Mazury Zachodnie - Ostróda

Mazury Zachodnie, a w ich centrum Ostróda. Nieduże 35-tysięczne miasto, czwarte na liście największych miast woj. Warmińsko-Mazurskiego. Wydaje się być idealnie wyważonym miejscem by odpocząć i się nie nudzić.

W obrębie miasta znajduje się 5 jezior. Na nabrzeżu największego z nich Jez. Drwęckiego, znajduje się park z jedną z trzech ostródzkich fontann, bulwar z którego można podziwiać panoramę i molo w kształcie litery L zakończone ośmiokątem ze stylową altanką na środku. Ostródzkie molo jest największym tego typu obiektem śródlądowym w Polsce. Latem odbywają się tam różnego rodzaju imprezy.

Niedaleko molo znajdują się zamek, zabytkowy budynek poczty i Plac Tysiąclecia Państwa Polskiego, zbudowany na planie trójkąta lecz niestety całkowicie zniszczony podczas II wojny światowej. Na jednym z krańców placu mieści się czternastowieczny kościół pw. Św. Dominika Savio, w którego pobliżu znajdują się zachowane fragmenty murów obronnych.

Kolejnym kościołem do którego warto zawitać jest kościół NPNMP z gotycką piętnastowieczną pietą i domem, w którym urodził się znany niemiecki pisarz Hans Helmut Kirst. Na wierzy kościoła znajduje się punkt widokowy z panoramą na ostródzkie uliczki i kamienice oraz przepiękne okolice.

Ostróda to także centralny port trzech kanałów Ostróda-Elbląg, Ostróda-Stare Jabłonki i Ostróda-Iława. Kanał Ostródzko-Elbląski jest najbardziej interesujący pod względem technicznym. Unikalny w skali światowej składa się z trzech odcinków zasadniczych o łącznej długości 129,8 km oraz odgałęzień. Zaprojektowany został przez holenderskiego inżyniera Georga Jakoba Steenke i wybudowany w latach 1848-1872. Największym problemem technicznym było pokonanie 99 metrowej różnicy poziomu wód między jeziorami Drużno pod Elblągiem, a jeziorem Piniewo na odcinku 11 km. Steenke opracował niezwykle oryginalną koncepcję, która funkcjonuje do dziś w niezmienionej formie zadziwiając kunsztem XIX wiecznej wiedzy inżynierskiej. Genialne rozwiązanie polegało na wybudowaniu na trasie tego atrakcyjnego zabytku sztuki hydrograficznej dwóch śluz (Miłomłyn i Zielona) oraz pięciu pochylni (Buczyniec, Kąty, Oleśnica, Jelenie, Całuny). Statki pokonują pochylnie na specjalnych wózkach. Z całą pewnością podobnie jak 100 lat temu, tak i dziś, tylko u nas statki pływają po trawie. To trzeba koniecznie zobaczyć. Szczegółową ofertę uzyskacie Państwo na przystani Żeglugi Ostródzko-Elblaskiej, przy nabrzeżu jez. Drwęckiego w Ostródzie. Żegluga Ostródzko-Elbląska jest częścią przedsiębiorstwa Zakładów Komunikacji Miejskiej w Ostródzie, a oferta rejsów po kanale otrzymała w 2004 r specjalną nagrodę i certyfikat Polskiej Organizacji Turystycznej.

