Rejsy jak z marzeń: co sprawia, że ta forma wakacji wciąga jak magnes?
Rejsy statkiem na wakacje to wyjątkowa forma urlopu, która łączy zwiedzanie nadmorskich metropolii z chwilami wytchnienia na pokładzie. Podczas jednego rejsu możesz odkryć różnorodne kultury, krajobrazy i architekturę bez konieczności pakowania walizek co dzień.
Spis treści: Rejsy statkiem z Polski – komfortowa przygoda bez konieczności latania Jak wygląda typowy dzień podczas rejsu statkiem wycieczkowym? Ile kosztuje rejs statkiem i co wpływa na cenę? Rejsy statkiem – dokąd warto się wybrać? Rejs statkiem to nie tylko wygodna forma przemieszczania się między portami – to także podróż pływającym hotelem, wyposażonym w restauracje, sklepy i wiele więcej atrakcji. Taki sposób podróżowania pozwala w pełni cieszyć się wakacjami: w ciągu dnia możesz odkrywać kolejne nadmorskie stolice, a wieczorem zrelaksować się na pokładzie, podziwiając panoramiczne widoki morza – bez konieczności codziennego pakowania i zmiany miejsca noclegu. Krytycy zwracają uwagę na negatywny wpływ wycieczkowców na środowisko, w tym emisję spalin i zanieczyszczenia wód. Pojawiają się też głosy dotyczące przeludnienia popularnych portów, co może zaburzać lokalne życie i infrastrukturę turystyczną. Rejsy statkiem z Polski – komfortowa przygoda bez konieczności latania Rejs statkiem z polskiego portu to świetna propozycja dla tych, którzy chcą połączyć wakacyjny relaks z odkrywaniem nowych miejsc – bez stresu związanego z lataniem. Dzięki rosnącej ofercie rejsów z Gdyni i Gdańska, z łatwością rozpoczniesz morską przygodę wprost z Polski. To opcja ceniona szczególnie przez osoby unikające lotnisk, rodziny z dziećmi oraz seniorów. Nowoczesne wycieczkowce przypominają pływające miasta – na pokładzie znajdziesz baseny, strefy SPA, restauracje, bary, sklepy i teatry. Atrakcją samą w sobie może być już pobyt na statku, ale to, co naprawdę przyciąga, to możliwość odwiedzenia w krótkim czasie kilku krajów i miast. Rejsy obejmują m.in. Skandynawię, kraje bałtyckie, fiordy norweskie, a także trasę w kierunku wysp Morza Śródziemnego – wszystko w ramach jednego biletu. Plusem jest również fakt, że plan rejsu jest ustalony z góry, więc nie musisz martwić się o organizację przejazdów, noclegów czy wyżywienia. Co więcej, w sezonie pojawiają się atrakcyjne oferty last minute, które pozwalają zarezerwować luksusowy rejs w bardzo konkurencyjnej cenie. To forma wypoczynku, która łączy wygodę all inclusive z pasją do podróży – w rytmie fal i pod błękitnym niebem. Jak wygląda typowy dzień podczas rejsu statkiem wycieczkowym? Rejs statkiem wycieczkowym to dobrze zorganizowana forma podróży, przypominająca objazdówkę – tyle że na wodzie. Przemieszczanie się między portami odbywa się zazwyczaj nocą, dzięki czemu poranki możesz spędzać już na lądzie, zwiedzając zabytki, lokalne targi czy malownicze wybrzeża. Biura podróży przygotowują szczegółowy plan zwiedzania – zarówno w formie wycieczek grupowych, jak i atrakcji fakultatywnych, które można dokupić według własnych zainteresowań. Podczas rejsu przewidziane są również tzw. dni na morzu, czyli czas spędzony w całości na pokładzie. To doskonała okazja, by korzystać z udogodnień statku: basenów, spa, siłowni, sal widowiskowych czy warsztatów tematycznych. Na promach i statkach wycieczkowych działają też sklepy wolnocłowe, liczne restauracje i bary. W cenie rejsu często zawarte są śniadania w formie bufetu, a także opieka polskojęzycznego pilota dla większego komfortu podróżnych. To zorganizowany, ale elastyczny sposób zwiedzania – pozwala zobaczyć wiele miejsc w krótkim czasie, bez ciągłego pakowania się i zmiany hoteli. Ile kosztuje rejs statkiem i co wpływa na cenę? Koszt rejsu statkiem może znacznie się różnić – w zależności od kierunku, długości rejsu, standardu kabiny oraz sezonu. Najtańsze rejsy po Morzu Bałtyckim, startujące np. z Gdyni lub Sztokholmu, są dostępne już od około 1000–1200 zł za osobę za 5–6 dni podróży. To doskonała opcja dla tych, którzy chcą przetestować ten rodzaj wypoczynku bez dużego obciążenia dla budżetu. Rejsy po Grecji czy Adriatyku zaczynają się od około 1900–2500 zł, a wycieczki po Nilu lub Morzu Czerwonym (Egipt, Izrael, Jordania) mieszczą się w przedziale 2300–2900 zł. Ceny te często obejmują noclegi, wyżywienie, opiekę pilota i program zwiedzania, co czyni je bardzo konkurencyjnymi w porównaniu do klasycznych wycieczek lądowych. Z kolei rejsy egzotyczne, takie jak rejsy po Karaibach, Mauritius, Azja Południowo-Wschodnia czy rejsy transatlantyckie, to wydatek rzędu 9500–11 000 zł, a nawet więcej w przypadku dłuższych tras i kabin premium. Warto jednak pamiętać, że w takich ofertach często zawarte są przeloty, transfery i pakiety all inclusive. Na cenę wpływa też: typ kabiny (wewnętrzna, z oknem, z balkonem, apartament), termin rejsu (sezon wakacyjny vs. poza sezonem), linie rejsowe (różne standardy i udogodnienia), dodatkowe usługi (np. napoje, wycieczki lądowe, opłaty portowe). Oferty last minute mogą obniżyć koszt nawet o 30–50%, dlatego warto śledzić promocje – zwłaszcza na kilka tygodni przed planowaną datą wypłynięcia. Rejsy statkiem – dokąd warto się wybrać? Rejsy statkiem wycieczkowym otwierają przed podróżnikami zupełnie nowe możliwości – zarówno pod względem kierunków, jak i charakteru samej podróży. Oprócz klasycznych tras po Morzu Śródziemnym czy Karaibach, coraz większą popularność zdobywają mniej oczywiste destynacje, które zachwycają przyrodą, autentycznością i spokojem z dala od tłumów. Jeśli zależy Ci na połączeniu przygody z kontaktem z naturą, wybierz się w rejs do Alaski lub wokół Archipelagu Aleuckiego. Czekają tam monumentalne lodowce, dzika przyroda i krajobrazy, których nie doświadczysz nigdzie indziej. Dla miłośników egzotyki idealną propozycją będą rejsy po rzece Magdalena w Kolumbii – trasa prowadzi przez malownicze miasteczka, tropikalne zakątki i zabytki wpisane na listę światowego dziedzictwa. To opcja dla tych, którzy szukają nieoczywistych doznań kulturowych. Riwiera Albańska zyskuje na znaczeniu jako alternatywa dla zatłoczonej Chorwacji czy Grecji. Krystalicznie czysta woda, kameralne porty i urokliwe miasta nad Adriatykiem czynią z Albanii nowy hit sezonu. Dla tych, którzy wolą bardziej klasyczne trasy, Wyspy Greckie nadal pozostają niezawodnym wyborem. Santorini, Mykonos, Korfu czy Kreta oferują nie tylko malownicze widoki, ale też bogatą historię i smak śródziemnomorskiej kuchni. Na szczycie listy niezmiennie pozostają rejsy po Karaibach – rajskie plaże, turkusowa woda i tropikalne wyspy kuszą zarówno pary, jak i rodziny z dziećmi. Wiele tras obejmuje również prywatne wyspy należące do armatorów, gwarantujące komfort, bezpieczeństwo i relaks na najwyższym poziomie. Coraz więcej osób decyduje się też na rejsy po Grenlandii, Islandii czy w kierunku Spitsbergenu – to propozycje dla bardziej wymagających podróżników, pragnących eksplorować dziewicze tereny i lodowe pustkowia. Wachlarz możliwości jest ogromny. Niezależnie od tego, czy wolisz klasyczny relaks w promieniach słońca, czy dziką przygodę w Arktyce – z łatwością znajdziesz rejs dopasowany do Twoich marzeń, stylu podróżowania i budżetu. Kontrowersje wokół wycieczkowców – co warto wiedzieć? Choć rejsy statkiem wycieczkowym kojarzą się z luksusem, wygodą i możliwością zobaczenia wielu miejsc w krótkim czasie, nie są wolne od krytyki. Głównym zarzutem wobec branży rejsów jest negatywny wpływ na środowisko naturalne. Wielkie statki zużywają ogromne ilości paliwa, co wiąże się z emisją gazów cieplarnianych, a także produkcją odpadów, które – mimo nowoczesnych systemów oczyszczania – mogą trafiać do mórz i oceanów. Coraz częściej mówi się również o nadmiernej turystyce w portach docelowych. Małe miasteczka, do których przypływają dziesiątki tysięcy turystów dziennie, często nie są przystosowane do tak dużego ruchu. To prowadzi do przeludnienia, przeciążenia infrastruktury, wzrostu cen oraz erozji lokalnej kultury i stylu życia mieszkańców. Pojawiają się także kontrowersje dotyczące warunków pracy załogi, zwłaszcza na tańszych liniach, gdzie pracownicy pochodzący z krajów rozwijających się często zatrudniani są na trudnych warunkach. W odpowiedzi na te zarzuty wiele linii rejsowych zaczęło inwestować w technologie bardziej przyjazne środowisku, np. zasilanie LNG (skroplonym gazem ziemnym), filtry spalin, oczyszczalnie ścieków na pokładzie czy planowanie tras z myślą o minimalizacji emisji. Jednak tempo zmian nie zawsze nadąża za rosnącymi oczekiwaniami świadomych podróżnych. Dlatego warto przed wyborem rejsu sprawdzić, jakie praktyki środowiskowe i społeczne stosuje dany operator. Źródło: National Geographic Traveler
Potęga pienińskiej przyrody i legendy flisaków. Daj się zachwycić w czasie spływu przełomem Dunajca
Przełom Dunajca uznawany jest za jeden z najpiękniejszych przełomów rzecznych w Europie. Spływ tą rzeką został wyróżniony certyfikatem POT i stanowi obowiązkowy punkt na turystycznej mapie Polski.
Dunajec mknie wśród stromych wapiennych zboczy, sięgających nawet 300 metrów, a jego prądu dogląda najwyższy szczyt Pienin – Trzy Korony. Tratwa ze spokojem pokonuje kolejne zakola rzeki, a w wodzie odbija się słońce, które oświetla okoliczne skały i dodaje soczystości pienińskiej zieleni… Ten pejzaż to tylko przedsmak tego, co czeka na malowniczej trasie spływu przełomem Dunajca. View oEmbed on the source website Wszystko rozgrywa się ok. 30 km na północny wschód od Tatr. Nie bez powodu przełom Dunajca uznawany jest za jeden z najpiękniejszych przełomów rzecznych w Europie. Spływ rozpoczyna się w Sromowcach i jego trasa prowadzi – w zależności od wybranego wariantu – do Szczawnicy lub Krościenka. Ciągnie się na długości 18–23 km i trwa około 2,5 godz. W tym czasie można zachwycić się potęgą tutejszej natury. To prawdopodobnie najlepszy sposób na zwiedzenie Pienińskiego Parku Narodowego. Zmiana perspektywy na tę z tratwy, pozwala wejść w świat przyrody i doświadczyć jej imponującego piękna. Ale nie tylko podziwianie przyrody czeka nas w czasie spływu. Słuchając barwnych legend flisaków, można poczuć klimat dawnych tradycji. A historia tutejszych flisaków do krótkich nie należy i sięga XVI wieku, na kiedy to datuje się polichromię w kościele w Krościenku, uznawaną za pierwszą wzmiankę o spływach Dunajcem. Atrakcja została wyróżniona Certyfikatem Polskiej Organizacji Turystycznej w roku 2018, a nagrodę odebrali przedstawiciele Polskiego Stowarzyszenia Flisaków Pienińskich. – Atrakcje, które wyróżniono w konkursie na „Najlepszy Produkt Turystyczny” są naprawdę wyjątkowe i zasługują na to, by dowiedzieli się o nich turyści z całego świata. Konkurs poza aspektem promocyjnym, ma także na celu pokazanie praktyk i wzorców, z których może korzystać cała branża. Wierzę, że dzięki temu powstaną kolejne fascynujące miejsca na mapie turystycznej Polski – mówił Robert Andrzejczyk, prezes Polskiej Organizacji Turystycznej podczas uroczystego wręczenia nagród. Szukasz pomysłu na aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu? Chcesz zachwycić się spektakularnymi krajobrazami? Jedź do Małopolski. Spływy odbywają się codziennie od 1 kwietnia do 31 października.
Wiosenny kalendarz alergika, czyli co i kiedy pyli?
Wiosną przyroda budzi się do życia. Wraz z nadejściem pierwszych cieplejszych dni, rośliny wchodzą w okres pyleń i rozkwitu, który potrwa aż do późnej jesieni. Wielu z nas z wielkim optymizmem dostrzega pierwsze pączki na drzewach, jednak warto zauważyć, że to czas szczególnie trudny dla alergików. Jeżeli dokucza Ci swędzenie i zaczerwienienie oczu, lub inne objawy charakterystyczne dla alergii, sprawdź na co możesz być uczulony i jak możesz zadbać o swoje oczy.
Artykuł sponsorowany Jak rozpoznać alergię na pyłki? W czasie, gdy przyroda jest najaktywniejsza, stężenie pyłków stale ulega zmianie. Pierwsze oznaki pylenia mogą pojawić się w powietrzu już nawet w połowie lutego. Nieprzyjemne swędzenie, pieczenie i łzawienie oczu, uporczywy katar czy kaszel - to najczęstsze objawy alergii. Twój organizm pokazuje w ten sposób, że jest na nie nadwrażliwy. Marzec Dla leszczyny i olszy to czas największej emisji pyłków. Do życia budzą się również cisy i topola, której alergeny odczuć można już w drugiej połowie miesiąca. Aktywne stają się wierzby – jednak tu dobra informacja, dla wszystkich uczuleniowców - ze względu na dużą cząsteczkę pyłku, nie są częstym powodem reakcji alergicznych. Kwiecień Kwiecień to trudny miesiąc, w którym alergikom najmocniej dają się we znaki brzoza oraz topola -to właśnie te drzewa emitują wtedy najwięcej pyłków. W tym czasie okres pylenia rozpoczyna również jesion, grab oraz dąb. Do życia budzą się także zarodniki grzybów Cladosporium oraz Alternaria. Maj To czas, kiedy rozpoczyna się okres kwitnących traw. W pierwszych tygodniach tego pięknego miesiąca, alergeny buku, brzozy i dębu również pozostają w wysokim stężeniu. Osoby uczulone na babkę oraz szczaw powinny również mieć się na baczności. Podczas tego miesiąca, wiele łez może wycisnąć z nas pokrzywa, która jest nie tylko popularnym chwastem, ale również jednym z silniejszych wiosennych alergenów. Warto zaznaczyć, że pylenie zaczynają także rośliny iglaste, takie jak sosna i świerk. Czerwiec To miesiąc, który jest prawdziwym wyzwaniem dla niejednego alergika - stężenie pyłków traw, szczawiu oraz pokrzywy osiąga maksimum, a do życia budzi się także komosa i żyto oraz czarny bez. To również okres największej aktywności grzybów Cladosporium oraz Alternaria - stężenie zarodników tych grzybów jest bardzo wysokie przez cały czerwiec, aż do końca września. Do rodziny aktywnie pylących roślin dołącza z końcem miesiąca lipa drobnolistna. A jak zadbać o oczy? Walka z alergią może być ciężka, nierówna i niestety bardzo męcząca. Szybka reakcja na pierwsze objawy alergii pozwoli ją złagodzić. W momencie, kiedy oczy pieką czy swędzą warto zastosować krople do oczu z ektoiną np. Ektin, które utrudnią wnikanie alergenu do organizmu, tworząc naturalną tarczę. Z alergią da się żyć, choć nie jest to najprostsze. Znając swój organizm i biorąc pod uwagę kalendarz pyleń możesz pomóc sobie w zaplanowaniu aktywności i cieszyć się wiosną. Źródła: - https://www.bausch.com.pl/twoje-oczy/infekcje-i-podraznienia-oka/alergie/ - https://www.pta.med.pl/dla-alergikow/kalendarz-pylenia-roslin/ - http://www.vpvaleant.pl/pl/a/alergia
Katamarany - luksus i wygoda. Czym różnią się od innych jachtów?
