National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-01-31T08:17:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Ta chatka w górach robi furorę na instagramie. Pojechałem więc ją zobaczyć​! [CESSANIS]
items: Chodź na Preikestolen! Ta skalna półka w Norwegii to prawdziwy cud natury
items: Malaga: 7 powodów, by ją zwiedzić
items: Fidżi: "pośpiech męczy"! Jak wygląda podróż do jednego z najpiękniejszych miejsc na świecie?
items: Sztuka palenia fajki wodnej. Jak to robią miejscowi?
items: Budapeszt. Relaks w ciepłej wodzie
items: Zaplanuj wizytę w Portugalii tak, by była udana. Oto 6 wskazówek Travelera
items: Chcesz polecieć w klasie biznes? Pytaj, bądź miły i... poznaj nasze 4 sposoby
items: 5 miejsc, które warto odwiedzić w Chinach
items: W tych miastach trudno być grzecznym! 5 miast grzechu (wartych)
items: Hanoi: Czy naprawdę trzeba Cię przekonać by tam pojechać? Tak? Dobrze, wyzwanie przyjęte
items: Polska dla ciekawskich: Lublin - Miasto warte opowieści
items: 4 sposoby na tańszą Kubę
items: Kebab nie ma szans z gęsią pipką. Śląsk to niebo w gębie
items: Rowerem przez Pekin
items: Xi'an: Miasto glinianych generałów
items: Kierunek: Kolumbia. Pół dnia w Bogocie
items: Boston w 48 godzin. Herbatka na Harvardzie i polowanie na wieloryby (z aparatem oczywiście)
items: Poznaj przepis na noworoczne pierożki Jiaozi
items: Prezenty na Chiński Nowy Rok. Co wypada, a co nie?
items: Czerwona koperta z pieniędzmi. Bez niej nie ma Chińskiego Nowego Roku!
items: Mazury: Podróż na Wzgórza Dylewskie
items: Cała Europa chce tutaj się żenić. Jeśli ślub, to w Toskanii
items: "Nie ma dla mnie pyszniejszej kuchni od śląskiej" - mówi nasz redaktor. Przepis na królika, czyli czas na Śląsk
items: W kolejce do mistrza Ho. Czego nasz dziennikarz szukał u chińskiego wróżbity?

Ta chatka w górach robi furorę na instagramie. Pojechałem więc ją zobaczyć​! [CESSANIS]
type: item
date: 2021-02-15T14:04:29.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: góry
subject: Michał Cessanis
subject: Travel
description: Beskid Wyspowy. To dla niego Ania, pochodząca z Krakowa porzuciła życie w mieście i przeniosła się do drewnianej chatki jak z bajki. Nie znaliśmy się wcześniej, ale obserwowaliśmy w mediach społecznościowych. Zapytałem, czy mogę do niej wpaść w drodze do Bukowiny Tatrzańskiej, bo chciałem poznać jej historię.
encoded: I tak, kilka dni później, piliśmy ziołową herbatę siedząc na tarasie jej azylu. – To moja covidowa chata – śmieje się Ania, z wykształcenia etnografka. Dom ma prawie 40 lat. Zaprojektował go jej tata, architekt z Krakowa. - Powstawał, kiedy ja rosłam w brzuchu mamy. Ojciec był zafascynowany norweskimi hytte, czyli drewnianymi domkami budowanymi poza miastem, nad morzem, w lesie albo w górach. Razem z przyjacielem zaczęli szukać miejsca blisko Krakowa, ale wciąż dzikiego, by postawić swoje hytte. I marzenie spełnili – opowiada. fot. Michał Cessanis Dziewczyna z lasu – pisze o sobie @aniastales na Instagramie. A wcześniej? Szalenie zapracowana obywatelka świata, żyjąca w ciągłym biegu, na walizkach. Przez blisko 15 lat podróżowała po całym świecie pracując dla wyższej uczelni w Australii i rekrutując studentów w różnych zakątkach globu. Niekiedy, jak sama przyznaje, czuła się jak bohater filmu „W chmurach” z Georgem Clooneyem, dla którego domem były lotniska, samoloty i hotele. fot. Michał Cessanis – Uwielbiałam to życie, ale w pewnym momencie mój organizm zaczął protestować, aż powiedział stop. Zatrzymałam się więc i zadałam sobie pytanie, co dalej, czy mogłabym spróbować żyć inaczej? I zmieniłam wszystko. Zajęłam się fotografią, remontami i wnętrzami. Razem z przyjaciółmi zajęłyśmy się wynajmowaniem mieszkań w Krakowie. W końcu wynajęłam też swoje mieszkanie, wyprowadziłam się z miasta i zamieszkałam na stałe w chatce. Zresztą od lat żyłam już na dwa miejsca ucząc się i doceniając coraz bardziej życie bliżej natury, bez niepotrzebnych rzeczy. fot. Michał Cessanis Halny wieje coraz mocniej, z tarasu przenosimy się więc do środka. W piecu pod blachą napalone bukiem, kot Benek śpi na kanapie. - Przepraszam za pajęczyny, omiatam je, ale pająki kochają to miejsce, tak jak ja – śmieje się właścicielka chatki. Pająki jednak nam w ogóle nie przeszkadzają. fot. Ania Wyżykowska Ania oprowadza mnie po domku, pokazuje meble z Cepelii, które kolekcjonowała jej mama, rysunki babc…

chatka-ani-774f684.jpeg
width: 3840
height: 2592

Chodź na Preikestolen! Ta skalna półka w Norwegii to prawdziwy cud natury
type: item
date: 2020-12-14T01:16:57.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: norwegia
subject: preikestolen
subject: Sport
subject: Travel
subject: trekking
description: Ta niezwykła skała co chwilę trafia do najróżniejszych rankingów: najbardziej niezwykłych punktów widokowych na świecie, najpiękniejszych miejsc dla fotografów czy tych, które trzeba zobaczyć choć raz w życiu.
encoded: Położona w południowej Norwegii, w regionie Stavanger, zawieszona 604 m ponad wodami Lysefjordu skała co chwilę trafia do najróżniejszych rankingów: najbardziej niezwykłych punktów widokowych na świecie, najpiękniejszych miejsc dla fotografów czy tych, które trzeba zobaczyć choć raz w życiu. Ambona (takie jest dokładne tłumaczenie Preikestolen), stawiana na podium wraz z Wielkim Kanionem i Wodospadami Wiktorii, przyciąga każdego roku kilkaset tysięcy turystów z całego świata, którzy prześcigają się w zrobieniu jak najlepszych jej ujęć. Powstała 10 tys. lat temu, a odkryto ją nie tak dawno, bo dopiero w 1900 r. Z płynącego przez Lysefjord statku wypatrzył ją sportowiec Thomas Peter Randulf, który później dotarł do niej przez góry. I tak zaczęła się kariera tego miejsca. Sezon trekkingowy trwa od kwietnia do końca września. Czerwiec to idealny moment, by stanąć na Ambonie. W wakacje możecie być pewni, że na szlaku utkniecie w kolejce. View oEmbed on the source website 1. Popłyń w rejs Razem z grupą przyjaciół wybraliśmy się samochodem do Danii, by do Prekestolen popłynąć promem. Dokładnie z Hirtshalsu do Stavangeru statkiem Fjord Line (fjordline.com/pl/preikestolen) za 400 zł od osoby. W tej cenie była przeprawa i transfer do schroniska przy skalnej półce, gdzie wychodzi się na szlak. Wyszło znacznie taniej niż organizowanie przejazdów autobusowych w Norwegii na własną rękę – zaoszczędziliśmy po 300 zł od osoby! Prom dobił do portu Risavika pod Stavangerem po godz. 6 rano w sobotę (wcześniej, bo o godz. 5, zjedliśmy śniadanie). Tam czekał już na nas autokar, który dowiózł nas na przeprawę wodną do Tau, a stamtąd kolejnym autobusem do miejsca, gdzie rozpoczynał się trekking (transfer trwał ponad półtorej godziny). 2. Ruszaj na szlak Wejście i zejście na skalną półkę zajmuje od 4 do 6 godz. Ten 3,5-kilometrowy szlak (w jedną stronę) opisywany jest jako łatwy także dla dzieci i osób starszych, jednak przejście po skałach (w kwietniu były jeszcze oblodzone) zajmuje trochę…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/03c5e73b8430e14289449e48b8cb922eed665f1f-732f1d5.png
width: 1364
height: 906

