W poszukiwaniu skamieniałych skarbów nie liczy się tylko szczęście ale wytrwałość i tzw. „terenowe zacięcie”. W początku listopada, pomimo nie najlepszej o tej porze roku pogody, postanowiliśmy sprawdzić, czy na Śląsku są inne stanowiska z podobnymi wystąpieniami kości jak to z Lisowic.

Grupą kilku osób (Tomasz, Marian, Zofia, Kinga, Grzegorz) pod egidą Instytutu Paleobiologii PAN udaliśmy się na południe Polski, gdzie niegdyś żyły Smoki… z nadzieja na kolejne interesujące odkrycia.

Już pierwszego dnia udało nam się znaleźć ciekawe skamieniałości kręgowców, zęby i kości ryb oraz gadów w osadach pradawnej laguny lub morskiego brzegu.

Do nowego stanowiska paleontologicznego trafiliśmy dzięki Michałowi Stachaczowi, doktorantowi z Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kilka lat temu penetrował rodzinne rejony Śląska i znajdował szczątki kręgowców. Postanowił nam o tym powiedzieć, a my nie zastanawiając się długo ruszyliśmy z Nim na terenowy rekonesans.                                            

Następnego dnia udaliśmy się do kolejnej lokalizacji, gdzie odkryliśmy bardzo obiecujące nagromadzenie skamieniałych kości, w tym szczątki bardzo podobne do znanych nam z cegielni w Lipiu Śląskim. Tego dnia z wypiekami na twarzy zbieraliśmy również fragmenty kości o nieco odmiennym kształcie i morfologii. Po wstępnej ich analizie w Warszawie wiemy, że natrafiliśmy na coś zupełnie nowego w triasowej faunie Śląska. Wychodnie osadów triasu w Polsce będą zapewne dostarczać kolejnych znalezisk i zaskakujących odkryć. Kto wie jakie jeszcze paleontologiczne sensacje kryje śląska ziemia…