National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T11:14:52.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Zamek Neuschwanstein: kicz-majstersztyk? Niemiecki zabytek, który trzeba zobaczyć
items: Nowy Jork w 72 godziny. Naprawdę duży gryz Wielkiego Jabłka
items: Brugia i Gandawa
items: Kuba - podróż życia
items: Dubaj – luksus na piasku

Zamek Neuschwanstein: kicz-majstersztyk? Niemiecki zabytek, który trzeba zobaczyć
type: item
date: 2020-07-26T11:00:00.000Z
creator: Anna Siwek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: austria
subject: bawaria
subject: niemcy
subject: Travel
subject: traveler
subject: zabytki
subject: zamki
description: Rocznie ten bodaj najwspanialszy zabytek Bawarii odwiedza ponad milion osób, zostawiając pieniądze, których suma przekracza koszty wzniesienia całej budowli.
encoded: Kto przyjechał na narty w rejon niemieckiego Ostallgäu w Bawarii lub do wschodniej Austrii (okolice Zugspitze), musi sobie zrobić dzień odpoczynku od białego szaleństwa i zobaczyć iście baśniową budowlę, która stała się pierwowzorem pałacu znanego wszystkim z Disneyowskich kreskówek. Zamek Neuschwanstein (co znaczy „Nowy Łabędzi Kamień”) stoi na wzgórzu niedaleko wsi Hohenschwangau. Został wybudowany w drugiej połowie XIX w. przez króla Ludwika II Bawarskiego, którego podwładni zwali Szalonym. Wnętrze nigdy nie zostało ukończone, ale już wystrój 30 udostępnionych turystom komnat przyprawia o rozkoszny „estetyczny” zawrót głowy. To istna orgia przepychu w najrozmaitszych stylach, feeria detali, kolorów i złoceń, które świadczą o tym, że król nie szczędził pieniędzy na urzeczywistnienie swych wizji. Pamiętam, na przykład: bogato rzeźbioną sypialnię monarchy, nad którą przez ponad cztery lata pracowało czternastu rzeźbiarzy, bizantyjską salę tronową pełną złota, kości słoniowej oraz marmurów, Salę Śpiewaków, gdzie miały być wystawiane opery Wagnera (Ludwik II był jego gorącym wielbicielem). Nawet jeśli znawcy określają wystrój wnętrz mianem kiczu, to chylę czoła przed jego twórcami, bo z pewnością jest to kicz-majstersztyk. Niestety, rozrzutność króla i jego romantyzm nie znalazły zrozumienia ówczesnego rządu bawarskiego. Monarchę uznano za psychicznie chorego i w 1886 r. zmuszono do podpisania aktu abdykacji. Ale gdyby nie zwariowane królewskie wizje, nie byłoby dziś tego niezwykłego zamku. Więcej: www.neuschwanstein.de

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ece7aeddb7a108734d0c410d6258819f91821b66-8d5b682.jpeg
width: 1000
height: 667

Nowy Jork w 72 godziny. Naprawdę duży gryz Wielkiego Jabłka
type: item
date: 2018-03-29T07:00:00.000Z
creator: Anna Siwek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: manhattan
subject: nowy jork
subject: podróże
subject: times square
subject: traveler
description: Trzy dni to stanowczo za mało na powolne smakowanie Nowego Jorku. Trzeba więc wziąć jak największy kęs, a resztę najbardziej imponującej amerykańskiej metropolii pozostawić na kolejne wizyty. Stawiam na najwspanialszą z jego pięciu dzielnic – Manhattan.
encoded: Nareszcie! Po godzinie przedzierania się z lotniska zakorkowaną pięciopasmową autostradą taksówka zatrzymuje się niedaleko 1 TIMES SQUARE. Po obu stronach wąskiej uliczki wznoszą się wieżowce, przez co ledwie widać niebo. Zadzieram głowę i próbuję policzyć kondygnacje mojego hotelu. Przy dziesiątym piętrze daję sobie spokój. Padam ze zmęczenia, ale wiem, że teraz nie zasnę. Przecież Times Square jest tuż za rogiem! Broadway krzyżuje się z ulicami 42., 43. i 44. Kto po raz pierwszy zobaczy go o zmierzchu, ten zrozumie, dlaczego jest najsłynniejszym placem Nowego Jorku. Ginę w potoku ludzi. Słyszę wszystkie języki świata, widzę każdy odcień skóry. Z tłumu nowojorczyków łatwo wyławiam wzrokiem turystów. Zagubieni stoją z mapami w rękach. Plac iskrzy meganeonami reklam. Na zaokrąglonym budynku NASDAQ migają notowania spółek. To chyba sen! Dzień 1 NOWOJORSKA KLASYKA 9.00 DZIEŃ DOBRY, AMERYKO Przy jednej z szyb Times Square Studios kłębi się całkiem spory tłum. Wewnątrz na żywo jest nagrywany program ABC „Good Morning America”. Konkurencyjny „The Today Show”, emitowany przez NBC, można obejrzeć z chodnika w jednym z 19 budynków 2 ROCKEFELLER CENTER, tam też, w zachodniej części tego ogromnego kompleksu, jest transmitowany Fox News. Idę z mężem w przeciwną stronę niż kompleks budynków Rockefellera. Za pierwszy cel obraliśmy sobie najsłynniejszy nowojorski drapacz chmur – 3 EMPIRE STATE BUILDING. Został ukończony w 1931 r., na początku wielkiego kryzysu. Kiedy kryzys rozszalał się na dobre, połowa jego powierzchni nie znalazła najemców, więc budynek zaczęto złośliwie nazywać „Empty State Building”. Po katastrofie wież World Trade Center znów znalazł się na pierwszym miejscu na liście najwyższych budynków Nowego Jorku (381 m). Z tarasu widokowego na jego ostatnim, 102. piętrze podziwiam ciągnącą się aż po horyzont dżunglę wieżowców. Jest pocięta jak pod linijkę ulicami (streets) biegnącymi ze wschodu na zachód, krzyżującymi się pod kątem prostym z alejami (avenues). Tylko Br…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7a30d447f86125d3846bbcc121913ffeeb4e3989-0cafbea.jpeg
width: 1000
height: 664

