Ukłony! Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do realizacji tej wyprawy. Podziękowania dla tych, którzy pomogli przy pracy nad filmem i zdjęciami do książki. Szczególne podziękowania dla naszych Partnerów oraz dla mieszkańców Aappilattoq. To już ostatni news z tej wyprawy – zabieram się za pracę nad książką, Eliza już montuje film w studiu. Film pojawi się pod koniec roku, a książka(?), cóż, dla mnie głównym wyznacznikiem jest jakość. W naszym ciągle zmagającym się...

09.09  Płyniemy do domu. Bez przeszkód. Jeszcze tylko biwak niemal na płycie lotniska (nawet Narsarsuaq to dzicz.) i ekstrawagancka projekcja pod gołym niebem (czy to przypadkiem nie „Płonący wieżowiec”?). Potem widok, z góry, na lądolód i chmury. Czasem ciężkie…. Cóż  więcej…. Kilka dni temu Jacob zapoznał mnie z nowym słowem, wiec żeby sobie utrwalić użyję je w tym zdaniu: AMERLANERPAARUSUNNGUATSIARALUARPOROOQ  dużo więcej historii i fotografii, ...

24.08 Wicher znów się zerwał, a Themo żartuje, co chwila ze nie ma szans żebyśmy się stąd wydostali. Wspomina naszą poprzednia wyprawę i sztorm, w którym przebijaliśmy się w pogoni za naszym zabukowanym samolotem. Silniczek jego 5-metrowej łódki pracował ciężko, a Themo ślizgał się po falach, co chwila wspinając się na olbrzymy. 15m w górę, 15 metrów w dół.   Z przerażeniem patrzyliśmy na ścianę wody niemal wdzierającą się na...

23.08 My ludzie, jesteśmy drapieżcami. Brak nam logiki w życiu codziennym – jemy mięso (sam uwielbiam), choć wiadomo, że w produkcji przemysłowej – gdzieś na obrzeżu naszego miasta - zwierzęta są traktowane okrutnie i zabijane milionami. Oblizujemy się przy stole, ale – co jest już niezła satyrą  - jakże często brzydzimy się polowaniem. Nasze zgorszenie potrafi wzbudzić pojedynczy myśliwy szukający pożywienia (albo ktoś noszący futro), kropla krwi i...

23.08 Polar bear    Od rana ruch na przystani wskazywał ze coś się wydarzy. Łodzie wypływały, aż w końcu na przystani została tylko jedna łódka. Wioska opustoszała. Tylko my na progu service housu, zostawieni razem z kilkoma dzieciakami, zastanawialiśmy się co się stało. Wyjechali wszyscy, bez uprzedzenia, nic nam nie wyjaśnili. W końcu któraś z porzuconych pociech, nas uświadomiła. Nanoq, nanoq.  No tak, mówili o nim już od kilku dni…Podobno...