Malaga: 7 powodów, by ją zwiedzić
type: item
date: 2020-09-14T09:00:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: hiszpania
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: malaga
subject: miasta
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: Travel
description: Kilometry plaż, słońce przez 300 dni w roku, rajskie jedzenie i... tanie bilety lotnicze – to zaledwie kilka atutów Malagi w południowej Hiszpanii.
encoded: Położona w Andaluzji, na wybrzeżu słońca – jak tłumaczy się Costa del Sol – Malaga jest dla wielu podróżników ostatnim przystankiem przed podróżą lotniczą np. do Ameryki Południowej. Stąd bowiem linie lotnicze coraz częściej oferują tanie bilety do Brazylii, Peru, Chile czy Argentyny. Można też popłynąć promem do Afryki, np. do Maroka. Ale zapewniam, że Malaga to świetny kierunek sam w sobie. Zresztą przekonajcie się sami! 1. Magia nazwisk Malaga słynie ze znanych mieszkańców. To właśnie tutaj urodził się malarz Pablo Picasso. Można zwiedzać jego rodzinny dom przy Plaza de la Merced – jednym z głównych placów miasta – a w muzeum przy ul. San Agustín obejrzeć 285 prac słynnego kubisty. Prezentują wszystkie etapy malarstwa, przez które przeszedł (są m.in. portrety, które malował jako 15-latek). Z Malagi pochodzi też inny artysta – hiszpański przystojniak Antonio Banderas. Być może spotkacie go przy ul. Larios, handlowym deptaku w centrum, albo podczas hucznie obchodzonych w Andaluzji świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy – wieść niesie, że odziany w kaptur zasłaniający twarz bierze wówczas udział w nabożeństwach i procesjach. 2. Zabytki w cieniu palm Trudno oderwać wzrok od miejskiej architektury. Przechadzając się uliczkami, co chwila trzeba zadzierać do góry głowę, by popatrzeć na barwne fasady kamienic i ukwiecone balkony. Spacerkiem przez Parque de Málaga, ponadstuletni park, w którym podczas upałów można odpocząć w cieniu subtropikalnej roślinności, dojdziecie do wzgórza, u podnóża którego jest forteca La Alcazaba. Mająca 700 lat jest jedną z największych muzułmańskich budowli militarnych, jakie zachowały się w Hiszpanii. Prowadzi do niej brama Puerta del Christo (Drzwi Chrystusa), gdzie celebrowano pierwszą po zwycięstwie chrześcijan mszę. Na górze zaś był Castillo de Gibralfaro, zamek, z którego do dziś zachowały się jedynie baszty obronne. Stąd jest piękny widok na miasto i port, nad którym niczym żyrafy górują portowe dźwigi. A gdy już zejdziecie z góry, wstąp…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8e27806d1787571e3ff4a0b9aefa86daf0c1b94a-6777f71.jpeg
width: 2550
height: 1700

Fidżi: "pośpiech męczy"! Jak wygląda podróż do jednego z najpiękniejszych miejsc na świecie?
type: item
date: 2020-08-11T09:39:43.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Fidżi
subject: Travel
description: To niesamowite, że w ciągu niespełna dwustu lat Fidżyjczycy z ludożerców zmienili się w jeden z najsympatyczniejszych narodów.
encoded: W tym artykule: Słówko wytrych Strategia kota Ocean zabiera ląd Z wyspy na wyspę INFORMATOR ZOBACZ TE MIEJSCA Najpierw drętwieją usta, chwilę potem język staje kołkiem. Wystarczył łyk napoju smakującego niczym rozwodniony gips, bym poczuł się jak po miejscowym znieczuleniu u stomatologa. Nie mogłem jednak wymigać się od wypicia fidżyjskiego specyfiku, jakim jest kava. To napój ze sproszkowanego korzenia krzewu pieprzu metystynowego, który pije się tutaj towarzysko. A że Fidżyjczycy to jeden z najbardziej towarzyskich narodów, jakie znam, zaproszenia na kavę zwyczajnie nie wypada odmówić. Słówko wytrych Zagadała mnie grupka mężczyzn, z których każdy wyglądał jak Jimi Hendrix (jak ja im zazdroszczę takich czupryn!). Siedzieli na macie wyplecionej z liści kokosa pod rozłożystym drzewem chlebowca na targu w centrum Nadi, miejscowości położonej na zachodzie głównej wyspy Fidżi – Viti Levu. Przed mistrzem ceremonii stała tano – duża drewniana misa, do której chwilę wcześniej wlał zmieszany z wodą proszek przeciśnięty przez bawełnianą szmatkę. Jako gościowi honorowemu – zupełnie przypadkowemu, który akurat buszował na targu w poszukiwaniu rękodzieła – pierwszemu podano mi miseczkę ze skorupy kokosa wypełnioną do połowy lekko beżowym mętnym napojem. Fidżyjczycy potrafią popijać go od rana do wieczora, bo wprowadza ich w lekki stan uniesienia, wyluzowania, ale też rozleniwienia. Kava ma przyjemny, uspokajający wpływ na organizm, pozostawiając jasny umysł. W przeciwieństwie do alkoholu, nie ma po jej wypiciu kaca – czytam na oficjalnej stronie tego położonego na Pacyfiku wyspiarskiego państwa. Przy okazji posiadówki pod chlebowcem dowiaduję się więcej o etykiecie spotkań przy kavie. Przed każdym łykiem trzeba krzyknąć bula, czyli cześć, i raz klasnąć w dłonie, by po wypiciu klasnąć trzy razy i trzy razy wykrzyczeć bula! To słowo słyszy się na Fidżi tak często, że mam wrażenie, iż oznacza nie tylko powitanie, ale też: „co słychać?”, „jak się masz?”, „wszystko dobrze”, „może ci…

fidzi-jedno-z-najpiekniejszych-miejsc-na-swiecie-3d56750.jpeg
width: 2010
height: 1491

Sztuka palenia fajki wodnej. Jak to robią miejscowi?
type: item
date: 2020-08-05T07:44:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bliski wschód
subject: Lifestyle
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: To nie jest zwykłe puszczanie dymka. Poznaj 6 kroków do palenia fajki wodnej jak "tubylec".
encoded: Zostań tubylcem przy fajce po turecku! Spokojnie, powoli – Ersin Ergin, rodowity Turek jak mantrę powtarza te słowa, gdy uczy mnie palić nargile. W powietrzu unosi się zapach jabłka, pomarańczy, mięty, anyżu. Już sama ta woń przyprawia mnie o zawrót głowy. Fajka wodna ma wiele określeń. Oprócz tureckich nargili są: egipska szisza, palona na Bliskim Wschodzie argila, pakistańska huqa, albańska lula czy romska lulava. Jak ją palić? Co kraj, to obyczaj, bowiem jednej etykiety palenia brak. – Palimy, nigdzie się nie spiesząc – odpowiada Seçkin Güven, przyjaciel Ersina. To pierwsza zasada. Stosując się do niej, sprawimy, że spotkanie „przy fajce” może trwać nawet kilka godzin. Najpierw jednak musimy przygotować nargile. Trzymamy się tradycji. Do dzbana wlewamy wodę. Metalowa rurka musi być zanurzona na blisko 2,5 cm. Następnie do cybucha wsypujemy tytoń – specjalną aromatyczną mieszankę liści nasączoną miodem i gliceryną. Zakładamy na cybuch uszczelkę i nakładamy na rurkę zanurzoną w wodzie. Od góry pojemnik z tytoniem otulamy folią aluminiową i wykałaczką bądź pinezką robimy kilka dziurek. Seçkin podaje w metalowym garnuszku rozżarzone węgielki ze skorupki kokosa. Szczypczykami układamy je na folii. – Węgielki muszą być naturalne. Jeśli nie z kokosa, to na przykład ze skorupki orzecha laskowego. Warto pamiętać, że bardzo źle odbierane jest też dosypywanie do tytoniu haszyszu – podkreśla Seçkin. Nargile stawiamy na ziemi. Jedna z potocznych opinii mówi, że fajki nie można ustawiać na stole, bo to może doprowadzić do kłótni i oznacza brak szacunku dla palących. Ale powód jest też bardziej przyziemny. Jeśli fajka będzie wyżej od nas, nie zauważymy zużywających się węgli, które podczas zbyt mocnego zaciągnięcia się dymem z węża mogą spalić tytoń. I zepsuje się smak fajki. Turcy mają bardzo liberalne podejście do palenia nargili. Gdzie indziej palenie fajki jest obwarowane swoistym kodeksem. W krajach arabskich – m.in. w Egipcie, Kuwejcie, Algierii, Maroku, nie powinno się w…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/27a901e03b50b809614311300bc6d589057e4f00-9e56fd9.jpeg
width: 434
height: 290

