National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T12:50:10.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Zanurz się w tureckiej wersji luksusu. „Na Riwierę Turecką jeżdżę po energię i drobne przyjemności"
items: Co robić w weekend? Poznaj nasze sprawdzone pomysły
items: Jak zatrzymać czas? Psychologowie mają na to sposób
items: Dzieciństwo na świeżym powietrzu gwarantuje zdrowie psychiczne w dorosłości? Przyroda zmienia budowę mózgu
items: Przytulone pingwiny u wybrzeży Melbourne podbiły Internet, a historia tego zdjęcia - serca
items: 5 najpiękniejszych szlaków w Karkonoszach
items: Torebki do herbaty uwalniają miliony mikrocząsteczek plastiku. Do napoju
items: Rowerem po Mazowszu. Wielka pętla podwarszawska
items: Stambuł to miasto dla marzycieli, ale w tych miejscach rozmarzy się nawet największy realista
items: Musicie zobaczyć te śpiące zwierzęta. Są naprawdę urocze! GALERIA
items: Czarnobyl ponad 30 lat po wybuchu. Fotograf: "Czułem się jakbym trafił do raju" [GALERIA]
items: To najgłębsza na świecie trasa turystyczna. Zejdź z nami do wnętrza ziemi [FOTOREPORTAŻ]
items: "Polskie Malediwy" nie dla turystów? "Popularyzowanie tego miejsca jest nieodpowiedzialne"
items: Arepa, bunny chow, szisz kebab. Oto 20 najlepszych potraw na świecie
items: "Wspinaczka, obłęd i zabójczy wyścig". Historia dramatycznej rywalizacji o himalajskie szczyty
items: Ludzie nie chcą oglądać tych zdjęć, wolą nie wiedzieć. Rozmowa z fotografem zwierząt hodowlanych
items: W strojach ludowych na tle najpiękniejszych miejsc na świecie. Projekt polskiej podróżniczki
items: Zagadka krzyczącej mumii rozwiązana. Znamy przyczynę śmierci
items: Bory Tucholskie rowerem. Czeka 200 km leśnych tras
items: Porcja zależna od wagi? Restauracja w Chinach przeprasza za ważenie klientów
items: Krzywy Las, tajemnicze kamienne kręgi... 6 zaskakujących atrakcji w Polsce
items: Glamping, czyli nowy trend biwakowania. Więcej niż luksusowy namiot
items: Ospa, dżuma, COVID-19. Jak niszczycielskie pandemie nas zmieniają? [FOTOREPORTAŻ]
items: 5 najczęściej popełnianych błędów podczas pierwszej podróży kamperem
items: Zwierzęta na niesamowitych ujęciach lotniczych. To kwintesencja fotografii przyrodniczej

Zanurz się w tureckiej wersji luksusu. „Na Riwierę Turecką jeżdżę po energię i drobne przyjemności"
type: item
date: 2023-08-29T08:00:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: riwiera turecka
subject: Travel
subject: turcja
description: Złociste plaże, drinki z palemką, turkusowe morze i niesamowita gościnność. Taka jest Riwiera Turecka, która ciągnie się wzdłuż wybrzeży Morza Śródziemnego i Morza Egejskiego.
encoded: W tym artykule: Daleko od turystycznego zgiełku Wycieczka z Antalyi do Demre Na wzgórzu Chimera Riwiera Turecka – Informacje praktyczne Dlaczego Riwiera Turecka to miejsce, gdzie czuję się jak królowa życia? Lubię na moment zanurzyć się w tę turecką wersję luksusu, w hotelu jak pałac sułtana z serialu „Wspaniałe stulecie”, który kapie zewsząd złotem i kryształami. A ogrody z altanami pachną różami i przypominają te z haremu. Powracam tu co roku po energię i drobne przyjemności, które niżę jak perełki. Oczami fotografuję widoki, rankiem na tarasie popijam kawę po turecku, potem wygrzewam się na słońcu, a późnym wieczorem, kiedy nawoływanie muezina do ostatniej modlitwy rozdziera gwar kurortu, ruszam w miasto pobawić się przy tureckich hitach. Daleko od turystycznego zgiełku Mój przewodnik Özgür Aldemir tym razem obiecuje mi jednak ucieczkę od turystycznego zgiełku, przeludnienia i blichtru Alanyi i Side. Zgadzam się, ale upieram, by choć na chwilę połazić po Antalyi, bo lubię tu wracać. Zatapiam się w beztroską włóczęgę do cytadeli Kaleiçi, gdzieś pomiędzy Żłobkowanym Minaretem a Bramą Hadriana, w sznurze sklepików zakochuję się przez witrynę w koralowo-złotym obrusie w tulipany. Sprzedawca z rozmachem rozrzuca połać tkaniny, obrus szlachetny, godny sułtana! Ja rozpoczynam targowanie, on sztukę wzbudzania litości w turyście. Wypijam trzy szklaneczki jabłkowej herbaty. Wychodzę jednak bez obrusu, może znajdę jeszcze bardziej wytworny... Özgür zabiera mnie do swojej ulubionej Parlak Restaurant – jednej z najlepszych w mieście. Tutaj turecka gościnność i przedobrzanie w dogadzaniu osiągają apogeum. Zamawiam skromnie rybę z rusztu, a na stole lądują na pokusę: kalmary, krewetki, małże, szpinak z jarmużem. Kelner pokazuje jeszcze kolorowe sałatki do wyboru. Słucham opowieści Özgüra o planowanym weselu. Na razie podarował narzeczonej trzy złote bransoletki po 4 tys. lir (tyleż samo złotych), ale w posagu powinien dać 10! A wesele musi być na tysiąc gości. Zastanawiam się w…

riwiera-turecka-725ba2d.jpg
width: 2121
height: 1414

Co robić w weekend? Poznaj nasze sprawdzone pomysły
type: item
date: 2022-10-26T13:27:53.000Z
creator: hannagadomska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: Sport
subject: Travel
subject: weekend
subject: Wolny czas
description: Choć zdecydowana większość z niecierpliwością odlicza dni do rozpoczęcia weekendu, to w piątkowy wieczór zawsze pojawia się to samo pytanie – co robić w weekend? Żeby nie był to stracony czas, przygotowaliśmy listę 20 sprawdzonych pomysłów, do której będziecie wracać nieraz.
encoded: W tym artykule: Zjedz śniadanie w łóżku Zajrzyj do schroniska dla zwierząt Pójdź na ściankę wspinaczkową Zaszalej w tunelu aerodynamicznego Pobaw się w geocaching Posegreguj stare zdjęcia Zadzwoń do kogoś, z kim od dawna chciałeś porozmawiać Wyprawa do księgarni z tanimi książkami albo do antykwariatu Zorganizuj slajdowiska Zrób coś, co ciągle odkładasz Pojedź rowerem do Kampinosu Eksperymentuj kulinarnie Jedź na konie Wyhaftuj sobie makatkę Wybierz się na kajaki Idź na saunę Zrób sobie wodną medytację wzorem Lankijczyków Uprawiaj „birdwatching” Pobiegaj po lesie Zaplanuj kolejną podróż Co robić w weekend? Takie pytanie zadaliśmy naszym kolegom i koleżankom z redakcji. Na podstawie otrzymanych odpowiedzi przygotowaliśmy 20 pomysłów, które umilą każdemu z was sobotę i niedzielę. Zobaczcie, jak spędzają weekend redaktorzy magazynu „National Geographic”, kiedy nie są w podróży. Zjedz śniadanie w łóżku Jak mawiają chińscy górale: dobry weekend zacznij od dobrych rzeczy. Pierwszą z nich niech będzie porządne śniadanie. Jak często zdarza ci się jeść je w łóżku? No właśnie, więc zrób sobie tę przyjemność, włącz radio i odpręż się. Nabierz energii, bo przed tobą jeszcze sporo do zrobienia. Zajrzyj do schroniska dla zwierząt Czas zrobić coś dobrego dla innych, na przykład dla czworonogów ze schroniska. Nakarm i pogłaszcz koty, pomóż w wyprowadzaniu psów – wiele z nich od dawna nie było na spacerze. Możemy to zrobić samodzielnie (czasem wystarczy telefon do wolontariuszy), często jednak schroniska organizują tego typu akcje. Psia Wioska „Ada” w Przemyślu niesie pomoc czworonogom z Polski i Ukrainy Psia Wioska „Ada” powstała z inicjatywy doktora Radosława Fedaczyńskiego. Jej głównym zadaniem jest socjalizacja zwierzaków, a docelowo ułatwienie im adopcji. W Przemyślu schronienie zn... Pójdź na ściankę wspinaczkową Wybieramy tę opcję, zwłaszcza jeśli nie dopisuje pogoda, bo to świetna alternatywa dla sportów outdoorowych. Poznaj tajniki wspinaczki sportowej. A także dowiedz się,…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/63ecf616d501a43e2e9f0275efe4c0deca8e4a92-38a66b3.png
width: 1200
height: 600

