masajska kobieta

Gratulacje, znakomity portret

zdjęcie bardzo mi się podoba +++

Wspaniały portret.

"...to jedynie pastisz udanego debiutu samej siebie. To jedynie głód, banał. Głód uznania, aprobaty, akceptacji. Bo w końcu tu, na N-G.pl i N-K.pl usadowiła się dokładnie ta sama widownia. Pozostaje mi życzyć autorce satysfakcjonujących – lukrowanych recenzji..." Chaos , to mało taktowne :-) Uważam , że należy skupiać się na ocenie zdjęcia , a nie osoby , które je zrobiła :-)

jeśli na każdym ze sowich wyjazdów (w których czas jest bolesnym ogranicznikiem) zrobi się jedno... dwa zdjęcia - z których jest się zadowolonym w pełni (a reszta zwyczajnie nadaje się na ładną ścianę ) - to spory sukces... Nie ma co się porównywać do nieograniczonych czasowo ludzi, który mogą się poświęcić jednemu tematowi...

Jeżeli kryterium oceny zdjęcia zamyka się z ramach techniki, bogactwa i intensywności kolorów (sensu stricte), to z całą pewnością osiągnęłaś sukces – ale niestety wyłącznie na miarę recenzentów NG.pl. Biorąc pod uwagę stopień zaawansowania współcześnie użytkowanej optoelektroniki i wyrafinowanego oprogramowania, aspekt techniczny zdaje się być marginalny. Wówczas w twoich pracach nie dostrzegam niczego innowacyjnego, nowatorskiego - są przykładnie poprawne. A jednak obraz zdawał się wyróżniać samoistnie w monologu sarenek, wróbelków, motylków... Może to wyłącznie magia postaci z czarnego lądu. Nabrawszy dystansu, i dzięki nowym odsłonom, wzbogacając pierwotne spostrzeżenia o myszkowanie w „necie” całość jawi mi się znacznie klarowniej. Początkowo sądziłem (zwiedziony na manowce postacią bohaterki), że powyższy obraz otworzy pewien cykl, że pragniesz potrząsnąć widownią. Żałuję, ale się pomyliłem. Wybacz, bo próbowałem dorobić ideologię, wzbogaconą o etos w twojej pracy. Niestety, ogólnie uznane dzieło dnia wczorajszego i program dzisiejszy to jedynie pastisz udanego debiutu samej siebie. To jedynie głód, banał. Głód uznania, aprobaty, akceptacji. Bo w końcu tu, na N-G.pl i N-K.pl usadowiła się dokładnie ta sama widownia. Pozostaje mi życzyć autorce satysfakcjonujących – lukrowanych recenzji... tom23pl – Indywidualna ocena „dzieła” jest adekwatna do możliwości, wrażliwości i potrzeb estetycznych obiektywnego obserwatora. Z wyraźnym naciskiem na obiektywizm. Widzisz tylko tyle ile możesz... Kiedy nadejdzie ten czas, i odstawisz „pysznie kolorowe kredki”, świat ukaże tobie zdecydowanie bardziej wyraziste oblicze. To co widzisz aktualnie to iluzja.

Muszę przyznać że z Twojej trzydniowej serii(stan z 23.09.2010) "zdjęć dnia" to mi się najbardziej podoba:). Lubię zdjęcia zwierząt, najbardziej lubię krajobrazy ale ten widok i to zdjęcie jest... niesamowite! Tło jest jak z obrazów, te pasy koloru niebieskiego na przemian z białym a na dole zielony. Bardzo mi się podobają kolory, nie wiem jak ta fotografia wygląda na dużym wydruku(albo Twoim monitorze), ale do pełni szczęścia brakuje mi tylko wyraźniejszej twarzy kobiety, może jakieś mocne boczne światło by lepiej oddało jej wyraz twarzy(dobrze się nie znam, ale tak mi się wydaje). Co do samej bohaterki zdjęcia wydaje mi się że jest ona po prostu zaciekawiona co to za wielkie dziwo jest skierowane w jej stronę;) Do chaosa, nie wiem jak Ty, ale ja patrząc na zdjęcie nie koncentruję się wyłącznie na twarzy bohatera(jeśli to nie jest czarno-biała fotografia, a twarz wypełnia cały kadr albo nie widać nic poza nią, bo wtedy jednoznacznie fotograf daje nam do zrozumienia co chce przez to zdjęcie nam przekazać), w wypadku tej kobiety kolory są jakby jej częścią. Jak mamy kolory na fotografii to trudno przy ocenie je pominąć a to jak każdy patrzy na to zdjęcie jest jego sprawą i przepraszam, ale Tobie nic do tego jak to robi. Ja patrzę przede wszystkim na kolory ponieważ one mnie interesują, Ty patrzysz się na jej wyraz twarzy bo to Ciebie interesuje a inna osoba może być zachwycona pstrokatą biżuterią i ciekawym szalem. Jeśli zamierzasz mnie atakować za to co powiedziałem to proszę zrób to jako pw. Gratuluje jeszcze raz.

carmel - fakt; wśród żółtych traw i zielonych akacji - wyglądają jak kolorowe ptaki - z tymi wszystkimi swoimi ozdobami, materiałami, piórkami i muszelkami... szeruf wioski zeznawał, że ich kreacje są ich \'paszportami\' - kiedy przemieszczają się między Kenią a Tanzanią...

chaos - niestety forma prezentacji zdjęć, taka portalowa, wymusza skrótowość... - przez wiele dni po zrobieniu tego zdjęcia, wracałam do karty na której było zarejestrowane - i patrzyłam na nie; jestem zakochana w ptasiej fotografii, zapierających dech krajobrazach - ale twarz tej kobiety rzeczywiście samoczynnie zaszywa się w podświadomości.. Większość postaci w tej małej wioseczce było bardzo prostych, ich twarze miały prosty.. radosny wyraz... Jakby była obok tego wszystkiego... Niemniej jednak sama strona techniczna, kolory tego obrazu nie są najgorsze- i nie szukając drugiego dna , pewnie jednym słowem najprościej wyrazić fakt, że się coś podoba. Gorąco pozdrawiam

Zawsze zadziwiają mnie Masajowie....ich wzrost , wyprostowane sylwetki i te kolorowe stroje , które powodują , że wyglądają jak rajskie ptaki na sawannie...piękne zdjęcie