Brugia i Gandawa
type: item
date: 2011-01-17T12:13:00.000Z
creator: Anna Siwek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: belgia
subject: brugia
subject: kamienice
subject: porty
subject: zabytki
subject: zamki
description: Czas zachował tu miejskie pejzaże znane z obrazów flamandzkich mistrzów. Wąskie, brukowane uliczki pełne są tajemnic, a sklepy – czekoladek!
encoded: Brugię – małe i słodkie miasteczko – można porównać do eleganckiej bombonierki. Nie tylko dlatego, że na każdej ulicy jest przynajmniej kilka sklepików z czekoladkami, zupełnie jakby stanowiły one główne pożywienie mieszkańców. Brugia jest dopieszczona, poukładana i czysta, a średniowieczne fasady domów sprawiają wrażenie, jakby zrobiono je z piernika. Kto choć raz tu był, na pewno już się nie zdziwi, dlaczego jest to najczęściej odwiedzane miejsce w Belgii. Sprawdź hotele i wycieczki do Belgii Samochód zostawiamy na parkingu Centrum‘t Zand przy starówce. Stamtąd wychodzimy na ulicę pełną kawiarnianych stolików, przy których ludzie popijają złociste belgijskie piwo. Za chwilę skręcimy w uliczkę Noordzandstraat, która doprowadzi nas na De Grote Markt (główny rynek), otoczony średniowiecznymi kamieniczkami. Nad rynkiem góruje wysoka na 83 m dzwonnica z około 1240 r., na której szczyt prowadzą schody o 366 stopniach! Podczas wspinaczki na taras widokowy można się przyjrzeć skomplikowanej maszynerii carillonu składającego się z 47 dzwonów. Jak na Flamandzką Wenecję przystało, miasto poprzecinane jest systemem kanałów. Niegdyś pływały po nich barki z towarami, dziś transportuje się nimi głównie turystów (półgodzinna przejażdżka kosztuje 6,70 euro). Wystarczy, że za dzwonnicą skręcimy w prawo, w Wollestraat, i za moment jesteśmy nad pierwszym z kanałów. Zatrzymajmy się tu, by spojrzeć na falujące odbicie kamienic z czerwonej cegły. Brugia została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO w 2000 r. Doprawdy, trudno znaleźć drugie miejsce, w którym zachowałoby się tak wiele średniowiecznych zabytków. Oto jesteśmy na bulwarze Dijver, a przed nami wznosi się muzeum Groeninge. Uwielbiam wczesne malarstwo niderlandzkie, więc ruszamy na spacer wśród dzieł wielkich „prymitywistów” flamandzkich: Jana van Eycka, Hansa Memlinga, Hugona van der Goesa, Petrusa Christusa, Jana Provoosta czy Rogiera van der Weydena. Do odczytania ukrytej w obrazach sym…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/acd1a805f54d1cbc448e76f78e767f268136af90-ad98343.jpeg
width: 500
height: 390

