National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-03-19T08:10:27.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Polska Szwajcaria" leży zaledwie 40 minut od Krakowa. To zapomniany cud natury
items: To miasteczko to polski „Przystanek Alaska”. Jeździmy tam dla dziewiczych plaż i dzikiej przyrody
items: Biała Świątynia i opiumowe legendy Złotego Trójkąta – Polacy pokochali ten region
items: 300 lat stał w ruinie. Dziś ten małopolski zamek zachwyca jak nigdy
items: Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce. Poznaj fascynującą historię pierwszej na świecie kopalni ropy
items: Zamek w Niedzicy uchodzi za miejsce nawiedzone. Przede wszystkim jest jednak malowniczą budowlą
items: Ponidzie pozwala złapać drugi oddech. Tu można odnaleźć spokój i balans
items: Puszcza Niepołomicka pozwala obcować z dziką przyrodą. Tutaj można dostać energetycznego kopa
items: Utrata wzroku nie odebrała mu marzeń. Jerzy Płonka zdobywa kolejne szczyty
items: Florencja bez wątpienia jest piękna latem. Bywa też głośna, upalna, czasami męcząca
items: Legenda mówi, że usypała ją baba olbrzymka. Babia Góra jest jedną z najbardziej ekscytujących polskich gór
items: Przez długi czas była nie do zdobycia. Jedna z najpotężniejszych twierdz XIX wieku kryje pewną tajemnicę
items: Miasto, w którym można się cofnąć w czasie. Włodawa urzeka na każdym kroku
items: Pustynia Błędowska wzbudza zachwyt w całej Europie. Kiedyś to miejsce wyglądało zupełnie inaczej
items: Kruszyniany to tatarska wieś na końcu świata . „Tu pomaga się sąsiadom bez względu na wyznanie”
items: Ślązacy z dumą pokazują, jakie są ich korzenie i jak je z powodzeniem przesadzić na nowoczesną glebę
items: Katowice na weekend. "Industrial mają w sercu"
items: Bieszczady - lekcja czytania przyrody dla mieszczucha. Pomysł na ucieczkę od miasta

„Polska Szwajcaria" leży zaledwie 40 minut od Krakowa. To zapomniany cud natury
type: item
date: 2026-01-09T11:59:12.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: małopolska
subject: ojcowski park narodowy
subject: parki narodowe
subject: polska
subject: Travel
description: Dla zagranicznych mediów Ojcowski Park Narodowy staje się fascynującym odkryciem na mapie Polski. To najmniejszy park w kraju, który skrywa w sobie ogromne bogactwo historii. Warto tu przyjechać.
encoded: W tym artykule: Ojcowski Park Narodowy – atrakcje Przyroda i tradycja Gastronomia w Ojcowie Igła Deotymy Jaskinie w Ojcowskim Parku Narodowym Trasy turystyczne Ojcowskie zamki Ojcowski Park Narodowy – informacje praktyczne Dziennikarze serwisu euronews.travel postanowili przedstawić turystom alternatywę na jednodniową wycieczkę z Krakowa. Wybór zazwyczaj pada na Zakopane albo Oświęcim. Euronews na jesienny wypad poza miasto proponuje oddalony o zaledwie 40 minut drogi od stolicy Małopolski „mniej znany cud natury”, czyli Ojcowski Park Narodowy. – Miłośnicy przyrody często wybierają się do Zakopanego. To pełne turystów miasto najlepiej zwiedzać podczas wycieczki z minimum jednym noclegiem, ponieważ jest ono oddalone o dwie godziny jazdy samochodem od Krakowa. Jeśli brakuje ci czasu, wybierz położony dużo bliżej Ojcowski Park Narodowy – czytamy. Ojcowski Park Narodowy – atrakcje Ojcowski Park Narodowy powstał w 1956 r. To najmniejszy tego typu obiekt w kraju. Ma zaledwie 21,46 km kw. powierzchni, podczas gdy największy park w Polsce – Biebrzański – ma aż 592,23 km kw. Najmniejszy nie oznacza jednak mało interesujący. Na odwiedzających czeka tu masa cennych zabytków i pomników przyrody. Nie tylko Wawel, Wieliczka i Ojców. Oto nieznane miejsca w Małopolsce, które warto odwiedzić Oceniając województwo małopolskie w kontekście mnogości atrakcji turystycznych, łatwo można dojść do wniosku, że jest to jeden z najatrakcyjniejszych regionów w Polsce. Warto jednak wied... Sercem Ojcowskiego Parku Narodowego jest Ojców, niewielka wieś położona na terenie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. W jej pobliżu znajduje się Grota Łokietka. Tu , jak głoszą legendy, ojciec Kazimierza Wielkiego miał przez sześć tygodni ukrywać się przed królem czeskim Wacławem II, z którym toczył spór o tron Polski. W trakcie wizyty w najmniejszym parku narodowym Polski zobaczymy zarówno wapienne klify, jak i wąwozy oraz ponad 400 jaskiń. Dodają ponadto, że na miejsce bez problemu dojedziemy autobusem za mn…

Ojcowski-Park-Narodowy-6e47edd.jpg
width: 6016
height: 4016

To miasteczko to polski „Przystanek Alaska”. Jeździmy tam dla dziewiczych plaż i dzikiej przyrody
type: item
date: 2025-10-27T07:03:33.000Z
creator: Katarzyna Kachel
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: morze bałtyckie
subject: wybrzeże
subject: Zachodniopomorskie
description: Nie musiałam jechać aż tak daleko, żeby go odkryć. Wystarczyło wyruszyć nad Morze Bałtyckie. Mrzeżyno i okolice to wyjątkowy zakątek Polski.
encoded: Spis treści: Mrzeżyno. Ziemia odzyskana Gadające krzywe drzewa Zaślubiny z morzem Słoń nad Bałtykiem Mrzeżyno – informacje praktyczne Tu jest mój przystanek Alaska – powtarza raz za razem Olek, który wiele lat temu przyjechał do Mrzeżyna i się w nim zakochał. Bo dziewicze plaże, bo ludzie pełni dziwactw i pasji, bo jakby na końcu świata. Już po dwóch dniach spędzonych z nim w Mrzeżynie, Rogowie i Trzebiatowie zrozumiałam, co do mnie mówi. Bo choć nie widziałam łosia, który dreptałby środkiem wioski czy ulicy, to jelenie, sarny paradujące po dzikim nadmorskim lesie jak najbardziej. No i do tego cały ten ich słoń, który robi kolosalną przewagę nad fikcyjnym miasteczkiem Cicely z Przystanku Alaska. Ale po kolei. Mrzeżyno. Ziemia odzyskana Do portu wjeżdżamy od tyłu, parkujemy między kolorowymi kutrami, które kołyszą się miarowo na wietrze. Jest sztormowo, po sezonie, tak jak lubię. Uczę się zwalniać, co tutaj wydaje się nadzwyczaj łatwe. Zero kolorowych straganów, głośnej muzyki, plastiku i parawanów na plaży. Otwieram drzwi rodzinnego baru, właściwie legendarnej wędzarni o niewyszukanej nazwie Bar Portowy, i niemal od progu czuję, że tego właśnie szukam, tego potrzebuję. To miejsce niczego więcej nie udaje od tego, czym jest. Drewniana prosta konstrukcja tuż obok malowniczego ujścia Regi do morza uchodzi za kultową. Przyciąga turystów i lokalsów zarówno atmosferą, jak i genialną rybą. Tak więc zachodzą tu w kaloszach pracownicy portu, właściciele psów po długich nadmorskich spacerach, na herbatę wpadają przewodnicy czekający na grupy, są turyści, jestem ja. Szef, który niespiesznie nabija na haczyki kawałki ryby do wędzenia, rybołówstwo ma w genach. W morze przed wschodem słońca wypływał jego dziad i ojciec. Nie mówi dużo, jakieś półsłówka, oszczędny w słowach, nie jest od zabawiania, tym bardziej od odpowiadania na pytania. Ryby, które ładuje nam na talerze, są pierwsza klasa. Świeże, prosto przyrządzone, doskonałe. Wcinam tatara z polskiego łososia, turbota i węgorz…

