National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T10:59:34.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Cypr - Wyspa Afrodyty
items: Jedwab: Przepych i luksus z owadziego kokonu
items: Czekolada
items: Tyskie Browary Książęce
items: Baśniowa Alhambra - Hiszpania

Cypr - Wyspa Afrodyty
type: item
date: 2019-10-07T08:51:00.000Z
creator: Dariusz Baran
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: cypr
subject: grecja
subject: nikozja
subject: Travel
subject: turcja
subject: wyspy
description: Nikt nie daje tu wiary Homerowi, że grecka bogini piękna, miłości i pożądania była córką Zeusa i Diony. Na dowód pokazują punkt na mapie, który nazywa się Petra tou Romiou, popularnie – Skała Afrodyty, gdzie wyłoniła się z piany morskiej. Podróż po jej wyspie wypada więc zacząć od tego miejsca niedaleko Pafos. Wychodzimy z tunelu pod autostradą i wita nas kamienna plaża z kilkoma skałami zanurzonymi w lazurowym morzu.
encoded: Wyspa Afrodyty Nikt nie daje tu wiary Homerowi, że grecka bogini piękna, miłości i pożądania była córką Zeusa i Diony. Na dowód pokazują punkt na mapie, który nazywa się Petra tou Romiou, popularnie – Skała Afrodyty, gdzie wyłoniła się z piany morskiej. Podróż po jej wyspie wypada więc zacząć od tego miejsca niedaleko Pafos. Wychodzimy z tunelu pod autostradą i wita nas kamienna plaża z kilkoma skałami zanurzonymi w lazurowym morzu. To tutaj. Panie stojące w kolejce, by sfotografować się na tle słynnej skały, nie pozostawiają wątpliwości. W wodzie pluskają inne. Ponoć opłynięcie skały pozwala zachować wieczną młodość, choć słyszałem też wersję, że wieczne szczęście w miłości, a pływać trzeba w nocy. Ale gdy wrócimy tu raz jeszcze, przed zachodem słońca, plaża będzie wyludniona. Ot, każdy tłumaczy legendę, jak mu wygodnie. Cypryjczycy świadomie uczynili z Afrodyty ikonę, magnes dla turystów, który rzeczywiście działa. Jej imię noszą statki i łodzie, hotele, restauracje i bary, w których możemy wypić wodę mineralną lub drinka Afrodyty. Możemy wędrować jej oficjalnym szlakiem turystycznym albo wylegiwać się na jej plaży, gdy chcemy poleniuchować. Przemysł turystyczny nastawiony jest na potrzeby każdego gościa. I bogatych Anglików, Skandynawów czy Niemców, i biedniejszych przybyszów z naszej części Europy, którzy ciągną tu na wypoczynek albo do pracy. Albo jedno i drugie. Bogini zdaje się patrzeć na wszystko łaskawym okiem, bo jej kult zawsze był na wyspie popularny, głównie za sprawą syna mitologicznego króla Pigmaliona, zakochanego w posągu kobiety, który Afrodyta ożywiła – Galatea została królową Cypru i urodziła chłopca. To on założył miasto Pafos i zbudował na wzgórzu sanktuarium. Ruiny tej świątyni z XII wieku p.n.e. w okolicach wioski Kouklia są namacalnym dowodem mieszania się bogów w ludzkie sprawy i bliskiego związku mitów i legend z rzeczywistością. W sąsiedztwie możemy oglądać pozostałości rezydencji rzymskiego bogacza i megalit z prostokątnym otworem – o po…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/189d2001fcee72d491562e548771517f5ebfafb2-b2f8a16.jpeg
width: 420
height: 640

Jedwab: Przepych i luksus z owadziego kokonu
type: item
date: 2018-04-26T09:46:17.000Z
creator: Dariusz Baran
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: jedwab
subject: Kultura
description: Lśniący kolorami tęczy, zwiewny jak mgiełka, zmysłowy jak esencja pożądania. Jedwab. Towarzyszy człowiekowi od kilku tysięcy lat, przybierając postać królewskich strojów, szat liturgicznych, całunów na ostatnią drogę, sukien ślubnych i erotycznej bielizny. Ratował życie, pomagał zachować młodość, cieszył oko walorami dekoracyjnymi. Stanowi zaledwie 0,2 procent światowej produkcji tekstylnej, niezmiennie od lat budząc podobny zachwyt i pożądanie.
