National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-07T10:11:28.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: To najstarsze uzdrowisko w Polsce. Cieplice odwiedził nawet prezydent USA
items: Odwiedziłem jedną z najlepszych pizzerii na świecie. Pizza z Pabianic jest pyszna, a jej cena szokuje!
items: „Do Kapsztadu zabrałem tylko jedną koszulkę” Michał Cessanis radzi, jak pakować walizkę
items: Buenos Aires – to jedno miasto sprawiło, że poczułem się jak u siebie
items: „Nie śpij, bo przegapisz!” – jak recepcjonistka wciągnęła mnie w wir Mardi Gras w Sydney
items: Lubelskie na lato: noc w wiatraku, domowe naleśniki i… podróż w czasie.
items: Zaskocz gości! Upiecz szwedzkie cynamonowe bułeczki [PRZEPIS]
items: Te 6 miejsc w Brazylii trzeba zobaczyć. Rio to za mało!
items: Lublin: 7 rzeczy, które musisz zrobić w tym niezwykłym mieście
items: Kanton zapewnia ekstremalne doznania (nie tylko kulinarne)
items: Z dala od tłumów i tylko godzina jazdy od Warszawy. Odkrywamy Spałę i okolice
items: Kuala Lumpur w 48 godzin. To prawdziwa harmonia przeciwieństw
items: Bywa głośny, zatłoczony, ale za to zawsze z charakterem. Przekonaj się, dlaczego warto odwiedzić Wietnam
items: Chorwacja bez pośpiechu. "Dostałem lekcję korzystania z życia"
items: Cypr przed sezonem? Jest najpiękniejszy!
items: Brazylia: sposoby na tanie zwiedzanie
items: Ludzie cenią to miejsce od prawie 100 lat! Diabelska moc siarki
items: Czy wystarczy wyjechać na gorącą wyspę, by czuć się jak na wiecznych wakacjach? Opowiada Polka, która od lat żyje na Sardynii
items: Ta chatka w górach robi furorę na instagramie. Pojechałem więc ją zobaczyć​! [CESSANIS]
items: Portugalia - gdzie ląd się kończy, a morze zaczyna. "Pewne rzeczy możliwe są jedynie na krańcu świata"
items: Kamperem przez Australię Zachodnią. Śniadania na plaży, noce pod gwiazdami
items: Załóż luźny dres. Jak zasnąć w samolocie? Poradnik Michała Cessanisa
items: Chodź na Preikestolen! Ta skalna półka w Norwegii to prawdziwy cud natury
items: Malaga: 7 powodów, by ją zwiedzić
items: Fidżi: "pośpiech męczy"! Jak wygląda podróż do jednego z najpiękniejszych miejsc na świecie?

To najstarsze uzdrowisko w Polsce. Cieplice odwiedził nawet prezydent USA
type: item
date: 2025-11-08T12:03:06.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: dolny śląsk
subject: jelenia góra
subject: termy
subject: uzdrowisko
description: Bywali tu książęta, królowie, pisarze i prezydent USA. Cieplice, najstarsze polskie uzdrowisko, mają najcieplejsze wody termalne w kraju. Sam sprawdziłem ich dobroczynne działanie!
encoded: Wypoczywała tutaj z całym swoim dworem królowa Marysieńka. W Cieplicach bywał książę Stanisław Poniatowski, pruscy królowie, a nawet szósty prezydent USA (1825–1829) John Quincy Adams. Wszyscy przybywali skorzystać z dobroczynnych wód termalnych. Cieplice – najstarsze uzdrowisko w Polsce Położone w sercu Kotliny Jeleniogórskiej Cieplice są najstarszym polskim uzdrowiskiem (tutejsze źródła miały zostać odkryte w 1175 r.). Do tego ma najcieplejsze wody termalne w kraju – ich temperatura dochodzi do 90 st. C. Balneologiczne zabiegi wykorzystywane są w leczeniu reumatyzmu, osteoporozy, a nawet zespołu „suchego oka”. Cieplice są jedynym uzdrowiskiem w Europie, w którym oczy płukane są leczniczą wodą termalną. Zabieg specjalnymi aerozolami mineralnymi trwa kwadrans. Nawilża, odżywia i poprawia ukrwienie zmęczonych pracą przy komputerze oczu. Efekt lepszego widzenia odczuwam już po pierwszym zabiegu. Z taką ostrością wzroku, spacerując po pl. Piastowskim, głównym deptaku uzdrowiska, jeszcze dokładniej widzę detale odrestaurowanych kamienic i pałaców, w tym tego najokazalszego, barokowego, wybudowanego w 1788 r. i do 1945 r. należącego do Schaffgotschów, jednego z najbardziej znanych rodów śląskich. Dziś jest tutaj filia Politechniki Wrocławskiej. Do dawnej rezydencji można jednak zajrzeć i zobaczyć zdobione stiuki, zabytkowe piece czy meble z dawnych lat. A jeżeli lubicie niespieszne spacery, to koniecznie wstąpcie także do dwóch cieplickich parków – Zdrojowego (z fontannami, teatrem zdrojowym i pomnikiem Marysieńki Sobieskiej) i jeszcze piękniejszego Norweskiego, którego nazwa pochodzi od pawilonu wybudowanego na wzór jednej z restauracji w Oslo. To siedziba Muzeum Przyrodniczego. W środku można dowiedzieć się o początkach najstarszego uzdrowiska w Polsce oraz o jego historii. Pozostałości po ogromnej kolekcji rodziny Schaffgotschów pokazują, jaki miała ona wpływ na rozwój tych terenów. W zbiorach muzeum znajdziemy ponad 40 tysięcy różnorodnych eksponatów, w tym barokowe …

najstarsze-uzdrowisko-cieplice-7c5ecf4.jpg
width: 1950
height: 1300

Odwiedziłem jedną z najlepszych pizzerii na świecie. Pizza z Pabianic jest pyszna, a jej cena szokuje!
type: item
date: 2025-09-15T13:43:36.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Smaki świata
subject: Traveler
subject: pizza
subject: województwo łódzkie
description: Restauracja Zielona Górka z Pabianic w województwie łódzkim ponownie znalazła się wśród stu najlepszych lokali w rankingu 50 TOP Pizza World – zestawieniu najlepszych pizzerii na świecie. Tym razem zajęła miejsce 94., awansując o trzy pozycje. Najlepszymi pizzeriami świata wybrano I Masanielli z Caserty koło Neapolu i Una Pizza Napoletana z Nowego Jorku.
encoded: Spis treści: Moja wizyta w jednej z najlepszych pizzerii świata według 50 Top Pizza Co warto zamówić w Zielonej Górce? Moje trzy pizzowe strzały w dziesiątkę Ceny pizzy w Zielonej Górce zaskakują – pozytywnie! Kilka dni temu właściciele Zielonej Górki, Lilianna i Jędrzej Lewandowscy, wrócili z Neapolu z oficjalnym certyfikatem. „To jest 10. rok naszego istnienia i właśnie kolejny raz spotkało nas wspaniałe wyróżnienie! Jechaliśmy z przygodami – odwołano nam w ostatniej chwili lot do Neapolu i ostatecznie dotarliśmy na czas w odrobinę okrojonym składzie” – napisali w swoich mediach społecznościowych. Moja wizyta w jednej z najlepszych pizzerii świata według 50 Top Pizza 50 Top Pizza World to światowy ranking, który powstał w 2017 roku, kiedy pizza neapolitańska trafiła na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO. Inspektorzy odbywają anonimowe wizyty w lokalach i nigdy nie wiadomo, ile razy odwiedzają dany lokal. Oceniają m.in. jakość składników, smak i wykonanie ciasta, atmosferę panującą w restauracji i jej wygląd, a także podejście do gości. Postanowiłem więc zostać jednym z nich i wreszcie skosztować jednej z najlepszych pizz na świecie. Nie będę jednak silił się na eksperckie recenzje kulinarne, gdyż kulinarnym ekspertem nie jestem. Jestem zaś „pizza loverem”, i to pochodzącym z Pabianic, przez co do „Zielonej Górki” i jej właścicieli mam sentyment, a więc nie chciałbym być posądzony o stronniczość w swej ocenie. Opiszę zatem, co zjadłem i ile za to zapłaciłem. A było tego sporo, zaś majątku nie wydałem. Lubię takie miejsca jak Zielona Górka, która niczego nie musi udawać. To jedna z atrakcji województwa łódzkiego. Wiadomo, że przyjeżdżając tu, nie przeniesiecie się do hałaśliwego Neapolu, za to spędzicie miło czas w restauracji nieco oddalonej od centrum Pabianic, przy zielonym skwerku, gdzie kiedyś ja z kumplami, a teraz kolejne pokolenia dzieciaków, przesiadują na wagarach. Goście restauracji siedzą zaś przy stolikach w środku lub w ogródku i obserwują dzięki…

