współczesny Robinson pełen szacunek

wow.. mocna historia.. mozna mowic ze realizowal swoje marzenia i skutecznie sprzeciwial sie faktom ktorych nie akceptowal, ale porzucil rodzicow, ktorzy umierali ze strachu.. i w ogole nie byl przygotowany do tego co sobie wymyslil.. glupota i bezdusznosc.

"hmmm, wszyscy ochoczo powielają tą historyjkę, sam Jon Krakauer popełnił ten błąd, może clowo - mianowicie bohater opisanej tu historii cierpiał na schizofrenię, co wyszło na jaw kilka lat po ukazaniu się książki. i robi się już trochę mniej romantycznie a bardziej racjonalnie. pozdrawiam, karoluch" i właściwie co z tego, że miał schizofrenię? Nie zmienia to faktu, że żył według własnego \'przepisu\' i że to piękne. Szkoda, że dla wielu ludzi ktoś kto żyje inaczej niż oni uznają za stosowne, musi albo być idiotą, albo być chory psychicznie.

Jak miło było zobaczyć wreszcie na prawdę ciekawy art. Film " W stronę życia" oglądałam kilka tygodni temu i szczerze mówiąc zrobił na mnie niesamowite wrażenie. Tak zresztą jak ten artykuł. Życie jest kruche, ale ten gość wykorzystał je do końca. Miał marzenie, spełnił je i czuł się szczęśliwy. Zakończenie niestety nie jest takie, jakie każdy by chciał, aby było ale cóż.. Czasem brak wiedzy może doprowadzić na tragedii i w tym przypadku chyba właśnie tak było.

Czasem sobie myślę, że nikomu nic nie mówiąc - uciekłbym sobie do innego państwa i żył jako wolny, niezależny człowiek :)

Żył tak jak chciał, realizował swoje marzenia, ale nie zawsze się udaje. Czasami błąd dużo kosztuje... Życie jest takie kruche...

hmmm, wszyscy ochoczo powielają tą historyjkę, sam Jon Krakauer popełnił ten błąd, może clowo - mianowicie bohater opisanej tu historii cierpiał na schizofrenię, co wyszło na jaw kilka lat po ukazaniu się książki. i robi się już trochę mniej romantycznie a bardziej racjonalnie. pozdrawiam, karoluch

To nie była niepotrzebna śmierć. Gdyby wtedy wrócił i nie umarł, prawdopodobnie nie powstałaby o nim książka, a później na jej podstawie film. Film z kolei nie poruszyłby tak wielu ludzi i nie skłonił do zastanowienia. Myśle że dzięki niemu wielu ludzi chociaż trochę zmieniło się na lepsze.

Smutna to może i jest, ale z drugiej strony- za nic w świecie nie można powiedzieć że miał ciężkie życie. Człowiek zła sam sobie nie wybiera, musi mieć w tym jakiś cel, a przede wszystkim- nigdy nie pomyśli o tym jak o czymś złym. Chwała mu, za jego życie i śmierć i za inspiracje i przykład.

Pamiętam film o tym wydarzeniu, strasznie smutna historia .