pod strzechą

Taki domek miała kiedyś moja Babcia.Ściany pomalowane na biało i dach kryty strzechą.Co kilka lat wymieniana była wierzchnia warstwa słomy na dachu, a pomagali przy tym sąsiedzi. Ja wtedy byłem kilkuletnim wnuczkiem Babci i razem z moimi starszymi braćmi, chwytaliśmy wieczorami wróble, które kryły się w zakamarkach dachu, "kopiąc" w słomie tunele.Świeciliśmy w nie latarką i chwytaliśmy ptaszka w celu obserwacji z bliska.Potem oczywiście go wypuszczaliśmy.Chyba im się to nie podobało, ale co noc wracały i uparcie nocowały w tych samych miejscach:) Dzięki za zdjęcia i przywołanie wspomnień z dzieciństwa.Pozdrawiam z Wielkopolski.