IMG8301-ecd64b7.jpeg
width: 4032
height: 3024

„Do Kapsztadu zabrałem tylko jedną koszulkę” Michał Cessanis radzi, jak pakować walizkę
type: item
date: 2025-08-02T06:32:51.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Porady
subject: Traveler
subject: bagaże
subject: Cessanis na walizkach
subject: Michał Cessanis
subject: wakacje
subject: walizka
description: Pakowanie na wyjazd nie musi być frustrujące. Michał Cessanis, znany podróżnik i dziennikarz National Geographic Traveler, zdradza, jak przez lata uprościł ten proces do perfekcji. Poznaj praktyczne porady Michała , które sprawdzą się przy każdej podróży – od Azorów po Kapsztad.
encoded: Spis treści: Jak wyglądało moje pakowanie kiedyś? Lista to podstawa Pakowanie zaczynam od chaosu Trik, który ratuje w razie zguby bagażu Pakowanie bagażu może wydawać się banalne, ale gdy zaczynamy planować podróż – niezależnie od tego, czy to city break, trekking czy wakacje nad morzem – szybko okazuje się, że to wyzwanie logistyczne. Co zabrać, żeby niczego nie zabrakło? Jak zmieścić się w małej walizce, szczególnie przy zmiennej pogodzie lub z planem na różne aktywności? Ten temat zna od podszewki Michał Cessanis, który przez lata wypracował własny sposób na pakowanie – oparty na prostych zasadach, praktycznych trikach i osobistych doświadczeniach. Jak wyglądało moje pakowanie kiedyś? Pakowanie było dla mnie pestką – przez wiele lat życia na walizkach, a właściwie na małej walizce kabinowej, a potem jedynie z podręcznym plecakiem. Trzymałem się prostej zasady trzech sztuk: skarpetki, majtki, koszulki, spodnie – wszystko po trzy. Jedna rzecz w użyciu, druga czysta, trzecia suszy się po praniu. To najlepszy sposób na podróżowanie z małym bagażem podręcznym. Ale z czasem zauważyłem, że im więcej mam za sobą kilometrów, tym... pakuję się gorzej. Coraz częściej kusi mnie, by zabrać więcej ulubionych rzeczy. I już nie podróżuję tylko z plecakiem, lecz z „kabinówką”. Powód? Uwielbiam lokalne jedzenie – sery, wędliny, przyprawy, słodycze – i chętnie przywożę je z podróży. Dzięki nim wracam wspomnieniami do smaków Bolonii, aromatycznego Stambułu czy roztańczonej Grecji. Lista to podstawa Zdarza się, że w walizce mam znacznie więcej niż planowałem. Dlatego zawsze robię listę rzeczy, które muszę zabrać. Wszystko zależy od rodzaju wyjazdu. Lecąc na Azory i zdobywając szczyt Pico, potrzebowałem tylko odzieży trekkingowej – szybkoschnące koszulki, spodenki, bluza, kurtka przeciwdeszczowa, dobre buty. Całość zmieściłem do małego plecaka. Inaczej jest, gdy planuję różne aktywności i chcę wieczorem iść do restauracji. Nie chcę czuć się, jakbym nadal był „na szlaku”. Dlatego sztuk…

cessanis-pakowanie-2-77c7659.png
width: 900
height: 600

Buenos Aires – to jedno miasto sprawiło, że poczułem się jak u siebie
type: item
date: 2025-07-26T07:14:31.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: ameryka południowa
subject: argentyna
subject: buenos aires
subject: podróże
subject: tango
description: Buenos Aires to miasto pełne zmysłów, tanga i smaków. Autor artykułu zdradza, dlaczego właśnie tutaj poczuł się jak u siebie i co sprawiło, że zakochał się w argentyńskiej stolicy.
encoded: Spis treści: San Telmo – serce Buenos Aires i tanga Mercado San Telmo – tango smaków i historii La Boca – kolorowe dziedzictwo i narodziny tanga Palermo i Recoleta – uczta zmysłów i smaków Patrz partnerce prosto w oczy, a nie pod nogi. Nie możesz unikać kontaktu wzrokowego, to niezwykle ważne i to nie tylko w tangu – Carolina Bonaventura, choreografka i właścicielka szkoły tańca Mariposita w dzielnicy San Telmo, uważnie śledzi każdy mój ruch i gest podczas pierwszej lekcji tanga. Moja partnerka Mary Lescano, tancerka jak z obrazka, tłumaczy mi zaś i pokazuje podstawowe kroki najbardziej zmysłowego tańca na świecie. Wyjaśnia, w jaki sposób mam ja trzymać, jak układać stopy i dłonie, jak blisko niej być, by wyczuwać każdy ruch i za nią podążać. Myślałem, ze łatwiej mi pójdzie, zwłaszcza ze tańczę całe życie. Ale przecież tango to nie są jakieś tam podskoki i szybie obroty, jak na dyskotekach czy rodzinnych imprezach, na których zawsze jestem wodzirejem. Tu liczą się precyzja, technika, a przede wszystkim kontakt z partnerka czy partnerem. Próbuję więc najpierw niezdarnie, a z każdą minutą coraz lepiej łączyć te wszystkie elementy, by po półtorej godziny usłyszeć od Caroliny i Mary, ze nie jest źle. – To co, jutro znów widzimy się na lekcji? – usłyszałem. I tak mijały mi popołudnia w Buenos Aires. San Telmo – serce Buenos Aires i tanga Mariposita to jedna z wielu szkół tanga w San Telmo, najstarszej dzielnicy Buenos Aires, pełnej artystów, antykwariatów, galerii sztuki, butikowych hoteli, restauracji i barów z historia. Miałem szczęście, ze tu właśnie zamieszkałem, i to po sąsiedzku ze szkołą tanga. Carolina prowadzi ja od 18 lat w ponad stuletniej kamienicy, która zamieniła na niezwykle klimatyczne miejsce. Zaczynała od jednej sali treningowej, dziś są już dwie, do tego wygodne, przestronne pokoje dla gości, którzy chcieliby w szkole zamieszkać, oraz z rozległym patiem, na którym przed lub po zajęciach można napić się kawy – i to w międzynarodowym towarzystwie. W moje…

LA-Boca-dc441e5.jpg
width: 4000
height: 3000

„Nie śpij, bo przegapisz!” – jak recepcjonistka wciągnęła mnie w wir Mardi Gras w Sydney
type: item
date: 2025-07-19T10:55:24.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: australia
subject: Michał Cessanis
subject: sydney
description: Sydney atrakcje potrafią zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych podróżników. Wystarczyła krótka rozmowa z recepcjonistką, bym – po niemal 30 godzinach w podróży – zamiast odpoczynku, trafił na największą imprezę na południowej półkuli.
encoded: Spis treści: Tęczowe szaleństwo na ulicach Sydney – jak wygląda Mardi Gras? Jak wygląda wspinaczka na Sydney Harbour Bridge? Zielone oblicze Sydney – gdzie odpocząć wśród kawiarni i kolonialnej architektury? Papugi na parapecie i spotkania z kakadu – dzikie Sydney z bliska Od portu po ogrody – jak Sydney budzi się do życia o poranku? Zielony raj i białe żagle – spacerem od ogrodu botanicznego do Opery The Rocks – zabytkowa dzielnica Sydney, która skradła mi serce Bondi czy Mandly – która plaża w Sydney naprawdę robi wrażenie? Gelato, luz i „no worries" – smak życia w Manly Beach Pożegnanie z widokiem – Sydney, do którego chce się wracać To miasto biegaczy, hałaśliwych papug, ikonicznej opery, szalonej zabawy i wiecznych wakacji.Wystarczyły dwa zdania wypowiedziane przez recepcjonistkę niewielkiego hotelu w dzielnicy Potts Point, gdzie zatrzymałem się na kilka dni, bym trafił w sam środek gigantycznej imprezy, choć po 27 godzinach w podróży do Australii marzyłem jedynie o wygodnym łóżku. Tęczowe szaleństwo na ulicach Sydney – jak wygląda Mardi Gras? – Przyleciałeś do Sydney w idealnym momencie, bo właśnie odbywa się parada z okazji Mardi Gras, to nasz tęczowy karnawał, największy na południowej półkuli. Szkoda czasu na sen, idź i baw się! – zachęciła mnie Peggy, od której właśnie dostałem klucz do pokoju. I wierzcie mi lub nie, ale w tym momencie zapomniałem o zmęczeniu, bo dobrej zabawy nie odmawiam nigdy. Ta noc okazała się absolutnym szaleństwem. Mardi Gras jest bowiem największym świętem społeczności LGBTQIA+ w Australii. Ten karnawał odbywający się na przełomie lutego i marca, a obchodzony w tym roku po raz 47., od lat przyciąga dziesiątki tysięcy uczestników, którzy przez dwa tygodnie mają jeden cel: wybawić się za wszystkie czasy i pokazać, jak kolorowa, otwarta i kreatywna jest społeczność, która od pierwszego marszu w 1978 r. walczyła o prawa mniejszości seksualnych (od 2018 r. w Australii legalne są małżeństwa osób tej samej płci). W kulminacyjnej paradzie …

