National Geographic nr 1/2010

Ta okładka spodobała mi się najbardziej. Świetne, "klimatyczne" , tajemnicze zdjęcie, przyciąga wzrok i pozwala choć na chwilę pomarzyć w wyprawach w stylu Indiany Jonesa. Sam artykuł o zwierzecych mumiach równie ciekawy i opatrzony niesamowitymi fotografiami. Oby więcej takich okładek

Kapitalne ujęcie tematu, a skoro nasze życie nieustannie obfituje w różne tajemnice to zawsze sięgam z przyjemnością bo National Geographic kiedy stara się rozwikłać lub przybliżyć genezę tego co jeszcze nie jest do końca jasne dla nas. Przeszłość obfituje w szereg niewyjaśnionych spraw, więc dzięki temu się cieszę bo zawsze odnajdę coś nowego ciekawego na kolejnych okładkach NG. Wydaje się nam, że tyle wiemy, ale to mylne stwierdzenie. Chyba w końcu musimy sobie uzmysłowić ile jeszcze nie wiemy, a NG z tą okładką pozwoli rozwikłać przynajmniej część niejasności z przeszłości.

Zdecydowanie najlepsza okładka National Geographic. Postać mumii zwierzęcia wzbudza w nas zdziwienie, a jednocześnie podniesienie się kącików ust. Mimo, że fotografia jest utrzymana w tej samej tonacji, dzięki pluralizmowi odcieni i grze światła, można wyraźnie dojrzeć każdy szczegół.

Bardzo ciekawie wygląda ta mumia w środku - wręcz trochę absurdalnie. Przyciąga uwagę.

Bardzo czytelne ciekawe zdjęcie, pełne tajemnic. Dobrze oświetlony centralny punkt z delikatnie oświetlonym tłem skupia na siebie uwagę.

Interesujące i tajemnicze zdjęcie.

Bardzo ładne tło,okładka bardzo tajemnicza z odrobiną grozy.Okno sprawia wrażenie bramy do świata umarłych.

Bardzo ładne tło,okładka bardzo tajemnicza z odrobiną grozy.Okno sprawia wrażenie

piękna gra światła, cieni, ciepła kolorystyka i niedopowiedzenie , klimat, zdjęcie które daje do myślenia, pisze opowieści

Ta okładka robi największe wrażenie za sprawą tajemniczości i grozy. Jest zdecydowanie najlepsza.