Katamarany to obietnica luksusowej podróży i niesamowitych wrażeń podczas rejsu. Wyróżniają się spośród innych jachtów swoimi rozmiarami oraz bogatym wyposażeniem pokładowym i nawigacyjnym. Kto raz spróbował żeglugi na katamaranie, z pewnością nie zamieni jej na nic innego!
Artykuł sponsorowany Luksus, wygoda i prestiż rejsów na katamaranie W porównaniu ze zwykłymi jachtami powierzchnia katamaranu jest naprawdę imponująca. Pozwala na wygodne przemieszczanie się zarówno na pokładzie, jak i pod pokładem, co zdecydowanie ułatwia wypoczynek. Katamarany mają na tyle duże rozmiary, że są w stanie pomieścić kilkanaście osób, jednocześnie gwarantując komfort całej załodze. Na katamaranie znajduje się zazwyczaj kilka dużych kabin osobowych, kilka łazienek, przestronny salon z kuchnią, czy elegancki kokpit spełniający funkcję swoistego tarasu. To sprawia, że każda z osób, jeśli tylko chce, może cieszyć się chwilami prywatności, ciszy i spokoju. Niektóre katamarany wyróżniają się również bogatym wyposażeniem pokładowym, gustownym designem oraz eleganckimi meblami. Aby sprawdzić i dowiedzieć się więcej na temat ekskluzywnych katamaranów oraz ich wyposażenia, warto poznać oferty wyszukiwarek czarteru jachtów, np. Yachtic.com. Znajdziemy tutaj dokładne opisy i zdjęcia wszystkich modeli dostępnych do czarterowania. Popłyń komfortowo na katamaranie! Kolejnym aspektem wyróżniającym katamarany jest komfort pływania jaki gwarantują podczas rejsu i nie odnosi się to jedynie do warunków “hotelowych” panujących na jachcie. Katamarany są bardzo stabilne, poruszają się w płynny sposób po wodzie, a przechyły nie są, aż tak bardzo odczuwalne dla członków załogi. Podczas silnych podmuchów wiatru katamarany nie przechylają się na boki, a jedynie unoszą się w górę i w dół na wzburzonym morzu. Z tego powodu, osoby cierpiące na chorobę morską mogą cieszyć się na nich lepszym samopoczuciem i przyjemniejszym rejsem. Odkryj piękne zakątki pływając katamaranem Znaczącym plusem podróży na luksusowym katamaranie w porównaniu np. z innymi dużymi jachtami jest ich niewielkie zanurzenie (nie mają one głębokiego kila, które pozwala na podpływanie znacznie bliżej płytkich brzegów i w głąb urokliwych zatoczek). Dzięki temu jesteśmy w stanie urozmaicić swoje wakacje i spędzić czas nie tylko w popularnych portach, ale również w uroczych dzikich zakątkach. Zrezygnujmy z odwiedzania znanych kurortów, wynajmijmy katamaran poprzez wyszukiwarkę czarteru jachtów online i cieszmy się wakacjami, jakich jeszcze nigdy nie przeżyliśmy. Wiatr w żagle — rejs i sterowanie katamaranem W odróżnieniu od standardowych jachtów katamarany często są szybsze — posiadają dwa mniejsze kadłuby, które stawiają mniejszy opór, od jednego większego kadłuba standardowego jachtu. Nawet przy słabym wietrze rozwijają większe prędkości, niż jachty jednokadłubowe, co wpływa na sprawne przemieszczanie się między portami. Katamarany konstruowane są obecnie głównie z myślą o wygodzie załogi i miłym spędzeniu wolnego czasu, co jednak nie znaczy, że nie są one pełnoprawnymi jednostkami pływającymi na których posmakować można żeglarskich emocji. Zasady nawigowania, obsługa osprzętu i zastosowane rozwiązania w zakresie wyposażenia nie odbiegają znacząco od tego czego można doświadczyć na jachcie jednokadłubowym. Pomimo swoich sporych rozmiarów ich konstrukcja oraz dwa, niezależne silniki, pozwalają z łatwością manewrować katamaranem w ciasnych miejscach. Rejs katamaranem to wspaniały pomysł na spędzenie wakacji. Pozwala wyruszyć na bajecznie kolorowe wody, cieszyć się relaksem ze znajomymi w niezwykle komfortowych warunkach oraz daje możliwość obcowania z typowo żeglarskimi zagadnieniami z zakresu nawigacji i obsługi jachtu. Tutaj każdy znajdzie coś dla siebie — obojętnie, czy szuka ciszy i spokoju pośród fal, ekscytujących wycieczek i morskiej przygody, czy szalonych spotkań towarzyskich w gronie najbliższych.
Nosisz soczewki kontaktowe? Sprawdź, jak odpowiednio dbać o oczy
Żyjemy w dobie stałego korzystania z urządzeń elektronicznych – tabletów czy telefonów komórkowych, co sprawia, że nasze oczy przez większość dnia narażone są na permanentne napięcie. Ze względu na charakter pracy, często biurowej i przy komputerze nasz wzrok osłabia się, a to sprawia, że niezbędne staje się używanie okularów czy soczewek kontaktowych. Co powinniśmy wiedzieć o dbaniu o oczy?
Artykuł sponsorowany Czy wybór soczewek ma znaczenie? Soczewki kontaktowe to nowoczesna, a przy tym niewidoczna i dyskretna metoda korekty wzroku. Ich stosowanie to przede wszystkim wygoda w każdej sytuacji – zarówno podczas pracy biurowej, jak i w trakcie uprawiania sportu. Współczesny konsument ma do wyboru wiele typów soczewek, które pod okiem specjalisty, może dostosować indywidualnie do swoich potrzeb. Najpopularniejsze soczewki to jedno- i 30-dniowe. Jednak znajdziemy również takie, w których można spać. Ponadto, popularne „kontakty” mogą spełniać także funkcje estetyczne – jeśli wybierzemy te kolorowe możemy nadać naszym tęczówkom zupełnie nowy wygląd. W zależności od wybranego przez nas rodzaju soczewek, musimy pamiętać o tym, aby właściwie je pielęgnować, przechowywać i odpowiednio zdejmować. Decydując się na zakup soczewek kontaktowych powinniśmy zwrócić także uwagę na przepuszczalność powietrza. Jeśli używana przez nas soczewka dobrze przepuszcza powietrze, gałka oczna lepiej „oddycha”, mniej się „męczy” oraz ma zapewnione odpowiednie „odżywianie”, czyli jest dotleniona. A jak dodatkowo możemy zadbać o wzrok? Zdrowe nawyki, za które oczy nam podziękują Krótka przerwa dla oczu Wzrok został zaprojektowany w taki sposób, że oczy czują się najlepiej wtedy, kiedy patrzymy w dal. Niestety, wielu z nas codziennie pracuje spoglądając w ekran komputera, przez co wzrok jest w ciągłym napięciu. Ponadto, gdy pracujemy w skupieniu zdecydowanie rzadziej mrugamy, co w prosty sposób prowadzi do wysuszenia oczu. Pamiętajmy więc, by jak najczęściej odrywać wzrok od urządzeń elektronicznych, najlepiej według zasady „3P”, czyli pomrugaj, przerwij pracę i popatrz w dal. Sport – nie tylko dla figury Regularna aktywność fizyczna to przede wszystkim sposób na utrzymanie zdrowia, szczupłej sylwetki i wzmocnienie odporności. Jednak warto wiedzieć, że sport jest dobry także dla oczu! Przede wszystkim obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe, poprawia ukrwienie oczu oraz stymuluje wytwarzanie rodopsyny – czyli związku chemicznego umożliwiającego widzenie w ciemności. Zadbaj o nawilżenie Zdarza się, że użytkownicy soczewek kontaktowych skarżą się, że czują szczypanie i pieczenie oczu (uczucie tzw. „piasku pod powiekami”). Właśnie dlatego w takiej sytuacji niezbędne jest regularne zwilżanie oczu np. za pomocą kropli. Warto zastosować te odpowiednie do nawilżania zarówno miękkich, jak i twardych soczewek kontaktowych (np. Hyal-Drop multi), co znacznie poprawia komfort ich stosowania przez cały dzień. Produkt można stosować codziennie, zawsze gdy poczujemy taką potrzebę. Dzięki temu zadbamy o natychmiastowe nawilżenie i ukojenie suchych, podrażnionych i zmęczonych oczu. Pamiętajmy jednak, że jeśli nasze oczy są przez dłuższy czas zaczerwienione i bolą, należy skontaktować się ze specjalistą, który zbada czy z naszym wzrokiem nie dzieje się coś złego. Bibliografia: https://www.bausch.com.pl/produkty/krople-do-oczu/hyal-dropr-multi/ https://www.krio.org.pl/rodzaje-soczewek-kontaktowych-o-czym-powinnismy-wiedziec/ https://www.krio.org.pl/soczewki-czy-okulary-co-wybrac/ Wyrób medyczny Hyal-Drop® multi zapewnia natychmiastowe nawilżenie i odświeżenie oczu, dobrze sprawdzając się w środowiskach dla nich nieprzyjaznych (np. w suchych, klimatyzowanych pomieszczeniach czy podczas długotrwałej pracy przy komputerze). Produkt Hyal-Drop® multi to krystalicznie czysty roztwór kropli do oczu, nie zawiera środków konserwujących. Produkt Hyal-Drop® multi zawiera naturalny polimer, kwas hialuronowy (w postaci hialuronianu sodu), który występuje w strukturach zdrowego oka ludzkiego oraz w naturalnym filmie łzowym. Produkt Hyal-Drop® multi można stosować w celu nawilżania i zwilżania miękkich i twardych soczewek kontaktowych podczas noszenia, co znacznie poprawia komfort ich stosowania w trakcie całego dnia.
Rusza kolejny sezon programu szkoleniowego Porsche Experience w Polsce. Na torze wyścigowym w Kamieniu Śląskim możesz przetestować całą gamę modeli Porsche pod okiem profesjonalnych instruktorów i rozwinąć swoje umiejętności sportowego kierowcy.
Artykuł PR Jazdy będą odbywać się w maju i we wrześniu na profesjonalnym torze wyścigowym znajdującym się w Centrum Drivingowym Porsche w Kamieniu Śląskim. Jest to najnowszy obiekt tego typu w Polsce. Posiada 7 różnych konfiguracji z czego nitka główna liczy 3,6 kilometra. Minimalna szerokość toru wynosi 12 metrów, a najdłuższa prosta to aż 730 metrów. Dodatkowym atutem toru Silesia Ring jest jego dogodna lokalizacja - zaledwie 8 km od nitki autostrady A4 oraz maksymalnie 4,5 godziny drogi od 5 europejskich stolic. Istotą Porsche Experience jest bezpośrednie i pełne doświadczenie najlepszych sportowych samochodów z gamy modelowej Porsche. W zależności od formuły wydarzenia zasiądziesz za kierownicą kilkudziesięciu ikon motoryzacji. Osobom zainteresowanym uczestnictwem w jazdach dodatkowych informacji udzieli najbliższe Porsche Centrum. Można je także uzyskać na stronie internetowej https://porsche.pl/motorsport-i-imprezy/porsche-experience-2020/
Kojarzymy je z zapachem piernika, zieloną choinką i wieczorami spędzanymi w rodzinnym gronie. Święta – czas pełen ciepła, mimo zimy. Idealnym uzupełnieniem tego niezwykłego okresu są prezenty. Czekamy na nie cały rok, niezależnie od wieku.
A najlepsze upominki to te najbardziej osobiste, wybrane specjalnie dla nas i dawane prosto z serca. Dlatego w tym roku zachęcamy do przygotowania ich samodzielnie – by Święta stały się jeszcze bardziej magiczne! CEWE FOTOKSIĄŻKA – na prezent i jako kronika rodzinna Fotoksiążka to świetny pomysł na prezent dla całej rodziny. Jej podarowanie może rozpocząć piękną tradycję, gdy każde Święta będą okazją do przeżycia jeszcze raz najpiękniejszych chwil minionego roku. W ten sposób wspólnie stworzycie kronikę rodzinną, której wartość znacznie przewyższy tradycyjne prezenty. I chociaż projektowanie fotoksiążki wydaje się trudne to nie ma się czego obawiać! W darmowym programie CEWE FOTOŚWIAT pomoże Ci nasz asystent projektowania i wiele gotowych do wykorzystania szablonów. CEWE FOTOKSIĄŻKA to nie tylko świąteczny upominek. To wspólnie spędzony czas, wiele wzruszeń i śmiechu, które dostarczy Wam oglądanie jej w chłodne, grudniowe wieczory. Pierwszy roczek Waszego dziecka, beztroskie wakacje, a może upominek na Dzień Babci i Dziadka? Wspomnienia to najpiękniejszy prezent, jaki możesz podarować bliskim. Z uśmiechem w Nowy Rok z CEWE FOTOKALENDARZEM Jeśli szukasz upominku, który nawet po Świętach nadal będzie bardzo aktualny, sięgnij po CEWE FOTOKALENDARZ. Dzięki niemu wejdziecie z uśmiechem w Nowy Rok, a najlepsze momenty zostaną z Wami na kolejne miesiące. Wybierz 12 najlepszych zdjęć z całego roku, miesiąc początkowy (to Ty decydujesz, kiedy rozpocznie się kalendarz), dodaj własne cytaty i zabawne, rodzinne powiedzonka. Niech wspomnienia udekorują Wasz dom. Co więcej, CEWE FOTOKALENDARZ to upominek zarówno dla domatorów, jak i dla tych, którzy są zawsze w biegu. Dzięki wielu formatom, zaprojektujesz go tak, by idealnie pasował do obdarowanego. Do wyboru są kalendarze biurkowe, które można zabrać do pracy, albo terminarz – praktyczny i estetyczny gadżet na każdy dzień. Na CEWE.PL znajdziesz jeszcze więcej formatów. Odwiedź naszą stronę i odkryj niezwykły świat fotoprezentów. Coś specjalnego dla najmłodszych W CEWE przygotowaliśmy coś specjalnego także dla najmłodszych – zabawki z własnymi zdjęciami. Unikalne puzzle z fotografią dziecka lub jego ukochanego zwierzaka to świetna zabawa! Warto dobierać zdjęcia tak, by stworzyć grę o różnych stopniach trudności. Możesz także wykorzystać zdjęcia członków rodziny, co pomoże dziecku w poznaniu własnego drzewa genealogicznego. Miłym upominkiem na Święta są również poduszki z własnym zdjęciem. Dzięki możliwości dopasowania ulubionej fotografii, mogą być to zarówno kolorowe, dziecięce motywy, jak i bardziej młodzieżowe wzory. Ozdabianie pokoju takimi upominkami sprawi wiele frajdy, a także skłoni dzieci do włożenia więcej wysiłku w dbanie o własną przestrzeń. CEWE FOTOKARTKI – podziel się radością Na koniec proponujemy miły drobiazg, który przypomni tradycję wysyłania bożonarodzeniowych życzeń. Fotokartka z własnym zdjęciem to ciekawy sposób, by pozdrowić i pozytywnie zaskoczyć najbliższych, którzy nie zdołali dojechać na wspólne Święta. Dzięki wielu szablonom do wyboru oraz opcji wysłania kartki bezpośrednio do adresata, jej zaprojektowanie zajmie Ci tylko kilka chwil i co najlepsze, możesz to zrobić nawet ze swojego smartfona! Takie połączenie tradycji z nowoczesnością to najlepszy wybór dla tych, którzy kochają wysyłać kartki ale są zbyt zabiegani, by tracić czas na poczcie. W te Święta możliwości obdarowania najbliższych jest naprawdę wiele: CEWE FOTOKSIĄŻKA, CEWE FOTOKALENDARZ, fotoprezenty z własnym zdjęciem, czy fotokartki. Wybierz coś dla siebie i podaruj radość na Święta. Wejdź na CEWE.PL!
