National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-05-12T09:10:10.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: O tej europejskiej wyspie często się zapomina. A właśnie tu znajdziesz przepis na szczęście
items: Aragonia łączy dziedzictwo chrześcijaństwa i islamu. Znajdziesz tu bezcenne skarby architektury
items: To jedna z najbardziej zaskakujących krain w Europie – leży zaledwie 300 km od granic Polski
items: Velo Baltica pełna niespodzianek. Ta trasa odkrywa dzikość polskiego wybrzeża
items: Oto odcięty od świata archipelag. Znajdziesz tu niezwykłą przyrodę i ciekawe tradycje
items: Ta wyspa ma wszystko: kurorty, góry, pustynie i łódź podwodną
items: Nordland to najmniej znany region Norwegii. Tu sztuka spotyka się z naturą
items: Wszechświat zobaczysz z Wysp Kanaryjskich. Stamtąd można wyruszyć w kosmiczną podróż

O tej europejskiej wyspie często się zapomina. A właśnie tu znajdziesz przepis na szczęście
type: item
date: 2026-05-12T09:10:45.000Z
creator: Bartek Kaftan
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: dalekie podróże
subject: historia
subject: hiszpania
subject: szczęście
description: Minorka, często nazywana mniejszą i dzikszą siostrą Majorki, to miejsce, w którym można odnaleźć prawdziwy przepis na szczęście. Ta spokojniejsza wyspa Balearów oparła się masowej turystyce, stawiając na ochronę natury i unikalne dziedzictwo historyczne.
encoded: Spis treści O czym szepczą kamienie? Zapomniana wyspa, która miała ogromne znaczenie 219 potraw z nutą historii Pinii szum, ptaków śpiew Wnętrze jest przestronne i okrągłe. W głębi sypialnia, przed nią palenisko i kolumna – kiedyś wspierająca strop, dziś błękit nieba. W kamiennych ścianach zostawiono nisze na lampki (przytulnie!), a przy drzwiach – niewysokie komórki. Może spiżarki? – Może – kiwa głową Isabel. – Ale ta po prawej była raczej… budą – uśmiecha się przewodniczka. Archeolodzy znaleźli tu resztki kości ogryzionej i strawionej przez psa. Jakieś 2,5 tys. lat temu. O czym szepczą kamienie? Podobnych domostw naliczono w Torre d’en Galmés 26. Co wiemy o ich mieszkańcach – poza tym, że pozwalali psom porywać resztki z wieczerzy? – Na pewno zgodnie współpracowali, bo z tak wielkich bloków nie da się budować w pojedynkę. No i kogoś się lękali, bo osadę otoczyli murem – wylicza Isabel, idąc na szczyt pagórka. Widać z niego ciągnącą się do morza równinę spowitą zielenią dzikich oliwek i krępych dębów. Panorama byłaby jeszcze rozleglejsza, gdyby wspiąć się na jeden z trzech talayotów. Budowle te pozostają tajemnicze, choć dały nazwę kulturze prehistorycznej Minorki. – Przypuszcza się, że służyły do obserwowania okolicy. Albo porozumiewania się, bo gdyby rozpalić ogień, to zauważono by go z innych talayotów – opowiada Isabel. – Ale nie wierzę, by tak okazałe wieże miały czysto praktyczne zastosowanie. Równie tajemnicze są taule – kamienne płyty, wysokie na kilka metrów i nakryte poziomym blokiem skalnym. Ta w Torre d’en Galmés się przewróciła, ale taula w Trepucó nadal stoi – obwiedziona, jak inne, murem w kształcie podkowy. Taule wznoszono tylko na Minorce, jest ich ok. 30. Odprawiano przy nich rytuały. Za niektórymi znaleziono wizerunki bóstw i skorupy naczyń, przed nimi ślady palenisk, kości owiec i kóz, odłamki czarek. – Pewnie pozostałości ofiar i ceremonii – opowiada Isabel. – Prawie wszystkie są zwrócone na południe, ku słońcu. Symbolizowały bycze głowy? A moż…

