National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-09-04T06:03:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Vintage Photo Festival 2025 – przenikanie światła, czasu i pamięci
items: Siła natury i kobiecego wsparcia – Cosy Festiwal Kobiecego Outdooru
items: Dlaczego na Wyspach Owczych owce nie chodzą stadami. Podcast National Geographic
items: Smartfon, który zmienia podejście do fotografii podróżniczej. Testujemy Honor Magic 7 Lite
items: Wanda Rutkiewicz to kobieta, która widziała więcej. Premiera albumu fotograficznego legendarnej alpinistki
items: Alpejski test Nikona Z6III: Opowieść z gór
items: Kobieta w świecie sportów ekstremalnych. Podcast „National Geographic Polska"
items: Las to nasz przyjaciel. Porady i etyczne wskazówki, jak prawidłowo zachować się w lesie.
items: „W Belfaście przez kraty można podziwiać sąsiadów, jak w klatce”. Wystawa fotografii Mariusza Śmiejka
items: Expedition Earth. Warsztaty fotograficzne na Wyspach Owczych
items: Fotografuję, by dostrzegać i ciągle uczyć się świata [rozmowa z Magdaleną Konik]
items: Aparat fotograficzny zbliża do ludzi, poszerza horyzonty i uczy uważności [rozmowa z Marzeną Wystrach]
items: Lot balonem, czyli przeżycie inne niż wszystkie. Rozmawiamy z Bazylim Dawidziukiem, wieloletnim pilotem instruktorem [WYWIAD]
items: Co siedzi w głowie himalaisty i dlaczego warto nauczyć się być "wielkim przegranym"? Wywiad z Simone Moro
items: FotoCamp 2020 – Festiwal Fotografii, Podróży i Reportażu. Przed nami "fotograficzny Woodstock"!

Vintage Photo Festival 2025 – przenikanie światła, czasu i pamięci
type: item
date: 2025-09-04T06:02:44.000Z
creator: Iwona El Tanbouli-Jabłońska
subject: Fotografia
subject: fotografia czarno-biala
subject: wystawa fotografii
description: Fotografia analogowa powraca w wielkim stylu. Jednym z najważniejszych momentów będzie uhonorowanie Tomasza Tomaszewskiego, fotografa National Geographic, którego niepowtarzalne kadry od dekad uczą patrzenia głębiej.
encoded: Od 19 września do 19 października Bydgoszcz i Toruń zamieniają się w przestrzeń spotkań dla pasjonatów fotografii analogowej. 11. edycja Vintage Photo Festival, jednego z największych tego typu wydarzeń w Europie, odbędzie się pod hasłem „Przenikanie”. To słowo-klucz, które rozumiane jest jako dialog pokoleń i technik oraz jako subtelna gra światła, pamięci i emocji zapisanych na kliszy fotograficznej. Newtonowie po raz pierwszy w Polsce Największym wydarzeniem tegorocznej odsłony będzie wystawa „The Newtons: A Dual Gaze”, przygotowana we współpracy z Helmut Newton Foundation. To pierwsza w Polsce prezentacja twórczości Helmuta Newtona i jego żony June Newton (Alice Springs). Ekspozycja w Galerii Sztuki Nowoczesnej MOB w Bydgoszczy to opowieść o 55 latach wspólnego życia. Wśród bohaterów ich portretów znajdują się m.in. Catherine Deneuve, Yves Saint Laurent czy David Hockney. Złota Rolka dla mistrza reportażu Jednym z najważniejszych punktów programu będzie uhonorowanie Tomasza Tomaszewskiego – fotografa National Geographic – nagrodą Złotej Rolki za całokształt twórczości. W specjalnej retrospektywnej wystawie widzowie zobaczą jego prace, które od dekad kształtują wyobraźnię kolejnych pokoleń odbiorców. View Gallery on the source website – W pracowni Tomasza Tomaszewskiego czuć prawdziwego ducha fotografii analogowej – mówi Katarzyna Gębarowska, dyrektorka festiwalu. – Są tam niezliczone archiwa odbitek, negatywów i slajdów oraz kolekcja aparatów, w której znaleźć można tak nietypowe eksponaty, jak aparat wykonany z puszki po Coca-Coli czy nawet… z czekolady. Chociaż dzisiaj Tomasz Tomaszewski pracuje cyfrowo, jego twórczość pozostaje esencją tego, co dla nas w fotografii najważniejsze – autentyczności, szacunku i uważności. Podczas 11. edycji Vintage Photo Festival pokażemy jego kolorowe slajdy w specjalnie wybudowanym akwarium, które stanie się symbolicznym nośnikiem wspomnień i opowieści z przeszłości. Witkacy i nieobecne dziedzictwa Program festiwalu odkrywa rów…

Lotte-Jacobi-Lil-Dagover-actress-Berlin-ok.-1930-9370821.jpg
width: 700
height: 545