Śniadanie z Kafką, wieczór z nutą art déco… czyli podróże z historią
Jak odkryć znane lokalizacje na nowo? Znaleźć nowy motyw przewodni! - z myślą o podróżnikach, którzy nie lubią nudy, poszukują przygody i pragną odkrywać niesamowite historie i rytuały powstała kolekcja luksusowych butikowych hoteli MGallery Hotel Collection. Każdy z nich to zabawa symbolami, które przenoszą gości do świata Franza Kafki czy gotyckich katedr, a przede wszystkim – opowiadają historie, które inspirują i pozostają w pamięci na zawsze
Artykuł sponsorowany MGallery Hotel Collection jest propozycją dla gości pełnych pasji, oczekujących od hotelu zapewnienia im wyjątkowego doświadczenia związanego z podróżowaniem i odkrywaniem nowych kultur. Obcowanie ze sztuką i niespotykanym designem, błogi relaks w SPA, zdrowa kuchnia… Taki właśnie jest świat MGallery. Każdy ze stu obiektów zlokalizowanych na całym świecie opowiada inną historię, ma swój styl i charakter zainspirowany miejscem, w którym się znajduje. Każdy ma również swój iconic object, czyli przedmiot, który w trafny sposób wyraża snutą przez wnętrza historię. Do tej różnorodnej kolekcji dołączyły właśnie dwa nowe hotele w Polsce – w Krakowie i Wrocławiu. To nie jedyne obiekty MGallery zlokalizowane w Europie Wschodniej. Działają one także w Pradze, Budapeszcie i zlokalizowanym nieopodal Sarajewa Tarcinie. Poczuj się jak Franz Kafka W samym sercu magicznej Pragi, w pobliżu Rynku Starego Miasta, gdzie znajduje się znany na całym świecie średniowieczny zegar astronomiczny, położony jest hotel Century Old Town Prague MGallery. Przepiękny neobarokowy budynek został stworzony w XIX wieku, niegdyś znajdowało się tu biuro Towarzystwa Ubezpieczeniowego Królestwa Czech. Jako urzędnik pracował tu sam Franz Kafka, a jego duch jest ponoć nadal obecny w budynku. Odlane z brązu popiersie pisarza wita gości w hotelowym holu. Na piętro prowadzą majestatyczne schody, po których Kafka wspinał się każdego dnia. Nawiązując do tej historii, symbolem hotelu stał się atrybut pisarza – kałamarz, który inspiruje do opisu własnych doświadczeń z podróży do Pragi… Poznaj miasto i jego najpiękniejsze zakątki – Ratusz Staromiejski, Muzeum Franza Kafki oraz Most Karola są tuż za rogiem! W świecie gotyckich katedr Wrocław to miasto urokliwych mostów, z bogatymi tradycjami kulturalnymi. Ciche i zielone tereny historycznej części metropolii były kiedyś rajem dla podróżników na starodawnym Szlaku Bursztynowym. To właśnie na Ostrowie Tumskim, tuż obok gotyckiej katedry św. Jana Chrzciciela, znajdziemy majestatyczny The Bridge Wroclaw MGallery. Mistyczne dziedzictwo wyspy, sąsiedztwo muzeów i bliskość Ogrodu Botanicznego, w połączeniu z lampami gazowymi zapalanymi co wieczór przez latarnika, tworzą baśniowy wręcz klimat, który stał się inspiracją do zaprojektowania wnętrz hotelu. Nowoczesna bryła budynku obfituje w surowe materiały – kamień, żelazo czy beton – które dzięki współczesnemu wzornictwu doskonale współgrają z krajobrazem gotyckiej i barokowej architektury. Mistyczną atmosferę The Bridge podkreślają również elementy wystroju nawiązujące do symboliki Ostrowa Tumskiego. We wnętrzach króluje minimalizm wzbogacony o designerskie dodatki, a wyjątkowy klimat tworzą strzeliste okna, wypełniające pomieszczenia naturalnym światłem, zapraszając do poświęcenia chwili na zadumę. Przeżyj swój memorable moment z kieliszkiem szampana i niezapomnianym widokiem z tarasu na dachu na Katedrę i bulwary nad Odrą, oddaj się rytuałom wyspy i poczuj miasto z zupełnie nowej perspektywy. Kraków z nutą art déco Miasto artystów, historycznych tradycji, dawna stolica polskich królów… Kraków swoim wyjątkowym klimatem przyciąga podróżników z całego świata, poszukujących wciąż nowych inspiracji i doświadczeń. Królewska historia miasta zainspirowała klimat Bachleda Luxury Hotel Krakow MGallery, który zaprasza gości do artystycznego świata elegancji. Hotel mieści się w XIX-wiecznej kamienicy, z której okien można podziwiać Wisłę, a brukowane uliczki, pobliskie Sukiennice czy Zamek na Wawelu, przypominają o dziedzictwie pozostawionym przez monarchów, panujących w historycznej stolicy. Wnętrza z nutą krakowskiego art déco, wypełnione są szlachetnymi materiałami – współgrają ze sobą marmur, ciemne drewno, kryształ, mosiądz, porcelana, skóra, grube aksamity, ciepłe oświetlenie, błękity, złoto i brązy. Dodatkowy efekt artyzmu wprowadzają obrazy Juliusza Kossaka oraz 600 luster zdobiących korytarze. Niezwykle klimatyczny jest również ukryty pod zabytkowym sklepieniem Opus Lounge Bar, który zaprasza na jedyne w swoim rodzaju signature coctails. To również miejsce, gdzie koneserzy mogą degustować szlachetne i wyselekcjonowane alkohole z różnych zakątków świata. Nic więc dziwnego, że symbolem hotelu został… kieliszek! Artystyczny Budapeszt Budapeszt jest historycznie pięknym miastem położonym nad brzegiem Dunaju, będącym nie tylko stolicą Węgier, ale również centrum kultury i sztuki. Pomiędzy malowniczymi placami i fontannami swoje opowieści snuje Nemezeti Budapest MGallery. Położony obok Teatru Narodowego zabytkowy budynek w stylu secesyjnym, od 120 lat łączy swoje przeznaczenie ze światem sztuki. Podziemne przejścia łączące teatr z hotelem pozwalały aktorom dyskretnie zakończyć wieczór w hotelu, dzięki czemu przez lata swojej pięknej historii stał się miejscem spotkań śmietanki artystycznej Budapesztu. Architektonicznie jest mieszanką autentycznego stylu art noveau widocznego na fasadzie i korytarzach oraz ponadczasowego, nowoczesnego wystroju pokoi. Charakterystycznym dla hotelu przedmiotem jest gramofon przypominający bogatą muzyczną i liryczną przeszłość dzielnicy Józsefváros, która zainspirowała styl i charakter wnętrz. A jaka będzie Twoja historia? Odwiedź MGallery i zainspiruj się do kolejnych podróży, które pozostaną w pamięci na zawsze!
Tajlandia – egzotyczny raj na wyciągnięcie ręki
Ten egzotyczny kraj w południowo-wschodniej Azji ze wspaniałym klimatem, rajską przyrodą i jedną z najpyszniejszych kuchni świata przyciąga miliony turystów z całego świata, przez okrągły rok. Warto dobrze przygotować się do podróży, by pobyt tam był niezapomniany.
W Tajlandii panuje tropikalny klimat monsunowy. Planując wakacje należy sprawdzić, jaką pogodę znajdziemy w danym regionie, ponieważ gdy w jednej części Tajlandii świeci słońce, druga może zmagać się z ulewnymi deszczami lub nawet wichurami. Temperatury dochodzą tam maksymalnie do 33 stopni i utrzymują się na stałym poziomie praktycznie przez cały rok. W najchłodniejszych momentach temperatury nie spadają poniżej 13 stopni. Zdarza się to sporadycznie więc nie ma się czym martwić. Trzeba pamiętać, że zachodnie wybrzeże Tajlandii jest najbardziej narażone na działanie monsunu. Phuket Najpopularniejszym miejscem wypoczynku w Tajlandii są wyspy, a palmę pierwszeństwa dzierży Phuket nazywana perłą południa, zajmująca powierzchnię 539 km kwadratowych. To największa wyspa Tajlandii i jej najsłynniejsze kąpielisko. Znajdziemy tu najpiękniejsze piaszczyste plaże w malowniczych zatokach, bujną tropikalną roślinność i zapierające dech w piersiach krajobrazy. Do tego lazurową wodę i przepiękne rafy koralowe, które możemy podziwiać podczas nurkowania. Liczne szkoły nurkowe na wyspie oferują zajęcia zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych. W samym środku wyspy znajdziemy miasteczko Thalang, w którym powstało muzeum prezentujące bogatą historię Phuket. Bangkok To tętniące życiem miasto, nazywane najgorętszą stolicą świata, jest jednym z trzech, po Londynie i Paryżu, najchętniej odwiedzanych miast na świecie według badań Mastercard Global Destination Cities Index z 2018 roku. Znajdziemy tam wszystko – zgiełk Zachodu, spokój Wschodu, ciszę parków i świątyń, oszałamiające zapachem targi pełne straganów z jedzeniem a także nowoczesne centra handlowe. Ogromna liczba wspaniałych zabytków, wśród których znajdują się takie perełki jak Wielki Pałac z posągiem szmaragdowego Buddy, Wat Pho – najstarsza świątynia w Bangkoku, Muzeum Narodowe zawierające dorobek artystyczny kraju, pięknie zdobiony dom Jima Thompsona oraz Wat Traimit. Warto dodać, że Wat Traimit skrywa największą statuę Buddy wykonaną ze złota, wysokości 3 metrów, ważącą ok. pięciu ton i wartą 250 mln dolarów. Wielką atrakcją Bangkoku są pływające targi, oferujące owoce, warzywa, mięso, ryby i inne lokalne przysmaki oraz największy targ w mieście – Chatuchak, z ośmioma tysiącami straganów, gdzie znajdziemy właściwie wszystko – owoce morza, jedwabie, odzież, ceramikę, biżuterią, a nawet chronione gatunki zwierząt. Wybór towarów może przyprawić o zawrót głowy. W stolicy Tajlandii znajduje się też jedna z największych restauracji na świecie - Royal Dragon, zatrudniająca ok. tysiąca pracowników- trzystu kucharzy i ponad pięćset kelnerów i kelnerek. To ciekawostka, ponieważ restauracja potrafi wydać blisko 3 tys. potraw na godzinę i obsłużyć 15 tys. gości dziennie. Warto pamiętać, że codziennie w godzinach 11-14 można za rozsądną cenę skosztować wszystkich pozycji menu. Podczas pobytu w Bangkoku, szczególnie gdy przebywamy tam z dziećmi, obowiązkowym punktem programu jest Safari World. To połączenie wielu atrakcji w dwóch parkach – Marine Park i Safari Park. Wybór jest ogromny – zjazdy korytem rzeki przez egzotyczną dżunglę, samochodowy park safari z małpami, lwami, nosorożcami, żyrafami i zebrami, ekscytujące pokazy delfinów, ptaków, pokazy akrobacyjne i wiele, wiele innych. Krabi To prowincja znajdująca się w południowej Tajlandii, nad morzem Andamańskim, w pobliżu wyspy Phuket, ale też miasto i stolica regionu oraz rzeka, nad którą położone jest miasto. To wyjątkowe miejsce z rajską przyrodą, wspaniałymi świątyniami i doskonały punkt wypadowy na inne tajskie wyspy jak Hong, Koh Lanta czy kokosowa Ko Poda. Warto wybrać się stamtąd do Jaskini Tygrysa, by pokonawszy 1237 schodów dotrzeć do ukrytej wysoko w dżungli świątyni i napawać się niezwykłym widokiem z góry. Wszystkie te miejsca można zobaczyć, rezerwując wakacje za pośrednictwem TUI, które oferuje wycieczki zorganizowane do trzech najpiękniejszych regionów Tajlandii. Przed podróżą warto poznać kilka ciekawostek o Tajlandii. Do 1949 roku jej oficjalną nazwą był Syjam. W restauracjach, zamiast noża i widelca, otrzymamy widelec i łyżkę. W zatoce Ko Tapu w 1974 roku nagrywano jeden z filmów o Jamesie Bondzie, wyspa nazywana jest więc wyspą Jamesa Bonda. Tajski masaż, spopularyzowany na całym świecie, niegdyś wykonywany był wyłącznie członkom rodziny królewskiej. Z informacji praktycznych – lot do Bangkoku trwa ok. 13 godzin, na Phuket 14 godzin. Różnica czasu między Polską a Tajlandią wynosi 6 godzin. Obowiązującą walutą jest Bat Tajlandzki, który stanowi równowartość około dwunastu groszy. Robiąc zakupy zawsze warto się potargować. W Tajlandii możemy się przemieszczać tuk-tukami, które pełnią rolę taksówek, trzeba tylko pamiętać, że cenę za przejazd ustala się z góry. wsiadając do pojazdu warto upewnić się, że kierowca włączył licznik – jeżeli tego nie zrobi, na koniec podróży może zażądać ogromnej sumy. Podsumowując, Tajlandia to jeden z najpiękniejszych kierunków wakacyjnych podróży i obowiązkowy punkt na kulinarnej mapie świata. Jeżeli chcemy spędzić wakacje w naprawdę egzotycznym miejscu i spróbować jednej z najlepszych kuchni świata, warto już planować tam swój wymarzony urlop.
Gwyneth Paltrow, Kate Hudson i Zoe Saldana gwiazdami filmu o Dubaju!
Trzy hollywoodzkie aktorki odkrywają Emirat – startuje najnowsza kampania Dubai Tourism, promowana przez film „A Story Takes Flight” wyreżyserowany przez światowej sławy reżyser Reedę Morano!
Artykuł sponsorowany Dubai Tourism prezentuje film „A Story Takes Flight” promujący Emirat Dubaju, zrealizowany we współpracy z gwiazdami Hollywood – Gwyneth Paltrow, Kate Hudson i Zoe Saldana. W filmie aktorki zagrały same siebie: każda z nich wyrusza w podróż po Dubaju, odkrywając miasto pełne inspiracji, niespodzianek i niezwykłych ludzi. Każda doświadcza je na swój sposób: Kate Hudson wędruje po zakamarkach dzielnicy Al Bastakiya, Gwyneth Paltrow próbuje swych sił w sportach wodnych na plaży w pobliżu Burj Al Arab, zaś Zoe Saldana odkrywa magiczną dubajską pustynię i tradycje beduińskie. Hollywódzkie trio spotka się także wspólnie na tradycyjnej łodzi abra w Starym Dubaju. Film wyreżyserowała Reed Morano, zdobywczyni nagród Emmy oraz Directors Guild of America Award. Autorka popularnych seriali i fimów fabularnych słynie z naturalnego, angażującego stylu. Morano także i tym razem uchwyciła indywidualne, bliskie relacje aktorek na tle wciągającego je miasta. „A Story Takes Flight” to film inny niż wszystkie dotychczasowe produkcje. Chcemy pokazać, że bez względu na to kim jesteś i skąd pochodzisz, Twoja podróż po Dubaju może nie mieć końca. Sposobów na odkrywanie miasta jest nieskończenie wiele.” – powiedział Issam Kazim, Prezes Dubai Corporation for Tourism and Commerce Marketing (DCTCM). Zdobywczyni Oscara Gwyneth Paltrow skomentowała swoją rolę w następujący sposób: „Jednym z moich ulubionych elementów podróży jest poznawanie prawdziwego miasta i jego mieszkańców. A Dubaj jest wyjątkowym tyglem kulturowym. Spotkałam w nim zarówno osoby, które się tutaj urodziły i są dumne z dziedzictwa kulturowego miasta, jak i tych, którzy w Dubaju znaleźli swój dom, wzbogacając go o swoją kulturę. Miasto przerosło moje wszelkie oczekiwania. Wiem jak wiele jest jeszcze przede mną do odkrycia.” Aktorka Zoe Saldana dodała: „Różnorodność, którą zobaczyłam w Dubaju, była niesamowita. Jeżdżąc konno, podziwiałam wschód słońca, a wieczorem obserwowałam zachód z wysokości 150 metrów nad ziemią. Nie mogę się doczekać, aby przyprowadzić tu moich chłopców i kontynuować tę przygodę.” Kate Hudson, laureatka nagrody Emmy, uzupełniła: „Byłam wdzięczna za gościnność, którą tu otrzymałam. Spędziłam dużo czasu na zwiedzaniu krętych uliczek starego Dubaju. To niewiarygodne, że w sercu tak nowoczesnego miasta można znaleźć tętniącą życiem społeczność artystyczną i muzyczną. Mój pobyt nie byłby jednak tak wspaniały, gdyby nie serdeczność ludzi wokół. Na pewno tu wrócę.” Film powstał w ciągu ośmiu dni. Już sam proces jego produkcji odzwierciedla wielokulturowego ducha miasta. Przy tworzeniu filmu pracowały osoby pochodzące z ponad 30 krajów. Issam Kazim dodał: „Cieszyliśmy się, że możemy gościć Gwyneth, Zoe i Kate oraz współpracować z tak niesamowitą reżyser, którą jest Reed. Oczami aktorek widzimy ich odczucia i doświadczenia związane z poznawaniem Dubaju. Jesteśmy dumni z tego, że Emirat jest domem dla ponad 200 narodowości. Zapraszamy wszystkich odwiedzających do napisania ich kolejnego rozdziału w historii Dubaju.” Więcej informacji na stronie www.astorytakesflight.com
Witamy w przyszłości, czyli w czym może wyręczyć cię nowoczesny telewizor
Jeszcze dwadzieścia czy trzydzieści lat temu szczytem nowoczesnej technologii w domu było posiadanie kablówki czy telefonu komórkowego w formie nieporęcznej cegły. Nie wspominając już o internecie, który był bardzo ekskluzywnym (i powolnym) towarem.
