Litwa od dawien dawna słynie jako kraina pieśni. Pierwsze kroniki, podobnie jak źródła historyczne czy obcojęzyczni podróżnicy w XIX i na początku XX wieku zwracali uwagę na rozśpiewanie Litwinów i piękno pieśni ludowych, które zawsze towarzyszyły Litwinom w życiu codziennym. Jeszcze teraz tysiącletnie pieśni rozbrzmiewają po litewskich wsiach i nic nie jest w stanie lepiej wyrazić litewskiego światopoglądu, nostalgicznego charakteru, subtelnego pojmowania piękna i dobra, jak właśnie pieśń.

Pierwsze Święto Pieśni na Litwie odbyło się w 1924 r. w Kownie, gdzie zebrały się 3 tysiące wykonawców i 10 tysięcy widzów. Na przestrzeni 85 lat święto przerodziło się w imponujący ruch kulturalny. Święto Pieśni jest organizowane na Litwie co cztery lata.

Dni Pieśni jako tradycja krajów bałtyckich (czyli oprócz Litwy także Łotwy i Estonii) w 2003 roku została wciągnięta przez UNESCO na Listę Dziedzictwa Niematerialnego Ludzkości. Tegoroczny, 18-ty już dzień pieśni jest wyjątkowy, ponieważ jako powszechny wyraz kultury narodowej został wybrany najważniejszym akcentem obchodów Tysiąclecia Litwy, stąd też jego nazwa „Pieśń Wieków“.

Święto zacznie się cyklem imprez twórczości profesjonalnej, który symbolicznie odtwarza drogę Litwy od starożytnej kultury bałtyckiej do współczesnej kultury zachodniej. Dzień Folkloru poświęcony jest różnorakiej semantyce Ziemi. Wieczór Zespołów i Dzień Tańca odkrywają cykliczny i historyczny upływ czasu. Przygotowano także Dni Pieśni Uczniów, zmodernizowanego folkloru, teatru i inne nowe programy. Kulminacją święta jest Dzień Pieśni. Na wielkiej, specjalnie zbudowanej w wileńskim Parku Vingis estradzie 18 tysięcy uczestników święta zaśpiewa najpiękniejsze utwory z dotychczasowych Świąt Pieśni, a także nowe dzieła, stworzone specjalnie na Tysiąclecie Litwy.