Kiedy myślę o Bałtyku, przypomina mi się pewna historia. Jakiś czas temu we Francji, w drodze w Pireneje, złapałam ciekawy autostop – kierowcą był Niemiec, fizyk. Studiował w Cannes na Lazurowym Wybrzeżu, ale wcale nie był z tego zadowolony. Morze Śródziemne uważał za zbyt kolorowe, krzykliwe. On, wychowany w NRD, tęsknił za szarym zimnym Bałtykiem!

Łeba, która liczy raptem 4 tys. mieszkańców, w letnim szczycie przeżywa oblężenie 60-tysięcznego tłumu. Nie ma się co dziwić, że poza sezonem przypomina wymarłe miasto. Pustkę szczególnie odczuwa się na ulicy Turystycznej prowadzącej na zachód, w kierunku Słowińskiego Parku Narodowego. Hoteliki, pensjonaty, lokale gastronomiczne, stoiska z pamiątkami i fast foodami stoją zamknięte na głucho. Dalej jest szeroka, piaszczysta i bezludna plaża. Na niej przy odrobinie szczęścia i wprawy znajdzie się kawałki bursztynu wyrzucone podczas sztormu. Ale częściej to, co zostało po lecie: rurki od napojów, połamane okulary pływackie, foremki do babek z piasku i puste butelki po napojach. Chłodzących, rzecz jasna. Najlepsze są te z nakrętką i odrobiną płynu w środku. Krótki mecz w butelkę kopaną zamiast piłki rozgrzewa skuteczniej niż jej procentowa zawartość (sprawdzone!). A ciepło przyda się przed wejściem na największą atrakcję Słowińskiego Parku Narodowego – ruchome wydmy, które wiatr wytrwale przesuwa ziarenko po ziarenku, metr po metrze na wschód.

Ten fenomen na skalę Europy ogląda co roku prawie 300 tys. osób, rzecz jasna najwięcej latem. Ze szczytu wydm widać po jednej stronie jezioro, po drugiej morze. Zwykle jest szare i wzburzone, ale dla mnie ma ono w sobie coś hipnotycznego. Każda fala jest podobna do poprzedniej, a przecież można się   w nie wpatrywać bez końca. Wystarczy błysk słońca, żeby promienie wydobyły z wody głęboki niebieski odcień. Zresztą w polskim języku brakuje określeń na wszystkie te subtelne barwy, które Bałtyk przybiera zimą. Na przykład przed zachodem słońca, kiedy fale i mokry piasek odbijają bladoniebieskie niebo, mieniąc się niczym pancerz owada albo zwoje tafty. Nawet Innuici, którzy mają kilkanaście słów opisujących rodzaje śniegu, mogliby mieć z tym problem.

INFO:

Informacja Turystyczna w Łebie – ul. 11 listopada 5a, tel. 59 866 25 65. www.leba.eu

Noclegi w pokojach gościnnych w Łebie – od 30 zł/os. za noc.

Rejs na dorsza – ok. 100 zł/os.

Słowiński Park Narodowy www.slowinskipn.pl