minorka-c33f7fa.jpg
width: 4928
height: 3264

Aragonia łączy dziedzictwo chrześcijaństwa i islamu. Znajdziesz tu bezcenne skarby architektury
type: item
date: 2026-04-25T09:29:15.000Z
creator: Bartek Kaftan
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: chrześcijaństwo
subject: hiszpania
subject: islam
description: Podziwiamy ten zapomniany nieco region niczym gigantyczny fresk sprzed setek lat. Aragonia to wspólne dzieło arabskich, żydowskich i chrześcijańskich mieszkańców.
encoded: Spis treści: Matka Boska Pilar Sura dla Maryi Kochankowie z kamienia W labiryncie czerwieni Aragonia – informacje praktyczne Myślisz, że będą jeszcze te bordowe? – zaaferowana nastolatka pyta koleżankę, z którą stoi w długiej kolejce. Bordo to tegoroczna nowość, schodzi jak świeże bułeczki, mimo że jest droższe niż inne kolory. – Weźmiemy po 10 czerwonych i żółtych, 5 niebieskich i jeszcze 5 białych – wyliczają dziewczyny. No i bordowe, jeśli będą. – Są? To prosimy pięć! – cieszą się. Kartka przy ladzie upomina: „Maksymalnie 35 medidas na osobę”. Po 1 euro za sztukę, 2 euro za bordową – w kolorze chusty na fiestę Matki Boskiej Pilar. Matka Boska Pilar Jest koniec września, Saragossa szykuje się na święto patronki. Przypada 12 października, ale zabawa zaczyna się tydzień wcześniej. Będą procesje, parady, piramida z kwiatów, no i medidas. Dosłownie „miarki”, bo wstążki odmierzają po 36,5 cm – wysokość figurki Maryi z bazyliki, przed którą wije się kolejka. Każdą z nich przytknięto do relikwii, dzięki czemu zapewnia ona ochronę osobie, która otrzyma medidę w darze. Wstążki nie można ponoć kupić dla siebie – trzeba ją dostać. Dziewczyny z kolejki mają chyba wielu krewnych i przyjaciół. Najważniejsza jest jednak nie figurka, tylko słup, na którym stoi. – Według legendy Maryja podarowała go św. Jakubowi, który w rzymskiej Saragossie, czyli Cesarii Auguście, miał misyjny kryzys i nawrócił ledwie garstkę osób – opowiada przewodnik Hubert Kurdelski. – W 40 r. aniołowie przynieśli Matkę Boską na chmurze, a ona przekazała apostołowi filar i kazała wybudować wokół niego świątynię – ciągnie, a my oglądamy wyobrażenie tej sceny w barokowej kaplicy z figurką na kolumnie. Słup okrywa zdobna pelerynka – codziennie inna, świątynia ma ich ok. 450 – ale można zobaczyć go na tyłach kaplicy, przez okienko ze złotym napisem: „Tu czci się i całuje filar”. Tysiące ust i dłoni wyżłobiły w jaspisie wyraźne wgłębienie. Badania potwierdziły, że kolumna pochodzi z I w., za to świątynia jest znac…