Siła natury i kobiecego wsparcia – Cosy Festiwal Kobiecego Outdooru
type: item
date: 2025-03-08T08:10:14.000Z
creator: Iwona El Tanbouli-Jabłońska
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: festiwale
subject: góry
subject: kobiety
subject: ochrona przyrody
description: Pośród górskich szczytów, w otoczeniu dziewiczej przyrody i kojącego szumu potoku, odbył się 4. Cosy Festiwal Kobiecego Outdooru.
encoded: Spis treści: Natura na pierwszym miejscu Przyroda i jej tajemnice Wieczory pełne historii i inspiracji Moda z misją i taniec wolności Cosy Biwak – beskidzka przygoda Przestrzeń dla każdej z nas To miejsce, gdzie przyroda spotyka się z kobiecą energią, a różnorodność doświadczeń i historii tworzy przestrzeń, w której każda z nas mogła poczuć się jak w domu. Natura na pierwszym miejscu Od samego początku czułam, że przyroda była główną bohaterką tego wydarzenia. Ale dla pomysłodawczyni i organizatorki Joanny Długowskiej, równie ważne jest poznanie zasad, jakimi rządzi się natura, a co za tym idzie, jej ochrona. To właśnie ten element mocno wybrzmiewał podczas czterech festiwalowych dni w schronisku Roztoka w Tatrach. – Kiedy coś znamy i rozumiemy, to chcemy o to dbać – stwierdza Joanna. To już czwarta edycja festiwalu – tym razem zimowa. W połowie roku odbywa się letnia – Bardzo zależy mi, żeby dziewczyny miały jak najwięcej okazji, żeby zobaczyć siatkę połączeń między nimi, a naturą, i przez ten wspólny czas skupić się na tym, co dzikie dookoła nich i w nich samych. Chcę, żeby zmieniły perspektywę – zamiast pędzić po szlaku, zatrzymać się i przytknąć nos do mokrej kory drzewa lub pochylić się nad kupą niedźwiedzia. Zastanowić się, po co ja tutaj jestem? – mówi Joanna. Przyroda i jej tajemnice Wyjątkowe spotkania, fascynujące warsztaty i inspirujące rozmowy sprawiły, że każda chwila festiwalu była odkryciem czegoś nowego. O świcie wyruszyłyśmy na tropienie wilków z Anną Maziuk, dziennikarką i propagatorką wiedzy o przyrodzie. Wspólnie uczyłyśmy się rozpoznawać tropy zwierząt żyjących w Tatrach słuchając opowieści o ich zwyczajach i roli w ekosystemie. To prawdziwa lekcja pokory wobec natury i duża dawka wiedzy. View Gallery on the source website Dla aktywnych odbyły się warsztaty trekkingu sprzętowego z Dorotą Szparagą – miłośniczką długodystansowych szlaków górskich. Spotkanie pełne konkretnej wiedzy o tym jak radzić sobie w wymagających warunkach i czerpać satysfakc…

1KaroSynowiec-e912ae0.jpg
width: 2362
height: 1575

Dlaczego na Wyspach Owczych owce nie chodzą stadami. Podcast National Geographic
type: item
date: 2025-02-14T14:00:22.000Z
creator: Iwona El Tanbouli-Jabłońska
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Podcasty
subject: Traveler
subject: podcasty
subject: wyspy owcze
description: Po raz pierwszy na Wyspy Owcze dotarł 18 lat temu. Odwiedza je do dziś, nieustannie poznając ten niewielki skrawek ziemi na Atlantyku. Łukasz Łach, założyciel Klubu Miłośników Wysp Owczych, w rozmowie z Iwoną El Tanbouli-Jabłońską rozwiewa mity o tym pełnym tajemnic archipelagu i zdradza swoje ulubione miejsca..
encoded: Spis treści: Kim są Farerowie? Co robią owce na Wyspach Owczych? Gdzie posłuchać podcastu National Geographic Polska? Gościem Iwony El Tabouli-Jabłońskiej jest Łukasz Łach, założyciel Klubu Miłośników Wysp Owczych Faroe.pl, który nie tylko opowiada o życiu na tym odległym archipelagu, ale również pomaga zaplanować wyprawę w to miejsce. Wyspy Owcze przyciągają podróżników szukających spokoju i dzikiej przyrody, a trend „coolcation” sprawia, że coraz więcej osób wybiera chłodniejsze miejsca zamiast zatłoczonych, gorących kurortów. W rozmowie padają także wskazówki dla backpackerów i rekomendacje najbardziej urokliwych miejsc, które najlepiej oddają magię tego niezwykłego zakątka świata. Kim są Farerowie? Nowy odcinek podcastu National Geographic Polska to opowieść Farerach – mieszkańcach Wysp Owczych, których można określić jako ludzi twardych, silnie związanych z naturą i całkiem gościnnych. Aby przetrwać długie, ciemne miesiące, Farerowie pielęgnują swoje tradycje – zajmują się rękodziełem, robótkami ręcznymi, angażują się w grupy teatralne i zespoły muzyczne. To dodatkowo wzmacnia ich poczucie wspólnoty. Prawie każda Farerka umie robić na drutach, a każdy Farer nieraz wypłynął w morze na połów. Są też dumni ze swojej mowy. Język farerski wywodzi się z języka staronordyckiego, którym posługiwali się wikingowie. Jest spokrewniony m.in. z islandzkim, norweskim i duńskim. W 2017 roku głośno było o staraniach Farerów, aby ich język w końcu trafił do narzędzia Google Translate. Stało się to dopiero 7 lat później. Od czerwca 2024 roku można spokojnie tłumaczyć z i na farerski dzięki nowej funkcjonalności Google'a. Co robią owce na Wyspach Owczych? Mimo że na Wyspach Owczych owiec jest więcej niż ludzi, nie spotkamy tam wielu stad przemierzających zielone wzgórza. Owce są podzielone na małe grupy i wypasane na oddzielnych pastwiskach, co sprawia, że rzadko tworzą duże stada. Co ciekawe, na archipelagu nie spotkamy pasterzy ani nie zjemy sera owczego. Dlaczego tak jest i co…

