IMG_6922 kopia

Myanmar (Birma), Sankar (Samka) nad jeziorem Sankar

Samka (Sankar) został założony około 140 lat temu, a jego nazwa pochodzi od kwiatów, które wyrosły na drzewie w pobliżu pierwszej zbudowanej pagody. Niestety, lokalizacja tej świątyni do dzisiaj nie została potwierdzona. Pierwotnie miasto znajdowała się w pobliżu wioski Myo Haung (ok 3 km na północny-zachód od dzisiejszego Samka (Sankar) oraz zapadającej się wyspy ze stupami i drewnianą pagodą (którą pokazuję tutaj http://www.national-geographic.pl/fotografia/myanmar-birma-w-drodze-do-sankar-samka-nad-jeziorem-sankar-3) a po podniesieniu się poziomu jeziora zostało przeniesione na obecne miejsce. W Samka (Sankar) znajdowało się dziewięć klasztorów i wiele pagód. Do dzisiaj zachowały się klasztor Saga Myoma Północny, klasztor Wschodni, klasztor Czerwony (na północy miasta), klasztor Środkowy (dzisiaj Sar Kyaung ), klasztor Oak Taik Kyaung, klasztor Kyangthit (tuż przy molo), klasztor Kyaing Taung Kyaung, klasztor Banyan Tree i ostatni klasztor Taw Ya Kyaung (zwany leśnym klasztorem) zatopiony w jeziorze i przy bezwietrznej pogodzie gdy tafla jeziora jest gładka można zauważyć pod wodą schody prowadzące do klasztoru.  <<<<<<<<>>>>>>>> Historia starożytnego miasta Samka (Sankar) zniszczonego w 1950 roku w czasie rewolucji feudalnej sięga XII/XIII wieku. Zamieszkałe jest ono przez społeczność Shan. <<<<<<<<>>>>>>>> Shan są to mieszkańcy Azji Południowo-Wschodniej, którzy mieszkają głównie we wschodniej  (Wyżyna Shan) i północno-zachodniej Birmie (Birmie), a także w prowincji Yunnan w Chinach . Społeczność Shan jest największą grupą mniejszościową w Birmie, stanowiącą prawie dziesięć procent całkowitej populacji kraju. Społeczność ta posługuje się językiem shan, należącym do grupy językowej tai ( do tej grupy należy również języki tajski i laotański. ). Dzisiaj gospodarka Shan opiera się prawie całkowicie na uprawie ryżu. Co ciekawe to jeszcze do niedawna na terenach nie nadających się do uprawy ryżu stosowano żarową gospodarkę rolną. Polega ona na tym, że wypala się partie lasu i w jego miejscu uprawia się przy pomocy prymitywnych narzędzi zboże przez kilkanaście lat do czasu aż glebia nie została wyjałowiona (czyli najstarszy sposób użytkowania pola znany też pod nazwą jednopolówki). Po czym wyeksploatowane rolę porzucano i przystępowano do wypalania kolejnej części lasu. W efekcie czego doprowadzono do znacznego wylesienia regionu.  Społeczeństwo Shan było tradycyjnie podzielone na dwie klasy. Klasę chłopów i dziedziczną szlachtę, z której wywodzili się lokalni wodzowie jak i rządzący państwem Shan. W państwach Shan  w przypadku władców absolutnych nie używano słowa król tylko tytułu Chao Pha,  Sawba lub Saopha co oznacza "Pana Nieba" lub "Pan Zachodzącego Słońca". <<<<<<<<>>>>>>>> Najbardziej znaną postacią pochodzącą z Samka (Sankar) jest generał Soa Nei, który w wyprawie wojennej do miasta Mong Ne na południowym wschodzie Birmy zdobył "Dwanaście Magicznych Bębnów" (dzisiaj można je oglądać w klasztorze Kyangthit) i "Złoty Gong" (znajduje się dzisiaj w Pagodzie Mya Sein Taung w Taunggyi). Według wierzeń magia Dwunastu Bębnów polega na tym, że gdy w czasie suszy zabrzmią one równocześnie to przyniosą deszcz. <<<<<<<<>>>>>>>> Społeczność Shan dominowała w dużej części Birmy od XIII do XVI wieku. A po upadku ich władzy na Wyżynie Shan powstało ponad 30 małych stanów Shan, z których większość podlegała królom Birmy. Podczas brytyjskich rządów kolonialnych istniało od 14 do 16 "królestw" rządzonych przez dziedzicznych wodzów, saophów podlegających koronie brytyjskiej z których każdy rządził wysoce autonomicznym państwem. Tak było aż do roku 1922 kiedy większość stanów przystąpiła do Sfederowanych Stanów Shan (były one administracyjnym podziałem imperium brytyjskiego, utworzonym przez znacznie większe państwa Shan i Kaya podczas panowania brytyjskiego w Birmie). Federacja została powołana w celu ułatwienia przyszłego całkowitego podporządkowania księstw Shan gubernatorowi Birmy. Nieświadomi konsekwencji powołania przez Brytyjczyków Federacji saophasi stracili swoją władzę i dodatkowo musieli przekazać 50 procent swoich dochodów koronie. W ten sposób Brytyjczycy umniejszyli ich status z bycia pół-suwerennymi władcami stanów książęcych (z 1888 roku), do statusu... poborcy podatkowego. Po powstaniu Sfederowanych Stanów Shan uprawnienia saophów zostały ograniczone ale mimo to nadal nominalnie utrzymywali swoje stanowiska, a także sądy i nadal odgrywali rolę w lokalnej administracji, dopóki nie zrzekli się wspólnie tytułów na rzecz Związku Birmy w 1959 roku. A piętnaście lat później na mocy konstytucji z 1974 roku, państwo Shan straciło znaczną część swojej autonomii. Co z kolei doprowadziło do wielu konfliktów na tle religijnym i politycznym, powstania zbrojnych grup separatystycznych Shan w latach sześćdziesiątych. Co z kolei doprowadziło do nielegalnej produkcji i eksportu opium włączając Birmę do Shwe-Tri gan (w języku birmańskim) czyli Złotego Trójkąta w skład którego wchodziły jeszcze Tajlandia, Laos i Wietnam. Zresztą w okolicach Samka (Sankar) opium produkowane jest nadal. Mój przewodnik, buddyjski mnich oprowadzając mnie po Samka (Sankar), ktore dziś wygląda jak mała wioska i niczym nie przypomina miasta sprzed siedemdziesięciu lat pokazał mi pola makowe na wzniesieniach wokół miasta i jeziora informując smutno, że trudno jest przekonać chłopów do innych upraw jak mak ponieważ - "Opium jest o wiele bardziej dochodowe niż inne uprawy". Co ciekawe, chłopi nie zawsze otrzymują całą zapłatę w gotówce. Część zapłaty otrzymują w yaba czyli w metamfetaminie co z kolei doprowadziło do problemu narkomanii wśród młodych mężczyzn na tym terenie...

podroze jezioro klasztor azja birma myanmar pagoda stupa exkmw1960 Shan State Taunggyi District Sankar Samka budyzm

Komentarze