Jak zatrzymać czas? Psychologowie mają na to sposób
type: item
date: 2022-06-20T12:53:43.000Z
creator: hannagadomska
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: czas
subject: Lifestyle
subject: Wolny czas
description: Wraz z wiekiem każdy okres stanowi mniejszą część naszego życia jako całości. Za postrzeganiu czasu odpowiedzialne są prawa, jakimi rządzi się nasza zdolność postrzegania.
encoded: W tym artykule: Dlaczego czas przyspiesza wraz z wiekiem? Jak zatrzymać czas? Próbuj nowego Wrócić do „tu i teraz” Kto nie pamięta, kiedy to w dzieciństwie podróż samochodem wydawała się nigdy nie kończyć, a lekcja matematyki trwała wieczność? Dziś babie lato jest jak zapowiedź nadchodzących mrozów, zdanie „kiedy to zleciało” brzmi jak mantra, a urodziny i święta przychodzą każdego roku o wiele za wcześnie. Brzmi znajomo? – Wcale nie musi tak być. To, jak doświadczamy upływu czasu, jest różne w różnych sytuacjach – mówi psycholog dr Steve Taylor, starszy wykładowca na Leeds Beckett University, autor książki „Making Time”. – Sposób postrzegania czasu mogą zmieniać środki odurzające, sytuacje traumatyczne czy stan przepływu, którego doświadczają m.in. sportowcy. Kluczowe jest zrozumienie procesów psychologicznych, które się za tym kryją. Dlaczego czas przyspiesza wraz z wiekiem? Badania dr. Taylora zdają się potwierdzać istnienie dwóch podstawowych praw. Po pierwsze: czas wydaje się przyspieszać wraz z wiekiem, Po drugie – czas wydaje się zwalniać, gdy jesteśmy wystawieni na nowe wrażenia, doświadczenia, trafiamy w nieznane środowisko. Zmiana czasu – który czas był pierwszy: letni czy zimowy? W nocy z soboty na niedziele po raz kolejny zmienimy czas z zimowego na letni. Z badań wynika, że zmiana czasu pozwoli zaoszczędzić tylko 1 proc. energii. Rezygnując z przestawiania zegarków,... W obu przypadkach kluczowym czynnikiem jest związek między naszym postrzeganiem czasu a ilością informacji (bodźców, emocji, myśl), które przetwarzamy. Im więcej nowych informacji, tym czas wydaje się upływać wolniej (czy raczej: mamy wrażenie, że upłynęło go więcej, bo nasz umysł przetworzył więcej danych). Wyjaśnia to, dlaczego w dzieciństwie czas tak się dłuży. Świat jest dla dzieci fascynującym miejscem, pełnym nowych wrażeń i pierwszych doświadczeń. Wraz z wiekiem otoczenie staje się coraz bardziej znajome, a my coraz mniej wrażliwi na codzienne doświadczenia. Przetwarzamy mniej info…

jak-zatrzymac-czas-psychologowie-maja-na-to-sposob-e754a9b.jpeg
width: 5161
height: 3434

Dzieciństwo na świeżym powietrzu gwarantuje zdrowie psychiczne w dorosłości? Przyroda zmienia budowę mózgu
type: item
date: 2021-04-26T15:20:30.000Z
creator: hannagadomska
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: dzieciństwo
subject: Wolny czas
description: Jak wynika z badań istnieje związek między czasem spędzonym wśród natury w dzieciństwie a zdrowiem psychicznym w dorosłości.
encoded: W tym artykule: Spacer po lesie procentuje! Przyroda dosłownie zmienia mózg Do dziś uważam, że jedzenie smakuje lepiej, gdy jest spożywane na świeżym powietrzu. Znam też powód tej skłonności - otóż jako dziecko większość czasu spędzałam, bawiąc się na tzw. podwórku, a na posiłki do domu wpadałam tylko na chwilę, żeby nie tracić czasu na zabawę (a tę przecież można kontynuować z kanapką w dłoni). Dziś uważam, że jestem szczęściarą, mając takie wspominania z dzieciństwa. Potwierdza to najnowsze badanie naukowców z Instytutu Zdrowia Globalnego w Barcelonie, opublikowane na łamach International Journal of Environmental Research and Public Health. Jest to jedno z pierwszych badań, które podejmują ten temat i wskazują na realny związek między mniejszym kontaktem z przyrodą w dzieciństwie a gorszym zdrowiem psychicznym w wieku dorosłym. Spacer po lesie procentuje! Naukowcy zebrali dane od niemal 3,6 tys. osób z czterech różnych krajów europejskich. Badanym zadali pytania o to, czy jako dzieci spacerowali po lasach, parkach narodowych, wędrowali po górach lub bawili się na podwórku. Następnie uczestnicy zostali poproszeni o wykonanie testu psychologicznego, który miał określić, czy w ciągu ostatniego miesiąca czuli się rozdrażnieni, zmęczeni albo przygnębieni. Jak się okazało, uczestnicy badania, którzy uzyskali lepsze wyniki w testach zdrowia psychicznego, w dzieciństwie spędzali więcej czasu wśród przyrody (ta zależność utrzymywała się nawet jeśli jako dorośli spędzali mniej czasu na świeżym powietrzu). Badania należy traktować jedynie jako szkic, ale o solidnych podstawach. Wątpliwości może budzić to, że uczestnicy opowiadali o swoich wspomnieniach, a te mogły być stronnicze lub zniekształcone. Zdaniem autorów, dopiero badania podłużne(mające na celu badanie tych samych jednostek na przestrzeni długiego czasu, by zaobserwować zachodzące u nich zmiany), pozwolą obiektywnie ocenić powiązania między kontaktem z naturą w dzieciństwie a zdrowiem psychicznym i fizycznym w późn…

dziecinstwo-na-swiezym-powietrzu-5f7a1af.jpeg
width: 2121
height: 1414

Przytulone pingwiny u wybrzeży Melbourne podbiły Internet, a historia tego zdjęcia - serca
type: item
date: 2021-04-26T09:22:22.000Z
creator: hannagadomska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: fotografia
subject: pingwiny
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Fotograf uchwycił niezwykle czuły moment: pingwiny w objęciach podziwiają rozświetloną panoramę Melbourne. Randka? To nie tak jak myślisz.
encoded: To zdjęcie porusza, a związana z nim historia – topi serce. Fotografowi przyrody - Tobiasowi Baumgaertnerowi - udało się uchwycić moment niezwykłej czułości między dwoma pingwinami. Antropocentryzm podpowiada nam romantyczne interpretacje. Scena niczym z komedii romantycznej w wykonaniu dwóch pingwinów jest jednocześnie urocza i komiczna. Tymczasem historia pingwinich bohaterów jest zupełnie inna. Jak wyjaśnił fotograf, na zdjęciu widzimy dwa owdowiałe pingwiny. Wyglądają, jakby pocieszały się po stracie, patrząc razem na nocną panoramę miasta. Zdjęcie zostało wykonane rok temu, ale Baumgaertner podzielił się nim na swoim Instagramie dopiero w zeszłym miesiącu. Skłoniła go do tego izolacja związana z koronawirusem i myśl, którą zawarł w podpisie do zdjęcia: „W takich momentach jak ten prawdziwie szczęśliwi są ci, którzy mogą być osobami, które kochają najbardziej”. Te dwa pingwiny małe stały tak płetwa w płetwę na skale przez kilka dobrych godzin, obserwując mieniące się na horyzoncie światła Melbourne. Kiedy fotograf próbował znaleźć odpowiednie światło i „ten moment”, podeszła do niego wolontariuszka i opowiedziała historię zwierząt. Okazało się, że jaśniejsze z nich, jest starszą samicą, która straciła partnera. Po lewej stoi młodszy, również owdowiały samiec. Od kiedy zostały same, spędzają razem sporo czasu, obserwując nocami światła miasta. Wyglądają, jakby się nawzajem pocieszały. Tobias spędził na wybrzeżu trzy noce, zanim udało mu się złapać najbardziej magiczny kadr. Nie mógł pozwolić sobie na dodatkowe oświetlenie, do tego pingwiny były w ciągłym ruchu, pocierały się płetwami i czyściły nawzajem . „Naprawdę ciężko było trafić, ale miałem szczęście w jednym pięknym momencie. Mam nadzieję, że spodoba wam się ten moment tak samo jak mnie”. To jedna z najbardziej uroczych rzeczy, jakie ostatnio pojawiły się w sieci. Dla takich historii powstał Internet.

przytulone-pingwiny-u-wybrzezy-melbourne-podbily-internet-a-historia-tego-zdjecia-serca-1dffb81.jpeg
width: 478
height: 512

5 najpiękniejszych szlaków w Karkonoszach
type: item
date: 2021-04-19T17:57:29.000Z
creator: hannagadomska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Go Poland
subject: Gopoland góry
subject: góry
subject: karkonoski park narodowy
subject: karkonosze
subject: polska
subject: Travel
subject: trekking
description: Po polskiej stronie leży niewiele ponad czwarta część Karkonoszy, ale to wystarczy, żeby docenić urodę tego pasma górskiego.
encoded: Wystarczy również, by nabrać pokory, bo chociaż najwyższy szczyt – Śnieżka – ma tylko 1603 m, klimat jest podobny do alpejskiego. Pogoda zmienia się czasami gwałtownie, więc trzeba być przygotowanym na wszystko. Przez Kocioł Łomniczki na Śnieżkę Poziom trudności: ✦✦✧✧✧ Czas przejścia: ok. 2 godz. 30 min (bez przystanków) Z Karpacza żółtym szlakiem wzdłuż potoku Łomniczka, później za schroniskiem Nad Łomniczką wchodzi się na szlak czerwony prowadzący dość wymagającymi zakosami na krawędź kotła. Najpiękniej jest jesienią, kiedy roślinność zmieni kolory. Szlak wiedzie do Domu Śląskiego i dalej na Śnieżkę. Tuż pod Śnieżką przy czerwonym szlaku jest Symboliczny Cmentarzyk Ofiar Gór z tablicami poświęconymi tym, którzy zginęli w Karkonoszach lub byli z nimi związani. Zimą szlak jest zamknięty ze względu na niebezpieczeństwo lawin. Drogą Przyjaźni Polsko-Czeskiej Poziom trudności: ✦✦✦✧✧ Czas przejścia: całość ok. 9 godz. (bez przystanków), od Słonecznika do Śnieżki – ok. 2 godz. 45 min Cały szlak (oznaczony kolorem czerwonym) ma ok. 30 km, prowadzi od Szrenicy do przełęczy Okraj. Jest wart tego, żeby go przejść w całości – i zobaczyć charakterystyczne dla tych gór formacje, m.in. kotły polodowcowe i skałki – ale można też wybrać krótszy odcinek, np. od formy skalnej zwanej Słonecznikiem do Śnieżki (ok. 6 km). Szlak biegnie głównym grzbietem Karkonoszy, jest wiele świetnych punktów widokowych, m.in. na Kotły Wielkiego Stawu Małego Stawu. Ścieżką nad Reglami Poziom trudności: ✦✧✧✧✧ Czas przejścia: ok. 3 godz. 20 min Cała Ścieżka nad Reglami ma ok. 28 km, ale można wybrać odcinek między Rozdrożem pod Śmielcem a schroniskiem Pod Łabskim Szczytem. Ścieżka biegnie ponad górną granicą lasu, a jej „punktem kulminacyjnym” są Śnieżne Stawki – kilka jeziorek na dnie Wielkiego Śnieżnego Kotła. To bardzo dobre (i popularne) miejsce na piknik, gdzie krajobraz przypomina alpejski. Widać stamtąd na krawędzi Kotła budynek dawnego schroniska przekształconego w stację przekaźnikową. Do Rozdr…