sydney-harbour-bridge-71aa0cd.jpg
width: 3500
height: 2500

Lubelskie na lato: noc w wiatraku, domowe naleśniki i… podróż w czasie.
type: item
date: 2025-07-04T12:15:09.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: podróże
description: Są miejsca, które przenoszą w czasie – do epoki hrabiów, ale też do dzieciństwa i do smaków, które znaliśmy tylko z niedziel u babci. Oto moje trzy odkrycia na Lubelszczyźnie, którymi chcę się z Wami podzielić.
encoded: Spis treści: W pokoju księżniczki Naturalny spokój W majątku hrabiego Sześć łazienek i drewniane lodówki Brama do przeszłości Były tak pyszne, że po spróbowaniu jednego, na talerz nałożyłem sobie jeszcze kilka. Domowe naleśniki z twarogiem słodzonym cukrem pudrem i z dodatkiem jagodowej konfitury. Z każdym kęsem wracałem do wspomnień z dzieciństwa, kiedy najpierw babcia, a potem mama zawsze w niedzielę smażyły dla mnie i dla mojej siostry naleśniki. Teraz też była niedziela, z kuchni dochodziły zapachy jedzenia, a ja siedziałem przy stole pokrytym kolorowym obrusem na werandzie starej plebanii. Wcinałem cieniusieńkie placki i cieszyłem się na samą myśl, że nie mam na dziś żadnych planów, że nigdzie nie muszę gonić. A nawet gdyby było inaczej, pewnie wszystkie spotkania bym i tak odwołał, by jak najwięcej czasu spędzić w Zaborku w województwie lubelskim, gdzie Pojechałem tam zasmakować spokojniejszego życia. Ta niedziela była dokładnie taka, jaką sobie wymarzyłem: leniwa, z książką w hamaku, relaksem w saunie i w bani z zimną wodą, przechadzką boso po trawie, wąchaniem kwiatów oraz wypatrywaniem pszczół i motyli. W pokoju księżniczki Tego dnia wstałem wyjątkowo wypoczęty, choć nad ranem zbudziły mnie śpiewy ptaków. Nie spieszyłem się jednak ze wstaniem z łóżka. Zamiast tego uważnie przyglądałem się pokojowi księżniczki, w jakim zamieszkałem na ostatnim piętrze stuletniego wiatraka „Koźlaka”. Wiekowy obiekt został przeniesiony do Uroczyska Zaborek ze wsi Zaczopki. Oryginalnie stał na niewielkiej górce pośrodku miejscowości. Był widoczny z drogi biegnącej od Janowa Podlaskiego w stronę Terespola. Dziś stoi na ukwieconej łące w pobliżu innych zabytkowych budynków, jakie właściciele uroczyska przez blisko dziesięć lat sprowadzali z różnych części Lubelszczyzny i Podlasia. Można tam oglądać m.in. bielony dworek pamiętający czasy powstania styczniowego, dawną plebanię z 1880 roku, drewniany kościół przeniesiony ze wsi Choroszczynki (teraz jest w nim sala konferencyjna), do…

Uroczysko-Zaborek-c42b3d3.jpg
width: 3840
height: 2160

Zaskocz gości! Upiecz szwedzkie cynamonowe bułeczki [PRZEPIS]
type: item
date: 2021-05-10T08:41:56.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: Sport
subject: Travel
description: Zdradzamy przepis na kanelbulle - narodowy przysmak Szwedów.
encoded: Nie ma lepszego szwedzkiego przysmaku niż drożdżowe zwijane bułeczki cynamonowe. Kanelbulle są zwinięte jak ślimaki, posypane cukrem pudrem, chrupiące i rozpływające się w ustach. Jeśli podasz je gościom, musisz mieć świadomość, że wszystkie znikną z talerza. Bo trudno oprzeć się ich smakowi. Szwedzi tak uwielbiają kanelbulle, że ustanowili nawet święto tych drożdżówek (według nich pochodzą ze Skandynawii). Przypada 4 października. Tego dnia w Szwecji można spróbować wiele odmian tych ciastek, np. z dodatkiem miodu i kardamonu. Cynamonowe ślimaki uwielbiają też Finowie, przyjęły się również w Niemczech i Ameryce Północnej. Zróbmy sobie Szwecję! Na talerzach. Michał Cessanis, sekretarz redakcji Travelera, podaje sprawdzony przepis na kanelbulle. Składniki (na 10 drożdżówek): Do przygotowania ciasta potrzebujemy: 20 g świeżych drożdży 250 g mąki pół szklanki mleka 1 jajko 50 g cukru (najlepiej trzcinowy) 50 g masła szczypta soli Do nadzienia potrzebujemy: 3 łyżki cukru trzcinowego 2 łyżki cynamonu 1 jajko 30 g masła cukier puder do dekoracji Przygotowanie bułeczek: Drożdże kruszymy, mieszamy z z letnim mlekiem oraz cukrem. Przykrywamy (najlepiej bawełnianą ściereczką) i odstawiamy do wyrośnięcia. Kiedy drożdże wyrosną, dodajemy je do miski z połową przesianej mąki i jajkiem. Wszystko mieszamy i na godzinę stawiamy pod przykryciem w ciepłym miejscu np. w pobliżu kaloryfera. Po godzinie wsypujemy resztę mąki, cukier, dodajemy miękkie masło i szczyptę soli. Ciasto wyrabiamy energicznie, bo nie może lepić się do dłoni. I znów stawiamy w ciepłym miejscu na ok. 20 minut. Po tym czasie ciasto należy rozwałkować, tak by miało kształt prostokąta. Smarujemy je masłem, cukrem, a na końcu cynamonem. Zawijamy jak roladę i kroimy w plasterki. Nasze ślimaczki znów odkładamy na 20 minut pod ściereczkę. Przed włożeniem do piekarnika ciastka smarujemy jajkiem i pieczemy przez ok. 7 minut w temperaturze 250 stopni.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/865dd8c04583907f9340ba70b698941dded81e10-7e45390.jpeg
width: 1632
height: 1224

Te 6 miejsc w Brazylii trzeba zobaczyć. Rio to za mało!
type: item
date: 2021-05-07T10:00:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: amazonia
subject: brazylia
subject: Lifestyle
subject: ouro preto
subject: rio de janeiro
subject: salvador
subject: Travel
description: Jakich miejsc nie można pominąć w czasie wizyty w Brazylii? Przedstawiamy ranking testowany na "travelerowej" skórze. Oczywiście w naszym zestawieniu znalazło się cudowne Rio, ale czy znacie pozostałe propozycje? Przekonajcie się.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8947f2d39979704799027f4b4b0a9254da6db13e-718bc99.jpeg
width: 1920
height: 1280

Lublin: 7 rzeczy, które musisz zrobić w tym niezwykłym mieście
type: item
date: 2021-04-13T08:24:00.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: atrakcje
subject: Edukacja
subject: lublin
subject: miasta
subject: polska
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Jeśli zastanawiasz się, jakie atrakcje warto zobaczyć w Lublinie, to ten tekst jest dla ciebie. Bo to miasto to nie tylko klimatyczne uliczki, niesamowite zabytki i tajemnice skrywane w murach kamienic na Starym Mieście. Co więc warto zobaczyć w Lublinie?
encoded: W tym artykule: 1. Stare Miasto w Lublinie 2. Lublin - bezpłatne atrakcje 3. Zobacz Zalew Zemborzycki 4. Spróbuj cebularza 5. Odkryj skarb w Lublinie 6. Chodź na linie 7. Lublin, gdzie pójść wieczorem? A tego w Lublinie... NIE RÓB 1. Stare Miasto w Lublinie Zwiedzając Lublin, koniecznie zapuść się w małe uliczki, zajrzyj na podwórka, porozmawiaj z mieszkańcami, którzy chętnie opowiadają o swoim mieście. Zadzieraj głowę i oglądaj staromiejskie kamienice. Niebieska kamienica Konopniców i jej charakterystyczne płaskorzeźby to prawdziwa ozdoba Lublina. Główne miejsce Starego Miasta w Lublinie zajmuje dawna siedziba Trybunału Koronnego. Ustanowiony w 1578 r. był najwyższą instancją sądową dla szlachty, a dziś jest tu Pałac Ślubów. 2. Lublin - bezpłatne atrakcje Lublin warto zwiedzać np. szlakiem legend, ale też znanych mieszkańców, wielokulturowym czy renesansu lubelskiego. Będąc w Lublinie koniecznie zobacz kamień nieszczęścia, drzazgę z Krzyża Świętego, czarcią łapę, piękną złotniczankę - samemu albo z przewodnikiem. A jeśli wolisz poszwędać się po mniej znanych zakątkach miasta, to polecam darmowe spacery pod hasłem „Lublin Nieodkryty”. Organizowane są w każdy weekend aż do października (szczegóły na stronie pogranicze.net) 3. Zobacz Zalew Zemborzycki Zwiedzając Lublin, koniecznie wypożycz rower miejski i pojedź nad Zalew Zemborzycki. To tylko 20 minut jazdy z centrum Lublina i mnóstwo atrakcji nad wodą: narty wodne, kajaki, rowery wodne, baseny, park linowy, a nawet małe pole golfowe. lubelskirower.pl 4. Spróbuj cebularza Być w Lublinie i nie skosztować tego specjału? W żadnym wypadku! Pszenny placek z cebulowym farszem to lubelski przysmak wywodzący się z kuchni żydowskiej i dla lublinian jest tak ważny jak dla oscypek dla górali. Pierwsze wzmianki o cebularzu i przekazywanej z pokolenia na pokolenie recepturze sięgają dziewiętnastego stulecia. W Lublinie cebularze jako pierwsi zaczęli wypiekać Żydzi z lubelskiego Starego Miasta. Placki najlepiej smakują na ciepło, …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3beb9e4874a3e255492b8fc3217deeb36a26d64f-53502fd.jpeg
width: 1000
height: 749