Budapeszt. Relaks w ciepłej wodzie
type: item
date: 2020-07-27T11:14:31.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: budapeszt
subject: Kosmetyki
subject: Kuchnia
subject: Spa
subject: Wolny czas
subject: Zabiegi
description: W Budapeszcie jest jedna z najstarszych w Europie linii metra, jedna z największych w świecie Bazylika św. Stefana, niezliczona liczba balkonów na secesyjnych kamienicach, bary i restauracje. Jednak dla mnie Budapeszt to przede wszystkim stolica kąpielisk.
encoded: W Budapeszcie jest jedna z najstarszych w Europie linii metra, jedna z największych w świecie Bazylika św. Stefana, jeden z największych gmachów parlamentów na świecie, druga, największa na wszystkich kontynentach synagoga. Można by również wymienić niezliczoną liczbę balkonów i logi na secesyjnych kamienicach, bary i restauracje. Dla mnie Budapeszt to jednak przede wszystkim stolica kąpielisk, term i odnowy biologicznej. Pamiętam Budapeszt z dzieciństwa. Byłem tam lata temu, dwa, może trzy razy z rodzicami. Noclegi na campingach, jakiś drobny handel i termy. Może to dziwne, ale jak zacząłem wspominać, to doszedłem do tego, że tam niewiele się zmieniło. Taki trochę PRL. Piszę to z sentymentem. Panie w kasach i „łazienni” wyglądają tak, jakby pracowali tam od czasów, które pamiętam jeszcze z rodzinnych wypraw, czyli lat 80. Choć trzeba przyznać, że nastąpił krok ku nowoczesności: panie szatniarki już nie piszą kredą numerków na drzwiach przebieralni (tak było do niedawna) lecz mają elektroniczne czytniki. Wciąż jednak trudno się z nimi dogadać po angielsku, ale na migi zawsze się uda. Termy w Budapeszcie to rzecz, której na taką skalę nie znajdziecie nigdzie indziej. Woda o różnych temperaturach, nie chlorowana, nie ozonowana, wprost ze źródeł termalnych, które są pozostałością po byłych wulkanach. Na terenie Budapesztu codziennie na powierzchnię ziemi pod wysokim ciśnieniem wydostaje się blisko 70 milionów litrów wody. Ma ona różny skład chemiczny (od siarkowego do radoczynnego) i właściwości lecznicze. Różna jest też temperatura wody – od 24 do 77 st. Wiele kąpielisk mieści się w ogromnych stylowych gmachach. Np. uważane za najelegantsze w Budapeszcie kąpielisko Gellerta. Jest w pięknym, secesyjnym gmachu hotelu. Główny basen jest otoczony dwupiętrową kolumnadą i kryty szklanym dwukolorowym dachem. To kąpielisko jest najczęściej pokazywane w rozmaitych folderach i przewodnikach. Dużą atrakcją jest kąpiel w basenach ze sztucznymi falami, z których najstarszy działa …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b8e586d43356dbeac7cc8499e38e86f78a0e7c0d-f69b91f.jpeg
width: 1200
height: 900

Zaplanuj wizytę w Portugalii tak, by była udana. Oto 6 wskazówek Travelera
type: item
date: 2020-06-22T03:33:57.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: Parenting
subject: portugalia
subject: Shopping
subject: Sport
subject: Travel
description: Podpowiadamy sprawdzone sposoby na zwiedzanie Portugalii.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/12485ef8d43132d295e2c82ebdb1ac4fa37a9406-7c23e4e.jpeg
width: 1024
height: 683

Chcesz polecieć w klasie biznes? Pytaj, bądź miły i... poznaj nasze 4 sposoby
type: item
date: 2020-02-10T03:59:16.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: Sport
subject: Travel
description: Czasami uśmiech i rozmowa wystarczą, by zamienić fotel w klasie ekonomicznej na łóżko w klasie biznes. Mnie się to udało! - zapewnia Michał Cessanis.
encoded: Nie sądziłem, że zamiana fotela w klasie ekonomicznej na łóżko w klasie biznes może być taka prosta. W drodze do Singapuru, podczas odprawy na lotnisku w Londynie, a potem w w drodze powrotnej wystarczyły: overbooking, miły uśmiech do pani z obsługi i pytanie czy może są wolne miejsca w biznesie i podwyższy mi klasę podróży. Ale przydało się też członkostwo w programie lojalnościowym linii lotniczej British Airways. Podczas tej wyprawy przekonałem się, że bycie lojalnym pasażerem zbierającym mile na coś się jednak przydaje! Luksusowa przygoda Nie lubię dużo wydawać na podróż. Zawsze latam jak najtaniej. Tak było i tym razem. 1400 zł - dokładnie tyle zapłaciłem za bilet w klasie ekonomicznej kupiony w promocji na trasie Warszawa - Londyn - Singapur - Barcelona. Już na samą myśl o tym, że z Wielkiej Brytanii do Azji będę podróżował największym pasażerskim samolotem świata - dwupokładowym Airbusem A380, cieszyłem się jak dziecko, choć perspektywa 14-godzinnego lotu na siedząco nie była zachwycająca. Tymczasem moja podróż zamieniła się w luksusową przygodę! Podczas odprawy na lotnisku, zawsze pytam, czy jest możliwość bezpłatnego podniesienia klasy podróży. Tak było i tym razem. Pani z obsługi upewniła się tylko, czy jestem członkiem programu lojalnościowego British Airways - Executive Club. Jestem. Zapisałem się do niego trzy lata temu kupując promocyjne bilety do Ameryki Południowej. I zacząłem zbierać mile nie tylko w „brytyjczyku”, ale też w hiszpańskich liniach lotniczych Iberia, z którymi British Airways współpracują. W drodze do Singapuru przekonałem się, że lojalność popłaca. Zwłaszcza w sytuacji, gdy jest overbooking - czyli sprzedanych więcej biletów niż wolnych miejsc w samolocie, co praktykują wsystkie linie lotnicze. - Puszczę pana biznesem, mamy ostatnie wolne miejsce - uśmiechnęła się do mnie pracownica linii. Nie mogłem w to uwierzyć. Poprosiłem więc, by powtórzyła. Tak, to była prawda! I początek miłych zaskoczeń. Kolejnym była szybsza kontrola bezpiecz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ee105b91aefeb84ca943a267b989238d2cbb298c-537f77c.png
width: 3400
height: 2000

5 miejsc, które warto odwiedzić w Chinach
type: item
date: 2019-11-25T15:30:00.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: chiny
subject: pekin
subject: szanghaj
subject: Travel
description: Ruszamy w poszukiwaniu smoka!
encoded: Jego wyobrażenia zmieniły się diametralnie! A wpływ na to mieli m.in. ludzie spotkani na drodze i atmosfera odwiedzanych miejsc. Poprosiliśmy Michała, żeby wybrał z całej puli chińskich perełek te, które jego zdaniem trzeba zobaczyć, żeby poczuć Chiny na własnej skórze. 1. Pekin (fot. Shutterstock) Do stolicy przybywa się głównie po to, by przekroczyć bramy Zakazanego Miasta wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Z Pekinu odjeżdżają pociągi na Wielki Mur Chiński. 2. Szanghaj (fot. Shutterstock) Obserwując tę dwudziestomilionową, rozświetloną i pnącą się coraz wyżej metropolię. Ma się czasem wrażenie, że między gigantycznymi wieżowcami brak już tylko statków z „Gwiezdnych Wojen”. 3. Xi’an (fot. Shutterstock) Pierwsza stolica Chin. To tutaj powstała Terakotowa Armia, która miała ochraniać grób cesarza Qin Shi Huanga i nigdy nie ujrzeć światła dziennego. Ale stało się inaczej. 4. Guilin (fot. Shutterstock) Atrakcją tego miasta są przecudne krajobrazy krasowych wzgórz . Stąd wyrusza się na spływ tratwami po rzece Li i do miasteczka Yangshuo, gdzie można uprawiać wspinaczkę, zwiedzać jaskinie albo łowić ryby. 5. Góry Tianmen (fot. Shutterstock) Kryją w sobie cud natury – Bramę do Nieba, czyli najwyżej położoną grotę na świecie. Dociera się do niej drogą Tongtian, pokonując 99 zakrętów albo najdłuższą na świecie kolejką linową (7455 m). Jeszcze jakieś atrakcje? Choćby przeszkolony szlak.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/36ea9683a109f8112d8b7822a73d96d7bc91fb63-c245a5e.jpeg
width: 1000
height: 664