do-samotni-mozna-dojsc-niebieskim-szlakiem-to-jedno-z-najstarszych-schronisk-w-polsce-pierwsze-wzmianki-o-nim-pochodza-z-1670-r-d3b8a02.jpeg
width: 932
height: 614

Torebki do herbaty uwalniają miliony mikrocząsteczek plastiku. Do napoju
type: item
date: 2021-04-19T16:30:28.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: herbata
subject: plastik
subject: Zdrowie
description: Trwa wojna z plastikiem, a w centrum zainteresowania naukowców znalazł się jeden z najpopularniejszych napojów - herbata. Pijesz herbatę w torebkach? Do twojego organizmu przedostają się miliony cząsteczek mikroplatiku - ostrzegają naukowcy z McGill University.
encoded: Na cenzurowanym znalazły się torebki z herbatą. W Wielkiej Brytanii spożywa się jej rocznie ponad 60 miliardów filiżanek.W artykule opublikowanym w czasopiśmie Environmental Science & Technology naukowcy z McGill University w Kanadzie zastanawiają się, czy podczas parzenia, torebki mogą uwalniać do napoju mikro- i nanocząsteczki plastiku. Jak się okazuje nie są one wykonane tylko z papieru i herbaty, w rzeczywistości ok. 96 proc. z nich zawiera polipropylen - substancję używaną do uszczelniania i utrzymania kształtu. Temat wydaje się ważki, ponieważ w Europie herbata w torebkach stanowi ok. 77% zużycia. Naukowcy nie wiedzą jeszcze, czy te mikroskopijne cząstki są szkodliwe dla ludzkiego zdrowia. Na razie zespół zbadał wpływ plastiku na małe organizmy wodne Daphnia Magna, czyli rozwielitki wielkie (często wykorzystywane w badaniach jako organizmy modelowe). W ramach eksperymentu naukowcy wykorzystali cztery różne herbaty ekspresowe dostępne w sklepach. Następnie przecięli worki, usunęli z nich liście herbaty, umyli woreczki i umieścili je w pojemnikach z gorącą wodą, aby zasymulować warunki parzenia. Przy użyciu mikroskopów elektronowych zaobserwowali, że pojedyncza torebka na herbatę w temperaturze parzenia uwalnia do wody około 11,6 miliarda cząsteczek mikroplastiku i 3,1 miliarda nanoplastiku. Te liczby znacząco przewyższają poziomy rejestrowane w innych produktach spożywczych. W innym eksperymencie badacze wystawili rozwielitki na działanie różnych dawek mikro i nanoplastiku z torebek po herbacie. Rozwielitki przeżyły, ale wykazały pewne nieprawidłowości anatomiczne i behawioralne. Naukowcy doszli do wniosku, że chociaż wyniki są niepokojące, potrzebne są dalsze badania by ustalić, czy i jaki wpływ na ludzi mają te mikroskopijne cząsteczki tworzyw. W ostatnich miesiącach wielu markom udało się wyeliminować tworzywa sztuczne ze swoich produktów. Jedna z największych brytyjskich marek herbat - Clipper - ogłosiła, że wprowadza na rynek torebkę wykonaną w całości z n…

torebki-od-herbaty-49ee172.jpeg
width: 2124
height: 1411

Rowerem po Mazowszu. Wielka pętla podwarszawska
type: item
date: 2021-04-19T14:33:11.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Go Poland
subject: mazowsze
subject: polska
subject: polska rowery
subject: rowery
subject: Travel
subject: warszawa
description: Jedziemy wzdłuż Wisły najpopularniejszą pętlą Warszawy. Trasa liczy 65 km. Gotowi?
encoded: W tym artykule: Wzdłuż Wisły bez Wisły Piekło Mazowsza WARTO WIEDZIEĆ Gassy. Tę dziwną nazwę prędzej czy później pozna każdy warszawiak wyposażony w rower szosowy. Ta maleńka mazowiecka wieś, z zaledwie 186 mieszkańcami, kiedyś słynęła co najwyżej z przeprawy promowej przez Wisłę i tabloidowej historii o 6-metrowym pytonie, którego wylinkę znaleziono tu w krzakach nad rzeką. Nie ma tu nawet sklepu. Był, ale nie przetrwał. Jest za to nielegalne lotnisko w szczerym polu, oddział Straży Pożarnej oraz pętla autobusowa linii L14, na której kończy się inna pętla, kolarska. Od pałacu w Wilanowie licząc, prowadzi tu mniej więcej 18 km równego, w miarę nieuczęszczanego asfaltu. W tę i z powrotem daje to 36 km – w sam raz na szosowy trening. Spotkamy tu całą kolarską brać stolicy. Samotników, pary i peletony. Triatlonowe cyborgi na swoich szumiących czasowych maszynach i całkowitych amatorów. A przy tym różnokolorową galerię rowerów i ciuchów dostępnych w kraju i poza nim. Wieść gminna niesie, że na Gassach nie ma się co pokazywać, jeśli nie możesz poszczycić się średnią na poziomie przynajmniej 30 km/godz. Ale to bzdura. Od prawie dwóch lat jeżdżę tam w tempie 21 km/godz. i z żadnym ostracyzmem się nie spotkałam. Wzdłuż Wisły bez Wisły Swoją pętlę zaczynam niedaleko pałacu w Wilanowie, na ul. Przyczółkowej. W zależności od wariantu, który wybiorę, wycieczka zajmie mi 2 lub 4 godz., nie licząc postojów na jedzenie, picie czy robienie zdjęć. Kieruję się szeroką ścieżką rowerową wzdłuż Błoń Wilanowskich na południe, by po chwili odbić w lewo w ul. Vogla. Wariant krótszy, czyli tytułowe Gassy, to coś „na co dzień”; trasę można przejechać nawet kilka razy w tygodniu. Dłuższy – czyli do Góry Kalwarii, to już grubsza sprawa, przynajmniej dla mnie. 65 km w obie strony udaje mi się przejechać tylko kilka razy w roku. Wielkim i pozytywnym odkryciem jest dla mnie, że od skrzyżowania al. Wilanowskiej i ul. Przyczółkowej wystarczy 10 min na rowerze, by znaleźć się na wsi. Jadę dalej. Poc…

dolina-srodkowej-wisly-f1a4455.jpeg
width: 962
height: 530

Stambuł to miasto dla marzycieli, ale w tych miejscach rozmarzy się nawet największy realista
type: item
date: 2021-04-19T12:09:32.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: stambuł
subject: Travel
subject: turcja
description: Przypadkowy spektakl światła w Hagia Sophia, wizyta w tajemniczej Cysternie Bazyliki i uderzająca intensywność soku z granatów. Ze Stambułu wracam rozmarzona! Do tego z gwarancją na spełnienie kolejnych marzeń.
encoded: W tym artykule: Bosfor i zaczarowana dorożka Granat i Grand Bazar Hagia Sophia a sny o potędze Cysterna bazyliki, czyli pałac który zapadł się pod ziemię Stambuł słynie z przeszczepów włosów. Przyjeżdżają tu Arabowie z całego świata spełnić marzenie o bujnej fryzurze. Ja składam krótką wizytę, by przekonać się dlaczego wszyscy znajomi, którzy tu byli, opowiadają o mieście z błyskiem w oku. Bosfor i zaczarowana dorożka Zanim wylądowałam w Stambule, dopytywałam Erdema, znajomego Turka, jak mógłby opisać to miasto, najlepiej jednym słowem. Bez wahania odpowiedział przymiotnikiem - „magiczne”. Miałam się o tym przekonać jeszcze tego wieczora. Pierwsze spotkanie z miastem nie zwiastowało obiecanych czarów – po wyjściu z lotniska powitał mnie ciąg takich samych, pomarańczowych taksówek. Instagramowe ujęcie! Wszystko wydawało się wielkomiejskie, bardzo nowoczesne, jakby nowojorskie, podczas gdy ja - po obietnicy Erdema - spodziewałam się raczej zaczarowanych dorożek. W końcu jedna z tych (nie)zaczarowanych taksówek zabrała mnie nad cieśninę Bosfor w okolice Ortaköy. Było już ciemno, błyszczały tylko światła latarni i neonów, co - ze względu na ukształtowanie terenu - sprawiało wrażenie, jakby wszystko pokrywał różnokolorowy brokat. Bez odrobiny znudzenia gapiłam się na podświetlony Most Bosforski, meczet Ortaköy, pobliskie knajpki i ich bliźniaki odbijające się w wodzie. Mogłabym tak stać kilka godzin, bo to przyjemny dla oka spektakl, do tego hipnotyzowała mnie myśl, że jestem w miejscu, w którym Europa łączy się z Azją. Dopiłam raki (jej cierpki smak raczej sprowadzał mnie na ziemię) i poszłam spać - w przeciwieństwie do Stambułu, w którym życie nocne kwitnie do naprawdę późnych godzin. Gdy się obudziłam, czar nie prysnął. W dziennym świetle miasto dwóch kontynentów wygląda równie zjawiskowo, zwłaszcza podczas rejsu po Bosforze. Wody Morza Czarnego i Morza Marmara mieszają się tu w całkiem przejrzystą, błękitną miksturę. Nad głową unoszą się mewy – nieodłączny element ka…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0b2788b8ba9c11a4af48ba0411b6e40ff969f574-0fefb73.jpeg
width: 1000
height: 667

