National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-24T06:14:01.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: "Olo w drodze do Europy". Po kilkudniowym postoju Aleksander Doba znów wypłynął
items: „Podróże uczą, że niepełnosprawność to nie koniec świata”. Podróżnicy na wózkach inwalidzkich opowiadają o swojej wyprawie i o życiu w drodze [WYWIAD]
items: "Nagle stał się cud. Wir ustał". O włos od tragedii na Amazonce
items: Udowodnili, że Amazonkę można przejechać rowerem! Mamy zdjęcia
items: Czy rowerem da się przejechać Amazonkę?
items: "Doba to 68-letni młodzieniec z głową pełną planów"
items: Aleksander Doba Podróżnikiem Roku? Głosujmy!
items: Aleksander Doba nagrodzony w kategorii Ekspedycja Roku 2014
items: Aleksander Doba podbija Stany Zjednoczone
items: Aleksander Doba: Atlantyk zdobyty!
items: Aleksander Doba: cel osiągnięty, choć to jeszcze nie koniec wyprawy
items: Aleksander Doba coraz bliżej Florydy
items: Aleksander Doba znowu płynie!
items: Aleksander Doba 23. marca wypłynie na Atlantyk
items: Aleksander Doba. Cel: Floryda, bez względu na przeszkody

"Olo w drodze do Europy". Po kilkudniowym postoju Aleksander Doba znów wypłynął
type: item
date: 2017-05-16T14:24:27.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: kajaki
subject: ocean atlantycki
description: We wtorkowy poranek, 16 maja br., o godzinie 6.47 czasu nowojorskiego Aleksander Doba po pięciodniowym postoju w zatoce Barnegat w stanie New Jersey znowu wypłynął na otwarte wody Atlantyku, kontynuując swoją Trzecią Transatlantycką Wyprawę Kajakową. Przed Olkiem stoi teraz poważne wyzwanie.
encoded: Sztorm, który zmusił kajakarza do chwilowej zmiany kursu, ustał w niedzielne południe. Niemniej na okno pogodowe, dopuszczające wyjście z bezpiecznego przyczółka należało przeczekać jeszcze dwie doby. W nomenklaturze żeglarskiej, a może bardziej kajakarskiej, okno pogodowe oznacza warunki umożliwiające bezkolizyjne opuszczenie portu – przede wszystkim wiatr o odpowiedniej sile i kierunku. W tym przypadku konieczny był wiatr wiejący z zachodu lub północnego zachodu. Warunki pogodowe należało dodatkowo zgrać z cyklem pływów oceanicznych. - Pływy są tu bardzo ważne ponieważ kanał łączący ocean z laguną ma prawie 2 kilometry długości i tylko kilkaset metrów szerokości, a jeszcze tor płynięcia wyznaczony bojami jest trochę kręty. Wypłynięcie powinno nastąpić przy najniższym poziomie wód. Tak zalecają miejscowi rybacy – tłumaczył Aleksander Doba tuż przed wyruszeniem na Atlantyk. Kajakarz musiał wejść na pełny ocean wraz z odpływem - w jego ostatniej fazie, tuż przed rozpoczynającym się przypływem, kiedy rozkołysany falami akwen nieco się uspokoił. Kapryśna aura Niezwykłych trudności nastręczało określenie terminu możliwego startu. Przez ostatnich pięć dni zmieniane były wielokrotnie z uwagi na kapryśną aurę. Przewidywana na poniedziałek poprawa warunków także okazała się nieco złudna, o czym Olek przekonał się, podejmując wieczorem pierwszą próbę przedostania się na ocean. Ciągle silnie wiejące wiatry i wysokie fale zablokowały go w porcie. Kolejna decyzja o wypłynięciu we wtorek wcześnie rano podjęta została w ciągu kilku minut, kiedy sytuacja na wodzie zrobiła się na tyle stabilna, by kajakarz mógł bezpiecznie opuścić zatokę. Kilkanaście minut później już wiosłował w stronę kanału wychodzącego na ocean, żegnany przez swój mały zespół wspierający z Dorotą Kasprzak i Małgorzatą Borowską-Piątek na lądzie oraz mną, Adamem Rutkiewiczem i Luisem Mugą na pokładzie łodzi motorowej kapitana Alana Thomasa, którą odprowadziliśmy go ok. 3 mile morskie od brzegu. "Poważne wyzwanie"…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7d3e80a9a344dae6041fe566dbf641c38a2747e0-ef5a802.jpeg
width: 4352
height: 3264