Walory przyrodnicze okolic Ostródy powodują, że to miasteczko staje się świetną bazą wypadową wypraw rowerowych i kajakowych. Największe obszary leśne Mazur Zachodnich to lasy taborskie i lasy iławskie. Stanowią one duży, choć rozczłonkowany kompleks o powierzchni ok. 65 000 ha. Porastające je lasy sosnowe, bukowe i mieszane są niezwykle malownicze i dają poczucie bytowania z nieskażoną, pierwotną przyrodą. Lasy te, osrebrzone wodami jezior Szeląg, Drwęckiego, Jezioraka i Pauzeńskiego, rosną na pofalowanych terenach morenowych i sandrowych. Wielbicieli botaniki pewnie zaciekawi informacja, że można w nich znaleźć rzadkie gatunki roślin (np. wawrzynek wilcze łyko, bluszcz pospolity, lilia złotogłów, podkolan biały i zielonawy, tysięcznik pospolity, rosiczka okrągłolistna, orlik), zaś miłośników zwierząt i ornitologów wieść o występujących tu gatunkach zwierząt. Lasy te są bowiem ostoją jeleni, sarn, dzików, lisów, bobrów, borsuków, wydr, spotkać tu można także rybołowy, orły bieliki, orliki krzykliwe, kanie, czarne bociany, żurawie, kormorany.

Obfitość wód sprawia, że jest tu niezwykła różnorodność występującej w nich roślinności.  Masowo się tu spotyka rdestnice, rogatki, wywłóczniki, grzybienie białe, grążele żółte, a w strefie brzeżnej – oczerety, trzciny i pałki.

Inne rezerwaty przyrody w okolicach Ostródy to:

Dęby w Krukach Pasłęckich – ten rezerwat leśny o powierzchni 9 ha, to las-grąd naturalny z dębami liczącymi sobie ok. 270 lat. Rezerwat leży w gminie Pasłęk, na trasie Morąg – Pasłęk, w odległości ok. 16 km od Morąga. Leży po prawej stronie szosy, 2 km za miejscowością Kwitajny.

Dylewo – rezerwat leśny o powierzchni 10 ha, porośnięty 120 – letnią buczyną pomorską. Niezwykle bogate runo tworzą m.in. marzanka wonna, przylaszczka pospolita, gajowiec żółty. Spotkać tu można wiele okazów pomników przyrody ożywionej i nieożywionej, w tym  głazów narzutowych. Rezerwat położony jest w gminie Grunwald. Aby do niego dotrzeć, od wsi Dylewo należy kierować się drogą polną na zachód – aż do skraju lasu położonego w odległości ok. 2,5 km od wsi. Jest to teren Parku Krajobrazowego Wzgórz Dylewskich – utworzonego w 1994 r., o powierzchni 7 782 ha i strefie ochronnej zajmującej 14 525 ha. Wzgórza stanowią zachodnią część większego łańcucha wzniesień, zwanego Garbem Lubawskim. Najwyższym szczytem Wzgórz jest Góra Dylewska (312 m n.p.m.), jednocześnie najwyższy szczyt północno-wschodniej Polski. Inne wzniesienia o znacznej wysokości to Góra Bukowa (287 m n.p.m.) i Góra Francuska (283 m n.p.m.). Cały obszar leży w obrębie izotermy rocznej + 70 OC. Klimat charakteryzuje się małą liczbą dni letnich i względnie dużą mroźnych i przymrozkowych oraz długim czasem zalegania pokrywy śnieżnej. Wyraźnie skrócony jest tu okres wegetacyjny. Powierzchnia lasów na terenie Parku i jego otuliny wynosi łącznie 4 461 ha. Dominujące są lasy liściaste – buczyny, grądy, olsy i łęgi, przy czym te dwa ostatnie są raczej rozproszone i występują tylko w miejscach zabagnionych. Dużą powierzchnię zajmują też bory mieszane.

Oprócz opisanego wyżej Dylewa, na terenie Parku Krajobrazowego Wzgórz Dylewskich znajdują się jeszcze 4 rezerwaty:

Jezioro Francuskie – rezerwat torfowiskowy o powierzchni 15 ha, obejmujący śródleśne jezioro położone w pobliżu Góry Dylewskiej. Jest najwyżej położonym na Pojezierzu Mazurskim jeziorem (247,7 m n.p.m.) Zadaniem rezerwatu jest ochrona stanowisk rosnącej na torfowisku otaczającym jezioro wierzby borówkolistnej oraz  starodrzewu bukowego. Z nazwą Jeziora Francuskiego, jak głosi ponura legenda, związane są losy paru nieszczęśników z armii Napoleona, którzy dopuścili się gwałtu na okolicznej ludności. Pohańbione dziewczęta zostały srogo pomszczone. Losy ich oprawców znane są tylko milczącym wodom jeziora… Dotrzeć tam można kierując się na wschód od północnego krańca Wysokiej Wsi (gmina Ostróda).