encoded: Według chińskiej legendy odkrycia cudownego materiału tkackiego dokonała w pałacowych ogrodach żona władcy Huang-di, panującego ok. 2700 r. p.n.e. Cesarzowa Xi Lingshi, na prośbę męża sprawdzająca, co niszczy morwowe drzewa, zauważyła, że liście objadają gąsienice, które po jakimś czasie zaczynają otaczać się białymi kokonami. Przyniosła więc kilka kokonów do pałacu, by przyjrzeć im się bliżej i – czy to w drodze eksperymentu, czy jak głosi inna wersja, przez przypadek – jeden z kokonów znalazł się we wrzątku. Ku zaskoczeniu władczyni w wodzie pojawił się delikatny splot utworzony z długiej nici. Zdumiona zebrała więcej kokonów, a z otrzymanej jedwabnej nici utkała dla męża szatę. Ile w tym prawdy – nie wiadomo. Wiadomo natomiast, że od początku produkcji jedwab farbowano barwnikami naturalnymi, a już ok. 600 roku p.n.e. posługiwano się krosnami do tkania wzorzystego, które ulepszono w I wieku p.n.e., gdy zaczęto też stosować mechaniczną odwijarkę jedwabiu z kokonów. Cesarzową okrzyknięto boginią, opiekunką jedwabnictwa, i jeszcze dziś Chińczycy pracujący przy produkcji jedwabiu modlą się do niej. Odkopany w lessach prowincji Shaanxi fragment kokonu datowano na okres między 2600 a 2300 r. p.n.e. Najświeższe odkrycia dowodzą zaś jeszcze dłuższej tradycji jedwabnictwa – kubek z kości słoniowej we wzory z jedwabnikiem oszacowano na 6–7 tys. lat. Do V wieku p.n.e. hodowla jedwabników rozpowszechniła się w sześciu chińskich prowincjach, gdzie niemal wszystkie kobiety przez kilka miesięcy w roku pracowały przy karmieniu i strzeżeniu jedwabników oraz rozwijaniu kokonów, pleceniu nici, tkaniu, malowaniu i haftowaniu jedwabiu. Każdej wiosny cesarzowa osobiście inaugurowała sezon hodowli. Właśnie hodowla to słowo-klucz pozwalające zrozumieć fenomen jedwabiu. Wśród 150 tys. gatunków motyli jest jeden wyjątkowy, bo udomowiony przez człowieka: jedwabnik morwowy, Bombyx mori. To jego dziki przodek, Bombyx mandarina, w czasach starożytnych dostarczał nici o niezwykłych właściwości…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ba9fd19cd585df54142e035e93b3323092043df7-ffdd05a.jpeg
width: 1000
height: 668

Czekolada
type: item
date: 2009-03-29T10:32:32.000Z
creator: Dariusz Baran
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afrodyzjaki
subject: czekolada
subject: kofeina
subject: krzysztof kolumb
subject: słodycze
description: Wyszukane, kuszące opakowanie, wewnątrz szeleszczące sreberko, wreszcie - jedwabista, czekoladowa doskonałość, która powinna się dzielić z delikatnym trzaskiem zapowiadającym niezwykłe przeżycia. Oto tabliczka czekolady: smakołyk, afrodyzjak, lekarstwo, nawet kosmetyk.