Obecnie ledwo nadążamy za rozwiązaniami, które coraz bardziej przybliżają nas do codzienności opisywanej w książkach z dzieciństwa. Nie potrzebujesz już tysiąca sprzętów, by połączyć się ze światem, obejrzeć serial, czy popracować. Wystarczy, że masz w domu wystarczająco “mądry” telewizor i życie od razu staje się łatwiejsze. Zobacz, jak smart TV może ułatwić ci życie. Telewizory wyposażone zostały w sztuczną inteligencję, jednak zupełnie inną, niż ta ze starych filmów – bunt maszyn raczej nam nie grozi, choć technologia może zrobić więcej, niż myślisz. Najbardziej zaawansowaną formą sztucznej inteligencji w przypadku telewizorów jest "robot", który jest w stanie przeprowadzić z użytkownikiem niemal pełen dialog bez konieczności powtarzania tych samych komend – wystarczy raz zadać pytanie, a specjalne algorytmy zajmą się kierowaniem go na właściwy tor rozmowy, ucząc bota przydatnych nawyków. Sprytnie zaprogramowana sztuczna inteligencja w telewizorach LG OLED jest w stanie osiągnąć dużo więcej, niż błyskawiczne znalezienie odpowiedzi na pytanie ile goli strzelił Milik przez całą swoją karierę – może ona również na bieżąco dostosowywać ustawienia telewizora do jakości oglądanego filmu czy programu, optymalizując wyrazistość, ostrość, szczegółowość i jasność oraz wykorzystując informacje na temat oświetlenia otoczenia. W przypadku głębi czerni własnoręczne manewrowanie w ustawieniach kontrastu i jasności ekranu telewizora nie zawsze kończy się pożądanym efektem, co dla fanów horrorów może okazać się dużym problemem. Nie wspominając już o tym, że filmy kinowe poddawane są postprodukcji z myślą o tych najnowocześniejszych urządzeniach, więc słabszy sprzęt może po prostu nie podołać natężeniu najgłębszej z najgłębszych czerni. Z nowoczesnym smart TV OLED, możesz pożegnać się z koniecznością zmiany ustawień sprzętu za każdym razem, gdy oglądasz coś nowego – algorytmy zrobią to, podczas gdy będziesz leżeć sobie na kanapie. Czyż to nie wspaniałe? Czym właściwie jest tajemnicza technologia OLED? OLED to skrót od organic-light-emitting-diode (organiczna dioda elektroluminescencyjna), co w przełożeniu na zrozumiały język oznacza, że każdy pojedynczy piksel ekranu emituje własne światło. Właśnie to sprawia, że obraz jest głęboki, wyraźny i kontrastowy. Ta technologia, w której od lat specjalizuje się firma LG i za którą została wyróżniona prestiżową nagrodą EISA, zapewnia o wiele lepszą jakość obrazu niż w przypadku ekranów LED i LCD i jest najbardziej popularną, jeśli chodzi o zakup telewizorów najnowszej generacji. Wróćmy jednak do sztucznej inteligencji i tego, jak może usprawnić pracę w domu – ułatwi research (na dużym ekranie telewizora wyświetli wyniki wyszukiwania), podłączy cię do wideokonferencji, zanotuje głosowo i wyśle wiadomość do współpracownika. Prawie jak osobisty asystent, jednak odrobinę lepszy, bo bez wstydu można pracować przy nim w piżamie. To nie koniec! Dzięki współpracy z Asystentem Google(usługa dostępna od dnia premiery w Polsce), Apple AirPlay i HomeKit tego rodzaju sprzęt może łatwo stać się centrum dowodzenia w inteligentnym domu. Po ciężkim dniu pracy, kiedy masz ochotę tylko i wyłącznie na relaks, to właśnie sztuczna inteligencja zgasi za ciebie światła w domu, zamknie bramę wjazdową, czy zmieni temperaturę wnętrz, a nawet uruchomi robota sprzątającego i kurze magicznie znikną z podłogi. No, może nie magicznie – najpierw musisz poprosić. Na szczególny zachwyt w inteligentnych telewizorach zasługuje również sam AirPlay, który jest wspaniałym ratunkiem, gdy ze znajomymi chcecie zrobić sobie wieczór kinowy, ale jest was zbyt dużo i nikt nie widzi dobrze ekranu iPhone’a. Wystarczy klik i zawartość ekranu telefonu lub komputera ląduje na telewizorze, a impreza jest uratowana! Oprócz asysty w codziennych obowiązkach nowoczesny smart TV zaoszczędzi twój czas na wypadach do kina i tym samym pomoże uchronić sylwetkę przez zgubnym wpływem tłustego popcornu oraz mocno słodzonych napojów. Modele 4K Cinema HDR posiadają technologię, która bardzo wiernie odwzorowuje wizję reżyserów dzięki obsłudze większości formatów HDR. Telewizory w niej wykonane obsługują pliki w najważniejszych formatach HDR, takich jak Advanced HDR Technicolor i HDR10 Pro, a więc zapewniają doznania niemal kinowe, odejmując hałasujących ludzi, niewygodne fotele i powiew niezbyt świeżego powietrza z wentylacji. Tyle wygrać! Są jednak tacy, dla których 4K to zdecydowanie za mało. Sięgają po coś z najwyższej półki, a mianowicie telewizory 8K, które są dotychczas największym (i prawdopodobnie najcieńszym) osiągnięciem technologii OLED, a ich średnice osiągają nawet 88 cali. Gwarantują one dźwięk głęboki i czysty, szczegółowy obraz, mocno fokusując się na generowaniu czerni z piekła rodem oraz bardzo wyrazistych kolorów. Gdyby 15 lat temu ktoś powiedział ci, że za 15 lat będziesz siedział w domu i rozmawiał do telewizora, prawdopodobnie byś go wyśmiał albo obraził. Kto by przypuszczał, że świat się tak zmieni? Kiedyś używało się tych sprzętów tylko dla rozrywki, a dzisiejsze realia są takie, że rozsądnie wybrany telewizor = więcej wolnego czasu = więcej wypoczynku. Chyba zatem warto się do tego przyłożyć, prawda?
15. edycja Wielkiego Konkursu Fotograficznego: Zobaczcie relację z wręczenia nagród.
Wrocławskie Hydropolis przyciąga wzrok już z daleka. Kompleks budynków z czerwonej cegły, które były częścią systemu wodociągowego Na Grobli, przeszedł rewitalizację i od 2015 r. jest siedzibą innowacyjnego Centrum Wiedzy o Wodzie. Przez najbliższy miesiąc, oprócz nowoczesnych, multimedialnych instalacji przybliżających wodę z różnych perspektyw, zwiedzający mogą obejrzeć wyjątkową wystawę fotograficzną – zdjęcia, które zwyciężyły w 15. Wielkim Konkursie Fotograficznym National Geographic. Hydropolis było współorganizatorem tegorocznej edycji konkursu i gospodarzem gali wręczenia nagród, która odbyła się 26 października.
Wielki Konkurs Fotograficzny National Geographic jest organizowany już od 15 lat. Przy tej okazji redaktor naczelna Agnieszka Franus przypomniała, że do tej pory jurorzy wszystkich edycji ocenili ponad 600 tysięcy zdjęć. W tym roku fotografie można było zgłaszać w czterech tradycyjnych kategoriach, czyli Krajobraz, Ludzie, Zwierzęta i Fotoreportaż oraz kategorii specjalnej Hydropolis, która skupiała się wokół trzech obszarów: ocean życia, człowiek i woda oraz miasto i woda. Jury przyznało także Grand Prix Wielkiego Konkursu Fotograficznego. Laureaci odbierający statuetki ujmowali skromnością, ale – jak podkreślała Agnieszka Franus – takie fotografie nigdy nie robią się same. W National Geographic wiemy, że nawet za ujęciami, które autorzy uznają za dzieło natury albo dzieło przypadku, stoi solidny warsztat, wrażliwość na otaczającą rzeczywistość, cierpliwość i wyczucie estetyczne. Te cechy wyraźnie widać we wszystkich nagrodzonych pracach, ale warto wspomnieć przy tej okazji o zdjęciu pt. Tsunami autorstwa Mariusza Pietranka. Jury jednogłośnie uznało, że kadr uchwycony we włoskim ośrodku narciarskim przy użyciu drona zasługuje na Grand Prix 15. edycji konkursu. Poniżej prezentujemy pełną listę zwycięzców: Grand Prix Mariusz Pietranek Kategoria Ludzie 1. Miejsce Jacek Obloj (www.instagram.com/jacek_obloj) Wyróżnienie Tomasz Okoniewski Kategoria Krajobraz 1. Miejsce Rafał Korban Wyróżnienie Marcin Grzegorczyn (www.mgfotografia.pl) Kategoria Zwierzęta 1. Miejsce Adam Kot (www.facebook.com/fotoprzyroda.adam.kot) Wyróżnienie Witold Ziomek (www.instagram.com/witold_ziomek) Kategoria Fotoreportaż 1. Miejsce Piotr Zwarycz (www.obiektiv.com) Wyróżnienie Fotoreportaż Daniel Frymark (www.instagram.com/danielfrymark) Kategoria Hydropolis Ocean Życia 1. Miejsce Tomasz Szpila Wyróżnienie Urszula Frydrych Kategoria Hydropolis: Miasto i woda 1. Miejsce Jacek Patora (www.instagram.com/jacek.patora) Wyróżnienie Tomek Kozlowski Kategoria Hydroplis: Człowiek i woda 1. Miejsce Rafał Kubiak (www.instagram.com/raf.kubiak) Wyróżnienie Człowiek i woda Maciej Woźniak Galeria nagrodzonych prac znajduje się pod tym linkiem www.national-geographic.pl/aktualnosci/wkf-1 Zachęcamy jednak do odwiedzenia wystawy. Pięknie wyeksponowane, wieloformatowe fotografie we wnętrzach Hydropolis tworzą niesamowity klimat. Serdecznie gratulujemy Laureatom oraz dziękujemy wszystkim uczestnikom, którzy zgłosili swoje prace w tegorocznej edycji Wielkiego Konkursu Fotograficznego. Dziękujemy firmom CEWE oraz Panasonic za ufundowanie nagród oraz Hydropolis, naszemu gospodarzowi i partnerowi strategicznemu.
Ta kraina ma w sobie wszystko, o czym marzą podróżnicy. Ośnieżone piękne stoki, wspaniałe widoki, niezwykłą architekturę, doskonałe warunki narciarskie, a także pyszną kuchnię i wina. Południowy Tyrol jest perłą Alp.
Pogoda, widoki, uczta dla oczu i podniebienia. Najpiękniejsze góry świata – nie bez powodu Dolomity wpisano w 2009 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W sercu tych pięknych gór leży Południowy Tyrol. Najbardziej wysunięty na północ region Włoch, ukochany region wielu narciarzy. Czeka tam na nich bogata infrastruktura – 1000 km perfekcyjnie przygotowanych tras o różnych poziomach trudności: dla początkujących i dla doświadczonych narciarzy. Zawsze można liczyć na piękną pogodę – ze względu na swoje położenie obszar ten jest chroniony przez pasma alpejskie przed zimnymi wiatrami z północy, a słońce świeci tu przez blisko 300 dni w roku. Do tego cudowne winnice, wspaniała kuchnia i oszałamiająca natura wokół – prawdziwe dolce vita! Region doliny Val d’Ega/Eggental w Południowym Tyrolu zachwyca lokalizacją w samym sercu Dolomitów, w otoczeniu masywów Rosengarten i Latemar. Na odwiedzających region czekają: rozległa sieć szlaków pieszych, piękne tereny przyrodnicze, jak chociażby jezioro Karer See oraz ośrodki narciarskie Obereggen i Carezza www.suedtirol.info/zima www.eggental.com/pl fot. Paolo Codeluppi OBEREGGEN Położony bezpośrednio pod masywem Latemar w samym sercu Dolomitów, zaledwie 20 minut samochodem z miasta Bolzano/Bozen, ośrodek narciarski Obereggen co roku przyciąga entuzjastów sportów zimowych. To aż 48 kilometrów tras zjazdowych, 18 wyciągów, dwa tory saneczkowe oraz snowpark. Oczywiście nie zapomniano tutaj o rozrywce dla dzieci, więc nawet najmłodsi mogą świetnie się bawić w trzech strefach rozrywki, kiedy rodzice szusują na słonecznych stokach. Dlatego nie powinno być zaskoczeniem, że Obereggen i całe Ski Center Latemar zostało uznane przez Skiresort.de za jeden z wiodących ośrodków narciarskich na świecie. Obereggen należy do grupy Dolomiti Superski, największego na świecie terenu narciarskiego posiadającego łącznie 1200 km tras zjazdowych dla najbardziej wymagających fanów sportów zimowych. Zimowe przygody nie mają końca. Możesz wybierać pomiędzy jazdą na nartach, a saneczkarstwem. A kiedy masz ochotę na zmianę – pozostają zimowe wędrówki szlakami wiodącymi przez Światowe Dziedzictwo UNESCO Dolomitów fot. Alex Filz CAREZZA Tuż pod masywem Rosengarten w sercu Dolomitów znajduje się ośrodek narciarski Carezza, będący częścią Dolomiti Superski. Jest to jeden z najbardziej przyjaznych ośrodków narciarskich w Południowym Tyrolu, oddalony zaledwie o 20 minut jazdy od Bolzano. Ośrodek oferuje narciarzom i snowbordzistom aż 41 km perfekcyjnie przygotowanych tras zjazdowych. Rodziny z dziećmi mogą spędzać czas na Family Fun Line na stoku Moseralm, podczas gdy zaawansowani narciarze mogą bawić się na Easy Kicker i Easy Box Line. Bardziej doświadczeni freestylerzy znajdą optymalny teren do doskonalenia swoich skoków na trasie Medium Kicker. Amatorzy pieszych wędrówek mogą się zatrzymać w jednym z 20 schronisk górskich, gdzie znajdą pyszne jedzenie i przyjazną atmosferę. Samochodem: Dojazd trasą Brennerpass lub "drogą brennerską" (Brennerstraße). Podróż z Warszawy zajmie 15 godzin, a z Krakowa – 11. - Samolotem: Lotniska położone najbliżej Południowego Tyrolu są w Innsbrucku lub w Weronie. Inne znajdują się w Monachium, Wenecji, Treviso, Bergamo i Mediolanie. - Pociągiem: Do wyboru mamy dwie trasy: Monachium – Innsbruck – Brennero/Brenner – Bolzano/Bozen oraz Wiedeń – Salzburg – Innsbruck – Brennero – Bolzano. https://www.suedtirol.info/pl/informacje/dojazd
Kilka godzin jazdy samochodem lub pociągiem z Polski. Zaledwie tyle dzieli nas od czeskiego Pilzna – miasta uważanego za miejsce narodzin pierwszego pilznera, który zmienił rynek browarniczy na całym świecie. To idealny kierunek na weekendową wycieczkę, podczas której zwiedzimy najważniejsze miejsca w browarze.