Aragonia-3-24e3cd2.jpg
width: 3992
height: 2992

To jedna z najbardziej zaskakujących krain w Europie – leży zaledwie 300 km od granic Polski
type: item
date: 2025-11-11T09:01:22.000Z
creator: Bartek Kaftan
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: atrakcje
subject: Czas na miasta
subject: niemcy
subject: zabytki
description: Frankonia, kraina położona w północnej Bawarii, to wyjątkowe połączenie natury, kultury i historii. Wędrując przez Bayreuth, Bamberg i Szwajcarię Frankońską, odkrywamy barokowe rezydencje, legendarne opery i bajkowe formacje skalne, które inspirowały samego Wagnera. To przewodnik po jednym z najpiękniejszych regionów Niemiec.
encoded: Spis treści: Bayreuth – teatr iluzji, kaprysy margrabiów i wizje Wagnera Szwajcaria Frankońska – krajobraz jak z opery i baśni Wagnera Bamberg – cesarskie pałace, romańska katedra i dymne piwo tradycji Jak zaplanować podróż do Frankonii Punktualnie o godz. 17 tryska woda. Strumienie kreślą w powietrzu eleganckie łuki – na tle parkowej zieleni, figur rzymskich cesarzy na fasadzie Nowego Pałacu i wieńczącej ją kwadrygi Apollina, zza której bije blask zniżającego się słońca. Spektakl godny boga piękna, ale nasz przewodnik marszczy brwi. – Wiosną, gdy wody jest więcej, wygląda to okazalej – przekonuje. Fontanny Ermitażu działają jednak w rytmie natury, bez wsparcia pomp. – Napędza je grawitacja – wyjaśnia Richard. Tak samo jak w XVIII w. Bayreuth – teatr iluzji, kaprysy margrabiów i wizje Wagnera Z fontanny przy Nowym Pałacu woda spływa kaskadą stawków, by wytrysnąć raz jeszcze przed pustelnią Georga Wilhelma. – Margrabia kazał też zainstalować ukryte sikawki przy Starym Pałacu. Lubił znienacka opryskiwać dworzan – opowiada Richard. Niepoważne jak na władcę księstwa? Cały Ermitaż powstał z myślą o podobnych rozrywkach. Georg Wilhelm i jego małżonka Wilhelmina urządzali w parku oryginalne zabawy, przy pałacyku Fantaisie damy dworu przebierały się za pastereczki, w Teatrze Ruin margrabina wystawiała modne sztuki, a niekiedy sama wkładała kostium. Zaskoczenie, zwodniczość, iluzja – tym 300 lat temu żyło Bayreuth pod rządami Wilhelminy i Georga Wilhelma. Książęca para uczyniła z księstwa artystyczną perełkę, a ukształtowany przez nią styl zapisał się w historii jako bayreuckie rokoko. Pierwsze skrzypce w ekstrawaganckim małżeństwie grała Wilhelmina. Pochodziła z rodu znaczniejszego niż jej mąż. Jako córka króla Prus była szykowana do wydania za następcę angielskiego tronu i odebrała świetne wykształcenie: znała kilka języków, pisała poezję, grała na pięciu instrumentach, komponowała. Ambitne plany matrymonialne spaliły jednak na panewce, a niedoszła królowa Anglii trafiła d…

Tuchersfeld-6681301.jpg
width: 2000
height: 1344

Velo Baltica pełna niespodzianek. Ta trasa odkrywa dzikość polskiego wybrzeża
type: item
date: 2025-06-21T07:15:07.000Z
creator: Bartek Kaftan
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: morze bałtyckie
subject: pomorze
subject: rowery
subject: trasy rowerowe
subject: wycieczki rowerowe
description: Rowerowa eskapada z Ustki do Krynicy Morskiej prowadzi pośród zatok, jezior, rzek i mokradeł. Velo Baltica pozwala poznać dziksze oblicze wybrzeża Bałtyku.
encoded: Spis treści: Orzechowo – Smołdziński Las Kluki – Łeba Sasino – Dębki Krokowa – Rewa Wyspa Sobieszewska – Krynica Morska Velo Baltica – informacje praktyczne Morze jest bladosrebrzyste, niemal gładkie – i nieskończone. Niebo zasnuł opar mgły i trudno dostrzec, gdzie styka się ono z taflą wody. Słychać tylko delikatny plusk fal i szemranie uchodzącej do Bałtyku rzeczki Orzechowej. Za chwilę do dźwięków tych dołączy bulgot wrzątku i zapach świeżej kawy. Siedzimy oparci o kłodę, przy ustawionej na piasku kuchence. Za plecami mamy wąwóz, nad którym nachylają się siwe pnie buków, hen przed sobą – horyzont, który na próżno próbujemy wypatrzyć. Poza nami jest tu garstka spacerowiczów – rozmawiają półszeptem, jak gdyby nie chcieli zepsuć tej chwili. Wszyscy czujemy, że jest wyjątkowa. To właśnie możliwość przeżycia takich momentów uważamy za największy przywilej wędrownych rowerowych wakacji. A świeżo zaparzona kawa smakuje wtedy lepiej niż kiedykolwiek. Orzechowo – Smołdziński Las Orzechowo dzieli od Ustki kilka kilometrów, ale zdaje się ono leżeć na innej planecie niż popularny kurort. Tam – gwar na deptaku, lody i smażona ryba; tu – wieś w środku lasu i jeden kemping. No i parów pośród buczyny, która zdaje się wraz z rzeczką spływać na plażę i rozlewać na niej świeżą, liściastą aurą. Gdy ruszamy, po chwili znów owiewa nas klasycznie bałtycka woń rozgrzanej żywicy i morskiej bryzy. Słońce rozgania strzępy porannych mgieł, dróżka zanurza się w sosnowy las na wydmach. Podczas wycieczki wzdłuż wybrzeża często korzystamy ze szlaku rowerowego Velo Baltica, ale tu, pomiędzy Ustką a Rowami, poprowadzono go nieco dalej od morza, wybieramy więc czerwony szlak pieszy. Wąska ścieżka kluczy po dywanie igieł, pośród jałowców i mchu. Czasem spowalnia nas piach, czasami trzeba zsiąść i pchać rower. Ale gdy wespniemy się wreszcie na klify, czujemy, że warto! Z wysokości kilkudziesięciu metrów spoglądamy na taflę lśniącą odcieniami lazuru i turkusu. Kwitnące na żółto żarnowce i oślepiająca…