WyspyOwcze1200x800-6ac260f.jpg
width: 5000
height: 3333

Smartfon, który zmienia podejście do fotografii podróżniczej. Testujemy Honor Magic 7 Lite
type: item
date: 2025-01-22T17:00:57.000Z
subject: Technologia
subject: Test Travelera
subject: Traveler
subject: smartfony
subject: testy
description: Honor Magic 7 Lite to nie tylko smartfon. To urządzenie, które szczególnie mogą polubić miłośnicy fotografii natury i podróży. Jest wytrzymały i ma niezły aparat.
encoded: Spis treści: Honor Magic 7 Lite – niezawodny w terenie Fotografowanie na najwyższym poziomie Bateria na długą przygodę Design dla podróżników Honor Magic 7 Lite zadebiutował w 2025 roku. Smartfon, zaprojektowano z myślą o wymagających użytkownikach, co sprawia, że może się sprawdzić w dalekiej podróży. Podczas testów w malowniczych okolicach jeziora Bled w Słowenii sprzęt zrobił na mnie niespodziewanie dobre wrażenie. Honor Magic 7 Lite – niezawodny w terenie Solidna konstrukcja i technologia Anti-Drop Display sprawiają, że Honor Magic 7 Lite wytrzymuje upadki z wysokości do 2 metrów. Podczas testów smartfon z powodzeniem przetrwał zrzuty na szutrową drogę, zanurzenie w wodzie oraz przejazd quadem po obudowie. Dodatkowo certyfikat IP64 chroni urządzenie przed wilgocią, kurzem i śniegiem, co czyni go idealnym sprzętem do pracy w trudnych warunkach. W temperaturach od minus 10°C do 22°C urządzenie działało niezawodnie. Niezależnie od tego, czy fotografowaliśmy zimowe krajobrazy, czy korzystaliśmy z nawigacji w górach, smartfon spełnił oczekiwania testerów. Fotografowanie na najwyższym poziomie Główny aparat o rozdzielczości 108 MP może być gratką dla miłośników fotografii natury. Dzięki technologii łączenia pikseli 9 w 1, zdjęcia cechuje wyjątkowa ostrość i naturalne odwzorowanie barw, niezależnie od warunków oświetleniowych. W Słowenii podczas fotografowania górskich krajobrazów i nastrojowej tafli jeziora Bled o zachodzie słońca Magic 7 Lite udowodnił, że daje sobie radę ze szczegółami. Trzy tryby portretowe (1x, 2x, 3x) pozwalają na kreatywną pracę z kadrami, a sztuczna inteligencja wspomaga edycję zdjęć bez potrzeby korzystania z dodatkowych aplikacji. Wyświetlacz OLED o przekątnej 6,78 cala zapewnia komfort pracy, choć w pełnym słońcu ekran mógłby być bardziej czytelny. Mimo to zdjęcia i materiały wideo prezentują się na nim naprawdę dobrze. Bateria na długą przygodę Długi czas pracy to kluczowa cecha dla fotografów podróżniczych. Bateria o pojemności 6600 mAh wy…

Honor-test-7629381.png
width: 1200
height: 630

Wanda Rutkiewicz to kobieta, która widziała więcej. Premiera albumu fotograficznego legendarnej alpinistki
type: item
date: 2024-11-30T11:49:47.000Z
creator: Iwona El Tanbouli-Jabłońska
subject: Adventure
subject: Fotografia
subject: Traveler
subject: góry
subject: himalaizm
subject: wanda rutkiewicz
subject: wyprawy w góry
description: Po ponad trzech dekadach od tajemniczego zaginięcia Wandy Rutkiewicz – jednej z największych himalaistek XX w. – jej dorobek fotograficzny i dokumentalny wreszcie ujrzał światło dzienne.
encoded: Spis treści: Wanda Rutkiewicz – ikona gór Dziedzictwo uratowane od zapomnienia Hołd dla alpinistki i inspiracja dla przyszłych pokoleń Album „Spojrzenie z góry. Archiwum Wandy Rutkiewicz”, to wyjątkowe wydawnictwo. Zgromadzono w nim po raz pierwszy fotografie wykonane przez samą alpinistkę. Publikacja stanowi nie tylko zapis jej pasji, lecz także cenny dokument historyczny. Ukazuje on kulisy wypraw w czasach, gdy kobiety w górach wysokich były rzadkością. Wanda Rutkiewicz – ikona gór Wanda Rutkiewicz była pierwszą Europejką, która zdobyła Mount Everest oraz pierwszą kobietą na szczycie K2 – dwóch najwyższych ośmiotysięczników świata. Jej osiągnięcia inspirowały, ale też budziły kontrowersje. Była bezkompromisowa, odważna i szczera, a jednocześnie niezwykle samodzielna. Te cechy nie zawsze spotykały się ze zrozumieniem w czasach, gdy kobiety miały ograniczone możliwości działania w zdominowanym przez mężczyzn świecie himalaizmu. Rutkiewicz wyprzedzała swoją epokę także w kwestiach związanych z ekologią i komercjalizacją wspinaczki w górach wysokich. Zwracała uwagę na problemy nadmiernej eksploatacji gór przez masowe wyprawy i w związku z tym negatywne skutki dla środowiska. Była pionierką nie tylko w zdobywaniu najwyższych szczytów, ale także w dokumentowaniu życia wspinaczy i ich zmagań. Mówiła: „Mogę sobie powiedzieć, że tworzę z grubsza sprawny dokument dotyczący nie tylko mojej działalności, ale już historii alpinizmu (…) Mam nadzieję, że to się komuś przyda, że zostanie ślad.” Dziedzictwo uratowane od zapomnienia Po zaginięciu Wandy na Kanczendzondze w 1992 r., jej bogate archiwum przez lata pozostawało w zapomnieniu. Na szczęście udało się je ocalić dzięki zaangażowaniu rodziny, w szczególności jej brata Michała Błaszkiewicza oraz siostry Janiny Fies. Materiały, które przetrwały obejmują tysiące slajdów, negatywów, listy, pocztówki, pamiętniki audio, a nawet taśmy filmowe. Zgromadzone archiwalia, głównie te fotograficzne, stały się podstawą do stworzenia publik…