W tych miastach trudno być grzecznym! 5 miast grzechu (wartych)
type: item
date: 2019-11-21T14:16:23.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: las vegas
subject: Travel
description: Królestwa neonów, kasyna, które zatrudniają 10 000 osób, hektary kompleksów spa na najwyższych piętrach wieżowców. Do tych miast turyści przyjeżdżają wygrywać, ale też przegrywać fortuny.
encoded: Wciąż wspominam swój pobyt w Las Vegas, gdzie spotykani w kasynach gracze siedzieli przy jednorękich bandytach niemal całą dobę wierząc, że los wreszcie się do nich uśmiechnie. Jednak wielu z nich przepuszczało wszystkie pieniądze, w międzyczasie popijając darmowe drinki roznoszone graczom przez kelnerki w strojach króliczków Playboy'a. Las Vegas to jedno z wielu miast na świecie, gdzie kwitnie turystyka hazardowa. Poznajcie inne słynne miasta grzechu. 5. Atlantic City f11photo / Shutterstock.com Podupadająca, a jednak wciąż legendarna stolica hazardu: Atlantic City. Niegdyś liczące kilkanaście kasyn, w tej chwili borykające się z poważnymi problemami finansowymi. W 2016 roku upadło w nim nawet kasyno prezydenta kraju, Donalda Trumpa. Myślisz, że skoro wizerunek Atlantic City maluje się w tak ponurych barwach, nie ma po co tam jechać? Nieprawda! Borgata to najlepsze kasyno w Atlantic City. Otwarto je w 2003 roku i szybko stało się obowiązkowym punktem odwiedzin. Znalazły się tutaj dokładnie 2002 pokoje dla gości hotelowych i liczne rozrywki takie jak Borgata Comedy Club, czy Borgata Event Center, które jest w stanie pomieścić 3200 widzów na widowni sali koncertowej. Na jej scenie kilkakrotnie występowało m.in. Depeche Mode! Do tego na terenie Borgaty znajdziesz kluby nocne oraz salony Spa Toccare rozciągnięte na powierzchni 5 000 m kw. Turystów szukających szczęścia przyciągają też kasyna Golden Nugget, Tropicana Atlantic City, Caesars i Harrah’s Resort. Ciekawym punktem odwiedzin już tylko turystycznych będzie też Trump Taj Mahal, kasyno zamknięte w październiku 2016 roku. Jego architektura robi wrażenie – większe nawet, niż fryzura pana prezydenta! Poza tym warto przejść się po nadmorskiej promenadzie i zapolować na występ którejś z gwiazd show biznesu. Do Atlantic City dotrzesz bezpośrednio z Nowego Jorku pociągiem lub autobusem. Pierwsza opcja jest droższa, bo kosztuje około 100$, natomiast autobus zawiezie Cię tam już za 35$. Na miejscu możesz zjeść posiłki w r…

singapur-737352e.jpeg
width: 2120
height: 1414

Hanoi: Czy naprawdę trzeba Cię przekonać by tam pojechać? Tak? Dobrze, wyzwanie przyjęte
type: item
date: 2019-09-06T09:04:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: hanoi
subject: kawa
subject: Kultura
subject: Moto
subject: piwo
subject: porady w podróży
subject: sajgonki
subject: Sport
subject: Technologia
subject: Travel
subject: wietnam
description: Jest wiele powodów, by przyjechać do Hanoi. Ale dwa są szczególnie istotne: żółw, który przynosi szczęście. I kawa, której smaku nie zapomnę do końca życia
encoded: W samym sercu stolicy Wietnamu znajduje się jezioro Hoan Kiem – Zwróconego Miecza. Każdego dnia tłumy Wietnamczyków wypatrują w jego toni żółwia, który jest dla nich świętością. Traktują go z taką samą czułością, jak traktuje się członka rodziny, mówią o nim „czcigodny prawnuczek”. Wierzą, że gad ma ponad 100 lat i jest wcieleniem legendarnego przodka, który w XV w., podczas chińskiej okupacji, wyłonił się z jeziora, by generałowi Le Loi wręczyć magiczny miecz. Ten za jego pomocą wypędził z kraju Chińczyków. A gdy ogłosił się cesarzem Le Thai To, ponownie przybył nad jezioro. Wówczas boski żółw zażądał zwrotu miecza, by w kraju zawsze panował pokój. Wczesnym rankiem nad jeziorem unosi się mgła. Starsi Wietnamczycy ćwiczą tai-chi, młodsi rozkładają swoje kramiki z wachlarzami, drewnianymi lalkami, maskami i papierowymi kartami z wizerunkiem żółwia. Są też portreciści, którzy za jakieś 41 tys. dongów (ok. 6 zł) namalują karykaturę. Ja, wmieszany w poranny tłum, wypatruję potomka legendarnego gada. Według naukowców długi na dwa metry i ważący ponad 250 kg żółw jest jednym z czterech takich żyjących na świecie! Dla Wietnamczyków tak cennym, że gdy trzy lata temu coraz częściej wynurzał się z wody, a na jego ciele dostrzegli oni mnóstwo ran, zarządzono ogólnonarodową akcję ratunkową. Specjalna grupa złożona z ekologów, urzędników i wojskowych wyłowiła go z wody, opatrzyła, a na jeziorze zbudowano z worków z piaskiem prowizoryczną wyspę, na której dochodził do zdrowia. Wypatrując prawnuczka – Dziś w Hoan Kiem na pewno żyje jeden żółw olbrzym, chociaż kiedyś były cztery – zapewnia mnie prof. Ha Dinh Duc, biolog z Narodowego Uniwersytetu Wietnamu. Od ponad 20 lat studiuje życie gada z jeziora i uważany jest za jego opiekuna. Jako pierwszy zauważył go w 1991 r. Profesora dopytuję o wiek zwierzęcia, bo jakoś trudno mi uwierzyć, że może mieć ponad sto lat. Ten powtarza słowo „święty” i przyznaje, że nikt nie jest tego pewien. Podobnie jak tego, czy jest to samiec i czy na pewn…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b38c13b2b08369d8f95a642996018e65199c991d-d85b8c7.jpeg
width: 1000
height: 667

Polska dla ciekawskich: Lublin - Miasto warte opowieści
type: item
date: 2019-07-30T08:00:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: jarmark jagielloński
subject: legendy
subject: lublin
subject: polska
subject: Travel
subject: wycieczki
description: Próżno szukać w Polsce drugiego miasta tak bogatego w niezwykłe historie i legendy
encoded: Ponoć część historii z Harry’ego Pottera wpadło J.K. Rowling do głowy, kiedy pomieszkiwała po sąsiedzku ze słynną księgarnią Lello w Porto. Gdyby mieszkała w Lublinie, to też dałaby radę napisać swoje dzieło. Nie ma bowiem w Polsce drugiego miasta tak bogatego w opowieści i legendy. Kamień nieszczęścia, drzazga z Krzyża Świętego, czarcia łapa, piękna złotniczanka. Nie ma co, lublinianie uwielbiają pokazywać swoje miasto za pomocą niesamowitych historii. Lubią też tworzyć współczesne legendy. Na naszych oczach rodzą się dwie: o klikonie i o hejnaliście. „Mieszczki i mieszczanie królewskiego stołecznego grodu Lublin, zatrzymajcie się i posłuchajcie…” – tak zawsze zaczyna swój występ Władysław Stefan Grzyb, rocznik 1932. Ułożył tę formułkę sam. Krzykacz z Lublina jest prawdopodobnie jedyny w Polsce, choć przyznają się do niego też sopocianie. Dawniej klikon ogłaszał ważne wydarzenia. Nie ma prawdziwego lubliniaka, który choć raz nie spotkał go na ulicach miasta albo nie słyszał jego krzyku. Grzyb jako klikon działa od 1990 r., kiedy do Lublina powróciły dwa obrazy – Matki Boskiej i patrona miasta św. Antoniego, przez wieki wiszące na Bramie Krakowskiej. – Doszedłem do wniosku, że razem z obrazami powinna też powrócić tradycja grania hejnału Lublina z 1686 r., a przy okazji funkcja krzykacza. I tak oto zostałem klikonem – opowiada Grzyb. A wydarcie ma potężne, bo jak zmierzono, siła jego głosu to ponad 86 decybeli. Jego służbowe ubranie to strój mieszczanina lubelskiego z epoki renesansu. Identyczny jak postać na fasadzie kamienicy Chociszewskich przy Rynku 6. – Na nim wzorowała się krawcowa z teatru – dodaje dumnie. Zazwyczaj występuje w duecie z miejskim hejnalistą Onufrym Koszarnym (rocznik 1933), którego codziennie można zobaczyć na balkonie Nowego Ratusza przy placu Łokietka. – Hejnał gram dokładnie od 17 lat, 3 miesięcy i 19 dni – podaje pan Onufry. Przez ten czas nie miał ani jednego dnia wolnego. Zawsze na posterunku, nigdy się nie spóźnił. Grał, choć dwukrotnie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/14b33ad18ee65084d9023d392bcf70daaf59b01f-3216814.jpeg
width: 1774
height: 1180