„Podróże uczą, że niepełnosprawność to nie koniec świata”. Podróżnicy na wózkach inwalidzkich opowiadają o swojej wyprawie i o życiu w drodze [WYWIAD]
type: item
date: 2016-12-05T09:42:06.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: Michał Woroch
subject: niepełnosprawność
subject: podróże
subject: wheelchairtrip
subject: wywiady
description: Ruszyli w podróż po Ameryce Południowej. Przystosowali samochód terenowy w taki sposób, by bez niczyjej pomocy wsiąść do niego, schować wózki i prowadzić go po bezdrożach.
encoded: Przygotowali specjalny pojazd i zamierzają przejechać nim całą Amerykę Południową. Wyruszyli 9 listopada i po pokonaniu ok. 3 tys. km dotarli do Ushuaia w Argentynie (więcej TUTAJ). Oto Michał Woroch i Maciej Kamiński - podróżnicy na wózkach inwalidzkich. Michał ma 32 lata. Ostatnie dwa i pół roku spędził w starym domu w Otłoczynie, położonym na wyspie na rzece Tążyna (dopływ Wisły). Jak mówi od czternastu lat towarzyszy mu trzask migawki aparatu, a energię do życia daje mu uczucie zmieniającego się horyzontu. Maciek mieszka razem z Michałem. Ma 31 lat. Z podróżnikami z Wheelchair Trip rozmawia Kate Siber z amerykańskiej redakcji National Geographic. KS: Co robicie, gdy nie podróżujecie? Czy można Was nazwać zawodowymi podróżnikami? MW: Z wykształcenia jestem grafikiem, skończyłem grafikę projektową na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Sztuki wizualne zawsze były w moim życiu. Gdy nie podróżowałem, pozwalały mi zarobić na podróże, gdy byłem w podróży - stawały się pasją. Nie czuję się zawodowym podróżnikiem, chociaż patrząc wstecz na moje życie można by stwierdzić, że przebiegało ono od wyprawy do wyprawy. MK: Mam do przymiotnika „zawodowy” jakąś wewnętrzną niechęć. Np. kiedy potrzebuję pieniędzy, gram w pokera, lecz nie nazwałbym siebie zawodowym pokerzystą. I podobnie, nie czuję się zawodowym podróżnikiem. KS: Dotychczas podróżowaliście po Mongolii, Indiach, ruszyliście na Spitsbergen i w Big Trip Europe. Zawsze wyjeżdżacie razem? MW: Pierwszą wspólną wyprawą był trip po Europie. Wcześniej podróżowałem z przyjaciółmi, a właściwie to oni zabierali mnie, bym przestał myśleć, że niepełnosprawność to koniec świata. Jestem im dziś bardzo wdzięczny za to, że pokazali mi, że można żyć inaczej. Nauczyło mnie to, że ograniczenia stwarzamy sobie sami. Oczywiście pozytywnym myśleniem nie obejdzie się trudności związanych z poruszaniem się na wózku inwalidzkim. Dzięki tym podróżom wiem, że chęć odkrywania nowych dla nas światów jest ważniejsza niż trud podróży, a ten trud j…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/71f1c816e06ac60cc356bbef7652aa0fc23359bc-7a1faad.jpeg
width: 1900
height: 1266

"Nagle stał się cud. Wir ustał". O włos od tragedii na Amazonce
type: item
date: 2015-11-19T14:56:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: piotr chmieliński
subject: rowery
subject: rzeka amazonka
description: Wreszcie na Amazonce! Odbijamy od brzegu, wpływamy na główny nurt rzeki. Patrzę na Dawida, Dawid patrzy na mnie. Coś nie gra! Nie pedałujemy, a i tak płyniemy - mówi Hubert Kisiński z Ameryki Południowej. Relacja Piotra Chmielińskiego.
encoded: Niby nuda, zero akcji, zero pedałowania, a jednak po jeździe albo pchaniu rowerów pod górę, zwłaszcza na wysokości ponad 4000 m n.p.m., to prawdziwa sielanka! – opowiada Hubert Kisiński o pierwszych chwilach na rzece po zwodowaniu rowerów amazońskich i wyruszeniu w podróż w głąb peruwiańskiej dżungli. W osiem dni od opuszczenia miejscowości Atalaya, gdzie rozpoczął się zasadniczy etap podróży rowerami po Amazonce, a właściwie Ukajali będącej dopływem Amazonki, bracia Dawid Andres i Hubert Kisiński dotarli do Pucallpa, pokonując około 420 kilometrów. Wraz z Felipe Suarez Ruiz, indianinem z plemienia Ashaninka pełniącym rolę przewodnika i ochroniarza, przebrnęli przez jeden z najbardziej niebezpiecznych dla cudzoziemców rejonów Peru. Do Atlantyku zostało im jeszcze około 6 tysięcy kilometrów. Hubert idzie jak rakieta Najbardziej niepokojąca była myśl, jak ta nowatorska konstrukcja, jaką jest rower amazoński, sprawdzi się w praktyce. Testy na Warcie przebiegły pomyślnie ale Warta to jednak nie Amazonka, ze swoimi wirami czy wysokimi falami, o jej wielkości nie wspominając. To co spędzało sen z powiek Dawida i Huberta, a wręcz stawało się – jak twierdzą – ich obsesją, to napęd przy rowerach, a więc kluczowy element umożliwiający poruszanie się i sterowanie pojazdami na rzece. Jeszcze przed finałowym wodowaniem w Atalaya uznali, że należy nad nim popracować i nieco go zmodyfikować. - Zrobiliśmy napęd na łożyskach, straciliśmy na to sporo czasu. Naspawaliśmy gwinty, ale przy rowerze Huberta ten gwint zaraz się urwał. Założyliśmy więc śruby przygotowane jeszcze w Polsce przez konstruktora naszych wehikułów i okazało się, że on wykonał to świetnie. Hubert chodzi po prostu jak rakieta.” – mówi Dawid, mając oczywiście na myśli rower Huberta, a nie samego Huberta, który żadnej śruby na szczęście jeszcze nie potrzebuje. Rower Dawida wyposażony był w śrubę napędową znacznie mniejszą, co wymagało od niego szybszego pedałowania, zwłaszcza w trudniejszych warunkach na rzece. Najważ…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d66a5510a9bee4a3fab1b5b5c9021e747c452c4d-32ca676.jpeg
width: 1620
height: 1080