Musicie zobaczyć te śpiące zwierzęta. Są naprawdę urocze! GALERIA
type: item
date: 2021-04-19T08:46:00.000Z
creator: hannagadomska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Edukacja
subject: Lifestyle
subject: zwierzęta
description: Udowadniamy, że nie tylko leniwce śpią jak suseł! Zobaczcie zwierzęta przyłapane podczas drzemki.
encoded: Sen zwierząt nadal pozostaje jedną z najciekawszych zagadek przyrody. Wiadomo, że jego długość uzależniona jest od masy ciała zwierzęcia. Zgodnie z tą zasadą duże ssaki potrzebują mniej snu niż ich mniejsi bracia. I tak snu nie odmawiają sobie przedstawicie niektórych gatunków nietoperzy, potrafią one przesypiać ok. 18 godzin dziennie. Natomiast na drzemce niełatwo przyłapać słonie, te bowiem śpią ok. 3 godziny. Zaskoczeni? Mało tego! Leniwce, które cieszą się sławą śpiochów, wcale nie biją rekordów pod względem liczby przespanych godzin. Sypiają przyzwoicie, bo niecałe 10 godzin. Zaskakują natomiast niektóre gatunki ptaków (w tym kaczki), które bez problemu ucinają sobie drzemkę z jednym okiem otwartym. Zobaczcie zdjęcia wszystkich śpiochów, przyłapanych na gorącym uczynku: GALERIA. ###gallery-end######gallery-end###

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/32833619767d2d3f5520a96db7cb86bc0c2c6132-e8d275b.jpeg
width: 1000
height: 667

Czarnobyl ponad 30 lat po wybuchu. Fotograf: "Czułem się jakbym trafił do raju" [GALERIA]
type: item
date: 2021-04-19T07:12:10.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: czarnobyl
subject: Edukacja
subject: Kuchnia
subject: Lifestyle
description: - Trudno opisać atmosferę tego miejsca, ale czułem się jakbym trafił do raju - mówi fotograf Vladimir Migutin, który dotarł do tzw. Strefy Wykluczenia wokół Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Wykonane w podczerwieni zdjęcia sprawiają, że ten opuszczony krajobraz staje się jeszcze bardziej spektakularny.
encoded: - Trudno opisać atmosferę tego miejsca, ale czułem się jakbym trafił do raju - mówi fotograf Vladimir Migutin, który dotarł do tzw. Strefy Wykluczenia wokół Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Brzmi kontrowersyjnie? Jak tłumaczy Migutin, wszystko za sprawą natury, która triumfuje tu mimo wszystko i ożywia opuszczone ruiny. Ponad 30 lat po katastrofie miejsce należy do roślin i zwierząt. Uważa się nawet, że brak ingerencji człowieka w środowisko na terenie trzydziestokilometrowej strefy zamkniętej spowodował, że liczba zwierząt zwiększyła się tu kilkunastokrotnie. Zachowało się też wiele gatunków, które na innych obszarach już nie występują. Fotograf w czarnobylskiej zonie spędził 2 dni. - To była spontaniczna decyzja. Urodziłem się na Białorusi (w 1986 r., tym samym roku, w którym zdarzyła się katastrofa), ale kiedy miałem 5 lat przeprowadziliśmy się z rodzicami do ZSRR. Chciałem odwiedzić miejsca mojego dzieciństwa, które przewijały się we wspomnieniach. Wtedy pojawił się pomysł, by przy okazji odwiedzić Czarnobyl. Znalazłem grupę, która organizuje takie wejścia do strefy zamkniętej. Zapytany o trudności i zagrożenia, opowiada że jedynym wyzwaniem, z jakim trzeba się zmierzyć przed taką wycieczką jest „przesąd, że wizyta jest niebezpieczna dla zdrowia”. Jak mówi, średni poziom promieniowania podczas tej podróży był podobny do poziomu promieniowania w czasie lotu samolotem na wysokości 10 000 metrów. Cały materiał fotograf zarejestrował przy użyciu filtru podczerwonego. Światło podczerwone, niewidoczne dla ludzkiego oka, jest odbijane m.in. przez zawarty w roślinach chlorofil. W rezultacie sprawia to, że trawy i liście na fotografiach IR stają się białe, a zdjęcia krajobrazowe jeszcze bardziej spektakularne. Dla Migutina wizyta w Czarnobylu była czymś więcej niż zabawą w robienie zdjęć. - Chciałbym przyciągnąć ludzi w te strony. Zwrócić uwagę na to, że ta podróż nie jest tak niebezpieczna, jak się powszechnie uważa. Więcej: Instagram / Facebook

czarnobyl-ponad-30-lat-po-wybuchu-zobacz-jak-wyglada-wymarle-miasto3-b10608a.jpeg
width: 801
height: 491

To najgłębsza na świecie trasa turystyczna. Zejdź z nami do wnętrza ziemi [FOTOREPORTAŻ]
type: item
date: 2021-04-19T06:30:34.000Z
creator: hannagadomska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kopalnia soli
subject: Travel
subject: zdjęcia
description: Nie Wieliczka, nie Bochnia, ale właśnie Kłodawa może pochwalić się największą i najgłębszą kopalnią soli w Polsce. Zaglądamy do jej wnętrza.
encoded: Największa, najgłębsza... Sól, którą dodałeś dziś do obiadu, najprawdopodobniej pochodziła właśnie z Kopalni Soli w Kłodawie. To w końcu największa czynna kopalnia soli kamiennej w kraju. I najgłębsza. Początkowo, a więc w latach 50. XX wieku, prace górnicze prowadzono na głębokości 450 i 600 metrów, obecnie sól wydobywa się nawet na poziomie 750 m (!) pod ziemią. - Mieszkając w Kłodawie nie musisz patrzeć na zegarek. Orientujesz się, która jest godzina po wybuchach w kopalni. Przed każdą zmianą drżą szyby w oknach – opowiada Bartosz Szubski, fotograf, który w Kłodawie mieszka od urodzenia, ale dopiero niedawno dotarł z aparatem pod ziemię. Podziemny świat Urzekł go schowany pod powierzchnią Kłodawy system komór i korytarzy, które powstały w wyniku prac wydobywczych. Komór jest prawie tysiąc i rozmieszczone są na 11 poziomach. Wyobrażacie sobie ten podziemny świat? Zobaczcie galerię >>> Fotograf prowadzi nas drogą, jaką każdego dnia pokonują kłodawscy górnicy. Przekraczamy więc kopalniane bramy, przygotowujemy sprzęt, zjeżdżamy windą 600 m pod powierzchnię ziemi i wędrujemy, bagatela, najgłębszą na świecie podziemną trasą turystyczną. (To nie koniec rekordów. Kilka lat temu na terenie kopalni został pobity rekord Guinessa – koncert na „najniższym poziomie”. I nie chodzi wcale o poziom muzyki). Kłodawski potencjał - Liczę, że uda mi się zachęcić czytelników do odwiedzenia miejsca, z którym sam od dziecka jestem mocno związany – opowiada fotograf. - Cieszę się, że swoimi fotografiami mogę wesprzeć lokalną turystykę. A jest co wspierać, podziemne korytarze robią naprawdę duże wrażenie! (hg)

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/eb7d42fc19f7edb86a9cde6e2aab73fa2936258b-173a2ac.jpeg
width: 2407
height: 1607