mrzezyno-a59ec72.jpg
width: 2000
height: 1324

Biała Świątynia i opiumowe legendy Złotego Trójkąta – Polacy pokochali ten region
type: item
date: 2025-08-17T08:03:54.000Z
creator: Katarzyna Kachel
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: azja
subject: tajlandia
subject: wakacje w tajlandii
description: Tajlandia północna stworzona jest dla łowców przygód i tych, którzy lubią miejsca z niezwykłą historią. Tu znajduje się legendarny Złoty Trójkąt i Biała Świątynia.
encoded: Spis treści: Legenda Złotego Trójkąta U tajskiego Gaudíego Królestwo Wschodzącego Słońca Złoty Trójkąt – informacje praktyczne Kiedy patrzę na mapę Tajlandii, zgadzam się z tymi, którzy widzą w kształcie tego kraju głowę słonia, którego trąba muska granicę z Malezją. W tej podróży startuję z samego jej czubka. Decydując się na północ Tajlandii, wybieram królestwo zachwycających górskich krajobrazów, egzotycznych parków, dżunglę i magnetyczne świątynie. Wciąż jest tu sporo miejsc mało skomercjalizowanych, dziewiczych i dzikich. A wspomnienie opiumowych wojen nadal wywołuje tutaj dreszczyk emocji. Legenda Złotego Trójkąta Lubię miejsca styków, tych kulturowych, geograficznych, językowych czy historycznych. I chyba nie ma lepszego, które by łączyło je wszystkie tak smacznie jak prowincja Chiang Rai z legendarnym i wciąż działającym na wyobraźnię Złotym Trójkątem. W tym pięknym górzystym regionie, kiedyś słynącym z upraw maku i produkcji opium, dziś uprawia się mniej ekscytujące ryż, truskawki i kapustę. To także tu, jadąc skuterem, mijam cudowne zielone dywany charakterystyczne dla plantacji kawy. A uprawia się ją z czułością, choć to mozolne zajęcie. I czuć to w każdej filiżance napoju, który popijam w rodzinnych palarniach, jakich tutaj nie brakuje. Najbardziej urzekły mnie te położone w górskiej wiosce Ban Pha Hee. Nie znam miejsca bardziej magicznego, w którym piłabym espresso z tak oszałamiającym widokiem na okoliczne szczyty i plantacje. Ci, którzy przyjeżdżają tu zwabieni mafijnymi mitami czy w poszukiwaniu palarni opium, być może będą zawiedzeni. Makowe uprawy podobno wciąż są, ale znajdują się w niedostępnych górzystych, przygranicznych rejonach. Plotkuje się czasami o narkotykowych baronach, którzy wciąż tu rządzą, ale trudno rozstrzygnąć, czy owe plotki nie mają tylko podnieść temperatury zwiedzającym. O legendach Złotego Trójkąta posłuchałam w muzeum nazywanym Domem Opium, w którym pracują ludzie z plemion Akha i Hmong. Wstęp kosztuje 50 bahtów, czyli nieca…

tajlandia-biala-swiatynia-1-6d92796.jpg
width: 1000
height: 667

300 lat stał w ruinie. Dziś ten małopolski zamek zachwyca jak nigdy
type: item
date: 2025-08-14T13:45:45.000Z
creator: Katarzyna Kachel
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: cuda polski
subject: Go Poland
subject: małopolska
subject: polska
subject: zamki
subject: zamki w Polsce
description: Muszyna to malownicze miasteczko, przez lata kojarzone głównie z wodą mineralną. Dziś przyciąga także zamkiem, który po setkach lat wreszcie odzyskał dawny blask. Teraz jest dumą nie tylko Muszyny, ale całego regionu.
encoded: W tym artykule: Malowniczy zamek na szczycie góry Zamek w Muszynie – praktyczne informacje Zamek w Muszynie nagrodzony w plebiscycie Travelera Droga do zamku nie jest długa, choć ostre podejście może wywołać lekką zadyszkę. Idę wzdłuż potoku Szczawnik, od ulicy Zazamcze, wśród drzew i ich imponujących korzeni. Po drodze mijam kapliczkę Matki Bożej Królowej Polski, zwaną również kapliczką Matki Boskiej Dobrej Rady. Ufundował ją jeden z mieszkańców, któremu przyśniła się ponoć Maryja stojąca na skale. Czy coś wyprosił, nie wiem, ale widać miał za co dziękować. Uwielbiam takie cudowne historie, ale nie tylko. Zanim przyjechałam do odnowionej po kilkuset latach twierdzy, dobrze znałam już opowieść o jednym z mieszkańców zamku, niejakim Pawle z Przemankowa. Zważywszy na jego awanturniczy charakter, nic dziwnego, że przetrwała do naszych czasów. Postać jest jak najbardziej prawdziwa. Był bowiem biskupem, który służył jako kanclerz Bolesławowi V Wstydliwemu, księciu krakowskiemu (od 1243 r.) i sandomierskiemu (od 1232 r.). Wcale mu to nie przeszkodziło, a może wręcz pomogło, w porwaniu i zhańbieniu mniszki z klasztoru klarysek w Skale czy założeniu na zamku haremu. Jak było naprawdę, pewnie już się nie dowiemy. Za to plotki na pewno dodają pikanterii temu miejscu. Przypominam sobie je wszystkie, przechodząc przez drewniany most przerzucony nad suchą szosą, który prowadzi wprost na zamek. Malowniczy zamek na szczycie góry Jeszcze kilka lat temu zwiedzanie twierdzy było niemożliwe. Straszyły tu ruiny, duchy pewnie też, a resztki warowni były przez całe lata rozkradane. Patrzę z podziwem, jak kunsztownie odsłonięto fundamenty murów, pieczołowicie odbudowano basztę do wysokości trzech pięter i postawiono taras widokowy. To wisienka na torcie. Rozpościera się stąd obłędna panorama zarówno na miasto, zakole Popradu, jak i dalszą okolicę. Wyobrażam sobie, jak dobrze było widać stąd wroga, towary spławiane rzeką oraz szlak handlowy biegnący wzdłuż Popradu. Choć szczyt na górze Bas…