4 sposoby na tańszą Kubę
type: item
date: 2019-07-26T09:19:33.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: hawana
subject: kuba
subject: Kuchnia
subject: tanie podróżowanie
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Dla oszczędnych tanie podróżowanie po Kubie to wyzwanie ekstremalne. Zdradzamy sprawdzone sposoby na to, jak zminimalizować kubańskie wydatki.
encoded: Ledwo wyszedłem z lotniska w Varadero, a już próbowała okantować mnie na 100 euro pracownica kantoru. Gdy zorientowałem się, przeliczając kubańskie peso dla turystów (miejscowi płacą swoją walutą), że dostałem go o połowę za mało, z rozbrajającym uśmiechem powiedziała: sorry. Potem zaczęły się trudne negocjacje cenowe z taksówkarzami i właścicielami kwater, bo Kuba na własną rękę jest droga. Na czym można zaoszczędzić? 1. Naucz się liczyć Walutą jest peso convertible (CUC) i peso cubano (cup); 1 CUC = 25 CUP, 1 CUC = 1 euro. Peso cubano (CUP) jest dla mieszkańców, a peso convertible (CUC) dla turystów. Pierwsza waluta jest ok. 25 razy mniej warta niż druga, dlatego Kubańczycy chcą, aby przyjezdni płacili tylko w CUC (1 euro, czyli ok. 4 zł). Banknoty łatwo rozróżnić – na CUP-ach są wizerunki ludzi, a na CUC-ach pomniki (stąd powiedzenie, że pomniki na Kubie są warte więcej niż ludzie). O ile za uliczne jedzenie czy napoje w barach i małych sklepikach można płacić w CUP-ach (10 za pizzę, 1 za kawę) i dzięki temu sporo zaoszczędzić na wyżywieniu, to już za transport między miastami czy noclegi zapłacicie w CUC-ach. Jedzenie uliczne na Kubie, kraju, w którym sami mieszkańcy mają racjonowaną żywność, jest bardzo słabe, zaś w restauracjach, gdzie płaci się w CUC-ach, posiłek kosztuje aż 32 zł. Walutę wymieniaj tylko w casa de cambio – kantorach, a nie u cinkciarzy. Ale nawet w kantorze przeliczcie otrzymaną kwotę, bo kasjerzy nie zawsze są uczciwi. Przykładowe ceny: ■ Woda mineralna: 1–2 CUC za butelkę. ■ Pizza z serem: 10 CUP. ■ Kanapki z mortadelą: 5–15 CUP. ■ Kawa na ulicy: 1–3 CUP. ■ Pomidory na targu: ok. 5–10 CUP za 6 sztuk. ■ Chleb (rodzaj białej bułki) duży: 8 CUP. ■ Batido (słodki jogurt owocowy z mlekiem i lodem): 3–4 CUP. ■ Ananas na targu: 10 CUP. ■ Fruta bomba (papaja): nawet do 20 CUP. ■ Piwo: 1 CUC, ale w knajpach nawet 2,5 CUC. ■ Snorklowanie na rafie w Matanzas: 15 CUC. 2. Nie leć sam Tylko wyjazd ze znajomymi uchroni cię przed wydaniem wszystkich pienię…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/81aefdba9d5c06687409c49d5847b0e27762ca94-1815d18.jpeg
width: 1000
height: 665

Kebab nie ma szans z gęsią pipką. Śląsk to niebo w gębie
type: item
date: 2019-06-24T05:00:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: kuchnie świata
subject: Kultura
subject: polska
subject: śląsk
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Od Austriaków Ślązacy mają sznycle, od Węgrów – gulasze. Czesi dali im kluchy, a Żydzi zostawili farfelki i gęsie pipki
encoded: Szlakiem rolady z kluskami i modrej kapusty, wodzionki czy hekeli, ale również potraw mniej znanych: gałuszek, gęsich pipek, kućmoka i kurziny. Na katowickim Nikiszu, gdzie w niedzielne przedpołudnie słychać szczęk garnków i czuć słodki zapach duszonych rolad. Pod lasem w Sygontce niedaleko Złotego Potoku, w uroczych Koziegłowach, w browarze Czenstochovia. Od kuchni do kuchni, z miasta do miasta. Pomysł Śląskiej Organizacji Turystycznej, by pokazać region poprzez kuchnię – znakomity. Ruszając na szlak kulinarny Śląskie Smaki – nagrodzony certyfikatem Polskiej Organizacji Turystycznej, zapominam o niedawnym wiosennym odchudzaniu. Rozpoczynam od zajazdu Hetman w Lgocie Murowanej, na malowniczej Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Nawet nie śmiałem przypuszczać, jakiego jedzenia można tam spróbować. Pasztet z dziczyzny podawany z żurawiną, gęsie żołądki w borowikowym sosie, żurek na maślance z białą kiełbasą i ziemniakiem, jabłko pieczone z żurawiną oraz danie popisowe – krucha kaczka Rotmistrza (pieczona, podawana na glazurowanej czerwonej kapuście i z kluseczkami), są absolutnie niezwyczajne. To nie tylko mój zachwyt. W księdze z wpisami od zadowolonych gości brakuje miejsca. – Gotujemy jak nasze mamy i babcie. Mamy swoją wędzarnię, gdzie przygotowujemy szynki, schaby, kiełbasy, balerony – mówi Sebastian Humski, szef kuchni. Kucharzem chciał być od podstawówki, pewnie miała na to też wpływ mama, która całe życie przepracowała w gastronomii. A z rodzinnego domu w Bytomiu do dziś pamięta smak śląskiej rolady, klusek i modrej kapusty. Dodam, że jedzenie będzie jeszcze bardziej smakować i większe porcje pochłoniemy, jeśli wpadniemy tam po wędrówce szlakami wokół okolicznych ostańców skalnych, jaskiń, brzegami Wiercicy i Warty. Pstrąg spod lasu Kolejny punkt na kulinarnej mapie województwa śląskiego to smażalnia pod lasem w Sygontce niedaleko Złotego Potoku, który od lat słynie z hodowli pstrąga – najstarszej w Europie. Tu bowiem w 1881 r. dotarła z Ameryki pierwsza zalęgo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0b0d45f710372f2f1eb5491446620c41f5d138eb-7578e47.jpeg
width: 2000
height: 1329

Rowerem przez Pekin
type: item
date: 2019-03-21T11:07:00.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Cessanis na walizkach
subject: pekin
subject: Travel
description: Tym razem Pekin zwiedzałem na rowerze. I zapuściłem się w labirynt hutongów.
encoded: Szare parterowe domki z dachówkami, które sprawiają wrażenie, że za moment spadną na chodnik, stłoczone przy wąskich uliczkach, przez które przeciskają się riksze, skutery, rowery i piesi. Szarość rozświetlają resztki czerwonych naklejek na bramach. Starsi mieszkańcy usiedli na plastikowych składanych taborecikach i grają w madżonga, właśnie podjechał na rowerze ostrzyciel noży i uderza w dzwonki. Ludzi na rowerach jest znacznie więcej. Odkąd w Pekinie otwarto wypożyczalnie dwukołowców, te dosłownie zalały miasto. Nie ma stacji rowerowych takich jakie znamy z polskich miast, dwukołowce stoją albo leżą (mam wrażenie że wielu Chińczyków traktuje je jak jednorazówki) na trawnikach, chodnikach, przystankach autobusowych, przy wszystkich stacjach metra. Wypożycza się je przez aplikację w smartfonie. Przyjemność z jazdy? Wielka! Początkowo obawiałem się ruchu na szerokich pekińskich ulicach, ale dla rowerów i skuterów na wielu drogach są osobne pasy. Swojego żółtego dwukołowca zabrałem z chodnika tuż przy hotelu Nuo, w którym zatrzymałem się podczas weekendu majowego. I ruszyłem do hutongów stawianych od czasów dynastii Yuan (1271–1368), w których życie toczy się zwolnionym rytmem, idzie pod prąd pędzącemu nowoczesnemu miastu. Hutong to długa wąska alejka z bramami, za którymi był siheyuan, czyli dziedziniec, a wokół niego niskie domy. Na środku były studnie i stąd nazwa tego typu budownictwa – huto z mongolskiego oznacza właśnie studnię. Hutongi nieprzerwanie od ponad pół wieku systematycznie równane są z ziemią. Według chińskich władz przynoszą wstyd miastu, dlatego na ich miejscu powstają nowoczesne wieżowce. Falę niszczenia starej tradycyjnej zabudowy Pekinu i wysiedlania mieszkańców zapoczątkował jeszcze Mao Zedong. Kolejne tsunami zniszczeń przeszło przez hutongi w 2008 r. przed olimpiadą w Pekinie – wyrosło miasteczko olimpijskie. Teraz znikają następne – w pobliżu Wieży Dzwonu i Wieży Bębna oraz jeziora Houhai. Muszą ustąpić miejsca kompleksowi turystycznemu. Chiń…