Dziś piwo przechowujemy w butelkach i tankach – kiedyś trzymano je w drewnianych beczkach. Zwiedzanie zaczynamy więc od warsztatu bednarskiego, gdzie szybko przekonamy się, że stworzenie dębowej beczki jest nie lada wyzwaniem. Czescy rzemieślnicy chętnie opowiadają o wszystkich etapach konstruowania naczynia, a na koniec mamy okazję samodzielnie zebrać deski i metalowe obręcze, by za pomocą ciężkich młotków połączyć wszystkie elementy w całość. Sercem każdego browaru są oczywiście kadzie. Te w Pilźnie wykonano z miedzi – tworzywa, które – ze względu na dużą zdolność przewodzenia ciepła – sprawdza się do tego celu najlepiej. Wybór miedzi jest też o tyle istotny, że używając innego materiału, uzyskalibyśmy piwo o zupełnie innym smaku. Najlepsze czeka nas na końcu (chodzi oczywiście o degustację piwa). Smakowanie trunków odbywa się w wyjątkowym miejscu – w starych piwnicach. To właśnie w nich w 1842 r. Josef Groll uwarzył pierwszą porcję Pilsnera Urquella. Szczerze mówiąc, nie spodziewałem się, że zrobią one na mnie aż takie wrażenie. Okazało się jednak, że tworzy je 9 km podziemnych korytarzy! Oczywiście zaraz po wejściu do browarniczych piwnic poczułem chłód. Nie da się nie zwrócić na niego uwagi, gdy temperatura otoczenia wynosi 2°-8°C. Pierwszy korytarz nie zapowiadał niczego spektakularnego, jednak po kilkudziesięciu metrach zobaczyłem ogromne, drewniane beczki. Ułożone jedna na drugiej, wyglądały naprawdę imponująco. Chwilę później trafiłem na pracowników browaru, którzy nalali mi kufel spienionego piwa bezpośrednio z dębowej beczki. Uwierzcie mi, w takich okolicznościach trunek smakował wyśmienicie… Właśnie tak wyobrażałem sobie stary browar! Ważną rolę w procesie tworzenia piwa stanowi chmiel. Ten, który wykorzystuje się w pilzneńskim browarze, pochodzi z północno-zachodniej części kraju. Odmiana 'Saaz' charakteryzuje się głębokim, wręcz ziołowym aromatem. Pierwszy raz miałem okazję brać udział w chmielobraniu, a wyglądało ono następująco. Przede mną rozpościerały się kilkumetrowe „ściany” zielonych roślin. Pociągnąłem mocniej za jedną z gałęzi, a ta spadła na mnie. Teraz zostało już tylko wybranie szyszek. Praca nie była łatwa, bo wypełnienie koszyka po brzegi wymaga sporo czasu, ale muszę przyznać, że zajęcie to okazało się niezwykle relaksujące. 6 zasad, których powinieneś przestrzegać w czeskim barze Wieczór w Pilźnie najlepiej spędzić w jednej z gospod, których przy placu Republiki i sąsiadujących z nim uliczkach nie brakuje. Warto usiąść w nich na moment, odpocząć i poobserwować życie codzienne miasta. Piwo ma duże znaczenie dla Czechów, stanowi wręcz element kultury narodowej. Wybierając się do czeskiego pubu, warto więc pamiętać o kilku zwyczajach, które sprawią, że spożywanie złotego trunku będzie jeszcze lepszym doświadczeniem. Czeskie piwo zawsze oznacza sowitą pianę. Ogromnym nietaktem byłoby proszenie o kufel bez piany lub sugerowanie barmanowi, że napój został źle nalany. Gdy wybierzemy Pilsner Urquell, tapster zapyta nas o sposób podania piwa. Istnieją trzy podstawowe rodzaje: Šnyt (kilkucentymetrowa warstwa piwa ze sporą ilością piany, która sięga do 2/3 wysokości kufla), Hladinka (piwo zwieńczone gęstą, kremową pianą na ok. 3 palce) i Mlíko (kufel w całości wypełniony gęstą pianą piwną). Nalanie trunku we właściwy sposób nie jest prostą sztuką, o czym miałem okazję się przekonać, stając na moment przy barze. W gospodzie u naszych południowych sąsiadów trzeba być cierpliwym. Nalewanie piwa w czeskim stylu wymaga nieco więcej czasu, dlatego na pełny kufel trzeba trochę poczekać. Piwo stawiamy zawsze na tekturowej podkładce. Chodzi o kwestie praktyczną – tzw. wafel zbiera wilgoć z kufla, co pozwala zachować czystość na stole. Czeski barman nigdy nie postawi trunku bezpośrednio na blacie. Przed wzięciem pierwszego łyka piwa należy spodem kufla dotknąć stołu. Wygląda to tak, że najpierw zderzamy się kuflami ze współbiesiadnikami, a następnie stukamy szklankami o stół. Czynność ta pomaga zagęścić pianę przed spożyciem. Gdy wznosimy toast, koniecznie należy patrzeć współbiesiadnikom w oczy. W Pilźnie spędziłem dwa dni. Przez ten czas miałem okazję poznać życie miasta i samego browaru. Doświadczyłem na własnej skórze, jak wygląda proces tworzenia piwa, i uwierzcie mi – teraz zupełnie inaczej będę patrzył na napełniony kufel.
Wypocznij na najpiękniejszych plażach Dominikany
Być może trudno sobie o tym przypomnieć podczas letnich upałów, ale jesienna słota i zimowe mrozy naprawdę potrafią dać się we znaki. Nic więc dziwnego, że właśnie zimą wzrasta zainteresowanie egzotycznymi kierunkami, a biura podróży przedstawiają kuszące propozycje. Co jednak wybrać – Meksyk, Kubę, a może Wyspy Zielonego Przylądka? Moim zdaniem wybór jest jednak oczywisty – Dominikana. A oto kilka powodów, dlaczego warto postawić właśnie na to państwo.
Artykuł sponsorowany Dominikana jest najlepsza! Dominikana ma jedną z najlepszych baz turystycznych spośród państw na Morzu Karaibskim. Rocznie wyspę Haiti, na której znajduje się właśnie Republika Dominikany i sąsiadujące państwo Haiti, odwiedzają miliony turystów. Najlepszym pod tym względem regionem jest południowo-wschodnia część wyspy i to właśnie tam znajdują się plaże ze srebrzystego pyłu i przezroczyste, krystalicznie czyste, niebieskie wody Morza Karaibskiego. Luksusowe hotele oferują wypoczynek w doskonałych warunkach i ze świetną ofertą all inclusive. Plaże Dominikany uznawane są za jedne z najpiękniejszych plaż na świecie. Zdjęcia, które można znaleźć w Internecie, oddają prawdziwy charakter tej rajskiej krainy. Białe plaże z delikatnym piaskiem będą idealnym miejscem na długie godziny wylegiwania się w ciepłych promieniach słońca. Na ochłodę czeka błękitny ocean, w którym to można podziwiać podwodną przyrodę lub zasmakować adrenaliny podczas sportów wodnych. Idealna pogoda na każdy dzień Średnia temperatura na Dominikanie wynosi 27°C, zaś w sierpniu może sięgać nawet do 31°C. Dzięki temu Dominikana jest doskonałym miejscem o każdej porze roku. Przelotne deszcze zazwyczaj trwają nie dłużej niż godzinę. Na Dominikanie znajduje się najwyższy i najniższy punkt Karaibów. Najwyższy szczyt – Pico Duarte (3087 m n.p.m) – leży w przepięknym paśmie Kordylierów Centralnych. Z kolei największa depresja to leżące 40 m poniżej poziomu morza Lago Enriquillo, piękne jezioro, które upodobały sobie szczególnie stada flamingów i innych ptaków. Widoki naprawdę niezapomniane. Republika Dominikany to również najstarsza europejska kolonia w Nowym Świecie, założona oczywiście przez najsłynniejszego odkrywcę – Krzysztofa Kolumba. Kolonizatorskie czasy sprawiły, że zarówno w kulturze, jak i w rysach wyspiarzy znajdziemy swoistą mieszankę cech rdzennie karaibskich oraz europejskich, głównie hiszpańskich i francuskich, a także afrykańskich. Podczas pobytu na Dominikanie koniecznie trzeba zobaczyć przylądek Samaná, stolicę Santo Domingo oraz wyspę Saona. Przylądek Samaná to raj dla miłośników natury. Jest to wyjątkowe miejsce pełne górskich krajobrazów, wąwozów i kaskad z krystaliczną wodą. W stolicy, na zwiedzanie czeka dzielnica kolonialna wpisaną na Listę UNESCO, promenadę Malecón oraz jaskinie Tres Ojos, gdzie nakręcono sławny hit kinowy „Park Jurajski”. Tutaj również znajdziemy latarnie morską Krzysztofa Kolumba. Osoby, które pragną ujrzeć prawdziwe rajskie miejsce, warto zajrzeć na wyspę Saona – najpopularniejszą z wysp Morza Karaibskiego. Turystów przyciąga licznymi gatunkami roślin i zwierząt, delikatnym piaskiem, palmami kokosowymi oraz osadą Mano Juan.
Jesteś miłośnikiem gór? Zainspiruj się naszymi wyprawami i ruszaj na szlak. Podziel się swoimi doświadczeniami, pokaż nam swój ulubiony górski świat i zostań decatesterem. Na zgłoszenia czekamy do 15 października.
W ramach akcji „Ruszaj z nami w góry” ekipa National Geographic Polska wraz z Decathlon Polska zorganizowała dwie wyprawy w góry po nieoczywistych szlakach w Tatrach Słowackich. Dotarliśmy m.in. na Rohatkę, Polski Grzebień czy Koprowy Wierch. Trasy przygotowaliśmy z naszymi ekspertami górskimi. Krzysztof Starnawski i Magda Derezińska-Osiecka to osoby, które są wypełnione pasją i miłością do gór. Te dwie wyprawy, były dla nas niezapomnianą przygodą, wszystkie zdjęcia i filmy znajdziecie tutaj: http://w-gory.decathlon.pl/. A Was chcemy nimi zainspirować do udziału w akcji „Zostań Decatesterem” i pokazania nam Waszych ulubionych szlaków. Poza ekspertami górskimi byli z nami: Aleksandra Świstow w podróżniczych kręgach znana jako Pojachana, która zdobywała górskie szczyty w najdalszych zakątkach świata; Jeremiasz Gądek, którego uchwycone wschody i zachody słońca wzruszą niejednego amatora fotografii oraz Tomek Habdas – piechur, miłośnik gór, którego przygody możemy oglądać na kanałach W Szczytowej Formie. Tak jak my masz apetyt na przygodę? Podziel się swoimi doświadczeniami, pokaż nam swój górski świat i zostań Decatesterem. Na zgłoszenia czekamy do 15 października na stronie http://w-gory.decathlon.pl/ Do zobaczenia na szlaku!
Na jedną sierpniową noc to spokojne chorwackie miasteczko położone godzinę drogi od Splitu staje się areną bitwy piratów, którzy w XII w. mieli tutaj swoją bazę i byli postrachem całego Adriatyku.
Korsarze łypią na mnie spod oka i wygrażają lufami muszkietów, które dzierżą w dłoniach ozdobionych wielkimi sygnetami. Zresztą cali obwieszeni są biżuterią – zgodnie z piracką modą mają też kolczyki w uszach, fantazyjne chustki na głowach, kunsztownie wyszywane kubraki, drewniane nogi, szable, maczugi, topory i inne budzące grozę akcesoria. Około godz. 20 zaczyna się bitwa morska poprzedzona długimi negocjacjami z Wenecjanami, którzy nie chcą płacić piratom zwyczajowej daniny. I dają tym samym pretekst do ataku. Ten spektakl przyciąga do Omiš, miasteczka na chorwackiej riwierze, tysiące turystów, czyniąc z niego na jeden sierpniowy wieczór stolicę adriatyckiego piractwa. W tym roku wzięło w niej udział 100 uczestników i aż 7 łodzi. Ponad trzygodzinny show pełen zwrotów akcji, popisów kaskaderskich, armatnich wystrzałów, walki wręcz, abordaży i innych forteli skończył się zwycięstwem piratów, które przypieczętował pokaz fajerwerków i koncert. Piraci z Adriatyku ––––––––––––––––––––––––– Nie dziwię się, że korsarze wybrali Omiš na swoją siedzibę. Trudno znaleźć bardziej strategicznie i piękniej położone miejsce. Od strony wody otaczają go wysokie na 300 m wzgórza, z których całą zatokę widać jak na dłoni. A ujście rzeki Cetiny, która tworzy tu niezwykle malowniczy kanion, jest bramą w głąb lądu. Miasto w średniowieczu otaczały mury, po których dziś zostały tylko ślady, jednak prawdziwą sensacją archeologiczną jest mur podwodny. Umożliwiał on wejście do portu tylko statkom lokalnym, zwanym sagittas, których rozmiary idealnie pasowały do wąskiego przejścia. W tamtych czasach na morzu nie było żadnych reguł – wyjaśnia Jurica, który zajmuje się rekonstrukcją takiej pirackiej sagittas. Jednego dnia byłeś rybakiem, innego kupcem, a jak było trzeba, to również piratem. Twój zawód zależał od okoliczności. Władający tymi terenami w XII w. książęta z rodu Kačić kazali sobie płacić – prawdę, czyli daninę za możliwość przebywania na ich wodach. To się nie spodobało m.in. Wenecjanom i właśnie konflikt z nimi jest pretekstem odtwarzanej już po raz 13. słynnej bitwy, która zawsze odbywa się 18 sierpnia. Po niej warto ruszyć w urokliwy labirynt wąskich uliczek starego miasta oflankowanych kamiennymi domami i w jednej z restauracji z lokalnym piwem; jasnym Mila, nazwanym na cześć miejscowej bohaterki, pogromczyni Turków, albo ciemnym Malduk, od imienia jednego z najstraszniejszych tutejszych piratów, wznieść toast za zwycięstwo korsarzy.
Niedobory składników odżywczych na świecie – przegląd naukowy
Kwestia optymalnej jakości żywności spędza sen z oka praktycznie każdemu człowiekowi zajmującego się produkcją, przetwórstwem lub obrotem żywności. W końcu każdy chce żeby ich produkty były tymi „najlepszymi”. Trzeba jednak wiedzieć że dla każdego z nas jakość żywności jest pojmowana w różny sposób. Dla jednych „jakość” to tylko kwestie organoleptyczne. Dla innych, na przykład adeptów sportów siłowych, jakość wiąże się głównie z własnościami funkcjonalnymi. Za to dla ludzi zajmujących się bardziej zawodowo jakością żywności (technolodzy żywności, dietetycy) najważniejszym jest by spełniała ona potrzeby jak największej ilości ludzi, a przede wszystkim spełniała zapotrzebowanie wartości odżywczych.
