National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T11:22:47.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Obżartuchy, łączcie się!

Obżartuchy, łączcie się!
type: item
date: 2011-12-16T12:04:10.000Z
creator: Katarzyna Goździkowska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kuchnie świata
subject: podróże
description: Papieros i szklanka zimnego piwa na początek. A potem rosół z kiełbasą i deser z czerstwego chleba. Madryccy robotnicy z fabryki tytoniu La Tabacalera w dzielnicy Lavapiés wiedzieli co dobre.
encoded: Skrzypiące drzwi restauracji Peyma i sterta papierowych serwetek na podłodze nie obiecują rozkoszy podniebienia. Barman podsuwa mi popielniczkę, mimo że od kilku miesięcy obowiązuje tu zakaz palenia. Jeszcze niedawno goście tej knajpy napotykali przy wejściu dywan z nonszalancko rzuconych na posadzkę niedopałków. Tu na półwyspie nie dba się o konwenanse tak jak w innych częściach Europy. Zamawiam „robotnicze” piwo Mahou, klasyczne menu del dia i obserwuję klientelę. Stoliki zajmują goście wszelkiej proweniencji: trendhunterki w dizajnerskich okularach, kioskarz z naprzeciwka i eleganckie staruszki w kamelowych kostiumach. Kelner, adept starej hiszpańskiej szkoły, według której zbędne grzeczności należy zastąpić rzeczowym serwisem, przykrywa stół papierową chustą. Środa jest dniem lokalnego specjału – cocido madrileno. Należy poprosić o dużą liczbę papierowych serwetek i przygotować się na prawdziwy rytuał. Kelner zaczyna ceremonię, podsuwając mi talerz z domowym makaronem, który zalewa pachnącym wywarem (tzw. caldo). Następnie na stół wjeżdża talerz z ugotowaną na miękko ciecierzycą, słodką marchewką, ziemniakami, porami i delikatnymi liśćmi kapusty. Warzywa pachną goździkami i przywodzą na myśl egzotyczne podróże. Danie główne, wieńczące ceremoniał, składa się z plasterków chorizo, czyli mocno przyprawionej papryką kiełbasy, morcilli – pysznej kaszanki (a właściwie „ryżanki”), soczystych kawałków kurczaka i wybornej cielęciny. Cocido to potrawa solidna; krzepi i rozgrzewa w chłodne madryckie zimy. Dobrze nam znane składniki nabierają tu nowego wymiaru: paprykowe kiełbaski przyjemnie drażnią kubki smakowe, a całość rozpływa się w złotej zupie o korzennym aromacie. Dlatego danie to w Madrycie zaczyna się jeść jesienią, kończy się w maju. Najpierw rozsmakowali się nim mieszkańcy robotniczej dzielnicy Lavapiés, a z czasem prostotę kompozycji docenili także arystokraci. Nie licząc takich jadłodajni jak swojska Peyma, Madryt pełen jest miejsc, gdzie cocido dostaje oprawę…

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400