National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T11:00:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Narty. Włochy - Predazzo
items: Narty - Włochy. Alta Badia
items: Andaluzja
items: Wiedeń - stateczny i ekstrawagancki

Narty. Włochy - Predazzo
type: item
date: 2009-03-26T09:05:34.000Z
creator: Gabi Pawełek
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: dolomity
subject: narciarstwo
subject: śnieg
subject: Sport
subject: włochy
description: Włosi żartują, że Predazzo to drugie Zakopane. Nasz język słychać tam równie często, jak ich italiano. Spodobał nam się włoski luz, szerokie nartostrady, zawsze dobrze przygotowane, i słońce, które w Val di Fiemme (Dolinie Płomieni) zdaje się nie zachodzić.
encoded: 5. Predazzo- dla fanów Małysza Odkąd Adam Małysz dwukrotnie zwyciężył w mistrzostwach świata na tamtejszej skoczni, czujemy się w Predazzo prawie jak u siebie w domu. Chętnie trenowała tam również polska kadra skoczków. To miasteczko z włoską atmosferą, piękną średniowieczną starówką, kościołem, sklepikami, gdzie aż pachnie od regionalnych serów i częstują czasem grappą. Miejsce z klimatem, a nie stacja „z probówki”, jakich wiele w Alpach, wymyślanych przy stole kreślarskim. Stąd startuje też słynna Marcialonga, jedna z najdłuższych tras narciarstwa biegowego (70 km). Ski-busem, który w Predazzo jest lokomotywą na kółkach z wagonikami, dojeżdżamy do dolnej stacji wyciągów. A stąd w górę do schroniska Passeo Feudo. Potem znów można się puścić w dół czerwoną trasą Pięciu Narodów, na której ścigały się ekipy alpejskie z całego świata (2,5 km długości, różnica wzniesień 600 m). Wypada też przejechać się kultową czarną, 4-kilometrową trasą Agnello w sąsiednim Pampeago, którą nazywają tu murem. Najwięcej możliwości przyjemnych szusów daje jednak nowoczesny Ski Center Latemar, szczególnie lubiany przez młodzież ze względu na bogactwo knajpek na stokach. Niektóre z nich to po prostu namioty z muzyką i piwem. Ale są i takie, gdzie serwuje się frutti di mare prosto z Adriatyku. Po przerwie na lunch stoki znów zapełniają się ludźmi. Do wyboru trasy o różnym stopniu trudności, więc szybko się nie znudzą. Są też fun parki dla snowboardzistów i dwa przedszkola narciarskie. Nad bezpieczeństwem czuwa powołana 3 lata temu narciarska policja, w czym pomagają jej zainstalowane na stokach kamery. Z Latemar przeskakujemy do sąsiedniego Obereggen. W gąszczu wygodnych kanap (część podgrzewana), gondolek i wyciągów, uchodzących za najnowocześniejsze w całym regionie Trentino, trochę się na początku gubimy. Potem jest lepiej. Jazda nie musi się kończyć o zmroku. We wtorek, czwartek i piątek można tu szusować w nocy, działa też tor saneczkowy. Val di Fiemme jest nazywane „kuchennym wejściem”…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/43ed25e28f75c7c1c338398ddd52bebf07020cf7-63dad6d.jpeg
width: 850
height: 565

Narty - Włochy. Alta Badia
type: item
date: 2009-03-26T08:53:35.000Z
creator: Gabi Pawełek
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: dolomity
subject: narciarstwo
subject: południowy tyrol
subject: śnieg
subject: Sport
subject: włochy
description: Jest kilka powodów, dla których warto zaznaczyć ten region w Południowym Tyrolu (Górna Adyga) na narciarskiej mapie. Pewna pogoda – słońce świeci przez 300 dni w roku, także zimą, bo śnieg pada głównie nocą.