100501C0413DT0711S2P2-6b462ac.jpg
width: 1299
height: 850

Alpejski test Nikona Z6III: Opowieść z gór
type: item
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
description: Podczas mojej ostatniej wyprawy do Szwajcarii, miałam wyjątkową okazję, by sprawdzić w boju bezlusterkowca Nikona – model Z6III. Ten mały, ale potężny towarzysz podróży stał się moim oknem na świat – oknem na alpejskie krajobrazy i chwile, które chciałam zachować we wspomnieniach. Los jednak spłatał figla – ciepłą słoneczną Polskę zamieniłam na zmienną jesienną aurę– pochmurne niebo, silny wiatr, mgła, deszcz a nawet śnieg ostatniego dnia pobytu.
encoded: Zastanawiałam się, jak aparat poradzi sobie z tym wyzwaniem i czy ja dam radę opanować obsługę w momentach, kiedy szybko będę musiała zmieniać ustawienia ekspozycji. Już po pierwszym dniu poczułam, że Nikon Z6III stał się przedłużeniem mojej dłoni. Korpus, idealnie dla mnie wyprofilowany i uszczelniony, dzielnie znosił kaprysy jesiennej pogody, a ja – mając go na szyi, nawet podczas deszczu – mogłam w pełni skupić się na ujęciach. Z dwoma akumulatorami w plecaku, chociaż początkowo miałam wątpliwości czy wytrzymają intensywny dzień pracy, dotarło do mnie, że mogę liczyć na Z6III. Jeden akumulator wystarczał na 6-7 godzin fotografowania, co przy szybkim ładowaniu dawało nieocenioną swobodę pracy. Aparat, który inspiruje Szwajcaria słynie z malowniczych tras kolejowych wijących się wśród majestatycznych szczytów i błękitnych jezior. Moim zadaniem było uchwycić obiekt w ruchu na tle tej malowniczej scenerii. Fotografowanie pędzącego pociągu z jego wnętrza to zadnie, któremu Nikon Z6III sprostał bez mrugnięcia okiem. Stabilizacja obrazu na poziomie 4-4,5 EV okazała się bezcennym sprzymierzeńcem, pozwalając mi na kadrowanie dynamicznych scen bez drżenia ręki, nawet przy dłuższych ogniskowych. Mogłam z łatwością śledzić ruchome obrazy zza okna. Silny wiatr oraz ruch pociągu nie były w stanie rozproszyć mojej uwagi, a ostre, nieporuszone zdjęcia, które wieczorem ściągnęłam i dokładnie obejrzałam na komputerze wywołały uśmiech na mojej twarzy. W moim alpejskim arsenale znalazły się trzy obiektywy: NIKKOR Z 70-200mm f/2.8 VR S, NIKKOR Z 24-70mm f/2.8 S oraz NIKKOR Z 35mm f/1.8 S. Autofokus Z6III działał precyzyjnie, choć w gęstej mgle miewał momenty zawahania. Musiałam wycelować w krawędź lub miejsce z większym kontrastem, żeby złapać ostrość. Jednak w połączeniu z zaawansowanym systemem detekcji i trybem 3D, te drobne mankamenty nie wpłynęły na efekty mojej pracy. Aparat radził sobie nawet w najbardziej niesprzyjających warunkach, co pozwalało mi uchwycić nastrój ulotnych c…

Switzerland115-fa2a379.jpg
width: 3000
height: 2000

Kobieta w świecie sportów ekstremalnych. Podcast „National Geographic Polska"
type: item
date: 2024-10-11T13:00:07.000Z
subject: Podcasty
subject: góry
subject: himalaizm
subject: kobiety
subject: podcasty
subject: sporty ekstremalne
subject: wspinaczka
subject: wspinaczka górska
description: O swoich ekstremalnych wyprawach i o tym, czy szczyt K2 nie lubi kobiet oraz czy związana jest z nim klątwa – mówi w podcaście National Geographic Polska himalaistka i pisarka, Monika Witkowska.
encoded: Tym razem gościnią podcastu National Geographic Polska jest Monika Witkowska – himalaistka, żeglarka, pisarka, dziennikarka, prelegentka i pilotka grup turystycznych. – Praca musi być u mnie połączona z pasją. Mam taką dewizę, że życie jest krótkie. Trzeba je dobrze wykorzystać – mówi nasza gościni. Balansuje między wspinaczką a żeglarstwem. – Gdybym musiała wybrać jedną z tych pasji, to byłoby to żeglarstwo w ujęciu morsko-oceanicznym, bardzo wyprawowe, często są to rejony polarne – opowiada. Gdy nasza gościni jest w górach, nie jest typowym wspinaczem. Preferuje wysokogórskie trekkingi. W 2024 roku Monika Witkowska wspólnie z Joanną Mostowską udały się zimą na wyprawę na drugi co do wysokości płaskowyż na świecie zlokalizowany w Pakistanie, którego średnia wysokość wynosi 4200 m n.p.m. Jak przebiegła ta ekspedycja? – tego również dowiecie się z naszego podcastu. Himalaistka opowiada też o swoim pożegnaniu z ośmiotysięcznikami, wspinaczce na K2 i poważnym wypadku, którego doświadczyła wspinając się na Broad Peak. – Z nikim się w górach nie ścigam, wchodzę tam swoim tempem. Wchodzę tam, by obserwować widoki i słuchać innych ludzi, by mieć ciekawe opowieści do książki – podkreśla himalaistka. Ostatnio wydała książkę „K2. Ostatnia szansa”. Cała rozmowa do wysłuchania w playerze na górze strony. Odcinki naszych wideopodcastów są również dostępne na kanałach National Geographic Polska na YouTube i na Spotify.