"Polskie Malediwy" nie dla turystów? "Popularyzowanie tego miejsca jest nieodpowiedzialne"
type: item
date: 2021-04-12T13:09:25.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: jeziora
subject: Travel
subject: wielkopolska
description: Zainteresowanie lazurowym jeziorem koło Turku jest coraz większe, a władze elektrowni i lokalne organizacje turystyczne ostrzegają przed wycieczkami: „to bardzo niebezpieczne miejsce. Są inne atrakcje w Wielkopolsce".
encoded: W tym artykule: Co zrobić z takim zainteresowaniem? Co w zamian? Jakiś czas temu zrobiło się głośno o „polskich Malediwach”, „wielkopolskich Karaibach”, "lazurowym jeziorze". Nic dziwnego, biały piasek i turkusowa woda wyglądają naprawdę imponująco. Ta namiastka egzotyki znajduje się w Wielkopolsce, we wsi Gajówka - niecałe 8 km od Turku. To ok. 180 km od Warszawy, 145 km z Poznania i ok. 80 km z Łodzi. W sam raz by wybrać się na wycieczkę? Niestety, to wcale nie jest dobry pomysł. Trzeba wiedzieć, że miejsce jest równie zjawiskowe, co niebezpieczne. Osadnik Gajówka, bo tak właściwie nazywa się akwen, to sztuczny zbiornik osadowy nieczynnej już elektrowni Adamów. Wykorzystywany był jako składowisko popiołów i żużli - stąd jego wyjątkowy kolor i niestety - toksyczność. Ze względu na silnie zasadowy odczyn wody (ok. 12 pH) kąpiel w jeziorze jest zakazana, a z uwagi na niestabilne, grząskie podłoże, samo spacerowanie wokół brzegu jest śmiertelnie niebezpieczne. - Miejsce jest piękne, przyciąga rzesze turystów, ale to teren zamknięty, należący do Zespołu Elektrowni Pątnów Adamów Konin. Nie wolno tam wchodzić, o czym mówią tablice informacyjne. Woda ma wysoki odczyn zasadowy i moczenie w niej nóg czy dłoni szkodzi skórze. Biały piasek to tak naprawdę popiół z byłej elektrowni Adamów (obecnie zamknięta) - tłumaczy Maciej Łęczycki, rzecznik prasowy Zespołu Elektrowni Pątnów - Adamów - Konin SA. Turyści lekceważą ostrzeżenia, tabliczki z zakazem wstępu są regularnie zrywane, a ogrodzenie trzeba naprawiać raz w tygodniu. Miejscowy rolnik miał nawet otworzyć płatny parking na sąsiadującym polu, bo zainteresowanie było tak duże. Co zrobić z takim zainteresowaniem? W popandemicznej rzeczywistości zwiedzanie Polski wydaje się najlepszym rozwiązaniem na podróżniczy niedosyt i dobrym sposobem na rozruszanie gospodarki – zwłaszcza w obszarze turystyki. Poszukiwanie lokalnych „perełek” staje się rozrywką samą w sobie, blogi zapełniają się "polskimi" propozycjami, a Instagram zalewaj…

osadnik-gajowka1-7f631c6.jpeg
width: 614
height: 442

Arepa, bunny chow, szisz kebab. Oto 20 najlepszych potraw na świecie
type: item
date: 2021-04-12T09:50:18.000Z
creator: hannagadomska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kebab
subject: Kuchnia
description: Ruszamy w podróż dookoła świata w poszukiwaniu kulinarnych uniesień. Zobacz najpyszniejsze menu świata!
encoded: Trudno nie zgodzić się z pisarzem. Trzeba mieć bardzo pojemne serce (a zwłaszcza żołądek), zważając na różnorodność potraw, jakie świat ma do zaoferowania. Które z nich są najsmaczniejsze? Która kuchnia jest najlepsza na świcie? Gdzie jej szukać? Za wskazówkę niech posłuży nam ranking 50 najsmaczniejszych potraw dookoła świata, przygotowany przez redakcję CNN. Ślinianki w ryzy i zaglądamy do najsmaczniejszego menu na świecie. Uwaga, te potrawy, mogą okazać się kluczowe w planowaniu kolejnych podróży. 20. Arepa, Wenezuela To rodzaj małego chlebka lub tortilli przygotowanej z mąki kukurydzianej. Arepy podawane są z dowolnymi dodatkami: serem, siekanym kurczakiem, chrupiącą skórką wieprzową, wołowiną, pomidorami czy awokado. 19. Bunny chow, Republika Południowej Afryki Pomimo nazwy żadne króliki nie cierpią podczas przygotowywania jednej z najbardziej popularnych przekąsek w RPA. Bunny chow to wydrążone połówki lub ćwiartki bochenka białego chleba wypełnione wybitnie pikantnym curry. Danie wywodzi się z indyjskiej społeczności Durban. 18. Szisz kebab/ szaszłyk Aromatyczne, marynowane, pokrojone w kostki mięso - najczęściej jagnięce lub wołowe - nadziewa się na rożen i grilluje. Tak przygotowane szaszłyki podawane są zazwyczaj z ryżem warzywami. 17. Homar „Zapomnij o wymyślnych daniach szefów kuchni, zachowaj prostotę” - radzą redaktorzy CNN w przypadku potraw z homara. Najlepszy sposób, by delektować się ich smakiem? Gotowany homar podany ze stopionym masłem i plasterkiem cytryny. 16. Pastel de nata, Portugalia Kruche ciasto i miękki krem - oto smak Portugalii. Pastel de natas jest prawdopodobnie najsmaczniejszym produktem ubocznym na świecie. Legenda głosi, że portugalskie mniszki wykorzystywały białka jajek do krochmalenia szat, a pozostawione w ten sposób żółtka użyły do wyrobu ciastek. 15. Pierogi, Polska Polskie pierogi w rankingu CNN! Polakom pierogów przedstawiać nie trzeba. A jak o nich piszą redaktorzy amerykańskiej redakcji? „Są pierogi i polskie pierogi. Mog…

curry-pizza-sushi-oto-20-najlepszych-potraw-na-swiecie-622cf2a.jpeg
width: 2121
height: 1414

"Wspinaczka, obłęd i zabójczy wyścig". Historia dramatycznej rywalizacji o himalajskie szczyty
type: item
date: 2021-04-05T14:55:35.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: himalaje
subject: historia
subject: książki
subject: Travel
description: Gdy w latach 30. XX wieku narastało napięcie pomiędzy największymi potęgami Europy, w Himalajach szalała już inna walka. Zespoły wspinaczy rywalizowały ze sobą w wyścigu o najwyższe szczyty świata. W odróżnieniu od dzisiejszych wspinaczy mieli niewiele zdjęć i map czy sprawnej aparatury tlenowej, a w góry szli w skórzanych butach i bawełnianych parkach. Świadectwem ich pasji i ambicji, odwagi i szaleństwa, tragedii i triumfu jest książka "Ponad światem. Wspinaczka, obłęd i zabójczy wyścig o himalajskie szczyty" autorstwa Scotta Ellswortha. Przeczytaj fragment.
encoded: Przeczytaj fragment książki "Ponad światem. Wspinaczka, obłęd i zabójczy wyścig o himalajskie szczyty": "Shangri-La" W ogrodzie na obrzeżach Londynu młody człowiek pisał na maszynie. Ilekroć docierał do końca wersu, rozlegał się dźwięk dzwoneczka. Pociągał wówczas automatycznie, niczym w transie, za srebrną dźwignię, po czym gumowy wałek niemal bezgłośnie, choć z pełnym satysfakcji po-mrukiem, przesuwał kartkę w maszynie do następnej linijki i można było pisać dalej. Obok maszyny papieros leniwie wypalał się w popielniczce, a na jednym z krzeseł, wystawionych z jadalni do ogrodu za skromnym domem, stos czystych kartek malał, w miarę jak przybywało zapisanych stron. Dla młodego Jamesa Hiltona to była niemal rutyna. Syn szkolnego dyrektora i jego żony „został wychowany w świecie angielskiej szkoły z jej równoważnikami zdań okolicznikowych i pieczonymi racuszkami do popołudniowej herbaty, wersami greki i krykietem”. Towarzyski, dobrze zbudowany, z uśmiechem za milion dolarów, uwielbiał jeździć na rowerze po lesie Epping, szczególnie kiedy zakochał się po uszy w młodej kobiecie, którą spotkał tam pewnego dnia. Hilton kochał też głęboko książki i, jako zdolny obserwator, wcześnie zaczął pisać. Swój pierwszy artykuł opublikował nie byle gdzie, bo w dzienniku „Manchester Guardian”, gdy miał lat siedemnaście. Trzy lata później, będąc na studiach licencjackich w Christ’s College w Cambridge, zadebiutował swoją pierwszą powieścią, sentymentalną historią młodej pianistki i jej nauczyciela. James Hilton był na drodze do sukcesu. Tak jakby. Pisanie dwóch artykułów tygodniowo dla irlandzkiej gazety i sporadyczne szykowanie recenzji książek dla dziennika „Daily Telegraph” ledwo zapewniało przetrwanie. „Każdego tygodnia czytałem dwadzieścia książek – opowiadał. – Z tego recenzowałem osiem, pisałem dwa specjalne artykuły, a kilka godzin nocy poświęcałem na własną powieść”. Hilton był zbyt młody, by należeć do straconego pokolenia * – jego najbliższym kontaktem z wojną było obserwowa…