Rzeka Drwęca – rezerwat wodny o powierzchni 804 ha, obejmujący rzekę Drwęcę z fragmentami jej dopływów (Grabiczka, Dylewka oraz części Pobórskiej Strugi, Gizeli, Iławki, Elszki, Wela, Rypienicy i Ruźca)  i jeziorami przepływowymi. W obrębie otuliny Parku płynie rzeka Dylewka (dopływ Grabiczki), wchodząca w skład rezerwatu, który powstał dla ochrony występujących tu gatunków ryb – tak o charakterze górskim, jak i nizinnym – głównie pstrąga, łososia, troci i certy.

Pozostałe rezerwaty leśne na obszarze Wzgórz Dylewskich to Uroczysko Dylewo –o powierzchni 113,8 ha, na terenie którego znajduje się zespół żyznej buczyny pomorskiej (buczyna kokoryczowa, buczyna typowa i buczyna z kostrzewą leśną) oraz Uroczysko Klonowo – o powierzchni 134,67 ha, którego celem ochrony jest zachowanie fragmentu doskonale wykształconego zboczowego lasu klonowo-lipowego, porośniętego również jaworami, wiązami górskimi, jesionami wyniosłymi, klonami zwyczajnymi i grabami.

Inne rezerwaty Mazur Zachodnich to:

Niedźwiedzie Wielkie – położony w gminie Małdyty, ok. 3 km na wschód od Małdyt, rezerwat leśny (31 ha), który chroni drzewostan buczyny pomorskiej, liczący 150 lat. Runo leśne tworzą m.in. czosnek niedźwiedzi, lilia złotogłów, podkolan biały, wawrzynek wilcze łyko, bluszcz. Południowa część rezerwatu przylega do jezior Miedzianego i Dolny Staw.

Sosny Taborskie – rezerwat leśny (96 ha), chroniący 230-letni drzewostan, głównie sosny zwyczajnej odmiany taborskiej. Drewno z tych lasów było szeroko znane na świecie, jako najlepszy materiał szkutniczy. Z tej właśnie przyczyny kupowała je królowa duńska w 1576 r. Na światowej wystawie w Paryżu w 1900 r. wystawiano je pod nazwą „Bois de Tabore” i reklamowano jako najlepszy surowiec sosnowy świata. Obecnie sosna ustępuje tu miejsca gatunkom liściastym.

Jezioro Czarne – rezerwat torfowiskowy (9 ha) – dystroficzne jezioro, w którym znajduje się stanowisko poryblina jeziornego. Położone ok. 2 km na północny-zachód od stacji PKP Ostróda, pomiędzy Jeziorem Drwęckim a nieczynnymi torami do Miłomłyna.

Zielony Mechacz – rezerwat florystyczny, chroniący na obszarze 96 ha najbogatsze w kraju stanowiska maliny moroszki. Położony ok. 1,5 km na zachód od Małdyt.

Bagna Nadrowskie – rezerwat faunistyczny, obejmujący lasy i nieużytki o łącznej powierzchni 51 ha. Powstały głównie dla ochrony licznych gatunków ptaków, gadów i płazów. Rezerwatu należy szukać w okolicach miejscowości Nadrowo (gm. Olsztynek).

Jezioro Iłgi – rezerwat faunistyczny o powierzchni 75 ha, ostoja ptactwa wodno-błotnego. Położony w gminie Miłomłyn, między jeziorami Gil Wielki a Drwęckim, ok. 1,5 km od wsi Gil Mały.