michal-cessanis-z-ksiazka-0e80a4b.jpeg
width: 1024
height: 768

Xi'an: Miasto glinianych generałów
type: item
date: 2019-03-14T09:00:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chiny
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: tanie podróżowanie
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Pokonanie ponad siedmiu tysięcy kilometrów po to tylko, by na chwilę stanąć twarzą w twarz z Terakotową Armią? Szaleństwo! Ale skoro trafiła się promocja lotnicza... Poleciałem. I odkryłem Xi'an.
encoded: Xi’an to pierwsza stolica Chin. Geograficzny środek Państwa Środka. Kiedyś jedno z największych miast na świecie. To tu zaczynał się jedwabny szlak. I to tutaj powstała Terakotowa Armia, która miała ochraniać grób potężnego cesarza Qin Shi Huanga i nigdy nie ujrzeć światła dziennego. Stało się inaczej. Po dwóch tysiącach lat, dokładnie w marcu 1974 r., na wojowników z gliny natrafiło trzech miejscowych wieśniaków, którzy drążyli studnię. Od tego momentu do Xi’anu ciągną pielgrzymki podróżników, historyków i badaczy z całego świata. 1. Dzień Kilka minut po godz. 6 ląduję na oddalonym od miasta o 40 km lotnisku. W Warszawie łagodny czerwcowy dzień, a tu od wczesnego rana czuć narastający z każdą minutą upał. Na pierwszy rzut oka dawna stolica Chin jest dżunglą betonowych, szarych, kilkudziesięciopiętrowych wieżowców. Typowa azjatycka metropolia z ośmioma milionami mieszkańców. Powoli jednak w gąszczu monotonnej architektury zaczynam dostrzegać stary Xi’an. Już w drodze do hotelu przekraczam bramy rozciągających się na 14 km potężnych murów miejskich budowanych za czasów dynastii Ming (1368–1644). Przetrwały do dziś w zaskakująco dobrym stanie. Zostały zbudowane z ubitej ziemi, niegaszonego wapna i kleiku ryżowego. Na nie­których odcinkach umocnienia mają aż 18 m grubości. Patrzę na nie i czuję, że te mury to ledwie przedsmak emocji, których doświadczę, kiedy stanę oko w oko z generałami cesarza Qin Shi. Czas jednak na śniadanie. Wybieram bar Tianxilou przy ul. Dongxin, naprzeciwko hotelu Hilton, w ścisłym centrum. Obsługa lokalu słabo mówi po angielsku, ale na szczęście menu jest obrazkowe. Udaje mi się zamówić pikantnego kurczaka, ryż, pierożki z warzywami i popularne piwo Tsingtao. Po posiłku pora zabrać się do poznawania miasta. Z przewodnikiem w dłoni rozpoczynam od Wielkiej Pagody Dzikiej Gęsi wzniesionej w 652 r. Zbudowano ją jako miejsce do przechowywania sutr – buddyjskich ksiąg przywiezionych z Indii przez mnicha Xuanzanga popularyzującego w Chinach buddyzm. …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/777a255fa13d8a49a327db0169f75afd1008afba-3bb88ca.jpeg
width: 1191
height: 798

Kierunek: Kolumbia. Pół dnia w Bogocie
type: item
date: 2019-03-01T09:16:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: bogota
subject: kawa
subject: kolumbia
subject: Kuchnia
subject: Sport
subject: Travel
description: Dwanaście godzin na poznanie miasta? To możliwe! To był przystanek w mojej podróży do Peru. Dwanaście godzin między jednym a drugim samolotem
encoded: Znalazłem się w stolicy Kolumbii Bogocie. Z Juanem Davidem Camacho, przewodnikiem z biura hansatours.com umówiłem się na lotnisku. Chciałem, by pokazał mi chociaż kilka miejsc w stolicy kraju, który do tej pory kojarzył mi się jedynie z kartelami narkotykowymi. W Bogocie ląduję o godz. 14. Juan zabiera mnie autem na objazd miasta. Najpierw na górę Monserrate – to obowiązkowy punkt podczas poznawania Bogoty, na którą można stąd spojrzeć z wysokości 3152m. Na górę wjeżdżamy kolejką, bo na spacer brakuje nam czasu. Warto zajrzeć do znajdującego się na Monserrate sanktuarium „El Senor Caido” z XVIIw., do którego zjeżdżają pielgrzymi z całej Kolumbii. Stąd widać też wzgórze Guadalupe z pomnikiem Matki Bożej. Jest i lokalny bazarek, na którym pierwszy raz w życiu próbuję herbaty z liści koki. Tę żują tutaj wszyscy. Napar ma lekko gorzkawy smak, ale dodaje mi energii. Przy okazji od sprzedawców dowiaduję się o klątwie Monserrate. Według niej pary zakochanych umawiające się na randki na tym wzgórzu zostaną przeklęte, a ich związek się rozpadnie. Jednak zakochani chyba się tym nie przejmują. Obejmują się czule i tak jak ja, patrzą na panoramę miasta. - Nie wiem czy te opowieści o rozpadających się związkach to prawda, bo z moją dziewczyną nie spotykaliśmy się na Monserrate – uśmiecha się Juan. Po chwili wyciąga mapę, na której pokazuje mi dzisiejszą Bogotę. Na północy mieszkają bardzo bogaci ludzie – wskazuje palcem. – Ale jak widzisz nie ma na turystycznej mapie południa. To dlatego, że jest tam skrajnie niebezpiecznie, zabójstwa, porachunki gangów to tamtejsza codzienność – przestrzega. Zjeżdżamy do miasta. Po drodze na plac Simona Bolivara, przywódcy walk o wyzwolenie Ameryki Południowej spod rządów Hiszpanów, zaglądam do kilku sklepów z kawą. Ostatecznie za namową Juana kupuję ziarnistą mokkę. – Jeśli w Kolumbii kupisz kawę zmieloną, to wielce prawdopodobne, że pracownicy lotniska przebiją opakowanie, by sprawdzić, czy nie przemycasz narkotyków – tłumaczy przewodnik. Pla…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1fc49cfa49e11c9cb56c49386e0ce5420eda12d6-7a8571c.jpeg
width: 4288
height: 2848

Boston w 48 godzin. Herbatka na Harvardzie i polowanie na wieloryby (z aparatem oczywiście)
type: item
date: 2019-03-01T08:00:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: boston
subject: harvard
subject: Kuchnia
subject: porady w podróży
subject: Travel
subject: walenie
subject: wieloryby
subject: zabytki
description: Drapacze chmur nie przesłaniają słońca. Lokalnej kuchni daleko do typowego amerykańskiego fast foodu. A w zatoce Massachusetts witają cię wieloryby. I to jest prawdziwa Ameryka
encoded: O Nowej Anglii – regionie, w którym leży Boston – mówi się, że to przedłużenie Europy. Co piąty mieszkaniec tego portowego miasta ma irlandzkie korzenie. Nic więc dziwnego, że właśnie w stolicy stanu Massachusetts odbywa się w marcu najstarsza w USA parada z okazji Dnia św. Patryka. Jednak Boston to także wiele innych „naj”. Najstarszy na świecie Maraton Bostoński, odbywający się od ponad stu lat w kwietniu, jedno z największych w USA Muzeum Sztuk Pięknych, Harvard i najstarsza restauracja Ameryki. I do kompletu – jedno z najbardziej znanych wydarzeń w historii Ameryki: herbatka bostońska, która dała początek amerykańskiej rewolucji. „Naj”, dla którego ja się znalazłem w Bostonie, to jedno z największych na świecie żerowisk wielorybów. 1. DZIEŃ Spodziewałem się, że w Bostonie czeka mnie niezły maraton. Poznanie miasta w dwa dni oznacza chodzenie. Dużo chodzenia, ciągłego dreptania. Na pierwszy spacer wybieram historyczną dzielnicę Beacon Hill , która w XVIII i XIX w. była jedną z najbardziej prestiżowych lokalizacji w Bostonie. Po drodze wpadam na szybkie śniadanie do popularnej fastfoodowej sieci Dunkin' Donuts i pochłaniam posiłek w rozmiarze XXL. Nie tylko bułka z szynką i jajkiem jest wielkości półmetrowej bagietki, także herbata podana jest w kubku jak wazon. No tak, przecież to Ameryka! Tutaj nie je się małych porcji. Bostończycy na wynos zabierają kawę w papierowym kubku i słodkiego donata. W dzielnicy finansowej, gdzie zamieszkałem, liczy się czas. Ale w Beacon Hill nikt się nie spieszy. Spokój i cisza. I architektura, od której naprawdę trudno oderwać wzrok. Domy z czerwonej cegły tonące w dzikim winie, drewniane okiennice, wąskie uliczki z gazowymi latarniami. Obrazki jak z zaułków Londynu czy Amsterdamu. Nic dziwnego, że to jedno z najbardziej pożądanych miejsc do mieszkania w Bostonie. I pewnie jedno z najdroższych. Ulicą Mount Vernon dochodzę do Massachusetts State House, którego budowę ukończono w 1798 r. Na nim wzorowali się budowniczowie waszyngtońsk…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e0982f43f5f3332535f28af13022a478d3285066-23fc57b.jpeg
width: 2464
height: 1632