Kanton zapewnia ekstremalne doznania (nie tylko kulinarne)
type: item
date: 2021-03-30T08:29:58.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chiny
subject: kanton
subject: Kuchnia
subject: kuchnie świata
subject: Travel
description: Zupa z węża czy żółwia albo z krwistym tofu (ze skrzepami świńskiej krwi), grillowane skorpiony czy koniki morskie - to dania na stałe wpisane do menu restauracji w Kantonie.
encoded: Dla Chińczyków to Guangzhou, dla obcokrajowców Kanton – to nazwa z czasów kolonialnych. Trzecia co do wielkości metropolia Chin kojarzona z wielkim przemysłem, handlem (to tutaj miał miejsce pierwszy kontakt kupców z Zachodu z Chinami), światowymi targami, a mniej z malowniczymi parkami, uroczymi brzegami Rzeki Perłowej, nowoczesną architekturą czy starożytnymi świątyniami. Jednak prawdziwą światową wizytówką Kantonu jest jedzenie. To właśnie kuchnia kantońska uchodzi za najlepszą spośród ośmiu regionalnych kuchni Chin. 1. Jedz (prawie) wszystko O mieszkańcach Kantonu mówi się, że jedzą wszystko, co ma cztery nogi, a nie jest stołem, wszystko, co pływa, a nie jest statkiem, i wszystko, co lata, a nie jest samolotem. To musi być prawda – myślałem, mijając kolejne restauracje, przed którymi w miskach, wiadrach i klatkach czekało jeszcze żywe jedzenie. Zupy z węża czy żółwia albo z krwistym tofu (ze skrzepami świńskiej krwi), grillowane skorpiony czy koniki morskie to dania na stałe wpisane do menu. Ponoć kantończycy wciąż jedzą psy (moje chińskie koleżanki twierdzą, że one nigdy nie jadły, za to ich dziadkowe i rodzice tak owszem) i zajadają się zupą z płetwy rekina, który ginął w męczarniach. Na stołach lądują też kilkutygodniowe pieczone prosiaki, których pokrojona w szachownicę chrupiąca skórka maczana w cukrze jest prawdziwym rarytasem. Ale kantończycy jedzą też mnóstwo owoców morza i warzyw. Ich kuchnia charakteryzuje się tym, że wszystkie potrawy przygotowywane są ze świeżych składników, dlatego kilka razy dziennie pojawiają się na lokalnych targowiskach, by dokupić kolejne produkty. Do południa zajadają się pysznymi dim sum – lekkimi przekąskami przygotowywanymi na parze w bambusowych naczyniach, wypijając przy tym morze herbaty. To yum cha – herbata pita przed południem zawsze z dim sum. Do picia polecam wam delikatną herbatę z chryzantem (działa uspokajająco, poprawia wzrok). A na deser zamówcie „ginger milk” przygotowywany ze świeżego soku imbirowego dodaneg…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f7bc30c90698ff510565bf0790afead0b8f33a50-8ea4f8c.png
width: 1393
height: 928

Z dala od tłumów i tylko godzina jazdy od Warszawy. Odkrywamy Spałę i okolice
type: item
date: 2021-03-29T15:08:13.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: polska
subject: Travel
description: Miało być kameralnie, daleko od dużych miast i tłumów turystów. Na krótką wycieczkę z Warszawy pojechałem w okolice Spały. Chciałem na nowo odkryć województwo łódzkie - tym razem jako ciekawy region nie tylko na wakacje.
encoded: W tym artykule: Spała Bunkier w konewce Niebieskie źródła Skansen Rzeki Pilicy Groty Nagórzyckie Zalew Sulejowski To ledwie godzina jazdy od Warszawy. Do Spalskiego Parku Krajobrazowego przyjeżdżałem jeszcze jako dzieciak – na kolonie, a potem obozy harcerskie. Z tamtych czasów niewiele jednak pamiętałem, dlatego postanowiłem wrócić do województwa łódzkiego, by odkryć je na nowo. I pokazać wam, że to ciekawy region nie tylko na wakacje. Spała Do tej niezwykle sennej osady przyjeżdża się wypocząć na łonie natury, co już wieki temu doceniali polscy królowie, rosyjscy carowie i prezydenci Polski międzywojennej, którzy do spalskich lasów przybywali także na polowania. W 1885 r. wybudowano tutaj rezydencję cara Aleksandra III, a po odzyskaniu niepodległości lato w osadzie spędzali prezydenci Stanisław Wojciechowski i Ignacy Mościcki (za czasów którego Spałę nazywano drugim Belwederem), kuracjuszem był także Józef Piłsudski. Spacerując przez Spałę, koniecznie zajrzyjcie nad strumień Gać, gdzie stał młyn należący do rodziny Spałów, od której miejscowość wzięła swoją nazwę, oraz do drewnianego Kościoła w stylu zakopiańskim z 1923 r. Przejdźcie przez park w stylu angielskim z czasów carskich, do którego drzewa sprowadzano z Kaukazu (dziś to oficjalnie Park Prezydentów, w którym sadzą dęby), przyjrzyjcie się starej wieży ciśnień, a potem zróbcie sobie zdjęcie z symbolem osady – posągiem żubra z 1862 r., który pierwotnie stał w Zwierzyńcu koło Białowieży i upamiętniał polowania cara Aleksandra II. Po I wojnie światowej posąg trafił do Moskwy, a po latach do Warszawy. Aż wreszcie w 1928 r. prezydent Ignacy Mościcki zdecydował o ustawieniu żubra w Spale. Pomnik zwierza nie miał jednak łatwego życia. Niektórzy próbowali rozpruwać mu brzuch, wierząc w legendę o ukrytym w nim złocie. Pod koniec II wojny światowej stracił też łeb – odciął go niemiecki oficer i próbował wywieźć do Berlina. Jeśli będziecie mieć szczęście, to być może podczas spacerów spotkacie znanych polskich sportow…

spala-i-okolice-wojewodztwo-lodzkie-pomysl-na-weekend-ca81b05.jpeg
width: 1024
height: 691

Kuala Lumpur w 48 godzin. To prawdziwa harmonia przeciwieństw
type: item
date: 2021-03-22T16:08:11.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Cessanis na walizkach
subject: Lifestyle
subject: malezja
subject: Spa
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Chaos? My mówimy, że nasza stolica jest harmonią przeciwieństw, więc wrzuć na luz – dobrze mi radził znajomy z Malezji.
encoded: Zaczęło się od łez. Bynajmniej nie ze wzruszenia ani ze śmiechu. To płakały moje kubki smakowe po pierwszym w Malezji posiłku – późnym śniadaniu tuż po przylocie. Nie było to nic wyrafinowanego, choć w jednej z tych chińskich restauracji, które wymieniane są jako hity malezyjskiej metropolii. Kuala Lumpur. Dzień 1 Yut Kee słynie z dań z kurczaka. Mięso było faktycznie niezłe, ale polałem je piekielnie ostrym sosem z kawałkami suszonych rybek i jak zwykle przeholowałem. Ten pożar ugasiła druga mrożona słodka kawa z mlekiem. – Lepiej? – zagaił Mervyn Lee, właściciel Yut Kee. I tak zaczęliśmy rozmawiać o życiu w KL (tym skrótem posługują się Malezyjczycy). – Gdyby jeszcze 10 lat temu ktoś mnie spytał, czy przejmę rodzinny interes, to pewnie bym powiedział nie. Ale widziałem, jak moi rodzice ledwo wiążą koniec z końcem i ile pieniędzy wydali na moją edukację. Dlatego postanowiłem im pomóc – mówi. Restauracja Yut Kee pierwszych klientów przyjęła w 1928 r., kiedy to dziadek Mervyna, przybyły do Malezji z chińskiej prowincji Hajnan, Lee Tai Yu postanowił spróbować szczęścia w gastronomii. Nawet nie przypuszczał, że tworzy miejsce dziś kultowe. – Miał cztery żony, ale tylko jednego syna. Mojego tatę Jacka, który gdy był już pełnoletni, przejął zarządzanie restauracją od żon dziadka. Wcześniej to one po jego śmierci nad wszystkim czuwały. Przez to nawet nazywane były Aniołami Lee Tai Yu – wyjaśnia rodzinną historię. Nawet nie wiem, kiedy przy tej pogawędce zrobiło się południe. Przed knajpą ustawiała się coraz dłuższa kolejka wygłodniałych miłośników kotletów z kurczaka. Zwolniłem więc dla nich swój stolik. Grabem – odpowiednikiem Ubera – jadę do dzielnicy Chinatown, dokładnie na Pasar Seni, centralne targowisko działające od 1888 r. Z tylnej kanapy auta oglądam miasto, które na przestrzeni ponad 150 lat z osady chińskich robotników okolicznych kopalni cyny przemieniło się w metropolię – kulturowy tygiel tworzony przez Malajów, Chińczyków i Hindusów. Stolica Malezji wygląda …

