Życie...

Podobno jest jak rzeka... Za nim wpłynie do wielkiego oceanu musi uporać się z różnymi przeszkodami.. Mija po drodze różne sytuacje, patrzy jak gdyby chciała się uczyć, a może tak jest.. Jest domem i ogrodem, karmi i zaspakaja pragnienie.. Patrzy się w przemijający żywot drzew, współczując im za ból, który ponoszą gdy ostatnie soki wypijają z nich pasożyty... Ale płynie, płynie dalej, dalej... A gdy już nasyci innych, otuli do snu śpiewając szemrzącą bajkową pieśń.. Kończy swą drogę życia, nadziei, marzeń i.... wchłonięta przez muzykę oceanu..... mówi http://migaja.wrzuta.pl/audio/tihKhXRPua/within_temptation_-_the_truth_beneath_the_rose żyjcie spokojnie......... Pozdrawia Jędrek znad rzek