encoded: 1. Alta Badia - rajd po dolinach Łagodny klimat sprawia, że widzi się tu palmy i gaje oliwne na tle zaśnieżonych szczytów. Szybkie wyciągi i koleje narciarskie – jedne z najnowocześniejszych na świecie. Bogata kultura – używa się kilku języków: niemieckiego, włoskiego i ladyńskiego (stary dialekt romański). Dla mieszkańców Alta Badia piękne góry nad ich domami to nie żadne Dolomity, tylko Monti Pallidi. Mieszkamy w La Villa, turystycznym miasteczku. Niemal w każdym domu działa pensjonat lub hotel, co krok wypożyczalnie sprzętu sportowego, sklepy i mnóstwo knajpek, bo dla Włochów równie ważne jak narciarstwo jest biesiadowanie przy stole. Bajeczny świat Dolomitów mamy na wyciągnięcie ręki, gondole dla narciarzy ruszają wprost z miasteczka. Z samego rana wypuszczamy się legendarną Sellarondą. 40-kilometrową trasę wokół majestatycznego masywu Sella mogą pokonać nawet średni narciarze. Aby jednak przed zmierzchem zatoczyć wielkie koło na nartach i wrócić do punktu startu, trzeba się spieszyć, bowiem Sellaronda to szalona karuzela narciarska. Przeskakując z wyciągu na wyciąg, w ciągu 4 godzin można objechać aż cztery doliny. Pomarańczowe strzałki prowadzą nas zgodnie ze wskazówkami zegara – z Alta Badia w kierunku Arabby, Val di Fassa i Val Gardena. Zielone – w przeciwnym. Zacząć jazdę można w dowolnym miejscu. Co chwila nowa sceneria, zachwycające widoki, od których kręci się w głowie. Turnie, skalne ściany, wierzchołki w kształcie baszt. Trudno sobie wyobrazić, że przed milionami lat szumiało tu morze, a Dolomity powstały z raf koralowych. Dla zaczerpnięcia oddechu wjeżdżamy koleją linową na najwyższy punkt widokowy Rifugio Maria (2950 m n.p.m.). Restauracja na górze czasem gratis serwuje szampana! Na trasie Sellarondy leży też inna restauracja, „Rifugio Comici”, słynąca ze świeżych ryb. Delektowanie się krabami i ostrygami na wysokości ponad 2000 m może dostarczyć równie dużo przeżyć co zjazd czarną trasą Pucharu Świata z Piz la Villa. Każdego dnia Sellarondą przejeżd…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/47522ffb7df56d210d8161a2ce56a334cdcd0164-11e0e3e.jpeg
width: 849
height: 565

Andaluzja
type: item
date: 2009-03-24T07:02:47.000Z
creator: Gabi Pawełek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: andaluzja
subject: flamenco
subject: kordoba
subject: korrida
subject: Kultura
subject: sewilla
subject: sierra nevada
subject: tapas
subject: zabytki
description: Jest tu wszystko, co w Hiszpanii najlepsze – Flamenco, korrida, arabskie pałace i pobielone pueblos. To ojczyzna czarnookich Cyganów, matadorów, sangrii i zalanych słońcem plaż Costa del Sol.
encoded: Niekończąca się fiesta Ten egzotyczny świat leży w połowie drogi między Afryką i Wschodem. Maurowie nazwali go z arabska „Al- Andalus”, kraj na Zachodzie, kiedy objęli go we władanie na prawie 800 lat (711–1492 r.). Ale Pete Medina, nasz gadatliwy towarzysz i niezastąpiony przewodnik, upiera się, że nazwa może też pochodzić od Vandalus, starożytnego ludu germańskiego, który najechał i złupił Hiszpanię, a potem Afrykę Północną i Italię. Andaluzja to przedziwne pomieszanie płodności (urodzajne równiny dają trzy zbiory w roku) z jałowością wapiennych sierras, gdzie najstarsi mieszkańcy nie pamiętają, by spadła choć kropla deszczu. W dolinie rzeki Gwadalkiwir odnotowano najwyższą temperaturę w Europie Zachodniej (ponad 45°C), ale po kilku godzinach jazdy samochodem w Sierra Nevada podziwiamy ośnieżone szczyty. Z najwyższego, Mulhacen (3478 m n.p.m.), widać góry Rif w Maroku. Latem największy tłok panuje jednak na wybrzeżu Costa del Sol, ciągnącym się od Malagi aż po Gibraltar. Co ludzi tu przyciąga? Słońce przez 325 dni w roku, a może 160 km zatoczek i plaż? Drobne, szare kamyczki zamiast złocistego piasku nie wyglądają zachęcająco. Ana Moya z miejscowego Patronato de Turismo zapewnia jednak, że plaże i kąpieliska są bardzo czyste. Każdego roku na ochronę środowiska naturalnego przeznacza się miliony euro. A gdyby wyschło morze, będzie się można kąpać w oliwie najwyższej jakości – wskazuje rozpostarte przy drogach gaje oliwne. 