shutterstock2512711753-f088542.jpg
width: 5005
height: 3337

Muzeum Przemysłu Naftowego w Bóbrce. Poznaj fascynującą historię pierwszej na świecie kopalni ropy
type: item
date: 2024-10-24T14:20:07.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: cuda polski
subject: Go Poland
subject: muzeum
subject: polska
subject: Polska Jest Najpiękniejsza
subject: ropa naftowa
description: Muzeum w Bóbrce, zlokalizowane na terenie najstarszej na świecie czynnej kopalni ropy, to miejsce, gdzie poznasz nie tylko historię wydobycia tego naturalnego surowca. Dowiesz się także nieco więcej na temat Ignacego Łukasiewicza, uznawanego za pioniera przemysłu naftowego.
encoded: W tym artykule: Najstarsza kopalnia ropy naftowej na świecie – historia Bóbrki Ignacy Łukasiewicz – prekursorskie osiągnięcia w przemyśle naftowym Muzeum Przemysłu Naftowego – wyjątkowe urządzenia i eksponaty W XIX w. niewielka wieś Bóbrka na południu Polski stała się światowym centrum wydobycia ropy. To właśnie tutaj, dzięki staraniom Ignacego Łukasiewicza, pioniera w tej dziedzinie, powstała pierwsza na świecie kopalnia naftowa. Obecnie pełni ona nie tylko funkcję historyczną, ale po dziś dzień umożliwia pozyskiwanie tego cennego surowca, co czyni ją prawdziwym unikatem w skali globalnej. W kopalni ropy naftowej w Bóbrce poznacie historię czarnego złota z Podkarpacia i wynalazcy lampy naftowej. Najstarsza kopalnia ropy naftowej na świecie – historia Bóbrki Chłopi z Podkarpacia znali ropę. Smarowali nią wozy, czasami rany po odmrożeniach, robili z niej okłady, kiedy rwało ich w kręgosłupie. Wiedzieli, że jest dobra, by pozbyć się robactwa. Ale to dopiero Ignacy Łukasiewicz po raz pierwszy wydestylował z ropy naftowej naftę i zastosował ją do oświetlenia ulic i domów. To dzięki niemu Polska w XIX w stała się znaczącym w świecie ośrodkiem wydobycia ropy naftowej, a Polak – pionierem tej dziedziny. Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza, w którym można poznać historię odkrywcy lampy naftowej, a także zobaczyć, jak działa przemysł naftowy, znajduje się na terenie najstarszej na świecie czynnej kopalni ropy naftowej. To właśnie do niewielkiej Bóbrki przed wiekami przyjeżdżali przedsiębiorcy z całego świata, by poznać technologię wymyśloną przez Polaka. Wśród nich był ponoć sam John Rockefeller, który miał nawet nazwać Łukasiewicza wariatem, który dzieli się swoją wiedzą za bezcen. Ignacy Łukasiewicz – prekursorskie osiągnięcia w przemyśle naftowym Teren kopalni w Bóbrce został uznany w 2018 r. za Pomnik Historii i dziś jest jednym z najciekawszych polskich zabytków. To muzeum inne niż wszystkie. I nie tylko dlatego, że kopalnia ropy, na któr…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/10/09PolskaJestNAjBobrkabez-napisow-1-47b00d3.jpg
width: 2667
height: 2000

Zamek w Niedzicy uchodzi za miejsce nawiedzone. Przede wszystkim jest jednak malowniczą budowlą
type: item
date: 2024-09-08T09:32:32.000Z
creator: Katarzyna Kachel
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: polska
subject: średniowiecze
subject: Travel
subject: zabytki polski
subject: zamki
subject: zamki w Polsce
description: Zamek w Niedzicy, zwany inaczej zamkiem Dunajec, był niegdyś warownią strzegącą granic Polski z Węgrami. Dziś jest jedną z atrakcji okolic Kotliny Nowotarskiej.
encoded: W tym artykule: Małe Mazury Zamek w Niedzicy – legendy Zapora Niedzica Obozowanie nad Jeziorem Czorsztyńskim Zamek w Niedzicy – noclegi Na zamku w Niedzicy straszy, o jeziorze zresztą też krążą mroczne historie. Ludzie gadają, że z zatopionej wsi Maniowy czasami słychać ujadanie psów. Mówią jeszcze, że w miejscu starego cmentarza duchy można zobaczyć. Tych starych, których pochowano, a potem przy budowie zbiornika i zapory przeniesiono w nowe miejsce. Dlatego nocą lepiej się tu nie zapuszczać. Zwłaszcza wtedy, kiedy te noce są gęste jak smoła. Małe Mazury Dziś księżyc w pełni, filmowo oświetla ruiny starego zamku w Czorsztynie i ptasią wyspę, na której rybitwy składają jaja. Na pomoście plaży Pieniny kołyszą się wędki. Jarosław Szczygieł rozkłada je wieczorem, by świtem sprawdzić, czy jakiś leszcz złapał się na haczyk. Sam dał się złapać temu miejscu, może na piękne krajobrazy, a może na harmonijny kontakt z naturą. Czuć go zwłaszcza wtedy, gdy tak jak ja zamieszka się w namiotach i budzi się wśród drzew czy porannych kłótni ptaków. Mówią o tym miejscu małe Mazury. Choć jezioro ma tylko 9 km długości, szerokie jest na niecałe 2, można tu uprawiać wszystkie sporty wodne, których dusza zapragnie. Na dodatek blisko tu w Pieniny i Gorce, łatwo też wypuścić się na rower. Jezioro otula 30-kilometrowa ścieżka rowerowa. Zamek w Niedzicy – legendy W lochach zamku w Niedzicy więziony był Janosik. Ale tak naprawdę, kiedy zaczynam zwiedzanie zamku Dunajec, mam przed oczami sceny z filmu „Wakacje z duchami”. I drżący, przejmujący głos: „Brunhildo, przebacz mi”. Dziś się z tego śmieję, ale kiedy oglądałem go w podstawówce, ciężko było później zasnąć samemu w pokoju. Dziś już wiem, że sceny serialu były kręcone właśnie tutaj. Na dziedzińcu i w komnatach tej średniowiecznej warowni wznoszącej się na wapiennej skale, kilkaset metrów nad taflą jeziora. Najpiękniejsze zamki w Małopolsce. Które z nich warto zwiedzić? Małopolskę śmiało można nazwać krainą zamków i w tym stwierdzeniu nie…