Artykuł sponsorowany Jakość żywności niejedno ma imię Tak jak wspomnieliśmy we wstępie, jakość żywności nie ma jednego konkretnego określenia (stąd dla promowania żywności tak wygodnym jest pojęcie „najwyższej jakości” – ponieważ jest tak szerokie, że każdy konsument może sobie dopowiedzieć swoje wymagania jakościowe). Na jakość żywności składają się: Wartości organoleptyczne – czyli walory smakowe, zapachowe i każde inne które możemy wyczuć swoimi zmysłami. Zasadniczo, im coś lepiej nam smakuje, tym większe ma wartości organoleptyczne Bezpieczeństwo żywności – czyli pewność tego, że to co spożywamy na wywoła żadnych skutków ubocznych. Na bezpieczeństwo żywności składa się głównie zawartość substancji szkodliwych dla zdrowia żywności (która oczywiście powinna być jak najmniejsza), oraz właściwości czystości mikrobiologicznej Wartości odżywcze – czyli wartości związane ze spełnianiem zapotrzebowani naszego organizmu na składniki odżywcze, zarówno makroskładniki (białka, tłuszcze, węglowodany) jak i mikroskładniki (witaminy i minerały) I jako że najwięcej kontrowersji i komplikacji wywołuje właśnie wartość odżywcza, to na niej chcemy się dzisiaj skupić. W końcu dyskusje o tym, że „żywność dzisiejszych czasach jest jałowa pod względem składników odżywczych w porównaniu z tą jeszcze kilka lat temu” występują regularnie. Dodatkowo, jako że potrzeby żywnościowe są podstawą do przeżycia ludzkiego, oczywiste jest że skupienie wszelkich organów publicznych zajmujących się żywnością kieruje się właśnie na jak najbardziej efektywnym ekonomicznie spełnianiu tych potrzeb. Jak to jest z tymi niedoborami, czyli „nie czuję żadnych braków w diecie” Potęga nieświadomości jest ogromna, szczególnie w połączeniu z „inteligencją” zarządzania zasobami naszego organizmu. Żelaznym argumentem ludzi nieprzejmujących się w dużym stopniu wartościami odżywczymi w diecie, jest to że „nie czują się źle, a przecież gdyby niedobory i to jak ludzie są nimi straszeni to już dawno by umarli” (często potem dodaje się epitety odnośnie spisku różnych środowisk, ale aby zachować profesjonalizm pominiemy niepodparte argumentami tezy). Wynika to z dwóch rzeczy: Organizm sam z siebie stara się przeciwdziałać niedoborom – przykładowo w przypadku niedoborów wapnia, zwiększa się stopień jego uwalniania z kości (przez interakcje między kalcytoniną i parathormonem – dwoma hormonami odpowiedzialnymi za metabolizm wapnia w naszym organizmie). To, ostatecznie może doprowadzić do problemów kostnych, na przykład osteoporozy. Ciężko oczywiście jest jednak dostać osteoporozy, czy innych ciężkich symptomów niedoborów z dnia na dzień, stąd niedobory często są lekceważone. Brak świadomości samopoczucia całkowitego odżywienia organizmu – duża część populacji nie kojarzy poczucia pełnego odżywienia organizmu pod względem składników odżywczych, stąd stan niedoborów jest dla nich „normalny”. I właśnie ten pewien stan lekceważenia, lub nieświadomości niedoborów jest najczęściej podstawą nieoptymalnych wyborów żywieniowych. W krajach wysokorozwiniętych, gdzie dostęp do żywności zgodnej z wymaganiami jakościowymi nie jest problemem, można powiedzieć że mamy niedobory na własne życzenie. Zupełnie inaczej sytuacja wygląda w krajach takich jak Afryka, gdzie problemem są zbyt małe zasoby żywności i ich nieoptymalna redystrybucja. Jak zatem konkretnie wygląda sytuacja takich niedoborów? Jakie są ich konkretne powody i czego brakuje w określonych kontynentach i krajach? Postaraliśmy się to sprawdzić! Jako podstawę naszej dyskusji postanowiliśmy wziąć najprawdopodobniej najbardziej obiektywne źródło informacji związanych ze zdrowiem – raporty WHO. Za wsparcie będziemy uznawać krajowe agencje, takie jak amerykańska FDA czy polskie Ministerstwo Zdrowia, oraz inne publikacje naukowe. Europa Mamy zwyczaj zaczynania od przypadków najlżejszych lub najłatwiejszych. Tak i w tym wypadku najłatwiej będzie zacząć od Europy. Na szczęście, sama Europa nie boryka się z żadnymi bardzo wyraźnymi niedoborami żywnościowymi. Zawdzięczamy to wysokiemu stopniowi rozwoju krajów, zintegrowaną polityką międzykrajową, oraz coraz większego stopnia przywiązywania wagi do odpowiednej edukacji ludzi w kontekście wyborów żywnościowych. Raport z 2013 „Mapping low intake of micronutrients across Europe” G.B.M Mensink i in. [1] będzie bardzo dobrym punktem odniesienia. Wskazuje on między innymi że: Polacy mają największe niedobory wapnia na terenie Europy. Spożycie prawie połowy dorosłych (18-60 lat) Polaków jest na poziomie poniżej referencyjnym. Te niedobory jeszcze bardziej przeważają u kobiet. Stąd tak powszechna w naszym kraju jest osteoporoza w okresie menopauzalnym – nakładają się wtedy długotrwałe, zbyt niskie spożycie wapnia wraz z problemami hormonalnymi wynikającymi z menopauzy. W innych krajach europejskich odsetek niedoborów nie przekracza 10%. Pocieszeniem jest jednak zaobserwowanie ogólnoeuropejskiego trendu zwyżkowego w kontekście spożycia wapnia. Ciekawie wygląda sprawa jodu. Średnio co 10 Europejczyk wykazuje niedobory jodu, wśród Pan królują Polki (co 5 dorosła Polska ma niedobory jodu), a wśród Panów Francuzi (co 14 dorosły francuz wykazuje niedobory jodu) Europa boryka się ze znaczącymi niedoborami żelaza. Co 10 mężczyzna i co 4 kobieta wykazuje zdecydowanie zbyt niskie spożycie żelaza, a co za tym idzie jego niedobory. Problem głównego symptomu tych niedoborów – anemii jest zresztą regularnie poruszany przez międzynarodowe agencje zdrowotne. Popularnym prztykiem do dzisiejszych mediów jest czepianie się nadmiernej ilości reklam preparatów magnezowych. Możecie zatem zgadnąć który kraj w Europie wykazuje największe niedobory magnezu? Zgadliście, to Wielka Brytania! Wbrew pozorom Polacy nie wypadają aż tak źle na tym tle, bo zbyt niskie spożycie stwierdza się tylko u 10% Polaków. Jednocześnie aż co 4 brytyjczyk boryka się z niedoborami. Większość Europejczyków ma niedobory Selenu. Największy problem w tym kontekście mają Duńczycy, wśród których ¾ kobiet oraz co drugi mężczyzna mają niedobory powyższego minerału. W innych krajach niedobory dotyczą od około 30 do 70% populacji. Niewystarczające spożycie witaminy D jest ogromne. Jednocześnie ciężko jest jednoznacznie określić jej niedobory. Jak wiemy, mamy 2 źródła witaminy D w organizmie – pożywienie, oraz naturalna synteza przez melanocyty w naszym organizmie przy udziale promieni słonecznych. Przy tej wiedzy, nieco mniej zaskakujące staje się, że w Hiszpanii niewystarczające spożycie witaminy D dotyka… każdego (sic!) Faktycznie raport stwierdza 100% zbyt małe spożycie witaminy D w Hiszpanii! W przypadku innych witamin, stopień niedoborów nie przekraczał więcej niż 5% populacji (co biorąc pod uwagę dosyć spore rozwarstwienie społeczne i tak jest bardzo dobrym wynikiem). Jako mieszkańcy Europy zatem, możemy bez większych obaw podliczać spożycie witamin i minerałów, a jednocześnie z łatwością korygować ich niedobory. Azja Niestety dane dotyczące naszych wschodnich sąsiadów są często niezbyt dokładne. Jednakże teren Azji ze względu na jej wielkość możemy podzielić na dwie części – Daleki wschód, oraz obszar bliższy centralnej Europie. W tym pierwszym, największe niedobory stwierdza się w zakresie Witaminy A, żelaza i jodu. Anemia jest największą zmorą Azji pod względem żywieniowym, ponieważ dotyka ponad 100 milionów osób z tego obszaru! Najniebezpieczniejszym jest to, że anemia dotyka wiele kobiet w okresie około-porodowym. W kontekście niedoborów witaminy A, dane wskazują na to, że około 20% populacji azjatyckiej wykazuje takie niedobory. Za to niedobory jodu dotykają ¼ populacji wśród dzieci. Wbrew pozorom, powody takiego stanu rzeczy są wskazywane jako bardziej prozaiczne – mało warzyw, owoców oraz za mało ruchu fizycznego. Jednocześnie pod nadzorem WHO oraz innych organizacji zajmujących się zdrowiem publicznym, wprowadza się coraz kolejne plany poprawy sytuacji niedoborów w tej części świata i ich owocne rezultaty pozwalają pozytywnie nam patrzeć w przyszłość w kontekście zdrowia ludzi na tym obszarze.[2] Z drugiej strony, im bliżej Europy, tym problemy dietetyczne są bardziej „Europejskie”. W najbliższej Europy części Rosji wskazuje się na największe problemy z niedoborami Witaminy D oraz wapnia [3] Australia i Oceania Nawiązując do AIHW (Australian institute of Health and Welfare), dieta Australijczyków jest wszechstronnie uboga. Ich raport stwierdził że zarówno mężczyźni i kobiety w każdym wieku: Nie wypełniali rekomendacji odpowiedniej zawartości warzyw i owoców w diecie Prawie połowa Australijczyków powyżej 18 roku życia nie jadła co najmniej 2 porcji warzyw i owoców dziennie. Za to ponad 90% nie jadło rekomendowanych 5-6 porcji tych produktów. Co więcej tendencja zmian również nie stwierdza ani spadku, ani wzrostu zainteresowania większym spożyciem warzyw. Nie wypełniali rekomendacji odpowiedniej zawartości zbóż w diecie Nie wypełniali rekomendacji odpowiedniej zawartości chudego mięsa i nabiału w diecie Co ciekawe, bardzo dużą część Australijczyków nie pija mocno słodzonych napojów (tendencja wzrostowa korelująca z wiekiem – od 30% w grupie nastolatków do 80% dla osób 65+) W rezultacie powyższych, w Australii stwierdza się głównie niedobory wapnia i żelaza. [4] Ameryka Tutaj, oczywiście ze względu ponownie na wielkość tej części świata i ogromną różnorodność pomiędzy północną i południową częścią obszaru, musimy ją podzielić na Amerykę Południową, oraz Północną. W kontekście Ameryki Południowej (od Meksyku w dół terenu), do niedawna problemy z niedożywieniem i schorzeniami wynikającymi z niedożywienia był ogromny. Niedobory były wielowątkowe i obejmowały witaminę A, D, B12, B9 oraz minerały, w tym żelaza, cynku oraz jodu. Niestety ze względu na brak dokładnych danych z badań, nie można było oszacować ogólnokontynentalnej skali problemu, a jedynie stwierdzić że występuje i należy przywiązać do niego więcej wagi. Na szczęście dzięki wnioskom z tych wczesnych badań [5,6,7], podjęto odpowiednie kroki w celu zmniejszenia skali problemu. Między innymi wprowadzono fortyfikację żywności kwasem foliowym, oraz zwiększono nacisk na edukację społeczeństwa w kontekście zdrowia tarczycy (w kontekście niedoboru jodu). Dzięki temu, obecnie największy problem pozostaje z niedoborami witaminy D oraz żelaza. USA… Cóż. Żywienie w obrębie tego kraju jest tematem niezmierzonej ilości raportów, żywnej dyskusji, badań naukowych oraz… wielu żartów. Skupmy się jednak na faktach, a nie półprawdach wyciągniętych z zabawnych obrazków na internecie. Nawiązując do raportu CDC (Centers of Disease Control and Prevention) [8], dystrybucja niedoborów populacji Stanów Zjednoczonych jest bardzo niejednorodna. I nic w tym dziwnego, ponieważ w USA mamy absolutną mieszankę kulturową. Przykładowo, w przypadku witaminy D, jej niedobory określa się w zakresie określonych grup etnicznych. I tak u ludności białej, jej niedobory określa się na 3%. U ludności latynoskiej, jej niedobory szacuje się na poziomie 12%, za to u ludności afroamerykańskiej na poziomie 31%. W tym samym raporcie, ponownie pokazana jest ogromna siła fortyfikacji żywności. Po wdrożeniu fortyfikacji żywności witaminą B9, jej poziom w organizmie przeciętnego Amerykanina wzrósł prawie dwukrotnie na przestrzeni 15 lat i jej niedobory zmniejszyły się z 12% w populacji, do poniżej 1%! Nawiązując również do raportu Instytutu Linusa Paulinga [9], niedobory witamin wśród Amerykanów wyglądają jeszcze poważniej. Według niego, prawie 95% populacji nie spełnia rekomendowanego spożycia witaminy D, 89% dla witaminy E, 52% dla magnezu, 44% dla wapnia, 43% dla witaminy A oraz 39% dla witaminy C. Wyniki te są zatrważające, szczególnie dla dwóch pierwszych witamin. Dodatkowo stwierdzono niewystarczające spożycie potasu, choliny i witaminy K dla większości populacji. I właśnie przez informacje tego typu przeciętną dietę w USA stawia się jako anty-przykład w żywieniu. Jednakże, nie powinno się z tego prześmiewać, a wręcz przeciwnie – na spokojnie tłumaczyć dlaczego warto poprawić swoje wybory żywieniowe. No właśnie… Czy możemy przejść dalej? Chyba… Oh, Kanada. Ta dygresja jest spowodowana tym, że przez to jak dużo krytyki zbiera samo USA w kontekście diety populacji, przestaje się przy tym zwracać uwagi na jego północnego sąsiada. A i tam znajdą się pewne uchybienia. W Kanadzie, wskazuje się głównie na niedobory witamin z grupy B i cynku, co w rezultacie wpływa na zwiększenie przypadków zachorowań na tle nerwowym wśród młodych Kanadyjczyków. I jest to znaczące, ponieważ niedobory te dotyczą aż ponad 30% populacji! Afryka Teraz przechodzimy do najprawdopodobniej najbardziej drastycznej części artykułu. Niedobory w Afryce są do tej pory najbardziej kontrowersyjnym tematem na międzynarodowej arenie związanej z żywnością. I oczywiście możemy się domyślić że nie chodzi tu już o niedobory mikroskładników, a niedobory żywności ogólnej. Niestety na taki stan rzeczy złożyło się niefortunnie wiele czynników. Między innymi nieurodzajne gleby, zbyt suchy i ciepły klimat, problemy z transportem (im głębiej wchodzimy w kraj, tym transport jest coraz gorszy, a można wręcz powiedzieć że zanikający) – i o ile kraje z bezpośrednim dostępem do oceanów mogą się rozwijać z grubsza spokojnie, to kraje w środku lądu jak na przykład Czad, czy Niger mają o wiele większe kłopoty z utrzymaniem stabilnych dostaw żywności i świeżej wody pitnej. Właśnie z powodu Afryki, tak szeroko rozwija się ogólna idea optymalizacji pozyskiwania i dystrybucji żywności, oraz fortyfikacji żywności. Uwaga międzynarodowych agencji do spraw żywności i akcji humanitarnych dalej skupia się głównie na wyrównaniu poziomu życia na tym obszarze i mimo że praktycznie z dnia na dzień sytuacja się poprawia, wciąż przed Afryką jeszcze bardzo długa droga. Jednakże, przez międzynarodowe starania, jej przyszłość może być jak najbardziej odratowana. Nawiązując jednak do bardziej konkretnych danych, 10-letnie podsumowanie badań dotyczących odżywiania się ludności afrykańskiej [10] przeprowadzone 4 lata temu stwierdziły ogromny stopień niedoboru żelaza, sięgający nawet 50% populacji kobiet w ciąży i w wieku reprodukcyjnym. Przekładało się to na wysoki stopień występowania anemii. W podobnym stopniu, w tej samej populacji występowały niedobory witaminy A, jodu, cynku i Witaminy B9. Badanie to miało na celu być podwalinami do kolejnych działań mających na celu zwalczanie niedoborów żywnościowych wśród ludności afrykańskiej. Metody przeciwdziałania niedoborom Jak widzimy, problem niedoborów jest stosunkowo poważny, jednakże na szczęście nie borykamy się z nimi bezpośrednio. Jednakże ludzie zajmujący się zawodowo korygowaniem niedoborów (szczególnie w krajach niskorozwiniętych) muszą stosować określone mechanizmy ich przeciwdziałania. Jedynie słowem wtrącenia – dla nas, „przeciętnych, dietetycznych Kowalskich” najlepszą metodą będzie oczywiście zmiana diety, lub wprowadzenie jak najlepszej jakości suplementów diety jako uzupełnienie niedoborów. Pamiętajmy jednak, szczególnie w kontekście tych drugich, że sama nazwa „suplement” wskazuje na to że te preparaty mają tylko uzupełniać dietę, a nie być głównym źródłem makro i mikroskładników. Niestety jak łatwo się domyśleć nie jest to tak samo proste w przypadku niedoborów w wielomilionowych populacjach. Nie możemy też po prostu wszystkim załatwić odpowiedniego suplementu diety, ponieważ jest to rozwiązanie zbyt krótkofalowe. Najważniejszymi mechanizmami jest tutaj edukacja żywnościowa, oraz tak zwane fortyfikacje żywnościowe. Pojęcie fortyfikacji zawiera w sobie wszelkie działania mające na celu wzbogacenie żywności w określone składniki odżywcze. Pojęcie na którym powinniśmy się skupić to fortyfikacja interwencyjna, która to właśnie ma na celu wzbogacenie żywności w składniki deficytowe w danych populacjach. I tak właśnie między innymi powstał „złoty ryż”, czyli specjalna odmiana ryżu ufortyfikowana zwiększoną zawartością witaminy A. Interesującą fortyfikacją z obecnych trendów jest zastosowanie wysokobiałkowych mąk z owadów na terenie Afryki. Ma to przeciwdziałać rozprzestrzenianiu się choroby żywnościowej zwanej kwashiorkor (spowodowanymi skrajnymi niedoborami białka) oraz marazmowi (spowodowanym skrajnym niedoborem wartości energetycznej w pożywieniu) Podsumowanie Jak zatem możemy stwierdzić, niedobory żywności są nadal poważnym problemem ludzkości, a wykładniczo zwiększająca się populacja może je tylko pogłębiać, jeśli nie będziemy regularnie im przeciwdziałać. Warto zatem edukować nie tylko siebie ale i innych oraz mądrze zarządzać kupowaną i spożywaną żywnością. Referencje https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3785176/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25740736 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27013017 https://www.abs.gov.au/ausstats/abs@.nsf/Lookup/by%20Subject/4364.0.55.008~2011-12~Media%20Release~Australian%20Health%20Survey:%20Usual%20Nutrient%20Intakes%20(Media%20Release)~411 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26125199 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26125200 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26125196 https://www.cdc.gov/nutritionreport/pdf/4page_%202nd%20nutrition%20report_508_032912.pdf https://lpi.oregonstate.edu/mic/micronutrient-inadequacies/overview#shortfall-micronutrients https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5691713/
Interaktywnie o mleku. Odwiedź Muzeum Mleka w Grajewie
Najstarszy, udokumentowany naukowo ser na świecie powstał w Polsce, a to zobowiązuje. Hołdem dla polskiej tradycji mleczarstwa jest nowoczesne, interaktywne Centrum Tradycji Mleczarstwa - Muzeum Mleka w Grajewie.