Udowodnili, że Amazonkę można przejechać rowerem! Mamy zdjęcia
type: item
date: 2015-11-09T09:17:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: rowery
description: Tak, tak, okazuje się, że można ją nie tylko przepłynąć, ale i przejechać!
encoded: Wodowanie rowerów na Amazonce i w drogę! Najpierw kilkudniowe przygotowania, a potem wodowanie rowerów o niezwykłej konstrukcji, na które wsiadło dwóch Polaków i popedałowało z nurtem Amazonki w kierunku Atlantyku, zburzyły rutynową i nieco senną codzienność peruwiańskich Indian z plemienia Ashaninka w rejonie miejscowości Atalaya. To właśnie tutaj bracia Dawid Andres i Hubert Kisiński zamienili “zwykłe” rowery na rowery amazońskie i przystąpili do realizacji wodnego, a więc zasadniczego etapu swojej wyprawy rowerami po Amazonce. Rower amazoński to konstrukcja składająca się z ramy rowerowej osadzonej na dwóch płozach wykonanych z materiału, z którego produkuje się pontony. Już przy składaniu pojazdu Dawid i Hubert uznali, że będą potrzebować na przykład nowej lepszej pompki. Ta, której używali z trudem wypełniała powietrzem pontonowe płozy, a to od ich wyporności zależy przecież utrzymanie się całego roweru na powierzchni wody. Pierwsze próby zwodowania rowerów wskazały na konieczność dokonania kilku udoskonaleń, dzięki którym możliwe będzie płynięcie po wodach Amazonki. Zatem dwa dni przed planowanym wyruszeniem w dalszą podróż wypełnione były intensywną pracą między innymi nad przerobieniem i zmianą usytuowania napędu, co ma zapewnić sprawne i bezpieczne sterowanie pojazdem będącym skrzyżowaniem roweru z katamaranem. Tym zajął się rzecz jasna Hubert, który pełni w ramach ekspedycji rolę “złotej rączki”. Mimo pełnej gotowości, na start trzeba było jednak trochę poczekać. A właściwie poczekać trzeba było na przewodnika, który przeprowadziłby podróżników przez jeden z najbardziej niebezpiecznych rejonów Peru i był dla nich swoistym gwarantem nietykalności. Zniecierpliwieni rowerzyści już nawet byli gotowi sami popłynąć, ale po przygodzie z miejscowymi bandytami, rozsądek wziął górę. Zdecydowali się poczekać, zwłaszcza, że na dodatek zaczęło strasznie lać. “Deszczem się nie przejmujcie, tam ciągle leje”- napisałem im sms-em i wkrótce dostałem wiadomość: Odpływamy! Z …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6cb71ff834fd3506ea3324ec31cb679f7bab2325-5915d26.jpeg
width: 6000
height: 4000

Czy rowerem da się przejechać Amazonkę?
type: item
date: 2015-10-05T12:43:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: rowery
description: Skokiem do wody bracia Dawid Andres i Hubert Kisiński uczcili swoje pierwsze spotkanie z Amazonką.
encoded: Nie byłoby w tym nic niezwykłego, gdyby nie fakt, że jezioro Ticcla Cocha, w którym pływali, dające początek największej rzece świata, nie znajdowało się na wysokości 5142 metrów nad poziomem morza. Po uciążliwej wędrówce po peruwiańskich Andach, docierając tu, mało kto myśli o czymkolwiek poza skutkami choroby wysokościowej i przenikliwym zimnie. Nocą temperatura spada do około minus 20 stopni Celsjusza, zwykle pokrywając akwen lodową taflą, w dzień zaś podnosi się o kilka-kilkanaście stopni. Na uwagę zasługuje jeszcze jeden fakt. Pochodzący z gorzowskiego Zawarcia podróżnicy do źródła Amazonki dotarli na rowerach, co stanowi pierwszy taki wyczyn w historii eksploracji rzeki. Właśnie tu, u stóp góry Mismi, nad jeziorem Ticcla Cocha rozpoczęła się ich rowerowa wyprawa po Amazonce. Jakkolwiek dziwne może wydać się stwierdzenie "rowerem po Amazonce", Dawid i Hubert faktycznie planują większą część rzeki przepłynąć na specjalnie do tego celu skonstruowanych rowerach. Rowerem najtaniej "Chcę przeżyć wspaniałą przygodę. Z tego, co się orientuję, jeszcze nikt nie przejechał Amazonki rowerem. Jednak tego nie planowałem, tak wyszło najtaniej” – odpisał na moje pytanie o cel wyprawy Dawid, 40-letni pasjonat wojaży po świecie. Dawid to człowiek o duszy obieżyświata. Chcąc poznawać nowe, odległe krainy na ziemi podejmował się różnych zajęć. Prawdziwą szkołą życia okazała się praca na statku pasażerskim. Jej trudy, jak mówi, “rekompensowała mu możliwość zwiedzania interesujących miejsc i poznawania ludzi ze wszystkich stron świata". Gdy wreszcie zszedł na dobre z pokładu statku, zamieszkał w Stanach Zjednoczonych. Nie skończył jednak marzyć o doświadczeniu prawdziwej przygody i sprawdzeniu samego siebie. “Zawsze chciałem przeżyć coś niesamowitego” – mówi. Nic dziwnego, że mottem amazońskiej wyprawy stały się słowa, które kiedyś gdzieś przeczytał: “Za dwadzieścia lat będziesz będziesz bardziej rozczarowany tym, czego nie zrobiłeś niż tym, co zrobiłeś. Więc odwiąż cumy. Wypłyń z …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/55804fa86d611e0aa8fc3fc8d07cf6e5bf2d2adc-d535960.jpeg
width: 1024
height: 683

