Mieszkańcy St. Louis, oddalonego od Cahokii o kilka kilometrów, nie dostrzegali w licznych pagórkach na terenie miasta niczego więcej niż przydatnego źródła ziemi. Największy z pagórków – Duży Kopiec – wznosił się na wysokość około 9 m, miał 91 m długości, a jego niwelacja trwała całe lata. Ostatnią furę ziemi wywieźli robotnicy kładący tory kolejowe w 1869 r.; fot. Don Burmeister i Ira Block
Zobacz artykuł: Cahokia – zapomniane miasto Indianklimat
kompozycja
technika

Prenumeratorów naszych magazynów zapraszamy do odwiedzania Klubu Prenumeratora.
Znajdziecie w nim między innymi: konkursy z nagrodami, zniżki w sklepie, zaproszenia na wystawy oraz imprezy National Geographic. Dodatkowo istnieje możliwość poddania swoich zdjęć ocenie przez profesjonalnych fotografów. To jednak tylko niektóre atrakcje, jakie przygotowaliśmy dla naszych prenumeratorów.
Dodaj komentarz
Aby zamieścić ten komentarz, musisz należeć do społeczności National Geographic.