batu-caves-952f503.jpeg
width: 1000
height: 667

Bywa głośny, zatłoczony, ale za to zawsze z charakterem. Przekonaj się, dlaczego warto odwiedzić Wietnam
type: item
date: 2021-03-22T08:16:17.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: hanoi
subject: porady
subject: Travel
subject: wietnam
description: Mieszkańcy Hanoi, którzy nauczyli się żyć z turystami. Nie reagują, kiedy ktoś robi im zdjęcie albo bez pardonu zagląda w miskę z zupą pho. Żyją jak dawniej. A my, Polacy, mamy u nich fory.
encoded: W styczniu w Hoi An kończy się pora deszczowa i wracają gorące dni. Wszystko wokół pięknieje, w różnych odcieniach różu rozkwitają znane i u nas morele i migdałowce, na drogach pojawiają się skutery z niecodziennym bagażem – z gałązkami lub całymi drzewkami. Obsypana żółtymi kwiatami ochna, kumkwaty z pomarańczowymi owocami, różowo-czerwone brzoskwinie. Ulice wyglądają, jakby owocowy gaj ożył i wyruszył w drogę. Te drzewka taszczone przez tubylców to tradycyjna ozdoba w wietnamskich domach na Księżycowy Nowy Rok. Tet, tet, tet Atmosferę zbliżającego się święta z każdym dniem czuć też w niebieskim domu Thanh Dat Nguyêna w Hoi An. – Brzoskwinia w dużej donicy jest, odkąd pamiętam, czerwone koperty z pieniędzmi dla dzieci, świńska głowa na stole, pięć gatunków owoców. A przed świętami obowiązkowo fryzjer, nowe ubranie, porządki, bo trzeba rozstać się ze starymi sprawami – objaśnia mi Thanh Dat. Tet Nguyên Đán, czyli Księżycowy Nowy Rok, to najważniejsze święto w Wietnamie, a o jego randze świadczy m.in. to, że Wietnamczycy potrafią bawić się z tej okazji nawet dwa tygodnie. W 2017 Nowy Rok – rok koguta – zacznie się 28 stycznia, więc należy się przygotować, że wszystko będzie na żółto, czerwono i złoto, wokół słychać będzie piosenkę Tet Tet Tet Tet Đen Roi (Nowy Rok już przyszedł) i nie wszystko będzie jak zwykle. Bilety na pociągi i samoloty trzeba kupować z dużym wyprzedzeniem. Wynagrodzeniem za drobne niedogodności jest za to niepowtarzalna atmosfera, mniejszy tłok na ulicach, niższe ceny, bo sprzedawcy są wtedy skorzy do dobrych uczynków i chętnie się targują. A być może będziecie mieć szczęście i zostaniecie zaproszeni, nawet prosto z ulicy, na wietnamskie świętowanie. Pierwszy gość, tak jak i u nas w Nowy Rok, jest tu najważniejszy, bo wróży powodzenie na nadchodzące miesiące. Warto więc nauczyć się okolicznościowych życzeń. Szczęśliwego Nowego Roku po wietnamsku to: Chúc Mung Năm Moi. Thanh Dat Nguyên mieszka z rodzicami i młodszym, uczącym się jeszcze bratem. R…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2f4e33bac96f16579d9f0b943fe491a497de2481-7d416f5.png
width: 1382
height: 920

Chorwacja bez pośpiechu. "Dostałem lekcję korzystania z życia"
type: item
date: 2021-03-16T09:58:52.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chorwacja
subject: dubrownik
subject: Travel
description: Polako – to jedno chorwackie słowo odmieniło mój weekend w Dalmacji. A może i życie?
encoded: Plan na dwa dni miałem napięty: obejść wzdłuż i wszerz Stare Miasto, wjechać na górę Srð, by podziwiać panoramę Dubrownika, popłynąć na wyspę Lokrum, która stała się scenerią serialu Gry o tron, pooglądać statki, trafić na farmę ostryg, a jeśli tylko znajdę czas, to posiedzieć przy lampce wina (dopiero po zwiedzaniu, bez wyrzutów sumienia, gdy już dobrze poznam miasto i okolicę). – To co, ruszamy? – rzuciłem na dzień dobry do Zuzanny Brusić, mojej przewodniczki po mieście, z którą umówiłem się w jednej z knajpek. – Usiądź, gdzie tak gonisz, polako! – odpowiedziała. To słowo słyszałem wcześniej wielokrotnie, idąc na umówione spotkanie. Zacząłem nawet rozglądać się wokół, zastanawiając się, skąd ci ludzie wiedzą, że jestem z Polski (nie używałem przecież brzydkich słów). Dobrze, że Zuzanna szybko mnie oświeciła: przecież polako oznacza tu powoli. – Przyjechałeś biegać po mieście czy odpocząć od Warszawy? U nas nikt się nie spieszy, zacznijmy od kawy, pogadajmy trochę – przewodniczka nie musiała mnie zbyt długo do tego namawiać. Przy okazji opowiedziała, jak każdy Chorwat zaczyna dzień: wstaje, doczłapuje do ulubionej kawiarenki i zamawia właśnie ulubioną kawę (małą z zimnym mlekiem, dużą z zimnym mlekiem albo dużą z ciepłym mlekiem). – Dla Chorwatów pogaduszki przy kawie są tak istotne, że spotykając dawno niewidzianego znajomego, przerywają wszelkie prace i siadają przy kawiarnianym stoliku, by zamienić z nim choć parę zdań. Rodzina, przyjaciele, znajomi są dla nas najważniejsi. A pośpiech gubi ludzi – filozofuje Zuzanna. Nawet nie wiem, kiedy minęła nam na tych rozważaniach godzina jedna i druga. Jednak spaceru po Starym Mieście odpuścić nie mogłem... W labiryncie historii Dubrownik oglądam najpierw z góry, spacerując po miejskich murach. Okalają cały Stari Grad, ciągną się przez prawie 2 km, a ich grubość waha się od 1,5 do aż 6 m. Z nich najlepiej zobaczyć całe miasto, a później przepaść na dłużej w labiryncie kamiennych uliczek, zachwycając się każdym jednym kami…

chorwacja-bez-pospiechu-michal-cessanis-dostalem-lekcje-korzystania-z-zycia-ac22600.jpeg
width: 7360
height: 4912

Cypr przed sezonem? Jest najpiękniejszy!
type: item
date: 2021-03-16T09:00:32.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: atrakcje
subject: cypr
subject: pogoda
subject: Sport
subject: Travel
subject: wielkanoc
subject: Wolny czas
description: Słońce świeci tu przez 340 dni w roku, przyjemnie ciepło jest nawet zimą, ale to wiosną Cypr jest najpiękniejszy!
encoded: Jest wprawdzie jedną z największych wysp na Morzu Śródziemnym, ale bez przesady. Z jednego krańca Cypru na drugi można przejechać w kilka, a nie w kilkanaście godzin. Łączna długość linii brzegowej to raptem 648 km, tyle mniej więcej, ile wynosi odległość np. pomiędzy Zakopanem a Helem. Podróż autem jest więc świetnym sposobem na poznanie tej pięknej wyspy. W ciągu jednego dnia można dojechać z Larnaki i do Nikozji – ostatniej na świecie podzielonej stolicy – oraz do położonego na zachodzie kurortu Pafos, gdzie m.in. zachowały się wspaniałe starożytne mozaiki. Do tego drogi są świetne, a trasa widokowa ciągnąca się wzdłuż śródziemnomorskiego wybrzeża wzbudza zachwyt. Z wypożyczeniem auta na miejscu nie ma problemu. Skorzystałem z wypożyczalni Anemayia w Larnace. Prowadzi ją Helen, z pochodzenia Mołdawianka, która za męża ma Cypryjczyka. – Pamiętaj, że tu ruch jest lewostronny, a mandaty za przekroczenie prędkości bardzo wysokie – przestrzegała mnie Helen. Podczas załatwiania formalności słyszałem to kilka razy, ale jak się później okazało, przynajmniej o raz za mało. Różowe punkciki Mąż Helen podstawia mi auto na lotnisko w Larnace. Po lewej stronie, w drodze do hotelu Flamingo Beach, dostrzegam małe różowe punkciki na słonym jeziorze, w którym odbija się meczet Hala Sultan Tekke, jedno z najświętszych miejsc muzułmańskich na wyspie. Te punkciki to flamingi, które podobnie jak bogaci Brytyjczycy, Rosjanie i ostatnio chińscy deweloperzy upodobały sobie Cypr zimą i wczesną wiosną. Dawniej jezioro było ważnym źródłem soli dla Cypryjczyków. Ci zbierali ją, przemierzając wyschniętą latem nieckę na osiołkach. Tak było do lat 80. minionego wieku. Legenda mówi, że jezioro zawdzięcza swoje zasolenie św. Łazarzowi, który po tym, jak stara kobieta odmówiła mu jedzenia i picia, miał powiedzieć: „Aby twoje winorośle uschły, a jezioro było na zawsze słone”. Jednak naukowcy wyjaśniają, że woda przecieka z morza do jeziora przez porowatą skałę i stąd bierze się jej zasolenie. Na Cy…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/77fb72fbd381972e107c737857e901b70f68f93d-cf1bb82.jpeg
width: 4896
height: 3264

Brazylia: sposoby na tanie zwiedzanie
type: item
date: 2021-03-15T11:00:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: amazonia
subject: brazylia
subject: Kuchnia
subject: Lifestyle
subject: rio de janeiro
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Owocowa dieta, nocleg w zajazdach - kilka sprawdzonych sposobów na tanie podróżowanie po Brazylii
encoded: W tym artykule: Bilet składak Magiczne daty Czas to pieniądz Noc w zajeździe Owocowa dieta Na dziko Zwiedzanie za nic Zobaczenie wodospadów Iguaçu na granicy brazylijsko-argentyńskiej warte jest każdych pieniędzy – wyczytaliśmy w przewodniku. Ale w naszym przypadku sztuką było ujrzenie ich za jak najmniejsze pieniądze - piszą Agnieszka Franus i Michał Cessanis. Woleliśmy zaoszczędzić je na szaleństwa w Rio! By szczęśliwie żyć w Rio de Janeiro, wystarczą bermudy i klapki – przekonywał nas Thiago Mello, szef znanej w tym mieście restauracji Giuseppe Grill i podróżnik. Jak tanio spędzić czas w Rio? Thiago podpowiedział nam, że właśnie na plaży, jedząc owoce morza, popijając caipirinhę i tańcząc sambę. Ale przekonaliśmy się, że sposobów na tanią Brazylię jest więcej. Bilet składak To nie był krótki lot w jedną stronę, bo trwał dwa dni. Ale tak już jest, kiedy liczą się pieniądze, a nie czas. Bilety do Brazylii kupiliśmy kilka miesięcy wcześniej za niewiarygodnie niską kwotę: 840 zł w dwie strony w serwisie flipo.pl. Był jednak mały haczyk. Podróż liniami lotniczymi Iberia zaczynała się w Maladze, lądowanie w São Paulo (powrót do Paryża). Dokupiliśmy bilety na trasie Warszawa–Malaga i Paryż–Warszawa. Również w promocji, linią Airberlin za 460 zł. Łącznie wydaliśmy 1,3 tys. zł na osobę – ponad trzy razy mniej niż kupując bilet w regularnej cenie na stronie linii lotniczych. Magiczne daty Najgorszy termin na zwiedzanie Brazylii to przełom roku, a potem słynny brazylijski karnawał. Podobnie jest w czerwcu, gdy zaczynają się wakacje. Dlatego najlepiej jechać naszą wiosną lub późną jesienią. Według samych Brazylijczyków magiczną datą do rozpoczęcia podróży jest 10 stycznia, kiedy oni sami wracają do domów, bo wyczyścili konta podczas świąt i zaczynają zbierać pieniądze na karnawał. Wtedy pusto robi się w restauracjach i hotelach, których właściciele chętni są do negocjacji stawek. Czas to pieniądz Odjeżdżając z największego dworca autobusowego w Ameryce Łacińskiej – Rodoviári…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e3df2fc6b53ac6d275a71b50522d9d260be31255-1d3d74b.jpeg
width: 1000
height: 667