"Doba to 68-letni młodzieniec z głową pełną planów"
type: item
date: 2015-02-12T13:11:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: aleksander doba
subject: piotr chmieliński
subject: podróżnicy
description: Ten sukces będzie dla Olka dodatkowym bodźcem do działania, do podjęcia kolejnego wysiłku – mówi "NG Polska" Piotr Chmieliński, polski kajakarz ekspedycyjny osobiście zaangażowany w atlantycką przeprawę Aleksandra Doby.
encoded: Ogromnie liczyłem na to, że Aleksander Doba zwycięży w plebiscycie National Geographic People’s Choice Adventurer of the Year 2015. Bardzo się cieszę, że tak wielu internautów doceniło osiągnięcie Olka. Sądzę, że to będzie dla niego dodatkowy bodziec do działania, do podjęcia kolejnego wysiłku, by udowodnić sobie i światu, że w dążeniu do celu nie istnieją przeszkody, których nie da się pokonać, że można być 68-letnim młodzieńcem (w języku angielskim pasuje tu określenie 68-years-young), z głową pełną marzeń i planów. (Przeczytaj też podziękowania Aleksandra Doby) Dla mnie już jego pierwsza samotna wyprawa kajakiem przez Atlantyk była niezwykłym wyczynem, podziwiam odwagę i determinację, która zaprowadziła go na ocean po raz drugi i w której, choć na odległość, miałem okazję w pewien sposób uczestniczyć. Dostrzegłem w nim wtedy człowieka upartego, bardzo konsekwentnego w realizacji swoich postanowień, pogodnie znoszącego zmęczenie, poczucie osamotnienia i wielki wysiłek, jaki musiał włożyć w wiosłowanie i przeciwstawianie się silnym wiatrom i sztormom, których sporo przeżył w czasie wyprawy. (Przeczytaj też: Burze na Atlantyku są towarzyskie – wywiad Julii Lachowicz z Aleksandrem Dobą) Te nie były jednak tak straszne, jak przymusowy – z powodu awarii steru – postój na Bermudach. Olek zniecierpliwiony, poirytowany i zdenerwowany przedłużającą się przerwą w ekspedycji, tylko odliczał dni do chwili, gdy dzięki pomocy mieszkańców wyspy opuści wreszcie to sympatyczne miejsce, będące dla niego swoistym więzieniem. Kiedy podczas wodowania kajaka ze statku doszło do zniszczenia istotnego jego elementu i już wydawało się, że Olek zrezygnuje z dalszej podróży, ten tylko pomachał nam i szybko powiosłował w dal, byle prędzej wrócić na swoją trasę, na ocean. Szybko zniknął nam z oczu, jakby w obawie, że będziemy próbować go powstrzymać i pomknął na spotkanie ze swoją wielką przygodą, na kolejne spotkanie z Atlantykiem. Serdecznie gratuluję Olkowi wyróżnienia tytułem Podróżnika R…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5103fe6928cf712710720bb5549bc52f6f8f29d5-f0f2ae2.jpeg
width: 777
height: 500

Aleksander Doba Podróżnikiem Roku? Głosujmy!
type: item
date: 2014-11-12T10:00:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: kajaki
subject: ocean atlantycki
subject: wyprawy
description: Aleksander Doba nominowany do międzynarodowej nagrody National Geographic - Adventurer of the Year (Podróżnika Roku 2015). Głosujmy na Polaka!
encoded: Aleksander Doba, który na przełomie 2013/2014 roku jako pierwszy człowiek na świecie przepłynął kajakiem Ocean Atlantycki pomiędzy najbardziej oddalonymi jego wybrzeżami w Europie i Ameryce Północnej został nominowany do prestiżowej nagrody National Geographic - Adventurer of the Year. Olek, jedyny Polak, znalazł się w grupie 10 wyselekcjonowanych podróżników z całego świata, których dokonania w 2014 roku zdobyły szczególne uznanie jako niezwykły wyczyn eksploratorski. Zwycięzcę w tym plebiscycie wyłonią internauci, którzy od 6 listopada do 31 stycznia 2015 roku mogą każdego dnia oddać jeden głos na wybranego kandydata wchodząc na stronę: http://on.natgeo.com/1y8STod i http://adventure.nationalgeographic.com/adventure/adventurers-of-the-year/2015/aleksander-doba/ Wyprawa została już w tym roku nagrodzona - jako Wyprawa Roku 2014 - przez pasjonatów kajakarstwa skupionych wokół czasopisma Canoe&Kayak. Przypomnijmy, że jest to już druga transatlantycka ekspedycja Olka. W trakcie pierwszej, zrealizowanej na przełomie 20101/2011 roku, kajakarz przepłynął ocean w jego najwęższym miejscu, pomiędzy wybrzeżem afrykańskim i południowoamerykańskim. W trakcie trwającej ponad pół roku wyprawy Czytelnicy kibicowali Olkowi, doceniając jego ogromny wysiłek na Atlantyku. To uznanie można tym razem wyrazić głosując na Olka i przyczyniając się do zdobycia przez naszego rodaka prestiżowego międzynarodowego wyróżnienia Podróżnika Roku 2015. Piotr Chmieliński Waszyngton, USA

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/abe6a8078e9b95e77baf6e5955954fc8a7f4da37-9f07645.jpeg
width: 900
height: 599