zamek-w-niedzicy-fca09ab.jpg
width: 759
height: 427

Ponidzie pozwala złapać drugi oddech. Tu można odnaleźć spokój i balans
type: item
date: 2024-08-18T08:03:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: polska
subject: Świętokrzyskie
subject: Travel
subject: wypoczynek
description: Ponidzie jest usytuowane w województwie świętokrzyskim. Jego krajobraz pełen jest pagórków leśnych i łąk zielonych. Można tu przyjechać np. na warsztaty z oddychania.
encoded: W tym artykule: Szaniecki Park Krajobrazowy Punkt widokowy w Kikowie Sztuka zwalniania Spacery i uważność Rowerem przez Ponidzie Warsztaty z oddychania Ponidzie – informacje praktyczne Z wyciszoną komórką, porannym milczeniem, medytacją może nie być łatwo. Trzy, cztery, pięć dni, ile wytrzymam? Przyjechałam na Ponidzie potrenować techniki oddechowe wśród łąk, ziół i wapiennych skał. Tyle, że zamiast fitnessu dostałam instrukcję obsługi człowieka opartą na miłości. I akceptacji tego, co we mnie dobre, i tego, co popsute. Szaniecki Park Krajobrazowy Jest w tych okolicach rzadki gatunek muchy, którą przyjeżdżają podglądać turyści i zapaleni przyrodnicy. Entomolodzy mówią na nią „czarny diabeł”. Kolor ma smolisty, odwłok potężny i podłe zwyczaje. Pojawia się na terenie Szanieckiego Parku Krajobrazowego od czerwca do sierpnia, by polować na osy, pszczoły i gąsienice o pięknych przezroczystych skrzydłach. Kiedy rozglądałam się po tym zaciszu, w którym znalazła sobie idealne tereny do patroli zwiadowczych i łowów, widzę ziemię pełną otwartych przestrzeni, harmonii i ciepła. Zróżnicowana krajobrazowo kraina rozkłada się szeroko wśród niewysokich pagórków, jaskiń i malowniczych kamieniołomów. Pachnie młodym deszczem, latem i ziołami. Jakie atrakcje oferują Kielce? Oto, co warto zobaczyć w stolicy Świętokrzyskiego Dlaczego warto odwiedzić Kielce? W tym mieście zabytki przeplatają się z piękną przyrodą. Przedstawiamy najciekawsze atrakcje Kielc. Mucha, z łaciny zwana dostojnie Dasypogon diadema, nie porusza się wcale zgrabnie, właściwie to nawet lata pokracznie. A jednak świetnie sobie tu radzi. Skubana nie boi się słońca i potrafi cierpliwe czekać. Pełen szacun, myślę kierując swoje kroki na oddechowe warsztaty do Michała Godlewskiego. Przyjechałam tutaj, by złapać oddech, odnaleźć spokój i balans, a w głowie zamiast tego lęgną mi się muszyska, jakby chciały mnie odciągnąć od celu, zatrzymać gdzieś po drodze. Punkt widokowy w Kikowie Czasami warto wyłączyć GPS i dać się ponie…

ponidzie-pozwala-zlapac-drugi-oddech-tu-mozna-odnalezc-spokoj-i-balans-fot-shutterstock-bfbe331.jpg
width: 1000
height: 662

Puszcza Niepołomicka pozwala obcować z dziką przyrodą. Tutaj można dostać energetycznego kopa
type: item
date: 2024-08-10T09:35:12.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: lasy
subject: małopolska
subject: polska
subject: przyroda
subject: puszcza
subject: Travel
description: Mieszczuchy marzą, by poczuć się częścią lasu. Puszcza Niepołomicka świetnie się do tego nadaje. Można tu spacerować, biegać, jeździć na rowerach i konno.
encoded: W tym artykule: Bieganie w Puszczy Niepołomickiej Puszcza Niepołomicka – drzewa Historia Puszczy Niepołomickiej Czarny Staw Puszcza Niepołomicka nocą To prawdziwy ranny ptaszek, budzi się chyba pierwszy. Siedzi gdzieś w koronach drzew i nadaje po swojemu. Właściwie to nie nadaje, a urządza prawdziwy koncert, raz podnosi, raz obniża głos; to zwodzi, to jakby opowiada jakąś historię. Kos, bo to jego trele, chyba nie lubi konkurencji. Dlatego tu, w Puszczy Niepołomickiej, można go usłyszeć już o czwartej, przed wschodem słońca. Bieganie w Puszczy Niepołomickiej Kiedy biegnę niemalże po ciemku jedną ze ścieżek wytyczonych w lesie, zawsze mam wrażenie, że się ze mną wita. Że to jakaś sztama, którą zawarliśmy: on – gospodarz, i ja – gość, ale nie intruz. On, ptak bez kompleksów, i ja, biegaczka, co to chwyta tu powietrze i dystans (na krótkim dystansie). I łapie zapach wilgotnej ziemi, mchów, jodeł i deszczu, który właśnie przestał padać. Zanim dotrę do Czarnego Stawu, przy którym zrobię postój, usłyszę jeszcze drozda, może gila. No i dzięcioła, który swoimi metalicznymi werblami, czy jak kto chce – bębnieniem, odstrasza właśnie swoich konkurentów. A ma ich wciąż sporo. Kraków to nie tylko inspirujące miasto, ale również piękne okolice, dostępne na wyciągnięcie ręki W kolejnym odcinku Rozmów Travelera poświęconych pięknym okolicom Krakowa sprawdzamy jak spędzić przyjemny dzień na łonie natury. Przylasek Rusiecki, Puszcza Niepołomicka, Będkowice, Ojco... Moja trasa biegowa to 11 tys. ha. Oczywiście potencjalnych, „do wzięcia”, właściwie do przebiegnięcia. Michał Wieciech z Nadleśnictwa Niepołomice, który co rusz odkrywa przede mną jakieś nowe tajemnice tego lasu, idzie w metaforykę sportową. Mówi, że to tak duży teren, że zmieściłoby się tu 15,5 tys. boisk do kopania piłki. Te jego metaforyczne boiska leżą między rzekami Rabą a Wisłą, są przeczesane alejkami idealnymi do spacerów drogami leśnymi, którymi można gnać na rowerach. Dzikimi miejscami, do których, za pozwoleniem…

puszcza-niepolomicka-pozwala-obcowac-z-dzika-przyroda-tutaj-mozna-dostac-energetycznego-kopa-fot-shutterstock-0212828.jpg
width: 2000
height: 1333

Utrata wzroku nie odebrała mu marzeń. Jerzy Płonka zdobywa kolejne szczyty
type: item
date: 2024-08-09T12:24:20.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: mont blanc
subject: niewidomi
subject: wzrok
description: Im bardziej tracił wzrok, tym mocniej udowadniał, że może więcej. Choć widzi tylko pięć procent tego co my, Jerzy Płonka zdobywa kolejne szczyty i kompletuje Koronę Europy.
encoded: W tym artykule: Przestałem widzieć, nie oddychać Być jak Chuck Norris W drodze po marzenia Człowiek pająk Życie przed sobą Przypominamy archiwalny wywiad z 2016 roku. Z Jerzym Płonką rozmawiała Katarzyna Kachel. Czasami można pomyśleć, że Jurek tylko udaje, że nie widzi. Wtedy na przykład, kiedy wspina się na Mont Blanc, prowadzi zajęcia na ściance wspinaczkowej, jedzie na rowerze do Sandomierza albo biegnie w nowojorskim maratonie. I jeszcze wtedy, kiedy nagle wsiada w pociąg do Sopotu, by wieczorem pomoczyć nogi w Bałtyku. Choć przecież jest luty i minus dwa na termometrze. Czasami pojawia się obawa, że zabraknie odpowiednich czasowników, które oddadzą intensywność i pasję tego wszystkiego, co na co dzień robi 26-letni facet z Krakowa. – Ten „krejzi men”? – Albin Marciniak z Krakowskiego Klubu Podróżników aż szerzej otwiera oczy na dźwięk nazwiska Jurka. – On nawet chodzi do kina, rozumiesz człowieka? Piotr Pogon, znany szeroko z ADHD i różnych ekstremalnych projektów, rozumie. – Nawet znam niewidomego, który tak sobie żonę znalazł – mówi. – Położył jej rękę na kolanie i poprosił: „Opowiedz mi, co widzisz”. Nie wiadomo dokładnie, czy po to Jurek chodzi do kina, ale pewne jest, że bardzo dużo widzi jak na człowieka, który widzieć w sumie nie powinien. Przestałem widzieć, nie oddychać Czy można napatrzeć się na zapas? Jakby wiedząc, że z czasem wszystko będzie tracić intensywność? Jurek urodził się i widział, jego wzrok słabł stopniowo. – Jeszcze w podstawówce czytałem książki, jeszcze grałem w nogę, w kosza, jeździłem na rolkach – opowiada. – Potem zacząłem używać lupy i coraz gorzej dostrzegałem kolegów, z którymi kopałem piłkę. W końcu przestałem rozróżniać cokolwiek. Diagnoza? Degeneracja siatkówki. Zostawił grę w piłkę, ale nie przestał przecież oddychać. – Z czasem zaczęło do mnie docierać, że wcale nie jest fajnie, a właściwie to jest nawet do dupy. I mogłem z tą świadomością zrobić to, co chciałem. Tyle że chciał żyć normalnie, po swojemu, intensywnie. A moż…

jerzy-plonka-niewidomy-alpinista-w-drodze-na-mont-blanc-0608fb3.png
width: 1200
height: 630

