TIBILISI – domy odmalowane, co krok nowe restauracje, sklepy i hotele. Widać bardziej ludzką zamożność, nie ma tu takiego rozstrzału i rozwarstwienia jak w Armenii (rozsypująca się 30-letnia Łada stojąca obok super-limuzyny). Więcej tu równości, przynajmniej „z wierzchu”, na pierwszy Żut oka. Wszędzie kwiatki, trawniczki, ozdoby, wszystko posprzątane – znaczy, że są na to pieniądze. Szkoda tylko, że o nazwy ulic równie łatwo, jak o drogowskazy na trasie.

Nasze upragnione Muzeum Narodowe okazało się być w roku 2009 w remoncie – co za pech. Zwiedzanie rozpoczęliśmy więc od księgarni i śniadania (Kchatschapuri :). Potem piętrowa katedra – Gruzińska Prawosławna Cerkiew. Jest czymś niesamowicie imponującym, bo nie dość, że wysoka jest na 98 metrów! To jeszcze ma piętra w dół, podobno na jedyne 14 metrów, ale nam wydawało się, że więcej. Przepiękna! Jedynym niedociągnięciem okazała się być izolacja między placem a podziemną salą „modlitw” – przecieka. Zupełnie przypadkiem wpadliśmy na Muzeum Sztuki Gruzji, w którym okazało się, że przeniesiono tam małe co-nieco z Muzeum Narodowego (na czas remontu) – świetne! Bardzo interesujące. Było kilka wystaw, my widzieliśmy: malarstwo Niko Pirosmanashvilego, archeologiczne szczątki z okolic Kvirila Gorge i przepiękny skarbiec pełen ikon, rzeźb, biżuterii… Potem wspięliśmy się na TWIERDZĘ, z której roztaczał się przepiękny widok na miasto. Tam spotkaliśmy już wspomnianego Spidermana biegającego po murach i dziewczyny z Izraela ;) Następnie udaliśmy się na spacer i do Macdonalda, tata z chłopakami na przejażdżkę metrem.        

…

Wieczorem, po wizycie w McDonaldzie, pojechaliśmy na pobliskie wzgórze, w okolice wieży telewizyjnej, w celu obejrzenia miasta z góry, by night. Wielu ludzi uważa, że Tibilisi nocą, z góry, wygląda jak odbicie lustrzane nieba. Ziemia pełna gwiazd… Pojechaliśmy „rozerwać się” robieniem zdjęć, a trafiliśmy na… park rozrywki. Konkretnie – na przecudny Park Paszczaka. Na szczycie wzgórza Gruzini wybudowali sobie wesołe miasteczko. Wchodzi się do niego za darmo, a za atrakcje płaci dość śladowo, jednak osobiście i zgodnie uważamy, że samą największą atrakcją było przejście się po terenie owego parku rozrywki. Bajkowa architektura – dosłownie! Co prawda nie wolno było przemieszczać się po ulicy (jeździ tam kolejka), deptać po trawnikach (bo wypielęgnowane), piknikować (bo nie wypada?) – stąd Park Paszczaka – ale trzeba te drobne niedociągnięcia twórcom wybaczyć, bo przygoda była przednia i przemiła.

Różnica między Ormianami a Gruzinami? – Ormianie wszystko tak spokojnie, prostymi, porządnymi zygzakami, a Gruzini z humorem i fantazją – zamaszystymi serpentynami. A to wszystko (serio) niezależnie od dziedziny życia ;) – to mama, przy okazji porównywania dróg.