encoded: Czekolada dla przyjemności, zdrowia, odrobiny luksusu Wyszukane, kuszące opakowanie, wewnątrz szeleszczące sreberko, wreszcie - jedwabista, czekoladowa doskonałość, która powinna się dzielić z delikatnym trzaskiem zapowiadającym niezwykłe przeżycia. Oto tabliczka czekolady: smakołyk, afrodyzjak, lekarstwo, nawet kosmetyk. Zdaniem koneserów uczucie rozkoszy, jakiej dostarcza kawałek brązowej słodyczy - pamiętajmy przy tym, że najwyższej jakości wyroby mogą być gorzkawe - rozpływający się na języku, bywa bardziej intensywne niż orgazm. Jakże zdziwiłby się współczesny łasuch, gdyby zakosztował czekolady w postaci, w jakiej spożywali ją Majowie i Aztekowie. Odkrycia archeologiczne w Belize pokazały, że prawie 3 tys. lat temu czekoladowy napój znali już Olmekowie, twórcy rozwiniętej cywilizacji w Ameryce Środkowej. Trudno przesądzić, jak wpadli na to, by spośród dwudziestu paru gatunków drzew i krzewów kakaowych wybrać ten jeden nadający się do sporządzania ożywczego napoju. Wiele wieków później, w XVIII stuleciu, Karol Linneusz, szwedzki botanik zajmujący się systematyką roślin, docenił to odkrycie, ale i rolę, jaką kakaowiec pełnił w kulturze ludów prekolumbijskich, nadając temu gatunkowi wielce stosowną nazwę: Theobroma cacao; po grecku theos oznacza bóg, broma – napój, pokarm. A może było tak, jak głosi legenda, że sam bóg Quetzalcoatl, Pierzasty Wąż, współtwórca świata i opiekun ludzi, nauczył ich uprawy rośliny dającej siłę i szczęście, którą sam hodował w raju? To wielce prawdopodobne, bo Quetzalcoatl kochał ludzi. Przekazał im wiedzę o świecie i sprzeciwiał się poświęcaniu ich w ofierze, co zresztą przypłacił konfliktem z innymi bogami. Musiał opuścić swoich protegowanych, zapowiadając wszakże powrót po latach. Jak by nie było, warunki klimatyczne Ameryki Środkowej sprzyjały drzewom kakaowym. Duża wilgotność, wysokie temperatury i półcień, jaki tworzyły drzewa wyższego piętra lasów, przyczyniły się do rozprzestrzenienia Theobroma cacao w całym pasie międzyzwrotni…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6e874c2736ae4717cb77ed479cfc8066f095cf06-1126b19.jpeg
width: 862
height: 557

Tyskie Browary Książęce
type: item
date: 2009-03-23T12:09:36.000Z
creator: Dariusz Baran
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: historia
subject: muzeum
subject: poznań
description: Na terenie Tyskich Browarów Książęcych zlokalizowane jest jedyne w Polsce Muzeum Piwowarstwa. Zwiedzanie ekspozycji, zabytkowych obiektów i linii produkcyjnej browaru to podróż w czasie i możliwość poznania tajemnic warzenia złocistego napoju.