Florencja bez wątpienia jest piękna latem. Bywa też głośna, upalna, czasami męcząca
type: item
date: 2024-08-02T11:56:29.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: europa
subject: florencja
subject: toskania
subject: Travel
subject: wakacje we włoszech
subject: włochy
description: Florencja z daleka wygląda jak z najpiękniejszej pocztówki. I właśnie wtedy trzeba ją pokochać miłością od pierwszego wejrzenia. Bezwarunkową.
encoded: W tym artykule: Galeria Uffizi Kopuła katedry Santa Maria del Fiore Ponte Vecchio Kuchnia we Florencji Oltrarno Dom Mona Lisy Ogrody Florencji Florencja – kościoły Mercato di Sant’Ambrogio Gdy pokochasz Florencję, przestanie ci przeszkadzać, że jest głośna i zatłoczona, że szpilki nie włożysz. I będziesz tęsknić i do niej wracać. Galeria Uffizi Przy galerii sztuki Uffizi mieszają się wszystkie języki świata, grupy, wycieczki. Gubią się ludzie i własne myśli. Zaczynam więc od kawy i przejrzenia mapki muzeum, by wybrać już tylko pojedyncze dzieła moich ukochanych mistrzów. Ruszam do sali Botticellego spojrzeć w oczy dopiero co narodzonej Wenus o smukłych nogach i rozwianych rudych włosach. Staję przed obrazem „Wiosna” (La Primavera), zaliczam potem sale Tycjana i Rubensa. Wiedziałam, że sztuka potrafi człowieka rozłożyć na łopatki, zwłaszcza jeśli się jej mądrze nie dawkuje. Takiego artystycznego nokautu jednak się nie spodziewałam. Toskania. Tu spełniają się pragnienia Czy wakacje w artystycznym centrum Włoch, wśród wytwornych florentczyków i gościnnych mieszkańców mniejszych miast, muszą być drogie? Nie. Da się spędzić je ekonomicznie. W bonusie dost... Po czterech godzinach w tej najwspanialszej galerii świata, gdzie na powierzchni 13 tys. m kw. znajduje się 200 tys. dzieł, czuję przesyt i niedosyt zarazem. Niezdolność do dalszego zwiedzania, a w tyle głowy żal, że nie starczyło sił na więcej. Kopuła katedry Santa Maria del Fiore Próbuję złapać równowagę, wspinając się po 463 stopniach na ceglaną kopułę katedry Santa Maria del Fiore. Jest najbardziej rozpoznawalnym symbolem Florencji, z którego zobaczyć można dachy miasta i niemal wszystkie zabytki jak na dłoni. Zachwycam się jak dziecko. Widokiem i samą konstrukcją katedry wznoszonej przez 600 lat, która tak podobno oczarowała Michała Anioła, że wzorował na niej kopułę watykańskiej bazyliki św. Piotra. Schodząc, czuję głód. Czyżby nadszedł czas na słynny florencki stek? Ponte Vecchio Arno przecina Florencję na pół…

florencja-latem-bez-watpienia-jest-piekna-bywa-tez-glosna-upalna-czasami-meczaca-fot-shutterstock-0fc20b5.jpg
width: 1000
height: 471

Legenda mówi, że usypała ją baba olbrzymka. Babia Góra jest jedną z najbardziej ekscytujących polskich gór
type: item
date: 2024-05-17T07:30:36.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: babia góra
subject: góry
subject: podróże
subject: polska
subject: polskie góry
subject: porady w podróży
subject: Travel
description: Bywa kapryśna i zmienna. A i tak każdy wędrowiec ma nadzieję zobaczyć z jej szczytu najpiękniejszy wschód słońca. Wokół niej krąży legenda, której nikt nie potwierdza, choć znajdą się osoby w nią wierzącą. Oto Babia Góra.
encoded: W tym artykule: Babia Góra i wschód słońca Legenda o Babiej Górze Noc w górach Odpoczynek w Beskidach Pierwszy raz szłam nocą. Wyjechaliśmy samochodem z Krakowa po północy, by dwie godziny później zakładać raki w świetle czołówki. Wychodziliśmy ze znajomymi na Babią Górę, czy, jak mówią miejscowi – na Diablak – z przełęczy Krowiarki. Wiatr chlastał nas po twarzy bez sentymentu, jakby wcale mu się nie podobało, że po nocach ktoś się tu szwenda. Był początek kwietnia, około dwóch stopni na plusie, więc zimno. Po kilkunastu minutach sapałam jak stara lokomotywa i ściągałam naprędce szalik i zimowe rękawice. Kto nie chodził w rakach, nie wie, że to wcale nie ułatwia, nie dodaje skrzydeł. Wręcz przeciwnie – uziemia dosyć brutalnie. Babia Góra i wschód słońca By zobaczyć wschód słońca z Babiej, marzy wielu, niewielu go jednak widziało. Bo to góra, jak mówią złośliwi, marudna jak baba i niedostępna. W przewodnikach nazwy Kapryśnica i Matka Niepogód są niemal tak samo popularne jak te geograficzne. I choć zwykle kłócę się z szowinistycznymi określeniami, to w przypadku Babiej milczę, bo to szczera prawda. Nie odbieram jej tym samym wielkości, a zwyczajnie po imieniu nazywam charakter królowej Beskidów. Po trzech godzinach marszu na szczycie było szaro, mgliście, do tego mżyło, a wilgoć wdzierała się pod ubrania. Ołowiane niebo mimo naszych gorliwych modłów nie rozdarło kurtyny, nie wypuściło ani promienia. Schodząc z powrotem, odpięłam raki i zjeżdżałam na tyłku, chwytając się na zakrętach albo kiedy zbytnio mnie poniosło wystających krzaczków. I tak dojechałam prosto do schroniska na Markowych Szczawinach, by zjeść jajecznicę, poprawić sobie humor i ruszyć dalej. Tajemniczy trójkąt na Babiej Górze. Fotograf uwiecznił niecodzienny widok Na szlakach warto mieć oczy szeroko otwarte. Oprócz malowniczych widoków możemy dostrzec również ciekawe zjawiska na niebie i gry świateł. W połowie drogi zerwał się znowu wiatr, ale już inny, pachnący wiosną. I nagle, jakby w nagrodę, zaczę…

legenda-mowi-ze-usypala-ja-baba-olbrzymka-mimo-wszystko-jest-jedna-z-najbardziej-ekscytujacych-polskich-gor-845b2bd.jpg
width: 6000
height: 4000

