Łzy Europy w kanionie

Czarnogóra. Kanion Tary. Długości 82 km - od Bistricy ( ok.20 km za Mojkovacem) do Šćepan Polje, przy granicy z Bośnia i Hercegowiną. Najgłębszy w Europie – ok.1300 m . Od 1977 r rezerwat biosfery UNESCO, trzy lata później wraz z PN „Durmitor”- do którego został włączony -wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Przyrody. Skalne wysokie urwiska, liczne jaskinie, wodospady, urozmaicony liściasty i iglasty drzewostan oraz te „widoki” do wychwycenia, czy to z drogi , czy z łodzi, kajaku, pontonu lub tratwy podczas spływu przesądzają o atrakcyjności kanionu. Miejscem bodaj najbardziej znanym jest most na Tarze w pobliżu miejscowości Ðurdevića Tara. Rozpoczętą w 1937 r budowę , mimo działań wojennych zakończono w 1941 r. Partyzanci częściowo zniszczyli w następnym roku, aby nie dopuścić na tereny oddziały włoskie. W tamtym czasie był to największy tego typu obiekt w Europie ( wysoki 151 m, z najdłuższym przęsłem 116 m). Kanion swoje niezwykłe walory ( w tym maksymalną głębokość) odsłania najpełniej w dalszym, już końcowym biegu, tuż przed połączeniem z Pivą, płynącą także urokliwym kanionem we wschodniej części kraju. Na zdjęciach „widoki” z mostu na Tarze.