Ludzie cenią to miejsce od prawie 100 lat! Diabelska moc siarki
type: item
date: 2021-03-15T10:16:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: kurozwęki
subject: rekreacja
subject: Travel
subject: uzdrowisko
subject: Zdrowie
description: Ni to wieś, ni miasto. Bez reprezentacyjnego placu i zgiełku kurortów. Ale za to w Solcu-Zdroju mają skarb – najsilniejszą leczniczą wodę siarczkową na świecie!
encoded: W tym artykule: Malina najsilniejsza Oderwać się od krzesła Wyjątkowo pogodne miejsce na mapie Polski. Słońce świeci tu przez 155 dni w roku i ponoć jako pierwsze w kraju zakwitają tu magnolie. Jednak to nie od „sol” – łacińskiego wyrazu oznaczającego słońce – pochodzi nazwa miejscowości. Tej należy się doszukiwać w słonych źródłach, które występują w okolicy. Malina najsilniejsza To ze względu na nie już od 1837 r., kiedy miejscowość została wpisana do rejestru uzdrowisk, przybywają tłumy kuracjuszy. Przyjeżdżają nie dla zabytków czy pięknych widoków. Tych w małej, liczącej ok. 900 osób wsi raczej nie ma. Autokarami, eleganckimi mercedesami, a zdarza się, że i prywatnymi śmigłowcami zlatują z całej Polski i ze świata. Ich wszystkich przyciąga sława źródeł siarkowych, które są wyjątkowo silnie zmineralizowane. Np. solanka ze źródła „Malina” właściwościami przewyższa wszystkie najsłynniejsze źródła siarkowe na ziemi. To z niego doprowadzana jest ona do Basenów Mineralnych, które otrzymały certyfikat Polskiej Organizacji Turystycznej i hotelu Malinowy Zdrój uznanego za najlepsze medyczne spa w Polsce. Solanka podczas transportu nie traci swoich właściwości, bo nie ma dostępu powietrza. Jest klarowna i żółta jak w naturze. I ta niezwykła uzdrawiająca moc! – Jest wykorzystywana nie tylko w leczeniu chorób stawów czy kręgosłupa, ale także przy wszelkich dolegliwościach skórnych – wyjaśnia Marek Rybak, dyrektor Basenów Mineralnych w Solcu-Zdroju. W ulotkach czytam, że kąpiele siarczkowe wykazują działanie przeciwzapalne, zmniejszają bóle, obrzęki, obniżają poziom cholesterolu i trójglicerydów, kwasu moczowego oraz glukozy. O diabelskiej mocy solanki siarkowej z Solca-Zdroju niech świadczy to porównanie: ta z „Maliny” zawiera ponad 900 mg związków siarki na 1 litr, zaś w innych uzdrowiskach na świecie mają jej 50 mg na litr. Oderwać się od krzesła Zdrowotny weekend w Solcu-Zdroju zaczynam – a jakże – od kąpieli w basenie solankowo-siarczkowym. Brązowawy, rdzawy kolor wody …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ab4b856a679dd96c16860dde069851dee1c5eadc-f8b80ee.jpeg
width: 1024
height: 768

Czy wystarczy wyjechać na gorącą wyspę, by czuć się jak na wiecznych wakacjach? Opowiada Polka, która od lat żyje na Sardynii
type: item
date: 2021-03-15T09:24:22.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Deco
subject: sardynia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wywiady
description: Wiele lat temu wywróciła swoje życie do góry nogami i wyjechała z Polski na Sardynię. Urzekły ją szmaragdowe morze, dzikość krajobrazu, barwna kultura i pewien... Sardyńczyk. Monika Anna Szredel opowiada o życiu na wyspie.
encoded: Michał Cessanis: Jak zaczęła się twoja miłość do Sardynii? Monika Anna Szredel: Od miłości do Sardyńczyka. Jeszcze będąc w liceum, zimą 2001 roku poznałam Stefano. I zaczęłam podróżować na Sardynię. Po kilku takich wizytach zapragnęłam poznać wyspę jeszcze bardziej i trzy lata później wyjechałam tam na stałe. Ukończyłam kilka kursów turystycznych, pracowałam m.in. w hotelach i na lotnisku. Skończyłam też z wyróżnieniem studia na uniwersytecie w Sassari na kierunku ekonomia i zarządzanie turystyką. W pewnym momencie wydawało mi się, że moja kariera pójdzie jednak zupełnie w innym kierunku. W Porto Cervo zaczęłam pracować dla słynnego stylisty mody Brunello Cucinelli, poznałam kulisy świata wielkiej mody, bywałam na wielkich wydarzeniach, jak fashion week w Mediolanie. Jednak moja turystyczna pasja i chęć pokazywania piękna Sardynii zwyciężyły. Choć muszę przyznać, że tego czego nauczyłam się w świecie wielkiej mody, przydaje się w świecie wielkiej turystyki, ponieważ zajmuję się gośćmi z listy Forbes. Czym ujęła Cię Sardynia, gdy przyleciałaś po raz pierwszy? Byłam młodą Polką i zauroczyło mnie to wszystko co i dziś zachwyca każdego, kto przybywa tu po raz pierwszy - cudowne szmaragdowe morze, dzikość krajobrazu, barwna kultura, wciąż żywe, wielowiekowe tradycje, ogromna gościnność mieszkańców. Wielką rolę w decyzji związania całego mojego życia z Sardynią odegrała otwartość Sardyńczyków. Zawsze czułam, że mogę tutaj stworzyć "moje miejsce", że mogę wnieść coś wartościowego w otoczenie i że jestem przyjmowana z szacunkiem. Wciąż poznaję wyspę. Muszę przyznać, że po tych wszystkich latach ciągle odkrywam kolejne zachwycające miejsca. Ostatnio, po latach wróciłam do małego, sennego miasteczka Lollove, w którym kiedyś mieszkała moja koleżanka ze studiów, odwiedziłam jej ponad 100-letnią babcię Gabrielę. Lollove to jedno z tzw. Ghost Towns czyli miasteczek duchów na Sardynii. Żyją w nich ostatni nieliczni i bardzo wiekowi mieszkańcy. Od dziesiątków lat żyją tak samo, wiz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c23d2180bb540ff6ff3909717f2a74de8df154f0-9783beb.jpeg
width: 1000
height: 667

Ta chatka w górach robi furorę na instagramie. Pojechałem więc ją zobaczyć​! [CESSANIS]
type: item
date: 2021-02-15T14:04:29.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: góry
subject: Michał Cessanis
subject: Travel
description: Beskid Wyspowy. To dla niego Ania, pochodząca z Krakowa porzuciła życie w mieście i przeniosła się do drewnianej chatki jak z bajki. Nie znaliśmy się wcześniej, ale obserwowaliśmy w mediach społecznościowych. Zapytałem, czy mogę do niej wpaść w drodze do Bukowiny Tatrzańskiej, bo chciałem poznać jej historię.
encoded: I tak, kilka dni później, piliśmy ziołową herbatę siedząc na tarasie jej azylu. – To moja covidowa chata – śmieje się Ania, z wykształcenia etnografka. Dom ma prawie 40 lat. Zaprojektował go jej tata, architekt z Krakowa. - Powstawał, kiedy ja rosłam w brzuchu mamy. Ojciec był zafascynowany norweskimi hytte, czyli drewnianymi domkami budowanymi poza miastem, nad morzem, w lesie albo w górach. Razem z przyjacielem zaczęli szukać miejsca blisko Krakowa, ale wciąż dzikiego, by postawić swoje hytte. I marzenie spełnili – opowiada. fot. Michał Cessanis Dziewczyna z lasu – pisze o sobie @aniastales na Instagramie. A wcześniej? Szalenie zapracowana obywatelka świata, żyjąca w ciągłym biegu, na walizkach. Przez blisko 15 lat podróżowała po całym świecie pracując dla wyższej uczelni w Australii i rekrutując studentów w różnych zakątkach globu. Niekiedy, jak sama przyznaje, czuła się jak bohater filmu „W chmurach” z Georgem Clooneyem, dla którego domem były lotniska, samoloty i hotele. fot. Michał Cessanis – Uwielbiałam to życie, ale w pewnym momencie mój organizm zaczął protestować, aż powiedział stop. Zatrzymałam się więc i zadałam sobie pytanie, co dalej, czy mogłabym spróbować żyć inaczej? I zmieniłam wszystko. Zajęłam się fotografią, remontami i wnętrzami. Razem z przyjaciółmi zajęłyśmy się wynajmowaniem mieszkań w Krakowie. W końcu wynajęłam też swoje mieszkanie, wyprowadziłam się z miasta i zamieszkałam na stałe w chatce. Zresztą od lat żyłam już na dwa miejsca ucząc się i doceniając coraz bardziej życie bliżej natury, bez niepotrzebnych rzeczy. fot. Michał Cessanis Halny wieje coraz mocniej, z tarasu przenosimy się więc do środka. W piecu pod blachą napalone bukiem, kot Benek śpi na kanapie. - Przepraszam za pajęczyny, omiatam je, ale pająki kochają to miejsce, tak jak ja – śmieje się właścicielka chatki. Pająki jednak nam w ogóle nie przeszkadzają. fot. Ania Wyżykowska Ania oprowadza mnie po domku, pokazuje meble z Cepelii, które kolekcjonowała jej mama, rysunki babc…