Velo-Baltica-4067e1f.jpg
width: 1000
height: 665

Oto odcięty od świata archipelag. Znajdziesz tu niezwykłą przyrodę i ciekawe tradycje
type: item
date: 2025-06-20T10:58:06.000Z
creator: Bartek Kaftan
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: morze północne
subject: niemcy
subject: wyspy
description: Wyspy Fryzyjskie są na przemian omywane przez wodę lub otoczone lądem. Ten odcięty od świata archipelag to kraina niezwykłej przyrody i ciekawych tradycji.
encoded: Spis treści: Archipelag Wysp Fryzyjskich Föhr Amrum Wyspy Fryzyjskie – informacje praktyczne Za oknem wagonu pasą się owce. Skubią trawę, łażą to tu, to tam. Miejsca mają w bród. Jak okiem sięgnąć, zielona równina opasana w oddali równie zieloną wstęgą wału. Zbliżamy się powoli do ciągnącego się kilometrami nasypu, celując w jedną jedyną wyrwę – wrota sztormowe. Pociąg przeciska się między stalowymi skrzydłami i wjeżdża wprost na portowe nabrzeże w Dagebüll. Przy kei stoi prom, marynarze klarują cumy. Krzyczą mewy, świszcze wiatr, powietrze pachnie morzem. I tylko morza nie ma. Zamiast fal przy brzegu rozlewa się lśniąca tafla piasku i mułu. Teraz, gdy zmierzcha, mieni się niczym masa perłowa. Przy kei rozcina ją pas toru wodnego – jedyna droga przez labirynt mielizn na widoczną w oddali wyspę Föhr. Właśnie tam popłyniemy rano. Ale skoro morza nie ma, to czy to w ogóle wyspa? Archipelag Wysp Fryzyjskich Föhr należy do archipelagu kilkudziesięciu Wysp Fryzyjskich ciągnącego się od Danii, przez wybrzeże Niemiec, po Holandię i opasującego Morze Wattowe. Ten niezwykły akwen Morza Północnego rozlewa się na obszarze 15 tys. km2, ale jego taflę trudno zmierzyć – bo jest w ciągłym ruchu. Dwa razy na dobę woda opada i odsłania watty, rozległe połacie piaszczystego lub mulistego dna. Podczas przypływu stają się one zdradliwymi mieliznami, ale gdy morze się cofnie, z wielu wysp na sąsiednie można przejść stopą – nie zawsze suchą. Föhr Przynależące do niemieckiego kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn Föhr z całą pewnością jest jednak wyspą. Gdy schodzimy z promu i ruszamy na rowerach przez zielone, mierzące 8 na 12 km wnętrze, jej odrębność i morskość widzimy na każdym kroku. Mijamy tradycyjne, kryte trzcinowymi strzechami fryzyjskie domy z cegły. Nie potrafimy rozróżnić, które zbudowano kilkaset, a które ledwie kilkanaście lat temu – zdradzają to tylko kute z żeliwa daty. Nagrobki przy gotyckich kościołach snują morskie opowieści: wyryto na nich historie kapitanów sprzed wieków…