MINIATURAPODCASTWITKOWSKA-75b609e-e1732529995985.jpg
width: 1712
height: 1081

Las to nasz przyjaciel. Porady i etyczne wskazówki, jak prawidłowo zachować się w lesie.
type: item
date: 2023-12-23T08:59:39.000Z
creator: Iwona El Tanbouli-Jabłońska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: dzikie zwierzęta
subject: ekologia
subject: etyka
subject: lasy
subject: ognisko
subject: przyroda
subject: Travel
subject: turystyka
description: Powinniśmy respektować życie dzikich zwierząt i szanować inne osoby przebywające w lesie. Dotyczy to każdego turysty – mówi leśnik i przyrodnik Adam Gełdon.
encoded: W tym artykule: Jak zachować się podczas spotkania z dzikim zwierzęciem? Jak bezpiecznie rozpalać ognisko? Na czym polega etyka outdoorowa? Jak zachować się podczas spotkania z dzikim zwierzęciem? Co zrobić w przypadku spotkania z dzikimi zwierzętami w lesie? Dzikie zwierzęta z zasady unikają spotkań z ludźmi. Jest to dla nich olbrzymi stres. Jeśli już dojdzie do spotkania, to nie należy ich prowokować, dotykać, zachodzić drogi. No i przede wszystkim – dokarmiać. W przypadku bliskiego spotkania ze zwierzęciem potencjalnie niebezpiecznym, które nie ucieka na nasz widok, nie należy w panice uciekać plecami odwróconymi do zwierzęcia. Może to spowodować instynktowne ruszenie w pogoń za człowiekiem. Dlatego najlepiej powoli oddalać się, będąc cały czas przodem skierowanym do zwierzęcia. Warto też robić hałas, np. okrzykami, machaniem rękami czy rzucaniem patyków. Jeśli jest taka możliwość, warto telefonem zrobić zdjęcie lub nagrać film takiemu niepłochliwemu osobnikowi. Zdjęcie? Film? W przypadku gatunków chronionych jak wilk, niedźwiedź czy ryś, będzie to przydatne Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska do dalszego postępowania. Ograniczy też tzw. fake newsy w mediach społecznościowych o faktycznych atakach dzikich zwierząt na ludzi. Kogo poinformować, gdy w lesie zobaczymy ranną sarnę lub dzika? Powinniśmy wezwać służby, takie jak nadleśnictwo lub ośrodek rehabilitacji dzikich zwierząt. Nigdy nie podejmujemy samodzielnej akcji ratunkowej. A jeśli spotkamy poszkodowane zwierzę na terenie zurbanizowanym, to informujemy urząd miasta, gminy lub powiatowe centrum zarządzania kryzysowego. Jeśli mamy do czynienia z gatunkiem chronionym, należy poinformować Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska. Pamiętajmy, że zwierzę chore, w stresie czy zaskoczone przez człowieka może zachować się nieprzewidywalnie. A jeśli ruszy do ataku? Najlepiej położyć się na ziemi w skulonej pozycji, ochraniając głowę i brzuch. Ucieczka nie jest najlepszym pomysłem, gdyż dzikie zwierzęta poruszają si…

las-to-nasz-przyjaciel-porady-i-etyczne-wskazowki-jak-prawidlowo-zachowac-sie-w-lesie-fot-zofia-kowalczyk-314ecc0.jpg
width: 3000
height: 2000

„W Belfaście przez kraty można podziwiać sąsiadów, jak w klatce”. Wystawa fotografii Mariusza Śmiejka
type: item
date: 2023-04-20T07:03:12.000Z
creator: Iwona El Tanbouli-Jabłońska
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: belfast
subject: fotografia
subject: irlandia
subject: konflikty
subject: patronaty
subject: Wolny czas
subject: wystawa fotografii
description: Wszelkie problemy i napięcia, które są tutaj codziennością, zamiatane są przez rządzących pod dywan – mówi Mariusz Śmiejek. Wystawę jego fotografii będzie można oglądać w Poznaniu od 19 maja.
encoded: W tym artykule: Konflikt w Irlandii Północnej W Belfaście mury oddzielają katolików i protestantów Czy dojdzie do zjednoczenia Irlandii? Iwona El Tanbouli-Jabłońska: Mieszkasz w Belfaście, ile już lat? Mariusz Śmiejek: Do Belfastu trafiłem pierwszy raz latem 2010 r. Dzięki kontaktom z Aleksandrą Łojek, autorką książki „Belfast. 99 ścian pokoju” spotkałem się tam z członkami nielegalnych brytyjskich grup paramilitarnych, do niedawna uważanych za terrorystyczne. Wtedy żywo zainteresowałem się historią konfliktu w Irlandii. Rok później mieszkałem już w Belfaście. Konflikt w Irlandii Północnej Na czym polega ten konflikt? Żeby zrozumieć podłoże konfliktu, trzeba się cofnąć w historii do czasu zajęcia Irlandii przez Wilhelma III Orańskiego w 1690 r. po bitwie nad rzeką Boyne. Irlandia, jako jedna z kolonii brytyjskich, podkreślała wielkość i znaczenie Anglii w Europie i na świecie, niczym trofeum. Miała również bardzo ważne znaczenie strategiczne w obronie przed Napoleonem. Anglicy, umacniając obronę na całym wybrzeżu zachodnim wyspy, ochronili się przed przejęciem Irlandii przez Napoleona, który chciał wesprzeć Irlandczyków i pozbyć się Anglików z wyspy już w XVIII w. Paradoksem jest to, że większość Brytyjczyków w Irlandii Północnej to nie Anglicy, tylko rdzenni Szkoci (Ulster Scots). Anglicy po przejęciu kontroli nad Szkocją i klęsce głodu zmusili Szkotów do zasiedlania tych terytoriów. Czy jest to konflikt czysto religijny, czy chodzi o coś więcej? Religia to jeden z najskuteczniejszych argumentów, który używany jest do dziś. Większym problemem jest tożsamość lub raczej jej utrata. Wielcy tego świata perfekcyjnie żonglują tym pojęciem, by osiągnąć swój cel. Ulsterscy Szkoci w Irlandii Północnej stracili znaczenie w Wielkiej Brytanii i traktuje się ich jako najniższą klasę społeczną w kraju, w którym piętnuje się ludzi ze względu na ich pochodzenie. Wszelkie problemy i napięcia, które są tutaj codziennością, zamiatane są przez rządzących pod dywan. Narastający krzyk l…

01-mlody-lojalista-w-dzielnicy-the-village-czesci-kontrolowanej-przez-nielegalna-grupe-paramilitarna-ulster-defence-association-f0c1800.jpg
width: 2000
height: 1333