Aleksander Doba nagrodzony w kategorii Ekspedycja Roku 2014
type: item
date: 2014-08-08T07:23:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: kajakarstwo
subject: kajaki
description: O wyróżnieniu, jakie otrzymał polski zdobywca Atlantyku pisze z Salt Lake City Piotr Chmieliński, kajakarz, który podczas wczorajszej gali „Canoe&Kayak” był jednym z wręczających laureatom nagrody
encoded: Przez miesiąc międzynarodowa społeczność kajakowa i czytelnicy prestiżowego amerykańskiego magazynu „Canoe&Kayak” w głosowaniu mogli wyrażać swoje uznanie dla najbardziej znaczących i niezwykłych dokonań eksploracyjnych, jakie miały miejsce w 2014 roku. W kategorii Ekspedycja Roku najwięcej głosów zdobyła Druga Transatlantycka Wyprawa Kajakowa Aleksandra Doby. To niezwykłe wyróżnienie przyznawane jest osobom lub zespołom, które odbyły najtrudniejszą, najbardziej wymagającą i znaczącą w historii i dla rozwoju światowej eksploracji wyprawę. Dla nagrodzonych jest to o tyle ważne i cenne, że o jego otrzymaniu decydują entuzjaści kajakarstwa z całego świata, a więc ludzie, którzy w pełni rozumieją, jakiego wysiłku i poświęcenia wymagało zrealizowanie postawionego sobie celu. Wczoraj w Salt Lake City ogłoszono wyniki głosowania i wręczono nagrody wyróżnionym spośród nominowanych w pięciu kategoriach: Kajakarz Roku, Kajakarka Roku, Ekspedycja Roku, Duch Przychody i Cel Wyprawy Kajakowej. W kategorii dodatkowej za całokształt osiągnięć kajakarskich uhonorowano zmarłego w czerwcu 2014 olimpijczyka Jamie McEwana. Uznanie Drugiej Transatlantyckiej Wyprawy Kajakowej jako Ekspedycji Roku 2014 to niezwykle ważne wyróżnienie nie tylko dla Aleksandra Doby, ale także dla polskiego środowiska eksploracyjnego i kajakarskiego, wskazujące na jego możliwości i ogromny potencjał. Odbierając nagrodę Olek po raz kolejny uświadomił uczestnikom gali, że wiek (68 lat) wcale nie musi być przeszkodą w realizowaniu swoich marzeń. Najważniejsze, żeby nigdy nie przestać marzyć i nigdy nie zatrzymywać się w dążeniach do osiągania postawionych celów. Podkreślił jednocześnie, że Ekspedycja Roku 2014 to rezultat starań wielu ludzi, którzy w różny sposób wspierali go w trakcie podróży - w kraju, na Bermudach, w Stanach Zjednoczonych, na całym świecie – a teraz dodatkowo zdecydowali o jej uhonorowaniu tak ważnym tytułem.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/808e5c88d44f576d3ec8262f2b106516dc3ef3a5-2f773fc.jpeg
width: 950
height: 632

Aleksander Doba podbija Stany Zjednoczone
type: item
date: 2014-05-12T11:39:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: bermudy
subject: floryda
subject: ocean atlantycki
subject: oceany
subject: piotr chmieliński
subject: wyprawy
description: „Ja jestem takim niespokojnym duchem, ciekawym świata i pasjonatem różnych form turystyki. Od wielu lat moją największą pasją jest turystyka kajakowa“ – mówi o sobie Aleksander Doba, człowiek, którego fascynacja poznawaniem nowych miejsc, zaprowadziła na Atlantyk
encoded: Aleksander Doba to człowiek, który jako pierwszy w historii przepłynął ocean używając wyłącznie siły własnych ramion, pokonując w kajaku o wdzięcznej nazwie „OLO“ dystans pomiędzy najbardziej oddalonymi punktami wybrzeży europejskiego i północnoamerykańskiego. Łącznie ponad 12 tysięcy kilometrów, uwzględniając kilka pętli, jakie zatoczył popychany przez niekorzystne wiatry, które w tej podróży były jego nieodłącznymi towarzyszami. „Co za wspaniałe osiągnięcie! Ludzie nie żeglujący po morzu nie zdają sobie sprawy z trudności, jaką stanowi płynięcie przez wiele miesięcy małym, niestabilnym kajakiem na otwartych wodach oceanu. Na oceanie nie możesz zatrzymać się w pobliskim sklepie, żeby kupić butelkę wody, a bez wody zginiesz, tak samo jak bez żywności. Jeśli nie będziesz nawigował z należytą uwagą, zginiesz. Kontrolowanie kajaka jest kluczowe, inaczej rozbije się na falach oceanu. Na tak delikatnej jednostce do nieszczęścia może dojść w mgnieniu oka, jeśli sternik nie zachowa czujności. Jestem pod ogromnym wrażeniem sprawności Olka, jego wytrwałości, umiejętności pływackich, a przede wszystkim jego odwagi. Zrealizowanie takiej podróży w pojedynkę jest naprawdę nadzwyczajne – tymi słowami wyczyn Aleksandra Doby ocenił i docenił Gilbert Grosvenor, potomek założycieli i właścicieli National Geographic Society, wieloletni prezes stowarzyszenia i redaktor naczelny National Geographic, a obecnie członek Rady Dyrektorów, siedząc w .... kajaku „OLO“ wystawionym w ubiegły czwartek na dziedzińcu siedziby National Geographic w Waszyngtonie. Gilbert Grosvenor w kajaku "OLO" potomek założycieli i właścicieli National Geographic Society, wieloletni prezes stowarzyszenia i redaktor naczelny National Geographic, a obecnie członek Rady Dyrektorów Foto: Piotr Chmielinski Zdaniem Gilberta Grosvenora Olek, którego wyprawę przyrównuje do wielkich historycznych ekspedycji między innymi Brendona Żeglarza czy Roberta Lee Grahama, uosabia wspaniały przykład eksploracji obecnych czasów, w któ…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3253119913c0cf6f117b63337774f1b63c80cf70-b4b261d.jpeg
width: 1280
height: 960