Przez długi czas była nie do zdobycia. Jedna z najpotężniejszych twierdz XIX wieku kryje pewną tajemnicę
type: item
date: 2024-04-14T08:01:26.000Z
subject: Kierunki
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: podróże
subject: polska
subject: porady w podróży
subject: Travel
subject: twierdza
description: To nie tylko jedna z najpotężniejszych twierdz w XIX wieku, ale też warownia, która ma swojego ducha. Twierdza Nysa była obiektem pożądania wielu władców.
encoded: W tym artykule: Podziw władców Twierdza ofiarą postępu technologicznego Był w niej więziony wybitny polityk rewolucji francuskiej, markiz de La Fayette. W czasie I wojny światowej trzymano tu pod kluczem Charlesa de Gaulle’a, późniejszego prezydenta Francji. Dziś w podziemiach latają nietoperze, a czasami pojawia się tutaj duch byłego żołnierza. Nie widziałam, ale są tacy, którzy przysięgają na swoje życie, że widzieli. Twierdza Nysa pełna jest mrocznych zakamarków.Tajemnych dróg, w których posłuchać można opowieści o walkach, próbach jej zdobycia i ukrytych skarbach. Lubię ją o zmierzchu, zwłaszcza, kiedy nie ma tu tłumów. W momencie, gdy delikatne światłocienie układają się tajemniczo na jej murach tworząc nieziemskie kostiumy. Wygląda wówczas kosmicznie. Jakby nagle zamieniła się w planetarną przestrzeń gdzieś w odległym Wszechświecie. W dzień tuż po wschodzie słońca, wrażenie szybko mija. Wieże, baszty i mury tworzą za dnia kompleks, który aż za dobrze przypomina, do czego miał służyć. Twierdza Nysa została zaprojektowana tak, by bronić miasta. Od wieków przecinały szlaki je handlowe i nieraz znalazło się w centrum zbrojnych konfliktów. I jej mury te walki zapamiętały. Podziw władców Pierwsze fortyfikacje, które miały chronić mieszkańców, ich dobytek, ale też wolność zaprojektowano już pod koniec XVI wieku. Z upływem lat uzupełniano je kolejnymi bastionami, wałem, rawelinami (elementami w kształcie półksiężyca lub trójkąta, wysuniętymi przed linię umocnień) oraz fosą. Był to na tyle nowoczesny i spójny system, że w XIX wieku budził podziw innych władców ówczesnej Europy. Według koncepcji Fryderyka II, twierdza miała być „obozem warownym” i też taką warownią przez całe lata była. O jej skuteczności mogły na własnej skórze przekonać się wojska napoleońskie, które w 1807 roku aż przez 114 dni oblegały Nysę, ostrzeliwując obrońców i domy ciężką artylerią. Gdyby nie brak żywności i amunicji, pewnie nie doszłoby do kapitulacji i poddania Nysy wrogowi. Czas jednak mija…

przez-dlugi-czas-byla-nie-do-zdobycia-jedna-z-najpotezniejszych-twierdz-xix-wieku-kryje-pewna-tajemnice-a4c1a08.jpg
width: 4048
height: 2699

Miasto, w którym można się cofnąć w czasie. Włodawa urzeka na każdym kroku
type: item
date: 2024-04-13T11:01:02.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: podróże
subject: polska
subject: porady w podróży
subject: Travel
description: Włodawa to miejsce, w którym panuje klimat dawnych miasteczek. To miejsce, w którym stykają się różne kultury tworzące niepowtarzalną atmosferę podczas zwiedzania.
encoded: W tym artykule: Trzy narody, trzy kultury Spacerem przez miasto Miejsce spacerów i spotkań Po deszczu, który padał nocą, nad Bugiem stoją mgły. Unoszą się powoli, warstwami, odkrywając wpierw korzenie powalonych drzew, zastoiska, katarakty, a później wyższe trawy, niskie drzewa i korony dębów, które górują nad Garbem Włodawskim. Włodawa zachwyca o każdej porze roku. Ten spektakl może trwać godzinami, przerywany głosami wodolubnych ptaków bądź wędkarzy, którzy siedząc nad rzeką, zarzucili z rana przynęty na ryby i właśnie złowili okonia czy szczupaka. Trzy narody, trzy kultury Włodawa od wieków łączyła trzy narody, trzy kultury. Tworzy unikatową jakość przejawiająca się ubiorem, mieszanymi związkami, tradycjami i rytuałami. Lubię być na styku: ziem, granic, dróg. Tam gdzie natura pozostała wciąż dzika i gdzie wciąż pamięta się czasy, kiedy sąsiedzi chodzili i do synagogi, i cerkwi, i kościoła katolickiego. I zarówno pamięć ta przekazywana, jak i tam obecna w archiwach czy na nagrobkach cmentarnych wraz z architekturą stworzyły fundament, na którym stoi dzisiejsza Włodawa. Nie przyszłoby mi na myśl, by to miejsce na terenie Polesia w dolinie rzeki Bug, gdzie wytyczone są granice Polski, Białorusi i Ukrainy, nazwać nowoczesnym. I to jest komplement. Bo zajeżdżając do Włodawy, cofniecie się w czasie do momentów współistnienia w tym miejscu wielu religii, wielu zwyczajów kultywowanych w tym miejscu przez Polaków, Żydów, Ukraińców, Białorusinów i osadników z zachodniej Europy. „Cuda Polski 2023” – wyniki. Oto laureaci tegorocznej edycji plebiscytu Travelera Wakacyjny plebiscyt magazynu National Geographic Traveler „Cuda Polski 2023” rozstrzygnięty. Laureatów z każdego województwa wyłonili czytelnicy w głosowaniu internetowym. Spacerem przez miasto Historia i przeszłość są tutaj najlepszymi przewodnikami. Zwiedzanie miasteczka zwykle zaczynam od kwadratowego rynku, od którego odbiega sieć ulic, niezbyt zresztą regularnych. Na rynku stoi Czworobok z XVIII w. To późnobarokow…

miasto-w-ktorym-mozna-sie-cofnac-w-czasie-wlodawa-urzeka-na-kazdym-kroku-afb1d7b.jpg
width: 1000
height: 453

