Otóż, kiedy to zajechaliśmy 18 lipca (8 dnia podróży), o 16:36 (czasu Tureckiego) na granicę Turecko-Irańską w Bazargan wszystko toczyło się przez pierwsze 2 godziny jak po maśle. Ubrani na jednak dość kolorowo wyglądaliśmy bardziej egzotycznie niż biegający naokoło nas, w czarnych szatach, Syryjscy pielgrzymi. O 18:30 przejechaliśmy na Irańską stronę, wizy Tureckie przestały być ważne, a po dłuższej chwili podbito nam i te Irańskie (jednowjazdówki). I wtedy okazało się, że jest…...

To krzyknął zrozpaczony Toffie, kiedy się rozejrzał w czasie postoju po stacji benzynowej i zorientował, że… w promieniu wielu kilometrów nie ma ani jednej wędrującej tureckiej rodziny, a ci wszyscy ludzie naokoło to… Polacy. Ehhh… ja tam sobie myślę, że młody niepotrzebnie się przejmuje – na swój sposób jesteśmy przecież cały czas egzotyczni. W każdym bądź razie „egzotyczni” brzmi o niebo lepiej i sympatyczniej niż np… No nieważne na przykład co – wiadomo jak reagują krewni i...

Rano zwinęliśmy się ze Zlatych Piasków przepisowo, ale wszyscy czuliśmy się jak… muchy w smole? Trudno znaleźć słowa opisujące to, co czujemy w drodze powrotnej z naszych wojaży, gdy już dobrze wiemy, że tam – zaraz za zakrętem – jest już Polska, dom. Myślę jednakże, że jest to uczucie nieobce wszystkim innym podróżnikom. Czas jakiego, ja osobiście, potrzebuję na oswojenie się z tym uczuciem jest na tyle długi (okres przejazdu z Turcji do Polski) – że przeraża mnie myśl o...

Obudziliśmy się dość wcześnie, w promieniach mocno grzejącego słońca. Wszyscy powyłazili z namiotów w poszukiwaniu chłodnego cienia, ale udało się nam oszukać samych siebie jedynie na jakąś godzinę – dłużej nie dało się wytrzymać, więc zwinęliśmy się, zjedliśmy śniadanie i pojechaliśmy dalej. Czekało na nas węgierskie Kecskemet z naszym Aquaparkiem! Okazało się, że mieliśmy problemy z trafieniem na miejsce – jakoś inaczej to wszystko wygląda po ciemku, a muszę zaznaczyć, że...

Wczoraj (45) planowaliśmy dotrzeć do Czech, a dnia następnego do domu, ale okazało się, że się trochę przeliczyliśmy. Ze łzami w oczach przeszliśmy się wieczorem po tureckim Edirne, w którym znajdują się dwa z naszych ulubionych meczetów – przepiękne! Stary i nowy :) Dokonaliśmy ostatnich zakupów, usłyszeliśmy po raz ostatni (w tym roku) śpiew muezina i obejrzeliśmy przecudny czerwono-złoty zachód słońca… Na granicy spędziliśmy jedyne pół godziny (głównie po stronie bułgarskiej),...