Wyspy-Fryzyjskie-ad5e814.jpg
width: 1000
height: 582

Ta wyspa ma wszystko: kurorty, góry, pustynie i łódź podwodną
type: item
date: 2025-06-19T09:27:19.000Z
creator: Bartek Kaftan
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: wyspy
subject: wyspy kanaryjskie
description: Podczas podróży z północy na południe wyspy nie mogę się nadziwić, ile krain zmieściło się na tym skrawku lądu. Gran Canaria zadziwia różnorodnością.
encoded: Spis treści: Historia Wysp Kanaryjskich Gran Canaria współcześnie Gran Canaria – informacje praktyczne Europę przedstawiono dość precyzyjnie. Półwysep Iberyjski ma właściwy kształt, zgadzają się kontury Wysp Brytyjskich i tylko Skandynawia rozmywa się w labirynt fiordów. Brzegi Afryki zaludniają podobizny ludzi i słoni, bezkres Azji przecinają zębate góry i plamy lasów, wśród których przycupnęły namioty chanów. Daleko na wschodzie kontynent rozpada się w mozaikę wysp Indonezji i niekształtnego Cipangu, czyli Japonii. Za nią otwiera się przestwór oceanu z mityczną Wyspą Św. Brendana. Tuż za nią widać Azory, a potem wzrok zatrzymuje się z powrotem na brzegach Portugalii. Coś tu się nie zgadza... Dopiero po chwili zdaję sobie sprawę, że na globusie Martina Behaima – najstarszym zachowanym do naszych czasów – brakuje obu Ameryk! Niemiecki kartograf ukończył go w 1492 r. – tuż przed tym, jak Kolumb dotarł na Bahamy, Kubę i Haiti, na zawsze odmieniając europejską wizję świata. Historia Wysp Kanaryjskich Kopię globusa podziwiam w Domu Kolumba w Las Palmas. Wystawa opowiada o wyprawach genueńskiego żeglarza, które odesłały dzieło Behaima do gabinetu osobliwości. Przy tym wszystkim warto jednak pamiętać, że to właśnie przedstawiona przez kartografa wizja świata zainspirowała Kolumba do podróży – spodziewał się wszak, że pożeglowawszy na zachód, dotrze do Indii. Gran Canaria była ważnym punktem na mapie jego rejsów, zatrzymywał się tu podczas trzech z czterech wypraw. Z Wysp Kanaryjskich ku Ameryce statki niosły pasaty, a archipelag odegrał kluczową rolę w kolonizacji kontynentu. To stąd do Nowego Świata przywieziono świnie, owce czy kozy, a także trzcinę cukrową i banany. Kanaryjczycy założyli na półkuli zachodniej wiele miast: meksykańskie Campeche, San Antonio w Teksasie, dominikańskie Puerto Plata czy Maracaibo w Wenezueli. Zarówno ludzie, jak i rośliny żeglowali również w przeciwnym kierunku. Ameryce wyspa zawdzięcza pomidory, ziemniaki czy kukurydzę. Gran Canaria współc…

Gran-Canaria-850233c.jpg
width: 1000
height: 563

Nordland to najmniej znany region Norwegii. Tu sztuka spotyka się z naturą
type: item
date: 2024-09-06T08:25:59.000Z
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: europa
subject: norwegia
subject: podróże
subject: RPWNG
subject: stolica
description: Jeśli szukasz miejsca, gdzie sztuka spotyka się z dziką naturą, Nordland w Norwegii będzie idealnym celem podróży na rok 2024. Właśnie wtedy Bodø, stolica tego północnego regionu, stanie się Europejską Stolicą Kultury. To pierwsze takie wyróżnienie dla miasta położonego tak daleko na północ, za kołem podbiegunowym, niemal 1200 km od Oslo.
encoded: Spis treści: Ceremonia otwarcia i kulturalne wydarzenia plenerowe Kultura Saamów i festiwale kulinarne Finał roku kulturalnego pod znakiem światła Nordland to miejsce, gdzie kontrasty przyciągają turystów przez cały rok. 1 stycznia 2024 roku miasto Bodø pogrążyło się w całkowitej ciemności. Choć blade słońce na chwilę pojawiło się na horyzoncie dzięki zjawisku refrakcji, zostanie ono szybko zasłonięte przez góry. Z kolei w lecie, od 1 czerwca do 13 lipca, słońce nie zachodziło ani na chwilę, co stworzyło unikalne warunki do organizowania różnorodnych wydarzeń kulturalnych. Ceremonia otwarcia i kulturalne wydarzenia plenerowe Oficjalne otwarcie programu Europejskiej Stolicy Kultury odbyło się w lutym 2024 roku. Wydarzenie zaszczyci swoją obecnością królowa Norwegii, Sonja. Na pływającej scenie w kształcie ucha dorsza, nawiązującej do rybackich tradycji Bodø, odbędą się pierwsze pokazy artystyczne. Z kolei na archipelagu Lofoty można będzie poczuć ducha nordyckiej rybackiej przeszłości – po zimowym sezonie połowów wyspy pokrywają się stelażami do suszenia arktycznych dorszy. Wśród innych wydarzeń na świeżym powietrzu warto wspomnieć o paleniu ognisk w noc świętojańską i K-Lab w Kjerringøy, a także europejskim biennale land artu, sztuki tworzonej w plenerze z użyciem naturalnych materiałów. Te unikalne doświadczenia kulturalne z pewnością przyciągną miłośników sztuki i natury. Kultura Saamów i festiwale kulinarne Nordland to również miejsce, gdzie można poznać kulturę rdzennych Saamów – mieszkańców północy Norwegii, Szwecji i Finlandii. W 2024 roku całoroczne wydarzenia kulturalne w Bodø zostaną wzbogacone o saamskie wystawy w miejskim muzeum oraz festiwal saamskich filmów, który odbędzie się w największym na świecie lávvu, tradycyjnym schronieniu przypominającym amerykańskie tipi. Dla miłośników kulinariów Nordland przygotował arcyciekawe atrakcje, takie jak arktyczny festiwal kulinarny w Mosjøen, gdzie szefowie kuchni z całego świata będą dzielić się przepisami na da…

