Nawet jeśli ktoś nigdy nie widział bobra w środowisku naturalnym, to najprawdopodobniej dobrze wie, jak wyglądają te charakterystyczne zwierzaki. Łatwo je rozpoznać, chociażby po masywnych, przypominających wiosło ogonach. Już najmłodsi wiedzą też, że bobry budują tamy. Dlaczego to robią? Te konstrukcje wcale nie są ich domami – mają inne praktyczne zastosowanie.

Dlaczego bobry budują tamy?

Bobry to prawdziwi mistrzowie architektury. Podobnie jak ludzie zmieniają swoje otoczenie, aby było jak najbardziej bezpieczne i najwygodniejsze. Wykorzystują to, że w połowie są ssakami wodnymi, dlatego przed drapieżnikami ukrywają się właśnie pod wodą. Im głębiej, tym większe szanse, że uda im się uniknąć niebezpieczeństwa. W tym celu właśnie bobry budują tamy z różnych rozmiarów (i kształtów) gałęzi, pni drzew i błota. Taka konstrukcja spowalnia przepływ wody i podnosi jej poziom.

Kiedy bobry czują się bezpieczniej, mogą zająć się budową żeremi i zapełnianiem spiżarni. Prawda jest jednak taka, że prace przy budowaniu tam nigdy się nie kończą. Zwierzęta przez cały rok uszczelniają je i powiększają. Najdłuższa znana tama wykonana przez bobry powstała w Kanadzie i mierzyła około 90 metrów.

Wbrew temu, co często pokazywane jest między innymi w kreskówkach, bobry nie żyją więc w tamach, a w konstruowanych podobnie żeremiach. Domki najczęściej są budowane na wysepkach, z dala od brzegów. Mogą mierzyć nawet do 180 cm wysokości.

Pożyteczna codzienność bobra

Bobry budują tamy, aby zapewnić sobie komfort i bezpieczeństwo, jednak ich konstrukcje mają ogromny wpływ na całe ekosystemy. Badania wykazały między innymi, że zapory z gałęzi obniżają temperaturę wody w strumieniach. To z kolei sprzyja przeżywalności i rozwojowi łososi oraz pstrągów – ryby te najlepiej czują się w chłodniejszych akwenach.

Dodatkowo aktywność bobrów korzystnie wpływa na jakość wody i bioróżnorodność. Dzięki tamom powstają tzw. stawy, w których swoje siedliska tworzą zagrożone gatunki zwierząt. Bobry są roślinożerne. W ich jadłospisie znajdują się zarówno rośliny wodne, jak i zrywane na lądzie. Nierzadko żywią się materiałami, z których powstają ich tamy i żeremia. Odłożone liście i zdrewniałe łodygi są szczególnie cenne zimą, kiedy stłoczone rodziny gryzoni ukrywają się przed chłodem.

Źródło: PLOS ONE