Expedition Earth. Warsztaty fotograficzne na Wyspach Owczych
type: item
date: 2022-06-28T09:00:44.000Z
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: fotografia
subject: warsztaty fotograficzne
subject: Wolny czas
subject: wyspy owcze
description: Jeśli fotografujesz i chcesz wiedzieć, jak robić zdjęcia, by opowiadały historię i wzbudzały emocje – warsztat Expedition Earth jest dla ciebie.
encoded: Podczas siedmiodniowej przygody z fotografią Iwona El Tanbouli-Jabłońska, dyrektorka artystyczna National Geographic Polska, zabierze chętnych na surowe i tajemnicze Wyspy Owcze. Podczas warsztatu Expedition Earth będzie można bliżej przyjrzeć się zwyczajom i tradycjom ludzi, którzy zamieszkują ten fascynujący archipelag na Morzu Północnym. Będzie to też świetna okazja do zaprezentowania swoich zdjęć szerszemu gronu. Najciekawsze zdjęcia będą opublikowane na Instagramie naszego magazynu @natgeo.pl. Cały program fotograficznej wyprawy i szczegóły wyjazdu można znaleźć na stronie https://faroe.pl/warsztaty-fotograficzne-na-wyspach-owczych. Aparat fotograficzny zbliża do ludzi, poszerza horyzonty i uczy uważności [rozmowa z Marzeną Wystrach] Z Marzeną Wystrach, fotoreporterką agencji Reporter Poland rozmawia Iwona El Tanbouli-Jabłońska, dyrektorka artystyczna National Geographic Polska. Warsztaty Expedition Earth – Informacje praktyczne Czy warsztat przeznaczony jest dla doświadczonych fotografów, czy amatorów? Nie jest ważne, czy ktoś fotografuje 5 lat, rok, i czy jest zawodowcem lub amatorem. Każdy z nas ma inną wrażliwość i inny punkt widzenia. Możemy nawzajem się obserwować i inspirować. Podczas warsztatu dużo większy nacisk będzie kładziony na uważność patrzenia niż na stronę techniczną. Natomiast jeśli ktoś będzie miał techniczne pytanie, na pewno znajdzie na nie odpowiedzi. Jaki sprzęt ze sobą zabrać? Oczywiście aparat fotograficzny. Najlepiej ten, który znacie i lubicie. Jeśli ktoś pracuje ze statywem i filtrami, też może zabrać. Tak samo z obiektywami. Jest duża dowolność. Po prostu zabierzcie taki sprzęt, z którym dobrze się czujecie. Można wziąć komputer, żeby zgrać i oglądać zdjęcia na bieżąco. Na pewno tak jest wygodniej niż na aparacie. Co to jest storytelling? W dużym skrócie storytelling w fotografii to opowiadanie za pomocą obrazów. W zasadzie jest niezbędny przy każdej złożonej wypowiedzi fotograficznej. Na warsztatach nauczycie się, jak już na etapie…

expedition-earth1-6e03137.jpeg
width: 2500
height: 1667

Fotografuję, by dostrzegać i ciągle uczyć się świata [rozmowa z Magdaleną Konik]
type: item
date: 2022-05-08T12:12:45.000Z
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: Wolny czas
description: Z fotografką Magdaleną Konik rozmawia Iwona El Tanbouli-Jabłońska, dyrektorka artystyczna National Geographic Polska.
encoded: W cyklu „Powiększenie” na National-Geographic.pl prezentujemy rozmowy Iwony El Tanbouli-Jabłońskiej, dyrektorki artystycznej magazynu „National Geographpic Polska” z najciekawszymi polskimi fotografkami i fotografami. Co takiego wydarzyło się w twoim życiu, że zdecydowałaś się zająć fotografią? Pochodzę z dość konserwatywnej rodziny, która zachwyt światełkami z witraża na posadzce w kościele uważa za coś dziwnego, a nawet śmiesznego. W końcu musiałam dokonać wyboru – pozostać przy geografii, która bardzo mnie fascynowała, czy zainwestować w rozwój artystyczny. Zaczęło się na dobre, kiedy dostałam pierwszy analogowy aparat. Wylądowałam w małym zakładzie fotograficznym, gdzie robiłam sesje ślubne. Tam zdobyta wiedza nie była jednak dla mnie wystarczająca. Kiedy na swojej drodze spotkałam fotografa i filmowca Krystiana Bielatowicza, powiedziałam mu, że nie umiem robić zdjęć, takich jak chcę. Że ciągle im czegoś brakuje. Krystian uznał, że może moja wiedza na temat tego, co fotografuję jest niewystarczająca, skoro nie umiem jej przedstawić. To było jak otrzeźwienie... aż doszłam do momentu. Potrzebowałam go, by zdać sobie sprawę, że podejmuję tematy fotograficzne, które są moim osobistym poszukiwaniem. Jako fotografka potrzebuję wyrażenia emocji, głębszego przepracowania tematu, a nawet podjęcia o ten temat walki. Co cię napędza w procesie twórczym? Uświadomienie sobie, że moja wiedza jest niewystarczająca, by coś przekazać. To sprawia, że jak szalona drążę temat i zastanawiam się dlaczego coś mnie ogranicza w poznaniu danej emocji czy poglądu. I najgorsze, że najczęściej muszę sobie sama poukładać w głowie i uświadomić ten problem, by wiedzieć jak podejść do tematu. A nawet dowiedzieć się, dlaczego jest dla mnie ważny. Kiedy jestem kompletnie pogubiona, biorę aparat i szukam małych światełek, cieni na górach, szczegółów w normalnym życiu, którymi mogę się zachwycić. Tak po prostu. A które czasem bez aparatu mnie omijają, bo przestaję patrzeć uważnie. Co w fotografii je…