kedartal-znane-rowniez-jako-jezioro-shivy1-7abe9f1.jpeg
width: 2000
height: 1500

Ludzie nie chcą oglądać tych zdjęć, wolą nie wiedzieć. Rozmowa z fotografem zwierząt hodowlanych
type: item
date: 2021-04-05T10:55:18.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Kultura
subject: zdjęcia
description: „Można powiedzieć, że jestem na linii frontu międzygatunkowej wojny” - mówi Andrew Skowron, fotograf na rzecz zwierząt, który zamiast karabinu używa aparatu.
encoded: Andrew Skowron fotografią zwierząt zajmuje się od 8 lat. Dokumentuje losy zwierząt hodowlanych. Pokazuje, w jakich warunkach żyją, są transportowane i zabijane. Unaocznia, jak zaciera się granica między żywą istotą a towarem. Skowron współpracuje ze stowarzyszeniem Otwarte Klatki, a z jego bezpłatnego archiwum zdjęć na stronie andrewskowron.org korzysta wiele organizacji prozwierzęcych na całym świecie. Skowron walczy o prawa zwierząt, wojując aparatem. Jego działania możecie śledzić na Instagramie: @andrewskowron. Hanna Gadomska: Oglądając te zdjęcia, zakrywałam oczy. Andrew Skowron: Wiele osób tak reaguje. Wiele mówi, że nie może na nie patrzeć. Wiele szuka usprawiedliwienia. Pytają mnie, po co to robisz, po co to pokazujesz, po co epatujesz… Jakbyś robił coś złego? - Właśnie tak. Po latach pracy doszedłem do wniosku, że ludzie szukają usprawiedliwienia na to, że nie chcą widzieć prawdy. Nie chcą być świadomi, bo tak jest wygodniej. Tylko to bardzo egoistyczne. Ludzie wolą nie wiedzieć i pchać się w nieświadomą konsumpcję. Paraliżuje ich strach przed prawdą. Chcesz ich uświadamiać „na siłę”? - Chcę dać okazję do spojrzenia na to, co wydaje im się normalnością, że może wcale nią nie jest. Moi rodzice pochodzą ze wsi, całe dzieciństwo spędziłem na wioskach. Byłem świadkiem tego, co się dzieje ze zwierzętami. Chowało się świnie, potem trzeba je było zabić i zjeść. I dla mnie to była normalność. Tak po prostu było. Z czasem jak dojrzewałem, zacząłem obracać się w innych środowiskach, zobaczyłem, że nie musi tak być. Stwierdziłem, że z tą normalnością jest mi nie po drodze. Od dwudziestu paru lat nie jem mięsa. Był jakiś moment przełomowy? - Nie, to był proces. Zacząłem zauważać, że hipokryzją jest dla mnie podział empatii. Ktoś zamyka oczy, jak biją pieska, a jednocześnie je kanapkę z szynką. Tu jest przyzwolenie, tam nie ma. A przecież jesteśmy na takim etapie ewolucji, że nie musimy zabijać zwierząt. To że wciąż jemy mięso to tylko wygodnictwo. Podobnie jest z hipok…

hodowla-przemyslowa-fermy-futrzarskie-fotograf-dokumentuje-warunki-w-jakich-zyja-zwierzeta-hodowlane32-20d6fb2.jpeg
width: 2048
height: 1296

W strojach ludowych na tle najpiękniejszych miejsc na świecie. Projekt polskiej podróżniczki
type: item
date: 2021-04-05T06:00:19.000Z
creator: hannagadomska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: blog
subject: fotografia
subject: podróże
subject: stroje
subject: Travel
description: Gwatemala, Salwador, Meksyk, Norwegia, Czechy, Francja... Anita Demianowicz przez cztery lata fotografowała się w strojach regionalnych na tle krajobrazów charakterystycznych dla danego kraju.
encoded: Od ośmiu lat podróżuję bardzo intensywnie, w dużej mierze zawodowo. Wraz z podróżami przyszła fascynacja fotografią krajobrazową. Z czasem to krajobrazy i natura zaczęły wyznaczać kierunek moich wyjazdów. Poczułam jednak pewien niedosyt. W pejzażach zaczęło mi brakować pierwiastka ludzkiego, który jest szczególnie ważny przy zdjęciach z gór, na których postać ludzka pełni rolę punktu odniesienia i ukazuje majestat natury. Ponieważ najczęściej podróżuję sama, zaczęłam w kadrze umieszczać samą siebie jako właśnie ten punkt odniesienia. I znów czegoś mi brakowało. Wtedy pojawił się pomysł, by wykorzystać to, że tyle podróżuję i do zdjęć krajobrazowych „dorzucić” coś charakterystycznego z każdego kraju. Padło na stroje regionalne. Lawendowe pola w Prowansji, Francja. Fot. Anita Demianowicz Lubię mieć cele w życiu, cele w podróżach i fotowyprawach. Nie podróżuję dla samego podróżowania, a przynajmniej już nie wystarcza mi sam fakt bycia w drodze. Projekt, który wymusza na mnie, by w każdym kraju poszukiwać stroju i miejsca na zdjęcia to dodatkowy motor, który mnie napędza. Każdy nowy kraj i nowe zdjęcie daje mi po prostu radość z osiągnięcia kolejnego stopnia w drodze do celu. Najtrudniejsze było oczywiście zdobycie stroju. W niektórych krajach okazywało się to praktycznie niemożliwe, jak np. w Szkocji, gdzie musiałam uciec się do pewnej sztuczki. Kupiłam narzutkę w szkocką kratę i to nią się okryłam. Dowiedziałam się, że kobiety w swoich tradycyjnych strojach używały właśnie takich narzutek. i zarzucały je często na głowę. Równie trudno było w Norwegii - norweski bunad jest strojem bardzo kosztownym, dlatego też nikt nie chce za bardzo takiego stroju pożyczyć. Jeszcze innym wyzwaniem było fotografowanie samej siebie, a więc ustawienie statywu, regulowanie ostrości, dobieranie kadru. Czasami musiałam się nieźle nabiegać między wybranym miejscem a aparatem, by sprawdzić czy wszystko wyszło dobrze. To była prawdziwa walka z czasem, bo wiadomo, że wschód i dobre światło trw…

wschod-slonca-na-szczycie-wulkanu-acatenango-w-gwatemali-add662c.jpeg
width: 1920
height: 1282

Zagadka krzyczącej mumii rozwiązana. Znamy przyczynę śmierci
type: item
date: 2021-04-02T15:02:54.000Z
creator: hannagadomska
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: egipt
subject: mumia
subject: starożytny egipt
description: Dzięki badaniom tomograficznym udało się ustalić przyczynę śmierci „krzyczącej kobiety”, której liczącą 3 tysiące lat mumię znaleziono ponad 130 lat temu w egipskim grobowcu.
encoded: Słynna egipska mumia znana jako „mumia krzyczącej kobiety” została odkryta w 1881 roku w grobowcu w dolinie Deir el-Bahari w Tebach Zachodnich. Wyróżniała się spośród znanych dotąd królewskich mumii: miała otwarte usta, wyglądała na przerażoną i obolałą. W skrytce DB-320 (TT320) znajdowała się także mumia mężczyzny, jak udało się ustalić - Pentawera, księcia z XX dynastii, syna faraona Ramzesa III, którego zmuszono do popełnienia samobójstwa przez powieszenie i ukarano za nieczystość i nieposłuszeństwo niebalsamowaniem i owinięciem ciała w owczą skórę. Ze względu na ten kontekst krzycząca mumia jeszcze bardziej pobudzała wyobraźnię badaczy. Jak zmarła? Dlaczego wyglądała na przerażoną? Co wydarzyło się przed śmiercią? Czy powtórzyła los Pentawera? Po latach odpowiedź na te pytania postanowili znaleźć dr Zahi Hawass, znany egiptolog oraz Sahar Saleem, profesor radiologii z Uniwersytetu w Kairze. Naukowcy przebadali mumię w Muzeum Egipskim w Kairze za pomocą skanera CT. Udało im się ustalić, że kobieta zmarła w szóstej dekadzie życia i została „należycie” zabalsamowana. Obrazy uzyskane podczas tomografii komputerowej wykazały, że cierpiała na zaawansowaną miażdżycę licznych naczyń: prawej i lewej tętnicy wieńcowej, tętnic szyjnych, aorty brzusznej, tętnic biodrowych oraz tętnic kończyn dolnych. Zdaniem Hawassa i Saleema kobieta najprawdopodobniej przeszła rozległy, nagły zawał. Zmarła ze zgiętymi nogami, głową zwróconą w prawo i rozchylonymi ustami. Naukowcy przyjęli, że jej ciało zostało znalezione kilka godzin po śmierci, gdy zdążył je usztywnić rigor mortis (sztywność mięśni występująca wskutek wyczerpania energii mięśni potrzebnej do rozkurczu). Balsamiści najpewniej zabezpieczyli zwłoki przed rozkładem zanim ustąpiło stężenie pośmiertne. W ten sposób natura i mumifikatorzy utrwalili na tysiące lat ludzką rzeźbę „ciosaną” cierpieniem. Źródło: drhawass.com

zagadka-krzyczacej-mumii-rozwiazana-442ecd8.jpg
width: 3912
height: 1816

Bory Tucholskie rowerem. Czeka 200 km leśnych tras
type: item
date: 2021-03-30T10:46:07.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bory tucholskie
subject: Go Poland
subject: polska
subject: polska rowery
subject: rowery
subject: szlaki
subject: szlaki turystyczne
subject: Travel
description: To nie tylko jeden z największych w Polsce kompleksów leśnych, ale też jedyna w kraju sieć leśnych dróg. Kaszubska marszruta to w sumie blisko 200 km tras rowerowych: dzieli się na cztery szlaki po kilkadziesiąt kilometrów.
encoded: W tym artykule: Nawrócony myśliwy INFORMACJE PRAKTYCZNE Ruszamy w Bory Tucholskie trasami Kaszubskiej Marszruty. Wiodą one przez okolice Chojnic, Czerska, Charzyków i Brus. Rozpoczynamy w Brusach. A ledwie kilkanaście kilometrów dalej stoimy już na zaporze na Brdzie w Mylofie – jednej z najstarszych tego rodzaju konstrukcji w Polsce, wybudowanej 170 lat temu, by zasilić wodami Brdy 30-kilometrowy Wielki Kanał Brdy. Nieopodal znajduje się popularna restauracja Aga – miejsce słynące z pysznych pstrągów z miejscowej hodowli i... weekendowych kłopotów ze znalezieniem wolnego stolika. W okolicach Brus czy Mylofu znajdują się ogromne połacie wiatrołomów. To skutki huraganu, jaki przeszedł nad Pomorzem w sierpniu 2017 r. Trzy lata po dramatycznych wydarzeniach uprzątnięto połamane drzewa i wywieziono je z Borów. Wciąż jednak można natknąć się na sterty korzeni. Obok w eleganckich rządkach rośnie już zupełnie nowy las. Przejazdy szutrowymi drogami rowerowymi przez zniszczone huraganem lasy były kiedyś atrakcją samą w sobie. Strzeliste sosny pięły się w górę, a między nimi biegły wąskie nitki szlaku poprowadzone po pasach przeciwpożarowych. Innowacja polegająca na wykorzystaniu leśnych ciągów przeciwpożarowych była możliwa dzięki uczestnictwu w projekcie dwóch nadleśnictw Lasów Państwowych: Przymuszewa i Rytla. To dzięki niej borowiackie drogi rowerowe zyskały jedną ze swoich największych zalet – odsunięcie od hałasu i spalin emitowanych przez auta jadące po okolicznych szosach. Niedaleko Mylofu, nieco z boku Kaszubskiej Marszruty, podziwiamy budynek wyłuszczarni szyszek w Klosnowie. Stojące tu maszyny przez prawie stulecie odpowiadały za długotrwały proces wyłuszczania nasion różnych gatunków drzew. Mimo że dziś już nie pracują, wciąż znajdziemy tu dawne wyposażenie, w tym silnik Diesla z 1913 r., o którym z dumą i zaangażowaniem opowiada nam pracownik miejscowej stacji oceny nasion. Gdy wiele lat temu zaczynał pracę w tym miejscu, selekcja odbywała się jeszcze za pomocą tr…