Ostoja bobrów na rzece Pasłęce – rezerwat faunistyczny, w którym poza bobrami występują także wydry, norki amerykańskie, zimorodki, pluszcze, tracze, pstrągi. Ochroną objęta jest cała rzeka, rezerwat mieści się na obszarze 2 127 ha.

Wyspa Lipowa na jeziorze Marąg – niewielki, 5 hektarowy rezerwat faunistyczny, będący ostoją kormoranów (w 1987 r. liczył 485 gniazd) i czapli siwych. Rezerwat leży ok. 3 km na północ od Łukty.

Dodaj komentarz

Mazury

  • 2/5
  • Ranga: Zapalony globtroter
  • Fotograf:Nowicjusz

O mnie

Mazurskie Jeziora - polskim finalistą światowego konkursu na 7 Nowych Cudów Natury.

Szwajcarska Fundacja „New7Wonders”, założona w 2001 roku przez szwajcarskiego podróżnika Bernarda Webera, ogłosiła ogólnoświatowy konkurs na 7 Nowych Cudów Natury. Do końca 2008 roku internauci z całego świata oddawali swoje głosy na ponad 400 zgłoszonych nominacji z 224 krajów. Do kolejnego etapu konkursu przeszło 261 propozycji z 222 państw. W tym obszar Mazurskich Jezior.
Po prowadzonej przez pół roku w Polsce kampanii pod hasłem „Mazury Cud Natury”, Mazurskie Jeziora znalazły się:
• Najpierw na pierwszym miejscu w swojej kategorii („krajobrazy i formacje polodowcowe”)
• Następnie w gronie 71 półfinalistów konkursu
• I w końcu 21 lipca 2009 roku grono ekspertów zakwalifikowało Mazury do finału konkursu.

Tym samym Mazury zostały uznane za jedno z 28 najpiękniejszych miejsc na Ziemi i jedno z 5 najpiękniejszych miejsc w Europie!
Do połowy 2011 roku trwa głosowanie na najlepszą siódemkę, a Mazury można wesprzeć głosując na stronie:

www.MAZURYCUDNATURY.org

Głosuj przez SMS
wyślij na nr 7155 hasło: Mazury (koszt: 1 zł netto)

Możliwe jest również głosowanie telefoniczne, które odbywa się w trzech krokach:
1. Należy wybrać specjalny numer: +44 87 218 400 07 begin_of_the_skype_highlighting              +44 87 218 400 07      end_of_the_skype_highlighting begin_of_the_skype_highlighting              +44 87 218 400 07      end_of_the_skype_highlighting. Jest to numer telefonu komórkowego w Wielkiej Brytanii.
2. Należy wysłuchać informacji przygotowanej przez organizatora.
3. Po wysłuchaniu informacji i specjalnym sygnale, należy wybrać tonowo kod kandydata.
Kodem Mazurskich Jezior jest 7719

Zainteresowania: Ekologia, Historia, Kultura, Nauka, Fotografia, Podróże

Aktywności użytkownika

Komentarze: ilość: 1 punkty: 1
Publikacje: ilość: 1 punkty: 30
Prenumeraty:   punkty: 200
Suma 2 231
Zobacz jak naliczane są punkty

Mój blog

Ostatnio odwiedzili mój profil

Dla prenumeratora

Prenumeratorów naszych magazynów zapraszamy do odwiedzania Klubu Prenumeratora.
Znajdziecie w nim między innymi: konkursy z nagrodami, zniżki w sklepie, zaproszenia na wystawy oraz imprezy National Geographic. Dodatkowo istnieje możliwość poddania swoich zdjęć ocenie przez profesjonalnych fotografów. To jednak tylko niektóre atrakcje, jakie przygotowali�my dla naszych prenumeratorów.

X

Dodaj komentarz

Aby zamieścić ten komentarz, musisz należeć do społeczności National Geographic.

Zarejestruj się Zaloguj się