Dlaczego mleko jest białe? Od kiedy ludzie jedzą przetwory mleczne? Czy to prawda, że Kleopatra kąpała się w mleku oślim? Na te wszystkie pytania znajdziesz odpowiedź w Muzeum Mleka w Grajewie. View oEmbed on the source website Mało tego, nauczysz się tu doić krowę, obejrzysz animowane makiety, zagrasz w edukacyjne gry multimedialne i zręcznościowe, skorzystasz z nowoczesnych atrakcji, wykorzystujących takie technologie jak mapping 3D, holoboxy, RFID czy dotykowa farba. To pierwszy tego typu, interaktywny obiekt poświęcony w całości mleku i produktom mlecznym. Wyróżnia się wśród tematycznych muzeów interaktywnych, a jego potencjał i kreatywność twórców doceniła Polska Organizacja Turystyczna, przyznając Certyfikat Specjalny, a Podlaska Regionalna Organizacja Turystyczna wyróżniła Muzeum tytułem Najlepszego Produktu Turystycznego Województwa Podlaskiego 2018 roku. Sama lokalizacja Centrum Tradycji Mleczarstwa jest nieprzypadkowa. To – dosłownie - kraina mlekiem płynąca! Wszystko mieści się w pobliżu rzeki Ełk, w Zielonych Płucach Polski, w otoczeniu malowniczych krajobrazów województwa podlaskiego, które jest niekwestionowanym liderem przemysłu mleczarskiego w Polsce (jako kraj zajmujemy 12 miejsce w światowym rankingu producentów mleka). Ekspozycja przeznaczona jest zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Muzeum wyposażone jest w przewodniki językowe, dzięki czemu stanowi atrakcję również dla turystów zagranicznych. Zapewnienia udogodnienia dla osób niepełnosprawnych (osoby na wózkach inwalidzkich mają wstęp wolny na salę ekspozycyjną). Obiekt przygotowany jest do pracy z dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Znakiem rozpoznawczym Muzeum Mleka jest Krówka Matylda, która zaprasza dzieci na bezpłatne zajęcia plastyczno-edukacyjne oraz gry i zabawy ruchowe. Muzeum czeka na zwiedzających- zarówno tych dużych, jak i małych - codziennie od 10 do 18.
Nieznana Chorwacja: najpiękniejsze miejsca, o których nie każdy wie
Tam, gdzie tłumy turystów wylegują się na bajecznych plażach, nurkują w turkusowej wodzie i zwiedzają najpopularniejsze zabytki – tam Chorwacja dopiero się zaczyna. Jeśli masz w sobie żyłkę odkrywcy, koniecznie poznaj mniej znane regiony, które w niczym nie ustępują tym bardziej znanym.
Artykuł sponsorowany Miejsca w Chorwacji, których jeszcze nie znasz, a które pokochasz Chorwacja to przede wszystkim spektakularne piękno natury. Niezliczone wyspy, skaliste wzgórza i nadzwyczajne parki narodowe zachwycają na każdym kroku. Każdy, kto kocha bliskość przyrody i malownicze pejzaże, w Chorwacji odnajdzie swój raj na ziemi. Kraj ten oferuje ponad pięć tysięcy kilometrów linii brzegowej, 117 plaż (w tym 106 mogących się pochwalić świadczącą o wysokiej czystości środowiska Błękitną Flagą), klimatyczne miasta pamiętające czasy starożytne, 191 muzeów i 10 dóbr wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Chociaż Dubrownik, Split czy Park Narodowy Krka to z pewnością miejsca must-see, wytrawny podróżnik może chcieć czegoś więcej niż najbardziej znane miejsca. Wśród mniej popularnych atrakcji znajdziecie nie tylko bajeczne krajobrazy czy rzadko odwiedzane, malownicze wyspy, ale też ciekawe miasta i fascynujące zabytki. Warto też rozważyć zwiedzanie Chorwacji poza szczytem sezonu. Jesienią nie ma już tak wysokich upałów, jak w środku wakacji, atrakcje turystyczne są mniej zatłoczone, a i ceny spadają. Autor: Ivo Biocina / Chorwacka Wspólnota Turystyczna Najciekawsze mało znane chorwackie miasta Na początek proponujemy ciekawostkę, czyli leżące w centralnej Istrii Hum, uznawane za najmniejsze miasteczko świata. Choć miniaturowe, jest bez wątpienia miejscem z duszą, i to całkiem starą. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą już z początków XII wieku. To nie tylko turystyczna ciekawostka, ale też pięknie położone miasteczko pełne starych zabytków. Jadąc dalej na zachód, nieco bliżej chorwackiej stolicy, Zagrzebia (ok. 20 min jazdy samochodem), napotkacie miasto Karlovac, słynące przede wszystkim z rzek – przepływają przez nie aż cztery, w niektórych można się kąpać na wyznaczonych kąpieliskach. Ciekawostką jest też jego kształt – wybudowane zostało na planie gwiazdy. Miasto jest klimatyczne i warto je odwiedzić nie tylko przejazdem. Osobom zakochanym w chorwackiej przyrodzie proponujemy odwiedziny w położonej na południe od Karlovaca Rakovicy. Stanowi ona świetny punkt wypadowy do przepięknego Parku Narodowego Jezior Plitwickich. Macie w planach zwiedzanie wschodniej części Chorwacji? To świetny wybór, bo również w Slawonii nie brak pięknych zakątków, a jednym z ciekawszych jest Osijek. To jedno z większych chorwackich miast – największe w Slawonii. Jego historia jest bardzo burzliwa i sięga aż czasów starożytnych, chociaż znajduje się w nim również ulica słynąca z przepięknych secesyjnych kamienic. Warto zobaczyć również barokową starówkę oraz historyczną twierdzę Tvrđa. Jeśli dotarliście już na przepiękne chorwackie wybrzeże, wśród jego niedocenianych miejsc polecamy szczególnie Primošten – to niewielkie malownicze miasteczko niegdyś było wyspą. Wąskie uliczki i piękna starówka są bardzo klimatyczne. Jednak tym, co przyciąga gości, jest niezwykła panorama miasta na tle błękitnych wód Adriatyku. W Chorwacji nie brakuje również wysp, które są odwiedzane przez niewielu turystów – a szkoda, są to bowiem wyjątkowo malownicze miejsca. Vis to wyspa, na której znajduje się jedna z piękniejszych plaż w Europie (Stiniva). W największym mieście wyspy Vis (noszącym tę samą nazwę) zobaczyć można pozostałości po pierwszej kolonii greckiej w tej części Adriatyku, pochodzącej z IV wieku przed Chrystusem. Niedaleko Visu zaś znajduje się wyspa Biševo, a na niej słynna Błękitna Jaskinia. Jeśli to nie wystarczy, koniecznie odwiedźcie Proizd – to słynąca z białych plaż i niezwykłego błękitu wody bezludna wyspa. Idealna dla wszystkich wielbicieli ciszy i spokoju. Odkryj te mało znane miejsca Zwiedzając kontynentalną Chorwację, koniecznie zobaczcie Skansen Rastoke – znajduje się on w okolicach Karlovaca, blisko miasta Slunj. W skansenie zobaczycie tradycyjną zabudowę oraz historyczne młyny wodne. Sielski krajobraz tworzy przepływająca tam rzeka, która tworzy liczne wodospady – stąd o tym miejscu mówi się, że jest „przedpokojem” Plitwickich Jezior. A może pragniecie poczuć ducha historii i na chwilę przenieść się w czasie? Jeśli tak, to koniecznie odwiedźcie położony na północ od Zagrzebia zamek Bežanec – ten imponujący swoim wyglądem zamek zachwyca nie tylko pięknem pobliskiej przyrody, ale i niezwykłą historią. Jeśli dobrze poszukacie, być może uda Wam się spotkać lokalnego ducha… Autor: Ivo Biocina / Chorwacka Wspólnota Turystyczna Lubisz klimat jak ze średniowiecznej baśni? Koniecznie zobacz inne wille i zamki chorwackiej arystokracji – spędź wakacje po królewsku! ODKRYWAJ WIĘCEJ>> Artykuł powstał we współpracy z Chorwacką Wspólnotą Turystyczną.
Ubezpieczenie górskie - ile kosztuje i kiedy się przyda?
Planujesz zdobyć kolejny górski szczyt? A może wybierasz się na rodzinny urlop w Tatrach? Jeśli zastanawiasz się, czy warto wydawać pieniądze na ubezpieczenie turystyczne w góry, to w tym tekście znajdziesz odpowiedź. Warto. Opłaty za ubezpieczenie górskie są nieporównywalnie niższe niż korzyści płynące z polisy. Pamiętaj, za akcję ratowniczą w górach możesz zapłacić z własnej kieszeni, a kwoty sięgają kilku tysięcy złotych.
Artykuł sponsorowany Czym jest ubezpieczenie górskie i jaki zakres ochrony zapewnia? Wśród najczęstszych przyczyn wypadków górskich wymienić można upadek z wysokości, nagłe zachorowania czy urazy, zabłądzenie, a przede wszystkim brak odpowiednich umiejętności i odpowiedniego wyposażenia do wymagających wypraw. Nieprzewidziane sytuacje zdarzają się częściej niż można by się spodziewać. Ubezpieczenie turystyczne w góry na narty czy snowboard bywa często bagatelizowanym wydatkiem. Zapominamy, że wykupienie ubezpieczenia gwarantuje nam pokrycie kosztów ratownictwa medycznego, które mogą być szokująco wysokie. Przed czym chroni ubezpieczenie górskie? Zależnie od wykupionego pakietu, ubezpieczenie narciarskie czy trekkingowe na wyjazd w góry może obejmować: koszty akcji ratowniczej, koszty leczenia, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, ubezpieczenie OC w życiu prywatnym, ubezpieczeniu bagażu i sprzętu sportowego, specjalne rozszerzenia dla osób uprawiających sporty ekstremalne, np. narciarstwo wysokogórskie. Nie kupiłeś ubezpieczenia górskiego? Przygotuj się na wysokie koszty Ubezpieczenie górskie nie jest obowiązkowe. Nikt nie zabroni nam wspinaczki na szczyt w klapkach. Pamiętajmy jednak, że narażamy życie swoje i osób, które będą musiały nas ratować. Zastanawiałeś się kiedyś, ile kosztuje akcja ratownicza w Polsce i za granicą? Na terenie Polski, akcja ratownicza TOPR i GOPR nie kosztuje turystów zupełnie nic. Start śmigłowca i wyprawa ratownicza są zapewnione w ramach zwykłego ubezpieczenia zdrowotnego. Przez to właśnie turyści są coraz bardziej lekkomyślni, bo wszelkie koszty pokryje przecież budżet państwa. Godzina pracy śmigłowca to koszt około 5000 zł. Do tego należy liczyć transport do szpitala (ok. 500 zł), koszt środków opatrunkowych oraz dodatkowe opłaty. Za granicą sytuacja wygląda nieco inaczej. Planujesz wyjazd na narty za granicę? Lepiej kup ubezpieczenie górskie, ponieważ w przeciwnym razie koszty akcji ratowniczej będzie trzeba pokryć z własnej kieszeni. Podstawowa polisa NNW często nie obejmuje urazów powstałych na skutek np. amatorskiego czy wyczynowego uprawiania sportów. Ratownictwo górskie jest płatne we wszystkich najczęściej odwiedzanych przez polskich narciarzy krajach. Ubezpieczenie górskie warto wykupić szczególnie w miejscach takich jak Słowacja, Czechy, Francja, Austria, Włochy czy Szwajcaria, gdzie za sam start śmigłowca zapłacimy około 2-5 tys. euro. Jeśli będzie potrzebna pełna akcja ratownicza wraz z transportem poszkodowanego do szpitala, koszty wzrosną od nawet 10 000 euro. O wiele tańszym rozwiązaniem będzie wykupienie ubezpieczenia jeszcze przed wyprawą górską. Ubezpieczenie pokryje koszty akcji ratunkowej, oraz te związane z hospitalizacją, operacją, rehabilitacją i transportem do Polski. Jak kupić ubezpieczenie kosztów ratownictwa i poszukiwania w górach? Ubezpieczenie kosztów ratownictwa i poszukiwania w górach oznaczane jest skrótem KRiP. Zazwyczaj wchodzi ono w zakres podstawowej polisy turystycznej, ale niektóre towarzystwa ubezpieczeniowe mogą wymagać wykupienia specjalnego pakietu zapewniającego ochronę np. narciarzom. Zakres i cena ubezpieczenia zależy od wybranej oferty. Firmy ubezpieczeniowe oferują polisy już od 40 zł, co daje koszt około 6-7 zł dziennie. Czym czas obowiązywania umowy można dopasować do swoich potrzeb. Ubezpieczenie górskie jednodniowe będzie kosztowało grosze, a zapewni udany wypoczynek. Szybkie porównanie ofert ubezpieczeń turystycznych umożliwią darmowe porównywarki ubezpieczeń online, jak choćby https://ocenapolis.pl/ubezpieczenia/ubezpieczenie-turystyczne. Standardowe pakiety gwarantują ochronę do wysokości ok. 5-6 tys. euro, a specjalne polisy refundujące akcje ratownicze opiewać mogą na nawet kilkaset tysięcy złotych. To jakie ubezpieczenie turystyczne wybierzemy, zależy od naszych potrzeb i możliwości finansowych. Przy wyjątkowo skomplikowanych akcjach ratowniczych, których koszt przewyższy limit ubezpieczeniowy, to sami poszkodowani będą musieli uregulować pozostałe opłaty. Zatem im większy zakres ochrony, tym lepiej. Ubezpieczenie turystyczne na wyjazd w góry to nie wszystko. Fani sportów zimowych powinni zaopatrzyć się w detektor/czujnik lawinowy. W razie wypadku będzie on emitował sygnał dźwiękowy, który pomoże ratownikom poszkodowanego pod śniegiem. Niezbędna będzie także bezpłatna “Aplikacja RATUNEK” na telefon. Po zainstalowaniu umożliwi ona automatyczne przesłanie wiadomości SMS z lokalizacją osoby dzwoniącej i kontakt telefoniczny ze służbami ratowniczymi działającymi w regionach górskich, czyli GOPR i TOPR. Interwencje GOPR i TOPR w 2018 roku Ratownicy GOPR i TOPR ratują wszystkich, niezależnie od tego czy wykupili dodatkowe ubezpieczenie górskie czy nie. W styczniu 2019 roku Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe przedstawiło podsumowanie roku 2018 pod względem wypadków w górach. We wpisie czytamy “W 2018 roku na terenie Tatr ratownicy TOPR interweniowali 653 razy, 209 razy używając śmigłowca. Doszło do 602 wypadków turystycznych i 28 taternickich. Udzielono pomocy 766 osobom z tego 254 osoby ewakuowano z gór przy pomocy śmigłowca TOPR. 305 osób doznało urazów ciężkich, 212 osób urazów lekkich i 234 osoby nie odniosły żadnych urazów (sprowadzania, zabłądzenia). W Tatrach zorganizowano 266 wieloosobowych wypraw ratunkowych i 343 akcje (pozostałe działania to interwencje telefoniczne i inne) w których uczestniczyło 2217 osobo-ratowników przepracowując 5324 godziny podczas działań ratowniczych. W 9 działaniach wykorzystywane były psy ratownicze TOPR[1]”. Warto też zauważyć, że ratownicy wielokrotnie są wzywani z całkowicie błahych powodów, jako forma taksówki, która zapewni wygodne zejście ze szczytu. Ratowników mogą także zaalarmować porzucone na stoku części ubrań. Daje to wrażenie, że w danym miejscu znajdują się ofiary wypadku, które mógł przykryć śnieg. Każdy górska akcja poszukiwawcza jest nie tylko ryzykowna ale i droga. [1] https://telewizjarepublika.pl/topr-podsumowal-rok-2018-w-stosunku-do-roku-2017-odnotowano-w-tatrach-6-spadek-liczby-wypadkow,74859.html
Walizki są różne i nie zawsze wiadomo, która z nich spełni nasze oczekiwania. Kiedy szykujemy się na wakacyjny wyjazd, jednym z ważniejszym punktów przygotowań jest pakowanie. Wtedy pojawia się spory problem – którą walizkę wybrać z tak bogatej oferty rynkowej? W tym artykule podpowiadamy na co zwracać szczególne uwagę podczas zakupu.