gruzja-b7b35a7.jpeg
width: 5000
height: 3338

Aparat fotograficzny zbliża do ludzi, poszerza horyzonty i uczy uważności [rozmowa z Marzeną Wystrach]
type: item
date: 2022-04-11T12:25:50.000Z
subject: Fotografia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: fotografia
subject: fotoreportaż
subject: reportaże
subject: Wolny czas
description: Z Marzeną Wystrach, fotoreporterką agencji Reporter Poland rozmawia Iwona El Tanbouli-Jabłońska, dyrektorka artystyczna National Geographic Polska.
encoded: W nowym cyklu „Powiększenie” na National-Geographic.pl prezentujemy rozmowy Iwony El Tanbouli-Jabłońskiej, dyrektorki artystycznej magazynu „National Geographpic Polska” z najciekawszymi polskimi fotografkami i fotografami. Co takiego wydarzyło się w twoim życiu, że zdecydowałaś się zająć fotografią? Świadoma fotografia pojawiła się w moim życiu około 6 lat temu, podczas paromiesięcznej podróży w pojedynkę przez Turcję. Bycie samej pozwoliło mi skupić się mocniej na fotografii. Zaczęłam się uczyć, jak najlepiej opowiadać zdjęciami to, co widzę i czuję. Co cię napędza w procesie twórczym? Na początku moją siłą napędową były podróże. Pierwszy fotoreportaż, jaki zrobiłam, opowiadał o kobietach Ajmara z Boliwii, które zaczęły zdobywać sześciotysięczniki w tradycyjnych strojach, łamiąc w ten sposób sporo stereotypów. Nie planowałam, że będzie to mój długoterminowy projekt. Dopiero stawiałam pierwsze kroki w fotoreportażu. Ten temat mnie złapał, poruszył i zatrzymał. Do Boliwii wyjeżdżałam wielokrotnie. Mieszkałam z tymi kobietami, zdobywałam z nimi szczyty, przyjaźnimy się do dziś. Z kolei, gdy zaczęły się protesty Strajku Kobiet w Polsce, poczułam potrzebę uczestniczenia w w tych wydarzeniach i naturalnym było dla mnie zabieranie ze sobą aparatu. Zaczęłam intensywnie fotografować protesty, nie tylko te, z którymi się utożsamiam, ale także te, które są dalekie od moich wartości. To co teraz napędza mnie w procesie twórczym, to fotografowanie wszystkiego, co jest w danym momencie dla mnie ważne. Dlaczego fotografujesz? Aparat wyprowadza mnie z domu i zabiera w miejsca, do których bez niego pewnie bym nie trafiła. Zbliża do ludzi, poszerza horyzonty, uczy uważności, uwrażliwia, porusza. Sprawia, że chcę wiedzieć więcej. Czym zatem jest dla ciebie fotografia? Formą wyrazu, źródłem wiedzy o świecie, bardzo ważnym medium. Fotografie z wojny w Ukrainie mówią więcej niż tysiąc słów. Nie da się ich odzobaczyć. Zdjęcia Marzeny Wystrach znajdziesz w naszej galerii pod artykułem >>…

marzena-wystrach2-104241f.jpeg
width: 1600
height: 1068

Lot balonem, czyli przeżycie inne niż wszystkie. Rozmawiamy z Bazylim Dawidziukiem, wieloletnim pilotem instruktorem [WYWIAD]
type: item
date: 2021-11-22T15:37:15.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: lot balonem
subject: Travel
description: O tym, czy balon jest ekologicznym środkiem transportu, jak na loty wpływa pogoda, a co stoi za rosnąca popularnością tego sportu rozmawiamy z Bazylim Dawidziukiem, wieloletnim pilotem instruktorem i członkiem Polskiej Balonowej Kadry Narodowej.
encoded: Lot balonem dla większości kojarzy się z romantycznym wręcz mistycznym przeżyciem. Dla pilota pewnie wygląda to zupełnie inaczej. Bazyli Dawidziuk: Dla pilota najważniejsze jest bezpieczeństwo i zadowolenie pasażera. Każdy lot jest inny i przygotowanie do lotu zajmuje dużo czasu, zaczynając od analizy meteorogramów po zgody i plany lotów. Loty balonem to doznania, które trudno porównać do jakichkolwiek przeżyć. To spokój, romantyka i poczucie wolności. Unosimy się ponad ziemią jak babie lato lub chmurką na niebie, obcujemy bezpośrednio z przestrzenią powietrzną, widzimy przepiękne pejzaże, które maluje natura. Warunki meteorologiczne to jeden z tych elementów, od których zależy decyzja odnośnie startu. Co oznacza dobra pogoda dla lotu balonem? B.D.: Najważniejszym czynnikiem pozwalającym wykonać lot są warunki pogodowe, a w szczególności siła wiatru i brak opadów. Najczęściej gdy widzimy słońce twierdzimy, że jest ładna pogoda. My patrzymy z jaką siłą wieje wiatr. Przepisy pozwalają na loty przy sile wiatru do 5m/s (18km/h). Jaki ślad węglowy zostawia balon? B.D.: Balony są praktycznie ekologicznym statkiem powietrzny, gdyż gaz spalany jest w 98% i nie pozostawia zanieczyszczeń. W czasie pandemii zainteresowanie lotami balonowymi znacznie się zwiększyło. Skąd takie zjawisko i gdzie w Polsce można latać balonem? B.D.: Zainteresowanie zwiększa się z roku na rok. W dobie pandemii wyjazdy turystyczne znacznie zostały ograniczone, a przez to zyskała turystyka krajowa. Loty odbywają się w miejscach turystycznych takich jak: Tatry, Kaszuby, Park Biebrzański, Mazury, Zalew Zegrzyński, Lubelszczyzna, Dolnośląskie (doliną Odry), Wielkopolska. Jesteś Mistrzem Polski 2015 r, brałeś udział w legendarnym Pucharze Gordona Bennetta, jesteś instruktorem i szkolisz młodych baloniarzy. Czy dla tak doświadczonego pilota loty są jeszcze wyzwaniem? B.D.: Brałem trzykrotnie udział w Pucharze Gordona Bennetta na balonach gazowych, gdzie wykorzystuje się gazy lżejsze od powietrza takie jak …

lot-balonem-czyli-przezycie-inne-niz-wszystkie-rozmawiamy-z-bazylim-dawidziukiem-wieloletnim-pilotem-instruktorem-wywiad-3375702.jpeg
width: 2000
height: 1334