Kuba - podróż życia
type: item
date: 2009-03-23T19:54:52.000Z
creator: Anna Siwek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: hawana
subject: kuba
subject: podróże
description: Rewolucja kubańska uratowała Hawanę przed jej zamianą w drugie Las Vegas.
encoded: CYGARA I SALSA Siedzę przy basenie w luksusowym hotelu w Varadero, do którego przyjechałam ze swoją norweską przyjaciółką Inger. Sączymy orzeźwiające, zimne mojito – koktajl z cukrem trzcinowym, świeżą miętą, sokiem z limetki i rumem Havana. Patrzymy na szeroką plażę z drobnym białym piaskiem, ciągnącą się przez ponad 11 kilometrów, na lazurowe, kryształowo czyste morze, na palmy i już rozumiemy, dlaczego rodziny Capone i Dupontów wybrały kiedyś Varadero na swoje letnie rezydencje. Dziś ta plaża przyciąga 500 tysięcy turystów rocznie: Hiszpanów,Anglików, Kanadyjczyków, Włochów, Francuzów, Rosjan. W tym tyglu narodowości brakuje jedynie Amerykanów, ale dzieje się tak pewnie tylko dlatego, że mają oficjalny zakaz przyjazdu na Kubę. Kanadyjczyk, którego poznałyśmy w Varadero, mówi, że jest tu piąty raz i na pewno jeszcze wróci, bo tak mu się ten kraj podoba. Kelner dyskretnie zbiera szklanki po drinkach, cicho syczy woda tryskająca z sikawki do podlewania trawników, szumią fale bijące o brzeg. Napawam się luksusem, słońcem i… nie mogę się doczekać, kiedy wreszcie zobaczę prawdziwą Kubę, która rozciąga się poza tym wydzielonym rajem, stworzonym dla zagranicznych turystów z kieszeniami pełnymi pieniędzy. Po kilku dniach pobytu rezygnujemy z opiekuńczych skrzydeł agencji turystycznej i od tej pory podróżujemy „na własną rękę”. Zaczynamy od HAWANY. W hotelu, w którym zrobiłyśmy rezerwację przez Internet, recepcjonistka długo szuka naszych nazwisk w komputerze, ale w końcu podaje klucz do pokoju. Oddychamy z ulgą. Za chwilę ruszamy na pierwszy spacer. Chodzimy po wąskich uliczkach starego miasta i… serca ściska nam żal. Mamy ochotę zakasać rękawy, złapać szpachlę, otworzyć puszkę z farbą i wziąć się do roboty. Tyle przepięknych domów znajduje się w opłakanym stanie! Odpada z nich tynk, łuszczy się farba, ściany są szaro-czarne, oblepione brudem. Z pewnością nikt nie odnawiał tych budynków przez co najmniej 50 lat. Dziś przypominają rudery, a nie zabytki, które powinny być p…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/76a86533d460da191f6f4cb9ed9058ebb3376131-c2e2e10.jpeg
width: 600
height: 400

Dubaj – luksus na piasku
type: item
date: 2009-03-23T19:51:33.000Z
creator: Anna Siwek
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: abu dhabi
subject: arabowie
subject: dubaj
subject: muzułmanie
subject: ramadan
subject: wakacje
description: Już na lotnisku zderzamy się z wielkimi pieniędzmi. Pełno tu biznesmenów w świetnie skrojonych garniturach najlepszych marek, Arabów w nieskazitelnie białych, tradycyjnych strojach, ze złotymi sygnetami na palcach.
encoded: Na stopach mają zazwyczaj klapki, co trochę kłóci się z europejskim poczuciem elegancji, ale tu wydaje się być czymś jak najbardziej normalnym. Lotnisko oferuje marhabę – usługę polegającą na przywitaniu pasażera i przeprowadzeniu go z bagażem przez halę do taksówki, z pominięciem kolejek do odprawy paszportowej. Można więc od razu, za pieniądze (od 21 USD), poczuć się jak VIP. Przed lotniskiem naszą uwagę przykuwają rollsroyce’y, hummery, porsche, najnowsze modele mercedesów i audi. Upewniamy się, że jesteśmy w jednym z najbogatszych miast świata. Bogactwo aż kłuje w oczy i tylko gorące powietrze, które uderza po wyjściu z klimatyzowanego budynku, przypomina, że znajdujemy się na pustyni. Mieszkamy przy Dżumajra (Jumeirah) Beach, w jednym z wielu hoteli mających plażę, baseny, restauracje i spa. Śniadanie jest iście międzynarodowe: od jajek w każdej postaci, po sushi, mleko wielbłądzie, humus i szampan. Przy stolikach siedzi trochę biznesmenów, ale większość to turyści. Słychać angielski, rosyjski, francuski, włoski. Dubajj stał się modnym miejscem na spędzanie wakacji. W sezonie rezerwacje trzeba robić z parotygodniowym wyprzedzeniem! Piasek na plaży jest wysterylizowany przez słońce, morze ma łagodne dno, a przezroczysta woda jest tak ciepła, że przy zanurzeniu prawie nie czuć różnicy temperatur. Na niebie nie widać ani jednej chmury i można by to miejsce nazwać rajem dla turystów, ale takich lubiących... cywilizację. Wzdłuż plaży za rzędem hoteli wznosi się betonowa dżungla – drapacze chmur, każdy po 30–40 kondygnacji, a w nich tysiące luksusowych apartamentów. Patrzę na te setki pięter, tysiące okien, miliony zainwestowanych dolarów i czuję, że ogrom tego przedsięwzięcia poraża mnie. A to przecież tylko jedno z wielu osiedli powstających w tym mieście. Z naszej plaży widać Palmę Dżumajra, pierwszą sztuczną wyspę w kształcie palmy usypaną na morzu i już okrzykniętą kolejnym cudem świata. Na 17 odnogach-liściach i otaczających je wyspach buduje się 1 500 willi, 2…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/735866a226fb9ef2fcb97b3dab099df8909621d1-64c624c.jpeg
width: 500
height: 334