Pustynia Błędowska wzbudza zachwyt w całej Europie. Kiedyś to miejsce wyglądało zupełnie inaczej
type: item
date: 2024-04-06T10:51:20.000Z
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: małopolska
subject: podróże
subject: polska
subject: przygoda
subject: pustynia błędowska
subject: pustynie
subject: Travel
description: Mówią, że usypał ją sam diabeł. Tak naprawdę Pustynia Błędowska powstała, kiedy wycięto w tym miejscu lasy. To unikatowe miejsce w skali naszego kraju.
encoded: W tym artykule: Pustynia Błędowska ma wiele wspomnień Plener filmowy Piasek, który przesypuje między palcami jest drobny, delikatny i suchy. Dawno nie padało. Kiedy przyjeżdżam tu tuż przed wschodem słońca, jest jeszcze zimny z nocy i ma ciemniejszy odcień. W sierpniu, kiedy leżąc na nim, oglądam spadające Perseidy, czuję się tak, jakbym była na końcu świata, a nie godzinę drogi od Krakowa, z którego tu przyjeżdżam. A przyjeżdżam często, bo ponoć na pustyni widać więcej siebie. Kiedy wyłącza się wiele bodźców miejskich, przeszkadzaczy i pozornych zadowalaczy, można, jak ojcowie pustyni, pobyć ze sobą i pomedytować. Dlatego wpisując w nawigację „Róża Wiatrów”, wybieram i dni i godziny nieoczywiste. Pustynia Błędowska ma wiele wspomnień Wchodząc na platformę widokową, której nazwa – Róża Wiatrów – symbolizuje życiową podróż, a także poszukiwanie, długo patrzę przed sobie. W nieznośnie powtarzających się krajobrazach, jak ten złożony z milionów ziaren piasków. Odnajduję większe poczucie bezpieczeństwa i ciągłość, jakiś wymiar nieśmiertelności. Zwłaszcza kiedy uświadamiam sobie, że to, co widzę, miało swój początek w epoce lodowcowej. Wracam wyobraźnią do następujących po sobie zlodowaceń doliny, do której wiatr i woda stopniowo przenosiły piasek i żwir. A potem do czasów, kiedy miejsce porósł żyzny i gęsty las, z czasem wycięty przez człowieka. Wytrzebienie lasów sprawiło, że odsłonił się piasek sprzed trzech milionów lat, co dało początek historii Pustyni Błędowskiej. Więc jeśli uznać, że pustynia pamięta wiele, to pamięta też czasy, kiedy nie była turystyczną atrakcją regionu, nawiedzały ją burze piaskowe. A ci, którzy na niej długo przebywali, jak żołnierze walczący w powstaniu styczniowym, mieli okazje doświadczyć na niej zjawiska fatamorgany. Czym charakteryzują się pustynie i półpustynie? Na naszej planecie nie pozostało już wiele miejsc niezamieszkanych przez człowieka. Jednymi z ostatnich prawdziwie dzikich obszarów są pustynie i półpustynie, choć należy podkre…

polska-sahara-wzbudza-zachwyt-w-calej-europie-kiedys-to-miejsce-wygladalo-zupelnie-inaczej-f812348.png
width: 1200
height: 630

Kruszyniany to tatarska wieś na końcu świata . „Tu pomaga się sąsiadom bez względu na wyznanie”
type: item
date: 2023-03-27T12:42:51.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Go Poland
subject: kruszyniany
subject: podlasie
subject: polska
subject: Travel
subject: zabytki
description: Meczet w Kruszynianach widać z daleka. Jest zielony i ma wieże. Stoi w jednej z najbardziej wyjątkowych wsi w Polsce.
encoded: W tym artykule: Gdzie jest najstarszy meczet w Polsce? Wieś na końcu świata Meczet w Kruszynianach Tatarska Jurta Kruszyniany Kruszyniany atrakcje Kruszyniany noclegi Kruszyniany były kiedyś dużym ośrodkiem muzułmańskim. Dziś to wieś łącząca wiele tradycji i kultur. Zachwyca pięknymi ludźmi, legendami, przyrodą i zabytkami. Dojechaliśmy do wsi dżipem, gubiąc się w Puszczy Knyszyńskiej, między świerkami, sosnami i dębami. Dziękowaliśmy wszystkim świętym naraz i każdemu z osobna, że są wciąż miejsca, w których komórka traci zasięg, nie można płacić kartą, a GPS tak wariuje, że lepiej mu podziękować i zdać się na intuicję. Po drodze zawadziliśmy jeszcze o Kosmatą Górę. Na ten pagórek warto wejść po to, by popodziwiać puszczę i zobaczyć wieże zielonego meczetu. Gdzie jest najstarszy meczet w Polsce? Meczet w Kruszynianach to najstarszy meczet w Polsce. – Pachnie jak w sieni drewnianego domu mojej babki – myślę od razu, kiedy tylko zaczynam ściągać buty. Dżemil patrzy tak, jakby czytał w moich myślach i zaczyna opowieść o swojej babce. Właściwie o dziadku z Krymu, Tatarze z krwi i kości, który trafił do Kruszynian z armią. Nie był to widać przypadek, bo na jakimś balu wypatrzył pannę Almirę i wpadł po same uszy. Na Krym już nie chciał wracać. Jego wnuk, Dżemil, za żonę wybrał sobie Kasię, turystkę, którą oprowadzał po tym samym zielonym meczecie, którego próg właśnie przekroczyliśmy. I chyba też wpadł po uszy. Ludzie opowiadają, że kiedyś na Kruszyniany mówiło się „wieś triniedzielnaja” (trzyświąteczna). I wszystko się zgadza, bo w piątek świętować zaczynali muzułmanie (Tatarzy), w sobotę żydzi, a w niedzielę katolicy i prawosławni. Dżemil żartuje nawet, a może to wcale nie żart, że ich dzieci mają najwięcej laby w całym kraju. Bo gdy święta mają, dajmy na to, prawosławni, to i tak zwalnia się całą klasę z lekcji. Wieś na końcu świata Dżemil jest przewodnikiem. Takim z sercem na dłoni, bo chce mu się otwierać meczet nawet wtedy, kiedy u jego drzwi zjawiają się goście nie…

kruszyniany-to-tatarska-wies-na-koncu-swiata-c7a53a0.jpg
width: 960
height: 540

Ślązacy z dumą pokazują, jakie są ich korzenie i jak je z powodzeniem przesadzić na nowoczesną glebę
type: item
date: 2020-12-18T07:54:46.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: polska
subject: Travel
description: Choć Śląsk staje się nowoczesnym salonem, w którym dawne kopalnie, browary, zakłady energetyczne czy włókiennicze zamieniają się w modne galerie, muzea, przestrzenie do koncertowania, to tradycja i poszanowanie ojców, dziadów i miejsca, z którego się pochodzi – zawsze jest najważniejsze.
encoded: Warzelnie przypominają łaźnie ze starego filmu. Eleganckie kafelki, cudne wzory i przepiękne kształty kadzi, pękatych jak dynie. Takie jacuzzi, tyle że zamiast zdrowotnych wód, warzy się w nich złoty trunek. Pewnie niejeden by wskoczył w takie kadzie ochoczo i może też tak dawniej bywało. Oglądam te niesamowite przestrzenie, po których oprowadza mnie Krzysztof, i słucham, jak tyski browar rozwijał się od XVII w., choć początkowo wcale zbyt dobrym interesem nie był. Tak było do czasu, kiedy zajął się nim książę pszczyński Jan Henryk XI Hochberg, człowiek, który wiedział więcej. Na takich jak on mówią wizjoner, czasami fanatyk czy wariat. Więcej w tamtych czasach znaczyło użycie drożdży z dolnej fermentacji. Ów patent na idealnego lagera znał nietuzinkowy człowiek Julius Müller, który wiedział, jak stworzyć smaczne piwo z wysoką na dwa palce pianą. Więc kiedy Jan Henryk go zatrudnił, browarny interes zamienił w wielki sukces. Nie wiem, czy dziś słowa takie jak bednarnia czy smolarnia są znane. Zwiedzając Książęcy Browar w Tychach, a dziś Muzeum Tyskich Browarów Książęcych na ponad 300 metrach kwadratowych można właśnie zobaczyć starą bednarnię, czyli miejsce, gdzie naprawiano i strugano drewniane beczki. Z czasem zastąpiły je aluminiowe, ale na fotografiach można podglądnąć pracę, którą przez wiele lat tu wykonywano. Mnie przypomniała Siekierezadę Stachury, bo i nie brakuje w niej siekier, strugów i męskiej energii, kiedy wióra lecą. Dla niektórych to wieloosobowy warsztat stolarski czy warsztaty szkolne. Kwestia wyobraźni. Kiedy wychodzę z warzelni Krzysztof prowadzi mnie w kierunku parku browarnego. Przechodząc przez korytarz, pokazuje mi makietę smolarni, w której smołowano beczki. Atrakcją jest wizualizacja, na której można podpatrzyć, jak pod budynek podjeżdżają konne wozy, stare samochody i nowoczesny tir. Taka podróż w czasie z piękną historią i wielkim szacunkiem do ludzi i miejsca. Nie można tego nie docenić. W czasach przed pandemią zabytkowe miejsce było a…