bory-tucholskie-rowerem-dfa1ae0.png
width: 924
height: 612

Porcja zależna od wagi? Restauracja w Chinach przeprasza za ważenie klientów
type: item
date: 2021-03-29T10:46:06.000Z
creator: hannagadomska
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: chiny
subject: jedzenie
subject: Kuchnia
subject: restauracje
subject: Travel
subject: żywność
description: W popularnej sieci chińskich restauracji zaczął obowiązywać nietypowy zwyczaj: przed zamówieniem dania goście wchodzili na wagę. Restauratorzy przepraszają za kontrowersje.
encoded: W tym artykule: Dodatkowa usługa czy wykluczenie? Klienci Chuiyan Fried Beef w chińskim mieście Changsha przed wejściem do lokalu stawali na wadze i podawali obsłudze podstawowe dane osobowe. W oparciu o te informacje pracownicy sugerowali konkretne pozycje z menu. Mieli dobierać je głównie pod kątem kaloryczności. I tak, np. kobietom ważącym mniej niż 40 kg polecano dania rybne i wołowe, a mężczyznom o wadze przekraczającej 80 kg - m.in. duszony boczek. Dodatkowo tablice umieszczone w lokalu miały zachęcać klientów do „gospodarności”, „skrupulatności” czy „wylizania talerzy do czysta”. Dodatkowa usługa czy wykluczenie? Rozwiązanie zastosowane w Chuiyan Fried Beef wzbudziło wiele kontrowersji. W Internecie pojawiły się głosy oburzenia, na które zareagowali właściciele sieci. W wydanym oficjalnie oświadczeniu przeprosili za ważenie gości przed wejściem do lokalu. Jak tłumaczyli, wszystko działo w ramach krajowej kampanii mającej na celu ograniczenie marnowania żywności. Podkreślali, że nie stosowali żadnej formy przymusu - ważenie się miało być dobrowolne. Wyrazili żal z powodu kontrowersji, jakie narosły wokół tematu, ale zaznaczyli że nadal będą udostępniać swoim klientom wagi. - Zapraszamy zaniepokojonych internautów do lokalu. Można przyjść, sprawdzić, doświadczyć i podzielić się swoimi uwagami - czytamy w oświadczeniu. Tak naprawdę sytuacja z Changsha to tylko jeden z przejawów szerszego zjawiska - Chiny znalazły się u progu kryzysu żywnościowego. Prezydent kraju - Xi Jinping - ogłosił 11 sierpnia start kampanii mającej na celu zminimalizowanie marnowania żywności, w sytuacji gdy kraj boryka się ze znacznym spowolnieniem gospodarki. Nie licząc pandemii koronawirusa w ciągu ostatniego roku Chiny stanęły w obliczu wielu kryzysów, takich jak rekordowa powódź, która zrujnowała hektary upraw ryżu czy afrykański pomór świń, który doprowadził do masowego uboju zwierząt. Jak wynika z danych telewizji CCTV chiński przemysł cateringowy w 2015 r. marnował od 17 do 18 milio…

w-popularnej-sieci-chinskich-restauracji-zaczal-obowiazywac-nietypowy-zwyczaj-przed-zamowieniem-dania-goscie-wchodzili-na-wage-restauratorzy-przepraszaja-za-kontrowersje-8928d9e.jpeg
width: 2121
height: 1414

Krzywy Las, tajemnicze kamienne kręgi... 6 zaskakujących atrakcji w Polsce
type: item
date: 2021-03-22T17:08:36.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Go Poland
subject: polska
subject: Travel
description: Polska oferta turystyczna to nie tylko molo w Sopocie, zakopiańskie Krupówki czy mazurskie jeziora – w naszym kraju znajduje się sporo zadziwiających atrakcji o iście filmowej aparycji. Znajdzie się tu coś dla fanów horrorów, kina akcji i nie tylko.
encoded: Jeśli masz już dosyć przepełnionych turystami pewniaków, zaplanuj swój kolejny wyjazd w zupełnie innym stylu. Zobacz, jakie mało znane miejsca w Polsce warto odwiedzić niezależnie od tego, czy planujesz weekendowy wyjazd lub dłuższy wypoczynek. Aha, i przygotuj dobry sprzęt fotograficzny, bo gwarantujemy, że zechcesz zachować te widoki w pamięci na długo. 1. Dla fanów kina przygodowego: piramida w Rapie Klimat dla fanów Indiany Jonesa – ukryta w mazurskim lesie piramida jest grobowcem pruskiej rodziny baronów von Fahrenheid. Obiekt ma niemal 16 metrów wysokości i został zbudowany około 1811 roku na podstawie decyzji zafascynowanego Egiptem barona Friedrich von Fahrenheid, który uznał, że taki kształt grobowca sprawi, że złożone w nim ciała dłużej zachowają swoją świeżość. Nie wnikamy po co, ale polecamy odwiedzić to nietypowe miejsce na pojezierzu. 2. Dla fanów baśni: Krzywy Las na Pomorzu Fot. Getty Images Mała zachodniopomorska miejscowość Nowe Czarnowo to jedyne takie miejsce w Polsce, a może nawet w całej Europie. Skąd wzięła się ta wyjątkowość? Na jej terenie rośnie około 100 przedwojennych sosen o fantazyjnie pokręconych pniach, które wyglądają jak z baśni. Najciekawsze jest to, że powód nietypowego kształtu drzew do dziś pozostaje nieznany. 3. Dla fanów kina akcji: mosty w Stańczykach Fot. Getty Images Dwa wysokie na 36 i długie na 200 metrów murowane wiadukty z 1917 roku wyglądają tak, jakby za chwilę miał wjechać na nie pędzący pociąg z biegającym po dachu uzbrojonym Jamesem Bondem. Kiedyś zresztą pełniły rolę wiaduktów kolejowych i w czasie II wojny światowej hitlerowcy transportowali nimi materiały potrzebne do budowy między innymi słynnej kwatery Hitlera, Wilczego Szańca. Dziś są zaś popularną miejscówką do skoków na bungee. 4. Dla fanów horrorów: kamienne kręgi w Węsiorach Polacy nie gęsi, też swój Stonehenge mają! Tajemnicze kamienne kręgi w malowniczej Szwajcarii Kaszubskiej znajdują się na cmentarzysku Gotów i Gepidów z I-III wieku, które zostało odk…

nieznane-atrakcje-rodem-z-hollywood-w-polsce-65bfa08.jpeg
width: 2121
height: 1414

Glamping, czyli nowy trend biwakowania. Więcej niż luksusowy namiot
type: item
date: 2021-03-22T16:32:14.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kemping
subject: Lifestyle
subject: namioty
subject: Travel
description: Obcowanie z majestatem dzikiej natury wśród domowych luksusów. Film przyrodniczy na National Geographic z perspektywy kanapy? Nie, to nowy trend biwakowania.
encoded: Prawie każdy kocha obcowanie z przyrodą, ale nie każdy lubi być z nią tak blisko, by spać pod namiotem pełnym pająków na cienkiej karimatce, a rano przez 45 minut rozpalać ogień, żeby napić się porannej kawy. Rozwijający się trend jest idealnym rozwiązaniem dla bardziej wygodnickich podróżników, łączy w sobie bowiem typowe kempingowanie i wygody, o które raczej trudno na klasycznym polu namiotowym. Poznajcie glamping, którego nazwa powstała z połączenia dwóch słów: glamorous (z ang. olśniewający – przyp.red.) i camping. Czy tak wygląda przyszłość kempingowania? Glamping w teorii: dużo więcej niż zachwycający namiot Glamping to przede wszystkim doświadczenie. Chodzi o to, by zanurzyć się w swoim otoczeniu, zaczerpnąć świeżego powietrza, poczuć ziemię pod stopami i pozbyć się codziennego stresu. To ma być powrót do natury, ale bez powrotu do podstaw, bo żeby poczuć jej bliskość, nie trzeba spać na wyboistym klepisku i myć się w lodowatym strumieniu. Glamping to też kamping – zachowuje całą magię spania pod gwiazdami, życia w dzikim otoczeniu i słuchania kropli deszczu na płótnie ekskluzywnego, bo ekskluzywnego, ale namiotu. Fot. Getty Images Ta forma relaksu stała się tak popularna, że znalazła się w słowniku oksfordzkim, który opisuje ją tak: Zatwardziali miłośnicy tradycyjnego kempingowania krytykują glamperów za to, że zamiast obcować z naturą jeszcze bliżej, sprowadzają na jej łono miejskie luksusy. Nie da się jednak zaprzeczyć, że temu nowemu turystycznemu trendowi udało się namówić na bliski kontakt z przyrodą mnóstwo osób, które dotychczas od niego stroniły. A niezależnie od tego, czy śpisz pod starym wojskowym namiotem, czy pod ekskluzywną jurtą, regularne przebywanie wśród natury reguluje emocje, koi zszargane nerwy oraz korzystnie wpływa na ogólny stan zdrowia, a głowie zawsze przyda się chwila wytchnienia od natłoku informacji i wszystkich technologii, bez których można się obejść przez kilka dni w odosobnieniu. Glamping w praktyce: więź z naturą bez zagroż…