Aleksander Doba: Atlantyk zdobyty!
type: item
date: 2014-04-21T03:18:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kajaki
subject: ocean atlantycki
subject: oceany
subject: wyprawy
description: Sukces Olka ogłoszony salwami armatnimi. Uroczystość zakończenia transatlantyckiej wyprawy Aleksandra Doby relacjonuje Piotr Chmieliński
encoded: Salwami armatnimi powitała społeczność florydzkiej miejscowości New Smyrna Beach Aleksandra Dobę w chwili, gdy na horyzoncie pojawił się jego żółty kajak – “OLO”, którym już po raz drugi przepłynął Atlantyk: tym razem na trasie pomiędzy najdalej położonymi punktami na wybrzeżach Europy i Stanów Zjednoczonych. Obwieszczono koniec jego niezwykłej wyprawy, której wynikiem jest wyczyn, jakiego jeszcze nikt w historii nie dokonał. fot. Nicola Muirhead/@nicolaanne_photo W towarzystwie 27 kajakarzy, którzy uformowali eskortę honorową Olek dotarł do przystani, gdzie oczekiwał go tłum witających wyposażonych w biało-czerwone chorągiewki i transparenty z napisami: ‘Olek you’re my hero/Olek jesteś moim bohaterem’, ‘Olek welcome to New Smyrna Beach’. Największą radością stało się wspólne odliczanie, którego punktem kulminacyjnym był pierwszy krok kajakarza na lądzie. Dla Olka był to moment szczególny i wręcz symboliczny, stały grunt pod nogami przywitał całując ziemię i kładąc się na trawie z poczuciem ulgi, satysfakcji i szczęścia. Obfitująca w wiele dramatycznych wydarzeń podróż zakończyła się sukcesem i pełną realizacją założonego planu. Komandor Dan Kolassa wita Aleksandra Dobę na wybrzeżu New Smyrna Beach fot. Nicola Muirhead/@nicolaanne_photo O wyprawie Aleksandra Doby wiedział chyba niemal każdy mieszkaniec New Smyrna Beach i okolic. Im bardziej zbliżał się do wybrzeży Florydy, tym większe było zainteresowanie i zadowolenie, że to właśnie tu wysiądzie ze swojego kajaka “Aleksander Wielki” (Aleksander the Great), jak wielu go nazywało. Podekscytowanie tym faktem i spontaniczną radość Olek miał okazję poczuć już na trasie z Cape Canaveral do New Smyrna Beach – wzdłuż brzegu spotykał ludzi, którzy czekali na niego, by móc mu pomachać, pozdrowić go, może zamienić słowo. Było ich tak wielu, a Olek był tak spragniony kontaktów z człowiekiem i tak ucieszony ich widokiem, że zachodziła obawa, iż dotarcie do celu może się nieco przedłużyć. 19 kwietnia w New Smyrna Beach został us…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0fddc07c8d35f560bc0bbbedd6b7662ce8c36987-04b4229.jpeg
width: 2500
height: 1710

Aleksander Doba: cel osiągnięty, choć to jeszcze nie koniec wyprawy
type: item
date: 2014-04-18T09:56:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: ocean atlantycki
subject: piotr chmieliński
description: Aleksander Doba dokonał pierwszego w historii przepłynięcia Atlantyku w jego najszerszym miejscu
encoded: Od osiągnięcia wyznaczonego ostatecznego celu wyprawy Aleksandra Dobę dzieli jeszcze tylko 60 km. O kończącej się podróży Olka pisze Piotr Chmieliński, koordynator finałowego etapu transatlantyckiej ekspedycji. Po ponad pięciu miesiącach od opuszczenia Lizbony Aleksander Doba płynący samotnie kajakiem po Atlantyku dotarł do wybrzeża Florydy w Cape Canaveral, realizując tym samym główne założenie swojej wyprawy: pokonanie trasy pomiędzy najbardziej oddalonymi od siebie punktami położonymi w Europie i Ameryce Północnej. Niemniej jego wyprawa jeszcze trwa, ponieważ jej docelowym miejscem, gdzie Olek wysiądzie na ląd, jest New Smyrna Beach. Po opuszczeniu Bermudów, gdzie kajakarz naprawiał uszkodzony ster, podróż nabrała tempa. Olek pokonywał nawet około 100 kilometrów w ciągu doby. Punkty SPOT na mapie wskazywały, że zmierza dokładnie do New Smyrna Beach. I tak było do wczorajszego ranka. Już w środę po południu odczyty lokalizacji „OLO” (nazwa kajaka) zaczęły pokazywać, że przesuwa się on w kierunku zachodnim, zamiast północnym. W czwartek było już jasne, że spychany jest przez silny wiatr prosto na Cape Canaveral, co potwierdził Olek w przesłanej wiadomości tekstowej: "Piotrze, mam wybór: lądowanie awaryjne na terenach zakazanych albo port jachtowy w Cape Canaveral. Wybieram port. Mam go na mapie". Próba przeciwstawienia się siłom natury wiązałaby się w ogromnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa kajakarza, który i tak doskonale poradził sobie w warunkach, które stały się przesłanką dla wydania zakazu wypływania na szerokie wody wszelkich jednostek pływających przebywających w porcie. Pozostawała jeszcze do rozstrzygnięcia ważna kwestia: czy w Cape Canaveral zakończona zostanie ekspedycja, czy Olek zdecyduje się dotrzeć do punktu docelowego czyli New Smyrna Beach, by w ten sposób zrealizować pierwotne założenie podjętego przez siebie przedsięwzięcia. Kiedy wynajętą łodzią wraz z ekipą dziennikarzy wypłynęliśmy kajakarzowi na spotkanie, poinformował nas, że wybiera – co b…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/360f122781da48726552613090dbdcd21564fff4-c4986a0.jpeg
width: 4352
height: 3264