mural-na-muzeum-tyskich-browarow-ksiazecych-fot-facebook-tyskie-browary-ksiazece-e2d7a03.jpeg
width: 1080
height: 608

Katowice na weekend. "Industrial mają w sercu"
type: item
date: 2020-09-21T15:37:56.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Go Poland
subject: katowice
subject: miasta
subject: polska
subject: Travel
subject: weekend
description: Kawa na górniczym osiedlu, spacer po fabryce porcelany, a może popołudnie pod ziemią? Przyjedźcie po to na Śląsk. Zapraszamy na Szlak Zabytków Techniki!
encoded: - Ty się, chopie, starej, jak chcesz mieć ta robota – słyszeli. I śląskie chopy się starały, co im zresztą zostało. Dlatego dziś pokazują mi z dumą, jak w dawnych szybach kopalnianych, chałupach górniczych czy fabrykach urządzili galerie, muzea, knajpy, tworząc jeden z ciekawszych w kraju i na świecie szlaków zabytków techniki. Pełen miłości i szacunku do tradycji, mówiący o tym, kim są i jaka jest ich tożsamość. Wielkie hale, cynownie, walcownie dostały drugie życie. Nowoczesne, kulturalne i artystowskie, ale zanurzone w tym, co jest solą tej ziemi; ciężkiej pracy, miłości i rodzinie. Górnik po szychcie szedł do gospody Pod ziemię zwozili chleb z „tłustym” – jak mówili na smalec czy jakąś inną spyrkę. Przy takiej harówie jeść musieli tłusto, jak nie rosół, to przynajmniej żur z ziemniakami. No i koniecznie piwo, ale to po robocie. Tu w Giszowcu chodzili na nie do pobliskiej gospody, gdy żona pozwoliła. A Giszowiec to miejsce absolutnie unikatowe – tu górnicy kopalni Giesche, później Wieczorek, dostali przed stu laty swoje domy. Wszystko wokół zaprojektowane zostało tak, by mieli pod ręką co dusza zapragnie. Architekci z Berlina – Zillmannowie – umyślili więc, by w osiedlu ogrodzie były: jadłodajnia, magiel, łaźnia i osiem pieców chlebowych. Stanęły tam szkoły, sklepy, a nawet fabryka lodu. Mogę to sobie łatwo wyobrazić, kiedy stoję w jego centrum – na pl. Pod Lipami. Bo choć karczma to teraz Dom Kultury, a po fabryce lodu nie ma śladu, wciąż stoją tu domy z pięknymi ogrodami, które podziwiać można z leniwych o sobotnim poranku ulic. O te ogrody nieraz była kłótnia, bo kto o rabatki nie dbał, mógł ze swojej części zostać eksmitowany. Nielicznym rodzinom, które tu żyją, kara taka nie grozi, ale mimo tego trawniki w Giszowcu są tak wypielęgnowane, że miło patrzeć. To tylko fragment artykułu. Całość przeczytasz w październikowym wydaniu National Geographic Traveler.

osiedla-gornicze-giszowiec-i-nikiszowiec-na-zdj-takze-sa-na-industrialnym-szlaku-9d4db4c.png
width: 826
height: 617

Bieszczady - lekcja czytania przyrody dla mieszczucha. Pomysł na ucieczkę od miasta
type: item
date: 2020-08-03T13:37:34.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bieszczady
subject: Go Poland
subject: polska
subject: szlaki
subject: Travel
description: Przyjechałam tu, by pospacerować połoninami, pooglądać gwiazdy w noc ciemną jak smoła i zapalić ognisko. Trochę uciec od miasta, zwolnić. Wybrałam Bieszczady, bo są jak magnes - pisze Katarzyna Kachel.
encoded: Pierwszy śnieg spadł nad ranem i niewiele po nim zostało. Jakaś brunatna breja i kałuże w miejscach, w których mocniej przyświecało dziś słońce. Marcin ubrany w wojskowy kombinezon moro zacierał z zadowolenia ręce. Lubi, gdy coś się dzieje. Koła naszego patrola boksowały więc przy każdym ostrzejszym zakręcie i grzęzły w co większej dziurze. – Wysiadać, nie przyjechaliście tu na wakacje – krzyczał Marcin, zagrzewając nas do pchania naszej terenówki. Łatwo nie będzie, pomyślałam, z całych sił napierając na „tyłek” wozu i pilnując, by nie zaryć twarzą w błocie. Ciężkie to cholerstwo, ale tym razem poszło. Wystartowaliśmy z Zabrodzia, wioski, którą wchłonęła Solina, niedaleko Jeziora Myczkowskiego. Żołądek podchodził mi do gardła, kiedy Marcin dociskał gazu na leśnych drogach i ostrych trawersach. Samochód momentami zjeżdżał pionowo w dół. Kiedy przekraczaliśmy Myczkowski Potok, trzęsło jak w kolejce wysokogórskiej przy sporym wietrze. Miałam ochotę wysiąść. Marcin kwitował każdy nasz okrzyk śmiechem. O to tu chodzi. Chciałam dzikich Bieszczad, więc je dostałam. Jak magnes Przyjechałam tu, by pospacerować połoninami, pooglądać gwiazdy w noc ciemną jak smoła i zapalić ognisko. Trochę uciec od miasta, zwolnić. Wybrałam Bieszczady, bo są jak magnes. Przyciągają straceńców, miłośników ciszy i coraz częściej tych, którzy lubią zwiedzać ekstremalnie, jak ja. Pierwsi naczytali się prozy Edwarda Stachury i wierzą, że tutejsza przyroda i niesamowita przestrzeń uleczą ich duszę. Drudzy, bo mają dość utartych szlaków, fałszywych nut do kotleta i tłumów. – Porównaj to miejsce z Krupówkami i trasą choćby na Kasprowy czy Giewont – mówi mi Marcin. – Albo ze schroniskami, w których postawiono bankomaty i sprzedaje się tandetne pamiątki. Może dlatego Bieszczady stały się oczywistym rajem zakapiorów, którzy kiedyś porzucili cywilizację i wybrali szorstkie życie wśród gór i jezior. Niektórzy założyli farmy, kupili konie, strugają świątki, malują, otwierają galerie i wypełniają przestrzeń.…

bieszczady-8b33245.jpeg
width: 2121
height: 1414