glambing-23147cc.jpeg
width: 2121
height: 1414

Ospa, dżuma, COVID-19. Jak niszczycielskie pandemie nas zmieniają? [FOTOREPORTAŻ]
type: item
date: 2021-03-22T15:46:09.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: koronawirusy
subject: Zdrowie
description: Śmiercionośne drobnoustroje nękają społeczeństwa od wieków. Wywołane przez nie pandemie mogą jednak prowadzić do przełomowych odkryć w medycynie - jeśli tylko wyciągniemy z nich właściwe lekcje. Czy tak będzie tym razem?
encoded: W tym artykule: Od inokulacji do szczepienia, Boston 1721 r. Komunalna woda i ścieki, Londyn 1800 Mikroby powodują choroby, Europa, koniec XIX wieku Teraźniejszość W jedną z pierwszych niedziel marca zeszłego roku, chwilę po tym jak COVID-19 rozhulał się po świecie, Pike - kuter straży przybrzeżnej Stanów Zjednoczonych, ruszył po rozkołysanym morzu w kierunku statku wycieczkowego Grand Princess, czekającego w odległości 23 km od wybrzeży Kalifornii. Na pokładzie kutra znajdował się zespół ratowników medycznych, których zadaniem miało być oddzielenie osób zdrowych spośród 3500 pasażerów wycieczkowca i przetransportowanie ich na brzeg. Na czele ekipy stał dr Michael Callahan, specjalista od chorób zakaźnych z wieloletnim doświadczeniem w tzw. gorących strefach na całym świecie, który jak sam mówi, w czasie drogi do Grand Princess „niebohatersko wymiotował”. Pracownicy fabryki w Wuhan jedzą lunch. Muszą nosić maski, przechodzić kontrolę temperatury i zachowywać dystans społeczny. FOT. STR/AFP VIA GETTY IMAGES Na chwilę przed zachodem słońca, Pike zbliżył się do spuszczonej ze statku łódki. Callahan i jego zespół wymęczeni przez chorobę morską, czekali uzbrojeni w sprzęt mający im zapewnić bezpieczeństwo biologiczne. Choć niedosłyszeli w nim i mieli ograniczone pole widzenia, wskoczyli na drabinę i wspięli się na kadłub, by rozpocząć swoją pracę. RYS. JOE MCKENDRY W tym samym momencie cały świat wykonywał skok w nieznane. Czy raczej w zapomniane. Epidemie bowiem dotykały ludzi, odkąd po raz pierwszy rozprzestrzeniliśmy się po świecie. Dawały nam ważne lekcje - gdybyśmy tylko zdołali je zapamiętać, po tym jak minęło niebezpieczeństwo… Nowe pandemie, takie jak COVID-19, przypominają nam, jak łatwo możemy zarażać się nawzajem, zwłaszcza tych, których kochamy. Jak rozdziela nas strach przed zarażeniem. I jak niszcząca może być izolacja, a chorzy często zmuszeni są umierać samotnie. Przede wszystkim nowa pandemia przypomina nam, jak bardzo polegamy na niewielkiej grupie odwa…

jak-zmieniaja-nas-niszczycielskie-pandemie-24cca11.jpeg
width: 1900
height: 1264

5 najczęściej popełnianych błędów podczas pierwszej podróży kamperem
type: item
date: 2021-03-22T13:25:13.000Z
creator: hannagadomska
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kamper
subject: kemping
subject: podróże
subject: Travel
description: Od wyboru niewłaściwego typu auta po błędy w pakowaniu - eksperci radzą, na co zwrócić uwagę zanim zdecydujesz się na wynajem lub zakup samochodu kempingowego.
encoded: W tym artykule: 1. Wybór nieodpowiedniego typu pojazdu 2. Brak planu trasy 3. Zapominanie o pobieraniu map offline 4. Nieprzestrzeganie regulaminu i etykiety na kempingu 5. Za duży/za mały bagaż, czyli niewłaściwy ekwipunek W 2020 roku mówi się o rekordowym zainteresowaniu caravaningiem wśród Polaków. Zarówno sprzedaż jak i wynajem samochodów kempingowych jeszcze nigdy nie były tak duże. Nic dziwnego, urlop w kamperze to optymalne rozwiązanie na czas pandemii - przede wszystkim pozwala uniknąć dużych skupisk ludzi. Daje dużą elastyczność i niezależność. Żeby kierować samochodami kempingowymi, zazwyczaj nie trzeba mieć żadnych dodatkowych uprawnień - wiele z nich nie przekracza masy 3,5 tony. Nie oznacza to jednak, że nie wymaga to specjalnych umiejętności - jazda takim samochodem przypomina raczej obsługę dostawczaka niż zwykłego auta. Ale obsługa pojazdu to nie jedyna kwestia, którą warto przemyśleć zanim zdecydujemy się na pierwszą podróż kamperem. Niezależnie od tego, czy jesteś zainteresowany wypożyczeniem kampera na tydzień, czy zainwestowaniem w niego na lata, weź pod uwagę poniższe czynniki, aby zapewnić sobie jak najlepszy komfort wypoczynku. Zidentyfikowaliśmy pięć typowych błędów początkujących kamperowiczów i poszukaliśmy sposobów na ich uniknięcie. 1. Wybór nieodpowiedniego typu pojazdu Wybór wśród samochodów kempingowych jest ogromy. Od kamperów klasy A po minibusy czy przyczepy turystyczne. Decyzja, na które rozwiązanie powinniśmy się zdecydować, zależy przede wszystkim od liczby osób, z którymi będziemy podróżować, udogodnień, na których nam zależy (takich jak kuchnia czy łazienka), a także od tego, jak daleko zamierzamy się przemieszczać. Samochody typu van to świetne rozwiązanie dla par i osób podróżujących samotnie. Zintegrowane kampery klasy A są najbardziej pojemne i komfortowe, ale kampery klasy C łatwiej się prowadzi dlatego będą dobrym pomysłem dla początkujących kierowców kamperów. 2. Brak planu trasy Fot. Getty Images „Przygodo hej”? „Tu jes…

kamper-741dc11.jpeg
width: 2119
height: 1414

Zwierzęta na niesamowitych ujęciach lotniczych. To kwintesencja fotografii przyrodniczej
type: item
date: 2021-03-22T12:16:20.000Z
creator: hannagadomska
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: fotografia
subject: Lifestyle
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Te fotografie ukazują zwierzęta w szerszym kontekście - w ich naturalnym środowisku. Jeszcze precyzyjnej chwytają w kadr piękno dzikiej przyrody. Zobacz 10 lotniczych zdjęć wykonanych przez fotografów związanych z amerykańskim wydaniem National Geographic.
encoded: Redakcja amerykańskiego wydania National Geographic w organizowanym corocznie konkursie Nature Photographer of the Year szczególną uwagę zwróciła na kategorię zdjęć lotniczych. Jak podkreśla, to wyjątkowy sposób uwieczniania przyrody, który daje szerszą perspektywę i pozwala zobaczyć to, czego normalnie nie mamy szansy dostrzec. Główni bohaterowie - zwierzęta - ukazani są z góry na tle swojego naturalnego środowiska, a kształty, kolory, kontury i cienie krajobrazu układają się dodatkowo w intrygujące wzory. Zdjęcia unaoczniają nam, jak wygląda ich życie społeczne - czy wędrują samotnie czy w stadach. Zyskujemy też niepowtarzalną szansę, by dostrzec, że stanowią integralną część pejzażu. To jednocześnie przypomnienie, że powinniśmy dołożyć starań, by tej integralności nie naruszać. Wybraliśmy 10 konkursowych prac opublikowanych na nationalgeographic.com. To urzekające zdjęcia z lotu ptaka - kwintesencja współczesnej fotografii przyrodniczej! Żarłacze czarnopłetwe. Juno Beach, Floryda, Stany Zjednoczone. Fot. Michael O'neill Konie. Kirgistan. Fot. Anton Agarkov Jelenie. Beishe, Jiangsu Sheng, Chiny. Fot. Sun Huajin Północna Kalifornia. Fot. Jassen Todorov Belugas. Resolute, Nunavut, Kanada. Fot. Florian Ledoux Niedźwiedź polarny. Arctic Bay, Nunavut, Kanada. Fot. Florian Ledoux. Gęsi. Ács, Bacs-Kiskun, Węgry. Fot.: Csaba Daróczi Wielbłądy. Cable Beach, Australia Zachodnia. Fot. Todd Kennedy. Hippos. Moremi, Central, Botswana. Fot. Caroline Coleman. Flamingi. Jezioro Natron, Tanzania. Fot. Phillip Chang

flamingi-jezioro-natron-tanzania-fot-phillip-chang-c1f5c1d.png
width: 1252
height: 830