Artykuł sponsorowany Waga i rozmiar Każdy chciałby mieć elegancką walizkę, która będzie zarówno lekka, ale i pojemna. Nie zawsze te dwa elementy idą w parze, ale warto szukać, bo takie produkty są jak najbardziej dostępne. Jeśli chodzi o rozmiar walizki, trzeba wziąć pod uwagę kilka podstawowych kwestii. Najważniejsza z nich dotyczy pojemności bagażu. Jeśli jedziemy z rodziną, wtedy wiadomo, że trzeba zainwestować w dużą, solidną walizkę ok. 90 litrową , do której zmieści się więcej rzeczy. Natomiast, gdy wybieramy się na wakacje w pojedynkę, wtedy rozmiar walizki będzie uwarunkowany jedynie ilością dni, które spędzimy poza domem. Mała ok 30 litrowa wystarczy na krótki wyjazd trwający od 1 do 4 dni, natomiast średnia ok 60 litrowa ba nieco dłuższe wakacyjne eskapady. Na wagę walizki trzeba szczególnie zwracać uwagę wtedy, gdy w podróż wybieramy się nie swoim autem. W każdej sytuacji, gdy trzeba będzie podnieść bagaż, czy nawet ciągnąć go za sobą (kiedy walizka ma kółeczka) , można odczuć jego znaczny ciężar. Bardzo ważna jest waga także wtedy, gdy wybieramy samolot jako środek lokomocji. Każda linia lotnicza ma swoje wymagania co do ilości kilogramów, które możemy przewieźć w bagażu, dlatego każdy zbędny kilogram jest niepotrzebnym balastem. Materiał Tutaj mamy również spory wybór. Sporo walizek wykonanych jest na bazie lekkich, ale wytrzymałych tkanin, a druga część to sztywne, odporne na zagniecenia tworzywa sztuczne. Sytuacja wygląda podobnie, jak w poprzednim przypadku. Wakacyjny wyjazd swoim samochodem nie ogranicza nas, co do wyboru bagażu. Walizka może być bardziej delikatna, wykonana z przyjemnej miękkiej tkaniny, np. z nylonu czy włókien syntetycznych. Są one elastyczne, rozciągliwe, mają zazwyczaj wiele mniejszych i większych przegródek, w których można umieścić najpotrzebniejsze rzeczy. Mimo delikatniejszego materiału są mocno odporne na uderzenia czy nacisk. Mogą jedynie przemoknąć, bądź rozedrzeć się, ale to jednostkowe sytuacje. Bardzo często wybiera się walizki wykonane z bardzo twardego i tańszego tworzywa ABS. Jego wadą jest podatność na zarysowania oraz pęknięcia, kiedy walizka nie jest optymalnie zapakowana. Zdarza się to jednak dosyć rzadko, dlatego ABS cieszy się sporą popularnością. Poliwęglanowe i polikarbonowe walizki to także ciekawe rozwiązanie, ale nieco droższe. Poliwęglan oprócz dużej odporności na uszkodzenia mechaniczne i pęknięcia jest elastyczny, dlatego prawdopodobieństwo uszkodzenia pod wpływem nacisku jest bardzo małe. Oprócz tego materiał ten charakteryzuje się niską wagą. Natomiast walizki wykonane z polikarbonu są wyjątkowo odporne na uszkodzenia. Mamy jeszcze jedną, bardzo popularną alternatywę, czyli walizki polipropylenowe. Są to produkty znajdujące się pomiędzy walizkami z ABS—u a poliwęglanowymi ze względu na swoje właściwości. Polipropylen jest twardszy o ABSu, ale znacznie mniej niż tworzywo polikarbonowe. Oprócz tego charakteryzuje się wysoką odpornością na działanie wilgoci i wysokie temperatury. Niestety jego waga jest dość duża, dlatego nie każdy zdecyduje się na taki zakup. Każda z ww. walizek znajduje się tutaj:https://lux.sklep.pl/. Warto zaznajomić się z zawartością tej strony, aby mieć ogólny ogląd na różne rodzaje walizek, bo jets ich tam pod dostatkiem w rożnych wariantach kolorystycznych, rozmiarowych i materiałowych. Oprócz tego można tam znaleźć i takie walizki, które wykonane są ze skóry naturalnej, Cordury i aluminium oraz wielu innych ( w tym także mixów )materiałów. Warto szukać dobrej jakości sklepów, aby wybór był zawsze jak najlepszy i opłacalny. Kółeczka i uchwyty Dobrej jakości kółeczka wykonana z gumy czy kauczuku na pewno będą lepsze niż te zrobione z taniego i głośnego plastyku. Musza być również dobrze osadzone w konstrukcji walizki, aby nie wyłamał y się podczas większego nacisku czy mocnego skrętu. Dobrze, gdy obracają się o 360 stopni, są zwrotne i cicho suną po każdym podłożu. Natomiast jeśli chodzi o ilość kółeczek, to dwa zdecydowanie wystarcz przy mniejszych walizkach, natomiast przy większej wadze bagażu cztery kółka znacznie ułatwia prowadzenie walizki. Są tez o wiele lepsze w takich miejscach jak wąskie przejścia na lotnisku, gdzie be problemu będzie można ej przeprowadzić. Nie można zapomnieć o takim elemencie walizki, jak uchwyt. Musi poruszać się płynnie i powinien być wykonana z materiałów jak najlepszych gatunkowo. Dobrze, gdy raczka jest długa, aby nie trzeba było się schylać oraz kolejny duży plus walizki to uchwyt do przenoszenia jej w ręku. Oczywiście to tylko rekonesans, bo o wielu rzeczach nt. walizek można by mówić bez końca. Ważne są także zamki, szyfry, ilość i rozmieszczenie przegródek oraz design. Warto mieć walizkę niesztampową, którą łatwo rozpozna się wśród wielu innych bagaży.
Odpoczynek wśród aromatycznych pól lawendy. Poznaj moc fioletu w Lawendowej Osadzie
To złote czasy dla gospodarstw agroturystycznych. Coraz więcej osób ucieka od zgiełku miast i szuka kontaktu z naturą. Jak w morzu ofert znaleźć miejsce naprawdę wyjątkowe? Mamy sugestię: nagrodzona w roku 2018 Certyfikatem Polskiej Organizacji Turystycznej Lawendowa Osada w Przywidzu.
Lawenda działa relaksująco i leczniczo. Uspokaja skołatane nerwy, ma właściwości bakteriobójcze, znieczulające i antyreumatyczne. Do tego pięknie pachnie i wygląda. Żeby tego wszystkiego doświadczyć nie trzeba uciekać do Prowansji. Wystarczy odpocząć w gospodarstwie agroturystycznym Lawendowa Osada w pomorskim Przywidzu, niecałe 30 km od Trójmiasta. View oEmbed on the source website To właśnie tutaj, w samym sercu Szwajcarii Kaszubskiej, znajduje się pierwsze i największe na Pomorzu – jednocześnie jedno z największych w Polsce – pole lawendy. Uprawianych jest na nim ok. 20 odmian tej niesamowitej rośliny w sposób zupełnie ekologiczny, bez stosowania nawozów sztucznych. Lawenda z Przywidza trafia potem do kosmetyków i na stoły gości gospodarstwa agroturystycznego. Lawendową Osadę otacza stary bukowy las, w pobliżu znajdują się jezioro i dwa stoki narciarskie. Lawendowa Osada to całoroczne gospodarstwo agroturystyczne. Wiosną i latem warto aktywnie spędzić czas na świeżym powietrzu, jesienią zbierać grzyby w pobliskich lasach, zimą szusować i odpoczywać przy klimatycznym kominku. Do dyspozycji gości są: grill, gry planszowe, wakacyjna biblioteczka i wiele innych atrakcji. Jedyne, czego z pewnością nie znajdą przybywający do Lawendowej Osady, to… telewizor. ¾ Odpoczynek to również kontakt z przyrodą ¾ tłumaczą właściciele Osady. ¾ Jest to naszym świadomym wyborem, który z radością podejmują goście, aby relaks umożliwił obcowanie i chłonięcie natury pełną piersią. Zamiast patrzeć w ekran, warto tu spojrzeć w gwiazdy. Na terenie obiektu znajduje się obserwatorium astronomiczne, z którego można oglądać ciała niebieskie na nieskażonym światłami miasta niebie. W Lawendowej Osadzie zadbasz też o rozwój osobisty podczas licznych warsztatów. W planie m.in. Lawendowa Manufaktura Kobiecego Szczęścia, czyli warsztaty dedykowane kobietom, pełne energii, ciepła i empatii, warsztaty składające się z wielu części – m.in. warsztatów psychologicznych, kosmetycznych, winnych, sesji zdjęciowych, relaksacyjnych masaży oraz odmładzających ciało i duszę seansów w lawendowym SPA. Czekają też warsztaty alchemiczne dla dzieci i dorosłych, podczas których można stworzyć własne mydła, pachnidła, perfumy, olejki czy kremy. Nie brakuje warsztatów kulinarnych, fotograficznych, malarskich, a nawet kursu plecenia lawendowych wianków i fusetek. Wystrój tego miejsca nawiązuje do tradycji regionu i utrzymany jest rzecz jasna w lawendowym, romantycznym klimacie. Oprócz uroczych chat, na gości czeka Lawendowy Glamping, podgrzewany basen i kompleks SPA przygotowany m.in. do aroma-, hydro-, koloro- i muzykoterapii. Lawendowa Osada to najlepsze miejsce na odpoczynek ciała i umysłu z dala od miejskiego chaosu.
Tu spotykają się sztuka, historia i natura. Z wizytą w Pałacu w Rogalinie
Zobacz, z czego słynie zabytkowy zespół pałacowo-parkowy hrabiów Raczyńskich, nagrodzony certyfikatem Polskiej Organizacji Turystycznej.
Zaledwie 20 km od Poznania znajduje się niezwykłe miejsce: otoczony parkiem rokokowo-klasycystyczny pałac, we wnętrzach którego kryją się cenne eksponaty. To szczególny punkt na turystycznej mapie Wielkopolski, w którym łączą się sztuka, natura, historia i edukacja. Okazały pałac z XVIII wieku stanowi dziś oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu. W udostępnionych turystom pomieszczeniach znajdują się dzieła sztuki, na które z nutą zazdrości spoglądają słynne europejskie muzea. Są tu m.in. obrazy takich artystów jak: Stanisław Wyspiański, Jacek Malczewski, Jan Matejko (w tym największy, bo liczący 484×973 cm obraz malarza „Dziewica Orleańska”), Julian Fałat czy Olga Boznańska. View oEmbed on the source website Zwiedzający mogą oglądać pełen pamiątek, gabinet londyński prezydenta Edwarda Bernarda Raczyńskiego, będący kopią jego mieszkania przy 8 Lennox Garden. Dla turystów otwarta jest też powozownia. Pałac otacza rozległy park z Dębami Rogalińskimi. Jest ich tu ponad 2000, a najsłynniejsze z nich mają nawet 800 lat! Spacer po parku i ogrodzie rokokowym to świetny pomysł na weekendowy odpoczynek. Przypałacowa zieleń stanowi też idealny plener fotograficzny. Wielkopolska atrakcja przeszła kilka lat temu gruntowny remont. Dziś to nowoczesne muzeum, przygotowane również dla turystów z niepełnosprawnościami. Oferuje szeroki wybór lekcji muzealnych – zwłaszcza dla najmłodszych, takich jak bal w pałacu czy warsztaty z „ożywiania” obrazów. Dorośli natomiast dowiedzą się m.in. o czym szumią rogalińskie dęby i na czym polega fenomen galerii obrazów Edwarda Aleksandra Raczyńskiego. Obiekt został doceniony przez Polską Organizację Turystyczną i otrzymał w roku 2018 Certyfikat POT w ramach konkursu na „Najlepszy Produkt Turystyczny” będący potwierdzeniem jego jakości.
Podroż przez środkową Bułgarię jest jak skakanie z płatka na płatek.
Każdy krok jest wpadnięciem w ocean chlorofilu. Wkroczeniem w skomplikowane konstelacje otaczających nas kwiatów. Większości z nich nie znam. Rozpoznaję nieliczne: białe kręgi rumianku, nasyconą żółć dziurawca, krwiste maki. Reszta jest poruszaną wiatrem, otuloną brzęczeniem owadów Enigmą. W Bułgarii rośnie ponad 170 gatunków roślin naczyniowych występujących wyłącznie tutaj. W te bujne łąki wchodzę niemal przy każdym naszym przystanku. Wysiadam z samochodu i odurzony tą kolorową wspaniałością, stąpam pomiędzy smukłymi łodygami, lancetowatymi liśćmi, delikatnymi płatkami. Płynę przez archipelag białych, fioletowych, niebieskich i żółtych kwiatów. Wieczorem rozstawiam na tym dywanie namiot, mając nadzieję, że gdy rano go zwinę, wyleżane moimi plecami rośliny powstaną. *** Poruszamy się kawalkadą ośmiu aut. Połączeni w ramach cyklicznej imprezy Subariada. Sklejeni pomysłem, by zwiedzać świat zza kierownicy samochodów japońskiej marki. Przebijamy się przez kamieniste drogi i śliskie kałuże, wiedzeni chęcią zobaczenia Bułgarii mniej znanej – z dala od morza i uczęszczanych dróg. Wieczorami sączymy wino zrobione z tutejszego szczepu mavrud, otoczeni ciszą i niknącymi w mroku kępami roślin. Otaczają nas świetliki, kreśląc linie światła w ciemności. Towarzyszą nam już do końca wyjazdu, niezależnie od tego, czy śpimy w namiotach, czy siedzimy na werandzie wygodnych bungalowów. Ich pulsujące niczym diody ciała rozbłyskują nisko nad ziemią, jakby ktoś zrzucił nam z nieba gwiazdy do stóp. Ten cały ocean bioróżnorodności wprawia mnie w radość. Z lekkim sercem patrzę na świat, który wydawał mi się już stracony. Na łąki i pastwiska pozostawione sobie, na setki owadów krążących w powietrzu, jaskrawe motyle przysiadające mi na dłoniach, tajemniczy ruch w zaroślach o zmierzchu, który – mam jednak nadzieję – nie jest śladem bliskości niedźwiedzia brunatnego (w Bułgarii żyje ich najwięcej w Europie – ponad 8 tys. osobników). Ku mojemu zaskoczeniu, ten kraj okazał się kojącą ostoją w świecie nękanym przez naszą cywilizację. *** W Dolinie Kazanlak – sercu starożytnej Tracji Północnej – wchodzimy w chłodny korytarz kurhanu Golyama Kosmatka. Usypany z kamieni i przykryty ziemią grobowiec stał się miejscem spoczynku Seuthesa III, króla trackich Odrysów, panującego niemal 2.4 tys. lat temu. Jego wyrzeźbiona w brązie brodata twarz patrzy twardym spojrzeniem na wszystkich wkraczających do 13 metrowego tunelu. Prowadzi on do trzech pomieszczeń – w jednym pochowano królewskiego wierzchowca, w drugim samego władcę obsypanego złotymi przedmiotami i akcesoriami przydatnymi na drugim świecie. Ta dolina jest wielkim cmentarzem – szacuje się, że znajduje się tu ponad 1500 trackich grobowców. Zbadano z nich dopiero 300. Jakby dla kontrastu, ta skrywająca ciała tysięcy osób ziemia rodzi dziś najpiękniejsze najbardziej wonne róże, których olejki trafiają między innymi do perfum Chanel 19 i Chanel 5. Kwiaty zbierane są przez trzy tygodnie, dużo dłużej zajmuje destylowanie z ich płatków olejku. W zakładzie produkcyjnym przechadzam się po rampie na szczycie metalowych kadzi. Każda z nich jest wypełniona destylatem, którego litr jest warty ponad 6 tys. euro. Wyjątkowość bułgarskiego surowca polega na dużej amplitudzie dobowych temperatur. Broniąc się przed nocnym chłodem zalewającym dolinę po upalnych dniach, róże produkują wyjątkowo skoncentrowane substancje zapachowe. *** W Buzłudże patrzymy w oczy socjalistycznemu szaleństwu. Na szczycie góry dogorywają marzenia o komunistycznym świecie. Gigantyczny betonowy budynek był Domem-Pomnikiem Komunistycznej Partii Bułgarii. Okrągły niczym kosmiczny spodek, jest tak absurdalny, że jego istnienie nie do końca mieści się w głowie. 42 metry średnicy, 14.5 m wysokości. Sala konferencyjna przyozdobiona 550 m kw. mozaik przedstawiających komunistycznych przywódców. 70 metrowa wieża z dwiema, niegdyś świecącymi pięcioramiennymi gwiazdami wysokimi na 12 metrów. Po upadku systemu w 1989 r., ta świątynia socjalizmu została pozostawiona sama sobie, a czas i górskie warunki zrobiły swoje. Jeszcze do niedawna można było się wślizgnąć do zrujnowanego wnętrza tajnym wejściem omijającym zakratowane drzwi. Dziś nad spokojem tej kapsuły czasu czuwa strażnik. Tego dnia na nocleg jedziemy w dolinę u stóp Buzłudży, korzystając z napędu na dwie osie i pokonując wyboistą polną drogę. Parząc kawę, patrzę bezwiednie na to majaczące w oddali UFO, pomnik przeszłości i symbol pychy. Jest w nim coś hipnotycznego, jakby był kryjówką Doktora Zło. W końcu betonowy kształt niknie w nocy rozświetlonej wątłymi nićmi kołujących świetlików. Michał Głombiowski