encoded: Piwne opowieści- gdzie jęczmień zamienia się w złoto Dowodów na to, że piwo towarzyszyło człowiekowi od zarania najstarszych cywilizacji, jest niewiele, ale można je uznać za dowody „twarde”. Na terenie dzisiejszego Iranu odkryto kadzie warzelne sprzed prawie 9 tys. lat! W Mezopotamii zwyczajem pochówkowym stało się zaopatrywanie zmarłych w naczynie z piwem. Sumerowie pozostawili po sobie gliniane tabliczki z recepturą wyrobu tego napoju, a także poetycki epos o Gilgameszu, gdzie znajdziemy wzmiankę o piwie, które z bestii czyni człowieka cywilizowanego. Materialnych dowodów z tamtych czasów w tyskim muzeum nie znajdziemy, ale browar też ma długą historię. Jej początki sięgają roku 1629, choć prawdziwy blask zyskuje w 1861 roku. Wtedy to pan na Pszczynie, książę Jan Henryk XI von Pless, przystąpił do rozbudowy browaru, inwestując tu pokaźne sumy. A miał z czego, bowiem na liście najbogatszych przemysłowców Prus, jak moglibyśmy dzisiaj powiedzieć, zajmował piąte miejsce, tuż za takimi gigantami, jak Krupp czy Rothschild. I oto po przekroczeniu progu muzeum wita nas sam Stary Książę, jak żywy, choć to tylko jego portret w stylowych, złoconych ramach. I nagle... postać z obrazu ożywa, zaczyna do nas mówić o swojej rodzinie i przywiązaniu do tyskiego browaru, po czym z uśmiechem zaprasza do zwiedzania browaru i muzeum, gdzie wszystko się może zdarzyć... Efekt piorunujący – drewniane ramy skrywają plazmowy ekran, a cyfrowa obróbka filmu sprawia, że obraz wygląda jak malowany olejem. Zerkając niepewnie w stronę księcia (może jeszcze przemówi), zajmujemy miejsca w sali kinowej, gdzie czeka nas 20-minutowa projekcja. I znowu niespodzianka – trzeba założyć specjalne okulary, bo to trójwymiarowy fabularyzowany dokument, pierwszy, jaki powstał w naszym kraju w technologii 3D. Historia pisana obrazami pomaga podczas wędrówki po muzeum – w gablotach odnajdujemy eksponaty, które widzieliśmy przed chwilą. Już znamy przeznaczenie narzędzi i przedmiotów, potrafimy odróżnić szklanki,…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3d1d80574d1fbd910061e80b98519ab20d23390b-0ab2a08.jpeg
width: 283
height: 424

Baśniowa Alhambra - Hiszpania
type: item
date: 2009-03-23T09:24:00.000Z
creator: Dariusz Baran
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: alhambra
subject: grenada
subject: hiszpania
subject: zabytki
description: Jeśli traficie na plaże Costa del Sol i znudzi wam się wylegiwanie na piasku, a skupiska hoteli przytłoczą betonem, proponuję wyprawę do Grenady, nad którą niczym wiszące ogrody góruje Alhambra – arabska twierdza-pałac zwieńczona majestatycznym pasmem gór Sierra Nevada.
encoded: Arabski Przyczółek Na Półwyspie Iberyjskim Alhambra – zwana Czerwonym Zamkiem, od koloru gliny, z której została zbudowana – pozostaje symbolem doskonałości arabskiej sztuki architektonicznej i zdobniczej, niedoścignionej w tworzeniu budowli o idealnych proporcjach, mnożeniu perspektyw, dziedzińców, galerii i arkad, których naturalnym budulcem zdaje się być światło, barwnych ogrodów i podwórców, gdzie woda, zieleń i słońce tworzą niepowtarzalne kombinacje przestrzenne. Bajkowy urok Alhambry podkreślają misterne stiukowe zdobienia oraz drewniane plafony, mozaiki, ornamenty i wszędzie widoczne kaligrafowane cytaty z Koranu. Trudno polecać jakąś trasę, czasem tłum zwiedzających – zawsze liczny – wymusza zmianę planów lub ucieczkę do ocienionych zakamarków budowli. Spróbujmy na własną rękę odkryć jej piękno i tajemnice. I dobrze się przyglądajmy: zaskoczyć nas może niezwykłe odbicie kolumnady z koronkowymi łukami w błękitnej tafli basenu, szum wody sprawiający wrażenie, jakby gdzieś obok przemykała w zwiewnych szatach któraś z żon emira, czy choćby zaczarowana w pięknym kształcie arabskiego pisma sentencja „Nie ma w życiu nic okrutniejszego, jak być ślepcem w Grenadzie”.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/12b27ac140cd129b4ad2acaff214281f4ad451a9-49cdbcd.jpeg
width: 425
height: 282