Co siedzi w głowie himalaisty i dlaczego warto nauczyć się być "wielkim przegranym"? Wywiad z Simone Moro
type: item
date: 2020-12-07T10:52:25.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: góry
subject: himalaizm
subject: Iwona El Tanbouli-Jabłońska
subject: Sport
subject: wyprawa na everest 1980
subject: wywiady
description: „Żeby być dobrym wspinaczem, trzeba mieć niezłomną polską mentalność”- mówi Simone Moro, jeden z najbardziej znanych i doświadczonych himalaistów na świecie, w rozmowie z dyrektor artystyczną National Geographic Polska - Iwoną El Tanbouli-Jabłońską.
encoded: Simone Moro to obecnie jeden z najbardziej znanych i doświadczonych himalaistów na świecie. To także bardzo rozmowny i towarzyski Włoch, w którego żyłach płynie wschodnioeuropejska krew. Spotkałam się z Simone podczas VIII Festiwalu Górskiego Wondół Challenge w Szczyrku, by dowiedzieć się dokąd zmierza himalaizm zimowy w momencie, kiedy do zdobycia został jeden szczyt. Legendarne K2. Iwona El Tanbouli-Jabłońska: Po ostatniej wyprawie Polaków na K2 pojawia się wiele pytań o zdobywanie gór wysokich zimą. Kiedy uznaje się zimowe wejście? Simone Moro: Na ten moment wszystkie zimowe ekspedycje to te, które przestrzegają astronomicznego kalendarza. Więc jeśli Polacy zdobyliby K2 przed 20 marca, cieszyłbym się razem z nimi. (Zima na półkuli północnej trwa od 21 grudnia do 20 marca [przyp. red.]). Myślałeś, żeby zdobyć K2 zimą? Oczywiście. Kiedy wchodziłem zimą na Broad Peak, kupiłem również pozwolenie na wejście na K2. Tak było taniej. Jeśli pogoda by pozwoliła, zaatakowałbym również K2. Pogoda była jednak niesprzyjająca. Oprócz tego moja żona miała sen, w którym ginę właśnie na K2. Sam nie wiem, czy powinienem sprawdzić, czy sen był proroczy? Jeśli tak, to będzie moje ostatnie wejście w życiu. Myślę jednak, że K2 zimą należy do Polaków. Oni rozpoczęli rozdział zimowego himalaizmu i oni powinni go zakończyć. Przyjaźnisz się z Denisem Urubko i masz z nim dobre relacje. Co myślisz o jego decyzji? W mojej opinii decyzja Urubki była niesłuszna. Trzeba jednak dodać, że zasady można zmieniać i jeśli wszyscy wspinacze na świecie ustanowiliby nowe reguły, co do zimowego wejścia na ostatni ośmiotysięcznik, oczywiście bym je respektował. To nie znaczy, że Urubko postąpił źle, a wszyscy inni mają rację. Powtórzę, powinniśmy przestrzegać zasad. Czyich zasad? Denisa Urubki czy uczestników wyprawy, w której brał udział? Rozmawiamy o całej tej sytuacji, o decyzjach, o relacjach, nie będąc świadkami tamtejszych wydarzeń. Decyzje podejmowane na górze są bardzo trudne. Tam jest naprawdę nie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d389072109718e19aaaa9ae628dac5197e6de4c3-3e2fef1.jpeg
width: 3508
height: 2481

FotoCamp 2020 – Festiwal Fotografii, Podróży i Reportażu. Przed nami "fotograficzny Woodstock"!
type: item
date: 2020-08-17T09:35:56.000Z
creator: Iwona El Tanbouli-Jabłońska
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: FOTOCAMP
subject: Kultura
subject: Wolny czas
description: Już 3-6 września u stóp Karkonoszy odbędzie się FotoCamp 2020 - twórcze spotkania pozwalające na wymianę myśli, doświadczeń i umiejętności. Tu powstaje społeczność czuła na piękno oraz złożoność świata! Zapraszamy.
encoded: Co się stanie, gdy fotograf National Geographic Polska wpadnie na szalony pomysł? Powstanie FotoCamp – Festiwal Fotografii, Podróży i Reportażu – impreza inna niż wszystkie. Niby festiwal, ale zdecydowanie w bardziej otwartej konwencji. – Raczej niechętnie używam określenia festiwal. Od początku bardziej pasowało mi słowo "wszechnica", czy spotkania twórcze pozwalające na wymianę myśli, idei, doświadczeń. Panuje tu luźna atmosfera, co nie znaczy, że nie poruszamy trudnych tematów, bo bywa, że wszyscy mamy oczy pełne łez – mówi sam pomysłodawca i szef FotoCamp Marek Arcimowicz. Fot. FotoCamp Fot. Mocny Kadr DNA FotoCamp to fotografowie związani z National Geographic Polska, których twórczość odpowiada filozofii żółtej ramki, tacy jak: Marcin Zaborowski, Paweł Młodkowski, Mikołaj Nowacki czy Adam Brzoza. To trzon festiwalu. Z kolei dzięki przedstawicielom redakcji uczestnicy mogą dowiedzieć się, jak przebiega proces tworzenia materiałów dziennikarskich i czym różni się National Geographic od innych magazynów. Tak zwani „przyjaciele festiwalu”, między innymi Joanna Kinowska, Marcin Zaborowski i Iwona El Tanbouli-Jabłońska, od pierwszej edycji wspierają i współtworzą FotoCamp i jak mówi Marek Arcimowicz – Bez wsparcia tych kilku bliskich współpracowników, FotoCamp nie doczekałby trzeciej edycji… ale siła przyjaźni zwyciężyła! Fot. Mocny Kadr Fot. FotoCamp Fot. Lucyna Lewandowska Fot. Małgorzata Telega Dlaczego FotoCamp jest wyjątkowy? Tu nie istnieje pojęcie dystansu między „gwiazdami fotografii” a uczestnikami. Każdy ma szansę na zdobycie wiedzy, poszerzenie umiejętności, wymianę doświadczeń i nawiązanie nowych znajomości. Na FotoCamp przybywają największe nazwiska polskiej fotografii. – Na scenie i w trakcie festiwalu gościliśmy rekordową w Polsce liczbę laureatów World Press Photo. W tym roku mamy dwóch laureatów Pulitzera, w tym jednego gościa zagranicznego, który również zgarnął World Press Photo. Od początku wspierają nas tuzy polskiej fotografii takie jak Tomasz …

fotocamp-2882c66.jpeg
width: 2048
height: 1365