Poznaj przepis na noworoczne pierożki Jiaozi
type: item
date: 2019-02-05T09:52:33.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: Shopping
subject: Travel
description: W smaku przypominają nieco kołduny. Chińczycy nie wyobrażają sobie bez nich Nowego Roku.
encoded: Są delikatne, mają chrupiący spód i wilgotne nadzienie. Przypominają polskie kołduny, chociaż według mnie ich smak jest niepowtarzalny. Mogą być z mięsem, imbirem, kapustą pekińską. Wariacji na temat Jiaozi - słynnych pierożków podawanych podczas Chińskiego Nowego Roku - jest wiele. Ich historia sięga co najmniej okresu Trzech Królestw. I choć trudno w to uwierzyć, to W 1968 roku podczas wykopalisk w Turfanie (miasto na prawach prefektury w północno-zachodnich Chinach) w regionie autonomicznym Xinjiang odkryto w grobowcu lokalnego arystokraty z czasów dynastii Tang drewnianą miskę z doskonale zachowanymi pierożkami! Poznajcie prosty przepis na pierożki Jiaozi! Pierożki Jiaozi Do przygotowania ciasta potrzebujesz: 0,5 kg mąki 1 - 1,5 szklanki zimnej wody szczyptę soli Do przygotowania nadzienia potrzebujesz: 300 g mielonej wieprzowiny 2 łyżki oleju 1 łyżkę startego imbiru 1 łyżkę sosu sojowego 1 łyżkę wytrawnego sherry 1 łyżeczkę soli szczyptę czarnego pieprzu 1/4 drobno posiekaną kapustę pekińska 1 ząbek czosnku Przygotowanie ciasta: Mąkę przesiać do miski, dodać łyżeczkę soli. Wlewając zimną wodę cały czas trzeba mieszać składniki. Kiedy dobrze wymieszacie ciasto powstanie gładka masa, z której uformujecie kulę. Należy ją przykryć np. bawełnianą ściereczką i odstawić na pół godziny. Teraz możecie zabrać się za nadzienie. Mięso trzeba przyprawić sosem sojowym, solą, sherry i pieprzem. Dopiero wtedy dodać pozostałe składniki i wymieszać. Ciasto należy rozwałkować na cieniutki placek i wycinać krążki o średnicy 7-8cm. Na każdy taki krążek nakładamy 1 łyżeczkę nadzienia. Brzegi sklejamy tak, by powstał pierożek. Rozwałkowujemy je na cienki placek, a następnie wycinamy z niego krążki o średnicy 8 cm. Na środku każdego krążka układamy 1 łyżeczkę nadzienia. Brzegi krążków sklejamy ze sobą, by powstały pierożki. Teraz możecie już je ugotować na parze - najlepiej w tradycyjnym bambusowym koszyku. Jeśli go nie macie, ugotujcie je w garnku. Smacznego Nowego Chińskiego Roku! M…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/bf63d76c31bec3ce6ec9eccc519f348cdaa0f238-0848a83.jpeg
width: 1000
height: 667

Prezenty na Chiński Nowy Rok. Co wypada, a co nie?
type: item
date: 2019-02-05T08:47:23.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: prezenty
subject: Sport
subject: Travel
description: Podczas obchodów Chińskiego Nowego Roku prezenty mają wielkie znaczenie. Wręcza się je podczas wigilii nowego roku.
encoded: Najważniejsze by nie zawstydzały lub wprowadzały w zakłopotanie obdarowywanego - nie mogą być bardzo drogie, ale też nie powinny być tanie. Pamiętajcie, że szczęśliwe są kolory czerwony i złoty, zaś czarny i biały są kolorami śmierci. Podarki wręcza się w ozdobnych pudełkach lub torebkach. Zupełnie inne prezenty Chińczycy wręczają przyjaciołom, inne rodzicom i dziadkom, inne także dzieciom. Przeczytajcie nasz prezentowy poradnik! DLA PRZYJACIÓŁ Przyjaciele są bardzo ważni. Dlatego ich obdarowuje się herbatą, zestawem do parzenia herbaty, alkoholem (jeśli piją) i papierosami (jeśli palą). Można też im przynieść owoce. Najbezpieczniejsza zdaje się być herbata, którą Chińczycy uwielbiają. pamiętajcie jednak, by przynieść ładnie opakowane pudełko, a nie worek. Owoce „na prezent” obwiązuje się czerwoną wstążką. Ważną symbolikę mają jabłka i pomarańcze symbolizujące odpowiednio bezpieczeństwo i szczęście. DLA RODZICÓW I DZIADKÓW Mogą być kapelusz (byle nie zielony, bo ten oznacza niewierną żonę lub rogacza), rękawiczki, szalik i ciepłe ubrania. Generalnie: seniorom przynosi się podarki służące zdrowiu i sprawiające im przyjemność. Jeśli dobrze znasz gospodarzy możesz nawet podarować im grzebień (do masażu głowy) czy urządzenie do masażu stóp - wszak w chińskiej medycynie masaż stóp uważany jest za łagodny i skuteczny sposób, by poprawić ukrwienie i zregenerować ciało. DLA DZIECI Słodycze, zabawki (mile widziane są lalki Barbie, zdalnie sterowane auta, a dla nastolatków szachy), ubrania, książki, przybory szkolne (np. pędzle do kaligrafii, pióra do pisania) i… czerwone koperty z pieniędzmi. Bez takich prezentów nie odwiedzajcie dzieci w Chiński Nowy Rok. TEGO NIE DAWAJ W PREZENCIE • Rzeczy w kolorze czarnym lub białym. Kolorem szczęścia w Chinach jest czerwony. Zaś biel i czerń wykorzystywana jest podczas pogrzebów, dlatego nie pakuj prezentów w opakowania w tych kolorach. • Naszyjniki, krawaty i paski można wręczać tylko osobom najbliższym jak mąż czy żona. • Zielony kape…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/995dcf6ac42ed95aa3056db81a09b23a10c3dfba-0bfdb04.jpeg
width: 1000
height: 667

Czerwona koperta z pieniędzmi. Bez niej nie ma Chińskiego Nowego Roku!
type: item
date: 2019-02-05T05:50:55.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: moda
subject: Shopping
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: W Chinach hong bao, czyli czerwona koperta jest symbolem szczęścia, bogactwa, powodzenia w interesach. Odpędza też złe duchy. Wręcza się w niej też dowody wdzięczności.
encoded: Czerwone koperty wręczane są podczas rodzinnej kolacji w wigilię Nowego Roku. Obdarowuje się nimi dzieci i nastolatków, babcie i dziadków. Ile do środka? I chociaż nie ma ustalonej kwoty, jaką powinno obdarować się najbliższych, to wiadomo, że nie może to być liczba nieparzysta. Według Chińczyków ta przynosi nieszczęście i taką sumkę, owszem można wręczyć, ale przy smutnej okazji jaką jest pogrzeb. Wówczas rodzina zmarłego dostaje pieniądze, ale w białej kopercie, gdyż ten kolor w Chinach jest symbolem żałoby. Są od tego też wyjątki. Jednym z nich jest ślub, kiedy nowożeńcom można podarować nieparzystą kwotę, trudną do podziału, co ma mieć dobry wpływ na ich wieczną miłość. Wirtualna koperta Jak podaje serwis coslychacwbiznesie.pl Chińczycy coraz częściej przekazują hong bao, czyli „szczęśliwe pieniądze” schowane w kopercie, za pośrednictwem Internetu. Global Times opublikował wyniki ankiety, z których wynika, że jedynie co dziesiąta osoba w wieku od 18 do 30 lat nie korzysta z sieci w swoim smartfonie, zaś wyniki badań niedawno przeprowadzonych w Szangahuju wskazują, że ponad połowa osób woli otrzymać hong bao bezpośrednio na swoje internetowe konto bankowe. A propos dowodów wdzięczności w kopertach. W Chinach powszechnym zwyczajem jest obdarowywanie pieniędzmi lekarzy czy nauczycieli. Łapówki w kopertach trafiają też do skorumpowanych urzędników. Tradycja Skąd wzięła się tradycja wręczania czerwonych kopert? Różne są na ten temat teorie, choć ta najbardziej prawdopodobna mówi o starszych osobach, które w czasach dynastii Qing (1644-1912) wiązały monety za pomocą czerwonych wstążeczek, co miało uchronić je chorobami, a nawet śmiercią. Przez następne lata czerwone wstążeczki zastępowano czerwonymi kopertami, gdy maszyny drukarskie były coraz popularniejsze. Dzisiaj czerwone koperty wręczają sobie Chińczycy na całym świecie. Michał Cessanis

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d60a21de80c93cb57d0261186b795a4f31a55ec9-8dc174c.jpeg
width: 1000
height: 667