Aleksander Doba coraz bliżej Florydy
type: item
date: 2014-04-11T08:10:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: kajaki
subject: ocean atlantycki
subject: wyprawy
description: O przebiegu wyprawy Aleksandra Doby pisze Piotr Chmieliński, który przygotowuje się już na powitanie kajakarza na florydzkim wybrzeżu, wraz z miejscową orkiestrą
encoded: - Haitanki wypłynęły do mnie z kwiatami, ale za szybko płynę - Aleksandrowi Dobie, płynącemu kajakiem samotnie po Atlanktyku, niezmiennie dopisuje humor. Niemniej jednak w tej żartobliwej wiadomości przesłanej kilka dni temu potwierdza to, co wynika z obserwacji punktów SPOT, które wyznaczają aktualną pozycję Olka na mapie: w ogromnym tempie zbliża się do Florydy, celu swojej wyprawy. Gdyby kajak miał żagiel, to można by powiedzieć, że Olek po wielu miesiącach borykania się z przeciwnościami - sztormami, huraganami, urwanym sterem – wreszcie złapał wiatr w żagle. Po przerwie spowodowanej przymusowym lądowaniem na Bermudach, powrócił na wody oceanu 25 marca i szybko wystartował w kierunku wybrzeża amerykańskiego, by w niespełna dwa tygodnie pokonać prawie połowę liczącej ponad 1100 km trasy. Zaledwie w ciągu ostatnich czterech dni przepłynął prawie 400 kilometrów! Skąd takie tempo? Po pierwsze dość sprzyjające wiatry północny i północno-wschodni zepchnęły Olka na południe i południowy zachód, a więc w pożądanym kierunku. Po drugie brak pałąka, istotnego elementu konstrukcji „OLO“ (nazwa kajaka Doby), dzięki któremu kajak w przypadku wywrotki wracał do pozycji wyjściowej, ale jednocześnie go wstrzymywał w przypadku wiatrów wiejących w przeciwną stronę. W trakcie wodowania z pokładu żaglowca „Spirit of Bermuda“, którym Aleksander Doba dotarł do punktu 27N, 64W, pałąk został zmiażdżony przez przechylający się pod wpływem gwałtownego uderzenia wiatru statek. Podstawowe pytanie, jakie wraz z załogą sobie wówczas zadaliśmy to, czy można płynąć bez tej części gwarantującej stabilność na falach? Sam Olek nie miał żadnych wątpliwości. Po zdemontowaniu umieszczonych na zniszczonym pałąku światła nawigacyjnego i aktywnej anteny radarowej, odpłynął samotnie na spotkanie ze swoim marzeniem: pierwszym w historii przepłynięciem kajakiem Atlantyku pomiędzy najbardziej oddalonymi od siebie punktami położonych na wybrzeżach Europy i Ameryki Północnej. A już kilka godzin później widocz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/740265071e8250eb4c2edbb25ffef0c8e0b05bd8-935a39e.jpeg
width: 1280
height: 855

Aleksander Doba znowu płynie!
type: item
date: 2014-03-31T06:15:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: bermudy
subject: floryda
subject: kajaki
subject: ocean atlantycki
subject: wyprawy
description: Nawet uszkodzony kajak nie jest przeszkodą dla Olka, dzielny kajakarz płynie do celu!
encoded: Piotr Chmieliński, kajakarz i wieloletni przyjaciel Olka raportuje dla nas specjalnie z Waszyngtonu: Długo wyczekiwany moment wodowania kajaka Aleksandra Doby na Atlantyku, około 600 km na południe od wybrzeża Bermudów, dostarczył nie lada emocji. Cel? Ostatni etap przerwanej z powodu uszkodzenia steru samotnej transatlantyckiej wyprawy Olka. Ledwie postawiony na wodzie “OLO” (nazwa kajaka) został przygnieciony przez wcześniej transportujący go żaglowiec, który uniesiony silną falą przechylił się raptownie na lewą burtę miażdżąc pałąk, istotny element konstrukcji. Przez chwilę wydawało się, że dalsza podróż nie będzie możliwa. Ale to wydawało się wszystkim obecnym na pokładzie “Spirit of Bermuda”, wszystkim …poza samym Olkiem - relacjonuje Piotr Chmieliński. Pożegnanie z Bermudami Niektórzy mieszkańcy Bermudów zdążyli się już przyzwyczaić do widoku niedużego brodatego mężczyzny, który na pożyczonym od dopiero co poznanych, ale już zaprzyjaźnionych Polaków rowerze przemierzał wyspę, nie tylko w celach turystycznych, ale także dla poprawy własnej kondycji fizycznej. Co 2-3 dni widywali go także krzątającego się przy biało-żółtym kajaku. Większość znała go z relacji telewizyjnych i artykułów prasowych donoszących o przybyciu Polaka samotnie przemierzającego w tymże kajaku Atlantyk, o jego, trwającym półtora miesiąca, zmaganiu się z niesprzyjającymi wiatrami i sztormami w zaklętym trójkącie bermudzkim, zakończonych urwanym sterem i koniecznością lądowania na wyspie. Dla jednych był szaleńcem, niepotrzebnie narażającym swoje życie i zdrowie, dla innych – bohaterem, którego silna wola i determinacja wywołują podziw i szacunek. Wydaje się, że na tej wadze, przeważyła jednak druga szala, o czym świadczy bezinteresowna pomoc, jaką zaoferowali Bermudczycy – transport kajaka żaglowcem “Spirit of Bermuda” do miejsca na oceanie, skąd mógł kontynuować swoją ekspedycję. Co skłoniło inicjatora tego przedsięwzięcia, jednego z bermudzkich przedsiębiorców, James Butterfielda, do zaang…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1b6d3f037d2d457c08dca338b6364e30b576f0ee-b4d6516.jpeg
width: 1134
height: 756