30 lat temu Costa del Sol zauroczyło Anglików. Wkrótce w Torremolinos zaczęły wyrastać hotele przypominające drapacze chmur. Uciekamy z tego turystycznego molocha do spokojniejszej Fuengiroli, do Cabopino z piaszczystą plażą dla nudystów, i eleganckiej Marbelli. – Marbella jest równie droga jak Saint-Tropez – studzi nas Pete. – Jeździ po niej więcej rolls-royce’ów niż w jakimkolwiek innym mieście Europy. No, może z wyjątkiem Londynu! – śmieje się i radzi pilnować portfeli, bo złodziei w tym pięknym kurorcie też nie brakuje. Wypatrujemy, czy na hor…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c7b9dc9b9dcb111066110f48d4e4c7d0def2fbc3-646b167.jpeg
width: 640
height: 426

Wiedeń - stateczny i ekstrawagancki
type: item
date: 2009-03-23T12:29:40.000Z
creator: Gabi Pawełek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: austria
subject: Kultura
subject: ludzie
subject: wiedeń
subject: zabytki
description: Obok dam w rękawiczkach i kapeluszach przechadzają się dziewczyny z dredami na głowie. Kolejki do opery konkurują z tłumami w nocnych klubach. Taki jest dziś Wiedeń.
encoded: Kiedy pierwszy raz przyjechałam do Wiednia, dobrych kilkanaście lat temu, poczułam się jak prawdziwa Europejka. Akurat zniesiono dla nas wizy i otwarto granice. Spojrzałam z pogardą na Mexico Platz, niegdyś cel drobnych spekulantów znad Wisły, i podążyłam w kierunku katedry św. Szczepana, w której Wolfgang Amadeusz Mozart poślubił Konstancję Weber. W mocnym postanowieniu pokonania 300 stopni katedralnej wieży nie mogło mi nic przeszkodzić. Ani zmęczenie, ani ciężki plecak, w którym jeszcze targałam mineralną z Polski. Strzelista wieża barokowej katedry w samym sercu Wiednia jest doskonałym punktem orientacyjnym dla przyjezdnych. Po drugiej stronie stanęło supernowoczesne centrum handlowe Haas Haus ze szkła, o którym wiedeńczycy ironicznie mówią, że wygląda jak zgnieciona szklanka. Stąd można ruszyć na Graben – reprezentacyjny deptak, po którym tam i z powrotem kursują dorożki, oblepiony po obu stronach eleganckimi sklepami. Jeśli ktoś marzy o drogich prezentach, to tu lub na sąsiedniej ulicy Kohlmarkt kupi torebkę Gucciego, buty Ferragamo i naszyjnik Cartiera. Nad Graben góruje barokowa sylwetka Kolumny Morowej, wzniesiona po epidemii dżumy w 1679 r. Zawsze, kiedy tu jestem, wpadam na chwilę do Segafredo, włoskiej kawiarni. Siedzę i gapię się na ludzi zmierzających na plac św. Szczepana. Środkiem suną damy w eleganckich kapeluszach, dżentelmeni z laseczkami, dziewczyny w podartych dżinsach. Czasem do akcji wkraczają połykacze ognia, akrobaci, klauni, a wokół nich wyrasta tłum zagranicznych gapiów. Stanisław Lem, który przemieszkał tu 3 lata, twierdził, że wiedeńczycy to ksenofobi. Zapatrzeni w czubek własnego nosa, niechętni obcym. Ani razu w czasie tych 3 lat nie dostał zaproszenia z telewizji austriackiej, kiedy jego książki wychodziły w milionowych nakładach. Wiedeń jednak może sobie pozwolić na odrobinę nonszalancji wobec świata. To tutaj Gustaw Klimt namalował jeden z najsłynniejszych pocałunków świata, a Freud stworzył głośną teorię snów. Strauss, nazywany pie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e942bfd0278660613791afc295e79a9edcd1e3d5-6a722c8.jpeg
width: 627
height: 480