chatka-ani-774f684.jpeg
width: 3840
height: 2592

Portugalia - gdzie ląd się kończy, a morze zaczyna. "Pewne rzeczy możliwe są jedynie na krańcu świata"
type: item
date: 2021-02-15T11:39:58.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: portugalia
subject: Travel
description: Słońce chowające się w oceanie, szampan na tarasie bajkowego pałacu albo kieliszek wina w prostej rybackiej tawernie. Czy może być jeszcze bardziej romantycznie? Portugalia - najbardziej na zachód wysunięta część naszego kontynentu działa na zmysły i wyobraźnię.
encoded: W tym artykule: Na zamku króla artysty i ogrodnika Koniec świata pod ochroną Na zamku króla artysty i ogrodnika Tata – król Ferdynand II – zamiast polowań w gęstych lasach, do których strach było wejść nawet za dnia, całymi godzinami maluje obrazy i ozdabia nimi pałacowe ściany. To głównie dzięki niemu pałac Pena w Sintrze jest taki bajeczny. Poddani nazwali nawet Ferdynanda królem artystą. Mama – królowa Maria II – całymi dniami bawi się z książętami w przepięknym pałacowym ogrodzie, gdzie rosną rośliny z czterech stron świata. Dwórki i dworzanie nazwali ją więc „dobrą nauczycielką”. Żeby nikt nie zakłócał im spokoju, na straży postawiono potężnego Trytona – pół człowieka, pół rybę. Ten dziwaczny, ale i przerażający stwór siedzi w ogromnej muszli i wypatruje, czy od strony oceanu nie nadciąga niebezpieczeństwo. To nie fragment baśni Hansa Christiana Andersena, który zresztą bawił w Sintrze. To najprawdziwszy opis pałacu Pena – jednego z siedmiu cudów Portugalii. Ta bajkowa budowla stoi wciąż dumnie na skałach powyżej miasta. Zarys pałacu widać z daleka, jadąc od strony Lizbony, od której jest oddalony zaledwie o 30 km. Zobaczyłem go w pełnej krasie. Był wczesny jesienny ranek, żółte i czerwone wieże lśniły w słońcu, na tle błękitnego nieba. Wokół soczysta zieleń gigantycznych drzew, w oddali siny błękit oceanu. – O tej porze roku zamek często zanurzony jest w gęstej mgle, zdarzają się wichury, które powalają drzewa, lub pada deszcz. To chyba Tryton zadbał o pogodę dla ciebie – żartuje przewodniczka Joana Macedo. Dziwna romantyczna budowla. Pomieszanie z poplątaniem stylów, ale urocze. Trochę jak zamki nad Loarą lub nad Renem. Takie łuki i kopuły gdzieś już widziałem, przypominają mi te z Hiszpanii. Średniowieczne krużganki, fragmenty wnętrz jak w gotyckich katedrach. W środku, tak jak i na zewnątrz – bajkowo i bogato. Oryginalne sprzęty, tkaniny, naczynia. Wszystko jest na swoim miejscu jak za dawnych czasów. A może pałac ożywa, kiedy strażnicy zamykają ogromne bra…

potrugalia-sintra-0bbbafd.jpeg
width: 2121
height: 1414

Kamperem przez Australię Zachodnią. Śniadania na plaży, noce pod gwiazdami
type: item
date: 2021-02-15T09:30:20.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: australia
subject: kamper
subject: Travel
description: W domu na kółkach uświadomiliśmy sobie jak niewiele potrzeba nam do szczęścia i zaczęliśmy marzyć o niekończącej się podróży.
encoded: W tym artykule: Wigilia w składzie budowlanym Śniadanie na plaży Najlepsze krewetki na świecie Nauka czytania nieba INFORMATOR - Czy wy kiedykolwiek jeździliście kamperem? – taksówkarz Kannadi Calli, który odebrał nas z lotniska w Perth, kilkukrotnie upewniał się, czy aby dobrze rozumie, że to będzie nasza pierwsza samodzielna wyprawa samochodowa przez antypody. I dopytywał, czy zdajemy sobie sprawę, że ruch jest tu lewostronny, odległości do pokonania ogromne, a zasięg telefonów komórkowych słaby. Do tego mandaty. Jak mantrę powtarzał, wioząc nas do hotelu, ostrzeżenia przed przekraczaniem prędkości, bo w Australii stawki za wykroczenia są ekstremalne, a w okresie świąteczno-noworocznym ich wartość jeszcze jest podwajana – o czym informowały kierowców elektroniczne tablice ustawione przy wjazdach i wyjazdach z miasta. Kannadi spadł nam z nieba. Dzięki niemu byliśmy z Pawłem doskonale przygotowani, by wyruszyć w trasę. Polecił zainstalować w smartfonach aplikacje, „bez których nawet się nie ważcie wyjeżdżać z Perth”. Były to: nawigacja samochodowa Waze pokazująca policyjne kontrole prędkości, wyszukiwarka stacji benzynowych Fuel Map i ta najważniejsza – WikiCamps do wynajdywania kempingów. Wyposażeni w tę wiedzę dwa dni później odbieraliśmy z wypożyczalni nasz dwuosobowy domek na kółkach. Wreszcie mogliśmy ruszyć w podróż przez południową część Australii Zachodniej i poczuć się jak tutejsi koczownicy, dla których przemierzanie kamperem swojego kontynentu jest sposobem na życie. W aucie mieliśmy wszystko, czego potrzebowaliśmy do życia w drodze: lodówkę zasilaną bateriami słonecznymi, kuchenkę gazową, zlewozmywak, pościel, ręczniki i zastawę stołową oraz wygodne rozkładane łóżko z nocnymi lampkami do czytania. A w kabinie kierowcy klimatyzację. Plan podróży nie był skomplikowany. Chodziło nam przecież o czerpanie przyjemności z obozowego życia i upajania się naturą. Fot. Getty Images Wigilia w składzie budowlanym Wyruszyliśmy wczesnym rankiem, zatrzymując się jeszcze…

kamperem-przez-australie1-3e2a346.jpeg
width: 2121
height: 1414

Załóż luźny dres. Jak zasnąć w samolocie? Poradnik Michała Cessanisa
type: item
date: 2020-12-28T08:32:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: latanie
subject: Moto
subject: porady w podróży
subject: samoloty
subject: Sport
subject: Technologia
subject: Travel
description: Jak wpaść w ramiona Morfeusza kilkanaście tysięcy metrów nad ziemią, w pozycji siedzącej, w towarzystwie wciąż rozmawiających współpasażerów, wrzeszczących dzieci i budzących nas stewardes podających kolejny posiłek?
encoded: Podpytuję znajomych podróżników o ich patenty na sen. Od Moniki Witkowskiej słyszę, że zapada w głęboki sen już przy starcie samolotu, kiedy obsługa obniża w nim ciśnienie. - Czasami jednak w zaśnięciu pomaga mi lampka wina - mówi. Martyna Wojciechowska zawsze siada przy oknie i wspomaga się ziołowym lekiem nasennym. - Bo grunt to przespać cały lot - argumentuje. Na internetowych forach znajduję jeszcze jeden patent: uciąć sobie drzemkę podczas oglądania filmu na pokładzie. Ale ja i tak nie mogę zasnąć. Ląduję na kozetce u dr. Dariusza Wasilewskiego, psychiatry i dyrektora Centrum Psychoprofilaktyki i Terapii w Warszawie. – Najlepiej nie przygotowywać się na sen, bo będziemy o tym uporczywie myśleć i nie zaśniemy – stwierdza lekarz. No to może chociaż kieliszeczek czegoś mocniejszego, o którym mówi Monika Witkowska? – Alkohol nie jest wskazany, bo spłyca sen. Czasem dobra jest szklanka ciepłego mleka i kawałek żółtego sera, bo działa on uspokajająco. Dodatkowo przestrzegam przed odtwarzaczem mp3 – chyba że jest w nim muzyka relaksacyjna. No i warto pamiętać o luźnym ubraniu i zdjęciu butów, bo wszystko, co doskwiera, przeszkadza nam spać - radzi. Pytam o leki nasenne. Te, jak słyszę, mogę stosować, byle krótko. Niektórym pomaga przestawienie jeszcze w samolocie zegarka na czas lokalny. Dr Wasilewski twierdzi jednak, że będziemy się skupiać na zegarku i denerwować. Na koniec psychiatra wypisuje mi dwie recepty na sen: słuchać swojego zegara biologicznego i wrzucić na luz. JAK PRZESPAĆ LOT 1. Wybierz miejsce przy oknie. Najlepiej usiądź w rzędzie awaryjnym, gdzie jest więcej miejsca na nogi. Głowę wtul w poduszkę i nakryj się kocem. 2. Załóż luźny dres. Ubranie nie może być za ciasne. Dodatkowo zdejmij buty by nic cię nie uwierało. 3. W uszy włóż stopery lub słuchawki z muzyką relaksacyjną. Trzeba odciąć się od bodźców zewnętrznych, mogą w tym pomóc także stopery. Jeśli wybierzesz słuchawki, to tylko z muzyką relaksacyjną. 4. Poproś o szklankę mleka. Po wypiciu mleka …

