W czasie wojaży po świecie sami przetestowaliśmy różne sposoby transportu malucha, ale też podpatrywaliśmy, jak robią to w innych kulturach. Mieszkańcy Papui-Nowej Gwinei wkładają pociechy do siatkowych worków. Często służą one tez do transportu cennych tam zwierząt – świn. Można czasem zobaczyć kobiety, które w tej samej siatce niosą niemowlę i prosiaka! Na Bali wierzy sie, ze dziecko to dar niebios, wiec nie może dotkać ziemi. Maluszek przez pierwszych 6 balijskich miesięcy (210 dni!) jest stale noszony. I nikomu tam nie przyjdzie do głowy, ze skoro dziecko nie raczkuje, to gorzej sie rozwija. Przeciwnie: dzieci wyprzytulane są spokojniejsze. Buszmeni i Himba (na południu Afryki) noszą swoje maluchy w skórzanym nosidełku.

W Europie ponownie doceniono zalety chust – na niektórych oddziałach położniczych weszły już w skład wyprawki dla młodych rodziców! Ja i mój mąż pierwsze dziecko nosiliśmy w krótkiej chuście. Gdy na świecie pojawiło sie drugie, postanowiliśmy wypróbować długa chustę elastyczna. Było to jak przesiadka z malucha do mercedesa. Na wyjazdach używaliśmy tez klasycznego nosidełka, lecz naszym maluchom niezbyt sie podobało. Gdy Staś miał pół roku, okazało sie, ze chusta elastyczna zbytnio sie rozciąga, wiec sprawiliśmy mu chustę tkaną.

W podróży przydaje sie też wózek. Modeli jest multum, ale wózek idealny po prostu nie istnieje. Do wędrówek po lesie najlepszy będzie terenowy z dużymi kołami i amortyzatorami (np. Bebecar). Jeśli rodzice sporo jeżdżą autem (i będą często pakować wózek do bagażnika), lekka spacerówka może sie okazać wygodniejsza (udane modele ma Maclaren). Podobnie w podróży: liczą się waga i łatwość składania.

I wreszcie: trzy czy cztery kółka? Wiele podjazdów jest dostosowanych do wózków czterokołowych, wiec w mieście lepszy będzie wariant klasyczny. Jednak trójkołówka może okazać sie rozwiązaniem dla rodziców uprawiających jogging na równym podłożu (np. 3Kola, Roan Marita).