierwsze spotkanie z piratami udało się zażegnać poczęstunkiem papierosami. Drugie było znacznie groźniejsze, ale o szczegółach dowiemy się, kiedy bracia dotrą już do Manaus. Miejmy nadzieję, że pozostałe 120 kilometrów jakie dzieli ich do miasta przebiegnie bez przeszkód, a rowerzyści dotrą na miejsce bezpieczni. Autor: Piotr Chmieliński

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/553c3d0a6a6de9ebf9e25ab00cabc217be970c97-6fbf4ae.jpeg
width: 6000
height: 4000

Święta i Nowy Rok nad Amazonką - relacja z wyprawy rowerowej (cz. 5) DUŻO ZDJĘĆ
type: item
date: 2015-12-30T16:06:38.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
subject: wyprawy
description: - Ten odcinek był po prostu świetny! – zgodnie stwierdzili bracia Dawid Andres i Hubert Kisiński płynący rowerami amazońskimi po - rzecz jasna – królowej rzek, Amazonce. ​Bracia zrealizowali kolejny etap swoje podróży.
encoded: Zaraz za Iquitos, gdzie zatrzymali się na kilka dni, by uzupełnić osprzęt w postaci, mających tendencje do nader uciążliwego rozpadania się napędów, zauważyli ogromną zmianę w porównaniu z pokonywaną niedawno Ukajali. Na rzece nie było już tylu zakrętów, gadające ryby zastąpiły zachwycone nietypowym towarzystwem delfiny, woda natomiast nie tak ceglastoczerwona jak dotychczas, była dużo łagodniejsza, bo pozbawiona większych fal, ale za to jaka szybka! Rowerzyści z dumą i wielką radością odnotowywali osiąganą prędkość – średnio około 10-14 km/godz. Czasem nawet nie było potrzeby pedałować, a pojazdy i tak przesuwały się w niezłym tempie, zmierzając do kolejnego celu podróży, już na granicy peruwiańsko-brazylijskiej. Dawid w podskokach Jakież było zdziwienie grających w piłkę nożną dzieci z osady San Carlos Mariage, gdy dwaj gringos zapytali, czy mogą przyłączyć się do meczu. Przez chwilę stały osłupiałe, nawet ich rodzice zatrzymali się na chwilę patrząc z niedowierzaniem. Zaskoczeniem było już samo przybycie białych, do tego pochodzących z dalekiego kraju o niewiele im mówiącej nazwie ‚Polonia‘, a na dodatek płynących czy jadących, któż ich tam wie, zabawnymi pojazdami po rzece. Wspólny mecz, to dopiero atrakcja! Powołano dwie drużyny złożone z sześciu chłopców, jednej dziewczynki oraz Dawida i Huberta, którzy stanęli naprzeciw siebie. Jak przystało na porządny mecz piłki nożnej, graczom towarzyszyła pokaźna grupa kibiców, bo na miejsce rozgrywek zlecieli się niemal wszyscy mieszkańcy osady. Pewnie nawet na drugim brzegu rzeki słychać było skandowanie „David! David!“ i „Huberto! Huberto!“ wyrażające może nie tyle podziw dla samej techniki gry i umiejętności podróżników, ile uznanie dla samego ich udziału we wspólnej zabawie. Po dogrywce, a potem rzutach karnych zwycięstwo przypadło drużynie Huberta. Pokonani mieli zrobić po 40 podskoków. Dzieci nie kryły rozbawienia z widoku skaczącego białego dryblasa, który wielce zaskarbił sobie ich sympatię, podobnie jak i jego b…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/973ac937a801ed70360a2ffc67c4fe357b6fb265-6f133e7.jpeg
width: 1280
height: 842

"Nagle stał się cud. Wir ustał". O włos od tragedii na Amazonce
type: item
date: 2015-11-19T14:56:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: piotr chmieliński
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
description: Wreszcie na Amazonce! Odbijamy od brzegu, wpływamy na główny nurt rzeki. Patrzę na Dawida, Dawid patrzy na mnie. Coś nie gra! Nie pedałujemy, a i tak płyniemy - mówi Hubert Kisiński z Ameryki Południowej. Relacja Piotra Chmielińskiego.
encoded: Niby nuda, zero akcji, zero pedałowania, a jednak po jeździe albo pchaniu rowerów pod górę, zwłaszcza na wysokości ponad 4000 m n.p.m., to prawdziwa sielanka! – opowiada Hubert Kisiński o pierwszych chwilach na rzece po zwodowaniu rowerów amazońskich i wyruszeniu w podróż w głąb peruwiańskiej dżungli. W osiem dni od opuszczenia miejscowości Atalaya, gdzie rozpoczął się zasadniczy etap podróży rowerami po Amazonce, a właściwie Ukajali będącej dopływem Amazonki, bracia Dawid Andres i Hubert Kisiński dotarli do Pucallpa, pokonując około 420 kilometrów. Wraz z Felipe Suarez Ruiz, indianinem z plemienia Ashaninka pełniącym rolę przewodnika i ochroniarza, przebrnęli przez jeden z najbardziej niebezpiecznych dla cudzoziemców rejonów Peru. Do Atlantyku zostało im jeszcze około 6 tysięcy kilometrów. Hubert idzie jak rakieta Najbardziej niepokojąca była myśl, jak ta nowatorska konstrukcja, jaką jest rower amazoński, sprawdzi się w praktyce. Testy na Warcie przebiegły pomyślnie ale Warta to jednak nie Amazonka, ze swoimi wirami czy wysokimi falami, o jej wielkości nie wspominając. To co spędzało sen z powiek Dawida i Huberta, a wręcz stawało się – jak twierdzą – ich obsesją, to napęd przy rowerach, a więc kluczowy element umożliwiający poruszanie się i sterowanie pojazdami na rzece. Jeszcze przed finałowym wodowaniem w Atalaya uznali, że należy nad nim popracować i nieco go zmodyfikować. - Zrobiliśmy napęd na łożyskach, straciliśmy na to sporo czasu. Naspawaliśmy gwinty, ale przy rowerze Huberta ten gwint zaraz się urwał. Założyliśmy więc śruby przygotowane jeszcze w Polsce przez konstruktora naszych wehikułów i okazało się, że on wykonał to świetnie. Hubert chodzi po prostu jak rakieta.” – mówi Dawid, mając oczywiście na myśli rower Huberta, a nie samego Huberta, który żadnej śruby na szczęście jeszcze nie potrzebuje. Rower Dawida wyposażony był w śrubę napędową znacznie mniejszą, co wymagało od niego szybszego pedałowania, zwłaszcza w trudniejszych warunkach na rzece. Najważ…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d66a5510a9bee4a3fab1b5b5c9021e747c452c4d-32ca676.jpeg
width: 1620
height: 1080