samolot-7dce053.jpeg
width: 2121
height: 1414

Chodź na Preikestolen! Ta skalna półka w Norwegii to prawdziwy cud natury
type: item
date: 2020-12-14T01:16:57.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Kuchnia
subject: norwegia
subject: preikestolen
subject: Sport
subject: Travel
subject: trekking
description: Ta niezwykła skała co chwilę trafia do najróżniejszych rankingów: najbardziej niezwykłych punktów widokowych na świecie, najpiękniejszych miejsc dla fotografów czy tych, które trzeba zobaczyć choć raz w życiu.
encoded: Położona w południowej Norwegii, w regionie Stavanger, zawieszona 604 m ponad wodami Lysefjordu skała co chwilę trafia do najróżniejszych rankingów: najbardziej niezwykłych punktów widokowych na świecie, najpiękniejszych miejsc dla fotografów czy tych, które trzeba zobaczyć choć raz w życiu. Ambona (takie jest dokładne tłumaczenie Preikestolen), stawiana na podium wraz z Wielkim Kanionem i Wodospadami Wiktorii, przyciąga każdego roku kilkaset tysięcy turystów z całego świata, którzy prześcigają się w zrobieniu jak najlepszych jej ujęć. Powstała 10 tys. lat temu, a odkryto ją nie tak dawno, bo dopiero w 1900 r. Z płynącego przez Lysefjord statku wypatrzył ją sportowiec Thomas Peter Randulf, który później dotarł do niej przez góry. I tak zaczęła się kariera tego miejsca. Sezon trekkingowy trwa od kwietnia do końca września. Czerwiec to idealny moment, by stanąć na Ambonie. W wakacje możecie być pewni, że na szlaku utkniecie w kolejce. View oEmbed on the source website 1. Popłyń w rejs Razem z grupą przyjaciół wybraliśmy się samochodem do Danii, by do Prekestolen popłynąć promem. Dokładnie z Hirtshalsu do Stavangeru statkiem Fjord Line (fjordline.com/pl/preikestolen) za 400 zł od osoby. W tej cenie była przeprawa i transfer do schroniska przy skalnej półce, gdzie wychodzi się na szlak. Wyszło znacznie taniej niż organizowanie przejazdów autobusowych w Norwegii na własną rękę – zaoszczędziliśmy po 300 zł od osoby! Prom dobił do portu Risavika pod Stavangerem po godz. 6 rano w sobotę (wcześniej, bo o godz. 5, zjedliśmy śniadanie). Tam czekał już na nas autokar, który dowiózł nas na przeprawę wodną do Tau, a stamtąd kolejnym autobusem do miejsca, gdzie rozpoczynał się trekking (transfer trwał ponad półtorej godziny). 2. Ruszaj na szlak Wejście i zejście na skalną półkę zajmuje od 4 do 6 godz. Ten 3,5-kilometrowy szlak (w jedną stronę) opisywany jest jako łatwy także dla dzieci i osób starszych, jednak przejście po skałach (w kwietniu były jeszcze oblodzone) zajmuje trochę…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/03c5e73b8430e14289449e48b8cb922eed665f1f-732f1d5.png
width: 1364
height: 906

Malaga: 7 powodów, by ją zwiedzić
type: item
date: 2020-09-14T09:00:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: hiszpania
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: malaga
subject: miasta
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: Travel
description: Kilometry plaż, słońce przez 300 dni w roku, rajskie jedzenie i... tanie bilety lotnicze – to zaledwie kilka atutów Malagi w południowej Hiszpanii.
encoded: Położona w Andaluzji, na wybrzeżu słońca – jak tłumaczy się Costa del Sol – Malaga jest dla wielu podróżników ostatnim przystankiem przed podróżą lotniczą np. do Ameryki Południowej. Stąd bowiem linie lotnicze coraz częściej oferują tanie bilety do Brazylii, Peru, Chile czy Argentyny. Można też popłynąć promem do Afryki, np. do Maroka. Ale zapewniam, że Malaga to świetny kierunek sam w sobie. Zresztą przekonajcie się sami! 1. Magia nazwisk Malaga słynie ze znanych mieszkańców. To właśnie tutaj urodził się malarz Pablo Picasso. Można zwiedzać jego rodzinny dom przy Plaza de la Merced – jednym z głównych placów miasta – a w muzeum przy ul. San Agustín obejrzeć 285 prac słynnego kubisty. Prezentują wszystkie etapy malarstwa, przez które przeszedł (są m.in. portrety, które malował jako 15-latek). Z Malagi pochodzi też inny artysta – hiszpański przystojniak Antonio Banderas. Być może spotkacie go przy ul. Larios, handlowym deptaku w centrum, albo podczas hucznie obchodzonych w Andaluzji świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy – wieść niesie, że odziany w kaptur zasłaniający twarz bierze wówczas udział w nabożeństwach i procesjach. 2. Zabytki w cieniu palm Trudno oderwać wzrok od miejskiej architektury. Przechadzając się uliczkami, co chwila trzeba zadzierać do góry głowę, by popatrzeć na barwne fasady kamienic i ukwiecone balkony. Spacerkiem przez Parque de Málaga, ponadstuletni park, w którym podczas upałów można odpocząć w cieniu subtropikalnej roślinności, dojdziecie do wzgórza, u podnóża którego jest forteca La Alcazaba. Mająca 700 lat jest jedną z największych muzułmańskich budowli militarnych, jakie zachowały się w Hiszpanii. Prowadzi do niej brama Puerta del Christo (Drzwi Chrystusa), gdzie celebrowano pierwszą po zwycięstwie chrześcijan mszę. Na górze zaś był Castillo de Gibralfaro, zamek, z którego do dziś zachowały się jedynie baszty obronne. Stąd jest piękny widok na miasto i port, nad którym niczym żyrafy górują portowe dźwigi. A gdy już zejdziecie z góry, wstąp…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8e27806d1787571e3ff4a0b9aefa86daf0c1b94a-6777f71.jpeg
width: 2550
height: 1700

Fidżi: "pośpiech męczy"! Jak wygląda podróż do jednego z najpiękniejszych miejsc na świecie?
type: item
date: 2020-08-11T09:39:43.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Fidżi
subject: Travel
description: To niesamowite, że w ciągu niespełna dwustu lat Fidżyjczycy z ludożerców zmienili się w jeden z najsympatyczniejszych narodów.
encoded: W tym artykule: Słówko wytrych Strategia kota Ocean zabiera ląd Z wyspy na wyspę INFORMATOR ZOBACZ TE MIEJSCA Najpierw drętwieją usta, chwilę potem język staje kołkiem. Wystarczył łyk napoju smakującego niczym rozwodniony gips, bym poczuł się jak po miejscowym znieczuleniu u stomatologa. Nie mogłem jednak wymigać się od wypicia fidżyjskiego specyfiku, jakim jest kava. To napój ze sproszkowanego korzenia krzewu pieprzu metystynowego, który pije się tutaj towarzysko. A że Fidżyjczycy to jeden z najbardziej towarzyskich narodów, jakie znam, zaproszenia na kavę zwyczajnie nie wypada odmówić. Słówko wytrych Zagadała mnie grupka mężczyzn, z których każdy wyglądał jak Jimi Hendrix (jak ja im zazdroszczę takich czupryn!). Siedzieli na macie wyplecionej z liści kokosa pod rozłożystym drzewem chlebowca na targu w centrum Nadi, miejscowości położonej na zachodzie głównej wyspy Fidżi – Viti Levu. Przed mistrzem ceremonii stała tano – duża drewniana misa, do której chwilę wcześniej wlał zmieszany z wodą proszek przeciśnięty przez bawełnianą szmatkę. Jako gościowi honorowemu – zupełnie przypadkowemu, który akurat buszował na targu w poszukiwaniu rękodzieła – pierwszemu podano mi miseczkę ze skorupy kokosa wypełnioną do połowy lekko beżowym mętnym napojem. Fidżyjczycy potrafią popijać go od rana do wieczora, bo wprowadza ich w lekki stan uniesienia, wyluzowania, ale też rozleniwienia. Kava ma przyjemny, uspokajający wpływ na organizm, pozostawiając jasny umysł. W przeciwieństwie do alkoholu, nie ma po jej wypiciu kaca – czytam na oficjalnej stronie tego położonego na Pacyfiku wyspiarskiego państwa. Przy okazji posiadówki pod chlebowcem dowiaduję się więcej o etykiecie spotkań przy kavie. Przed każdym łykiem trzeba krzyknąć bula, czyli cześć, i raz klasnąć w dłonie, by po wypiciu klasnąć trzy razy i trzy razy wykrzyczeć bula! To słowo słyszy się na Fidżi tak często, że mam wrażenie, iż oznacza nie tylko powitanie, ale też: „co słychać?”, „jak się masz?”, „wszystko dobrze”, „może ci…

fidzi-jedno-z-najpiekniejszych-miejsc-na-swiecie-3d56750.jpeg
width: 2010
height: 1491