Aleksander Doba 23. marca wypłynie na Atlantyk
type: item
date: 2014-03-19T05:36:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: kajaki
subject: ocean atlantycki
subject: wyprawy
description: O planowanej przez Aleksandra Dobę kontynuacji wyprawy transatlantyckiej pisze Piotr Chmieliński, który po krótkim pobycie w Polsce, w najbliższych dniach ponownie poleci na Bermudy, by koordynować akcję wypłynięcie Olka na Atlantyk
encoded: Aleksander Doba, który z powodu awarii steru musiał przerwać swoją samotną wyprawę kajakiem po Atlantyku, za kilka dni opuszcza gościnne Bermudy, by kontynuować podróż na Florydę. Na pokładzie żaglowca “Spirit of Bermuda” odpłynie około 700 km na południowy-wschód, do miejsca na oceanie, gdzie 10 stycznia wpadł w istny kocioł wietrzny, który trzymał go w zaklętym kręgu przez półtora miesiąca. Tam ponownie zwoduje “OLO” (nazwa kajaka) i wyruszy na zachód, w kierunku New Smyrna Beach. Pomoc w osiągnięciu celu ekspedycji zaoferowali sami Bermudczycy. Wyczyn Olka spotkał się z niezwykłym podziwem, uznaniem, wręcz fascynacją ze strony mieszkańców wyspy, którzy jak mało kto wiedzą, czym jest żywioł oceanu i doskonale rozumieją, że kajakarz, ze względu na przeciwne wiatry, nie może samodzielnie odpłynąć swoim kajakiem od wybrzeża Bermudów, bo wkrótce wylądowałby na Islandii. Stąd ich zaangażowanie w poszukiwanie transportu na południe. Po jednej z publikacji w miejscowym dzienniku, zadzwonił do mnie bermudzki przedsiębiorca, Jim Butterfield i oznajmił: “Piotr, to jest takie wspaniałe przedsięwzięcie, że chętnie pomogę ‘naszemu bohaterowi’ wypłynąć z powrotem na ocean”. Jego pomysł na przetransportowanie Olka i “OLO” przerósł nasze najśmielsze oczekiwania, przekształcając tę inicjatywę w pewien rodzaj misji, którą do spełnienia mają obie strony. 23. marca Aleksander Doba wypłynie na Atlantyk, na pozycję 27 N , 64 W (miejsce przecięcia równoleżnika północnego 27 z południkiem zachodnim 64), na pokładzie będącego dumą Bermudów żaglowca “Spirit of Bermuda”, zbudowanego jako replika XIX-wiecznego żaglowca wojennego i należącego do fundacji – Bermuda Sloop Foundation. Organizacja ta działa przede wszystkim na rzecz młodzieży, starając się kształtować u młodych ludzi pozytywne postawy społeczne i budować doświadczenia, nowe umiejętności, na przykład poprzez rejsy żaglowcem, wymagające zespołowego działania, koncentracji na zadaniach i przystosowania do życia w grupie. Podróż z Ol…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5ece8602720f2945aaac2f7bfb0e3720346b5925-f740bb9.jpeg
width: 640
height: 428

Aleksander Doba. Cel: Floryda, bez względu na przeszkody
type: item
date: 2014-02-28T04:38:00.000Z
creator: Piotr Chmieliński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: aleksander doba
subject: kajaki
subject: ocean atlantycki
subject: wyprawy
description: Uszkodzony ster kajaka “Olo”, którym Aleksander Doba przemierza Atlantyk i przez który został zmuszony do przerwania wyprawy na Bermudach, jest już naprawiony. Olek gotowy jest wyruszyć w dalszą podróż. Cel: niezmiennie Floryda.
encoded: Piotr Chmieliński, kajakarz, przyjaciel Aleksandra Doby, przygotował relację na temat wyprawy Atlantyk II. Zapraszamy do lektury. Jest nieugięty, niezwykle konsekwentny i zdeterminowany, by osiągnąć cel, który sobie postawił: przepłynięcie Atlantyku pomiędzy najbardziej oddalonymi punktami na wybrzeżach europejskim i amerykańskim. I wydawać by się mogło, że przeszkody, które od ponad miesiąca utrudniają mu realizację planu zakładającego, że jako pierwszy pokona siłą własnych ramion tę potężną odległość liczącą prawie 9 tysięcy kilometrów, osłabią jego zapał, entuzjazm i kondycję fizyczną. Po awarii steru, wspólnie ze strategiem ekspedycji, Andrzejem Armińskim, braliśmy pod uwagę pomysł, że Olek dopłynie do Bermudów, stamtąd poleci do Polski, a po dwóch– trzech miesiącach, w czasie których naprawiony zostanie uszkodzony element kajaka, a on sam trochę odpocznie, wróci na Atlantyk, by kontynuować swą wyprawę. Jeszcze zanim dopłynął do wybrzeży wysp, już było wiadomo, że ta opcja nie wchodzi w grę. Olek zdecydowany jest płynąć dale Jak widać w kajaku nie można liczyć na wygody. fot. Ricardo Bravo - Canoe & Kayak/Canoandes Kierunek Bermudy Kajak “Olo” zaprojektowany i zbudowany w stoczni Andrzeja Armińskiego już raz przepłynął Atlantyk na przełomie 2010/2011 roku, pokonując w 99 dni odległość około 4,5 tysiąca kilometrów pomiędzy Senegalem a Brazylią. W trakcie kolejnej wyprawy zmierzył się z niezwykle trudnymi warunkami pogodowymi, silnymi wiatrami, wieloma sztormami, potężną siłą nacisku wysokich fal. W 130. dniu ekspedycji stracił ster. Foto: Piotr Chmielinski/Canoandes - To było w czasie sztormu, kolejnego sztormu. Usłyszałem stukanie z tyłu kajaka. Wyjrzałem, a na rufie…goło. Gdzie jest ster? - wspomina Aleksander Doba wydarzenia, które zdecydowały o zmianie planów jego ekspedycji. – Ster jest na linkach, więc nie mogłem go zgubić. Ubrałem się stosownie do warunków sztormowych, przypiąłem do uchwytów i podpełzłem pod rufę. Ster urwany wisiał na linkach. Wyciągnąłem…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2d8bacf7a16458c730b320568b503cb4c4c75de9-1dcb445.jpeg
width: 1280
height: 855