Mazury: Podróż na Wzgórza Dylewskie
type: item
date: 2018-10-12T08:00:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: mazury
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wzgórza dylewskie
description: Nasz redaktor Michał Cessanis przypomniał tam sobie smaki dzieciństwa.
encoded: Rześki wrześniowy poranek w Wysokiej Wsi. Słońce pomału wschodzi. O tej porze człowiek zawsze myśli, że to będzie piękny dzień. Jestem na Wzgórzach Dylewskich – moim miejscu na Mazurach Zachodnich. Pamiętacie z dzieciństwa wyjazdy do babci na wieś? Dom, w którym roznosił się zapach pysznego jedzenia? Kuchnię, gdzie przy stole biesiadowała cała rodzina? Tak jest w Domu Gościnnym „Stara Szkoła” w Wysokiej Wsi pod Ostródą, w którym zamieszkałem. – Zapraszam do stołu – takie zawołanie najczęściej słychać w Starej Szkole. Ale jak może być inaczej, skoro gospodarze – Jacek Tracz wraz z żoną Ewą – są zakręceni na punkcie gotowania. Do tego wędzą sielawy, robią sery, ubijają masło, wypiekają chleby – jak ich sąsiedzi. Nie są jednak prawdziwymi Mazurami. Osiedlili się tu ok. 10 lat temu. Dla tego miejsca porzucili Łódź. Gdy wchodzę do kuchni, na drewnianym stole wykonanym przez miejscowego cieślę stoją już kiszone ogórki, a na desce leżą sery i kawał dojrzewającej szynki. To na początek. Chwilę później zasiadamy do obiadu. Wszystko to, co pojawia się na talerzach, rosło wcześniej w ich ogrodzie albo zostało zrobione ich rękoma. Inaczej nie wypada w Starej Szkole. Została ona wzniesiona w 1890 r., dzieci uczyły się w niej do lat 70. XX w. Były w niej dwie klasy – ciemna, od zachodu, którą obecni właściciele przerobili na kuchnię i jadalnię, oraz klasa jasna od wschodu. Dziś jest tam czytelnia i pokój telewizyjny. Na piętrze – pokoje gościnne. Każdy z łazienką i urządzony przedwojennymi meblami. Mroczna legenda i piwniczka Marioli – Okolice naszego domu przypominają odrobinę Beskid Niski. Teren jest pofałdowany, dlatego idealnie nadaje się na długie spacery. Można również biegać, zimą także na nartach, jeździć na rowerze lub pływać w okolicznych jeziorach – najbliższe znajduje się zaledwie 11 km od nas. A na spragnionych historycznych wrażeń czeka Grunwald oddalony o 18 km – wymieniają właściciele. Zachęcony przez Traczów postanawiam czas na Mazurach spędzić aktywnie, chociaż …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/950c692115777ef4b4d3b8b78ac5f442ef42e69e-e5a89bb.jpeg
width: 2074
height: 1556

Cała Europa chce tutaj się żenić. Jeśli ślub, to w Toskanii
type: item
date: 2018-10-12T06:00:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: ślub
subject: toskania
subject: Travel
description: Tysiące turystów każdego roku wybiera na swój ślub toskańską scenerię.
encoded: Nawet dwa tysiące cudzoziemców rocznie staje na ślubnym kobiercu w Toskanii. Przyciągają ich malownicze miasta i miasteczka, wyborna kuchnia i wino. Zakochani najczęściej wybierają na swój ślub klasyczną, znaną z krajobrazów toskańską willę. Najwięcej ceremonii odbywa się zaś we Florencji i w położonym w pobliżu miasteczku Fiesole, w rodzinnej miejscowości Boccaccia, Certaldo, w Castelnuovo Berardenga i Greve in Chianti. W Toskanii pobierają się przede wszystkim Brytyjczycy, Amerykanie, Australijczycy, Holendrzy, Irlandczycy, Niemcy, Kanadyjczycy, Norwegowie, Brazylijczycy i Rosjanie. Faktycznie wymarzona sceneria?

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/30e23610cb7ad70fd2603db68c916781e8395703-6ede1d6.jpeg
width: 1000
height: 667

"Nie ma dla mnie pyszniejszej kuchni od śląskiej" - mówi nasz redaktor. Przepis na królika, czyli czas na Śląsk
type: item
date: 2018-10-02T07:15:00.000Z
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: króliki
subject: Kuchnia
subject: kuchnie świata
subject: Kultura
subject: przepisy
subject: śląsk
subject: Travel
description: Nie ma dla mnie pyszniejszej kuchni od śląskiej. Śląsk to jeden z najciekawszych kulinarnie regionów Polski, z wpływami czeskimi, austriackimi, niemieckimi i żydowskimi.
encoded: Nie ma dla mnie pyszniejszej kuchni od śląskiej. Śląsk to jeden z najciekawszych kulinarnie regionów Polski, z wpływami czeskimi, austriackimi, niemieckimi i żydowskimi. Tutejszy szlak kulinarny otrzymał nawet certyfikat Polskiej Organizacji Turystycznej. Znalazły się na nim wyselekcjonowane restauracje, które serwują lokalne specjały według tradycyjnych receptur. Można w nich skosztować nie tylko typowej kuchni śląskiej, ale również jurajskiej, zagłębiowskiej, czy beskidzkiej. Mnie najbardziej zasmakował królik w restauracji "Pod prosiakiem" w Tychach. W tym znanym w mieście lokalu cztery lata temu pojawiła się Magda Gessler i przeprowadziła kuchenną rewolucję. - I bardzo nam pomogła - przyznaje właścicielka Jolanta Jakubowska. Jednak przez cztery lata nie mogła wypromować królika w rozmarynie, schodziła tylko rolada śląska z kluskami i "modro" kapustą. Dopiero wpisanie go na listę Śląskich Smaków spowodowało kolejną kulinarną rewolucję. - Goście zjeżdżają na niego z całej Polski - cieszy się Jakubowska. Hanna Szymanderska, autorka książek kucharskich nazywana pierwszą kucharką Rzeczpospolitej mówi Travelerowi:- To świetnie, że królik wraca na polskie stoły, bo jego mięso jest bardzo delikatne i czyste. Restauracje sprawdzone przez Travelera: Zajazd Hetman, Lgota Murowana k. Kroczyc Pasztet z dziczyzny Żurek z Jury Kaczka Rotmistrza Smażalnia pod Lasem Sygontka k. Złotego Potoku Pierogi z pstrągiem i suszonym pomidorem Jesiotr na maśle klarowanym z pieczonym jabłkiem Browar Czenstochovia, Częstochowa Terina z wędzonego pstrąga na zielonej sałacie z chlebkiem piwnym Wędzona szynka szpikowana boczkiem w kąpieli piwnej z wytrawnym chutneyem i koperkowo maślanym puree Gruszka na gorąco na sezamkach z piwnych wysłodzin, orzechów i czekolady Restauracja EM, Koziegłowy Kurzina, czyli zupa z pokrzyw na wędzonej słoninie Gęsia szyja faszerowana mięsem kaszą gryczaną i gęsią wątrobą serwowana z farfelkami Marchwiak, czyli ciasto marchewkowe Pod Prosiakiem, Tychy Królik w roz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4c96dc6e999812e470eb2f7b577e8222d7f7f5ae-af48cb7.jpeg
width: 900
height: 600

W kolejce do mistrza Ho. Czego nasz dziennikarz szukał u chińskiego wróżbity?
type: item
date: 2018-09-26T08:42:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chiny
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: ludzie
subject: Społeczeństwo
subject: Sport
subject: Travel
subject: wróżby
subject: zwyczaje
description: W Hongkongu wszyscy chodzą do wróżbitów. Odwiedziłem więc mistrza Ho, który przepowiada przyszłość z bambusowych patyczków chim. Czego się dowiedziałem?
encoded: Swoją przyszłość można poznać np. w dzielnicy Sheung Wan nazywanej Chinatown Hongkongu, a przy okazji kupić najróżniejsze roślinne specyfiki lecznicze i najdziwniejsze suszone ryby. Ja jednak kieruję się prosto do świątyni Mn Mo, która jest jednym z najstarszych i najważniejszych miejsc kultu w Hongkongu. Na jej tyłach przyjmuje swoich klientów mistrz Ho. Jego klientami są głównie biznesmeni, którzy przed podpisaniem kontraktów wartych miliardy dolarów chcą skorzystać z przepowiedni z bambusowych patyczków chim. Świątynia Man Mo poświęcona jest Manowi – bogu urzędników i Mo – bogu sztuk walki i wojny. Tutaj też Hongkończycy modlą się o fortunę. W tej niewielkiej świątyni zapach kadzideł niemal obezwładnia. Pod sufitem wiszą wielkie spiralne kadzidła, które palą się nawet przez kilka tygodni. Dymią też mniejsze kadzidełka powtykane w naczynia z brązu. Staję przed ołtarzem, biorę w dłonie drewniane naczynie z patyczkami chim i nim potrząsam. Podnoszę pierwsze drewienko, które wypada, zapamiętuję liczbę i udaję się na spotkanie z wróżbitą. Przed jego gabinetem ogromny plakat zachęca do wykupienia za 60 hongkońskich dolarów (ok. 25 zł) seansu. Mistrz jest specjalistą numerologii, stawia horoskopy szczęścia miesięczne, roczne, a nawet na 10 lat. A za 500 hongkońskich dolarów analizuje pięć chińskich żywiołów (drewno, ogień, ziemia, metal i woda). Podaję mistrzowi liczbę z patyczka chim i datę urodzenia. W chińskim horoskopie jestem koniem. Od Ho słyszę, że najważniejsza jest moja ciężka praca, wytrwałość i dbanie o zdrowie oraz noszenie kolorowych ubrań. A fortuna i sława dopiero mnie spotkają.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9ee0fd9044c6232ce222e8b495e8ab8d6cdb0d66-3f76a0a.jpeg
width: 1200
height: 795