Bodo-aec3d2c.jpeg
width: 3000
height: 2000

Wszechświat zobaczysz z Wysp Kanaryjskich. Stamtąd można wyruszyć w kosmiczną podróż
type: item
date: 2024-06-13T12:03:22.000Z
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: podróże
subject: pomysł na wakacje
subject: porady w podróży
subject: wakacje
subject: wyspy
subject: wyspy kanaryjskie
description: Jedna z rzadziej odwiedzanych Wysp Kanaryjskich zaprasza na wyprawy w głąb ziemi, kosmosu – i czasu. La Palma to idealny kierunek na tegoroczne wakacje.
encoded: W tym artykule: Lawa nie bierze jeńców Wyspiarze bez łodzi Las stary jak świat Wielki Wybuch Przez miliony galaktyk Szeroki, popielaty pas rozdziela świat na dwoje. Ostro wrzyna się w rdzawą ziemię, zielone plamy bananów, miasteczka. Skrawki dawnego pejzażu ocalały za niewysokimi stożkami, które tu i tam sterczą z czarnej pustki. A ta ciągnie się hen spod lasów na zboczach gór aż do oceanu, w który wdziera się chropawym wachlarzem. Tłoczymy się przy burcie, patrzymy w milczeniu, zafascynowani i struchlali. Od dwóch godzin żeglujemy stateczkiem wycieczkowym u zachodnich brzegów wyspy La Palma, kołysani długimi falami Atlantyku. Gapiliśmy się na rude klify poznaczone pajęczyną magmowych żył; zajrzeliśmy do morskiej groty, Cueva de la Candelaria, w której piraci i szmuglerzy kryli się przed hiszpańską marynarką; próbowaliśmy sfotografować wynurzające się na moment grzbiety delfinów. Ale żaden z widoków nie zrobił na nas takiego wrażenia co zastygły jęzor lawy. Jesienią 2021 r. spłynął z wulkanu Tajogaite, grzebiąc ponad tysiąc hektarów upraw i zabudowań. Lawa nie bierze jeńców – Nasze banany też szlag trafił, siatki ochronne zarwały się pod ciężarem popiołów – wzdycha Juan Carlos, jeden z członków załogi. Lawa oszczędziła dom jego rodziny w Puerto Naos, ale i tak musieli się przenieść do pobliskiego Los Llanos. – Wszystko przez wyziewy z kanalizacji. Tylko co jakiś czas jedno z nas może zajrzeć do domu i zabrać potrzebne rzeczy – opowiada dwudziestoparolatek. Czy nie bałby się wrócić, gdyby dostali od władz zielone światło? – No co ty? Przecież to mój dom, całe życie tam mieszkam – dziwi się. Tak jak inni Palmeños przywykł do życia w sąsiedztwie wulkanów: w 1949 r. tuż obok wybuchł Cumbre Vieja, 22 lata później Teneguía, na południowym koniuszku wyspy. Każda z erupcji odmieniała pejzaż La Palmy. Płyniemy powoli wzdłuż krawędzi fajany, czyli lawowej delty. Naukowcy prowadzą tam badania. Dla wulkanologów, geologów, biologów to miejsce niezwykłe – obserwują, jak powstaje,…

wszechswiat-mozna-zobaczyc-z-wysp-kanaryjskich-stamtad-mozna-wyruszyc-w-kosmiczna-podroz-1efa92e.jpg
width: 3997
height: 2997